Het Japanse NTT DoCoMo heeft aangekondigd dat deze maand begonnen gaat worden met het testen van een zogenaamd 'Super 3G'-netwerk. Hiermee moeten downloadsnelheden tot 300Mb per seconde gehaald kunnen worden.

Super 3G is een andere naam voor een technologie genaamd High Speed OFDM Packet Access (HSOPA); wier maximale download- en uploadsnelheid respectievelijk 300Mbps en 80Mbps zijn. HSOPA is bedoeld als opvolger van de 3G-technieken HSDPA en HSUPA; hun maximale download- en uploadsnelheden zijn respectievelijk 14Mbps en 5,7Mbps. Super 3G kent ten opzichte van 3G enkele voordelen. Zo kan Super 3G een veel hogere bandbreedte aan en gaat de techniek efficiënter met het beschikbare radiospectrum om. NTT DoCoMo hoopt Super 3G in 2009 in Japan te implementeren. Het bedrijf hoopt zo de overstap naar de nog snellere 4G-techniek in de toekomst gemakkelijker te maken.

Voordat de Super 3G-techniek in gebruik genomen wordt, zal er eerst getest worden door de Japanse aanbieder van mobiele telefonie. Concreet betekent dit dat er een interne testomgeving opgezet gaat worden. Hier zal het versturen van data van de ene kant van het gebouw naar de andere kant getest worden. Als dit goed gaat, zal de test worden uitgebreid van een enkele antenne en ontvanger naar Multiple-Input Multiple-Output-antennes aan de zendende en de ontvangende kant. Gaan ook deze tests goed, dan gaat er extern getest worden. Het doel van al deze tests is niet alleen om na te gaan hoe de maximale snelheid van 300Mbps gehaald kan worden, maar ook hoe het overgeven van het radiosignaal van toren naar toren werkt.

Googles Security Team heeft twee zeer ernstige veiligheidsfouten gevonden in de Java Runtime Environment van Sun. Beide bugs zijn reeds gefixt en volgens Sun zijn er geen exploits ontwikkeld door kwaadwillenden.

Beide fouten waren al in oktober 2006 door Google-onderzoeker Chris Evans ontdekt en aan Sun doorgegeven. Op 15 mei maakte hij informatie over de lekken wereldkundig. De eerste door Evans ontdekte fout bestaat uit een integer overflow die kan optreden wanneer icc-data uit jpeg-afbeeldingen worden ingelezen. De tweede bug treedt op als een speciaal aangepast bmp-bestand lokaal wordt ingelezen. Beide veiligheidsfouten zijn terug te vinden in Java-versies 1.3, 1.4, 5 en 6. De eerste bug is aanwezig onder alle besturingssystemen, de tweede alleen onder Linux en Unix. De oplossing voor beide fouten is terug te vinden in Update 1 voor Java SE 6. Aangeraden wordt echter om te updaten naar Update 2 voor dezelfde Java-release, aangezien daarin ook een fix is terug te vinden om misbruik van het Java Network Launching Protocol tegen te gaan.

Tijdens de maandelijkse patchronde heeft Microsoft een pleister voor .Net uitgerold. De zogeheten MS07-40-patch repareert niet alleen bugs, maar bevat zelf ook een paar nieuwe beestjes.

De patch was bedoeld om het .Net-framework te beschermen tegen aanvallen van buitenaf, waarbij kwaadwillenden hun eigen code op gecompromitteerde machines konden uitvoeren. Het bewuste lek was het ernstigste waar deze maand een patch voor werd verspreid, maar de reparatiesoftware zou in staat zijn om een pc volstrekt onbruikbaar te maken. Volgens het Internet Storm Center is er nog altijd geen specifiek probleem gevonden, maar kan een pc na installatie van MS07-40 'volledig in de knoop' raken. De diverse meldingen over problemen na installatie lopen nogal uiteen: volgens Slashdot zou de hercompilatie van .Net-assemblies ervoor zorgen dat de processor volledig belast wordt door een proces met een te hoge prioriteit. Ook crashende applicaties, excessief harddiskgebruik, haperende randapparatuur en diverse foutmeldingen en waarschuwingen worden echter aan de patch toegeschreven, en bij een enkeling wordt de bugfix zelfs helemaal niet geïnstalleerd.

ISC bericht over een mogelijke oplossing: wie het bestand dotnetfx.exe uitpakt, vindt een bestand dat 'netfx.exe' heet. Als de MS07-40-patch handmatig wordt gedownload en geïnstalleerd, zal de gebruiker gevraagd worden om dat bestand aan te wijzen. Wordt de uitgepakte netfx.exe-file gekozen, dan zouden de problemen verholpen moeten zijn. Het verdient daarnaast aanbeveling om ook Microsofts pagina over de problemen met deze patch in de gaten te houden, omdat een officiële oplossing uiteraard eerst daar zal verschijnen. De simpelste oplossing die tot dusverre verscheen is een simpele reboot, maar die zou lang niet in alle gevallen soelaas bieden.

Morgen wordt in de Verenigde Staten een nieuw royaltysysteem voor webcasters van kracht. Op de valreep heeft SoundExchange, de organisatie die de royalties moet innen, echter gemeld dat ze de nieuwe tarieven voorlopig niet zal incasseren.

SoundExchange-voorman Jon Simson zou vrijdag tegen een onderzoekscommissie van het Amerikaanse Congres gezegd hebben dat webcasters de hogere tarieven, die volgens critici het einde van internetradio zouden inluiden, niet hoeven te betalen. Menigeen concludeerde dat de copyrightorganisatie de omstreden plannen geheel van tafel had geveegd en in eerste instantie werd er door de webcasters dan ook met gejuich gereageerd. Simson heeft inmiddels echter gezegd dat hij zijn opmerkingen volledig verkeerd zijn begrepen. Het nieuwe tariefsysteem wordt morgen wel degelijk van kracht en de heffingen zullen gewoon verschuldigd zijn, maar als kleinere sites voorlopig niet betalen zal SoundExchange niet direct de deurwaarder inschakelen. Wel zal de organisatie rente over uitgestelde betalingen in rekening brengen, en van grote webcasters als Yahoo en AOL wordt verwacht dat ze gewoon op tijd afrekenen.

SoundExchange zit inmiddels opnieuw met de internetradiostations om tafel, en de webcasters hebben alvast één overwinning binnengehaald: de 'per channel'-tarieven zijn goeddeels van tafel. In het oorspronkelijke voorstel werden internetradiostations verplicht om per virtuele zender minimaal 500 dollar af te dragen, wat een financiële ramp zou zijn geweest voor stations als Pandora, die elke luisteraar de mogelijkheid bieden om zijn eigen channel samen te stellen. Weliswaar blijven deze tarieven geldig, maar elk bedrijf zou maximaal 50.000 dollar aan de regeling kwijt mogen zijn. In ruil daarvoor wordt er wel van de webcasters verwacht dat ze informatie over hun luisteraars verstrekken en het gebruik van streamrippers zullen tegengaan.

Daarnaast is beloofd dat ook voor kleinere webcasters, voor wie heffingen van tienduizenden dollars nog altijd het eind van het liedje betekenen, naar een werkbare oplossing zal worden gezocht. SoundExchange zou hen al eerder hebben aangeboden om tot 2010 terug te vallen op het oude systeem, waarbij een percentage van de omzet moet worden afgedragen. Omdat radiostations met weinig of geen inkomsten dan ook geen royalties hoeven af te dragen, verzet de muziekindustrie zich hevig tegen die oplossing. Over het vaste bedrag dat elke webcaster per nummer per luisteraar moet afdragen, is hoe dan ook 'geen discussie mogelijk', aldus SoundExchange.

De Belgische auteursrechtenvereniging Sabam wil dat alle internetproviders het downloaden van auteursrechtelijk beschermde muziek gaan blokkeren. De eis vloeit voort uit de rechtszaak die Sabam onlangs van Scarlet heeft gewonnen.

Sabam ergert zich al lange tijd aan het massaal schenden van auteursrechten middels p2p-programma's. In 2004 eiste de auteursrechtenorganisatie bij de rechter dat de provider Scarlet, toen nog Tiscali geheten, maatregelen zou treffen tegen het gebruik van p2p-programma's. De rechter erkende dat de klanten van de provider auteursrechten schonden, maar hield de zaak aan om de technische haalbaarheid van maatregelen te onderzoeken. Begin dit jaar verscheen het deskundigenrapport, waarin stond dat blokkering van uitwisseling van beschermd materiaal wel degelijk mogelijk was. Een paar weken geleden gaf de rechter Sabam gelijk. Scarlet moet binnen een half jaar maatregelen hebben getroffen om uitwisseling van illegale files te voorkomen.

Zoals verwacht heeft Sabam nu ook van de overige Belgische providers geëist dat ze uitwisseling van auteursrechtelijk beschermde files gaan blokkeren. De auteursrechtenorganisatie heeft brieven naar de providers gestuurd waarin wordt gedreigd met rechtszaken als de providers niet binnen acht dagen verklaren filters te zullen installeren. Belgacom zal de brief nog bestuderen, maar vindt filtering geen taak voor internetproviders. Een woordvoerder verklaarde dat het bedrijf zich alleen maar beschouwt als doorgeefluik van informatie: 'We zijn niet tegen technische oplossingen maar deze mogen geen inbreuk maken op het privéleven van onze klanten.' Volgens de vereniging van internetproviders is filtering duur en niet effectief. Als de providers daadwerkelijk filters gaan installeren ligt het voor de hand dat de p2p-gebruikers overgaan op tegenmaatregelen, zoals encryptie. De effectiviteit van de filters zal in dat geval inderdaad niet groot zijn.

Chipbakker Intel heeft besloten om te gaan samenwerken met de makers van de 'One Laptop Per Child'-laptop. Dit is opvallend omdat beide partijen eind mei nog forse kritiek op elkaar hadden.

Eind mei had Olpc-oprichter Nicholas Negroponte laten weten dat Intel zich zou moeten schamen over uitspraken waardoor het Olpc-project zich gekleineerd voelde. Daarnaast vond Negroponte het niet kunnen dat Intel zijn eigen goedkope computer, de Classmate PC, ver onder de kostprijs verkocht om het Olpc-project uit ontwikkelingsmarkten te verdrijven. De twee organisaties hebben deze situatie uitgesproken en besloten om gezamenlijk verder te gaan. Intel zal, zo is afgesproken, net als onder meer AMD en Red Hat een persoon leveren die zitting neemt in de raad van commissarissen van de Olpc-organisatie.

Het kloppend hart van de XO-laptop van het Olpc-project is een AMD-processor. De toetreding van Intel tot het project zal hierin geen verandering brengen. Volgens Will Swope, werkzaam bij Intel, zullen opvolgers van de huidige XO-laptops eventueel wel voorzien worden van Intel-chips. De door de Olpc'ers gebouwde servers, die gebruikt worden voor de backups van XO-laptops, maken wel gebruik van Intel-hardware. Intel en het Olpc-project hebben ook afspraken gemaakt over de compatibiliteit van software. Het is de bedoeling dat programmatuur die is geschreven voor de XO zal werken op Intels Classmate PC en vice versa. Zoals het er nu naar uitziet, zullen zowel de Classmate PC van Intel als de XO van het Olpc-project verkocht blijven worden.

Versie 2.6.23 van de Linux-kernel zal voorzien worden van een nieuwe scheduler. Deze software zorgt ervoor dat ieder proces voldoende processortijd krijgt toegewezen om zijn taken uit te voeren in een multitaskingomgeving.

Programmeur Ingo Molnar heeft de nieuwe scheduler als volgt omschreven: 'CFS basically models an "ideal, precise multi-tasking cpu" on real hardware'. Een 'Ideal multi-tasking cpu' is een processor die beschikt over een rekenkracht van exact honderd procent en die ieder proces op dezelfde snelheid laat draaien. Als een dergelijke cpu twee processen moet uitvoeren, krijgt elk ervan precies de helft van de rekentijd toegewezen om de processen parallel uit te voeren. In werkelijkheid kan er op één processorcore slechts één taak tegelijk uitgevoerd worden, waardoor andere taken moeten wachten. Verder krijgt de actieve taak ten opzichte van de wachtende taken de beschikking over een onevenredige hoeveelheid cpu-tijd.

De Completely Fair Scheduler (CFS), zoals de scheduler heet, rekent per taak uit hoe groot de wachttijd oftewel tijdsonbalans is. Voor de helderheid, op de hierboven beschreven ideale cpu zou deze wachttijd altijd 0 nanoseconden bedragen, omdat iedere taak parallel evenveel tijd toegewezen zou krijgen. Verder zorgt CFS ervoor dat de taak met de grootste wachttijd het eerste wordt uitgevoerd door de processor. Anders gezegd, de taak die het hardst zit te wachten op rekentijd wordt als eerste uitgevoerd. Het effect hiervan is dat er een situatie ontstaat die sterk lijkt op ideal multitasking hardware. Dat is belangrijk voordeel voor real time applicaties, die op de nanoseconde precies moeten weten wanneer acties verwacht kunnen worden.

Robbie Bach, topman bij Microsoft en onder andere verantwoordelijk voor de Xbox 360-consoles, heeft aan het einde van de maand mei voor 6,2 miljoen dollar aan bedrijfsaandelen verkocht.

Normaal gesproken zou dit weinig opzienbarend zijn, ware het niet dat dit vooraf ging aan de publieke schuldbekentenis van Microsoft over de technische gebreken waarmee de Xbox 360 al sinds het begin te maken heeft. Als dit gecombineerd wordt met de verkoopgeschiedenis van de manager, waarin hij tot acht maanden terug niets heeft gedaan met zijn aandelen, leidt dit tot een vermoeden dat hier sprake is van handel met voorkennis. Volgens MarketWatch was Bach tussen 25 en 30 mei al op de hoogte van de beslissing om de garantie van de Xbox 360-consoles op te schroeven. In deze periode verkocht de topman de meeste aandelen.

Hoewel Bach geen commentaar wilde geven op zijn vermeend crimineel handelen, heeft Eric Hollreiser van Microsoft ontkend dat er iets onrechtmatigs is gebeurd. De woordvoerder claimt dat Bachs verkopen niet gerelateerd zijn aan de aankondiging van vorige week. 'Hij bezit nog steeds een aanzienlijke hoeveelheid aandelen Microsoft en heeft het volste vertrouwen in het succes van het bedrijf', aldus Hollreiser. Hieraan voegde hij toe dat, hoewel het bedrijf al maanden op de hoogte was van de stijgende hoeveelheid reparaties, het besluit omtrent de financiële afhandeling ervan pas 'zeer recentelijk' was genomen.

Sommige analisten zijn eveneens sceptisch over het mogelijk handelen met voorkennis van Bach: Ben Silverman, topman bij Indie Research, merkt op dat de aandelenverkoop van insiders voorafgaand aan slechte gebeurtenissen vaak puur toeval is. Gezien de geringe mate waarmee de koers van Microsofts aandelen gezakt is, krijgt Bach van Silverman dan ook het voordeel van de twijfel. Volgens hem kan dit heel goed onderdeel zijn van een vooraf geplande verkoop, een strategie die veel toegepast wordt om de indruk te vermijden dat bedrijfsleden zouden handelen met geheime informatie. Overigens is volgens de Securities and Exchange Commission, de waakhond van de Amerikaanse aandelenmarkt, de aandelenverkoop van Bach niét volgens een voorgedefinieerd plan gebeurd, waarmee de motieven achter het wegdoen van de aandelen door de topman vooralsnog onbekend blijven.

Het is dit jaar precies een kwart eeuw geleden dat het eerste computervirus het levenslicht zag. Dat eerste virus heette Elk Cloner en werd geschreven door de destijds 15-jarige scholier Richard Skrenta.

Skrenta was altijd al dol geweest op techniek en elektronica en hij was dan ook zeer in de wolken toen hij met Kerstmis in 1981 een Apple ][ cadeau kreeg. Al snel kreeg hij het programmeren in de vingers en gebruikte deze kennis om grapjes uit te halen met vrienden die ook Apple-computers gebruikten. Aan gekopieerde spellen voegde hij een routine toe, die er voor zorgde dat het spel zichzelf vernietigde na een bepaald aantal malen te zijn gestart. Op het scherm verscheen dan een ironische boodschap, die duidelijk maakte dat het geen technische storing was, maar een bewuste actie.

De slachtoffers kregen al gauw door dat Skrenta er achter zat, en vanaf dat moment verboden ze hem om zelfs maar in de buurt van hun diskettes te komen. Hij zocht toen naar een manier om hun programma's te kunnen manipuleren zonder ze in handen te hoeven hebben, en installeerde op de schoolcomputer een programma dat zichzelf kopieerde naar alle diskettes die er in werden gestopt. Dit programma nestelde zich in Apple DOS, en iedere vijftigste maal dat het systeem werd gestart gaf het de volgende boodschap op het scherm:

Elk Cloner: The program with a personality

It will get on all your disks
It will infiltrate your chips
Yes It's Cloner!

It will stick to you like glue
It will modify RAM too
Send in the Cloner!

Meer dan zichzelf verspreiden en af en toe de boodschap tonen deed het programma niet: zoals de meeste virussen uit de begintijd was het niet kwaadaardig. Omdat destijds virusscanners nog niet bestonden moest het virus handmatig opgespoord en verwijderd worden, wat nogal veel werk met zich meebracht. De verspreiding van Elk Cloner was nog zeer beperkt, evenals die van virussen in de volgende paar jaar. Het eerste virus dat wereldwijd verspreid werd was Pakistani Brain, dat in 1986 op de IBM PC verscheen. Het was geschreven door twee broers, die een computerwinkel in het Pakistaanse Lahore dreven, en zich ergerden aan het feit dat veel mensen software kopieerden in plaats van het te kopen. Ook dit virus deed nog niets kwaadaardigs: het veranderde het volumelabel van diskettes in '(c) Brain'. Omdat Pakistani Brain het eerste virus was dat zich wijd verspreidde, wordt ook 1986 wel eens als het geboortejaar van het computervirus gezien.

Sinds Elk Cloner en Pakistani Brain zijn er vele honderdduizenden virussen verschenen, met doorgaans veel kwaadaardigere bijwerkingen dan de eerste probeersels. Complete harde schijven worden gewist, computers worden gekaapt om voor kwaadaardige doelen zoals spammen te worden gebruikt en privégegevens worden gestolen en aan criminelen doorgegeven. Om deze plaag te bestrijden is een complete bedrijfstak ontstaan, die zich bezighoudt met het maken van programma's om virussen te detecteren en te verwijderen. De virusmakers hebben hier weer op gereageerd met virussen die steeds van gedaante veranderen, zodat ze erg lastig op te sporen zijn. Het probleem waar de virusbestrijders mee te kampen hebben is dat het fundamenteel onmogelijk is om door een programma met zekerheid te laten vaststellen of een ander programma een virus is of niet. Zelfs programma's die aangeven of iets 'waarschijnlijk' een virus is, zijn bij de huidige stand van de techniek nog niet erg betrouwbaar. Het lijkt er dan ook op dat het computervirus nog vele verjaardagen zal meemaken.