Microsoft en Canon hebben vandaag bekendgemaakt dat Windows Vista een nieuw systeem zal bevatten voor kleurbeheer. Dit Windows Color System, zoals de nieuwe features gedoopt is, is bedoeld om ervoor te zorgen dat kleuren op het scherm en uit een printer beter overeenkomen en dat kleuren op het scherm beter en realistischer worden weergegeven. Dit soort functionaliteit is op dit moment al gedeeltelijk in Windows aanwezig, maar wordt vrijwel alleen door professionele of gevorderde gebruikers toegepast. Consumenten kunnen echter, onder meer vanwege de opkomst van digitale camera's, ook veel baat hebben bij beter kleurmanagement. Om verschillende problemen op dit gebied op te lossen, heeft Microsoft de hulp ingeroepen van Canon met diens Kyuanos-technologie.

Deze technologie ondersteunt een uitgebreider kleurspectrum, meervoudige kleurkanalen en een betere kleurkwaliteit (meer bits dan de 32 van nu) dan de huidige technologie. Verder wordt 'color appearance technology' voor een groot aantal verschillende apparaten ondersteund. Door gebruik te maken van Kyuanos in Windows Color System zal Windows Vista beter in staat zijn om verschillen in kleuren tussen verschillende input- en outputapparaten op te vangen en te compenseren. Hierdoor wordt het mogelijk om op een uniforme wijze kleuren weer te geven. Om het kleurbeheer te vereenvoudigen, zal het in Vista mogelijk zijn om kleuren te beheren en de monitor te kalibreren via één centrale functie. Windows Color System zal door hard- en softwareontwikkelaars uitgebreid kunnen worden.

Nintendo’s favoriete loodgieter Mario viert vandaag zijn twintigste verjaardag als gamekarakter. Om dit heugelijke feit te vieren, brengt Nintendo daarom vandaag de nieuwe GameBoy Micro op de markt in Japan. Deze kleine versie van de GameBoy Advance kenmerkt zich vooral door zijn opvallende kleuren en minuscule afmetingen. Daarnaast zijn er drie speciale spellen met Mario uitgebracht, namelijk een miniuitvoering van Super Mario Bros., Mario Tennis Advance en een gecombineerde cartridge met daarop Dr. Mario & Panel De Pon. Dit laatste spel is gebaseerd op het spel Tetris Attack dat oorspronkelijk op de SNES is uitgekomen. Ook heeft Nintendo voor Mario's verjaardag een speciale website in het leven geroepen.

Samen met zijn broertje Luigi heeft Mario onder de naam Super Mario Bros. de wereld beschermd tegen King Koopa en zijn gemene trawanten. In zijn roemruchte loopbaan heeft hij inmiddels miljoenen spelcomputers aangedaan, wat hij onder andere rennend, springend, zwemmend, golvend, kartend, paddestoelenetend, tennissend en vliegend deed. Daarnaast heeft Mario menig kledingstuk gesierd, presenteerde hij eind jaren tachtig zijn eigen televisieshow The Super Mario Bros. Super Show! en vormde zijn leven de inspiratiebron voor de film Super Mario Bros.

Technisch gezien bestaat Mario al wat langer dan twintig jaar. Onder de naam Jumpman ontweek hij namelijk al in 1981 op miraculeuze wijze de tonnen die de immer furieuze Donkey Kong op hem afstuurde. Zijn officiële geboortekaartje vermeldt niettemin Super Mario Bros. 1 voor de Japanse NES als geboorteplaats. Oorspronkelijk gaf Mario’s geestelijk vader Shigeru Miyamoto hem een snor om zijn neus van de rest van zijn gezicht te scheiden. Mario’s traditionele pet ontving hij omdat het toentertijd moeilijk was om haar te visualiseren. Sindsdien is hij alleen al in Noord-Amerika meer dan veertig miljoen keer tegen betaling geadopteerd en wordt Super Mario Bros. 3 beschouwd als het meest verkochte spel aller tijden. Op internet beschikt Mario daarnaast over een fansite, een overzicht van zijn uiterlijke evolutie door de jaren heen en een eigen Wikipedia-pagina.

AnandTech heeft een referentiemoederbord van SiS met daarop de 756-chipset getest. De SiS 756 is de eerste PCI Express-chipset van SiS voor het Socket 939-platform. Deze chipset is al een half jaar op de markt, maar tot nu toe gebruikt alleen ASRock de chipset op zijn 939S56-M moederbord. Helaas is het nogal moeilijk om dit moederbord te betrekken, waardoor AnandTech genoodzaakt was om het referentiemoederbord van SiS te gebruiken in de test.

Aan overklokkers heeft SiS waarschijnlijk niet gedacht tijdens het ontwerp van dit moederbord. Er is weliswaar de mogelijkheid om een andere FSB-snelheid of multiplier in te stellen, maar het moederbord valt automatisch terug op een FSB van 220MHz als er een hogere FSB wordt gekozen. Waarom SiS hiervoor heeft gekozen is niet echt duidelijk. Wellicht dat deze chipset geen goede overklokker is. Het kan natuurlijk ook zijn dat SiS gewoon op safe heeft willen spelen en dat de chipset in werkelijkheid veel verder over kan klokken dan 220MHz.

In uitgebreide test wordt de snelheid van de SiS 756-chipset vergeleken met die van nVidia nForce4, ATi Radeon Xpress 200 en ULi M1695/1567. Hieruit blijkt dat de 756 voldoet voor algemeen gebruik. Ook voor het spelen van spellen is de chipset geschikt. Een minpunt is echter de belasting van de cpu als er gebruik wordt gemaakt van de gigabit ethernetinterface. Deze is namelijk een flink stuk hoger dan bij andere moederborden. Daar staat echter wel tegenover dat de ingebouwde gigabit controller marginaal de snelste is.

Hoewel het SiS 756-referentiemoederbord geen slechte prestaties neerzet, is AnandTech niet echt enthousiast. Zo biedt de chipset geen FireWire, geen SLI en geen Serial ATA/300. Positief is natuurlijk de gigabit-interface, iets dat ULi over het hoofd heeft gezien tijdens het ontwerp van de M1695-chipset. Daar staat echter tegenover dat de SiS 756 het nog moet doen met de verouderde 965L-southbridge die alleen AC'97 geluid ondersteunt. De concurrentie is echter al overgestapt op de nieuwe Azalia-standaard. Daarnaast vraagt AnandTech zich af waarom er nog maar zo weinig moederborden met deze chipset verkrijgbaar zijn. Hebben fabrikanten geen vertrouwen in de chipset? Doet het marketingapparaat van SiS het niet goed? Allemaal vragen die SiS zichzelf moet stellen als het nog iets op de markt van chipset wil betekenen.

Ars Technica heeft Apples iPod Nano aan een aantal tests onderworpen om te onderzoeken in hoeverre het kleinood zich in bepaalde 'alledaagse' gebruikssituaties weet te handhaven. Zo gingen de onderzoekers op de Nano zitten, lieten het apparaatje van verschillende hoogtes en met verschillende snelheden tegen het wegdek klappen, reden er met een auto overheen en lieten de Nano ten slotte van 'grote hoogte' vallen. Na de laatste test waren de onderszoekers in staat de Nano eens van binnen te bekijken; over het algemeen was er verbazing over de mate van misbruik dat het apparaatje weet te doorstaan.

Om te beginnen werd de iPod Nano op een houten stoel gelegd waarop een van de onderszoekers er met zijn volle gewicht, dat overigens onvermeld blijft, op ging zitten. Het leverde in het geheel geen schade op, waarop er direkt werd vervolgd met de jogging-test. Hiertoe lieten de onderzoekers de Nano met een voowaartse snelheid van 8 kilometer per uur van heuphoogte vallen. Het resultaat was een nauwelijks noemenswaardig schrammetje; de muziek ging ononderbroken door. Daarop namen de onderzoekers de auto en lieten de Nano met snelheden van respectievelijk 16, 48 en 80 kilometer per uur op het wegdek stuiteren. Het resultaat was opnieuw dat de behuizing slechts cosmetische schade opliep. Het spelertje functioneerde na iedere crash nog prima en was probleemloos te bedienen. In de volgende testronde lieten de onderzoekers de Nano van 2,7 meter hoogte vallen. Dat vond het apparaatje iets minder fijn aangezien de display niet meer alles toonde. De muziek ging echter stug door en er kon met het wieltje nog prima genavigeerd worden.

Daarop werd besloten om grof geschut in te zetten. Aangezien de onderzoekers toch al met de auto op pad waren besloten ze om daarmee over de Nano heen te rijden. Het spelertje kwam zowel onder het voor- als het achterwiel terecht en er waren duidelijke kraakgeluiden te horen. Maar wat bleek: de muziek speelde probleemloos door en het apparaatje was nog volledig te bedienen, hoewel de display inmiddels van verticale strepen was voorzien. Ten einde raad besloten de onderzoekers dan nog maar een keer over de Nano heen te rijden. Ditmaal was er niets meer op de display te zien, maar de muziek ging onverdroten door en de iPod was nog te bedienen.

In een laatste verwoede poging het spelertje het leven te doen laten lieten de onderzoekers hem van 'grote hoogte' naar beneden vallen. Omdat er geen gebouwen in de buurt waren werd de Nano zo'n twaalf meter de lucht in gegooid waarop het apparaatje tegen het beton smakte en eindelijk de geest gaf. Het is onbekend hoe de iPod Nano zich bij de laatste test zou hebben geweerd indien men steeds een nieuw exemplaar had misbruikt, maar zoals gewoonlijk ontbrak het de onderzoekers aan voldoende geld om een dergelijk onderzoek behoorlijk uit te kunnen voeren.

Omdat de aldus gestorven Nano aan de zijkanten los begon te raken besloten de onderzoekers om een 'autopsie' uit te voeren, niet om de doodsoorzaak te achterhalen maar om te zien wat het apparaatje leven gaf. Het verbaasde de onderzoekers hierbij dat ze Toshiba-geheugenchips aantroffen, in het licht van Apples eerdere bericht dat het bedrijf veertig procent van Samsungs productie van flashgeheugen zou gaan gebruiken. Dat zou een zichtbaar gevolg kunnen zijn van het dreigende tekort aan flashgeheugen voor de nieuwe iPod. De onderzoekers noemen het nieuwe bedieningswiel ook als opvallend element. Het zou door Apple zelf zijn gemaakt; eerder werd dit onderdeel door Synaptics geleverd. Verder noemen de autopsisten de geupgrade PortalPlayer-chip, een nieuwe voeding van Philips en SDRAM-chips van Samsung, dat de vorige leverancier Hynix vervangt. Van de LCD-display weten ze te melden dat het een 1,5-inch-kleurenscherm is met een resolutie van 176x132 pixels, maar het is de onderzoekers niet duidelijk wie de fabrikant is. Dat is wellicht niet zo vreemd aangezien er een auto overheen is gereden.

De Toshiba geheugenchips van de iPod Nano

Een nieuw rapport van marktonderzoeker InStart concludeert dat het maken van een chip Intel gemiddeld 40 dollar kost. Ondanks het feit dat er enorme bedragen geïnvesteerd worden om de verschillende productlijnen van de drie bestaande 90nm-fabs naar vier nieuwe 65nm-fabrieken te verhuizen verwacht men niet dat de variabele kosten per chip zullen stijgen. Van een daling in kosten als gevolg van de kleinere transistors zal echter ook geen sprake zijn; de extra ruimte die vrijkomt zal namelijk gebruikt worden voor meer cache en cores per chip. In de korte samenvatting van het rapport staat ook dat alle producten (logica én geheugen) hetzelfde procédé kunnen gebruiken, waardoor het bedrijf flexibeler met capaciteit kan gaan schuiven. Recent maakte Intel zelf echter bekend dat het wel twee versies heeft ontwikkeld; een normale (P1264) en een extra zuinige (P1265) voor embedded processors en geheugen.

Microsoft zal volgens Windows-volger Paul Thurrot zeven verschillende versies van Windows Vista uitbrengen. Nieuws dat de Windows-watcher al eerder de wereld instuurde, maar nu met iets meer details. Windows Vista Home en Windows Vista Business vormen de twee hoofdcategorieën van Windows Vista, vergelijkbaar met Windows XP Home en Windows XP Pro. De twee categorieën zullen respectievelijk vier en drie verschillende versies bevatten. Microsoft hoopt met deze zeven versies elke doelgroep iets te bieden te hebben.

Windows Vista Starter Edition is de eerste versie in de categorie Home en meteen ook de meest uitgeklede editie van het nieuwe besturingssysteem. Deze versie richt zich op beginnende computergebruikers die zich alleen een goedkope computer kunnen veroorloven. Deze starterseditie zal niet in Europa op de markt komen, maar is bedoeld voor nieuwe afzetgebieden waar de computer nu pas doorbreekt. Overigens is het de enige Windows Vista-versie die alleen in een 32-bitsuitvoering zal verschijnen. Windows Vista Home Basic Edition richt zich op de kale huiscomputer, met veel voorkomende functionaliteiten zoals onder andere Windows Firewall, Windows Security Center, wireless networking, antispam/antispyware/antivirus en Outlook Express met ondersteuning voor RSS. Deze versie is het basismodel waarop alle andere edities voortborduren, zo ook Windows Vista Home Premium Edition.

Met deze Windows Vista-versie richt Microsoft zich vooral op veel multimediafunctionaliteit. Opvallend is het dat Microsoft met de Premium Edition ook ondersteuning belooft bij het rippen van DVD's. De Premium-editie richt zich op de enthousiaste computergebruiker, huizen met meerdere pc's, gezinnen met kinderen en mensen met een laptop. Windows Vista Ultimate Edition zou Microsofts beste besturingssysteem ooit moeten worden. Het combineert alle onderdelen van Vista Home Premium en Vista Pro Edition, waarover in de volgende alinea meer, en biedt daarnaast nieuwe functionaliteiten aan, zoals een Game Performance Tweaker met geïntegreerde spelervaringen, een online lidmaatschap dat exclusief toegang zou moeten bieden tot onder andere muziek- en filmdiensten en een programma waar podcasts mee gemaakt kunnen worden, al is het nog niet zeker of dit laatste onderdeel de uiteindelijke versie van Windows Vista Ultimate Edition haalt.

De Business-categorie kent als eenvoudigste versie de Windows Vista Small Business Edition, ontworpen voor kleine bedrijfjes zonder IT-afdeling. Deze versie biedt vooral backupmogelijkheden. Windows Vista Professional Edition is een krachtig besturingssysteem voor bedrijven van allerlei formaten. Deze versie is bestemd voor 'decision makers' en IT-managers. Professional Edition biedt onder meer domein- en managementfunctionaliteit en is compatibel met niet-Microsoft-standaarden van bijvoorbeeld Novell, NetWare en SNMP. De Windows Vista Enterprise Edition richt zich op het bedrijfsleven en is een uitgebreide versie van de Professional Edition, waar het onder andere Virtual PC en een meertalige gebruikersinterface aan toevoegt.

Internetprovider Wanadoo maakt net als veel andere aanbieders dit najaar de overstap naar ADSL2+. Het gaat om verbindingen die lopen via het eigen ADSL-netwerk en die verkocht worden onder de naam Wanadoo Family. Downstream wordt de bitrate verhoogd naar maximaal 20Mbit, terwijl de upstream wordt opengezet op 1Mbit. De snelheid van het abonnement is momenteel 4Mbit, gebruikers worden automatisch overgezet op de nieuwe snelheid. De prijs van het abonnement blijft ongewijzigd op 24 euro. Wanadoo-klanten die via een ander abonnement van het bedrijf surfen hebben de mogelijkheid om over te stappen en betalen daarvoor tijdelijk niets.

Gebruikers kunnen verder hun huidige modem blijven gebruiken, maar moeten dan in sommige gevallen wel genoegen nemen met snelheden tot maximaal 4 of 8Mbit. Voor een euro per maand kan de Livebox worden gehuurd, waarvan een modem voor ADSL2+ onderdeel is. Op kabelgebied is Wanadoo ook nog steeds actief via het netwerk van Casema. Beide bedrijven hebben aangekondigd de snelheden van de kabelabonnementen te verhogen. De snelste verbinding wordt daar 12Mbit, waar het nu nog ongeveer 10Mbit is. Casema trekt een half jaar uit voor de veranderingen.

Xs4all gaat naar alle waarschijnlijkheid de provider Hcc!net overnemen. Beide partijen hebben daartoe een intentieverklaring getekend waarin de wederzijdse bereidheid tot de overname is vastgelegd. Er moeten nog allerlei technische en financiële zaken worden onderzocht voordat de koop kan worden gesloten, maar naar verwachting zal dat tegen 1 november afgerond zijn. De reden voor de overname is dat Hcc!net niet meer in staat is voldoende investeringen te doen om goed op de providermarkt te kunnen concurreren. Hcc!net heeft vandaag een door Xs4all medeondertekende e-mail naar haar abonnees gestuurd waarin de plannen worden toegelicht. Het overnamebedrag is niet bekend, maar KPN betaalde onlangs 13 miljoen euro om zo'n 60.000 Tiscali-abonnees over te mogen nemen.

De Hobby Computer Club is een computergebruikersvereniging van het eerste uur, die in 1977 werd opgericht. Uit deze vereniging kwam de internetprovider Hcc!net voort, die formeel los staat van de gebruikersvereniging. Alleen de provider Hcc!net wordt dan ook overgenomen. De computerclub blijft een onafhankelijke vereniging, die echter wel samenwerkingsverbanden aan zou gaan met Xs4all. KPN, waar Xs4all een volle dochter van is, was een paar jaar geleden ook al mede-eigenaar van Hcc!net. Door de overname zou Xs4all 75.000 nieuwe abonnees krijgen waarvan er 20.000 inbelklanten zijn en de rest een ADSL-verbinding gebruikt. Het inbelklantenbestand van Xs4all zal door de overname verdubbelen; de provider zal na de overname in totaal 290.000 abonnees hebben. Hcc!net levert overigens ADSL via de netwerken van KPN, Bbned en Tiscali. Voor abonnees met een KPN-aansluiting verandert er niets, maar wat er met aansluitingen via de andere netwerken gebeurt is nog niet duidelijk. Xs4all zou met beide leveranciers in gesprek zijn.

PalmSource, producent van het Palm OS-besturingsyssteem, is voor een bedrag van ruim 320 miljoen dollar overgenomen door de Japanse softwareproducent Access. Hiermee is de toekomst van het kwakkelende PalmSource veiliggesteld. Access is bij Palm-gebruikers mogelijk bekend van de browser NetFront voor Palm OS, die voornamelijk in Japan een relatief groot marktaandeel heeft.

PalmSource werd in 2002 afgesplitst van Palm, aangezien de concurrentie van mening was dat Palm teveel voordeel had van het feit dat het ook de ontwikkelaar was van het besturingssysteem. Palm OS werd op dat moment door verschillende andere bedrijven, waaronder Sony en Handspring gebruikt als besturingssysteem voor PDA's. Na de afsplitsing ging het echter niet erg voorspoedig met PalmSource. Doordat belangrijke producenten van Palm OS-handhelds van de markt verdwenen - Sony stopte met PDA's en Handspring werd overgenomen door Palm - bleef alleen Palm over als belangrijkste afnemer.

PalmSource investeerde veel geld en energie in de ontwikkeling van een nieuwe generatie van zijn besturingssysteem. Deze versie 6 van Palm OS, die de codenaam Cobalt draagt, voorziet in een volledig vernieuwde opzet ten opzichte van de voorgaande versies en is gebaseerd op Linux. Na de nodige vertraging werd Palm OS 6 begin 2004 officieel vrijgegeven. Volgens handheldfabrikanten was het besturingssysteem echter nog niet geschikt voor grootschalige toepassing in PDA's. In het najaar van 2004 werd een update voor Palm OS 6 uitgebracht die het besturingssysteem gereed maakte voor toekomst. Tot op heden zijn er echter nog geen handhelds verschenen die gebruik maken van deze nieuwe versie 6 van Palm OS. Als gevolg van de problemen met het nieuwe besturingssysteem is de aandelenkoers van het bedrijf in de jaren dat het zelfstandig was gekelderd van 40 dollar naar een dieptepunt van 7,40 dollar en heeft het bedrijf een groot deel van zijn personeel moeten ontslaan.

Onlangs gingen er nog geruchten dat PalmSource weer gekocht zou worden door het oorspronkelijke moederbedrijf Palm. Access zal PalmSource samenvoegen met de Amerikaanse tak van Access. De verwachting is dat NetFront de standaard browser in Palm OS zal worden. Palm gebruikt momenteel nog de eigen browser Blazer, die is gebaseerd op NetFront, als standaard internetbrowser in zijn PDA's. Access zal de ontwikkeling van Palm OS 6 gewoon voortzetten en ziet een goede toekomst in een besturingssysteem voor mobiele apparaten dat is gebaseerd op Linux: 'PalmSource's eerdere overname van het Chinese MobileSoft, een ontwikkelaar van Linux-technologie, vormt een basis om Linux-gebaseerde platformen te promoten voor mobiele apparaten.', aldus de directeur van Access.

Terwijl de medische wetenschap in toenemende mate gebruik maakt van diagnostische software om uit complexe verzamelingen van gegevens gerechtvaardigde conclusies te trekken, rijst ook in de rechtswetenschappen de vraag in hoeverre intelligente software in staat is om rechters, advocaten, procureurs en anderen bij te staan bij de evaluatie van rechtszaken en andere juridische aangelegenheden. Dit heeft verschillende achterliggende redenen, ten eerste is bewijslast in veel gevallen net zo complex als medische data, denk bijvoorbeeld aan forensische data in het geval van een misdaad. Het is erg lastig om alle gegevens behoorlijk te wegen en er eenduidige conclusies uit te trekken, vooral als er verschillende regels (wetten) in het spel zijn waarop uitzonderingen mogelijk zijn. Ten tweede is er het gevoel dat gelijke gevallen soms verschillend worden beoordeeld, zo wordt het rechtssysteem soms beschuldigd van vooroordelen met betrekking tot bijvoorbeeld huidskleur, die in het eindoordeel geen rol zouden mogen spelen. Mogelijkerwijs kunnen computerprogramma's, onder meer op basis van bepaalde uitspraken die in het verleden zijn gedaan, helpen bij het vaststellen van schuldvragen en strafmaten, en antwoord geven op juridische vragen in het civiele recht. Sommige wetenschappers geloven dat dit de rechtspraak transparanter en eerlijker kan maken.

Volgens Carole Hafner, informaticus aan de Northeastern University, zijn onderzoekers in de rechtswetenschappen en de kunstmatige intelligentie gefascineerd door de wet, omdat dit een regelsysteem is dat als een model van menselijke besluitvorming kan worden gezien. De regels hebben grofweg de vorm van logische regels: als A, dan B, waarbij A voor het plegen van een misdrijf kan staan en B voor de eruit voortvloeiende straf. Er is een lange traditie in de logica en de filosofie van het rekenen met dergelijke regelsystemen, waarbij de nadruk ligt op de vraag wanneer uit een verzameling feiten en regels een bepaalde conclusie mag worden getrokken. Hier is een parallel met de rechtspraak: wanneer is er voldoende bewijs en eventueel jurisprudentie zodat een gerechterlijke uitspraak gerechtvaardigd is.

John Zeleznikow van de Universiteit van Melbourne is de auteur van een aantal juridische computerprogramma's. Een van zijn programma's, SplitUp, berekent met naar verluidt indrukwekkende nauwkeurigheid de uitkomst van echtscheidingszaken en maakt voor gebruikers de zaken expliciet die een rol spelen bij het tot stand komen van de uitspraak. Dit helpt ze zich voor te bereiden op dergelijke zaken, maar het kan ze ook aanzienlijk schelen in advocatenkosten gezien de 'kennis van zaken' die het programma zou hebben. Hoewel Zeleznikow benadrukt dat programma's zoals SplitUp menselijke advocaten niet zullen vervangen, vind hij wel dat het programma bijdraagt om de rechtspraak eerlijker te maken aangezien veel mensen een oneerlijke achterstand op zouden lopen omdat ze simpelweg niet genoeg geld hebben voor dure advocaten. Volgens Marc Lauritsen van Capstone Practice Systems, een bedrijf dat in 'juridische technologie' is gespecialiseerd, zullen computerprogramma's echter de advocatuur een zijns inziens gezonde schop geven door advocaten in veel gevallen overbodig te maken. De programma's van Capstone worden aangewend om bijvoorbeeld patentaanvragen en contracten te controleren. Lauritsen gelooft dat we aan het begin van een ontwikkeling staan waarin bedrijfjes die geautomatiseerde juridische diensten aanbieden steeds meer brood van de plank van de advocatuur zullen gaan eten, aangezien veel werk van advocaten betrekkelijk routinematig is.

Weinig wetenschappers zullen geloven in science-fiction-scenario's waarin de rechtspraak volledig geautomatiseerd is en rechters door robots vervangen kunnen worden. Volgens Uri Schild van de Bar-Ilan Universiteit in Israël zullen computerprogramma's rechters er echter wel van kunnen weerhouden om zogezegd buiten hun boekje te treden. Schild heeft een systeem ontwikkeld dat het belang van eerdere uitspraken (de jurisprudentie) weegt om rechters te assisteren bij het doen van een uitspraak. Schild zegt dat zijn programma ervoor moet zorgen dat de uitspraken van rechters zo nauwkeurig mogelijk binnen de wet gehouden worden. In feite zijn dergelijke programma's geautomatiseerde wetboeken, aangevuld met jurisprudentieële informatie. Wat dat betreft kan gesteld worden dat de rechtspraak bij het gebruik van dergelijke technologie slechts met haar tijd meegaat, hoewel het ongetwijfeld zo zal zijn dat sommige mensen een wat ongemakkelijk gevoel hebben bij het idee dat rechters zich bij het doen van een uitspraak bij laten staan door kille computers.

Oracle-CEO Larry Ellison heeft naar aanleiding van de overname van Siebel gezegd dat dit hoogstwaarschijnlijk de laatste in een hele reeks overnames geweest is. In de voorbije negen maanden heeft Oracle maar liefst zes bedrijven aan zijn portfolio toegevoegd, goed voor een totaal van 17 miljard dollar. Op de conference call waarin hij de overname van Siebel aankondigde zei Ellison dat het niet waarschijnlijk is dat we binnenkort nog een overname zullen zien. Het is nu echter tijd geworden om de software die men met deze overnames in huis kreeg optimaal samen te laten werken met elkaar en met de eigen programma's.

De overnames kaderen allen in het plan om zich op nieuwe markten te gaan richten, aangezien tachtig procent van de inkomsten bij Oracle nog steeds uit de databasemarkt komen. Het bedrijf wil echter een concurrent van SAP worden en haalde met PeopleSoft en Siebel daartoe twee belangrijke spelers in huis. Met de fusie met PeopleSoft alleen al stegen de inkomsten uit applicaties met maar liefst 52 procent tot 350 miljoen dollar in het fiscale jaar dat op 31 mei eindigde. Met de overname van Retek, ProfitLogic en iFlex krijgt Oracle ook een belangrijke voet tussen de deur in de retail- en banksector, twee markten waar SAP nog niet echt sterk vertegenwoordigd is.

In theorie krijgt Oracle met het in huis halen van al deze verschillende bedrijven en hun software een belangrijk voordeel. Het kan deze applicatie's namelijk optimaal laten samenwerken met zijn eigen databases en applicatieservers, wat bedrijven in theorie heel wat geld kan besparen dat ze anders uitgeven aan dure consultants om deze integratie te verzorgen. Volgens analist Peter Coleman is de enige manier om ervoor te zorgen dat er meer geld uitgegeven wordt aan software, te zorgen dat er minder geld moet gespendeerd worden aan de integratie van het pakket in de reeds aanwezige bedrijfsstructuur. In de praktijk kan het voor Oracle echter nog moeilijk worden om de verschillende bedrijven in zijn eigen structuur te integreren en sommigen vrezen ook dat Oracle oude versies van de software niet langer zal ondersteunen. 'Oracle's strategy is buying customers. Ours is serving customers,' zo stelt SAP-woordvoerder Tony Roddam.

VIA heeft met de VT-310DP naar eigen zeggen het eerste Mini-ITX-moederbord dat over twee processors en Gigabit Ethernet beschikt. Het kleine plankje is uitgerust met de VIA CN400-chipset en beschikt over twee VIA Eden-N NanoBGA-processors die hun werk op 1GHz doen om voor de nodige rekenkracht te zorgen. Deze kunnen voorzien worden van maximaal 2GB DDR-geheugen. Het beeld wordt verzorgd door een S3-chip met geïntegreerde MPEG2-decoder en MPEG4-versnelling en opslag kan aangesloten worden op de IDE-connector of een van beide SATA-poorten. Voor de netwerkcommunicatie zijn er twee controllers aanwezig: een VT6122 Gigabit Ethernet-controller en een VT6103L die maximaal 100Mb ondersteunt. Zoals gewoonlijk is ook de geluidsvoorziening geïntegreerd op het moederbord, evenals twee USB-poorten. Voor wie dit alles niet volstaat zijn er ook nog het PCI-slot en de mini PCI-sleuf voor uitbreidingskaarten. Het plankje is al in Japanse winkels te vinden voor 57.800 Yen, omgerekend zowat 425 euro.

Nokia heeft een e-mailsysteem aangekondigd waarmee gebruikers gemakkelijk e-mail moeten kunnen ontvangen en versturen met hun gsm. Nokia Business Center - zo werd de applicatie gedoopt - moet de kloof dichten tussen de naar schatting 650 miljoen zakelijke e-mailaccounts en de amper tien miljoen gebruikers die hun e-mail mobiel kunnen raadplegen. Op dit moment is het vooral Blackberry dat gebruikt wordt voor deze toepassingen, maar Nokia wil het mobiele e-mailen goedkoper maken en het aanbod aan gsm's waarmee e-mailen mogelijk is uitbreiden. De standaardversie van Nokia Business Center biedt de gebruikers de mogelijkheid eenvoudige lees- en schrijfmogelijkheden voor e-mails, terwijl de uitgebreidere professional-versie onder andere beter integreert in het bedrijfsnetwerk. Bovendien kan deze versie omgaan met bijlagen en is de toegang tot de e-mails voor de gebruiker eenvoudiger.

Om e-mail mobiel beschikbaar te maken voor meer zakelijke gebruikers moeten twee hindernissen overwonnen worden, stelt general manager Mary McDowell. De technische problemen werden opgelost door gebruik te maken van Java, een standaard die op bijna elke smartphone en heel wat gewone gsm's beschikbaar is. De economische hindernis wil Nokia uit de weg ruimen door een product neer te zetten dat voor grote hoeveelheden gebruikers geschikt is en zo toch relatief goedkoop blijft. Bij de aanschaf van een serverlicentie ter waarde van 1800 euro horen automatisch vierhonderd standaardlicenties voor clients. Als bedrijven gebruik willen maken van de Professional-software, moeten ze eenmalig 55 euro per gebruiker extra betalen. Tegen het einde van het jaar zullen dertien telefoons uit het Nokia-gamma geschikt zijn voor deze toepassing, maar de gsm-gigant is niet van plan zich tot zijn eigen producten te beperken.

Ook gsm's van concurrenten komen in aanmerking om gecertificeerd te worden. In principe is de enige eis dat de smartphone Java ondersteunt. In eerste instantie zullen vooral modellen van Motorola en Samsung goedgekeurd worden voor het gebruik met de e-mailsoftware. Nokia is overigens niet van plan de RIM-ondersteuning voor Blackberry te laten vallen, maar wil een zo breed mogelijk spectrum aan communicatiemogelijkheden ondersteunen op zijn gsm's. Vanaf het vierde kwartaal van dit jaar zal de software beschikbaar zijn in de Verenigde Staten en Europa.