Eind september 2003 schreven wij dat Red Hat besloten had om te gaan samenwerken met Fedora Linux. Dit zorgde ervoor dat Red Hat twee Linux-distributies ging onderhouden, het commerciële Red Hat Enterprise Linux en het vrij verkrijgbare en snel ontwikkelende Fedora Core. Het lukte Red Hat echter niet om te voldoen aan de eigen verwachtingen. Het was de bedoeling dat Fedora Core een communityproject zou worden, maar dat doel is niet voldoende gehaald. De voornaamste oorzaak hiervan is dat Fedora Core gezien wordt als de speelplaats van Red Hat, waar software uitgeprobeerd wordt voordat opname in Red Hat Enterprise Linux volgt. Dit zorgde ervoor dat communityondersteuning uitbleef.

Vandaar dat Red Hat besloten heeft om de structuur van het Fedora Core-project om te gooien. Op dit moment beheert het softwarebedrijf de code van Fedora Core nog zelf, maar binnenkort zal het beheer van de code, licenties en auteursrechten overgenomen worden door de Fedora Foundation. Red Hat zal deze stichting blijven voorzien van financiële en ontwikkelsteun. Het bedrijf hoopt dat hierdoor de steun vanuit de open-sourcegemeenschap voor het Fedora Core-project zal toenemen. Dat hoopt het bedrijf ook te bereiken doordat het enkele maanden geleden eenvoudiger gemaakt is om code aan het project toe te voegen. Als alles volgens planning verloopt, zal 13 juni Fedora Core 4 gelanceerd worden.

Verder heeft Red Hat tijdens de afgelopen Red Hat Summit aangekondigd meer te willen doen om softwarepatenten in Europa te voorkomen en in de Verenigde Staten van Amerika uit de wereld te helpen. Voor de oplossing van het Europese vraagstuk is men druk aan het lobbyen binnen het Europees Parlement en de Europese Commissie. Als het Europese systeem op den duur is zoals het moet zijn volgens Red Hat, zal het bedrijf proberen dat systeem ook ingevoerd te krijgen in de VS. Tegelijk heeft Red Hat aangekondigd via zogenaamde Software Patent Commons een bron te willen creëeren waar bedrijven patenten in kunnen 'gooien', waarna deze patenten in open-sourcesoftware gebruikt kunnen worden.

Eind april heeft Microsoft bij monde van adviseur Brad Smith laten weten dat het softwarebedrijf met de open-sourcegemeenschap in gesprek wilde. Het bedrijf gaf aan te hopen dat deze gesprekken de aanhangers van gesloten en open software dichter bij elkaar zou kunnen brengen, zodat gezocht kan worden naar mogelijkheden voor interoperabiliteit. Medio mei werd bekend dat Microsoft-topman Steve Ballmer en Red Hat-CEO Matthew Szulik met elkaar geluncht hadden. Bill Gates liet later tijdens een interview weten dat Microsoft geïnteresseerd is in gesprekken met commerciële open-sourcebedrijven om te zoeken naar mogelijkheden om samen iets voor gebruikers te kunnen betekenen.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat Microsoft nu ook contact gezocht heeft met Michael Tiemann van het Open Source Initiative (OSI) voor "a constructive and productive dialogue", zo vertelde Tiemann afgelopen donderdag tijdens de Red Hat Summit. Waar het gesprek over zal gaan, wist hij nog niet te vertellen, maar de OSI-president zou wel willen praten over het, volgens hem, tweeslachtige beleid van Microsoft om enerzijds de eigen software via licenties te willen beschermen en anderzijds via het Shared Source-programma toch code te willen vrijgeven. Verder hoopt hij dat Microsoft serieus overweegt om een nieuwe (samenwerkings)positie in te nemen ten opzichte van de open-sourcegemeenschap.

Analiste Stacey Quandt van de Robert Francis Group meent dat Microsofts inspanningen om in contact te komen met de open-sourcegemeenschap onderstrepen dat het het bedrijf ernst is met zijn uitspraken over interoperabiliteit. In dat licht moeten ook de gisteren aangekondigde tools om Microsoft Office-documenten naar het nieuwe xml-formaat om te zetten, gezien worden. Verder heeft Jason Matusow, manager van Microsofts Shared Source-programma, laten weten dat binnenkort meer software en broncode zullen worden vrijgegeven.

De Taiwanese fabrikant LuxPro blijkt tóch serieuze plannen te hebben met zijn roemruchte mp3-speler 'Super shuffle', die door menigeen gezien wordt als een iPod shuffle-kloon. Nadat het bedrijf op elf maart, twee maanden na de introductie van Apples flashspeler iPod shuffle, zijn 'Super shuffle' presenteerde op zijn CeBIT-stand (een stand die - geheel in lijn met de 'originaliteit' van de Super shuffle-vormgeving - schaamteloos leek op een Apple iPod-stand, inclusief iPod-achtig presentatiemateriaal). Na wat heen-en-weergepraat met Apple-medewerkers verwijderde Luxpro de Super shuffles van zijn stand, maar slechts voor één dag. Tien dagen later kwam het bericht dat het 'slechts' om een mediastunt zou gaan en Luxpro eigenlijk alleen de inwendige techniek aan derden wilde leveren. Of dat bericht een leugentje om bestwil was, of dat het bedrijf van gedachten is veranderd door de aandacht die het kreeg is niet duidelijk, maar de ontwikkeling van Luxpro's flashspeler lijkt stug door te zijn gegaan getuige de website van de firma. Het bedrijf heeft de naam 'shuffle' vervangen door 'Tangent' en presenteert inmiddels twaalf modellen, onderverdeeld in drie productlijnen.

Deze productlijnen zijn respectievelijk Super Tangent, Top Tangent en EZ Tangent gedoopt. Iedere lijn kent twee types, en van elk type bestaat een variant met 512MB en 1GB flashgeheugen. Daarnaast is er uit een drietal kleuren te kiezen (wit, zwart of rood). De Super Tangent is in feite de voormalige Super shuffle met lichte aanpassingen, die zich van de iPod shuffle hoofdzakelijk onderscheidt door de aanwezigheid van een fm-tuner en voice-recording (en de afwezigheid van iTunes- en AAC-support). De Top Tangent-spelers hebben daarnaast een OLED-display van 64x48 pixels. De EZ Tangent-modellen zijn hier exact gelijk aan, maar hebben een OLED-display dat een kwart slag gedraaid is en 128x64 pixels groot is.

'Beter goed gejat dan slecht bedacht', wordt er wel eens gezegd, maar hoe goed is deze kopie eigenlijk, hoe zit het eigenlijk met de afwerking en de geluidskwaliteit? Dat laatste is per slot van rekening waar het ding primair voor dient. Van de iPod shuffle weten we dat het daar wel snor mee zit. Inmiddels zijn er een tweetal beknopte reviews online verschenen.

Een Taiwanese lezer van iPodlounge maakte korte metten met de Super Tangent (512MB). Volgens hem was het ding 'slechter dan je voor mogelijk houdt'. De flashspeler kostte hem rond de 115 dollar. Of hij objectief is of een 'maandagmorgen'-model had getroffen is moeilijk te zeggen, maar naar zijn zeggen werkten de knopjes niet goed, was de speelduur 'verschrikkelijk' en nam de recorder simpelweg niet op. Ook de leds zouden niet fatsoenlijk oplichten en pastte het ding niet strak in een usb-aansluiting.

Een andere reviewer was wat positiever. Ene Philip Torrone van Make kreeg een Super Tangent 1GB te pakken (MX-1075D) en zette zijn bevindingen op Make: Blog online. Ook hij had kritiek op de afwerking, maar dat beperkte zich tot een niet stevig sluitend usb-kapje en goedkoop uitziende en aanvoelende oortelefoontjes. Over de geluidskwaliteit van de met de ingebouwde microfoon (op 32KHz) gemaakte opnamen was hij aangenaam verrast. Handig noemde hij de mogelijkheid om mp3-bestanden via 'drag-and-drop' van pc naar speler te kunnen kopiëren.

Voor een definitief oordeel is het wachten op reviews met meer diepgang, met name ten aanzien van de audiokwaliteit. Duidelijk tot zover is dat LuxPro de iPod in conceptueel opzicht heeft willen verbeteren, door features toe te voegen die sommige gebruikers zeggen te missen. De afwerking van het geheel lijkt niet van een constante kwaliteit als we op de eerste bevindingen af mogen gaan. In de VS en Europa is het product vooralsnog niet op de markt verschenen en de vraag is ook wat Apple zal gaan doen, als LuxPro zijn spelers verder op de markt gaat brengen.

De lijst patenten op standaardfunctionaliteit, waar we al zaken als het webwinkelmandje, tekenen met de xor-instructie, jpeg- en gif-afbeeldingen en dubbelklikken op moesten aantreffen, is uitgebreid met het uploaden van bestanden via een webinterface. Op 17 mei jongstleden heeft het U.S. Patent and Trademark Office onder nummer 6.895.557 een patent afgegeven dat het vergaren van 'media objects', zoals digitale foto's en audio- en videobestanden, beschrijft. De gelukkige houder, het in online adverteren gespecialiseerde softwarehuis AdMission, heeft hiermee het alleenrecht verworven op 'pre-processing all sorts of media files, on all kinds of devices', aldus Sarah Pate, CEO van AdMission. Het patent beslaat onder meer het resizen van afbeeldingen en het aanmaken van thumbnails. Het bedrijf, softwareleverancier van onder meer eBay, de Washington Post en de New York Times, gebruikt de technieken om gebruikers afbeeldingen aan advertenties te laten toevoegen.

'We zullen in onze producten, die van dit patent gebruik maken, blijven investeren', aldus Pate, 'maar daarnaast gaan we op zoek naar mogelijkheden om licenties uit te geven. Daarbij wordt in eerste instantie gedacht aan plaatsen waarbij de betreffende content een belangrijke rol in de communicatie speelt, en waarbij die content de efficiency vergroot.' Hieronder vallen advertenties, e-mail, foto-uitwisselings en -afdruksites, en zelfs portal- en blogsites. Het patent, dat in 1999 werd aangevraagd, wordt door het bedrijf zelf 'vooruitziend' genoemd. Er spelen nog wel diverse juridische bezwaren, het patent zou te breed en te algemeen zijn geformuleerd: 'Het patent geeft AdMission de rechten op het concept van het uploaden, bewerken en vertonen van bestanden in willekeurig welke gestandaardiseerde manier', zegt Peter Zollman, voorman van analistenbureau Classified Intelligence. 'Admission heeft met de licenties op dit patent een onmetelijk grote inkomstenbron in handen.'

Gaat het uploaden van plaatjes voor een nieuwspost straks geld kosten?

Volgens geruchten, dapper gepubliceerd door AppleInsider, zal deze maand nog een nieuwe versie van de firmware voor de iPod photo beschikbaar komen. De nieuwe versie zal naar verluidt een aantal nieuwe effecten voor het bekijken van foto's in slideshows bevatten, waaronder mozaïek, kubus en vervagen. Het eerste effect, mozaïek, laat foto's geblokt in elkaar overlopen. Kubus wisselt van foto's met de bekende draaiende kubus waarop aan de buitenzijde de afbeeldingen staan geprojecteerd en bij vervagen lopen de plaatjes in elkaar over. Als aardigheidje is ook een versie van Tetris in de nieuwe software opgenomen, zodat wie zich verveelt ook wat blokjes kan gaan opruimen.

KPN en het Spaanse Telefónica gaan hun internationale datanetwerken koppelen, zo blijkt uit een persbericht dat de bedrijven donderdag samen uitgaven. Het 'Eurorings'-netwerk van KPN, dat vooral interessant is voor grotere bedrijven die bijvoorbeeld een WAN willen aanleggen, bestrijkt Noord- en Midden-Europa; Telefónica's vergelijkbare 'International Wholesale Services' is vooral actief op de Zuid-Europese en de Zuid-en Midden-Amerikaanse markt. De koppeling is voor de klanten van beide partijen geheel transparant, slechts het dekkingsgebied van de aangeboden dienst wordt fors vergroot. Ook marketing- en salesactiviteiten voor het netwerk zullen de bedrijven samen gaan aanpakken.

John van Vianen van KPN's Business Unit for Connectivity Services is blij met de overeenkomst: omdat de beide netwerken de Quality-of-Servicetechniek MPLS gebruiken zou een zeer stabiele verbinding voor diensten als VoIP en videoconferencing geleverd kunnen worden. Dat KPN met deze deal een transatlantische glasvezelverbinding tot zijn beschikking krijgt zal hem ook al niet verdrietig stemmen; financiële details werden echter niet bekend gemaakt.

Google experimenteert met menselijke inspraak op de zoekindex. De zogenaamde agents zijn op zoek naar goede en slechte sites. Ook onderdelen van sites kunnen ongewenst zijn. In de instructies op eval.google.com wordt bijvoorbeeld gesproken over pagina's waar geen originele content in zit, sites met spam of e-commerce-links waar contactgegevens ontbreken. Bovengenoemde pagina is alleen te bereiken voor de mensen die hem nodig hebben, bijvoorbeeld vanaf bij Google bekende netwerken. Op het net zijn wel flarden van de inhoud van de pagina's teruggevonden. De agents komen uit verschillende landen en krijgen tussen de tien en twintig dollar per uur voor hun werk.

De topman van AMD, Hector Ruiz, heeft in een vraaggesprek met InformationWeek een set gezonde ambities getoond. Op de vraag hoe hij verwacht dat het marktaandeel van AMD zich zal ontwikkelen in de komende twee tot drie jaar, stelde hij dat het verdubbelen van het marktaandeel best mogelijk is. Dit zou betekenen dat AMD zou groeien tot ongeveer eenderde van de markt. De tweede man van AMD, Marty Seyer, deed hier nog een schepje bovenop, door de ambitie uit te spreken om de helft van de processormarkt te bezitten.

Om de helft van de processormarkt aan te kunnen zal AMD nog wel aantal fabrieken moeten bijbouwen, en ergens een grote verkoper aan de haak moeten slaan. Het blijft namelijk een feit dat het merendeel van de processors niet in de losse verkoop verkocht worden, maar in geassembleerde systemen. In die markt kan Intel op een vaste basis wat betreft afzet en naamsbekendheid rekenen.

De aggressieve marketing die Intel voor het Centrino-platform aan de dag legt maakt het noodzakelijk dat nVidia AMD blijft steunen, zei nVidia-president Huang Jen-Hsun tijdens een interview op de Computex in Taipei. Hij gaf aan dat die steun niet alleen in het voordeel van nVidia is, maar dat de hele markt erbij gebaat is. Een platformstrategie zoals die van Intel is bijzonder slim, maar beperkt de concurrentie tussen componentenleveranciers, aldus de nVidia-topman. De markt voor grafische chipsets heeft er volgens hem onder geleden; het risico dat een partij die een dergelijk volledig platform aan kan bieden een monopolie verwerft lijkt hem dan ook niet denkbeeldig.

De voorman van de grafische gigant zei vertrouwen te hebben in de groei van AMD, en moedigde pc-fabrikanten aan om deze processorfabrikant te blijven steunen. Hoewel nVidia producten voor het Intel-platform zal blijven maken, zal het bedrijf zich concentreren op juist die segmenten waar de concurrentie het sterkst is. Verder wist Huang Jen-Hsun dat nVidia moet kijken naar de toegevoegde waarde en de noodzaak van producten alvorens ze op de markt te willen brengen. Hij stelde dat 3D graphics essentieel zijn voor de ontwikkeling van de handsetmarkt, maar dat de derde-generatiehandhelds een groter marktaandeel moeten krijgen voordat chipsets voor dat platform een rol van betekenis voor nVidia kunnen spelen.

Concreet kon gemeld worden dat nVidia voor Sony's PlayStation 3 een aanzienlijke rol in het bedrijfsresultaat ziet weggelegd. Consumentenelektronica zou in 2005 voor ongeveer twintig procent van de verkopen van nVidia zorgen, maar de continu stijgende prijzen voor high-endproducten zouden een winstmarge van veertig procent mogelijk maken, benadrukte de topman. Ondanks de centrale plaats in de huiskamer die zowel Sony als Microsoft voor hun consoles ambiëren, liet hij ten slotte weten dat nVidia vooralsnog niet bijster enthousiast van HDTV wordt.

nVidia's 'Casual' Executive Officer, Huang Jen-hsun

VR-zone meldt dat de Finse overclocker macci met een wereldrecord van 15.498 punten de 3DMark 2005-troon heeft veroverd. De Fin, die vorige maand nog het wereldrecord 3DMark'03 veroverde, heeft niet lang gewacht met het inzetten van de CrossFire-kaartjes van ATi. Overigens werd ook het wereldrecord voor een enkele grafische kaart scherper gesteld: die nieuwe highscore bedraagt 9.265 punten.

Naar verluidt maakte macci gebruik van een ATi Radeon CrossFire-moederbord met een Athlon 64 FX-55-processor; daarnaast werden twee X850XT PE-kaarten gebruikt. Om te beginnen werd een enkele Radeon X850 opgeschroefd naar een coresnelheid van 860MHz, terwijl het geheugen op 710MHz draaide. Vervolgens liet hij de twee X850-kaarten samenwerken terwijl core en geheugen op respectievelijk 769MHz en 695MHz werden geklokt. En dat was nog zonder het toepassen van stikstofkoeling: daarmee slaagde hij erin om voor het eerst in de geschiedenis een GPU op meer dan 900MHz te klokken, bij temperaturen van rond de 85 graden onder nul.