Op de site van de Stanford-universiteit is een presentatie verschenen van Kevin McGrath van AMD over de AMD64-architectuur. In de presentatie, die bijna tachtig minuten duurt, wordt onder andere ingegaan op de ontwerpbeslissingen die AMD heeft genomen, hoe de AMD64-architectuur in elkaar steekt en wat de doelstellingen waren van de ontwerpers. Niet alleen wordt er achtergrondinformatie gegeven over de huidige architectuur, de presentatie geeft ons ook een blik op de plannen die AMD heeft voor de nabije toekomst.

Aan het eind van de presentatie, tussen minuut 56 en minuut 60, wordt gesproken over een nieuwe stepping van de huidige Athlon 64/Opteron-core. Om de prestaties van de chip te verbeteren lijkt AMD deels dezelfde keuzes gemaakt te hebben als Intel recent met de Prescott-processor. De nieuwe stepping voegt onder andere ondersteuning voor SSE3-instructies toe en het aantal write combining buffers wordt vergroot van twee naar vier. Verder krijgt de chip de beschikking over on-die thermal throttling en is de data prefetch logica aangepakt om beter te kunnen voorspellen welke data de processor nodig zal hebben. De data prefetch logica kan nu niet alleen vooruit kijken, maar ook achteruit.

Tevens moet de nieuwe stepping minder stroom gebruiken en hogere kloksnelheden kunnen halen. Dit is gedaan door te analyseren welke transistors deel uitmaken van de kritieke paden binnen de processor. Het kritieke pad bepaalt de maximale kloksnelheid die de processor kan halen waardoor het wenselijk is om hier snelle, maar energievretende transistors te gebruiken. Tevens zijn bepaalde stukken logica geherpositioneerd om zo hogere snelheden mogelijk te maken. Buiten de kritieke paden zijn juist meer langzamere transistors gebruikt die minder stroom lekken om zo minder energie te verbruiken. Verder is er gebruik gemaakt van "clock gating" om niet actieve delen van de processor automatisch uit te laten schakelen. Als laatste is het energiegebruik van de processor in de zogenaamde "halt" en "stopclock"-modes, die gebruikt worden wanneer de processor even niks hoeft te doen, verbeterd.

De laatste veranderingen die op de lijst staan zijn de geheugencontroller en een optimalisatie binnen de instructiedecoder. De nieuwe Opteron zal overweg kunnen met DDR400-geheugen in plaats van DDR333-geheugen en daarnaast is de geheugencontroller iets efficiënter. De laatste verbetering is het vervangen van de LEA-instructie door een snellere ADD-instructie in de instructiedecoder indien mogelijk waardoor de berekening in één plaats van twee kloktikken gedaan kan worden.

Wanneer we de nieuwe stepping op de markt zullen zien verschijnen is niet helemaal duidelijk. Gezien het grote aantal veranderingen in de nieuwe stepping lijkt het logisch dat het hier gaat over de 'Athens', 'Troy' en 'Venus' Opteron-cores die geïntroduceerd zullen worden in de tweede helft van 2004. Deze cores zijn echter gebakken op 90nm en zouden volgende de geruchten uitgerust zijn met ondersteuning voor DDR2-geheugen. Hier wordt echter met geen woord gerept in de presentatie waardoor het ook niet ondenkbaar is dat de hierboven besproken stepping eerder het daglicht zal zien.

Lindows.com laat weer eens van zich horen. Nadat het bedrijf ten gevolge van een verloren rechtszaak zijn naam in de Benelux wijzigde in Lin---s.com, meldt Enterprise Linux IT nu dat het bedrijf een Lindows-versie voor Intels mobiele Centrino-platform wil lanceren. Zoals we in het verleden al vaker gezien hebben, is het de bedoeling dat LindowsOS Laptop Edition voorgeïnstalleerd zal zijn op Centrino-laptops, die dan door het bedrijf zelf zullen verkocht worden. De verkoop zou, weliswaar in de Verenigde Staten, over een maand van start gaan. De keuze om een LindowsOS Laptop Edition voor het Centrino-platform uit te brengen is redelijk verrassend, aangezien Intel zijn notebookconcept richt op Windows, maar het past wel in het 'rebelse' karakter van Lindows.com. Men verwacht niet dat Centrino-gebuikers nu massaal op LindowsOS overstappen; toch zou een kleine 'inbreuk' op het bijna-monopolie van Windows op de mobiele markt volgens experts belangrijk kunnen zijn voor Lindows.com, aangezien mobiele computers hun desktopbroertjes op termijn zullen overstijgen.

Volgens het Poolse iSEC Security Research zitten er drie nieuwe lekken in Linux waarmee gebruikers meer rechten zouden kunnen krijgen op een machine die onder Linux draait. Twee van de gaten zitten in de kernel zelf en hebben te maken met de manier waarop deze het geheugen beheert. De twee zouden voorkomen in alle versies van Linux. Het andere gat zou te vinden zijn in de module die ondersteuning biedt aan de ATi Rage 128 videokaart. Met behulp van de lekken kan een gebruiker die op de Linux-machine werkt meer rechten krijgen dan hij eigenlijk mag hebben. Dit is natuurlijk erg, maar minder erg dan een lek waarbij iemand van buitenaf op de computer kan binnenkomen. Als echter de PC niet goed genoeg is beveiligd tegen aanvallen van buitenaf en een hacker zich toegang weet te verschaffen tot de machine, dan kunnen deze lekken ervoor zorgen dat hij de root-rechten krijgt.

Ondertussen is er een patch geschreven door The Linux Kernel Project om het probleem op te lossen. Deze patch is beschikbaar in versie 2.4.25 van de kernel. Ondertussen is het al de tweede keer in één jaar tijd dat de makers een patch speciaal hebben moeten ontwikkelen om een lek in Linux te dichten. Het lijkt er dus op dat er steeds vaker lekken in Linux worden gevonden dan een paar jaar geleden.

Dit is uiteraard geen goede ontwikkeling en volgens een artikel op ZDNet zouden er vorig jaar maar liefst 13 654 succesvolle aanvallen op Linux-dozen zijn uitgevoerd, terwijl er maar 2 005 aanvallen op Windows-computers werden uitgevoerd. Waarschijnlijk komt dit ook omdat er aardig wat overheidsinstanties overschakelen op Linux-machines als server OS, zonder de beheerders ervan goed op te leiden. Uit hetzelfde onderzoek bleek trouwens ook dat BSD en Mac OS X zich tot de meest veilige besturingssystemen mochten rekenen.

Legitreviews heeft Kingston's nieuwste toevoeging aan de HyperX-serie genaamd PC-4300 aan een uitgebreide test onderworpen. Het DDR-geheugen dat op een snelheid van 266,5 MHz oftewel 533 MHz DDR-snelheid loopt heeft de PC-4300 rating meegekregen, terwijl OCZ en Corsair modules op de markt hebben gebracht met PC-4400 / DDR-550 rating. Kingston heeft hiervoor gekozen omdat maar weinig moederborden de 1:1 cpu/mem fsb-ratio setting aankunnen op zo'n hoge DDR-snelheid als 550 MHz, terwijl 533 MHz makkelijker haalbaar is voor een aantal moederborden. Wat ook meespeelde volgens het artikel was Kingston's testselectie van Hynix-chips: slechts 5 procent bleek de PC-4400-test succesvol te doorlopen, terwijl 85 procent van de chips door de PC-4300-test kwamen.

De HyperX PC-4300 modules zijn speciaal bedoeld voor moederborden met de Intel i865/i875-chipset, iets wat ook blijkt uit de relatief hoge timings van CL3-4-4-8 waar het geheugen standaard op draait. Een andere HyperX-module van PC3500 gebruikt juist lage timings van CL2-3-3-7 en is daarvoor ideaal voor gebruik met het AMD-platform. De reviewers voerden eerst stabiliteits-tests uit op het PC-4300 geheugen om te zien of er enige fouten in het geheugen naar voren zouden komen. Ze gebruikten hiervoor memtest-86, Prime95 en de RST Pro2, een PCI-kaart die OS-onafhankelijk geheugen tot een grootte van 64 GB kan testen.

Bij de benchmarks aangekomen blijkt het geheugen prima resultaten op te leveren: in de Sandra memory bench werd een score behaald van 5826 MB/sec in buffered mode, en 3256 MB/sec in unbufferd mode. Ook met AIDA32 en Unreal Tournament werden goede resultaten behaald, die makkelijk de prestaties van het Corsair PC-4400 geheugen bij konden houden. Als laatste kwam men bij het overclocken tot een fsb van 277 MHz, wat zeer respectabel was gezien slechts 5 procent van de Hynix-chips de 275 MHz-test succesvol doorkomt. In de conclusie melden de reviewers dat deze modules waarschijnlijk de snelste zijn op het DDR1-gebied wat Kingston kan produceren, aangezien binnenkort DDR2-geheugen op de markt geïntroduceerd zal worden. Vergeleken met de competitie van OCZ en Corsair presteert dit geheugen zeer goed voor een lagere prijs, waardoor het volgens de reviewers prima aan te raden is voor de serieuze overclockers.

Ars Technica schrijft dat processorgigant Intel samen met Texas Instruments bezig is met de ontwikkeling van een draadloze USB-standaard. Deze zou dezelfde snelheid als zijn USB 2.0-broertje moeten halen, namelijk een theoretische 480 megabit per seconde. Een verbinding zou gemaakt kunnen worden binnen een straal van zo'n 9 meter. Pc's die met 'gewone' USB-poorten zijn uitgerust zouden ook kunnen communiceren met Wireless USB-apparaten dankzij een zogenaamd dongle, een soort insteekstukje. Het opmerkelijke aan dit verhaal is echter dat Intel het Institute of Electrical and Electronic Engineers (IEEE) voorlopig links laat liggen bij de ontwikkeling van de standaard.

De reden die Intel hier zelf voor aandraagt is het vermijden van vertragingen door de bureaucratie die er in het andere geval bij komt kijken. De chipgigant zou niet de eerste zijn die dit doet; Apple heeft het reeds gedaan met de Airport Extreme-standaard, die is uitgebracht vóór de 802.11g-specificatie rond was bij het IEEE. Een andere reden is mogelijk het feit dat een soortgelijke standaard van Motorola niet is goedgekeurd door het IEEE, en dat Intel een dergelijke 'teleurstelling' wil vermijden. De fabrikant heeft wel aangegeven dat het van plan om naar het IEEE te stappen eens de standaard volledig rond is.

De speculaties dat WUSB de doodsteek voor Bluetooth zou betekenen worden overigens gerelativeerd door Ars Technica; WUSB-apparaten zouden pas in de tweede helft van 2005 verschijnen, terwijl Bluetooth al volop z'n intrede in de markt heeft gemaakt, ondermeer bij mobiele telefoons. De snelheid van WUSB ligt met 480Mbps weliswaar hoger, maar in de periode tussen het heden en het verschijnen van WUSB-apparaten is er ruim de tijd om Bluetooth verder te ontwikkelen. Een ander nadeel van WUSB is dat er voor bus-powered apparaten nog steeds een stroomkabel nodig zal zijn. Het enige verschil met 'gewoon' USB is in dat geval dat de kabel niet meer naar de pc, maar naar een stopcontact moet lopen.

Bij de EE Times is een artikel verschenen waarin wordt uitgelegd waarom eind vorige maand het contact verloren werd met de Mars Rover en wat de NASA gedaan heeft om het probleem op te lossen. Kort samengevat was de oorzaak van de crash een gebrek aan geheugen. De rover is in totaal uitgerust met 128MB RAM-geheugen en 256MB flashgeheugen. Van de 256MB flashgeheugen wordt circa 230MB gebruikt om databestanden, zoals foto's, op te slaan om verstuurd te worden naar aarde. Foto's en dergelijke blijven bewaard in het geheugen totdat er van aarde signaal komt dat het bestand succesvol ontvangen is. Deze beveiliging tegen gegevensverlies en een brakke afhandeling van geheugenallocatiefouten werden de Mars Rover bijna fataal.

Al vlak na de lancering van de Spirit werd het besturingssysteem geüpgrade naar een nieuwe versie. Het resultaat was dat er verschillende bestanden in het flashgeheugen achterbleven die niet meer nodig waren. Op de vijftiende dag op Mars werden er een tweetal programmaatjes naar de Spirit verstuurd om deze troep op te ruimen. Eén van deze twee programmaatjes werd echter niet succesvol ontvangen waardoor er bestanden bleven staan. Hier werd geen rekening mee gehouden door de berekeningen van NASA's data management team, waardoor een paar dagen later door de Spirit geprobeerd werd om meer geheugen te gebruiken dan er aanwezig was.

Het gevolg was een Mars Rover die geen signalen meer uitzond en slechts in een loop bezig was met rebooten. Gelukkig luisterde de Spirit nog wel naar commando's waardoor het team van de NASA in staat was om op de gok een serie low level commando's te versturen om een flink aantal bestanden te verwijderen. Vervolgens kon het bestandsysteem weer gemount worden en zonder problemen gebruikt worden na het draaien van een checkdisk programma. Om dergelijke problemen in de toekomst te voorkomen wordt door de NASA gewerkt aan een betere afhandeling van geheugenfouten.

ZDNet bericht dat IBM een overeenkomst heeft gesloten met de Nederlandse organisatie Astron om een Blue Gene-supercomputer te installeren ten behoeve van het Lofar-project. De doelstelling van het Lofar-project is het bouwen van 's werelds grootste radiotelescoop om sterrenkundigen onder andere de mogelijkheid te bieden om terug te kunnen kijken naar het begin van het heelal. Hiervoor zal een gedistribueerde radiotelescoop gebouwd worden bestaand uit circa honderd locaties, enkele tienduizenden sensoren en een diameter van 350 kilometer. Alle sensoren worden gekoppeld aan elkaar door middel van een glasvezelnetwerk met een minimale capaciteit van twintig terabit per seconde.

Als spin in het web komt de Blue Gene-supercomputer van IBM te staan. De Blue Gene-computer zal bestaan uit ongeveer 12.000 processors waarmee een rekencapaciteit van circa 30 Tflops gehaald kan worden. De snelste supercomputer van het moment, de NEC Earth Simulator, heeft een rekencapaciteit van ruim 35 Tflops. Verwacht wordt dat de supercomputer in 2005 opgeleverd zal worden en dat het eerste deel van de Lofar-radiotelescoop in 2006 in gebruik kan worden genomen. In 2008 moet de volledige radiotelescoop operationeel worden.

Het Duitse computertijdschrift c't komt met opmerkelijke onthullingen: men heeft de stelling dat virusschrijvers IP-adressen van geïnfecteerde computers aan spammers verkopen, kunnen onderbouwen met bewijzen. Samen met een student heeft c't contact gezocht en gevonden met een virusmaker. Het vermoeden dat al langer de ronde doet werd bevestigd: de virusschrijver in kwestie wilde IP-adressen verkopen, in de waan dat de c't-redactie een spammer op zoek naar 'slachtoffers' was. Daarmee is dus min of meer het bewijs geleverd dat deze praktijken voorkomen. Spammers gebruiken de gekochte IP-adressen uiteraard om hun ongewenste commerciële e-mails makkelijker te kunnen verspreiden. Om dat te kunnen bereiken installeerde het Randex-virus, dat de gecontacteerde virusschrijver had geschreven, een speciale proxyserver op de geïnfecteerde pc; op die manier kon spam vrij binnen komen.

Tevens kunnen virusschrijvers en spammers het netwerk van duizenden geïnfecteerde pc's gebruiken om DDoS-aanvallen uit te voeren op sites, zoals we in het verleden al vaker gezien hebben - bijvoorbeeld het MyDoom-virus dat de site van SCO platlegde, of zijn variant die het op Microsoft had gemunt. Omdat de virusmaker in kwestie van Britse afkomst was, heeft c't alle gegevens doorgespeeld naar Scotland Yard, de bekende politiedienst in London. Naar verluidt zijn er naar aanleiding daarvan reeds een aantal aanhoudingen verricht, in meerdere landen. In een reactie stelt een verantwoordelijke van Scotland Yard dat dit waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg is. "Veel virusschrijvers doen het al lang niet meer voor de fun of om waardering te verkrijgen. De scene wordt steeds professioneler en men heeft ontdekt hoe makkelijk en snel geld kan verdiend worden op deze manier", zo meent hij.

Virussen en spam; dan toch nauw verwant aan elkaar?