Begin mei heeft Samsung de Q1 gelanceerd en enkele dagen geleden is de Ultra Mobile PC (umpc) voor het eerst in het wild gesignaleerd. Een aantal online detailhandelaars verkoopt de verschillende Q1-varianten voor prijzen die variëren van 799 tot 1199 Amerikaanse dollar.

De Q1U-V is voorzien van een 7"-lcd-scherm met een resolutie van 1024x600 pixels. Het kloppend hart van de kleine laptop is een A110-processor van Intel die op 800MHz zijn werk doet. Voor de graphics wordt gebruikgemaakt van de GMA950-chipset van Intel. Verder heeft de umpc 1GB ddr2-geheugen, een 1,8"-hdd van 60GB die 4200 rondjes per minuut draait, twee webcams en een 2-in-1-sd/mmc-slot. Als besturingssysteem wordt Windows Vista Home Premium meegeleverd. De Q1U-EL is uitgerust met de 600MHz A100-cpu van Intel, 1GB ddr2-geheugen een harde schijf van 40GB. Er worden geen webcams meegeleverd en ook het 2-in-1-sd/mmc-slot moet deze umpc ontberen. Voor het verbinding maken met de buitenwereld is elke Q1-umpc voorzien van een ethernetpoort, twee usb 2.0-poorten, 802.11b/g, en een bluetooth 2.0-aansluiting. De Q1 is 22,8x12,4x2,4 centimeter groot, weegt 700 gram en kan op de standaardaccu 4,5 uur werken. De Q1U-EL kost 799 dollar en diens grote broer gaat voor 400 dollar meer over de toonbank.

DailyTech heeft onderzocht hoeveel hardwarewebsites zich inlaten met online payola: het geven van aandacht aan bepaalde producten in ruil voor hardware of cash. Uit het onderzoek blijkt dat 20 procent van de websites hier gevoelig voor is.

De afgelopen maanden heeft DailyTech contact opgenomen met de 35 grootste Engelstalige hardwaresites, zich voorgedaan als fabrikant en onderzocht of onethische voorstellen geaccepteerd werden. Er is gekeken of sites bereid waren om een review te publiceren in ruil voor betaalde advertenties, of een editor’s choice award toegekend kon worden in ruil voor advertenties en of de site wilde meewerken aan viral marketing in ruil voor geld of hardware. Het bleek dat geen enkele website awards wilde toekennen in ruil voor geld. In het schrijven van een review voor geld of het meewerken aan viral marketing bleek echter 20 procent geïnteresseerd.

Uit het onderzoek komt naar voren dat sites die een apart team hebben voor de verkoop van reclame-uitingen de minste twijfelachtige voorstellen accepteren: online payola kwam bij deze sites niet voor. Sites die relatief lang bestaan of juist nog maar net bestaan blijken ook betrouwbaar in het onderzoek van DailyTech. De risicogroep zijn de websites die tussen hobbysite en een professionele organisatie hangen en tussen de vijf en tien miljoen pageviews per maand genereren. In het artikel worden geen namen genoemd van sites, alleen The Tech Report wordt positief vermeld vanwege het duidelijk nee dat de site verkocht op de vraag of een review gekocht kon worden. Het artikel sluit af met de verwachting dat dit soort marketing in de toekomst steeds minder zal voorkomen omdat bezoekers zullen kiezen voor de websites die wel te vertrouwen zijn.

In vijf Amerikaanse staten, te weten Californië, Florida, Texas, Oregon en Connecticut, zijn wetsvoorstellen waardoor het gebruik van open standaarden in officesoftware door de staatsoverheid verplicht wordt, van tafel geveegd.

Hoewel open standaarden allerlei voordelen bieden, zoals een grotere flexibiliteit in het kiezen van de softwareleverancier en daardoor het ontlopen van de vendor lock-in, is wetgeving die het gebruik van dergelijke software afdwingt niet altijd even goed van kwaliteit. De voornaamste oorzaak daarvoor is gelegen in de lobbyactiviteiten van de betrokken partijen, in het geval van open standaarden voor officesoftware bijvoorbeeld Microsoft en IBM. Elk van hen heeft eigen doelen, bijvoorbeeld het voor elkaar krijgen dat alleen nog ooxml of odf gebruikt mag worden, waardoor er door de lobbyisten geen objectieve informatie gegeven wordt aan de auteurs van de wetsvoorstellen.

Volgens Ars Technica is het dan ook een goede beslissing geweest van de vijf betrokken staten om de wetgeving af te wijzen. Verder biedt de afwijzing van het huidige wetsvoorstel de overheden in Californië, Florida, Texas, Oregon en Connecticut de mogelijkheid om te leren van de ervaringen van andere staten en landen die al wel verplicht met open standaarden moeten werken. Het gebruik van deze kennis zal, zo hoopt Ars Technica, leiden tot realistischere en beter toepasbare plannen op het moment dat er opnieuw een wetsvoorstel wordt ingediend om open standaarden bij de overheid te verplichten. Verschillende landen hebben de afgelopen maanden reeds wetgeving aangenomen waardoor het gebruik van open standaarden door de overheid binnenkort verplicht wordt. Onder meer Noorwegen, Kroatië, Polen en Japan hebben deze beslissing al genomen.

Corsair heeft vlak voor de start van de Computex-beurs - die morgen officieel van start gaat in Taiwan - ddr3-geheugen geïntroduceerd met een kloksnelheid van 1,6GHz. Daarnaast demonstreerde het bedrijf dat 2GHz haalbaar is met extra koeling.

Intels recent geïntroduceerde P35-chipset en de aanstaande X38-chipset kunnen overweg met ddr3-geheugen. De meeste geheugenfabrikanten hebben ondertussen bijpassend ddr3-geheugen geïntroduceerd met een maximale kloksnelheid van 1,33GHz. Corsair doet er een schepje bovenop met de Dominator-geheugenserie en biedt een kloksnelheid van 1,6GHz met 10-8-8-24 timings. Het 1,6GHz-geheugen bleek zonder problemen op 2,0GHz te kunnen lopen wanneer dit actief gekoeld werd met een ventilator. Volgens Corsair laten deze snelheden zien dat er veel ruimte is om de kloksnelheden van ddr3-geheugen in de toekomst door te schalen. Helaas betekenen de hoge kloksnelheden wel dat de modules niet zuiniger zijn dan de huidige ddr2-modules, ondanks het feit dat de ddr3-modules werken op 1,5 volt in plaats van 1,8 volt. Naast het 1,6GHz-geheugen komt het bedrijf met 1,33GHz-geheugen met 9-9-9-24 timings en 1066MHz-geheugen met 7-7-7-21 timings. Hoeveel de nieuwe modules zullen gaan kosten is nog niet bekend gemaakt.

Na een sluiting van ruim twee maanden heeft Microsoft zijn YouTube-concurrent Soapbox heropend, nu voorzien van Audible Magic-filtertechniek om uploads van auteursrechtelijk beschermd materiaal op te sporen, in combinatie met extra eigen tools.

Het levert een nieuwe illustratie op van de verschillende manieren waarop Microsoft en Google met auteursrecht omspringen. Terwijl laatstgenoemde naar het standpunt neigt dat rechthebbenden maar moeten komen klagen indien ze hun materiaal op YouTube aantreffen - en pas na lang aandringen en een stevige aanklacht van Viacom een contentfilter is gaan implementeren - heeft Microsoft een reputatie hoog te houden als het gaat om de bestrijding van piraterij. Een vergelijkbaar verschil in attitude kan worden waargenomen in de wijzen waarop de twee bedrijven hun respectievelijke boekzoekdiensten hebben georganiseerd: In tegenstelling tot Google wil Microsoft volledige zekerheid hebben dat het geen boeken inscant zonder toestemming van de rechthebbenden. Hetzelfde geldt voor Microsofts videosite: 'Als softwarebedrijf geloven wij sterk in een verantwoord gebruik en een aggressieve bescherming van intellectueel eigendom', zo licht Rob Bennett van Microsofts Entertainment and Video Services-afdeling toe.

Met Audible Magics technologie, die ook door MySpace wordt gebruikt, kunnen de geluidskenmerken van geüpload materiaal snel worden vergeleken met kenmerken van bekende werken die in een database zijn opgeslagen. Daarnaast heeft Microsoft ook een aantal extra tools ingezet, die er vooral op gericht zijn om contenteigenaren in staat te stellen om Microsoft gemakkelijk op de hoogte te stellen als er content door het Audible Magic-filter heen blijkt te zijn geglipt, aldus Bennett. Met deze benaderwijze schaart de softwaregigant zich aan de kant van de entertainmentindustrie, terwijl Google juist de gebruikers liever het voordeel van de twijfel geeft. Het zoekbedrijf wijst er in dat verband op dat filters ook legitiem materiaal tegen kunnen houden, zoals parodieën en clips die onder 'fair use' van beschermd materiaal vallen.

Eigenaren van een Neo Geo-console kunnen vanaf 31 augustus niet meer terecht bij fabrikant SNK voor onderhoud en reparaties. SNK kwam tot dit besluit omdat het tegenwoordig erg moeilijk is om nog aan reserveonderdelen te komen.

Het beëindigen van het onderhoud betreft alle consoles, accessoires en gamecartridges die het Japanse bedrijf in de loop der tijd heeft uitgebracht. In 1981 startte SNK met de productie van arcadekasten en bijbehorende games. De Neo Geo kwam in 1990 oorspronkelijk op de markt als arcadekast waarop niet één, maar meerdere games op gespeeld konden worden door het vervangen van de gamecartridge. Voorheen was dit niet mogelijk bij arcadekasten. Titels als King Of Fighters en Metal Slug maakte de kasten populair.

Al snel kreeg SNK ook vraag voor het apparaat vanuit de consumentenmarkt en het bedrijf besloot een aangepaste versie voor in de huiskamer op de markt te brengen. Vergeleken met andere consoles die destijds te koop waren, was de Neo Geo erg krachtig. De 16-bit Motorola 68000-cpu was met zijn 12MHz vijftig procent sneller dan de processor in de Mega Drive van concurrent Sega. De Yamaha 2610-chip voorzag het systeem van vijftienkanaals geluid, waarvan zeven kanalen gereserveerd waren voor digitale geluidseffecten. Dankzij de grafische chip kon de console 4096 kleuren op de beeldbuis toveren. Het systeem werd nog tot 2004 ondersteund met games; alleen Atari overtrof SNK door de Atari 2600 maar liefst vijftien jaar te voorzien van nieuwe titels.

De Neo Geo werd opgevolgd door een versie met cd-drive, genaamd Neo Geo CD en een 64 bits versie, de Neo Geo 64. Beide consoles haalden niet de verwachtte populariteit en ook de twee handhelds, Neo Geo pocket en de kleurenvariant Neo Geo Color, deden het niet goed. In het jaar 1997 trok SNK zich terug uit de consolemarkt, doordat illegale kopieën zorgden voor het mislopen van omzet. Dit was volgens het bedrijf ook deels de aanleiding voor het faillissement in 2001. Het bedrijf maakte in 2003 een herstart onder de naam SNK Playmore. Liefhebbers van de SNK-games kunnen de klassiekers binnenkort downloaden op de PS3 en Wii Virtual Console.

Wetenschappers van de Universiteit van Utah hebben kleine apparaatjes ontwikkeld die warmte kunnen omzetten in geluid en vervolgens in elektriciteit. De technologie kan onder andere tot een efficiënte manier leiden om computers te koelen.

Het onderzoeksproject naar de conversie van warmte naar geluid en naar electriciteit is in 2005 onder de naam Thermal Acoustic Piezo Energy Conversion van start gegaan en zal nog drie jaar voortduren. Een vijftal betrokken studenten is er onlangs in geslaagd de efficiëntie van de omzetting aanzienlijk te verbeteren en de apparaatjes waarmee dit gebeurt drastisch te verkleinen. Vooral wat de eerste stap betreft, het omzetten van warmte naar geluid, hebben de studenten vorderingen geboekt. Voor de tweede stap, de conversie naar elektriciteit, wordt bestaande technologie gebruikt.

De apparaatjes, of resonators, zijn cilindervormig en passen in de palm van de hand. Als een uitstekend deel van de resonator enige tijd wordt verwarmd, bereikt de temperatuur een bepaalde kritieke grens. Bij overschrijding van deze grens zal de warme, bewegende lucht geluid op een bepaalde frequentie produceren, een effect dat vergelijkbaar is met lucht die in een fluit wordt geblazen. De ontstane geluidsgolven veroorzaken druk op een zogenaamd 'piëzo-elektrisch'-apparaat, dat deze druk omzet in een elektrische stroom.

'Het is een nieuwe bron van hernieuwbare energie uit overtollige warmte', aldus onderzoeksleider Orest Symko. Hij verwacht dat de techniek binnen twee jaar zijn weg zal vinden naar zonnepanelen. Binnen een jaar moeten de eerste testen gaan plaatsvinden waarbij de apparaatjes de overtollige warmte gaan omzetten die militaire radar-installaties produceren. Het project heeft de afgelopen twee jaar twee miljoen dollar subsidie ontvangen; Symko hoopt dat het bedrag zal toenemen naarmate de apparaatjes verder in omvang afnemen zodat ze in microelectromechanical systems, of Mems, verwerkt kunnen worden en in die vorm computers en andere elektronische apparaten kunnen koelen.

Kabelaar Casema wil nog voor het einde van dit jaar een video-on-demand-dienst lanceren met hd-content. Het bedrijf is begonnen aan een testfase en hoopt rond november de service aan zijn klanten te kunnen aanbieden.

In de loop van 2008 zou de dienst ook in het verspreidingsgebied van @Home en Multikabel beschikbaar moeten zijn. Om de hd-content op een settopbox te kunnen bekijken, is een overeenkomst gesloten met Cisco-dochter Scientific Atlanta. Het pvr-kastje van dit bedrijf, voorzien van een flinke harde schijf, zal interactieve mogelijkheden bieden en daarnaast de normale hd- en sd-content kunnen weergeven. Nadeel voor de huidige bezitters van hd-ontvangers is dat, als zij van de nieuwe diensten gebruik willen gaan maken, de aankoop van een nieuwe settopbox verplicht is. Casema-woordvoerder Gradus Vos noemt dit 'vervelend maar onontkoombaar', maar verwacht wel dat het kabelbedrijf de 'early adaptors' een aanbieding zal doen.

Om voldoende hd-materiaal in de etalage te kunnen zetten, is Casema aan het winkelen in de Verenigde Staten. Daar zou kwalitatief meer dan voldoende hd-content beschikbaar zijn, die ook hier goed kan scoren. Vos geeft als voorbeeld een populaire serie als Lost, die on demand en tegen betaling al enkele dagen voor de uitzending op de 'gewone' televisie te bekijken is. Volgens Vos komt er langzamerhand ook Nederlandstalige content in high definition beschikbaar, maar onduidelijk is nog welke films of series in het Casema-aanbod te vinden zullen zijn. De content zal in mpeg4- of mpeg2-formaat en zo mogelijk met meerkanaals-audio naar de klant doorgestuurd worden, waarbij de kijker al na enkele seconden het materiaal kan aanschouwen. Doordat de binnenkomende stream wordt weggeschreven op de harde schijf, zou het geen probleem zijn om een film te pauzeren. Volgens Vos zal Casema het accent voorlopig nog leggen op hd-materiaal in 720p-kwaliteit, omdat er in Nederland nog relatief weinig 1080p-schermen zijn verkocht. Over het prijsniveau en de uiteindelijke naam van de dienst is nog niets bekend.

Toshiba heeft het eerste hd-dvd-herschrijfstation voor notebooks aangekondigd. Proefexemplaren van de drive zullen volgende maand naar fabrikanten worden toegestuurd. Blu-ray-rw-branders voor laptops verschenen reeds vorige zomer in Sony's Vaio-notebooks.

Toshiba's SD-L912A-drive kan, naast hd-dvd-schijfjes, tevens reguliere dvd's en cd's afspelen en herbeschrijven. Het apparaat is met 12,7 millimeter even dun als Toshiba's vorig jaar verschenen hd-dvd-laptopdrive TS-L802A, en zal net als dat optische station allereerst in de Qosmio-notebooks van het Japanse bedrijf opduiken. Toshiba's nieuwe telg kan een gewone single-layer hd-dvd op dubbele snelheid fikken; bij dubbele gelaagdheid is slechts enkelvoudige snelheid mogelijk. Met het herschrijfbare hd-dvd-rw-formaat is het apparaat tevens beperkt tot enkelvoudige schrijfsnelheid, zowel in de enkel- als de dubbellaagse variant. Laatstgenoemde schijfjes hebben overigens een capaciteit van 20GB per laag, terwijl voor de overige hd-dvd-formaten een maximum van 15GB geldt. Een beschikbaarheidsdatum en prijsstelling voor de drive is niet bekendgemaakt, wel is duidelijk dat de SD-L912A alleen voor oem's is bedoeld.

Toshiba heeft overigens, als aanvoerder van het hd-dvd-kamp, de prijs van zijn HD-A2-hd-dvd-speler onlangs verlaagd tot onder de driehonderd dollar. Dat heeft blu-ray-kampleider Sony verleid om de prijs van zijn blu-ray-speler BDP-S300 met 100 dollar te verlagen tot 499 dollar, waarmee de eerder voorspelde prijsoorlog tussen de twee formaten steeds meer een feit lijkt te worden.

Halverwege mei beloofde AMD betere Linux-drivers voor zijn grafische producten. Om een indruk te geven wat hierbij komt kijken gunt AMD een blik op het ontwikkeltraject van dergelijke drivers.

De Linux-gemeenschap heeft ATi de afgelopen jaren bestookt met verzoeken om de drivers te verbeteren. Met de overname van ATi door AMD rees de vraag wat de gevolgen daarvan voor de driver-ontwikkeling zouden zijn. Half mei reageerden Linux-gebruikers verheugd op de belofte van AMD om zich in te spannen om de kwaliteit van zijn graphicsdriver voor Linux op korte termijn op te schroeven. Hoewel de installatie en het uiterlijk van de Linux-drivers verbeterd zijn, kan onder andere op de prestaties namelijk nog wel wat afgedongen worden, zo stelt de site Phoronix.

De website kreeg toegang tot een presentatie van de AMD Graphics Products Group die de ontwikkeling van Linux-drivers uiteenzet. AMD voorziet Windows- en Linux-klanten maandelijks van aangepaste Catalyst-drivers, maar de ontwikkeling van deze drivers duurt elf weken, ofwel bijna drie maanden. Het schrijven van de software duurt ruwweg een maand, waarna de kwaliteit gecontroleerd wordt. Die controle bestaat uit drie weken valideren, drie weken beta-testen en tot slot een week die als buffer dient om ervoor te zorgen dat de Windows- en Linux-versie op dezelfde dag uitkomen. Elke nieuwe functie of verbetering die de AMD-ontwikkelaars in de release terug willen zien moeten in de ontwikkelfase afgerond worden. Uitzonderingen zijn serieuze problemen die aangepakt moeten worden en scripts die voor specifieke distributies toegevoegd moeten worden. Deze laatste packaging scripts worden beheerd door communityleden van AMD's internet beta-testprogramma waardoor aanpassingen in de testfase doorgevoerd worden.

AMD kent hiermee een totaal ander ontwikkeltraject dan nVidia, constateert Phonorix. Waar NVidia in dit jaar slechts één Linux-driver voor de GeForce-serie, twee beta-releases en een driver voor oudere grafische kaarten heeft uitgebracht, heeft de gestructureerde ontwikkelcyclus van AMD al tot vijf nieuwe Linux-drivers geleid, met nog eens zeven stuks op komst dit jaar. Gevolg van de rigide aanpak is wel dat AMD over het algemeen niet in staat is binnen een maand support te bieden voor nieuwe kernels en versies van X.Org. De strategie om de Linux-driver onderdeel uit te laten maken van de maandelijkse releasecyclus toont in ieder geval de toewijding van AMD aan de Linux-gemeenschap aan, zo kan geconcludeerd worden.

De overheid betaalt jaarlijks vier tot vijf miljard euro aan automatiseringssystemen die gebreken vertonen of nooit in gebruik worden genomen. Deze conclusie trekt Trouw na een analyse van de uitgaven aan it-projecten en een rondgang langs deskundigen.

Het dagblad berekende dat deze jaarlijkse kosten net zoveel zijn als dat de aanleg van de Betuwelijn in zijn geheel heeft gekost. Volgens enkele ondervraagde deskundigen wordt het de hoogste tijd voor een inventarisatie van het probleem, zodat aan oplossingen gewerkt kan worden. In de ogen van Jan Friso Groote, hoogleraar computertechnologie in Eindhoven, is het probleem van falende it-systemen ook buiten de overheid structureel. Uit Amerikaanse cijfers zou blijken dat van alle automatiseringsprojecten 30 procent nooit van de grond komt, 50 procent bij de invoering veel problemen geeft en slechts 20 procent als geslaagd is te bestempelen. Berekend op de Nederlandse overheidsuitgaven zou zeker drie miljard euro gestoken worden in totaal mislukte projecten. De Amsterdamse Informaticahoogleraar Chris Verhoef verklaart tegenover Trouw dat het cijfer nog weleens hoger zouden kunnen liggen: 'Vijf jaar geleden is voor het ministerie van Vrom onderzoek gedaan naar automatisering bij de overheid. Volgens dat onderzoek kwam maar liefst de helft van alle projecten nooit tot voltooiing.'

Een belangrijke veroorzaker van de mislukte overheidsinvesteringen in informatietechnologie zouden de politici in Den Haag zijn. Door steeds nieuwe eisen te stellen aan nog niet afgeronde projecten, ontstaan grote problemen. Zo moest de Belastingdienst vorig jaar een systeem voor het toekennen van huurtoeslag en zorgtoeslag ter waarde van vijftig miljoen euro in de ban doen. Dit werd veroorzaakt door het grote aantal regels en uitzonderingen, waardoor de software nodeloos ingewikkeld was geworden en daarom vol fouten zat. De fiscus besloot uiteindelijk om zijn automatiseringssysteem te vervangen voor een geheel nieuwe, waarbij de software voor het berekenen van toeslagen compleet zal worden vervangen. Behalve de burger heeft ook het bedrijfsleven last van mislukte it-projecten bij de overheid; zo zijn de Nederlandse Spoorwegen regelmatig de dupe van vastgelopen computersystemen van spoorbeheerder ProRail, waardoor vertraagde treinreizigers compensatie opeisen bij de vervoerder.

In een interview zegt Microsoft-topman Steve Ballmer dat een introductiedatum van de Zune buiten de VS nog hoogst onzeker is. Volgens Ballmer zijn de aanhoudende verliezen op de Zune de hoofdoorzaak om voorlopig geen 'nieuwe markten te betreden'.

Daarmee lijkt een kerstrelease van de portable speler in Europa op losse schroeven te komen staan. Wanneer de Zune wel op Europese bodem zal verschijnen, wilde hij niet kwijt. Tot voor kort hield Microsoft vol dat de vertraagde introductie te wijten was aan problemen bij het zoeken naar geschikte partners voor het exploiteren van de achterliggende muziekwinkel. Mogelijk wacht Microsoft met een Europese introductie tot het een aantal nieuwe modellen beschikbaar heeft. In China bouwt het bedrijf aan een fabriek voor de productie van de muziekspeler en volgens de geruchtenstroom zou Microsoft het ontwerp voor de 'Zune 2.0' al hebben klaarliggen. Microsoft maakte vorige week bekend dat het een miljoen Zune-spelers in de VS heeft weten te verkopen. Ballmer liet nog los niet ontevreden te zijn over de tot nu toe bereikte resultaten: 'Ons belangrijkste doel met de Zune was de markt te betreden, ervan te leren en te innoveren. Noord-Amerika is daarvoor de beste markt, omdat het onze thuismarkt is en daarmee bekend terrein.'

Google stelt zijn zoekmachine voor boeken beschikbaar voor uitgevers zodat deze de tool in hun eigen site kunnen integreren. Microsoft heeft toestemming van enkele uitgevers om enkele auteursrechtelijk beschermde werken te publiceren op books.live.com.

Google maakt de zoekmachine buiten zijn eigen domein beschikbaar om het bereik van de dienst te vergroten. Uitgevers kunnen een extra zoekmogelijkheid aanbieden aan bezoekers van hun website, en de zoekmachine daarbij zo instellen dat alleen de door hen uitgegeven werken in de zoekresultaten verschijnen. Net als bij de centrale boekenzoekdienst van Google krijgen bezoekers daarbij een lijst van shops voorgeschoteld die het gezochte item te koop aanbieden. Vijftig uitgevers hebben de boekenzoekdienst al geïntegreerd in hun website, volgens Tom Turvey van Google. Daaronder bevindt zich opvallend genoeg ook McGraw-Hill, een van de uitgevers die Google aanklaagt wegens inbreuk op auteursrechten. Die aanklacht heeft echter betrekking op het feit dat Google boeken van bibliotheken zonder toestemming inscant. Dat weerhoudt McGraw-Hill er niet van om samen te werken met het zoekconcern en zelf delen van zijn collectie ter beschikking te stellen om in te scannen.

Microsoft probeert uitgevers ervan te overtuigen dat zijn aanpak op het vlak van auteursrechten verschilt met die van Google. De concurrerende dienst van het softwarebedrijf heeft vrijdag een aantal auteursrechtelijk beschermde boeken toegevoegd aan de index waardoor bezoekers werken van uitgevers als Cambridge University Press, McGraw-Hill en Rodale online kunnen lezen. 'We hebben er nadrukkelijk op gelet dat we alleen boeken aan de index hebben toegevoegd waarvoor onze partners toestemming hebben gegeven,' aldus Betsy Aoki van Live Search, 'zodat klanten en partners zeker kunnen zijn van ons standpunt wat bescherming van auteursrecht betreft.'

Een conflict over een virtueel stuk grond in Second Life is uitgegroeid tot een rechtszaak. Advocaat Marc Bragg klaagde in mei 2006 Linden Lab aan wegens het onrechtmatig afsluiten van zijn account. De rechtszaak zal nu na een gerechtelijke beslissing worden doorgezet.

Behalve Linden Lab, het bedrijf dat de virtuele gemeenschap Second Life exploiteert, heeft Bragg ook ceo Philip Rosdale voor de rechter gesleept. Volgens de aanklagers zou Linden Lab het account van Bragg om onwettige redenen hebben geblokkeerd, met als gevolg dat hij zijn virtuele handel in land niet kan voortzetten. Linden Lab betoogde dat Bragg zijn lap grond via oneerlijke methoden verkregen, en diende daarop bij de rechter twee verzoeken in om wegens het overtreden van Second Life's algemene voorwaarden, de zaak niet ontvankelijk te verklaren. De rechter schoof vorige week deze argumenten van tafel, omdat de door het bedrijf gehanteerde voorwaarden wettelijk gezien niet bindend zouden zijn. Het wordt daarmee het eerste juridische gevecht om een virtueel stuk grond, waarbij de aanklagers een schadevergoeding eisen van ongeveer achtduizend dollar.

Opvallend in de hele zaak is hoe Bragg aan zijn virtuele lap grond is gekomen. In Second Life zijn volgens de algemene voorwaarden elementen als zelfgemaakte kleding of zelfgebouwde huizen intellectueel eigendom van de speler; braakliggende 'bouwgrond' daarentegen behoort toe aan Linden Lab, dat het via online veilingen aan de hoogste bieder verkoopt. De grond waar Bragg zijn zinnen op had gezet was echter nog niet publiek beschikbaar op de website van Linden Lab. Door een getal in een url te veranderen, kwam de advocaat op een pagina waarop voor een in verhouding zeer lage prijs een virtueel stuk land te koop stond. Bragg sloeg onmiddellijk toe en was door zijn 'truc' nog voor de veiling daadwerkelijk was begonnen de nieuwe eigenaar. Hij hoopte met zijn koop te kunnen speculeren, maar kort daarop werd zijn zijn account geblokkeerd. De grond zou omgerekend naar 'echte valuta' duizenden dollars waard zijn.

Bragg claimt op zijn website dat Linden Lab er alles aan doet om de juridische kosten voor zijn team zo hoog mogelijk op te laten lopen, in de hoop dat hij zijn zaak vroegtijdig staakt. De jurist vraagt aan spelers van Second Life om hun steun, en ziet zijn zaak als een 'belangrijke testcase' in de snel ontwikkelende wereld van mmo-games. Analisten noemen deze stellingname wat overdreven, maar wijzen wel op het feit dat de momenteel geldende regels binnen Second Life problemen kunnen oproepen. Met name de koppeling van Linden-dollars aan geld in real life en de mogelijkheid om binnen de 3d-wereld intellectueel eigendom te verwerven, zouden in de toekomst tot meer juridische getouwtrek kunnen leiden.

Apple heeft via een reeks televisiereclames bekendgemaakt dat het zijn iPhone op 29 juni in de VS uit zal brengen. Voor de begin dit jaar gepresenteerde telefoon zijn nog geen launchdata buiten de VS bekend. Apple zoekt nog een Europese telco voor het apparaat.

De zondagavond door de Amerikaanse iPhone-provider AT&T uitgezonden advertentiereeks concentreert zich op de veelbesproken touchscreeninterface van de iPhone, en toont onder meer hoe daarmee bijvoorbeeld met de hand foto's kunnen worden gesleept. De advertentie eindigt met de mededeling dat het apparaatje op 29 juni uitsluitend via AT&T verkrijgbaar is. De Amerikaanse telco heeft voor de komende vijf jaar een exclusief contract voor de Apple-smartphone. Ook aan deze kant van de plas wil Apple waarschijnlijk een exclusieve provider gebruiken, hoewel er tevens geluiden zijn te horen dat de Europese markt daar te gefragmenteerd voor zou zijn. Vodafone en T-Mobile zouden de grootste kanshebbers zijn om het Europese iPhone-contract binnen te halen, maar ook Orange en O2 roeren zich in de strijd. De iPhone zal zowel in een versie van 499 dollar als eentje van 599 dollar worden uitgebracht.