Jim Allchin, een van de leiders van Microsofts Platform Products and Services-divisie, heeft Bill Gates tijdens de zomer van 2004 verteld dat Longhorn, de codenaam van Windows Vista, te complex was geworden en het vrijwel onmogelijk zou zijn om het nieuwe besturingssysteem überhaupt enigszins bugvrij te lanceren. Gates was vanzelfsprekend niet blij met deze boodschap en gaf aan dat Allchins team meer tijd zou kunnen krijgen om Longhorn releaseklaar te maken. Dat was echter niet wat Allchin wilde.

Tot aan Allchins grote ingrepen, waarover later meer, was het altijd zo geweest dat meer dan 4000 programmeurs aan de ontwikkeling van nieuwe Windows-features en -releases werkten. Het werk van deze ontwikkelaars werd een keer per dag samengevoegd en een nieuwe build van Windows Longhorn werd in elkaar gezet. Dat buildproces ging echter steeds langer duren en op het moment dat een bug gevonden werd, was het fixen van die fout een enorm tijdrovend karwei geworden. De verschillende ontwikkelteams werkten aan aparte delen van de broncode van Windows en het coördineren en goed laten samenwerken van deze teams was een grote opgave voor de projectleiding. Daar komt bij dat de Microsoft-leiding een aantal ambitieuze doelen had gesteld voor de opvolger van Windows XP en Windows Server 2003 en al met al was Longhorn een enorm groot en moeilijk beheersbaar project geworden.

Dit alles was bekend bij het projectmanagement en toch werd besloten dat eerdere Windows-versies veiliger gemaakt moesten worden, om zo de strijd tegen virussen en andere malware beter te kunnen aangaan. Hiervoor was het nodig dat verschillende topengineers van het Longhorn-project gehaald werden en op de securityprojecten gezet werden. Allchin wilde het niet laten bij de constatering dat de ontwikkeling van Longhorn niet zoals verwacht liep en nam zich eind 2003 voor verbeteringen door te voeren. Het eerste wat hij toen deed was Windows-veteraan Brian Valentine en computer­wetenschapper Amitabh Srivastava binnenhalen. Deze laatste liet zijn team een grafisch overzicht maken van de samenhang van de verschillende onderdelen in Windows Longhorn, dat overzicht was ongeveer 2,5 meter bij 3,3 meter groot en vol chaotische lijnen.

Via deze grafische presentatie werd al snel duidelijk dat er teveel afhankelijkheden waren binnen Windows en dat er meer op een modulaire manier gewerkt zou moeten gaan worden. Valentine en Srivastava stelden dit vervolgens voor aan Allchin en deze ging ermee naar Gates in het midden van 2004. Ondanks het feit dat hij niet direct te spreken was over Allchins plannen, omdat onder meer WinFS (een van de baanbrekende zaken die Gates graag in Longhorn gehad had willen hebben) ervoor moest wijken, stemde hij wel toe. Naast het besluit om Longhorn op te delen in minder van elkaar afhankelijke modules, werd ook besloten om met een schone codelei te beginnen. Een kale release van de serverversie van Windows Longhorn werd uit de kast gehaald en deze is de basis gaan vormen voor het werk dat uiteindelijk tot Windows Vista geleid heeft.

Daarnaast moesten programmeurs hun code voortaan laten controleren door software op bugs voordat de code het versiebeheersysteem in mocht, zo werd in oktober 2004 besloten en ingevoerd. Ook hierover was Gates kritisch, omdat dat soort tools nog niet eerder op deze schaal waren gebruikt en het innovatie tegen zou houden en meer werk zou opleveren. Al vrij snel bleek echter dat de Microsoft-programmeurs schonere en betere code gingen opleveren waardoor het aantal bugs afnam en er meer tijd gestopt kon worden in de ontwikkeling van Longhorn. Bill Gates was niet de enige met reserves ten opzichte van Allchins voorstellen, ook veel medewerkers van Microsoft zagen het niet zitten en daardoor is op verschillende manieren gepoogd ook hen erbij te betrekken, wat uiteindelijk lukte. Rond de kerst van 2004 werd een eerste installeerbare build van Longhorn nieuwe stijl opgeleverd.

In de maanden die volgden werd hard gewerkt door de verschillende softwareontwikkelaars van het Redmondse softwarebedrijf om meer onderdelen van wat nu Windows Vista is gaan heten, opnieuw op te bouwen en aan het besturingssysteem toe te voegen. Het moeilijkste bij deze problematiek was niet het voor elkaar krijgen van de verschillende technische vereisten, maar het op één lijn krijgen van alle betrokkenen. Met name het aantonen van de noodzaak om de grote veranderingen door te voeren, was een waar huzarenstukje. Veel medewerkers begrepen namelijk niet direct waarom het veranderen van hun manier van werken benodigd was, daar al jaren op de vertrouwde manier gewerkt werd.

Desondanks is dit toch gelukt en kon eind juli, ongeveer twee maanden te laat, Windows Vista Beta 1 afgeleverd worden aan 500.000 testers. De verwachting was dat enkele tienduizenden bugs gemeld zouden worden, dit waren er slechts enkele duizenden, aldus een teamlid. Verder is eind augustus een eerste testversie van WinFS vrijgegeven, technologie die geen onderdeel vormt van Windows Vista maar als een add-on toegevoegd kan worden. Microsoft heeft ook laten weten dat voortaan iedere maand een nieuwe testversie van Windows Vista gebouwd en vrijgegeven zal worden, iets wat het softwarebedrijf nog niet eerder had gedaan. Microsoft is er echter nog niet. Deze verandering in de manier van werken bij de ontwikkeling van Windows Vista is slechts het begin van een cultuurverandering waarbij Microsoft en zijn medewerkers ervan doordrongen moeten worden dat de ontwikkeling van flexibele software beter binnen het huidige tijdperk past.

De joint-venture voor opslagtechnologie van Toshiba en Samsung, TSST, heeft vandaag de eerste 'slimline'-HD-DVD-drive voor laptops aangekondigd, de TS-L802A. De drive kan naast het lezen van HD-DVD-schijfjes, zowel dvd's als cd's lezen en schrijven. Volgende maand wordt de slechts 12,7 mm hoge drive op de Ceatec-tentoonstelling in Tokyo tentoongesteld, samen met een nieuw lcd-scherm die de hdtv-resolutie van 1920x1080 ondersteunt. De noviteiten zullen te bewonderen zijn als toekomstige feautures van Toshiba's Qosmio-notebook. In december zal TSST proefspelers aan andere fabrikanten ter beschikking stellen; volgend jaar zal de verkoop beginnen, onder andere door de aanwezigheid in Toshiba's Qosmio-notebook. De drive zal in eerste instantie alleen in Japan verkrijgbaar zijn. Het is nog onbekend wanneer de Europese markt aangeboord zal worden.

De krasgevoeligheid van de iPod nano leidt tot veel klachten van gebruikers van het apparaatje. Zoveel aandacht als de introductie van de mediaspeler kreeg, zoveel publiciteit kunnen inmiddels ook de krassen op het display verwachten. Op het forum van Apple zijn momenteel al meer dan 640 reacties binnengekomen in het topic over het probleem, relatief veel in vergelijking met de andere topics. Sommige gebruikers vermoeden dat Apple gekozen heeft voor een te zacht materiaal om het LCD-scherm te beschermen.

Tegenover The Register zei Apple in een eerste reactie dat voor de platte iPod harde polycarbonaat wordt gebruikt, dat misschien bekrast zou kunnen worden door sleutels. Dat de iPod nano niet bedoeld is om op te bergen in een kleine zak, lijkt echter niet door Apple volgehouden te kunnen worden. Steve Jobs toverde immers het apparaat uit zijn zak bij het voorstellen ervan, begin september. Een officieel standpunt heeft het bedrijf nog niet ingenomen en vooralsnog wordt er geen oplossing aangeboden. Het lijkt onwaarschijnlijk dat Apple zich stil houdt, nu ook in de media uitgebreid wordt bericht over de klachten. Overigens blijkt de iPod nano op andere vlakken wel bestand tegen een stootje: het apparaat was bijna onverwoestbaar toen Ars Technica de iPod aan een crashtest onderwierp.

Flashgeheugenfabrikant SanDisk is met een beveiligde geheugenkaart op de markt gekomen die speciaal geschikt is voor auteursrechtelijk beschermd werk zoals muziek of films. De 'TrustedFlash'-geheugenkaart beschikt namelijk over een ingebouwde kopieerbeveiliging. Een processor en een cryptografische rekeneenheid zorgen voor de softwarematige bescherming, terwijl de schokbestendige onderdelen en automatische datavernietiging bij het openbreken op fysieke wijze de inhoud beschermen. SanDisk biedt hiermee leveranciers van kopieergevoelig materiaal een kopieerbestendig medium om hun producten op te distribueren.

Partijen die de TrustedFlash-kaarten gebruiken, mogen zelf bepalen hoe vaak de data gekopieerd kunnen worden en in hoeveel apparaten de kaart gebruikt kan worden. Kopers van deze geheugenkaarten hebben het voordeel dat bijvoorbeeld hun beveiligde mp3’s niet meer op slechts één computer afgespeeld mogen worden, maar op elk apparaat dat TrustedFlash-kaarten ondersteunt. Hierdoor kan een muziekalbum bijvoorbeeld op zowel de mobiele telefoon, mp3-speler, pda als laptop beluisterd worden. Daarnaast bieden de geheugenkaarten de mogelijkheid om muziekalbums aan te vullen met beeldmateriaal. Ook kunnen mensen in de nabije toekomst muziek met hun telefoon downloaden en op de kaart opslaan. Een andere mogelijkheid is dat er van tevoren extra muzieknummers in versleuteld formaat op de kaart gezet worden, die na betaling beschikbaar worden voor de bezitter.

De muziekwinkel van Yahoo en platenmaatschappij EMI zullen TrustedFlash-kaarten gaan leveren met daarop hun muziek. Kaarten die bedoeld zijn voor de verkoop van entertainment krijgen de naam ‘Gruvi’ mee. De gewone TrustedFlash-kaarten zijn vanaf heden verkrijgbaar in MiniSD-, MicroSD- en regulier SD-formaat. De maximale grootte van de kaarten is momenteel 2 gigabyte en de 64MB-versie kost 12,50 dollar. De eerste Gruvi-kaart wordt op 8 november gelanceerd in de Verenigde Staten. De prijs hiervan ligt rond de 50 dollar, maar zou snel moeten dalen. Het is nog onduidelijk of ook de Gruvi-kaarten standaard in elk apparaat met een SD-slot werken. In ieder geval kunnen alle nieuwe gsm's van Samsung overweg met deze kaarten. Alle apparaten die over een SD-slot beschikken, kunnen in ieder geval gebruik maken van normale TrustedFlash-kaarten.

Nikon heeft wereldwijd een persbericht de deur uitgedaan waarin ze zich verontschuldigen voor een probleem waar zowel de D70, D2H als F55 soms last van kan hebben. Het probleem van alle drie de camera's is hetzelfde. In bepaalde omstandigheden kan namelijk de elektronica van het lichtmeetsysteem van de camera's kapot gaan. Bezitters van deze camera's die hier last van hebben, kunnen hun camera gratis bij Nikon laten repareren. Ook als de camera al buiten de garantie is.

Bij F55-camera's met dit probleem zal de autofocus niet meer werken. Ook bij de D2H werkt de autofocus niet meer en zijn de waarden voor de belichting bevroren. In het geval van de D70 en de D2H reageert de camera niet meer op de knopjes als deze wordt aangezet met een geheugenkaart in de camera. Ook zal dan het toegangslampje voor de geheugenkaart constant knipperen. Indien er geen geheugenkaart in de camera aanwezig is, zal het onmogelijk zijn om de D70 en D2H aan te zetten. Gebruikers die dit probleem hebben, kunnen via de on-line support contact opnemen met Nikon.

Volgens marktonderzoeker Informa Telecoms & Media zal nog dit jaar de grens van 100.000 publieke hotspots voor WiFi-toegang in de wereld overschreden worden. Het aantal toegangspunten halverwege 2005 wordt door het bedrijf vastgesteld op ruim 84.000. Zo'n 42 procent van de hotspots bevindt zich in West-Europa en daarmee laat het gebied Azië, inclusief Australië, duidelijk achter zich. Azië heeft er weliswaar binnen een jaar, gerekend vanaf augustus 2004, 7000 hotspots bijgekregen, het wereldwijde marktaandeel daalde van 39 naar 32 procent. West-Europa nam twee procentpunt marktaandeel in en kwam uit op 42 procent, terwijl Noord-Amerika steeg van 21 naar 26 procent marktaandeel. Overigens worden WiFi-netwerken niet op alle plaatsen uitgebreid. Singapore liet bijvoorbeeld een daling van het aantal toegangspunten zien in de eerste helft van dit jaar.

Intel en Microsoft hebben hun gewicht in de strijd om de volgende generatie dvd's gegooid door zich bij de HD-DVD Promotion Group aan te sluiten. Daarmee heeft het HD-DVD-kamp de steun van zowel de grootste softwaremaker als de grootste chipbakker, wat van significante invloed kan zijn op de strijd tussen HD-DVD en Blu-ray, omdat de bedrijven gezamelijk zo'n 90 procent van de pc's op de wereld van hard- en software voorzien. Een van de redenen die de bedrijven voor de keuze noemen is opvallend; met het HD-DVD-formaat zou het voor consumenten gemakkelijk zijn om high-definition-films te kopiëren. Lage productiekosten van de schijfjes worden ook als reden genoemd.

Ondanks dat Microsoft eerder heeft aangegeven neutraal te zijn, komt de keuze van Microsoft voor HD-DVD niet als een verassing, gezien eerdere berichtgeving dat het bedrijf samen met Toshiba HD-DVD-spelers gaat ontwikkelen. Wellicht komen die uiteindelijk in Microsofts Xbox 360 terecht, waarmee de dvd-oorlog ook op de gameconsoles van Microsoft en Sony kan worden gevoerd, omdat Sony's Playstation 3 een Blu-ray-speler zal huisvesten. Vermoedelijk volgt Intel de keuze van Microsoft onder meer vanwege Intels nieuwe Viiv-platform, waarin Microsofts Windows Media Center Edition een grote rol speelt. In de Viiv-filosofie is het inderdaad wenselijk dat films makkelijk gekopiëerd kunnen worden; verschillende apparaten op een thuisnetwerk zouden dezelfde film af moeten kunnen spelen. Intel is ook van mening dat HD-DVD-spelers beter geschikt zijn voor laptops, die een groter deel van de pc-markt innemen dan desktops. Volgens het bedrijf zou de dvd-markt zich met het HD-DVD-formaat het snelst kunnen ontwikkelen.

Intel en Microsoft houden nog wel een slag om de arm voor de toekomst. Beide bedrijven zeggen voorstander van een enkel formaat te zijn; de huidige keuze voor HD-DVD zou zijn ingegeven door het feit dat de bedrijven vinden dat dat formaat momenteel het enige levensvatbare formaat is. Dat geeft ze de ruimte om zich in de toekomst desgewenst alsnog achter het Blu-ray-formaat te scharen.

Telecomwaakhond OPTA heeft geen bezwaar tegen het doorberekenen van de kosten voor de vernieuwing van het kabelnet aan alle abonnees, ook wanneer deze slechts analoge televisie afnemen. Het moet dan wel gaan om kosten voor aanpassingen in de infrastructuur voor digitale tv en niet om de financiering van diensten als internet en telefonie of decoders. De OPTA reageert hiermee op berichtgeving in het dagblad Trouw vanochtend, waarin mede door de Consumentenbond werd gesteld dat het kabelbedrijven toegestaan wordt kosten van andere diensten uit te smeren over alle abonnees en dat daarom de tarieven niet omlaag hoeven. De Consumentenbond zou dit hebben opgemaakt uit een gesprek met de OPTA.

Volgens de waakhond is deze voorstelling van zaken onjuist en moet er nog een onderzoek volgen naar de tarieven van de grote kabelbedrijven. Pas in december zal een dergelijk onderzoek, afhankelijk van de goedkeuring van de Europese Commissie, van start gaan. De OPTA zou op dit moment nog geen enkele conclusie hebben getrokken over de kabeltarieven. In de politiek bestaat steeds meer ontevredenheid over de hoogte van de kabeltarieven. Vaak wordt kabelmaatschappijen monopolistengedrag verweten. De OPTA benadrukt dat 'mededingingsbeperkende kruissubsidies', een dienst goedkoper aan te bieden door het te subsidiëren met inkomsten uit een andere dienst, niet wordt toegestaan. Het orgaan wil de digitalisering van kabelnetten echter niet ontmoedigen, omdat het wel nieuwe diensten en technologische innovatie mogelijk maakt, wat in ieders belang zou zijn.

Microsoft heeft op zijn Xbox-divisie een zwaar verlies geleden de afgelopen jaren. Deze maand werd in het Amerikaanse blad Forbes gemeld dat de verliezen oplopen tot vier miljard dollar over de afgelopen vier jaar. De opbrengsten komen overigens wel steeds dichter in de buurt van de kosten. De negatieve resultaten van de console en die van activiteiten op het gebied van internet en mobiele telefonie worden in belangrijke mate gecompenseerd door de opbrengsten uit de verkopen van Windows en desktop-applicaties. De laatste twee groepen zijn momenteel verantwoordelijk voor 140 procent van de winst. Microsofts volgende generatie spelcomputers, de Xbox 360, zal in eerste instantie ook geen positief resultaat opleveren. Het bedrijf verwacht echter dat op de lange termijn de Xbox als onderdeel van het 'home entertainment'-concept lucratief zal worden.

Een voorstel van vier EU-lidstaten voor de richtlijn die het opslaan van telecomgegevens verplicht, is in ieder geval door het Europees Parlement naar de prullenmand verwezen. Belangrijke reden voor de afwijzing is dat de privacy van EU-burgers in de plannen te veel zou worden aangetast. Bovendien was het Parlement het niet eens met de procedure waardoor de regelgeving rond gegevensopslag tot stand zou komen. De lidstaten wilden het wetgevingsproces volgen waarbij het Parlement slechts een adviserende rol zou krijgen, de zogenoemde raadgevingsprocedure. Het Parlement zelf ziet meer in een codecisieprocedure, zoals die ook gevolgd is bij het ontwerp van de richtlijn over softwarepatenten. Die richtlijn is uiteindelijk niet tot stand gekomen door een definitieve afwijzing van het Parlement.

Met het bewaren van gegevens van telefoon- en internetverbindingen wil Europa een mogelijkheid creëren om terrorisme beter te bestrijden. Het initiatief van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Ierland en Zweden bestaat uit maatregelen die in verhouding tot dat doel buitenproportioneel zouden zijn, aldus de parlementariërs. Verkeersgegevens over telefoongesprekken, e-mailberichten en overig internetverkeer zouden tot zestien maanden moeten worden opgeslagen. Daarnaast bestaat er twijfel of de plannen niet in strijd zijn met het EVRM-verdrag waarin regels omtrent mensenrechten zijn vastgesteld.

Het Parlement maakt zich zorgen over de omvang van gegevens die moeten worden opgeslagen door internetproviders. Niet alleen de enorme opslagcapaciteit die daarmee gepaard zou gaan roept twijfels op, ook het gericht doorzoeken van die gegevens. Een zinvolle interpretatie van de gegevens lijkt daardoor onmogelijk. De opslag leidt echter wel tot een zware belasting van de providers. Bovendien wijst het Parlement op de mogelijkheden om de traceerbaarheid te omzeilen, zoals het gebruikmaken van providers buiten de EU, openbare telefooncellen en telefoonkaarten.

De Europese Commissie heeft een alternatief voorstel gepresenteerd waarin de opslag beperkt wordt. Dit voorstel zal behandeld worden volgens de codecisieprocedure. Daarbij kan het Parlement ook zelf voorstellen doen voor de richtlijn. Een van de mogelijkheden daarbij is dat voorgesteld wordt het opslaan van internetgegevens te schrappen, nu daarvoor al stemmen opgaan binnen het Parlement. Het is nog onduidelijk of het nieuwe voorstel van de vier lidstaten door de afwijzing van het Parlement definitief van tafel is.

Het is oplettende surfers wellicht al opgevallen aan het plaatje dat momenteel op de Google-hoofdpagina prijkt: het bedrijf viert vandaag zijn 7-jarig bestaan. Wat in 1996 begon als informaticaproject op de universiteit van Stanford en in 1998 leidde tot de stichting van het bedrijf Google, is inmiddels uitgegroeid tot de populairste zoekmachine, die momenteel tegen de negen miljard pagina's op het web heeft geïndexeerd en meer dan een kwart miljard queries per dag afhandelt. Het informaticaproject waarmee Google in feite begon, presenteerde een nieuwe manier om zoekresultaten te rangschikken, waarvan in essentie nog steeds gebruik wordt gemaakt. Kort gezegd wordt een link naar een pagina opgevat als een stem voor die pagina, en wordt de pagina met de meeste stemmen bovenaan in de rangschikking gezet. De eerste versie van Google draaide via de Stanford-universiteitssite en maakte gebruik van een cluster van servers die opgestapeld stonden in de slaapkamer van een van de oprichters van het bedrijf.

In eerste instantie hadden de oprichters Larry Page en Sergey Brin weinig trek om zelf een bedrijf op te richten rond de technologie die ze hadden gebouwd. Ze richtten zich onder andere tot Yahoo, waar ze te horen kregen dat ze maar eens terug moesten komen als de technologie geperfectioneerd was, en tot Sun. Andy Bechtolsheim, mede-oprichter van Sun. Laatstgenoemde was zó onder de indruk van de demo van het tweetal, dat hij meteen een cheque voor 100 duizend dollar aan 'Google' uitschreef, waarmee ze voor het probleem kwamen te staan dat er geen bedrijf was dat 'Google' heette en Bechtolsheims cheque dus niet verzilverd kon worden. Page en Brin besloten dat ze nu wel moesten; aldus werd het bedrijf gesticht en naar meer inversteerders gezocht. Uiteindelijk wisten ze een miljoen dollar aan startkapitaal op te bouwen.

In de herfst van 1998 verwerkten de Google-servers circa tienduizend query's per dag. Google was op dat moment nog in het bètastadium, maar het journalistieke wereldje begon de zoekdienst in de gaten te krijgen en er volgden enige artikelen in de Amerikaanse pers. Een paar maanden later, begin 1999, had dit tot gevolg dat er een half miljoen query's per dag verwerkt moesten worden. Ook het aantal werknemers groeide, naar verluidt was er een periode waarin werknemers niet van hun plek op konden staan zonder dat er eerste een paar collega's op moesten schuiven. In die periode werd er verhuisd naar het huidige hoofdkwartier Googleplex in Mountain View, Californië. Enige tijd later werd Googles zoekmachine door AOL/Netscape als standaard uitverkoren en kreeg het bedrijf drie miljoen query's per dag voor zijn kiezen. Google vond kennelijk dat het teststadium daarmee officieel voorbij was en schrapte in de herfst van 1999 het bèta-labeltje van de website. Het daarop volgende voorjaar werd Google de grootste zoekmachine ter wereld met een miljard pagina's in de index. In de zomer van 2000 verwerkte het bedrijf achttien miljoen query's per dag.

Eind 2000 werd AdWords geïntroduceerd, een van Googles grote inkomstenbronnen. De aantrekkingskracht van de zoekmachine ligt weliswaar in de eenvoud van de presentatie van de zoekresultaten, maar het gros van de gebruikers tolereert een aantal gesponsorderde links op de resultatenpagina's. Adverteerders kunnen deze advertentieruimte bij opbod kopen, de hoogste bieder krijgt de hoogste plek toegewezen. Google voegde drie jaar later het AdSense-programma toe, waarmee vergelijkbare advertenties op andere sites kunnen worden getoond. In 2001 breidde het bedrijf zijn zoekfaciliteiten uit tot het zoeken naar afbeeldingen, en een jaar later volgde het zoeken in nieuwsberichten. In dat jaar volgde tevens Froogle, een dienst om naar producten te zoeken. Vanaf 2003 kunnen gebruikers ook hun eigen computer met behulp van Googles technologie doorzoeken.

De laatste tijd lijkt het bedrijf zich steeds meer toe te leggen op activiteiten die in toenemende mate buiten het oorspronkelijke zoekspectrum lijken te vallen. Zo werd vorig jaar GMail aan het dienstenpakket toegevoegd, en kwam het bedrijf onlangs met de chat- en telefonieapplicatie Google Talk. Ten slotte lijkt het erop dat het bedrijf een toekomst als WiFi-provider ambieert. Dit maakt de vraag interessant wat de volgende zeven jaren zullen brengen; gezien het succes van het bedrijf tot nu toe ligt het niet in de lijn der verwachtingen dat dat zeven magere jaren zullen worden.

Volgens het Tros-programma Radar kleven aan het gebruik van apparaten met toner ernstige risico's. Radar baseert zich mede op onderzoeken van Michael Braungart van het Duitse milieu-instituut Hamburger Umweltinstitut, tevens verbonden aan onder andere een Duitse hogeschool en Greenpeace. Volgens hem stoten laserprinters en kopieerapparaten te veel fijne deeltjes uit, waaronder zware metalen als kwik en nikkel die zich in de toner bevinden. Dit zou gezondheidsrisico's met zich meebrengen die groter zijn dan bij bijvoorbeeld roken. In Duitsland is inmiddels astma als het gevolg van werken met een laserprinter bij een rechercheur erkend als bedrijfsongeval. Als mogelijke gevolgen worden verder genoemd benauwdheid, tranende ogen en longschade.

Door het programma worden ook conclusies uit Amerikaanse, Spaanse en Oostenrijkse studies uit de afgelopen vijftien jaar aangehaald, overigens zonder op de details in te gaan. Tot nu toe zijn in Nederland de vermeende risico's van toner nog maar weinig in de publiciteit geweest. Richtlijnen voor het gebruik van print- en kopieerapparatuur bestaan er wel. Zo wordt door arbodiensten en fabrikanten aangeraden dergelijke apparaten in aparte ruimtes te plaatsen die goed geventileerd worden. Braungart adviseert het gebruik van extra filters die deeltjes moeten tegenhouden. Vakbond CNV heeft inmiddels werknemers opgeroepen lichamelijke klachten die mogelijk veroorzaakt worden door toner te melden.

MyBittorrent, een van de grootste torrentsites, is het doelwit geworden van personen die het vertrouwen in de kwaliteit van torrents willen ondermijnen. Inmiddels zijn er zo'n vijftig bittorrents door namaaktrackers uitgegeven, allemaal varianten van dezelfde drie titels: de eerste drie delen van The O.C., Charlie and the Chocolate Factory en Wedding Crashers. De drie titels worden in verschillende talen en formaten aangeboden. Wie de bestanden via deze trackers proberen te downloaden, lukt het nooit ze in hun geheel binnen te halen. De bestandsoverdracht stopt als de download bijna binnen lijkt, rond de 97 procent. De neptorrents melden valse aantallen seeds en leechers. Hoe meer mensen eenzelfde torrent downloaden, des te hoger de downloadsnelheid en de uiteindelijke populariteit ervan, waardoor de namaaktrackers nog meer mislukte downloads zullen genereren. De bestanden worden door dertig verschillende trackers aangeboden waardoor er sprake lijkt van verschillende downloads. De naamtrackers hebben verschillende subdomeinen, maar ze leiden wel naar hetzelfde IP-adres. Wie er verantwoordelijk zijn voor de nepdownloads is nog onduidelijk. De grote vraag is natuurlijk of het pure vandalen zijn of belanghebbenden uit bijvoorbeeld de filmindustrie, aangezien torrents met name gebruikt worden voor het downloaden van films.

Update: Het hierboven aangehaalde IP-adres waar diverse subdomeinen naartoe leiden luidt 85.65.73.142 en wordt gehost door een Israëlische internetprovider.

Gaming Horizon meldt de ontdekking van een bug in de 2.0-firmware van Sony's Playstation Portable, die gebruikt kan worden om thuisgebakken programmatuur op de console te draaien. De programmeurs die bezig zijn de bug te exploiteren hebben nog geen geavanceerdere programma's beschikbaar gemaakt dan het klassieke "Hello World", maar naar verluidt wordt er druk gewerkt om reeds bestaande thuisbaksels aan te passen die succesvol onder de 1.5- en 1.0-firmware van de Playstation hebben gedraaid. Afgaande op informatie op psphacks.net veroorzaakt het laden van bepaalde png-plaatjes een buffer-overflow, waardoor ongeautoriseerde code gedraaid kan worden. Deze code draait momenteel slechts in de user-mode van de console, waarmee het dezelfde rechten heeft als spellen. De hackers proberen momenteel dieper in de firmware door te dringen, zodat hun eigen programmatuur ook in kernel-mode kan draaien. Wanneer dat lukt, zouden bijvoorbeeld emulators kunnen worden gedraaid.