Volgens TGDaily heeft Samsung verklaard dat het de snelste 1GB MMCmicro-geheugenkaart ter wereld heeft ontworpen. De kaart kan beschreven worden met een snelheid van 7,12MB/s, 3,5 keer zo snel als andere MMCmicro-geheugenkaarten. De leessnelheid is echter nagenoeg gelijk met 7,38MB/s, ten opzichte van 7,1MB/s. De geheugenkaart heeft maar 1,8V nodig om te werken, waardoor deze 82% minder energie zou verbruiken dan microSD/Transflash-geheugenkaarten die op 3,3V hun werk doen. De nieuwe geheugenkaart moet het opnemen tegen microSD/Transflash-geheugenkaarten en is bedoeld voor het gebruik in mobiele telefoons, digitale camera's en mp3-spelers.

Google heeft een budget beschikbaar gesteld voor een project van de Dublin City University dat als doelstelling heeft om handgeschreven teksten automatisch om te zetten naar zijn digitale equivalent. Het originele idee is afkomstig van professor Alan Smeaton, die de afgelopen tijd aan een technologie heeft gewerkt om objecten in video’s automatisch door computers te laten herkennen op basis van isolatie van de objecten en vergelijking met een database. Toen hij in een opwelling de technologie ook uitprobeerde op afbeeldingen van de geschriften van een voormalige president van de VS, George Washington, bleek dit goed te werken om ook woorden te herkennen.

Na deze onverwachte toepassing te hebben laten vallen bij enkele medewerkers van de Google-afdeling in Dublin, werd de interesse van de zoekgigant gewekt. Enkele demonstraties later besloot het bedrijf het project te financieren, waardoor Smeaton een jaar lang op drie locaties drie à vier onderzoekers kan betalen die zich bezig zullen houden met de verdere ontwikkeling van deze toepassing. Het doel is hierbij om aan te tonen dat de automatische herkenning van woorden in geschreven teksten functioneel en schaalbaar is. Google heeft daarbij het recht om de technologie op te kopen, maar niet om deze voor zichzelf te houden. Alan Smeaton zal de resultaten van het project daarom ook publiceren via de reguliere wetenschappelijke kanalen.

Opmerkelijk detail van de toepassing is dat sommige teksten van Ierse monniken uit de 12e eeuw zich beter lenen voor automatische woordherkenning dan meer recent schrijfwerk. Monniken waren bijzonder consequent in hun schrijfwijze, en besteedden veel aandacht aan elk karakter. Het werk van George Washington is daarom een grotere uitdaging voor de technologie, aldus Smeaton.

Het Amerikaanse ministerie van binnenlandse veiligheid (Homeland Security) heeft de laatste paar weken een grootscheepse oefening gehouden van digitale aanvallen. Operatie 'Cyber Storm' was bedoeld om te kijken of het land voldoende voorbereid is op een offensief gericht tegen internet en andere communicatienetwerken, en zo niet op welke punten er verbetering nodig is. In totaal werkten 115 organisaties uit vijf verschillende landen mee aan de simulatie, waaronder Microsoft, VeriSign en Symantec. Er zijn verschillende scenario's nagespeeld, zoals een aanval op kritieke stroomvoorzieningen die grote delen van netwerken plat zouden kunnen leggen. Alles gebeurde overigens op afgesloten en/of gesimuleerde netwerken, en als het goed is heeft niemand op het normale internet er dan ook iets van gemerkt.

De resultaten van de oefening zijn vooralsnog niet bekendgemaakt. Volgens Microsoft zijn er in ieder geval veel lessen geleerd, en Computer Associates heeft zich lovend uitgelaten over het initiatief van de overheid om ook bedrijven te betrekken bij Cyber Storm. Onderling is men al druk bezig om het verloop van de verschillende scenario's te analyseren. In de loop van het jaar zal een officieel rapport verschijnen over de oefening, maar dat zal wel worden gecensureerd om te voorkomen dat informatie die 'te gevoelig' is uitlekt. Oorspronkelijk stond de oefening overigens al voor eind vorig jaar gepland, maar vanwege de orkanen die Amerika destijds troffen werd het uitgesteld. Wel heeft de CIA vorig jaar op eigen houtje een oefening gedaan, maar die was lang niet zo groot opgezet.

Fraunhofer, ontwikkelaar van het mp3-formaat, zal op de CeBit 2006 een watermerktechnologie demonstreren die auteursrechterlijk beschermde audiobestanden op p2p-netwerken kan traceren. De technologie van de afdeling Integrated Publication and Information Systems Institute (IPSI) maakt het mogelijk dat software zich kan uitgeven als gebruiker op een p2p-netwerk. De softwaregebruiker downloadt vervolgens media en scant deze op de aanwezigheid van het watermerk. Dit watermerk zou zich in de bestanden nestelen door middel van ‘onhoorbare’ wijzigingen in het geluid, zoals minimale volumeverschillen. Naast het watermerk wordt er een unieke hashcode meegegeven, zodat er ook achterhaald kan worden wie de oorspronkelijke koper is die het beschermde materiaal heeft geüpload. Fraunhofer hoopt hierdoor het idee bij p2p-gebruikers te ontkrachten dat het uitwisselen van bestanden onopgemerkt kan plaatsvinden.

Volgens de woordvoerder van Fraunhofer, Michael Kip, is de technologie ten eerste bedoeld om de data die verstuurd wordt op een p2p-netwerk te monitoren. De rechtmatige eigenaars van de bestanden kunnen op die manier bijhouden wat er met hun muziek gebeurt, om vervolgens ‘de volgens hen noodzakelijke actie te ondernemen tegen de uploaders’. Ook zou door middel van de technologie een p2p-netwerk automatisch mensen kunnen waarschuwen wanneer zij een beschermd muziekstuk willen gaan downloaden. Michael Kip voorziet dat de watermerktechnologie beter geaccepteerd en daarom vaker gebruikt zal worden dan DRM-technologie, aangezien deze laatste de laatste maanden het nodige aan negatieve publiciteit te verduren had. Naast audio kunnen de watermerken ook aan video en foto’s toegevoegd worden. Kip meldt dat het watermerk zelfs bewaard blijft als de media analoog gekopieerd worden, aangezien het in alle gevallen om een code gaat die een onderdeel vormt van het bestand zelf. Dit is niet het geval bij DRM-beveiligde bestanden, aangezien de beveiliging hier extra informatie betreft die gekoppeld is aan de media in kwestie.

De ontwerpers van Philips-dochter Handshake Solutions hebben een processor gebouwd die werkt zonder kloksignaal. Volgens het bedrijf is deze ARM996HS het eerste commercieel beschikbare product dat op deze manier is opgebouwd. De asynchrone chip maakt gebruik van de ARM-instructieset en zou prestaties vergelijkbaar met een geklokte variant kunnen neerzetten voor slechts 36% van het normale stroomverbruik. De besparing ontstaat omdat transistors van een klokloos ontwerp alleen werken als ze echt nodig zijn, terwijl ze binnen een normale processor simpelweg op iedere kloktik reageren. Zelfs voor chips in embedded systemen tikt die klok tientallen tot honderden miljoenen keren per seconde. Naast een laag verbruik biedt het ontbreken van een centrale klok nog een ander voordeel voor embedded systemen: de chip veroorzaakt veel minder elektromagnetische interferentie.

De grootste moeilijkheid bij het ontwerpen van een asynchrone chip zonder centrale klok is om ervoor te zorgen dat de timing wel correct blijft, en het bedrijf geeft toe die problemen enigszins onderschat te hebben. Toen het project voor het eerst werd aangekondigd was het de bedoeling om in het eerste kwartaal van 2005 in productie te gaan op een 0,18 micron-procédé. Nu is het een jaar later en is men ondertussen overgestapt op kleinere 0,13 micron-transistors. Het bedrijf heeft er zelf vertrouwen in dat de chip in een keer goed zal werken, maar ARM is voorlopig nog wat afwachtender: zij willen eerst zien hoe de 996HS zich in de praktijk houdt, voor ze zelf soortgelijke ontwerpen gaan maken.

Links: synchroon, rechts: asynchroon. Schakelende transistors zijn met rood aangegeven.

In de nimmer aflatende reeks publicaties over de invloed van het spelen van games op de gezondheid, is ditmaal de psychologe Ellen Bialystok van de York University aan het woord. Zij concludeert op basis van de resultaten van haar onderzoek onder honderd studenten uit Toronto dat gamers beter presteren en sneller antwoorden dan hun niet-spelende leeftijdsgenoten in een serie cognitieve tests. De beste resultaten werden geboekt door meertalige gamers, vooral op het gebied van complexe taken. De verbeterde cognitieve capaciteiten ten gevolge van het spelen van games en meertaligheid komen volgens Bialystok voort uit gewenning aan het blokkeren van irrelevante informatie. Zowel gamen als meertaligheid zouden die capaciteit vergroten.

Deze verklaring is gebaseerd op ander onderzoek, waarbij op basis van hersenscans blijkt dat ouderen moeite hebben met het terzijde schuiven van onbelangrijke impulsen. Hierdoor raken ze snel afgeleid en zijn ze slecht in het uitvoeren van meerdere taken tegelijkertijd. Mensen tussen de twintig en dertig jaar kunnen daarentegen juist optimaal irrelevante hersengebieden uitschakelen en relevante gebieden inschakelen. Van meertaligheid was het al twintig jaar bekend dat dit gepaard ging met verbeterde capaciteiten om irrelevante informatie te blokkeren. Gamers vertoonden in de tests van Ellen Bailystok dezelfde patronen als tweetaligen, wat erop wijst dat zij een soortgelijke verbetering van cognitieve aandachtsdistributie hebben ontwikkeld. Dit effect zou een blijvend karakter kunnen hebben, alhoewel enige relativering op zijn plaats is. De wereld wordt namelijk per generatie complexer, waardoor een nu opgedane voorsprong relatief klein is in vergelijking met de cognitieve vooruitgang die volgende generaties zullen boeken vanwege de wereld om hen heen.

Ondanks de aperte voordelen staat de psychologe niet te springen om games direct een integraal onderdeel te maken van de opvoeding van kinderen. Zij haalt hiervoor recent onderzoek aan, waaruit naar voren komt dat overmatige blootstelling aan geweld de gevoeligheid hiervoor verkleint en dat te vaak gamen kan leiden tot verslavingsverschijnselen. Haar eigen kinderen ziet ze dan ook liever een goed boek lezen dan werelden digitaal doorkruisen.

De afdeling Informatie- en Communicatietechnologie van het TNO heeft in opdracht van het ministerie van Economische Zaken een protocol opgesteld voor het testen van de kwaliteit van VoIP-verbindingen. De aanleiding hiervoor is dat het Europees en nationaal telecombeleid, verantwoordelijk voor de bescherming van de belangen van de consument, alleen voor VoIP nog geen meetmethode voor de kwaliteit had ontwikkeld. De kwaliteit van een VoIP-verbinding wordt gebaseerd op de luisterkwaliteit, spreekkwaliteit, interactiekwaliteit, deel van de gespreksoproepen dat leidt tot een verbinding (de zogenaamde Call Completion Rate) en het percentage gesprekken dat niet voortijdig wordt afgebroken (de Call Success Rate). Met het ontwikkelen van deze meetmethode en dit testprotocol is er volgens het TNO een standaardprocedure die door andere partijen kan worden herhaald of die het TNO in opdracht kan uitvoeren.

Naast het ontwikkelen van deze standaard heeft het TNO in september en oktober 2005 ook een voorzichtige test uitgevoerd met acht VoIP-aanbieders in Nederland. Vanwege de kleine schaal van het onderzoek durft de organisatie geen harde conclusies te trekken en blijven de onderzochte providers ook anoniem. Wel meldt het TNO dat uit het experiment blijkt dat slechts één provider geluidskwaliteit weet te bieden die gelijk is aan het koperen telefoonnet. Vooral de spreekkwaliteit is in alle gevallen inferieur vanwege het hinderlijke aan- en uitschakelen van achtergrondruis. Ook de vertraging tussen zender en ontvanger is in alle gevallen groter dan op het reguliere telefoonnetwerk, alhoewel dit meestal niet tot merkbare hindernis leidt. VoIP via de computer gaf wel hinderlijke vertragingen, wat interactie tussen de gespreksdeelnemers daadwerkelijk bemoeilijkte. De globale conclusie is daarom dat gemiddeld de huidige VoIP-kwaliteit gelijk is aan dat van het GSM-netwerk in Nederland.

Wat betreft het verbindings- en gesprekssucces bleken de acht VoIP-aanbieders het er beter vanaf te brengen. Verbinding leggen via VoIP bleek in bijna alle gevallen te lukken, en ook het onderhouden van een gesprek van drie minuten ging bij zeven van de acht providers altijd goed. Een VoIP-provider die via de computer werkt, wist meer dan de helft van de gesprekken binnen drie minuten ongewild te verbreken. Als laatste testte het TNO hoe goed VoIP zich leent voor het bereiken van het alarmnummer 112. Hierbij traden problemen op met het gebruik van IP- en MAC-adressen voor adresbepaling van de beller. Ook terugbellen was in sommige gevallen niet mogelijk. Daarnaast kunnen VoIP-providers in mindere mate verplicht worden om de netwerkbeschikbaarheid te garanderen en is het gebruik van 112 in sommige gevallen niet gratis vanwege de kosten die bij sommige internetabonnementen betaald moeten worden voor het VoIP-dataverkeer.

Een groeiend aantal Fujitsu Siemens-laptopgebruikers heeft zijn onvrede met een vermeende productiefout in de Amilo M-serie geuit in een online petitie. Volgens gebruikers van de Amilo M1437G, Amilo M1439G, Amilo M3438G en Amilo M4438G bevat het moederbord van deze notebooks een defect in de RAID-controller, waardoor er frequent haperingen in het gebruik van het systeem optreden. De verantwoordelijke controller, de VIA VT6421, zou voorkomen op de Uniwill-moederborden van het type P71EN0 en P50EN0. Door een rekenfout van de RAID-controller bevriest het systeem een à twee seconden. De rekenfout is het gevolg van verkeerd toegewezen IRQ’s. De frequentie van deze zogenaamde ‘lagging issue’ zou daarbij afhankelijk zijn van de snelheid van de aangesloten schijf: hoe meer rpm deze maakt, des te minder vaak zou het probleem optreden. De RAID-configuratie is hierbij niet van belang: zowel standaard als in RAID-0 of RAID-1 treedt de vertraging op. Ook de BIOS-versie, het besturingssysteem en de gebruikte drivers zouden het probleem niet kunnen verklaren.

Fujitsu Siemens zou volgens diverse gebruikers al sinds november 2005 op de hoogte zijn van het probleem. Er is een geval bekend dat het probleem tegenover een klagende gebruiker bevestigd werd. Een oplossing voor de lagging issue zou nog niet voorhanden zijn. Wel heeft de computerleverancier de Amilo M-laptops in sommige landen in prijs verlaagd of van de markt gehaald. Getroffen gebruikers willen niettemin dat Fujitsu Siemens of Uniwill met een oplossing komt, zodat zij de laptop probleemloos kunnen gebruiken. Naast ondertekening biedt de petitiepagina ook de mogelijkheid tot het kijken van demonstratievideo’s en een lijst van probleemgevoelige programma's. Applicaties die vooral getroffen worden door de lagging issue zijn games, mediaspelers en software die data van of naar de harde schijf vervoert.

Nederland heeft de dubieuze eer om via websites relatief de meeste spyware ter wereld te installeren. Totaal zijn Nederlandse internetpagina’s verantwoordelijk voor de distributie van 9,2% van alle spyware. Absolute koploper is de Verenigde Staten met 30,5%, op de voet gevolgd door China dat 30,3% van alle malafide websites huisvest. Met de 9,2% krijgt Nederland het spywaredistributiebrons omgehangen. Dit blijkt uit cijfers van Webroot Software, maker van het antispywarepakket Spy Sweeper. In zijn 'State of Spyware Report 2005’ (.pdf) maakt het bedrijf melding van de detectie van meer dan vierhonderdduizend websites die spyware proberen te installeren op de computers van bezoekers. Voor deze telling zette het bedrijf een eigen leger robots in die het internet afstruinden op zoek naar malware-bevattende sites.

De vierhonderdduizend websites probeerden samen rond de honderdtwintigduizend varianten spyware te verspreiden. Volgens Webroot Software komt de dominante distributierol van de VS voort uit de snelle toename van het aantal breedbandverbindingen in dit land. Niettemin geeft dit geen verklaring voor de podiumplaats van Nederland. Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland vervullen met respectievelijk 2,2%, 4,6% en 2,3% namelijk een veel kleinere rol in de distributie van spyware via websites, terwijl ze absoluut gezien over meer breedbandverbindingen beschikken dan Nederland. Webroot maakt ook melding van hostingproviders die oogluikend toestaan dat de websites van hun klanten proberen spyware te installeren bij de bezoekers.

Intels hoofd techniek Justin Rattner heeft vandaag tegenover een publiek van analisten een demonstratie gegeven van een systeem met daarin twee quadcore Clovertown-processors. Hoewel er tot nu toe nog maar vier van deze processors gemaakt zijn en de marktintroductie volgens de roadmap nog wel een jaar op zich laat wachten, is het een belangrijke mijlpaal vanuit het perspectief van de marketingafdeling. Naast het kracht bijzetten van de eerdere uitspraken over de 'multi-core future', geeft het ook meer vertrouwen in de nieuwe generatie architectuur waar het bedrijf bijna alles op in heeft gezet. De Clovertown bestaat onder de kap uit twee gekoppelde Woodcrest-chips, die op hun beurt weer grotendeels identiek zijn aan de volgende generatie notebook- (Merom) en desktop- (Conroe) processors.

Het is het zuinige ontwerp van de nieuwe generatie die quadcore mede mogelijk maakt: de zwaarste versie van Woodcrest (een dualcoreprocessor) draait volgens gelekte roadmaps op 3,0GHz en krijgt een TDP van 80 watt. Een verdubbeling daarvan levert dus 160 watt op, net iets minder dan de Xeon MP Paxville op dit moment verstookt. Het is niet waarschijnlijk dat Intel Clovertown net zo heet wil laten worden als de beruchte Netburst-chips, en ook door de beperkte bandbreedte - een probleem waar een processor met vier cores per definitie meer last van heeft dan één met twee cores - neemt de behoefte aan kloksnelheid af. Afgaande op de geruchten over de mobiele versie van de architectuur zou men een 2,33GHz quadcore al voor 70 watt kunnen maken, en dat zou wellicht zelfs een betere prestatie/watt verhouding opleveren. In de loop van het jaar, terwijl de quadcore wordt voorbereid op massaproductie, zal Intel zich uiteraard ook nog moeten buigen over deze afwegingen.

Tijdens zijn presentatie vertelde Rattner onder andere dat een 'grote financiële instelling' al op experimentele basis met Woodcrest-servers werkt. Het is niet ongebruikelijk dat klanten voor de introductie van een nieuw product worden voorzien van samples, maar Intel beseft dat de nieuwe architectuur ontzettend belangrijk voor ze is en wil er alles aan doen om te laten merken dat deze in goede conditie is. Het tonen van een experimentele quadcore vers uit de fabriek lijkt dan ook vooral een imagoboost op te moeten leveren, want de plannen voor quadcore- en zelfs octacore-processors waren al langer bekend. Intel gaat zijn nieuwe architectuur begin maart tijdens IDF officieel van een naam voorzien.