Symantec heeft enkele dagen geleden bekendgemaakt tot een overeenkomst gekomen te zijn met WholeSecurity over een overname van laatstgenoemde. Deze transactie zal tegen het einde van oktober afgerond worden. WholeSecurity is een ontwikkelaar van antiphishingsoftware en technologieën om virussen en andere malware op basis van hun gedrag te detecteren. Hierbij wordt van actieve processen en bijvoorbeeld websites gecontroleerd of deze voldoen aan bepaalde criteria om zo na te gaan of er sprake is van malware of juist van software die geen kwaad in de zin heeft. Het voordeel van software met een dergelijke feature is dat virusdefinities minder belangrijk worden, omdat de te gebruiken criteria vaststaan en slechts sporadisch wijzigen, terwijl de virusdefinities dagelijks bijgewerkt moeten worden. Symantec heeft al laten weten dat deze technologie geïmplementeerd gaat worden in zijn consumenten- en enterpriseproducten. Hoeveel Symantec aan de eigenaren van WholeSecurity betaalt voor de overname is onbekend.

De PvdA en de SP willen een meldingsplicht waarbij organisaties waarvan de systemen zijn gehackt dit bekend moeten maken. De beide partijen hebben een motie ingediend om dit verplicht te stellen. De regeringspartijen CDA en VVD ontvingen de motie met weinig enthousiasme en ook de Consumentenbond reageerde tam. De drijvende krachten achter de motie zijn Martijn van Dam (PvdA) en Arda Gerkens (SP). Zij vinden dat de eigenaren van de bij de bedrijven opgeslagen gegevens het recht hebben om te weten of de data in verkeerde handen is gevallen. De Tweede Kamer besprak vorige week de Wet Computercriminaliteit II. De motie zal verder uitgewerkt moeten worden en in juni 2006 weer in de Tweede Kamer worden besproken.

Het idee voor deze motie komt oorspronkelijk uit Amerika. In vijftien Amerikaanse staten is de meldplicht wettelijk vastgelegd. Hier moet een hack gemeld worden als er gegevens van minimaal 10.000 mensen mee zijn gemoeid. De reden voor deze meldplicht is de, in Amerika, steeds vaker voorkomende identiteitsdiefstal. Er wordt geschat dat in 2005 de identiteit van meer dan een miljoen mensen ontvreemd zal zijn.

Intel heeft vandaag bekendgemaakt dat het zijn laatste single-core Xeons heeft uitgebracht. De primeur van dual-core voor servers komt voor het bedrijf dus op dezelfde dag als het einde van de ontwikkeling van single-core. Er zijn vier nieuwe modellen aan de prijslijst toegevoegd: de eerste is het nieuwe topmodel, een 3,8GHz Irwindale-core met 2MB L2-cache. Deze gaat 851 dollar kosten en vervangt daarmee het 3,6GHz-model, dat eerder deze maand een stap in prijs werd verlaagd. Ook aan de onderkant van de prijslijst komt er een nieuw model bij, een 2,8GHz-processor. Deze was al beschikbaar als Nocona-core met 1MB cache, maar nu dus ook als Irwindale met 2MB cache. De prijs ($198) blijft gelijk, en het lijkt er dus op dat Intel de productie van Nocona-cores wil gaan uitfaseren.

Naast de normale Xeon-familie met een maximaal vermogen van 110 watt is ook het aanbod van versies die met een lagere core-spanning werken uitgebreid. Een nieuwe 3,0GHz LV met een TDP van 55 watt moet $519 kosten en een 3,2GHz MV die 95 watt verbruikt gaat voor $487 over de toonbank. In de eerste helft van volgend jaar zullen er vier verschillende TDP-categorieën zijn voor Xeon-processors: topmodellen met twee cores zullen 130 watt nodig hebben, lager geklokte chips 95 watt, low-voltage 55 watt en slechts 31 watt voor de op Pentium M gebaseerde Sossaman. In de tweede helft van het jaar verandert de zaak drastisch door de introductie van de nieuwe Merom-architectuur. De serverversie daarvan gebruikt volgens de geruchten minder dan 80 watt.

Het langverwachte CrossFire is eindelijk commercieel beschikbaar. 'Te weinig en te laat', voorspelde menigeen: nVidia heeft al bijna een jaar lang SLI-oplossingen op de markt en ATi zou bovendien de mindere multi-gpu-oplossing hebben: waar nVidia zijn kaarten rond het SLI-concept optrok, zou ATi de dubbelloopstechnologie er naderhand nog even bijgeplakt hebben. Volgens ATi was er niks aan de hand: de technologie zou zichzelf in de benchmarks heus bewijzen. Op heel wat plaatsen zijn die tests nu verschenen. Wie verwacht dat ATi deze maand nVidia nog even de hielen laat zien kan nu ophouden met lezen: alle tests maken duidelijk dat de X850-kaarten met CrossFire een alternatief voor de nVidia 6800 Ultra SLI-kaarten zijn. De 7800-serie van nVidia maakt in vrijwel alle gevallen korte metten met de geteste X850-rigs.

Hardware.Info bouwde een testopstelling op basis van twee Radeon X850 XT's en een AMD FX-57. Daaronder kwam een ATi-moederbord dat uit de fabriek van Sapphire gerold zou zijn, met twee PEG-connectoren met 8 lanes elk. 6800 Ultra's in SLI moesten hun meerdere in de X850 XT-CrossFire-machine erkennen bij de 3Dmark05-tests - totdat 4*AA/8*AF werd ingeschakeld. Bij 3Dmark03 waren de Ultra's in alle gevallen sneller en wist ook de 6800GT op hogere resoluties of na het inschakelen van AA/AF langszij te komen. Bij Doom 3 was de situatie omgekeerd: zonder AA/AF en op lage resolutie wist zelfs een enkele 6800 Ultra de CrossFire-rig voor te blijven, en in de meeste gevallen bleef ATi achter bij de concurrentie. In games die zwaar op de cpu leunen, zoals Half-Life 2 en FarCry, wist ATi een aantal tests nipt van nVidia te winnen - met een losse X850 XT PE. Alleen met AA/AF ingeschakeld was CrossFire hier sneller dan een enkele ATi-kaart, maar veel prestatiewinst werd er niet geboekt - en met AA/AF was een losse 7800GTX weer de beste keus. Als alle tests onder elkaar gezet worden scoort CrossFire 39,6% beter dan een enkele kaart, terwijl SLI 51,1% winst laat noteren; heel enthousiast over de schaalbaarheid van ATI's systeem is de site dan ook niet.

Links: GeForce 7800 GTX SLI met 16*AA, rechts Radeon X850XT CF met 14*Super-AA (klik voor grotere versies)

Niet alleen snelheid is belangrijk, schreef HotHardWare in zijn test: een tweetal kaarten kan vaak aanzienlijk mooiere beelden produceren omdat er meer snelheid voor anti-aliasing beschikbaar is. Met een pagina vol screenshots wordt toegelicht waar de lezer op moet letten, en hoewel ATi van de site het voordeel van de twijfel krijgt blijken de verschillen klein. Ook hier werd daarom de aandacht op de benchmarks gelegd: 14xAA is leuk, maar als de framerate in FarCry daardoor van 99.7 naar 21.3 terugloopt is het geen nuttige feature. HotHardware testte behalve Far Cry ook Doom 3, Halo, Splinter Cell: Chaos Theory en Chronicles of Riddick, in combinatie met een FX-55, deze keer. De X850 XT CrossFire-setup was vooral goed bij Direct3D-tests, maar voor OpenGL-benchmarks bleken de 6800 Ultra-kaarten toch de beste keus. Dat een monitor op 1600x1200 niet met hogere refreshrates dan 60Hz kan worden aangestuurd vindt de site overigens werkelijk afbreuk aan het CrossFire-platform doen, en ook chipset- en mobosupport laat te wensen over.

ExtremeTech blijft niet achter en onderwierp twee X850 XT's aan een vergelijking met een 6800 Ultra-systeem en een 7800GTX-machine, beide met en zonder SLI. CrossFire presteert ook hier goed als het zwaartepunt bij de shaders wordt gelegd - in Half-Life 2 benadert de ATi-oplossing zelfs het tweetal 7800 GTX-kaarten - en over het algemeen is de kaart goed opgewassen tegen twee 6800 Ultra's. Een interessante test is die van Splinter Cell: CT met een patch waardoor de ATi-kaarten van Shader Model 2.0, HDR-rendering, parallax mapping en nog zo het één en ander gebruik kunnen maken. De Radeons zijn hier meteen een fors stuk sneller dan de 6800 Ultra's en in drie van de vier tests zelfs gewaagd aan de 7800-kaarten.

Alle reviews laten hetzelfde beeld zien: de ATi's zijn geen concurrent voor de 7800-serie van nVidia, maar de 6800-kaarten kunnen het nog wel eens moeilijk krijgen. De lagere prijs van de X850 XT moet daarbij compensatie bieden voor enkele teleurstellingen, zoals de refresh-ratebeperking. Alle reviews zijn het er echter ook over eens dat CrossFire een fatsoenlijke tot goede performanceverbetering biedt, al zal het helemaal van de spelkeuze van de gebruiker afhangen of hij baat heeft bij een tweetal ATi-kaarten, of toch liever een enkel topmodel van nVidia aanschaft. Voor de koper die later voordelig wil upgraden is het van belang te overwegen dat tweedehands CrossFire-masters minder breed beschikbaar zullen worden dan SLI-enabled nVidia-kaarten. Bovendien zou nVidia werken aan een oplossing waarbij twee verschillende kaarten toch samen in SLI kunnen functioneren, wat nu nog een voordeeltje van ATi-kaarten is. ATi zet in elk geval een gunstig geprijsde kaart in de markt, maar het zal zeker lonen om benchmarks van favoriete games zorgvuldig in de gaten te houden. De performancekroon blijft in elk geval tot de release van de X1800 in handen van nVidia.

Op dezelfde dag dat Intel de eerste dual-core Xeon-processors heeft geïntroduceerd heeft AMD een nieuwe serie dual-core Opteron-processors gelanceerd. De nieuwe serie processors heeft een kloksnelheid van 2,4GHz waarmee de lat 200MHz hoger wordt gelegd. Zogenaamde 2,4GHz SE Opterons waren al langer beschikbaar, maar deze processors hadden een TDP van 120 Watt en werden alleen door Sun gebruikt. De nieuw gelanceerde modellen hebben een TDP van 95 Watt wat gelijk is aan die van de 2,2GHz modellen. De Opteron 180, 280 en 880 zijn bedoeld voor systemen met respectievelijk maximaal één, twee of acht processors. Besteld in hoeveelheden van duizend stuks kosten de processors respectievelijk 799, 1.299 en 2.649 dollar. De Opteron 280- en Opteron 880-processors zijn per direct leverbaar terwijl de Opteron 180 binnen een maand leverbaar zal worden.

Vandaag, ruim vijf maanden na de introductie van de Opteron met twee cores, is de eerste dual-core Xeon aangekondigd. Het gaat om de eerder hier besproken Paxville DP, een 90nm-chip met twee cores op 2,8GHz, een totaal van 4MB L2-cache en een FSB die op 800MHz draait. Hoewel de nieuwe chip nog steeds gebaseerd is op de Pentium 4-architectuur is het ontwerp toch net even iets complexer dan dat van de Pentium D, waarvan Intel openlijk heeft toegegeven dat het een 'rush job' was. Naast het dubbel zo grote L2-cache heeft de Paxville DP namelijk ook een simpele bus-arbiter aan boord, zodat de twee cores door de chipset als één enkele processor worden gezien. Het grote voordeel hiervan is dat de dual-core Xeon in bestaande servers kan worden gebruikt, terwijl er voor de Smithfield nieuwe moederborden nodig waren. Toch stond Paxville DP net als Smithfield eigenlijk niet op de planning van Intel. Een half jaar geleden verklaarde het bedrijf namelijk nog dat er helemaal geen 90nm dual-core Xeon DP zou verschijnen, alleen een MP voor servers met vier of meer processors.

De drijvende kracht achter de koerswijziging lijkt Dell te zijn; de meest trouwe klant van Intel wil het zelf niet direct toegeven, maar zegt wel dat het 'de vraag van zijn klanten naar boven door heeft gegeven'. Toch krijgt het bedrijf de primeur met de nieuwe chip: vandaag heeft het vier servers en twee workstations met ieder twee dual-core Xeons uitgebracht, twee weken voor Intel de processor officieel introduceert. Andere fabrikanten zullen hun plannen waarschijnlijk op 10 oktober bekendmaken; het gaat hier dus niet om een exclusieve deal tussen Dell en Intel. Wel had Dell de nieuwe Paxville waarschijnlijk harder nodig dan zijn concurrenten, want die leveren inmiddels al bijna een half jaar dual-coreservers met Opterons aan boord. Desgevraagd laat Dell ons overigens weten dat Intel ze niet verbiedt (en ook nooit verboden heeft) om AMD-processors te gebruiken, en dat ze de ontwikkelingen binnen het AMD-kamp met interesse volgen. Daar voegt men vervolgens aan toe dat er tot nu toe te weinig vraag van klanten is om een gemengd productaanbod te rechtvaardigen.

Dell gaat de dual-core Xeon leveren in de PowerEdge 1850, 2800 en 2850 rackservers en ook in de PowerEdge 1855 blade. Daarnaast zal de processor verschijnen in twee Precision-workstations, de 470 en 670. Volgens Dell zijn de uitvoeringen met dual-coreprocessors aan boord ongeveer dertig procent duurder dan hun tegenhangers met één core per processor, en leveren ze in ruil daarvoor tot vijftig procent betere prestaties (gemeten met het synthetische SPECintRate). Hoewel Dell tegenover Tweakers.net geen andere cijfers wilde noemen, heeft een woordvoerder in Amerika nog de volgende resultaten genoemd: 18% winst in Exchange, 37% voor database (verder niet gespecificeerd) en 43% voor 'Java-applicaties' ten opzichte van twee 3,6GHz single-core Xeons. Voor bepaalde benchmarks levert de stap naar twee cores per chip dus wel betere verhoudingen tussen prijs, prestaties en verbruik op, hoewel de verbetering op het eerste gezicht niet geweldig goed lijkt te zijn. Dit is deels te wijten aan de beperkte kloksnelheid, maar waarschijnlijk ook aan de beperkte bandbreedte: vier cores op één 800MHz bus.

De Paxville DP lijkt dan ook vooral een zoethoudertje te zijn tot het Bensley-platform begin volgend jaar verschijnt. Dit bestaat uit de 65nm dual-core Xeon DP 'Dempsey' en 'Blackford', een nieuwe chipset met dubbele 1066MHz FSB en quad channel FB-DIMM-geheugen om de bandbreedteproblemen aan te pakken. Intel zegt daar zelf ook veel hogere verwachtingen van te hebben dan van Paxville DP. Behalve meer dan 2,5 keer zoveel bandbreedte zullen de 65nm-chips ook een stuk hoger geklokt worden. Dempsey wordt volgens de laatste roadmap op 3,46GHz geïntroduceerd, maar is maanden geleden ook al op 3,73GHz gedemonstreerd, en volgens sommige bronnen is zelfs 4,0GHz binnen bereik. Hieruit kunnen we opmaken dat het bestaansrecht voor een 2,8GHz Paxville DP al over enkele maanden op losse schroeven zal komen te staan, hoewel het als upgrade voor bestaande systemen nog interessant kan blijven nadat het nieuwe platform is verschenen.

Tegelijk met de nieuwe dual-core Xeon-servers heeft Dell overigens ook een nieuwe dienst geïntroduceerd: Data Centre Environment Assessment (DCAS). Bedrijven met grote (60m³ of meer) serverruimtes kunnen experts van Dell vragen om advies bij het installeren van de koeling en stroomvoorziening. Dell werkt hierbij onder andere samen met Intel. De tarieven voor een advies beginnen bij 5.000 euro.

Het Franstalige M@tbe.com bericht dat Asus binnenkort de EN7800GT Dual-videokaart zal introduceren. Deze kaart zal beschikken over twee nVidia 7800 GT-videochips die samenwerken door middel van SLI. Er zullen in totaal slechts een beperkt aantal, tweeduizend exemplaren, worden gefabriceerd en met een adviesprijs van € 999,- is de kaart ook voor slechts een beperkte groep mensen betaalbaar. Met het prijskaartje van bijna duizend euro is de kaart duurder dan twee losse Asus 7800 GT-videokaarten waardoor de meerwaarde van de EN7800GT voornamelijk de hogere patswaarde is. Vanwege het hoge energieverbruik van de twee 7800 GT-chips wordt de EN7800GT geleverd met een externe voeding, een eigenschap die wellicht gewaardeerd zal worden door de verstokte 3dfx-fan.

Zuid-Korea gaat de komende vijf jaar ongeveer 32 miljoen dollar investeren in de ontwikkeling van bewapende robots. Het Aziatische land wil deze robots in eerste instantie gebruiken om taken uit te voeren die momenteel door honden worden vervuld, zoals het zoeken naar explosieven en het vangen van indringers. De kniehoge robots gebruiken wielen om over wegen te rijden. Ook kunnen ze met zes of acht voeten uitgerust worden om zich als een insect over oneven terrein voort te bewegen. Door middel van een afstandsbediening is het mogelijk om een bewapende robot gevechtstaken te laten uitvoeren. Daarnaast krijgen de robots een bepaalde mate van kunstmatige intelligentie mee om zelfstandig taken te kunnen uitvoeren.

De bouw van de robots vindt plaats in het kader van Zuid-Korea’s aankondiging om het aantal mensen dat in het leger werkt met een kwart te verminderen. Dit zal gebeuren tijdens de komende vijftien jaar, waarbij de verkleining in het aantal manschappen gecompenseerd zal worden door de verdere ontwikkeling van technologisch geavanceerde wapens. Zuid-Korea is namelijk op papier nog steeds in een oorlog verwikkeld met Noord-Korea. Dit communistische land heeft een leger dat uit meer dan een miljoen soldaten bestaat, waarvan het grootste deel in het grensgebied met de zuiderbuur is gesitueerd.

Andrew McNab van de Universiteit van Manchester heeft software ontwikkeld die een eind zou kunnen maken aan Wiki-vandalisme. Als onderdeel van zijn GridSite-project heeft hij diverse softwaretooltjes ontwikkeld voor het secure bewerken van grid-computingsites, en die heeft hij nu aangepast om Wiki's te beveiligen. Wiki-sites geven iedereen de mogelijkheid om toevoegingen en wijzigingen op een pagina aan te brengen. Wijzigingen zijn vaak ten goede, maar vandalen brengen niet alleen onjuiste wijzigingen aan, ze ondergraven bovendien de betrouwbaarheid van de Wiki-sites.

GridSiteWiki zou ervoor moeten zorgen dat gebruikers niet meer anoniem rommel kunnen maken. De software is in feite een aangepaste versie van MediaWiki, waarbij de authenticatie met gebruikersnamen en wachtwoorden is vervangen door het gebruik van X.509-certificaten. Het systeem staat of valt uiteraard met de bona fide distributie van dergelijke certificaten. Volgens McNab worden die voor de gedistribueerde rekenprojecten echter al op zo'n grote schaal verspreid, dat Wiki's er ook profijt van moeten kunnen hebben.

Een van de grotere p2p-clients van dit moment, LimeWire, zal in de nabije toekomst uitgerust worden met een filter dat de uitwisseling van bestanden zonder licentie onmogelijk maakt. De ontwikkelaars van deze client voor het Gnutella-netwerk hebben hier vermoedelijk toe besloten vanwege een brief die de RIAA deze maand naar diverse p2p-softwareontwikkelaars heeft gestuurd. In deze brief eist de RIAA dat de ontwikkelaars voorkomen dat hun gebruikers wetten voor auteursrechtelijk beschermd werk overtreden. Het bedrijf achter LimeWire is vermoedelijk een van de geadresseerden van de brief geweest.

De RIAA ziet deze eis gesteund door de uitspraak op 26 juni door de hoogste rechtbank in Amerika in de zaak van MGM versus Grokster. Hierin werd geconcludeerd dat ontwikkelaars van p2p-software verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor illegale bestandsuitwisseling door hun gebruikers. Oorspronkelijk gaf het management van LimeWire aan dat vanwege deze uitspraak de ontwikkeling stopgezet zou worden. Het zou namelijk onmogelijk zijn om de eisen die gesteld worden aan p2p-clients te implementeren in LimeWire. Nu blijkt dat er toch is verder gewerkt en dat de programmeurs op deze manier de eisen van de rechtbank proberen te respecteren.

De nieuwe methode van omgang met beschermd materiaal is ontdekt door bèta-testers. Zij kregen de melding te zien dat bestandsdeling niet mogelijk is voor materiaal dat niet voorzien is van een licentie. De benodigde licentie dient ofwel al aanwezig te zijn, of door de gebruiker aan het te delen materiaal gekoppeld te worden. Dit laatste is mogelijk door middel van een Creative Commons-licentie, maar in dat geval moet de gebruiker zelf de maker van het materiaal zijn. Gebruikers van LimeWire tonen zich in hun eerste reacties teleurgesteld, maar zijn niet van plan om zich uit het veld te laten slaan door de beveiliging. Aangezien LimeWire een open-sourceprogramma is, lijkt het waarschijnlijk dat versies zonder licentiebeheer het levenslicht zullen zien. Ook wordt er gespeculeerd dat de makers van LimeWire hier juist vanuit gaan. Zij zouden het licentiebeleid alleen implementeren om vervolging tegen te gaan.

Microsoft zal vandaag zijn nieuwe systeem introduceren voor het automatisch genereren van reclames op de diverse MSN-websites. Als eerste zullen websites in Singapore en Frankrijk hiervan voorzien worden, waarna de Verenigde Staten in oktober zullen volgen. Een unieke eigenschap van deze reclames is dat ze gebruik maken van de karakteristieken van de ontvanger. Zo zullen advertenties afgestemd worden op het geslacht, de leeftijd en de locatie van de surfer. Microsoft beschikt hierover vanwege de persoonlijke informatie die vele internetters in hun .NET Passport gezet hebben. De twee grootste internetzoekmachines, Google en Yahoo, leveren minder specifieke reclames. Zo genereert Google reclames op basis van de huidige zoekopdracht, de locatie van de gebruiker en de huidige datum en tijd. Yahoo gebruikt daarnaast ook het zoekverleden van de reclameontvanger. Door advertenties specifieker te kunnen koppelen aan de ontvanger hoopt Microsoft een interessantere partij te vormen voor bedrijven die op deze manier reclame willen maken voor hun producten.

Voorheen paste Microsoft het reclamesysteem van Yahoo toe voor het weergeven van persoonsgebonden reclames. Of het zelfstandig genereren van dit soort advertenties winstgevend is ten opzichte van de oude situatie is een tweede. Bij dit soort samenwerkingen ontvangt de gebruiker van de technologie gemiddeld 80% van de opbrengst. Als Microsofts eigen reclamesysteem minder gebruikers trekt of minder oplevert per klik, dan kan het netto inkomen alsnog lager uitvallen dan toen Yahoo’s technologie gebruikt werd. Een voordeel van het eigen systeem is dat Microsoft ook websitebeheerders in staat stelt om gebruik te maken van de reclametechnologie. Microsoft zal de reclamesoftware ook gebruiken om advertenties weer te geven binnen eigen producten, zoals Xbox-games of software voor mobiele apparaten. Ook zal er gratis Microsoft-software verschijnen die deze reclamesoftware bevat.

Hardware Secrets heeft APC's nieuwe biometrische wachtwoordenbeheerder Biopod getest en de bevindingen in een review opgetekend. De Biopod maakt het overbodig om tientallen gebruikersnamen en wachtwoorden te onthouden. Deze worden namelijk door de Biopod opgeslagen, waarna een vingerafdruk voldoet om ze weer op te roepen. De software is makkelijk te installeren en stelt slechts als voorwaarde dat de gebruiker een Windows-wachtwoord heeft. Is dat niet het geval, dan moet dat eerst aangemaakt worden, waarna de scanner aan de slag kan met het maken van een vingerafdruk. Alle vingers komen daar overigens voor in aanmerking. Het USB-apparaatje kan maximaal twintig verschillende vingerafdrukken opslaan, al dan niet toebehorend aan één persoon. De geselecteerde vingers worden acht keer gescand om fouten uit te sluiten.

Als de installatieprocedure achter de rug is, is het invullen van gebruikersnamen en wachtwoorden bijna verleden tijd. Bij het bezoeken van websites waar dergelijke gegevens ingevoerd moeten worden, vraagt het programma eenmalig of de gegevens in zijn database moeten worden opgenomen, waarna bij een volgende keer de vingerafdruk zal volstaan. Een voordeel van deze biometrische wachtwoordbeheerder is de mogelijkheid om mappen en bestanden te versleutelen. Deze optie wordt toegevoegd aan het rechtermuisknopmenu waarna de bestanden in kwestie alleen nog met een vingerafdruk te openen zijn. Minpunten zijn volgens Hardware Secrets het uiterlijk van het apparaatje en het ontbreken van een uitknop.

Computergigant Dell heeft een aantal modellen geintroduceerd die voorlopig alleen beschikbaar zijn in Europa en Azie, zo meldt eWeek. Is het normaal gesproken Europa dat niet bovenaan het lijstje van techfabrikanten lijkt te staan als het gaat om de introductie van nieuwe producten, dit keer is het de Verenigde Staten dat tot zeker het eind van het jaar moet wachten op de Dell Dimension 1100, 5150c en 9150. De 5150 vervangt de 5100, beschikt over RAID en is verkrijgbaar in een extra-compact formaat, terwijl de high-end 9150 de 9100 vervangt en beschikt over gigabit ethernet en een Nvidia 7800GT videokaart. Ook op OS-gebied is er nieuws: na Linux op laptops overweegt Dell om ook in Europa Windows Media Center Edition aan te bieden, omdat het bedrijf meent dat pc's een steeds integraler onderdeel zullen worden van het digitale huishouden.