The Register meldt dat HP vanaf heden officïeel ondersteuning biedt voor Sun Solaris op zijn serversystemen. Het bedrijf hoopt hiermee marktaandeel te winnen van Sun Microsystems, aangezien veel klanten die nu nog gebruik maken van in hun ogen langzame UltraSparc-systemen naar HP komen voor snellere servers. Deze klanten hebben vaak wel een uitgebreid arsenaal applicaties die op Solaris werken en die niet eenvoudig naar een ander besturingssysteem zijn over te zetten. Om deze klanten toch te kunnen bedienen gaat HP Solaris ondersteunen. Compaq had al voor de overname door HP een uitgebreide Solaris-afdeling, die echter wat in de vergetelheid is geraakt na de overname door HP.

Dat Sun wakker ligt van de ondersteuning voor Solaris door HP is niet erg waarschijnlijk. Het bedrijf doet de laatste jaren hard zijn best om Solaris populairder te krijgen als serverbesturingssysteem. Zo heeft Sun het afgelopen jaar de broncode van het besturingssysteem vrijgegeven en andere serverfabrikanten weten te strikken om Solaris als standaard besturingssysteem te leveren op systemen.

Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft inmiddels meer dan de helft van de huishoudens in Nederland een breedbandaansluiting. Dat staat in een publicatie over het ICT-gebruik dat afgelopen week openbaar werd gemaakt. De cijfers hebben betrekking op de situatie van een jaar geleden. Ruim 55 procent van de huishoudens beschikte toen over wat genoemd wordt een 'hoogwaardige communicatieverbinding met internet'. De totale markt van breedbandverbindingen, dus voor zowel consumenten als zakelijke gebruikers, werd voor 60 procent beheersd door ADSL. De kabel neemt de overige 40 procent van de verbindingen voor zijn rekening, alternatieven als glasvezel en draadloos internet hadden begin 2005 nog geen noemenswaardig aandeel.

Internettoegang en computerbezit lijken voor consumenten steeds meer gelijk te lopen: 78 procent van de huishoudens had begin 2005 een verbinding met internet, terwijl 83 procent over een pc beschikte. Qua internettoegang voor consumenten was Nederland samen met Denemarken koploper in Europa. Op zakelijk gebied zijn Hollanders iets gematigder. Van de bedrijven had 70 procent weliswaar een breedbandaansluiting en nog eens ruim 20 procent een tragere verbinding, wat ICT-gebruik betreft moest Nederland Scandinavië voor laten gaan. Nederlandse bedrijven zijn het beste te vergelijken met Britse, Duitse en Belgische ondernemingen. Het CBS heeft het volledige rapport gepubliceerd op zijn website.

De domeinnaam sex.com is afgelopen week verkocht voor een bedrag van veertien miljoen dollar, een relatief hoge prijs voor slechts een webadres. Een bedrijf uit het Amerikaanse Boston wordt eigenaar van de naam en zal deze gaan gebruiken voor een sekssite. Voor Gary Kremen, de man die in 1994 sex.com gratis registreerde, is een miljoenenwinst op een domeinnaam niet zo ongewoon. Zo verkocht hij eerder match.com voor zes miljoen. Ook die domeinnaam registreerde hij, evenals andere domeinen met algemene termen, nog voordat anderen de waarde van bepaalde .com-domeinnamen in gingen zien. Kremen had aanvankelijk echter wel verwacht dat sex.com vooral interessant zou zijn voor een site over seksuele voorlichting.

De verkoop komt enkele maanden na de soap die jarenlang speelde rond de domeinnaam. In 2001 werd Stephen Cohen veroordeeld tot het betalen van schadevergoeding en een boetebedrag van in totaal 65 miljoen dollar aan Kremen. Cohen had in 1995 op een frauduleuze manier het domein van Kremen gekaapt. Na de veroordeling vluchtte Cohen naar Mexico, waar hij vorig jaar oktober werd gearresteerd. Inmiddels zit hij vast in de VS, waar de autoriteiten proberen zijn internationale tegoeden te achterhalen. Sinds Kremen weer in het bezit is van sex.com heeft hij al een aantal maal een overnamebod afgeslagen.

De justitie van de Verenigde Staten heeft gisteren bekendgemaakt dat Microsoft, AOL en Yahoo gehoor hebben gegeven aan de vraag naar informatie over aantallen en soorten zoekopdrachten. Alleen Google houdt voet bij stuk en wil geen data over het gedrag van zijn gebruikers aan de justitie overdragen. Internetgebruikers in de Verenigde Staten zijn in reactie op het conflict zowel lovend over Google als boos op de drie zoekmachines die wel de informatie afgestaan hebben. Bij de boze gebruikers van Microsoft, AOL en Yahoo komt de woede voort uit het gevoel dat de bedrijven hun privacy niet respecteren. Google komt niettemin ook gehavend uit de strijd, alleen dan op financieel vlak. De waarde van de aandelen van Google is met 8,5 procent gedaald, wat volgens analisten mede veroorzaakt wordt door de onzekerheid die de onenigheid tussen het bedrijf en de Amerikaanse overheid als gevolg heeft. De aandeelwaardedaling is de grootste die Google sinds zijn beursgang in augustus 2004 heeft meegemaakt.

Justitie zegt de zoekmachinedata nodig te hebben om inzicht te krijgen in de hoeveelheid zoekpogingen die er gedaan worden naar pornografisch materiaal. De overheid wil dit inzicht gebruiken om de ongeldig verklaarde Child Online Protection Act (COPA)-wet uit 1998 weer nieuw leven in te blazen. Deze wet was bedoeld om ervoor te zorgen dat kinderen online niet in aanraking komen of blootgesteld worden aan pornografie. De COPA-wetgeving zorgde ervoor dat internetuitgevers van pornografisch materiaal verplicht waren om ervoor te zorgen dat het voor minderjarigen moeilijk is om toegang te krijgen tot hun goederen. Een neveneffect hiervan was dat de publicatie van pornografisch materiaal een prijzige zaak werd en dat het anoniem bekijken ervan door volwassenen werd bemoeilijkt.

De COPA-wet werd in 2004 ongeldig verklaard door het hooggerechtshof van de VS, aangezien het effect ervan te breed zou zijn. In plaats van de COPA-wet zou de overheid webfiltersoftware een kans moeten geven om het beoogde doel te bereiken. De aanklacht tegen de COPA-wet werd ingediend door de American Civil Liberties Union (ACLU). De Amerikaanse justitie wil niettemin de wet weer activeren door via de gegevens over zoekopdrachten aan te tonen dat deze wet effectiever is dan de webfiltersoftware.

De voorvechters van een vrije elektronische wereld, de Electronic Frontier Foundation, reageerden verheugd op Googles schijnbare altruïsme, alhoewel Google zelf heeft aangegeven dat het bedrijf de informatie niet wil afdragen omdat het om commercieel gevoelig materiaal gaat. Daarnaast vindt de zoekgigant dat het recht op de beschikking over deze informatie niet bij de overheid maar bij Google zelf ligt. De Amerikaanse justitie pareert dit door te claimen dat de verkregen informatie niet publiekelijk beschikbaar wordt en dat Google niet kan aantonen hoe het afgeven van de informatie het bedrijf schaadt. Daarnaast kan de justitie in de VS volgens de Electronic Communication Privacy Act-wetgeving gegevens van ISP’s en zoekmachines opvragen als er een aanwijzing is dat iemand via internet crimineel gedrag vertoont. In de Verenigde Staten wordt de huidige situatie daarom met grote interesse gevolgd, aangezien een eventuele overgave van Google betekent dat de overheid in meer gevallen de burgerprivacy ondergeschikt kan maken aan het verkrijgen van informatie over de uitvoering en uitvoerders van strafbare feiten.

Technology Review heeft een artikel gepubliceerd over de stand van zaken in geautomatiseerd vertalen. Hoewel de kwaliteit van vertalingen die door computers zijn geproduceerd de laatste twintig jaar aanzienlijk is verbeterd, zijn sommige resultaten nog grotendeels onbegrijpelijk. Eerder deze maand was AvMedia in het nieuws met Translating Proxy dat on-the-fly chatgesprekken vertaalt. In augustus vorig jaar kwam Googles vertaaldienst nog als beste uit een test die door DARPA was gesponsord. Ook de vertaaldienst van Babel Fish geniet al de nodige bekendheid. Al deze services schieten echter tekort als het gaat om professionele vertalingen. Wanneer bedrijven onderhandelingen voeren of wanneer militaire plannen worden gemaakt, is er geen ruimte voor onduidelijkheden veroorzaakt door vertaalfouten. Volgens Kevin Knight, verbonden aan Information Sciences Institute van de University of Southern California (USC) en mede-oprichter van het bedrijf Language Weaver, komen de huidige problemen voor omdat vaak nog een traditionele aanpak wordt gebruikt bij het vertalen.

Traditioneel gebruikt vertaalsoftware algoritmen die door duizenden grammaticaregels zoeken voor de omzetting van een taal naar een andere. Veel van deze regels en de uitzonderingen op de regels worden handmatig ingevoerd. De complexiteit van de verzameling regels heeft tot gevolg dat er regels zijn die elkaar tegenspreken. 'Door bijvoorbeeld de vijfduizendste regel toe te voegen, gaan er soms eerdere dingen kapot', aldus Knight. Zijn bedrijf en een handvol onderzoekers - waaronder van Google - hebben een andere aanpak voor het probleem. In plaats van het volgen van vaste grammaticaregels, worden woorden en zinsneden tussen talen gematcht op basis van de kans dat die woorden en zinsneden in een bepaalde context voorkomen. Deze statistische aanpak is gebaseerd op een groot aantal reeds vertaalde documenten en is in de negentiger jaren voor eerst door IBM toegepast. IBM gebruikte hierbij de database van verslagen van het Canadese parlement die in zowel Frans als Engels beschikbaar waren.

De statistische variant produceert niet alleen betere vertalingen, maar de vertalingen die deze methode voortbrengt, worden ook steeds beter. Des te meer documenten de vertaalsoftware tegenkomt, des te waarschijnlijker wordt het dat zinsneden uit de twee talen correct worden gekoppeld. Knight geeft aan dat een aantal jaar geleden het alleen mogelijk was om het algemene onderwerp te ontcijferen uit Arabische of Chinese teksten naar het Engels. Nu is het mogelijk om tot op zinsniveau de tekst te ontleden. De winst die Google in augustus wist te behalen in de vertaalwedstrijd, is volgens Knight te danken aan het feit dat Google het gehele internet kan gebruiken voor zijn database met vertaalde documenten. Ook het grote aantal servers dat het internetbedrijf kan inzetten zal meegeholpen hebben om de overwinning veilig te stellen.

In 2005 kondigde DARPA het 'Global Autonomous Language Exploitation'-programma aan. GALE heeft tot doel om het machinaal vertalen van documenten te versnellen die door het overkoepelende programma van het 'Linguistic Data Consortium' zijn verzameld. GALE zal de talige inhoud van nieuwsbronnen en talkshows in het Arabisch, Chinees en Engels verzamelen en opslaan. Daarnaast categoriseert het nieuwsbronnen, discussiegroepen op internet en blogs in deze drie talen. Voorlopig is het project alleen gegevens aan het verzamelen, waarbij veel werkzaamheden nog handmatig worden uitgevoerd door onderzoekers.

Ook met een grote verzameling voorvertaald materiaal blijven er uitdagingen bestaan. De volgende stap zal zijn om grammaticale fouten uit de vertalingen te halen die ontstaan wanneer woorden en zinsneden aan elkaar worden geplakt. Dit corrigeren kan worden gedaan door het indexeren van miljoenen zinnen waarvan de structuur door de University of Pennsylvania (Penn) in de jaren negentig is vastgelegd. Hiervoor hebben de onderzoekers destijds vijftigduizend zinnen uit de Wall Street Journal gebruikt. Ook op de grammatica kan vervolgens de statistische methode worden toegepast om de meest waarschijnlijke woordvolgorde te bepalen. Traditioneel worden ook de grammaticaregels vastgelegd in algoritmen. Door gebruik te maken van de geanalyseerde zinnen, kan de vertaalsoftware waarschijnlijkheden en gewichten aan de grammaticaregels toekennen. Hierdoor kan de juiste context met een grotere zekerheid bepaald worden, waardoor de kans toeneemt dat de juiste grammaticaregel toegepast wordt.

In bepaalde opzichten zal de statische aanpak echter slechts zo goed werken als de eerder genoemde IM-vertaler van AvMedia. Eigennamen bijvoorbeeld kunnen zelfs de beste machinevertaler laten struikelen. Vaak worden de namen gewoon vertaald met de rest van de tekst. Volgens zijn eigen vertaalsysteem is de Spaanse versie van Knights naam bijvoorbeeld nog steeds 'Caballero'.

Het Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) zal binnenkort de eerste draft-versie presenteren van de nieuwe 802.11n-standaard, die de huidige 802.11a, -b en -g-standaarden moet gaan opvolgen. De commissie die aan de nieuwe standaard werkt, wil komende week een voorstel voor de nieuwe standaard voorleggen aan de leden van het IEEE waarna deze kunnen stemmen over de nieuwe standaard.

Het werk voor het opstellen van de nieuwe standaard die de huidige Wi-Fi-standaarden moet gaan opvolgen is al geruime tijd aan de gang. Het grootste probleem was dat de fabrikanten die verwachten producten op basis van 802.11n op de markt te brengen waren verdeeld in twee groepen die op bepaalde punten van de nieuwe standaard lijnrecht tegenover elkaar stonden. De ene groep, WWiSE, bestond voornamelijk uit producenten van mobiele telefoons, zoals Nokia, Motorola en NTT. Deze groep had een voorstel voor 802.11n gedaan waarbij het ook mogelijk zou zijn om de draadloze technologie te gebruiken in kleine draagbare apparaten zoals mobiele telefoons. De andere groep, bekend onder de naam TGn Sync, had de grote netwerkapparatuurproducenten Intel en Cisco als leden die minder belang hebben bij een energiebesparende versie van het netwerkprotocol. Uiteindelijk zagen de diverse bedrijven in dat het niet echt opschoot met twee afzonderlijke groepen, waarna besloten werd om de krachten te bundelen. Hiervoor werd het Enhanced Wireless Consortium opgericht dat als voornaamste doel heeft de ontwikkeling van de nieuwe 802.11n-standaard te versnellen.

De nieuwe Wi-Fi-standaard zal gebruik maken van diverse technieken om de snelheid te verhogen. Zo zal er gebruik worden gemaakt van kanaalbundeling om de bandbreedte te vergroten. Het nadeel hiervan is dat er minder draadloze netwerken 'tegelijk' actief kunnen zijn. De belangrijkste snelheidsverbetering zal dan ook worden gerealiseerd door een techniek die bekend staat onder de naam MIMO, wat staat voor Multiple Input, Multiple Output. Eenvoudig gezegd komt het er op neer dat een accesspoint over meerdere antennes moet beschikken die elk een eigen signaal uitzenden en ontvangen. Door wiskundige berekeningen is het toch mogelijk om voor een ontvanger de afzonderlijke 'kanalen' te herkennen. Deze methode, die gebruik maakt van multipath scattering, werkt met name binnen gebouwen goed, maar presteert minder in de buitenlucht omdat er dan minder obstakels zijn waar het signaal tegen weerkaatst. Momenteel wordt deze techniek al gebruikt in accesspoints die voorzien zijn van een Airgo-chipset en beschikken over een zogenaamde 'turbo-modus'.

De nieuwe standaard zal in de eerste 802.11n-apparaten een brutosnelheid van 300Mbit/sec weten te halen waarbij gebruik wordt gemaakt van twee antennes. Op een later moment zullen er ook apparaten op de markt komen die snelheden van 600Mbit/sec weten te halen, waarbij het aantal antennes wordt verdubbeld tot vier. De netto snelheid zal rond de 100Mbit/seconde komen te liggen wat vergelijkbaar is met de meeste Ethernet-netwerken die momenteel gebruikt worden. Naast de verbeterde snelheid zal ook de betrouwbaarheid en het bereik van het signaal worden verbeterd, wat uiteraard ook ten goede komt van de snelheid. De verwachting is dat de draft-versie van het protocol komende week zal worden goedgekeurd, waarna het ongeveer nog een jaar zal duren voordat de uiteindelijke versie van de 802.11n-standaard is voltooid. De eerste apparaten kunnen we echter wel in de loop van dit jaar verwachten, die dan later door een firmware-update kunnen worden voorzien van volledige conformatie met de standaard.

ZDNet meldt dat de eerste WiMax-apparaten officïeel zijn gecertificeerd. Hiermee is deze standaard voor draadloze netwerkverbindingen officïeel beschikbaar voor gebruikers. De WiMax-apparaten die zijn gecertificeerd voldoen aan de 802.16-2004-standaard die bedoeld is voor draadloze breedbandverbindingen tussen twee vaste punten. De standaard is hiermee duidelijk verschillend van de 802.11a/b/g-standaarden en de 802.16-standaard voor mobiele apparaten, aangezien deze standaarden zijn geoptimaliseerd voor verbindingen tussen apparaten die zich verplaatsen.

De eerste apparaten die voldoen aan de 802.16-2004-standaard worden geproduceerd door Aperto Networks, Redline Communications, Sequans en Wavesat. De certificering vond plaats in het speciale laboratorium van het WiMax-forum dat in juli 2005 is geopend in Spanje. Inmiddels hebben nog 26 andere fabrikanten WiMax-apparatuur aangeboden aan het WiMax Forum om in aanmerking te komen voor officiele goedkeuring door de instantie. Een aantal fabrikanten kon echter niet wachten op certificering en heeft reeds producten op de markt gebracht die niet zijn getest door het WiMax Forum.

De IEEE 802.15.3a-werkgroep, belast met het opstellen van een standaard voor Ultra Wide Band-technologie (UWB), heeft zichzelf in een bijna unanieme beslissing opgeheven. Zoals wel vaker gebeurt met standaarden in ontwikkeling konden ook hier twee kampen het niet met elkaar eens worden over de beste manier om het doel (snelle draadloze communicatie op korte afstand) te bereiken. UWB-technologie vormt de basis waar onder andere draadloos USB, FireWireless, draadloos DVI / HDMI en de volgende generatie van Bluetooth gebruik van gaan maken. Dat er voor zo een fundamenteel onderdeel van de toekomstige draadloze wereld geen eenduidige standaard is wordt door de betrokken bedrijven niet als een probleem gezien. Zowel het UWB Forum als de WiMedia Alliance zijn van plan om hun eigen techniek door te ontwikkelen en de markt te laten bepalen welke de beste is. 'Nu de strijdlinie tussen de twee kampen vastligt, kunnen we ons volledig gaan richten op het ontwikkelen van producten die nuttig zijn voor consumenten', aldus Eric Broockman, topman van Alereon. Hij noemde de pogingen van de IEEE om de twee groepen met elkaar te verenigen tijdverspilling.

Samen met een aantal sterke partners (waaronder Intel, HP, Microsoft, Nokia, Philips, Sony en Texas Instruments) zit Alereon in het WiMedia-kamp, dat nu tegen het UWB Forum moet gaan strijden om draadloos USB en andere toekomstige draadloze technieken voor zich te winnen.

De Federal Bureau of Investigation (FBI) heeft van meer dan tweeduizend overheids- en commerciële instellingen een ingevulde enquête ontvangen omtrent cybercriminaliteit. Deze vragenlijst, 2005 FBI Computer Crime Survey genaamd, is bedoeld om inzichtelijk te maken welke digitale gevaren organisaties in de VS lopen, hoe zij zich daartegen beschermen en wat de gevolgen zijn van de cybercriminaliteit. Dat digitaal leed bijna iedereen treft, blijkt duidelijk uit de gepubliceerde cijfers: negen van de tien bedrijven maakte melding van veiligheidsincidenten, waarbij twintig procent meer dan twintig mogelijk gevaarlijke situaties tegenkwam. Meestal bestonden deze incidenten uit virussen (83,7%) en spyware (79,5%), maar ook het scannen van poorten en het saboteren van netwerken en data werd door meer dan een uit vijf bedrijven gerapporteerd.

De instellingen melden dat zij aan cybercriminaliteit een schadepost van 32 miljoen dollar hebben overgehouden, waarvan 12 miljoen door virussen en wormen werd veroorzaakt. Niet alle averij werd hierbij door de kwaadwillenden van buitenaf veroorzaakt; 44% van de instellingen had geconstateerd dat de schuldigen voor cyberschade eigen medewerkers waren. Ondanks de forse verliezen ten gevolge van het cyberleed, deed slechts negen procent van de ondervraagde instanties aangifte van criminaliteit. De overige 91% was niet van mening dat er sprake was van een overtreding of geloofde niet dat de politie hiertegen zou kunnen optreden.

Indien het Blu-ray-formaat het gaat winnen van HD-DVD als opvolger van de dvd, is er grote kans dat Toshiba via een omweg ook Blu-ray-drives gaat verkopen. Gisteren introduceerde Samsung namelijk een externe Blu-ray-recorder. Deze drive wordt echter niet door Samsung gefabriceerd, maar door TSST Korea. TSST staat voor Toshiba Samsung Storage Technology en is een joint venture van Samsung en Toshiba die optische loopwerken voor beide fabrikanten produceert. TGDaily stelt dan ook dat Toshiba redelijk makkelijk toegang kan krijgen tot Blu-ray-technologie als dit nodig zou zijn, bijvoorbeeld in het geval dat Blu-ray het wint van HD-DVD.

DailyTech heeft de eerste benchmarks van de Radeon X1900 XT gepubliceerd. De nieuwe generatie videokaart van ATi neemt het in de test op tegen de nVidia GeForce 7800 GTX (de gewone versie met 256MB videogeheugen, niet de 'Ultra' met 512MB). De Radeon-kaart heeft wel 512MB geheugen, maar is volgens de geruchten ook niet de snelste van de serie: boven de XT zou namelijk nog een XTX-versie worden uitgebracht met een iets hogere kloksnelheid. Het systeem bestaat verder uit een Opteron 165 (1,8GHz dualcore) en 2GB geheugen. Voor de nVidia-kaart werden de laatste officiële drivers gebruikt, maar omdat ATi Catalyst 6.1 de nieuwe Radeon nog niet herkent moest men daarvoor terugvallen op een bèta uit december. De preview bestaat uit drie benchmarks: Fear, Call of Duty 2 en Battlefield 2. De spellen worden in hoge resoluties getest, met en zonder AA ingeschakeld. De resultaten zijn als volgt:

	Prestaties Radeon X1900 XT (rood) vs. GeForce 7800 GTX (groen)
	Fear 1600x1200	61
	"	48
	Fear 1920x1200	55
	"	41
	Fear 1600x1200 4xAA	45
	"	25
	Fear 1920x1200 4xAA	37
	"	21
	CoD2 1600x1200	39
	"	31
	CoD2 1920x1200	35
	"	31
	CoD2 1600x1200 4xAA	35
	"	25
	CoD2 1920x1200 4xAA	29
	"	22
	BF2 1600x1200	63
	"	61
	BF2 1920x1200	60
	"	60
	BF2 1600x1200 4xAA	57
	"	53
	BF2 1920x1200 4xAA	57
	"	51

Het is duidelijk dat de nieuwe X1900 XT op alle fronten sneller is dan de 7800 GTX, hoewel het sterk per spel verschilt hoe groot de voorsprong precies is. Dit kan verklaard worden door nieuwe architectuur van de R580, die vooral geschikt is voor spellen die veel gebruikmaken van pixelshaders. ATi zou de X1900-serie dinsdag (24 januari) willen introduceren, waarbij de kaarten tegelijk met het persbericht beschikbaar zouden moeten zijn. Het antwoord van nVidia, de GeForce 7900-serie, wordt pas over enkele maanden verwacht.