Texas Instruments heeft hun DaVinci-technologie voor digitale camera's gepresenteerd. In tegenstelling tot veel andere beeldverwerkingschips voor digitale camera's zijn de algoritmes om plaatjes te schieten niet in hardware uitgevoerd, maar in software die op een krachtige, doch energiezuinige, microprocessor draait. Het voordeel hiervan is dat de functies van de chip makkelijk kunnen worden aangepast op de individuele wensen van een fabrikant van digitale camera's, zonder dat hiervoor de chip zelf veranderd moet worden. Normaal gesproken is een softwareoplossing langzamer dan speciaal ontworpen circuits, maar volgens Texas Instruments zou de processor snel genoeg zijn om met andere oplossingen te concurreren.

DaVinci kan foto's verwerken met een resolutie van 16 megapixels en heeft de mogelijkheid om HD-video (720p) op te nemen. De processor kan geleverd worden met algoritmes om ruis uit foto's te filteren, waarbij gevoeligheden tot ISO3200 ondersteund worden. Verder kan de software rode ogen automatisch uit de foto filteren. Ondersteuning voor optische stabilisatietechnieken is ook aanwezig, net als de mogelijkheid om foto's op de camera aan te passen. Verder kan de chip uitgevoerd worden met WiFi of Bluetooth, zodat foto's draadloos naar een computer kunnen worden overgeheveld. Wanneer we de eerste camera's met de DaVinci-technologie kunnen verwachten is nog niet bekend.

Accountantsbureaus Deloitte & Touche en Ernst & Young zijn de persoonsgegevens van duizenden mensen kwijtgeraakt. De laptop van een medewerker van Ernst & Young, met daarop de gegevens van onder andere Sun-topman Scott McNealy, werd uit zijn auto gestolen, terwijl een auditor van Deloitte & Touche een cd met gegevens van McAfee-werknemers in een vliegtuig achterliet. Ernst & Young noemde de laptopdiefstal een incident, en stelde dat de bewuste gegevens beveiligd waren. Over de aard van de beveiliging wilde het bedrijf geen commentaar geven. McNealy, die door een anonieme tipgever op de hoogte werd gesteld van de diefstal, was 'not amused', al helemaal omdat de accountants in eerste instantie verzuimden om hun klanten in te lichten. 'We betalen die mensen enorm veel geld om te zorgen dat ónze bedrijfsvoering aan alle eisen van transparantie voldoet', aldus McNealy.

Het 'vergeten' cd'tje van Deloitte & Touche was niet beveiligd en bevatte onder meer de sofinummers en de persoonlijke financiële gegevens van negenduizend McAfee-werknemers. Ook dit accountantsbureau had even tijd nodig om de klap te verwerken: de cd werd op 15 december van het vorige jaar kwijtgeraakt, en pas op 11 januari werd McAfee ingelicht. De laatste betrokken werknemers zijn pas vorige week ingelicht. Het bedrijf heeft maatregelen getroffen om te zorgen dat ook de accountants voortaan niet meer zomaar toegang tot personeelsgegevens krijgen. Ironisch genoeg adverteert juist McAfee met software die 'gebruikers zonder technische kennis of ervaring bestanden laat beveiligen', maar die was kennelijk niet ter beschikking van de auditors van het bedrijf gesteld.

Beide incidenten zijn uiteraard koren op de molen van de privacywaakhonden, die hiermee eens te meer bevestigd zien hoe kwetsbaar de opslag van grote hoeveelheden persoonlijke gegevens is. Het kabinetsvoornemen om een centrale database met persoonsgegevens van alle Nederlanders aan te leggen werd door Bits of Freedom al eerder als onwenselijk betiteld omdat een succesvolle aanval op deze centrale database 'een nationale ramp' zou betekenen. De mogelijkheid dat een kwaadwillende hacker uit een dergelijke database hapklare gegevens krijgt aangeleverd, kan door menselijke fouten nooit helemaal worden uitgesloten, zo blijkt maar weer.

Kai-Uwe Ricke, een topman van Deutsche Telekom, heeft donderdag gezegd dat bedrijven als Google en Yahoo een gedeelte van hun miljarden moeten besteden aan het helpen onderhouden van de internet-infrastructuur. 'Bedrijven die hun geld dankzij het internet verdienen, moeten aan het onderhoud van het internet meebetalen', aldus Ricke. Net als Verizon-voorman John Thorne denkt de Duitser dat hogesnelheidsverbindingen 'niet kunnen bestaan als de klanten niet willen betalen en bedrijven als Google niet willen betalen.' Zowel Thorne als Ricke verzetten zich tegen het feit dat hun bedrijven een fortuin in infrastructuur hebben geïnvesteerd, terwijl bedrijven als Google daar met 'alleen maar goedkope servers' van profiteren.

Ricke denkt aan een van de financiële bijdrage afhankelijke 'servicekwaliteit'. Aanbieders van films en HDTV-streams zouden bijvoorbeeld aan de aanleg van nieuwe infrastructuur moeten meebetalen, of genoegen moeten nemen met lagere snelheden. Zijn bedrijf ziet op tegen de enorme kosten van de aanleg van glasfibernetwerken; zo zou nog voor het WK voetbal drie miljard moeten worden geïnvesteerd om de tien grootste Duitse steden van een digitale hogesnelheidslijn te voorzien. Ook het aanbieden van 50Mbps VDSL-lijnen wordt, ondanks het hergebruik van bestaande koperen verbindingen, niet goedkoop, zo vreest Deutsche Telekom.

Waarschijnlijk vinden de uitspraken van Ricke hun oorzaak in Europese plannen om de verglazing van het internet te reguleren. 'We hebben niet met monopoliebedrijven afgerekend om er nieuwe voor in de plaats te krijgen', aldus Europees Commissaris Viviane Reding, die informatietechnologie in haar portefeuille heeft. Ricke vindt echter dat de infrastructuurbedrijven degelijke garanties moeten krijgen dat ze hun investeringen terug kunnen verdienen. Ook Google zal niet blij zijn met de hernieuwde aandacht voor plannen om informatieaanbieders te laten betalen. Hun topman Vinton Cerf stelde recent dat zowel de consument als innovatie het best gediend zijn bij een 'vrij en neutraal' aanbod van diensten op het internet.

Op de PMA-fotovakbeurs in Florida heeft Sony een digitaal fotoalbum gepresenteerd, dat volgens het bedrijf de eerste ter wereld met een HDTV-uitgang is. De HDPS-L1 slikt CF-, SD- en xD-kaartjes en diverse smaken van Sony's eigen Memory Stick, en verder beschikt het apparaat over een usb-poort om de 80GB grote harde schijf te vullen. Het elektronische fotoalbum kan de foto's op acht verschillende manieren verwerken tot een diavoorstelling, die desgewenst van een van de meegeleverde achtergrondmuziekjes kan worden voorzien. Een afstandsbediening laat de gebruiker handmatig navigeren en het volume van de muziek aanpassen. Ook denkt Sony dat het tijdrovende uitzoeken van foto's met de L1 tot het verleden behoort, maar helaas wordt daar alleen maar mee bedoeld dat de foto's op datum gesorteerd worden aangeboden; de mogelijkheid om de foto's zelf van een categorie te voorzien lijkt daarom niet overbodig.

In tegenstelling tot een aantal andere 'HDD Photo Storage'-apparaten van de Japanse fabrikant is de L1 niet draagbaar, maar bedoeld om in een thuistheateropstelling verwerkt te worden. De belangrijkste innovatie van het apparaat is dan ook de HDTV-uitgang, waarmee gebruikers hun op hoge resolutie geschoten vakantiekiekjes op de maximale resolutie van hun televisie kunnen weergeven. Het 'visuele realisme dat tot dusverre gereserveerd was voor films' wordt met 'standaard' bekabeling aan de HTPC doorgegeven; of 'standaard' in dit geval betekent dat er HDMI- of DVI-uitgangen aanwezig zijn, is echter niet bekend. De HDPS-L1 ligt vanaf mei voor rond de 300 dollar in winkels, zodat, zoals Sony's persdienst het verwoordt, 'iedereen die dierbare herinneringen, die begraven zijn in computers en op geheugenkaarten, kan redden'.

Steve Wozniak heeft recent een aantal opmerkelijke uitspraken gedaan over Apple, het bedrijf dat hij in 1976 samen met Steve Jobs heeft opgericht, dat hij in 1985 verliet na een ruzie met Jobs, en waar hij nog immer op de payroll staat. Zo bracht Wozniak in herinnering dat Apple-medewerkers vroeger altijd tegen elkaar zeiden dat 'the enemy is the big black-hatted guys', maar dat het moeilijk is geworden achter deze zinsnede te blijven staan nu Mac OS X op dezelfde hardware draait als Microsofts Windows, namelijk hardware van aartsvijand Intel. Vanuit het gezichtspunt van de engineer kan Wozniak de beslissing om over te stappen op hardware echter wel begrijpen, daar dit nodig is om de performance per watt van Apples computers te verbeteren. Tegelijkertijd vraagt hij zich ook hardop af of er geen andere oplossing geweest is voor Apples performanceprobleem.

Naast deze grote woorden over Apples koers had de medeoprichter van het bedrijf ook het een en ander te zeggen over de iPod. Het valt inderdaad niet te ontkennen dat de iPod een groot succes is, aldus Wozniak tijdens het interview, en het product heeft het bedrijf ook absoluut goed gedaan. Door zoveel energie in de iPod te stoppen, kan Apple echter niet doen waar het nog beter in is, namelijk het ontwikkelen van goede computers. Volgens Wozniak zou het daarom beter zijn als de iPod-business, die bestaat uit de ontwikkeling van zowel hardware als software, wordt afgesplitst naar een nieuw bedrijf.

Update - 15:44 uur: Steve Wozniak heeft in een reactie op het artikel van de Mail and Globe laten weten niet achter de uitspraken te staan omdat deze uit context zijn getrokken. Volgens Wozniak heeft de auteur van het oorspronkelijke artikel hem de vraag voorgelegd of het een optie zou zijn de iPod-afdeling af te splitsen. De Apple-oprichter vond en vindt dit een lachwekkende suggestie, omdat het juist de kracht van de iPod is dat het een satellietapparaat is dat goed kan samenwerken met iTunes. Ook de woorden van Wozniak over Apples keuze om over te stappen op Intel-hardware zouden uit hun verband zijn gehaald en het is in geen geval zo dat Wozniak niet achter Apples beslissing staat. Wel geeft hij toe dat hij graag gezien had dat er een nieuwe low-powertechnologie op de markt was gekomen waar Apple van gebruik had kunnen maken. Dit alles zou, aldus Wozniak, door de Mail and Globe-journalist zijn opgeblazen tot de huidige negatieve opmerkingen.

IBM heeft recent de eerste versie van zijn Octopiler uitgebracht, een tool die ontwikkelaars moet helpen bij het bouwen van software die de acht gekoppelde cores van de Cell-processor kan gebruiken. Ars Technica heeft de documentatie van de software bestudeerd en geeft een overzicht van de lange weg die nog afgelegd moet worden voor het écht makkelijk wordt om optimaal gebruik te kunnen maken van de mogelijkheden van de Cell. Intern heeft IBM vier niveau's van programmeurs gedefinieerd die het met zijn processor wil kunnen bedienen. De eerste en makkelijkste groep om tevreden te stellen zijn de experts die dromen in assembler en op eigen houtje het maximale uit de processor kunnen persen. Deze mensen zijn zeer zeldzaam en hebben ook erg veel tijd nodig om hun kunsten uit te voeren, maar ze zijn wel in staat om zonder bijzondere hulpmiddelen te werken.

Het tweede niveau bestaat weliswaar uit 'normale stervelingen', maar het moeten nog steeds zeer goede programmeurs zijn die precies weten hoe ze met meerdere threads om moeten gaan. Ook deze groep heeft weinig bijzondere hulpmiddelen nodig, maar ze hebben geen tijd of zin om alles met de hand te doen, dus er moet wel een compiler zijn om hun code te vertalen. Zonder hulp van programma's als de Octopiler zit IBM vast op dit niveau: alleen een kleine, duurbetaalde elite van programmeurs is op deze manier in staat om de Cell optimaal te gebruiken.

De nieuwe software van IBM moet de ingewikkelde opzet van de processor ook toegankelijk gaan maken voor een derde niveau: de programmeur die wel weet wat multithreading is en hoe het werkt, maar er gewoon weinig tot geen ervaring mee heeft. De Octopiler helpt in dit geval bij het aanpassen en herstructureren van code zodat de prestaties op de Cell er beter van worden. Het systeem analyseert het programma en geeft aan welke veranderingen mogelijk betere prestaties op kunnen leveren. Nog steeds is het geen makkelijke klus om de code te optimaliseren, maar de hulp van de Octopiler moet voor veel van de 'lagere goden' onder de programmeurs een uitkomst zijn om toch goede software voor de Cell in elkaar te kunnen zetten.

Het doel is om de Octopiler te blijven verbeteren zodat de Cell steeds eenvoudiger wordt om voor te programmeren, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De ultime doelstelling (niveau vier) is dat men nauwelijks rekening hoeft te houden met de verschillende cores, en gewoon op een knop drukt om de optimale oplossing te krijgen. Hoewel IBM nog een hoop ideeën heeft om de compilers voor Cell slimmer te maken, lijkt dat echter een erg hoog gegrepen doelstelling waar nog heel veel werk voor nodig is. Alleen een slimme compiler is bovendien niet genoeg: ook aan de kant van het debuggen moet er nog een hoop verbeterd worden om het programmeergemak van Cell te verbeteren. Al met al kan het dus nog wel jaren duren voor het ontwikkelen voor de PlayStation 3 net zo makkelijk wordt als voor de pc.

De computerwetenschappers Maryan Kamvar en Shumeet Baluja hebben een miljoen zoekopdrachten die via Google Mobile zijn ingegeven geanalyseerd. Door dit onderzoek hebben de twee onderzoekers ontdekt dat 20 procent van de zoekopdrachten van eigenaars van mobiele telefoons bedoeld is om 'adult material' te vinden. De eigenaars van pda's zoeken via hun handheld aanzienlijk minder naar seksgerelateerd materiaal, namelijk slechts 5 procent. Gemiddeld wordt via gewone desktopcomputers in ongeveer 8,5 procent van alle gevallen gezocht naar volwassen content. Een mogelijke verklaring voor dit opvallende verschil, zo denken de twee onderzoekers, is dat gebruikers van mobiele telefoons hun toestel als zeer persoonlijk beschouwen. Hierdoor gaan ze gemakkelijker op zoek naar adult materiaal omdat de kans op ontdekking door anderen, via bijvoorbeeld de geschiedenisfunctie van browsers, kleiner is. Het onderzoeksresultaat is temeer opvallend, omdat het internetten via een gsm relatief duur is door de hoge gespreks- en datakosten.

De voormalige Apple-ontwikkelaar Mike Evangelist roept op zijn weblog op tot een boycot van High-Definition dvd's. Reden hiervoor is het hierop toegepaste Advanced Access Control System, een wel heel verregaande vorm van Digital Rights Management, dat zowel door HD-DVD als Blu-Ray wordt gebruikt. AACS, dat door Evangelist spottend Aggressive Automated Consumer Screwing genoemd wordt, zorgt er voor dat de eigenaar van de content precies kan bepalen wanneer en waar de consument er toegang toe heeft. Zelfs met terugwerkende kracht kunnen de regels gewijzigd worden. Het 'Fair Use'-recht van de consument wordt hiermee in feite geheel afgeschaft. Als de content-eigenaar dat eist kan een met AACS beveiligd schijfje alleen worden afgespeeld op een apparaat dat een internetverbinding heeft, omdat er iedere keer toestemming moet worden gevraagd voor het afspelen ervan. In het ergste geval kan de consument de dvd niet meer bekijken, alhoewel hij deze geheel legaal heeft gekocht.

Iets wat eveneens de toorn van Evangelist heeft gewekt, is de in de AACS-overeenkomst tussen de elektronicafabrikanten en de filmstudio's opgenomen toezegging van de elektronica-industrie om na een bepaalde datum geen analoge apparatuur meer te maken. DRM is niet mogelijk op analoge apparaten, vandaar dat de mediaconcerns er graag vanaf willen. Op de weblog van Mike Evangelist zijn meer dan honderd reacties verschenen van mensen die het van harte met hem eens zijn. Misschien wordt AACS toch wat minder hartelijk ontvangen dan de filmstudio's verwachten.

Volgens het onderzoeksbureau iSuppli is het Chinese Lenovo aan het eind van 2005 met een productie van 13,9 miljoen stuks de derde pc-fabrikant ter wereld geworden, achter Dell en HP. Eind 2004 stond Lenovo nog op de zevende plaats, met een productie van 4,3 miljoen stuks. Volgens iSuppli heeft het bedrijf inmiddels een marktaandeel van 6,4 procent. De enorme stijging van de productie van Lenovo is vooral te danken aan de overname door dit bedrijf van de pc-divisie van IBM vorig jaar. Wereldwijd steeg het aantal geproduceerde pc's van 191,2 miljoen in 2004 naar 219,2 miljoen in 2005. iSuppli voorspelt dat de productie van pc's in 2006 met 11,6 procent zal toenemen.