Op zijn website laat Speurders.nl weten dat een nieuwe feature aan de site is toegevoegd: videoadvertenties. Al sinds jaar en dag is het bij verkoopsites mogelijk om een foto bij het te verkopen object te plaatsen en Speurders heeft deze mogelijkheid nu uitgebreid met de mogelijkheid om bewegende beelden toe te voegen. Naar eigen zeggen is de site hiermee de eerste ter wereld. Volgens Michiel van der Meer, hoofdverantwoordelijke voor Speurders, is deze dienst bijvoorbeeld nuttig om te laten zien en horen dat een product inderdaad doet wat het zegt te doen. Daarnaast voegt het een extra laag zekerheid toe, doordat de aangeboden producten ook echt bestaan en is het kijken van de filmpjes entertaining, aldus Van der Meer. Om problemen te voorkomen met allerlei missende videocodecs, is ervoor gekozen de filmpjes via een Flash-applet af te spelen.

WinBeta.org is, evenals voorgaande jaren, aanwezig op de Windows Hardware Engineering Conference (WinHEC) 2005. Tijdens dat evenement is onder meer een dvd uitgedeeld met daarop een nieuwe build van Windows Longhorn, build 5048. Vanzelfsprekend is deze build door WinBeta.org geïnstalleerd op een testsysteem en zijn er de nodige screenshots gemaakt en deze zijn vergezeld van een verhaaltje online geplaatst. Nog steeds moeten gebruikers van deze Windows-versie er niet vanuit gaan dat alle nieuwe features aanwezig zijn. Jim Allchin, vice-president van de Microsoft Platforms Group, heeft al laten weten dat de eerste bètaversie, die gepland staat voor medio dit jaar, van Longhorn slechts eenderde van de features zal bevatten die de final versie aan boord zal hebben.

Zo mist onder meer de functie om Windows-componenten na de installatie toe te voegen of te verwijderen; iets wat alleen mogelijk is via de command line op dit moment. Ondanks de missende features, die zullen zijn opgelost in de final release, voelt build 5048 aanzienlijk prettiger, stabieler en 'meer af' aan dan eerdere vrijgegeven Longhorn-builds. Volgens het Redmondse softwarebedrijf is er een groot aantal zaken gewijzigd in deze build. Opvallend is echter dat aan het uiterlijk van Longhorn nog weinig nieuws te zien is. Er is weliswaar een nieuwe look-and-feel ten opzichte van Windows XP en Windows Server 2003, maar die voelt aan als 'just another lay-out'. De voornaamste wijzigingen zijn dieper in het systeem doorgevoerd.

Links: Setup I | Rechts: Setup II | Klik op de afbeelding voor een grotere versie

De setup van deze Longhorn-build is vrijwel gelijk aan die van eerdere vrijgegeven builds en is to-the-point en op dit moment nog zonder enige marketingfranje. Na een installatie die ongeveer 20 minuten in beslag neemt, verschijnt onderstaande afbeelding (links) op het scherm. Drivers zijn nog niet beschikbaar voor deze Windows-versies, echter de drivers uit Windows XP of Windows Server 2003 zullen in veel gevallen werken. Nadat alles is ingesteld, kan gekeken worden naar de look-and-feel van het besturingssysteem. Deze heet Aero, maar is nog niet voorzien van alle features die gepland zijn voor Aero. De reden hiervoor is dat het grafische subsysteem Avalon en de nieuwe Desktop Window Manager, eerder nog bekend als Desktop Composition Engine en de opvolger van GDI, nog niet af zijn.

Links: Desktop na setup | Rechts: Network-venster | Klik op de afbeelding voor een grotere versie

Links: Start Menu I | Rechts: Start Menu II | Klik op de afbeelding voor een grotere versie

Zoals op bovenstaande screenshots te zien, is aan het startmenu ook het een en ander veranderd. Zo is het mogelijk gemaakt om de inhoud van het complete startmenu te laten zien op de plaats waar normaal de links naar de meest gebruikte programma's te vinden zijn. Ook is er een zoekfeature toegevoegd waarmee het mogelijk is direct naar programma's te zoeken binnen het startmenu. De verwachting is dat deze zoektechnologie ook op andere plekken binnen Longhorn gebruikt zal worden. Zoals op onderstaand Explorer-afbeelding te zien is, zijn de mapopties die in huidige Windows-versies aan de linkerkant van een map te vinden zijn, verplaatst naar de bovenkant van de map. Het voordeel hiervan is dat schermruimte bespaard wordt en er meer van de mapinhoud zichtbaar gemaakt kan worden.

Links: Internet Explorer | Rechts: Explorer-venster | Klik op de afbeelding voor een grotere versie

Rambus heeft laten weten dat het in drie rechtszaken kleine successen heeft geboekt. In een antitrust zaak van Rambus tegen Hynix en Micron besliste de rechtbank van Californië dat Hynix en Micron binnen dertig dagen de documenten die beide hadden overhandigd aan het U.S. Justice Department ook aan Rambus moeten geven. Daarnaast wees de rechter het verzoek van Hynix en Micron af om de zaak te seponeren. In een andere rechtszaak wees een rechter het verzoek van Hynix om de zaak te seponeren ook af. Deze rechtszaak was door Rambus aangespannen tegen Hynix, Nanya en Infineon omdat deze patenten van Rambus zouden schenden. In een derde rechtszaak van Rambus tegen Micron voor patentbreuk, wees een rechter het verzoek van Micron voor een vervroegde hoorzitting af. Hoewel deze kleine successen goed nieuws is voor Rambus, wil dit nog niks zeggen over de uiteindelijke uitkomst van de rechtszaken.

The Inquirer bericht dat Abit binnenkort moederborden zal introduceren die uitgerust zijn met een passieve northbridgekoeler. Een opmerkelijke ontwikkeling, aangezien Abit zich recentelijk nog probeerde te onderscheiden met moederborden die waren uitgerust met verschillende kleine ventilatoren. De nieuwe northbridgekoeler is grotendeels van koper en maakt gebruik van een heatpipe om de warmte weg te voeren van de northbridge. The Inquirer heeft enkele foto’s weten te bemachtigen van een Socket 775-moederbord dat is uitgerust met het nieuwe model koeler.

Na maanden van ontwikkeling en voorbereiding heeft Microsoft vandaag Windows Server 2003 x64 Editions en Windows XP Professional x64 Edition gelanceerd. Het softwarebedrijf heeft dit gedaan op de eerste dag van de Windows Hardware Engineering Conference (WinHEC) die zal plaatsvinden van 25 april tot en met 27 april in Seattle. De voornaamste verbetering die in deze besturingssystemen is toegevoegd, is de ondersteuning voor 64-bit processors van zowel AMD als Intel. Op dit moment worden deze processors alleen maar ondersteund als ze ook in 32-bit mode draaien. Wanneer door computergebruikers gebruikgemaakt kan worden van de 64-bit mogelijkheden van deze besturingssystemen, kan dit echter voor een enorme performancewinst zorgen.

De 64-bit edities van Windows ondersteunen namelijk maximaal 16TB aan intern geheugen, in tegenstelling tot het huidige 32-bit maximum van 4GB. Ook kunnen deze Windows-versies een grotere systeemcache aan, namelijk 1TB in plaats van de huidige 1GB. Beide nieuwe Windows-versies zijn gebaseerd op de codebase van Windows Server 2003. Daarnaast is een groot aantal securityfeatures, zoals ondersteuning voor de No Execute-technologie, en andere patches aan dit OS toegevoegd. Verder zijn onder meer nieuwe 64-bit versies van Internet Explorer 6 en Outlook Express ontwikkeld; het nadeel van IE6 64-bit is echter wel dat deze niet goed samenwerkt met huidige 32-bit browserplugins.

Verschillende hardwareleveranciers hebben echter al wel 64-bit versies van hun drivers vrijgegeven, iets wat noodzakelijk is omdat deze Windows-versies niet goed zullen werken met 32-bit drivers. De verwachting is dat een groot aantal hardwarebouwers deze week de final versie van hun 64-bit drivers lanceren en dat de komende maanden meer producenten zullen volgen. Microsoft hoopt dat de release van deze Windows-versies de transitie van 32-bit naar 64-bit systemen op gang zal brengen en dat meer gebruikers zullen overstappen. Hierbij moet echter wel aangetekend worden dat software geschikt gemaakt zal moeten worden om 64-bit hardware ten volle te kunnen benutten, en de gemiddelde consument de eerste tijd nog weinig nut zal ondervinden van 64-bit hardware.

De afgelopen maanden heeft het Redmondse softwarebedrijf verschillende release candidates vrijgegeven van de nieuwe besturingssystemen, om zoveel mogelijk gebruikers in staat te stellen dit OS te testen en hen en softwareontwikkelaars warm te maken voor de 64-bit features. Dit zal namelijk absoluut noodzakelijk zijn omdat ontwikkelaars tot op heden weinig interesse hebben getoond in het product. Dit had echter grotendeels te maken met het ontbreken van een besturingssysteem. De nieuwe Windows-versies kosten evenveel als hun 32-bit familieleden. Gebruikers van de 32-bit versies van Windows, zowel XP als Server 2003, zullen hun licentie kunnen omruilen voor die van een 64-bit Windows-versie, als ze gebruikmaken van 64-bit hardware.

Bij Hardware.info is een vergelijking verschenen tussen het Epox 5LWA+ en het Gigabyte 8AENXP-D-moederbord. Beide planken zijn gebaseerd op de i925XE-chipset en zijn pas recent geïntroduceerd. Het blijkt dat beide moederborden prima presteren. De Epox 5LWA+ valt voornamelijk positief op vanwege de 5-phase processorvoeding en de vele tweakmogelijkheden. De Gigabyte 8AENXP-D heeft minder tweakopties, maar wel een erg uitgebreid scala aan I/O-aansluitingen. Desondanks is de reviewer niet enthousiast over de moederborden. De enige goede reden om voor een i925XE-moederbord te kiezen is wanneer er een Pentium 4 Extreme Edition met 1066MHz FSB ingeprikt moet worden. Indien dat niet het geval is kan er beter gekozen worden voor een goedkoper i915P-moederbord. Een andere optie is om nog even te wachten totdat de nForce4 Intel Edition-moederborden of de i955X-moederborden op de markt verschijnen.

Op Real World Technologies is een artikel verschenen over de nieuwe X3-chipset van IBM. Deze werd eind februari aangekondigd en zette toen direct al een aantal indrukwekkende benchmarkrecords neer. IBM beweerde zelfs dat architectuur van de chipset zo goed was, dat de dure Xeon MP Potomac met 8MB aan L3-cache er niet sneller op zou draaien dan de normale Cranford-core zonder L3. Toen Intel even later zijn eigen Twin Castle introduceerde, met oppervlakkig gezien gelijkwaardige specificaties (zoals acht kanalen DDR2-geheugen en een dubbele 667MHz FSB), werd die claim min of meer bevestigd. De vraag die het artikel probeert te beantwoorden is hoe IBM het budget van 100 miljoen dollar heeft besteed om de X3-chipset zo sterk te maken.

Het antwoord zit voornamelijk in de manier waarop de X3-chipset de sychronisatie tussen de verschillende processors afhandelt. De Xeon gebruikt normaal een broadcast-protocol om al zijn broertjes te waarschuwen zodra hij op een bepaald adres data heeft geschreven. Iedere andere processor die hetzelfde adres in zijn cache heeft staan weet dan dat eerst de nieuwe versie opgehaald moet worden voor er weer iets met die data gedaan mag worden. Voor relatief kleine systemen is dit een simpele doch effectieve methode om de caches coherent te houden. Voor zwaardere jongens (acht of meer processors) gaat het broadcasten van al die synchronisatiegegevens echter zoveel bandbreedte slurpen dat er steeds minder overblijft om bijvoorbeeld in het geheugen te lezen. Serverchipsets maken daarom vrijwel altijd gebruik van een directory-systeem, waarbij een centraal mechanisme scheidrechter speelt. Omdat deze precies bijhoudt welke processors met welke data aan het spelen zijn wordt een hoop overbodig busverkeer bespaard. Het nadeel daarvan is echter weer dat het latency-verhogend werkt (voor iets uit het geheugen kan worden gelezen moet bijvoorbeeld toestemming gevraagd worden) en een directory is dus minder geschikt voor relatief kleine systemen. Voor X3 heeft IBM een hybride architectuur bedacht die de voordelen van broadcast en directory combineert.

Binnen een quad (de term die IBM gebruikt voor een blok van vier sockets) wordt in principe gewoon gebruikgemaakt van standaard broadcasts, maar er is in de chipset wel een snoop filter geplaatst met ~6MB aan cache om te voorkomen dat de processors elkaar onnodig lastigvallen. Voor communicatie met andere quads (X3 ondersteunt er maximaal acht in één systeem) wordt daarentegen een directory gebruikt. In grotere systemen wordt een deel van het eDRAM op de chipset zelf en een stuk geheugen door het BIOS gereserveerd als L4-cache, zodat de chipset zelf kan uitzoeken waar (de laatste versie van) bepaalde data zich bevindt, zonder dat alle processors daarvoor lastiggevallen moeten worden. Het mooie is dat de 'balans' tussen de hoeveelheid geheugen die beschikbaar is voor het snoop filter en voor directory-taken door het BIOS kan worden ingesteld. Op dit moment is het weliswaar nog niet iets wat de gebruiker zelf kan tweaken, maar het levert IBM als leverancier wel een hoop flexibiliteit op om hun servers voor specifieke configuraties en situaties te tunen.

Meer informatie over het geheugensysteem, latencies, de IOMMU, scalability ports en I/O-capaciteiten van de X3-chipset is hier te vinden.

Google introduceerde vandaag een aanvulling op de bestaande advertentieprogramma's door sommige adverteerders de mogelijkheid te bieden bannerruimte op websites van Google-klanten te kopen. De adverteerder kan daar vervolgens tekstadvertenties en ook grafische banners plaatsen. Dit in vijf voor banners gebruikelijke formaten, waaronder 728x90 en 120x600. Tegelijk is ook de mogelijkheid om animaties in de advertenties op te nemen aangekondigd, die overigens door het bedrijf gekeurd zullen worden om te onrustige banners te voorkomen. Google noemt de dienst Site Targeting, oftewel sitegericht adverteren. Het kostenplaatje voor de adverterdeerder wordt bij Site Targeting niet gebaseerd op het aantal kliks dat een advertentie genereert. Dit was tot nu toe het enige betaalmodel waarop Google zijn zoekwoordgerichte advertentienetwerk baseerde.

Met de nieuwe dienst wordt een CPM-model geïntroduceerd waarbij betaald wordt voor het aantal weergegeven advertenties. De opdrachtgever betaalt geen vaste prijs, maar een maximale prijs voor de weergave van zijn banners. Aangegeven moet worden wat een adverteerder maximaal over heeft voor een bannerpositie op een bepaalde site of op sites binnen een bepaalde categorie. Tegen die prijs, of een lagere prijs, worden vervolgens de banners geplaatst. Het minimumtarief is twee dollar per duizend impressies. Voor populaire sites zal er door adverteerders tegen elkaar opgeboden moeten worden. CPM-adverteren is nog niet voor iedereen beschikbaar, voorlopig gaat het om een test.

Gisteren is er een BIOS-update van Asus verschenen voor de A8N-SLI Deluxe die twee nieuwe Sempron-processors ondersteunt. Dit is op zich niet zo vreemd, ware het niet dat dit een socket 939-moederbord is en er helemaal geen Semprons voor deze socket bestaan. Het lijkt er dus op dat AMD de eerder aangekondigde Semprons voor dit platform eindelijk gaat introduceren. Eind vorig jaar kondigde het bedrijf al aan dat er in het eerste kwartaal van 2005 budget CPU's voor socket 939 op de markt zouden komen. De nieuwe Semprons zullen waarschijnlijk, net als de Sempron 3300+ voor socket 754, gebaseerd zijn op de nieuwe 90nm Palermo-chip. Dit betekent dat ze over een betere geheugencontroller en SSE3-instructies beschikken. Over de prijzen van de deze nieuwe Semprons is nog niets bekend.

Op de site van Xtremesystems heeft een bezoeker screenshots geplaatst van benchmarks die zouden zijn behaald met een socket 939 Sempron 3200+.

China werkt al enige jaren met succes aan de ontwikkeling van eigen central processing units (cpu's). Zo bracht het land eind 2002 de Godson-chip op de markt, een 32-bit cpu die een snelheid kon behalen van 266MHz en compatible was met de x86-instructieset. Destijds schreven wij al dat Chinese onderzoekers ook begonnen waren aan de ontwikkeling van een chip die zowel 32-bit als 64-bit instructies aan zou kunnen: de Godson II. People's Daily Online meldde enkele dagen geleden dat deze chip klaar is. De voornaamste verbeteringen ten opzichte van de Godson I zijn de nieuwe functies en features op het gebied van multimedia, ondersteuning van besturingssystemen en internetten, aldus Wang Chengwei, medewerker van de Chinese Academy of Engineering. Uit tests is gebleken dat de performance van de Godson II ongeveer tien keer beter is dan die van zijn voorganger. De Godson II draait op een snelheid van 500MHz en zou qua prestaties vergelijkbaar met de Pentium III zijn. Het Institute of Computing Technology of Chinese Academy of Sciences, de ontwikkelaars van de chip, hebben tijdens de presentatie ook laten weten dat een contract is gesloten met de Jiangsu Menglan Group voor de productie van de Godson-chips.

De Godson I-chip

Iedereen kent wel het beeld van een sciencefictionserie met pratende computers die de moeilijkste berekeningen en ingewikkeldste data in enkele milliseconden uitrekenen en die aangedreven worden door ingewikkelde energiebronnen zoals warppower of ruimte-energiegolven. Zoals de naam van dit genre al aangeeft, is deze fictie sterrenstelsels verwijderd van hoe het in de huidige ruimte-expedities daadwerkelijk met de computerkracht gesteld is. Op het gebied van processors is het juist zo dat simpelheid wordt geprefereerd boven snelheid en rekenkracht. Om een raket recht de lucht in te krijgen is niet enorm veel rekenkracht nodig en de precieze baan is altijd nog bij te stellen wanneer deze in de lucht is. Hiervoor is het wel belangrijk dat de berekeningen enorm precies zijn, maar snelheid is geen probleem.

Bovendien moeten de computers enorme versnellingskrachten weerstaan; dit is makkelijker wanneer ze zo simpel mogelijk gehouden worden. Een aantal decennia na de eerste bemande ruimtevluchten zou men verwachten dat de gebruikte apparatuur enorm up to date zou moeten zijn. Niets is minder waar: de vandaag de dag gebruikte Orbiter heeft de beschikking over vier parallelle redundante IBM AP101S-computers, met een vijfde als onafhankelijke backup. Deze allroundcomputers worden al gebruikt sinds het begin van de jaren tachtig. Het nieuwe ruimtestation ISS maakt gebruik van een even zo moderne technologie en beschikt over een aantal “hypermoderne” 80-386SX processors. Dat er voor de berekeningen van de koers van het schip geen modernere apparatuur nodig is, wil niet zeggen dat er geen snellere apparaten aan boord zijn.

De snellere computers aan boord worden meegebracht door de astronauten zelf: het zijn de laptops die zij onder andere gebruiken voor hun experimenten. Een aantal redenen om de boordcomputer niet up te graden zijn ten eerste het feit dat een upgrade niet nodig is: de oude computers doen nog prima hun werk. Bovendien hebben de nieuwere processors vele malen meer energie nodig dan hun oudere voorgangers, en energie is een schaars goed in de ruimte. Een derde punt is dat de oude rekenkernen minder warmte produceren en ook hier minder energie nodig hebben om deze warmte af te drijven. Ten slotte ondervinden de CPU’s last van de verhoogde straling in de ruimte in vergelijking met de straling op aarde. Hoe minder componenten een chip heeft, hoe minder last hij zal ondervinden van deze straling.

Dit is een extra reden om de chips zo simpel mogelijk te houden. Bipolaire transistors worden ook gebruikt in deze componenten, omdat zij beter bestand zijn tegen de straling. Een voorbeeld van deze verharde chips is te vinden in de Marsverkenners Spirit en Opportunity, die werkzaam zijn op de RAD6000, een verharde versie van IBM’s Power CPU. De derde verkenner Pathfinder maakt gebruikt van een verharde CMOS-versie van de Intel 8085. Voor wat betreft de dataopslag heeft de ruimtevaartindustrie de afgelopen jaren ook een beetje stil gezeten. In plaats van de op de grond gebruikte harde schijven, die niet werken in een vacuüm, maakt men buiten de dampkring nog gebruik van tapedrives.

In de nieuwe Cassini, die op dit moment rond Saturnus cirkelt, wordt echter gebruikgemaakt solid state recorders. Als werkgeheugen wordt magnetic core geheugen gebruikt, omdat dit bestand is tegen straling. Voor de toekomst is het echter nog maar de vraag of de trend van oude computers in de ruimte zal blijven voortbestaan. Veel individuen en bedrijven ontwikkelen ruimtecomputers die zijn opgebouwd uit hedendaagse hardware. Bij de satellieten Pong en Cube is gebleken dat deze moderne hardware beter bestand is tegen de ruimte-invloeden dan voorheen werd gedacht. Dit zou de deur kunnen openen tot een revolutie wat betreft het gebruik van moderne computers buiten de Aarde.

Zoals wij eerder al meldden is het de bedoeling dat Apple op 29 april Mac OS X 10.4 Tiger op de markt zal brengen. Engadget meldt echter dat verschillende Mac-fans en -distributeurs acht dagen voor de officiëe release al de beschikking hebben gekregen over de nieuwe versie van Mac OS X. De distributeurs PCMall/MacMall en ClubMac hebben consumenten die een pre-order hadden gedaan voor hun exemplaar van het besturingssysteem, op 21 april al een exemplaar thuisgestuurd. Vrij snel na de vroege release maakte PCMall echter bekend dat de verstuurde exemplaren niet ondersteund zullen worden door Apple en dat de consumenten hun pre-order moeten terugsturen. Op 29 april zal men vervolgens opnieuw de beschikking krijgen over een, ditmaal legaal, exemplaar.