Amazon Web Service heeft een nieuwe webservice gepresenteerd: S3, dit staat voor Simple Storage Service. Het bedrijf biedt alleen een backend aan die door middel van gestandaardiseerde webserviceprotocollen, namelijk SOAP en REST, kan communiceren met de buitenwereld. Developers kunnen dus hun eigen frontends en applicaties ontwikkelen. De bestanden die in de S3-opslagruimte kunnen worden opgeslagen mogen maximaal 5GB groot zijn. Aan het aantal bestanden dat kan en mag worden opgeslagen is geen grens gesteld. Om te voorkomen dat iedereen zomaar bij elkaars bestanden kan, kunnen objecten alleen gedownload worden via een unieke sleutel. Verder wordt er gebruikgemaakt van gebruikersauthenticatie, die het onder meer mogelijk maakt om toegang tot de opgeslagen bestanden op microniveau te regelen. Het gebruik van S3 is niet gratis, maar kost 15 dollarcent per gebruikte GB aan opslagruimte en 20 dollarcent voor een gebruikte GB aan dataverkeer. In vergelijking met andere opslagdiensten is dit goedkoop, aldus Michael Arrington van TechCrunch. Een paar dagen geleden werd bekend dat Google aan een webservice voor dataopslag met de naam Google Drive werkt.

Het lijkt erop dat het gelukt is om Windows XP op een iMac Core Duo te draaien. Iemand die schuilgaat onder de nicknaam narf2006 liet gisteren al een foto zien van een Intel-Mac met Windows XP. Zo een foto is natuurlijk makkelijk te vervalsen en er werd dan ook getwijfeld over de echtheid. Vandaag heeft hij of zij echter een video gepost (QuickTime 7, 7,7MB) als bewijs. Deze laat zien hoe Windows XP wordt geïnstalleerd en voor de eerste keer wordt gestart, waarna er onder andere de Device Manager van Windows XP wordt getoond.

Critici zullen natuurlijk zeggen dat ook een video vervalst kan worden. Echter de video laat de iMac Core Duo met Windows XP van verschillende hoeken zien en er is duidelijk geen beeldstabilisatie gebruikt. Het is dan ook onwaarschijnlijk dat dit een vervalsing is. Daarnaast is de oplossing ondertussen naar Collin gestuurd. Deze schreef eind januari een wedstrijd uit met als doel een oplossing te vinden om Windows XP op een Intel-Mac te draaien. Als narf2006 en zijn/haar kompaan blaka inderdaad geslaagd zijn om het EFI-BIOS van de Intel-Mac te omzeilen en Windows XP te installeren, mogen ze de prijs van ondertussen bijna $13.000,- in ontvangst nemen.

Er zijn recentelijk een aantal benchmarks verschenen van een paar nieuwe en toekomstige serverchips, waaronder de Xeon LV Sossaman, de Xeon DP Dempsey, de 2,6GHz Opteron x85-familie en de Itanium Montecito. De cijfers zijn afkomstig van verschillende fabrikanten, maar omdat het om strict gestandaardiseerde en goed gedocumenteerde tests gaat (SPEC en TPC-C) kunnen ze toch met elkaar vergeleken worden. De eerste cijfers zijn afkomstig van SPECint_rate en SPECfp_rate, benchmarks die grofweg omschreven kunnen worden als de multithreading broertjes van het gebruikelijke SPECint en SPECfp. Het grote verschil is dat ze gebruikmaken van meerdere cores en/of processors, wat ze vooral geschikt maakt om de 'doorvoer' te meten, oftewel de rekenkracht gecombineerd met de bandbreedte.

Om te beginnen zullen we kijken naar de integer- en floatingpointprestaties van een aantal systemen met twee cores. Bij iedere chipfamilie en test is gekozen voor de 'best of breed': zo zet de Athlon FX-60 bijvoorbeeld een net iets hogere score neer dan de Opteron 185 op het integervlak, maar is laatstgenoemde weer iets sneller in floating point. In de praktijk zijn deze twee chips exact even snel, maar afwijkingen in de gebruikte configuratie en vooral compiler kunnen behoorlijk verschil maken, ondanks de gelijke kloksnelheid en hoeveelheid cache. In alle gevallen is er dus simpelweg voor de hoogst beschikbare score gekozen, uitgaande van de meest optimale compilerinstellingen (in SPEC-termen ook wel 'peak' genoemd). Omdat er nog geen dualcore Itanium beschikbaar is, zijn in plaats daarvan scores van een systeem met twee singlecoreprocessors gebruikt. Voor de rest betreft het allemaal systemen met één dualcorechip aan boord.

	SPECint_rate_peak_2000
	Athlon FX-60		DC		2,6GHz		41,1
	Power5+		DC		1,65GHz		39,9
	Pentium D 950		DC		3,4GHz		38,2
	Itanium 2 6M		2xSC		1,6GHz		35,5
	Core Duo		DC		2,16GHz		34,9

	SPECfp_rate_peak_2000
	Power5+		DC		1,9GHz		61,5
	Itanium 2 9M		2xSC		1,66GHz		56,7
	Opteron 185		DC		2,6GHz		40,3
	Pentium D 950		DC		3,4GHz		36,9
	Core Duo		DC		2,16GHz		27,3

Deze resultaten zijn op zich weinig verrassend: op het gebied van integers zijn de verschillen in doorvoer tussen de processors relatief klein: het verschil tussen de traagste en de snelste chip is nog geen 18%. Op het gebied van floating point tonen de high-end serverchips Power en Itanium hun kracht, terwijl tegelijkertijd duidelijk de vinger op de zere plek van Core Duo wordt gelegd. De Opteron wint van de Pentium, en ook dat is over het algemeen consistent met de echte wereld. Tot zover verschilt het beeld dus niet van de normale (single-threaded) SPEC-tests. Het overgrote deel van de servers dat tegenwoordig verkocht wordt, heeft echter niet één, maar twee of meer processors aan boord. Laten we dus maar eens kijken hoe het beeld verandert met het dubbele aantal cores, te beginnen met floating point:

	SPECfp_rate_peak_2000
	Power5+		2xDC		1,65GHz		119
	Itanium 2 9M		4xSC		1,6GHz		104
	Opteron 285		2xDC		2,6GHz		77
	Xeon Paxville		2xDC		2,8GHz		39,7
	Xeon Sossaman		2xDC		2,0GHz		32,1

Het wordt in deze test pijnlijk duidelijk dat de huidige Xeon-processors maar erg moeizaam opschalen naar vier cores. De Itanium 2 en Power5 laten hun tanden zien door de prestaties grofweg lineair te laten groeien met het aantal cores, en ook de Opteron komt een heel eind in de richting van deze 'perfecte' schaling. Een dubbele 2,8GHz Paxville (totaal vier cores) op een 800MHz bus blijkt daarentegen nauwelijks sneller te zijn dan een enkele Presler (twee cores) op 3,4GHz. De nieuwe ultrazuinige Xeon LV Sossaman lijkt ook behoorlijk beperkt te worden door zijn 667MHz bus: de score die werd behaald met vier 2,0GHz Pentium M-cores is slechts marginaal hoger dan die van de twee 2,16GHz-cores die in de vorige tabel stond vermeld.

Intel is zich natuurlijk terdege bewust van dit probleem en zal binnenkort een nieuw platform introduceren om het te verhelpen. De nieuwe Blackford-chipset biedt een dubbele 1066MHz bus, die later nog zal worden opgewaardeerd naar 1333MHz. Dell heeft deze week het eerste officiële SPECint_rate resultaat voor dit nieuwe platform bekendgemaakt, en dat ziet er als volgt uit:

	SPECint_rate_peak_2000
	Xeon Dempsey		2xDC		3,73GHz		81
	Opteron 285		2xDC		2,6GHz		80,4
	Power5+		2xDC		1,65GHz		69
	Itanium 2 9M		4xSC		1,6GHz		66,5
	Xeon Paxville		2xDC		2,8GHz		58,6
	Xeon Sossaman		2xDC		2,0GHz		56

Sowieso ziet het integerplaatje er gunstiger uit voor de Xeons, in de zin dat ook de huidige DP (Paxville) en LV (Sossaman) duidelijk betere prestaties kunnen verzorgen met een groter aantal cores. Toch blijven de Xeons die op dit moment te koop zijn behoorlijk achter bij de Opteron qua doorvoer. Het nieuwe Bensley-platform maakt die achterstand in een klap goed, en als we de volgende slide van Intel mogen geloven zullen de prestaties van Woodcrest met zijn 1333MHz bus nog beter zijn.

TPC-C

Tot slot is er nog een nieuwe TPC-C-score ingestuurd die is verkregen op een systeem met twee Montecito-processors. De score ziet er zowel absoluut als qua prijs/prestatie gunstig uit - vergeleken met een aantal andere servers met vier cores. Noemenswaardig is dat deze score (afkomstig van HP) is verkregen met behulp van de huidige zx1-chipset met 400MHz FSB. Later deze maand zal het bedrijf een volledig vernieuwde Itanium-chipset introduceren die naar eigen zeggen 30 tot 35% betere prestaties zal bieden, onder andere door dubbele geheugenbandbreedte, lagere latency's en ondersteuning voor 533MHz en 667MHz bussen. In hoeverre dat ook door deze test gereflecteerd zal worden valt nog te bezien, maar omdat de nieuwe generatie chipset nog niet officieel is aangekondigd lijkt deze inzending vooral bedoeld als een 'voor'-resultaat, om over een aantal weken te kunnen vergelijken met 'na' (de nieuwe generatie Integrity-servers). Helaas is het draaien van een TPC-C-test een tijdrovende en kostbare klus, waardoor er lang niet zo veel vergelijkingsmateriaal is als bij SPEC. Scores voor de 2,2GHz Power5+ en de 2,6GHz Opteron ontbreken dus nog.

	TPC-C transacties per minuut
	Power5+		4x1		1,9GHz		203440
	Montecito		2x2		1,6GHz		200829
	Itanium 2 9M		4x1		1,6GHz		161217
	Xeon MP		4x1		3,66GHz		150704
	Opteron		4x1		2,8GHz		138845
	Opteron		2x2		2,4GHz		109633

	TPC-C dollars per transacties per minuut
	Xeon MP		4x1		3,66GHz		6,00
	Itanium 2 9M		4x1		1,6GHz		3,94
	Power5+		4x1		1,9GHz		3,93
	Montecito		2x2		1,6GHz		3,25
	Opteron		4x1		2,8GHz		3,04
	Opteron		2x2		2,4GHz		2,73

De tweede versie van het WiFi Protected Access-protocol, ook wel bekend als WPA2, is door de WiFi Alliance verplicht gesteld voor alle producten die een WiFi-certificatie willen voeren. De alliantie maakte WPA2 in 2004 als optie beschikbaar, maar de populariteit van WiFi en de hopeloos zwakke WEP-standaard maakten verbetering noodzakelijk. WPA2, dat net als het vorig jaar verplicht gestelde WPA een onderdeel vormt van de IEEE 802.11i-standaard, zal in twee versies beschikbaar komen. Voor consumenten is er een versie die versleuteling op basis van een wachtwoord toepast, terwijl de Enterprise-variant een modulair en uitbreidbaar authenticatiesysteem gebruikt, dat bekend staat onder de naam 'Extensible Authentication Protocol', oftewel EAP.

Het verschil met WPA zit in de gebruikte encryptie; voor WPA2 is dit de AES-encryptie, terwijl WPA het met TKIP moet doen. Volgens de WiFi Alliance zijn beide protocollen overigens veilig te gebruiken: waar WPA indertijd werd ontworpen om alle tekortkomingen van WEP op te vangen, is WPA2 niet gemaakt om ontwerpfouten te verhelpen, maar alleen om het niveau van de beveiliging nog wat verder op te krikken. De organisatie liet weten dat er al rond de zeshonderd producten van de WPA2-certificering zijn voorzien.

Onderzoekers van de Vrije Universiteit uit Amsterdam hebben de pers gehaald met hun werk over de combinatie van computervirussen en RFID-technologie. Hoewel de ene site na de andere krant weet te melden dat 'RFID-tags vatbaar voor computervirussen' zijn, komt het er in de praktijk op neer dat het juist de backend van een RFID-systeem is die de kwetsbaarheden vertoont. Men mag veronderstellen dat de recente aandacht voor privacyproblemen met de 'elektronische barcodes' de aandacht op het project vestigde, maar juist privacy is voor het Amsterdamse onderzoek van geen enkel belang. Het blijkt daarentegen dat de apparatuur die de radiografische tags leest, niet altijd voldoende beveiligd is tegen invoerfouten. Voor programmeurs geldt het onderzoek dan ook als een zinvolle waarschuwing, maar voor niet-ingevoerden lijkt het onderzoek weinig meer te betekenen dan de mededeling dat ook deze techniek bepaald niet onkwetsbaar is.

Promovendus Melanie Rieback beschrijft diverse manieren om zwakheden in bijvoorbeeld databases of interface-software te exploiteren. Vrijwel het hele verhaal is echter ook van toepassing op, zeg, pasjes met een magneetstrip: met beide kan een achterliggend systeem worden voorzien van data, waarmee bijvoorbeeld SQL injection- of buffer overflow-aanvallen kunnen worden uitgevoerd. De consequentie van een gecompromitteerde backend is uiteraard dat ook nieuw geprogrammeerde RFID-tags onbetrouwbaar zijn, en met de groeiende populariteit van RFID zou de verspreiding een stuk harder kunnen gaan dan met alternatieve datadragers. Interessanter is wellicht het werk dat Rieback c.s. verrichtte aan de RFID Guardian, een soort stoorzender die aan RFID-tags gerichte signalen onderschept en in plaats van hen antwoordt met een sterk signaal, dat de respons van de tag overschreeuwt. Ironisch genoeg is juist een dergelijk apparaat uitstekend bruikbaar om een RFID-backend mee aan te vallen.

Dustin Hubbard van het Microsoft Origami-ontwikkelteam heeft op zijn blog een aantal vragen beantwoord die bij veel gebruikers rezen na de lancering van de UMPC op CeBIT deze maand. Zo stelt Hubbard dat UMPC's 'in principe' Windows Vista zouden kunnen draaien, afhankelijk van de hardwarespecificaties. Gezien het feit dat de op CeBIT getoonde UMPC's over relatief beperkte processor- en videokracht beschikken, lijkt het echter twijfelachtig in hoeverre dat een plezierige ervaring zal zijn. Verder vertelt Hubbard dat de Windows XP-versie voor Origami geen specifieke 'instant-on'-functionaliteit heeft; de opstarttijd zal dus vergelijkbaar zijn met normale Windows-pc's, tenzij het apparaat in standby gezet wordt. Een speciale 'sleep mode', waarin wel bijvoorbeeld e-mails ontvangen kunnen worden terwijl de rest van het apparaat feitelijk uitgeschakeld is, ontbreekt ook. Alleen de UMPC-implementatie van Samsung komt hier in zekere zin aan tegemoet: naast de volledige versie van XP kan met de driewegs aan/uit-knop ook een XP Embedded-variant opgestart worden. Deze laadt vrijwel direct, maar biedt slechts functionaliteit voor het afspelen van films, muziek of foto's.

Hubbard geeft verder zijn visie op een aantal door gebruikers geuite kritiekpunten: de te korte batterijduur, het teleurstellende ontwerp ('Apple is fraaier'), het ontbreken van een toetsenbord en het feit dat er nog geen Origami-pc beschikbaar is. In reactie op het eerste stelt hij dat elektriciteit op voldoende plaatsen beschikbaar is om Origami toch bruikbaar te houden. Over de vormgeving geeft Hubbard te kennen dat Microsoft daar geen zeggenschap over heeft, hoewel de gigant uit Redmond ernaar streeft op dit gebied nauwer samen te werken met fabrikanten. Een toetsenbord is bewust achterwege gelaten, omdat er inmiddels voldoende alternatieven beschikbaar zijn. Hubbard vindt dan ook dat de brede keuze aan invoermethoden één van de krachtige eigenschappen is van Origami, en bovendien zullen voor de liefhebbers losse, draadloze toetsenborden beschikbaar zijn. Tenslotte meldt Hubbard dat de Samsung-versie van de Origami waarschijnlijk het eerst beschikbaar zal zijn, met een verwachte lancering in april.

Het Franse beveiligingsbedrijf Everbee heeft een interessant gadget op de markt gebracht: een usb-stick die in staat is om zelfstandig gegevens te coderen en te decoderen. De zogeheten Zenbow Data Protection Key beschikt over een op 133MHz geklokte xNSP-processor waarmee gegevens met een snelheid tot 20MBps kunnen worden versleuteld. De data wordt in een speciaal bestand op de pc opgeslagen, en is te benaderen via software die een 'secure virtual disk' aanmaakt. Zodra de DPK uit de usb-poort wordt verwijderd, verdwijnt de drive en zijn de gegevens beschermd met 128- of 256bits encryptie. Behalve de Zenbow-hardware is ook een wachtwoord nodig om de bestanden opnieuw toegankelijk te maken.

Het grote voordeel is volgens de fabrikant dat de gebruikte sleutel noch op de harde schijf, noch in het werkgeheugen wordt opgeslagen. Dat is bijvoorbeeld wel het geval met de in Windows XP ingebouwde encryptie: in theorie zou malware de decodeergegevens kunnen 'lenen', en anders heeft een hacker ook aan gebruikersnaam en wachtwoord al genoeg om de data te benaderen. Gegevens die met behulp van de DPK zijn versleuteld, zijn zonder het usb-stokje echter praktisch niet te ontcijferen. De Zenbow DPK is voor zowel officieren van justitie als voor ieder ander die gevoelige data wil beschermen, te koop voor 99 euro.

Zoals verwacht zal Sony de PlayStation 3 pas tegen het einde van dit jaar presenteren, wat neerkomt op ongeveer zes maanden uitstel. Tijdens de PlayStation Business Briefing in Tokyo maakte Ken Kutaragi, verantwoordelijk voor Sony's entertainmentdivisie, officieel bekend dat de console 'nog voor Thanksgiving', dat dit jaar op 23 november valt, gelanceerd zal worden - maar dan ook meteen wereldwijd. Het is voor het eerst dat Sony een spelcomputer in meer dan een regio tegelijkertijd uitbrengt. De verwachting is dat ook de Revolution tegen die tijd beschikbaar is, zodat de strijd tussen Microsoft, Sony en Nintendo tijdens de komende feestdagen in volle hevigheid los kan barsten.

Het succes van de PlayStation 3 wordt gezien als zeer belangrijk voor het geplaagde Sony. Kutaragi hoopt - 'als we fantastische software kunnen bieden en als de consument het product accepteert' - het eerste half jaar ruim een miljoen consoles per maand te kunnen verkopen. In maart 2007, als Sony de jaarcijfers moet gaan opmaken, zouden er zes miljoen verkocht moeten zijn, iets meer dan wat Microsoft voor het eerste half jaar van de Xbox 360 projecteert. De verkopen zouden gestimuleerd moeten worden door games alleen op Blu-ray-schijfjes uit te brengen. Volgens de topman wordt er afgezien van het gebruik van dvd's omdat die te eenvoudig te kopiëren zijn. Overigens zullen de PS3's heel wat dvd'tjes te slikken krijgen, want de nieuwe console zou toch volledig compatibel met de PS en de PS2 worden.

De consoles zullen naar alle waarschijnlijkheid worden uitgerust met een 60GB grote harde schijf. Developers zouden al te horen hebben gekregen dat ze ervanuit mogen gaan dat een hdd in het apparaat is ingebouwd, al geldt de harddisk momenteel nog als een optie. Dat Sony de spelfunctionaliteit van het veelzijdige apparaat afhankelijk van een optioneel component maakt, lijkt echter niet waarschijnlijk, al is de kostprijs van de PS3 nog steeds een heet hangijzer. Zoals het er nu voorstaat zal de console voor ongeveer 400 dollar over de toonbank gaan, wat voor Sony neerkomt op 230 dollar verlies per stuk.

Interessant is verder dat een eventuele harde schijf voorzien zal worden van een Linux-installatie, wat ongetwijfeld verband houdt met de 'home server'-functionaliteit. Ook de verbinding met het internet kreeg aandacht, niet alleen vanwege de bereikbaarheid van diezelfde home server, maar ook vanwege de concurrentie met het Xbox Live-platform. Sony's equivalent is 'PlayStation Network Platform' gedoopt en onderscheidt zich op een belangrijk punt van de concurrent: gebruik van het 'PNP' zou gratis zijn; al is nog niet duidelijk of er niet ook een betaalde variant met extra functionaliteit zal worden aangeboden. Meer helderheid zal in juni worden geboden: dan krijgen de gamedevelopers de definitieve versie van de ontwikkelkit in de brievenbus.

Op een hoorzitting in het kader van de rechtszaak die het Amerikaanse ministerie van Justitie tegen de zoekmachine Google had aangespannen, heeft de rechter gisteren aangegeven dat Google volgens hem inderdaad bepaalde gegevens moet afstaan. Oorspronkelijk wilde het ministerie alle zoekopdrachten van een week hebben en een willekeurige selectie van een miljoen gevonden sites. Nadat Google dit weigerde spande het ministerie een rechtszaak aan en tijdens deze zaak bracht het ministerie de eis terug naar 5000 zoekopdrachten en 50.000 websites. De rechter oordeelde dat dit niet onredelijk was en vond de eis toewijsbaar. De definitieve uitspraak volgt binnenkort; deze zal waarschijnlijk niet veel verschillen van de mening die de rechter gisteren uitsprak.

Bij het begin van het proces stelde de rechter vraagtekens bij de noodzaak voor de regering om deze gegevens te krijgen en hij sprak er zijn bezorgdheid over uit dat zoekmachines en databanken gereedschappen van de justitie zouden worden. Toen de justitie hierop het aantal opgevraagde gegevens flink terugbracht en zich bovendien bereid verklaarde Google te betalen voor het werk, vond de rechter de eis niet onredelijk meer. De regering wil graag de Child Online Protection Act (COPA) weer van kracht laten worden. Deze wet, bedoeld om het minderjarigen moeilijker te maken toegang te krijgen tot seksuele content op internet, werd in 2004 opgeschort door het Hooggerechtshof met als argument dat hij de vrijheid van meningsuiting belemmerde en dat filtersoftware net zo goed werkte. Echter, wanneer de regering aan kon tonen dat de COPA effectiever werkte dan filtersoftware, kon de opschorting worden opgeheven.

Met behulp van de zoekgegevens hoopt de regering dit inderdaad aan te tonen, zodat de wet weer van kracht kan worden. Niet alleen van Google werden gegevens opgevraagd, ook van MSN, Yahoo en AOL. Deze laatste drie stonden ze zonder morren af, alleen Google weigerde, waarop Justitie naar de rechter ging. De verwachte uitspraak stemt beide partijen tevreden. Google is blij dat de rechter de bezorgdheid van het bedrijf over de privacy deelde, de regering is blij in ieder geval toch een deel van de gegevens te krijgen. Hoger beroep lijkt dan ook onwaarschijnlijk.

Als alles volgens plan gaat, hoopt Microsoft tegen eind juni software voor ouderlijk toezicht te lanceren. Onder de naam 'Windows Live Family Safe Settings' werkt het softwarebedrijf aan een product waarmee delen van het internet en van de computer afgeschermd kunnen worden voor bepaalde gebruikers. In de eerste versie van het programma zal het mogelijk zijn online content te filteren en een logbestand op te vragen van de bezochte websites. Middels een update zal daar later op het jaar functionaliteit aan toegevoegd worden voor 'contact management'. Hiermee zal het ouders mogelijk gemaakt worden controle uit te oefenen over de contactpersonen die in Windows Live Mail en Windows Live Messenger toegevoegd worden. Bovendien zal hiermee de toegang tot de zogenaamde Spaces, blogs gekoppeld aan het gebruik van MSN Messenger, beperkt kunnen worden tot bepaalde personen.

Volgens productmanager Alan Packer zijn de Windows Live Family Safety Settings geen alternatief voor, maar een aanvulling op de 'parental control'-technologie in Windows Vista. Met Windows Live Family Safety Settings betreedt Microsoft een marktsegment waar tot op heden bedrijven als SafeBrowse en SurfControl actief zijn, met respectievelijk de programma's Safe Eyes en CyberPatrol. Ruim de helft van de Amerikaanse gezinnen met tieners maakt gebruik van filtersoftware, zo valt te lezen in een onderzoek van het Pew Internet and American Life Project.

Intel heeft gisteren de Xeon LV het levenslicht laten zien. De nieuwe dualcoreprocessor, die tot dusverre bekend was onder de codenaam Sossaman, is bijzonder zuinig: met een TDP van 31W is de chip drie tot vijf keer spaarzamer dan andere Xeons en hij levert, volgens Intel, twee- tot viermaal meer perfomance per Watt. De LV - de letters staan voor Low Voltage - is gebaseerd op de Yonah-core van de Core Duo. Dat ontwerp werd uitgebreid met dual-processorsupport en ondersteuning voor ECC-geheugen. De chip moet het opmerkelijk genoeg wel zonder Speedstep-technologie stellen.

De LV is de eerste op 65nm gebakken Xeon, en is in twee varianten leverbaar: de 1,66GHz-editie kost 209 dollar per stuk, terwijl de 2GHz-versie 423 dollar moet opbrengen. Daarmee is meteen gemeld dat de LV aanzienlijk lager is geklokt dan andere Xeons, terwijl ook de FSB van 667MHz niet grensverleggend is. In vergelijking met andere dualcore Xeons ontbreken er bovendien een aantal zaken, zoals Intels virtualisatietechnologie, hyperthreading, en vooral de ondersteuning voor 64bits-instructies. De chip lijkt daarmee vooral bedoeld voor 'lower-end' machines, al zal Intel ook graag wat tegenwicht bieden aan de zuinige chips waarmee AMD de laatste tijd zijn aandeel op de servermarkt vergrootte.

Niet iedereen is even blij met het 32bits ontwerp: HP heeft al bekendgemaakt dat het deze Xeon niet zal gebruiken. Toch zal de zuinige chip breed toepassing kunnen vinden; zo komt IBM met Xeon LV-blades voor zijn Blade Centre-chassis en Intel brengt zelf 'Server Compute Blades' en een NetStructure-SBC op de markt. Daarnaast vindt de fabrikant de LV's bij uitstek geschikt voor toepassing in 1U-servers, networked storage-machines en high-end routers. Wie de features van de nieuwe chip ontoereikend vindt, moet nog even geduld oefenen: dit najaar zou een 64bits opvolger verschijnen.

Microsoft heeft aangekondigd dat het tegen het einde van dit jaar een nieuwe Windows XP-versie wil gaan lanceren. De software zou de naam 'Windows Fundamentals' dragen en bedoeld zijn om te draaien op oudere computersystemen. Volgens Microsoft zal het besturingssysteem enkel beschikbaar zijn voor gebruikers met een Software Assurance-contract, en dus bij voorbaat gelimiteerd tot zakelijk gebruik. De minimale systeemeisen werden niet aangekondigd, maar vorig jaar maakte Microsoft bekend dat het aan een Windows-versie met codenaam Eiger werkte die minimaal een Pentium-processor met 64MB werkgeheugen zou vereisen. Hoewel heel wat consumenten die nog met afdankertjes werken, zullen hopen dat deze Windows-variant ook voor consumenten beschikbaar zal worden, lijkt de kans daarop klein. Windows Fundamentals is namelijk sterk beperkt in functionaliteit en is vooral bedoeld voor remote desktop-toepassingen, wat het nut voor de huis-tuin-en-keukengebruiker aardig doet slinken.

Bovendien staat het afgeslankte besturingssysteem slechts een beperkt aantal programma's toe lokaal te draaien, waaronder beveiligingssoftware, beheerstools, terminalemulatie, documentviewers en het .NET-framework. Microsoft heeft namelijk vooral de doelstelling om het bedrijven gemakkelijker te maken naar Windows Vista te upgraden wanneer ze hun pc's vervangen. De omschakeling naar Windows Vista zal volgens de softwaregigant namelijk veel gemakkelijker verlopen als men begint met een XP-versie, dan wanneer men vertrekt van een oudere Windows-variant.