De heren van AnandTech hebben de PC-6070-behuizing van Lian Li aan een nader onderzoek onderworpen. Lian Li staat bekend om zijn strakke en degelijke aluminiumkasten die het bedrijf al sinds 1983 maakt. De PC-6070 is geen uitzondering, de kast is gemaakt van 1mm dik aluminium en de gehele voorkant, met daarin vier 5,25 inch en drie 3,5 inch drive bays, gaat schuil achter een deur van 2mm dik aluminium om te voorkomen dat er al te gemakkelijke deuken inkomen. Aan de binnenkant van de kast is nog plek voor vijf extra 3,5inch-schijven. Voor wie vaak bij zijn drives moet, kan het deurtje ook eenvoudig verwijderd worden. De kast is niet, zoals verschillende andere kasten, compleet vrij van schroeven. Er zijn echter thumbscrews gebruikt, dus er is dus nog steeds geen schroevendraaier nodig om ze los te krijgen.

Geluidsisolerend materiaal in de kast en aan de rand van het deurtje

Naast mooie, lichte en koele kasten is er ook steeds meer vraag naar stille kasten. Lian Li heeft hierop ingespeeld door de kast van binnen te voorzien van een laag geluidsisolerend schuim. Ook de randen van het deurtje aan de voorkant en de klepjes van de drive bays zijn voorzien van een laag schuim. Dit zorgt ervoor dat de kast op 30cm afstand 44dB aan geluid produceert. Dat is bijna 10dB stiller dan de vier andere kasten die AnandTech de laatste tijd heeft getest. De fan van de voeding was hiervoor uitgeschakeld en het meeste geluid kwam waarschijnlijk van de drie fans die standaard aanwezig zijn in de kast. Twee fans blazen lucht langs de harde schijven naar binnen en één fan voert net onder de voeding de warme lucht af.

Eén fan voor de afvoer is net niet genoeg, want het systeem wordt gemiddeld twee graden warmer dan de eerder geteste SolverStone SST-TJ03. Er is jammer genoeg ook geen extra opening voor een tweede fan zonder de kast onder handen te moeten nemen. Het installeren van de hardware was vrij eenvoudig. De moederbordplaat en de achterkant van de behuizing kunnen samen uit de kast geschoven worden. Voor onderhoud hoeven dus niet eerst alle uitbreidingskaarten losgeschroefd te worden. Het eindoordeel is positief, de belangrijkste nadelen die genoemd worden zijn het feit dat er nog schroeven in de kast gebruikt moeten worden en dat er aan de voorkant naast twee USB-poorten geen FireWire- of audioaansluitingen te vinden zijn.

Het Amerikaanse chipontwerpbedrijf MicroUnity Systems Engineering heeft een patentschendingszaak aangespannen tegen Intel en Dell. Volgens MicroUnity zouden die twee bedrijven technologie voor multimediacomputing gekopieerd hebben. Woordvoerders van beide bedrijven wilden geen commentaar geven op de aanklacht, maar verschillende analisten hebben laten weten dat de aanklacht wel eens voor problemen zou kunnen gaan zorgen. Het juristenteam dat deze rechtszaak voorbereidt, heeft in 2002 een patentzaak voor het bedrijf Intergraph tegen Intel uitgevoerd. In die zaak is Intel veroordeeld tot het betalen van 150 miljoen dollar aan Intergraph. John Moussouris, oprichter van MicroUnity Systems Engineering, heeft enkele jaren geleden plannen ontwikkeld voor een multimediasysteem om daarmee in te springen op de snel groeiende markt voor breedbandinternet. Om deze plannen uit te voeren, heeft Moussouris in Silicon Valley een chipfabriek laten bouwen.

Kort daarna bleek echter dat de kabelindustrie nog niet geïnteresseerd was in de toepassingen van MicroUnity. Ondanks dat de visie van Moussouris op living-room computing systems op dat moment geen werkelijkheid kon worden, lukte het MicroUnity wel om enkele productieprocessen voor halfgeleiders te patenteren en zo te overleven. Nu heeft het bedrijf Intel en Dell aangeklaagd omdat die bedrijven patenten geschonden zouden hebben over de manier waarop computers multimediadata verwerken. Intel heeft in zijn Pentium 3- en Pentium 4-processors een aantal multimediafeatures verwerkt en Dell heeft deze technologieën in zijn computersystemen toegepast. Onder andere een aantal onderdelen van de door Intel toegepaste HyperThreading-technologie zou enkele jaren terug al door Moussouris zijn ontwikkeld en gepatenteerd, zo wordt als voorbeeld aangehaald.

EV1Servers.net, de hosting-divisie van ISP Everyones Internet, heeft bedenkingen bij de deal die men met SCO sloot. Dit bedrijf was begin deze maand het eerste bedrijf dat bekend maakte dat het voor zijn 20.000 servers een Linux-licentie had gekocht bij SCO. Dit deed men naar eigen zeggen met de beste bedoelingen: de licentie werd aangekocht om de klanten meer zekerheid te bieden naar de toekomst toe en om hen een eventuele juridische vervolging door SCO te besparen door hen uit het spreekwoordelijke gevecht houden. De goede voornemens van EV1Servers hebben echter een averechts effect gehad; men belandde in het middelpunt van de discussie omtrent de Linux-licenties en de acties van SCO in het algemeen. Bovendien werd het bedrijf door SCO voorgesteld als een modelbedrijf, dat het belang van SCO's vermeend intellectueel eigendom inzag.

Het gevolg was dat veel klanten kritiek hadden op EV1Servers' beslissing. De discussiefora van EV1 spoelden de dagen na de bekendmaking over van de negatieve en kritische reacties; zo stelde een gebruiker dat men beter helemaal niet de publiciteit had opgezocht en de SCO-licenties gekocht, als men de klanten echt wilde vrijwaren van problemen. Er kwamen zelfs veel boze mailtjes binnen, waarin klanten en buitenstaanders het bedrijf beschuldigden van 'het onder een hoedje spelen met SCO'. EV1 werd dus bij wijze van spreken gebombardeerd tot een stel handlangers van de duivel, terwijl men in feite de allerbeste bedoelingen had.

De vele negatieve reacties roepen een zeker gevoel van spijt op bij de CEO van het bedrijf; een kleine maand na het aankopen van de licentie wordt de vraag of hij dezelfde keuze zou maken bij een 'herkansing' op een eenduidige 'nee' onthaald. Gelukkig voor het bedrijf is dit niet echt terug te zien in het aantal klanten dat vertrekt; er zijn deze maand weliswaar ruim 1.000 websites afgevallen van het totaal aantal gehoste sites, maar Netcraft-statistieken leren dat dit geen abnormaal aantal is. De eindbalans is zelfs positief, met zo'n 3.300 nieuwe websites. Analist Dion Cornett denkt dat de bedenkingen van EV1Servers meer een slechte zaak zullen zijn voor SCO zelf, aangezien het potentiële licentiehouders ervan kan weerhouden om daadwerkelijk een SCO Linux-licentie te kopen.

Anderhalve week geleden meldden wij dat HP computers wilde gaan verkopen met daarop SuSE Linux geïnstalleerd. Het bedrijf wil zo bereiken dat Novell's SuSE Linux de standaard wordt voor bedrijven die gebruik willen maken van het open-sourcebesturingssysteem op hun computers en laptops. In een reactie heeft Microsoft laten weten dit geen bedreiging te vinden voor zijn eigen business. Volgens Nicholas McGrath, hoofd van de afdeling strategie bij Microsoft UK, zal Windows namelijk de defacto standaard blijven voor bedrijfscomputers aangezien het Linux-platform te lijden zou hebben onder integratie- en veiligheidsproblemen. Volgens HP is het echter wel degelijk mogelijk om marktaandeel van Microsoft over te nemen door de zakelijke gebruikers voldoende keus te bieden in alternatieve applicaties.

Nu de dreiging van spam-mailtjes steeds kleiner begint te worden dankzij overheids-maatregelen, begint een nieuw fenomeen de kop op te steken. Spim - zijn de ongewenste berichten op instant messengers - zal naar verwachting in 2004 een verdrievoudiging in aantallen meemaken, waardoor er ruim één miljard spim-berichten zullen worden verzonden. Dat valt altijd nog in het niet bij het aantal verwachte spam-berichten, een kleine 35 miljard. Onderzoekers wijzen echter op het feit dat spim een groei van driehonderd procent zal gaan meemaken, terwijl spam toch langzaam zijn hoogtepunt zal gaan naderen.

Spim geeft gebruikers een grotere irritatie, doordat de berichten automatisch te voorschijn komen wanneer er wordt ingelogd. Dit is momenteel niet te negeren, waardoor spim nog hinderlijker wordt ervaren dan spam. De wijze waarop spimmers aan hun adressen komen is grotendeels gelijk aan de manier van de spammers.

Door namelijk gebruik te maken van bots die de chatrooms afschuimen worden er zo adressen verkregen. Daarnaast wordt er ook gebruik gemaakt van software die zelf namen genereert. Instant messenger-gebruikers kunnen echter de pijn van de spim wat verlichten door goed gebruik te maken van de buddy list. Hierdoor wordt het voor spimmers moeilijker om hun berichten te verspreiden. De buddy list werkt als het ware als een filter, iets waar de meeste e-mailers geen gebruik van maken.

Als tegenmaatregel gebruiken spimmers steeds vaker bugs en openingen in de IM-software om toch maar hun spim kwijt te kunnen. Door bijvoorbeeld een link te sturen met een bepaalde code, kan de spimmer gebruikmaken van de buddy list wanneer de gebruiker de link activeert. Een meer gelikte manier om aan adressen te komen, is de toepassing van een chatbot. Deze bots proberen gebruikers over te halen om het programmaatje toe te voegen aan de buddy list van de gebruiker en verder ook het chatbot-adres te laten verspreiden met behulp van de gebruiker.

De Telegraaf bericht dat de raad van de Friese beweging (Ried fan de Fryske Beweging) in een brief aan de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN) heeft laten weten dat zij vinden dat het mogelijk moet worden om domeinnamen te registreren met leestekens. "Het is te gek voor woorden dat we gedwongen zijn Friese namen fout te gebruiken", stelt Jonkman, woordvoerder van de Friese raad. Het internetadres www.fryslân.nl is bijvoorbeeld noodgedwongen te vinden op www.fryslan.nl.

Jonkman zegt verder: "We hebben twee rijkstalen in Nederland. We vinden het belangrijk dat het Fries als gelijkwaardige taal wordt erkend. Techniek mag daarbij geen belemmering zijn. Het is onvoorstelbaar dat het nog niet mogelijk is om dakjes en streepjes te gebruiken. Een beetje techneut moet dit toch voor elkaar kunnen krijgen. De stichting slaat echt een modderfiguur". Voor het gemak wordt er voorbij gegaan aan het feit dat de Nederlandse taal zelf ook verschillende woorden kent met leestekens die niet geregistreerd kunnen worden. De SIDN heeft nog niet gereageerd op de brief.

De Verenigde Naties maken op hun site bekend dat zij zich meer willen bemoeien met het reilen en zeilen van het internet. Deelnemers aan het Global Forum on Internet Governance van afgelopen vrijdag vroegen de internationale organisatie om een verbetering van het werk van de instellingen die het wereldweb reguleren en om een garantie dat in de toekomst meer landen betrokken worden bij deze regulering. De deelnemers zijn verdeeld in twee kampen: de armere landen die veelal vragen om meer regulering en meer inspraak, en de rijkere landen en zakenwereld die zich aansluiten bij het aloude gezegde "if it ain't broken, don't try to fix it".

De ontwikkelingslanden winden zich vooral op om de zogeheten digitale scheiding, die ontstaat door verschillende moeilijkheden die deze naties moeten overwinnen om evenveel mee te doen met de virtuele wereld als dat de rijkere landen dat nu doen. Deze moeilijkheden bestaan niet alleen uit technische aspecten zoals te weinig aansluitingen, ook taalproblemen werpen een drempel voor de bevolking van deze landen die vaak weinig tot geen Engels begrijpt. Bovendien voelen deze landen zich te weinig betrokken bij de internationale regulering van het web, wat volgens hen tekenend is voor de huidige globale besturing. Tijdens een toespraak die Kofi Annan afgelopen donderdag hield op de bijeenkomst, uitte hij felle kritiek op het huidige systeem waarmee standaarden en domeinnamen geregeld worden.

Dit proces wordt op dit moment vooral gedomineerd door de Verenigde Staten, Canada, Europa en Japan. Een voorbeeld hiervan is het feit dat China maar negen miljoen internetadressen heeft toegewezen gekregen, terwijl de Stanford University er al acht miljoen meer heeft. Tijdens de donderdag hebben veel armere landen de opmerking van Annan herhaald, waarmee zij hun argument versterken dat meer investering door rijkere landen de enige manier is om het virtuele ijzeren gordijn te doorbreken. Meer invloed van de VN vormt een bedreiging voor de ICANN, die door veel landen wordt gezien als partijdig ten voordele van de rijkere landen.

Een argument hiervoor is het feit dat de regering van de Verenigde Staten een overeenkomst heeft met zowel de ICANN als met VeriSign, waardoor ze sleutelaspecten in de structuur van domeinnamen en internetadressen beheerst. Veel commerciële groeperingen, waaronder de U.S. Commerce Department, staan achter de ICANN. Zij zijn bang dat door meer bemoeienis van de VN het internet zal verdrinken in een bureaucratische zee en dat dit de huidige online innovatie zal verlangzamen. ICANN-directeur Vint Serf zegt dat de internationale gemeenschap zou moeten voortbouwen op de fundering die door de rijkere landen is gelegd, in plaats van deze fundering compleet teniet te doen.

Onderzoekers hebben een headset ontwikkeld waarmee je een spel kan besturen zonder dat er nog draden nodig zijn. De game Mind Balance die met de nieuwe wireless headset werd gedemonstreerd gaat de ontwikkelaars helpen bij het ontwikkelen van interfaces voor lichamelijk gehandicapten. Behalve voor deze toepassingen zou de headset, genaamd Cerebus, het ook goed kunnen doen op de markt voor video games, mits er het een en ander verbeterd wordt aan het uiterlijk. Het device zou wat kleiner en mooier van vorm moeten worden. Ook aan het gebruiksgemak kan nog gesleuteld worden.

Er zijn bij het gebruik van de Cerebus zes verschillende nodes op de achterkant van het hoofd aangebracht zonder dat er matrix-achtige pluggen nodig zijn. De game maakt gebruik van verschillende objecten die bewegen met lagere of hogere frequenties waardoor het andere reacties van de visuele cortex oproept. Deze hersenactiviteit wordt opgevangen en voor analyse ingevoerd in een signal-processing engine. Uit de hersenactiviteit blijkt naar welk object er gekeken wordt

Tom's Hardware Guide heeft een zestal LCD-monitors met elkaar vergeleken. Twee van deze monitors hebben een scherm dat 17" groot is, drie hebben een diagonaal van 19" en een monitor heeft een paneel van 20". Ondanks deze verschillen in grootte, hebben alle schermen een overeenkomst: de door de fabrikant opgegeven responsietijd van alle zes de schermen ligt onder de 20ms. De monitors worden getest op hun bruikbaarheid om films af te spelen, spellen weer te geven en grafisch werk zoals het bewerken van foto's op uit te voeren. Daarnaast wordt er gekeken hoe goed de monitor om kan gaan met een andere resolutie dan die van het gebruikte paneel en de ergonomische aspecten worden natuurlijk ook niet vergeten.

Na een uitgebreide test van de Hitachi CML175SXW, Nec LCD1960NX, Samsung SyncMaster 193P, Sharp LL-T19D1-H, Sharp LL-T2020-H en Sony SDM-HS73P die aan deze test meedoen, komt Tom's Hardware Guide tot een aantal conclusies. De Sony SDM-HS73P heeft veel last van spiegelingen op het scherm. Iets wat te wijten is aan de Black LCD-technologie waarvan deze monitor gebruik maakt. Bij deze technologie zit de backlight niet achter het scherm, maar aan de onderkant. Dit heeft een positief effect op de kleur zwart, maar heeft als nadeel dat omgevingslicht vrij spel krijgt. Het Samsung 19"-scherm komt als beste uit de bus. Hoewel het Hydis-paneel van de Hitachi CML175SXW nog steeds het beste is om spelletjes op te spelen, blijkt het Samsung-paneel onder alle omstandigheden goed bruikbaar te zijn. Een echte aanrader dus.

Nu we steeds meer over PCI Express beginnen te horen en te zien, lijkt het wel handig om eens dieper in te gaan op deze techniek. PCI Express wordt gezien als de natuurlijke opvolger van de huidige PCI en AGP-bus. In eerste instantie zullen er vooral videokaarten aangepast worden voor de techniek, maar op de langere termijn zullen uiteindelijk ook de geluidskaarten, RAID-controllers en andersoortige apparatuur via een PCI Express-sleuf worden aangesloten. PCI Express is zo'n drie jaar geleden als specificatie vastgesteld onder de volgende definitie:

"An open specification designed from the start to address the wide range of current and future system interconnect requirements of multiple market segments in the computing and communications industries. The PCI Express Architecture defines a flexible, scalable, high-speed, serial, point-to-point, hot pluggable/hot swappable interconnect that is software-compatible with PCI."

Dit is door de PCI-SIG (Peripheral Component Interconnect Special Interest Group) vastgelegd en heeft naast het voordeel van een open standaard ook de voordelen van flexibiliteit, hoge snelheid, serieel en point-to-point. Zo kan er met PCI Express meer dan 200MB per seconde aan gegevens worden overgepompt tussen elk slot en de chipset, waar het maximum momenteel op 133MB ligt. Daarnaast is er gekozen voor serieel, omdat pin-voor-pin serieel meer bandbreedte biedt dan parallel en makkelijker op te voeren is naar hogere snelheden. Verder is de technische uitvoering van serieel veel minder complex dan wanneer er gekozen zou worden voor parallelle technieken.

De flexibiliteit van PCI Express komt naar voren wanneer we kijken naar de technische implementatie. Zo is er bij het ontwerp rekening gehouden met weging door de introductie van banen. In eerste instantie zullen er enkelbaanswegen en zestienbaanswegen - zoals bij videokaarten - verschijnen. Hierbij heeft een éénbaansweg de mogelijkheid om ruim 200MB aan data per seconde te verstouwen, terwijl de zestienbaansversie maar liefst 4GB per seconde kan verwerken.

Indien noodzakelijk kan er zelfs overgestapt worden naar 32-baanswegen, wat dus 8GB aan bandbreedte moet mogelijk maken. HyperTransport levert bijvoorbeeld bij een kloksnelheid van 800MHz bijna dertien gigabit per seconde. De nieuwe versie van HyperTransport zal bij een snelheid van 1,4GHz ruim tweeëntwintig gigabit aan bandbreedte opleveren. De bandbreedte van PCI Express is full-duplex, dus zowel up en down is er in het geval van zestienvoudige snelheid 4GB beschikbaar.

De introductie van banen betekent wel dat bepaalde PCI Express-kaarten niet compatibel zullen zijn met sommige PCI Express-sloten. Zo kan logischerwijs een 16x PCI Express-kaart niet overweg met een 1x PCI Express-slot, terwijl omgekeerd dat wel het geval is. Een 1x PCI Express-kaart kan wel worden gebruikt in combinatie met een 16x PCI Express-slot, alleen rijst dan wel de vraag of dit een efficiënte manier van toepassing is. Omdat er in eerste instantie toch voornamelijk videokaarten zullen verschijnen met een PCI Express-aansluiting, gaan we bekijken hoe twee grote videokaartproducenten de invoering van de techniek aanpakken.

nVidia en PCI Express

Allereerst werpen we een blik op hoe nVidia heeft gedacht PCI Express te introduceren. Het bedrijf heeft nog geen videokaart met native PCI Express-ondersteuning gelanceerd, maar wel compatible kaarten die gebruik maken van een PCI Express-sleuf. Dit gebeurt met behulp van een HSI-bridge, waar eerder al iets over verteld is. Het probleem dat de HSI-oplossing van het bedrijf niet optimaal gebruik zal maken van de PCI Express-bandbreedte wordt weggeschoven aan de hand van gemaakte berekeningen door de ingenieurs van nVidia. Het bedrijf is namelijk van mening dat de effectieve bandbreedte van PCI Express op 3GB per seconde komt te liggen.

Doordat de huidige videokaartarchitectuur, de NV3X-serie, volgens het bedrijf in weze al geschikt is voor een 16x AGP-bandbreedte, wordt de noodzaak tot een native PCI Express-oplossing minder nijpend. Ook de kennelijke bottleneck van de upstreammogelijkheid van 266MB per seconde zal niet tot problemen leiden. Doordat de HSI-bridge namelijk AGP-write ondersteunt, komt deze bottleneck te vervallen. Verder levert het gebruik van de HSI-bridge nVidia ook een ander voordeel op. Normaal gesproken moeten er voor de twee verschillende architecturen - in dit geval AGP en PCI Express - twee productielijnen en -ontwerpen worden toegepast. Nu kan met behulp van de HSI-bridge in het begin de vertaalslag van AGP naar PCI Express worden uitgevoerd, terwijl met de introductie van de NV4X-videokaarten dit andersom gaat; namelijk van PCI Express naar AGP.

ATi en PCI Express

ATi heeft in tegenstelling tot nVidia een andere weg gekozen. De Canadezen hebben besloten om meteen over te gaan tot een native PCI Express-ondersteuning, waardoor normaal gesproken de volledige potentie van de nieuwe technologie meteen benut kan worden. Dus naast alle bandbreedte ook de stroombesparingsfuncties. Verder wordt er geclaimd dat latency wordt vermeden, doordat er geen bridgechip wordt gebruikt. ATi geeft ook aan dat door afwezigheid van een bridgechip er minder kans is op defecten en fouten. Dit laatste argument kan echter als een boemerang werken, omdat ATI de gehele videokaartarchitectuur heeft moeten aanpassen ten faveure van PCI Express-ondersteuning.

De tijd zal echter leren wie van de twee bedrijven de juiste weg heeft gekozen, daarnaast zal het interessant worden hoe PCI Express in de laptop zal worden toegepast. Er wordt natuurlijk naast minder stroomverbruik, een kleiner formaat en als het even kan goede prestaties van verwacht. Een van de voordelen van het ontwerp is bijvoorbeeld de mogelijkheid van het aan- en uitzetten van de banen, terwijl dit ook een kleiner ontwerp van de videokaart impliceert. De mobiele versies van de PCI Express-videokaarten mogen we tegen het einde van 2004 verwachten, en ja zowel ATi en nVidia zullen dan native ondersteuning bieden.