De International Music Score Library Project, een online verzameling van bladmuziek die na de dood van de componist in het publieke domein is beland, is sinds vorige week gesloten na een aanklacht van de Oostenrijkse uitgever Universal Edition.

De reden is dat er muziek op de site stond die volgens de copyrightrichtlijn van de EU, en de auteurswet van de VS, nog een beschermde status geniet, zo is te lezen op Slashdot. In de EU en de VS komt een werk zeventig jaar na de dood van de componist in het publieke domein, maar in Canada, waar de site werd gehost, is die periode op vijftig jaar gesteld. De site werd veel door musici geraadpleegd, maar ook voor de wetenschappers van gerenommeerde instituten als het MIT en Stanford University was het een nuttige bron van informatie.

Indien muziek, veelal ingescand uit bladmuziekboeken, nog aan copyrightwetgeving onderhavig was, gaven de sitebeheerders dat duidelijk bij de werken aan en benadrukten aan gebruikers dat ze zich aan de in hun land geldende wetten dienden te houden. Voor Universal Edition was dat blijkbaar niet genoeg, getuige de cease and desist-brief die de site ontving. Opvallend is dat Universal Editions advocaten niet oproepen de site neer te halen of de gewraakte werken te verwijderen, maar via ip-filtering te voorkomen dat bezoekers uit de EU er bij kunnen. Op de website van het bladmuziekproject wordt dit erkend, maar het ontbreekt de initiatiefnemer, die student is, aan geld. Het plan is dan ook om de database, de code en het imslp.org-domein over te dragen aan een organisatie die wel over voldoende middelen beschikt.

Microsoft heeft via Live Labs een nieuwe technology preview vrijgegeven: Listas. Deze experimentele dienst stelt internetters in staat allerlei verzamellijsten met elkaar te delen op basis van content die ze op internet tegenkomen.

Listas laat gebruikers tijdens het surfen onder andere tekst, afbeeldingen, rss-feeds en favorieten toevoegen aan een klembord. Door middel van een toolbar, die alleen in combinatie met Internet Explorer werkt, kan het samenstellen van een lijst vereenvoudigd worden. Het resultaat is vervolgens privé te houden, of te delen met een al dan niet beperkte groep anderen. Bij die laatste optie kan vervolgens ook nog bepaald worden of anderen de inhoud alleen kunnen lezen, of dat ze deze ook als wiki-pagina kunnen aanpassen.

De Community-sectie van de dienst toont recente en populaire lijsten, evenals een overzicht van de meest gebruikte tags. Listas is niet Microsofts eerste stap op social-bookmarkinggebied. In april introduceerde het bedrijf al TagSpaces, waarmee gebruikers items op internet van tags konden voorzien die ze vervolgens konden toevoegen aan een grote gedeelde 'tagpool'. Listas is een stuk omvangrijker van opzet, en zou op den duur geïntegreerd kunnen worden in diensten als Live Hotmail, Live Messenger of Live Spaces, schrijft Webware.

De bijdragen van internetters die anoniem en sporadisch informatie toevoegen aan Wikipedia, zijn net zo betrouwbaar als die van actieve, geregistreerde gebruikers, blijkt uit onderzoek van Dartmouth College.

De verwachting was dat altruïstische bijdragen van 'barmhartige samaritanen', zoals de onderzoekers ze noemen, van mindere kwaiteit zouden zijn aangezien ze minder betrokken zijn bij projecten en geen reputatie hoog te houden hebben. Of dit in het geval van de internetencyclopedie klopt, kon het onderzoeksteam controleren aangezien Wikipedia de wijzigingen van artikelen bijhoudt. De auteur werd daarbij gerelateerd aan een ip-adres. Hoe langer een tekst blijft staan en hoe minder deze gewijzigd is, hoe hoger de kwaliteit, zo was de gedachte.

Van de actieve auteurs, zorgen de geregistreerde gebruikers voor betrouwbaarder teksten, bleek uit het onderzoek. Van de personen die slechts af en toe een bijdrage levert, bleken de anonieme gebruikers teksten van hogere kwaliteit te produceren. Bovendien bleken de bijdragen van 'barmhartige samaritanen' minstens even goed als die van gewaardeerde, geregistreerde Wikipedia-auteurs.

De onderzoekers waren verrast door deze uitkomst. Volgens hen is het lastig de bijdragen van toevallige passanten aan collectieve goederen mee te nemen bij onderzoek, waardoor dit dan ook zelden gebeurt. 'Er was een real-lifesituatie nodig om de bijdragen van barmhartige samaritanen aan webcontent te herkennen en te waarderen', aldus Denise Anthony, sociologieprofessor aan het Dartmouth College.

Ars Technica trekt de conclusie van het team echter in twijfel omdat een aantal zaken bij het onderzoek niet meegenomen zijn. Zo is onder andere gebruik gemaakt van bijdragen aan de Nederlandse Wikipedia, maar aangezien auteurs hier vaak over een dynamisch ip-adres beschikken kunnen teksten aan één persoon toegeschreven zijn, terwijl ze in feite door verschillende mensen zijn geproduceerd. Bovendien zouden Anthony en haar collega's geen rekening hebben gehouden met het feit dat een kleine wijziging van de tekst tot een grote verandering van betekenis kan leiden.

Viacoms ceo Philippe Dauman, vindt dat er een industriebrede oplossing moet komen die het uploaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal tegengaat, in plaats van eigen initiatieven zoals die van Google.

Samen met bedrijven als CBS, Microsoft en Disney schaarde Viacom zich donderdag achter de User Generated Content Principles: enkele richtlijnen met betrekking tot de bescherming van auteursrechten van online content. Onderdeel hiervan is de steun voor filtertechnieken die publicatie van beschermde bestanden moeten voorkomen. Google ontbrak in de rij ondernemingen die de richtlijnen ondersteunen. Maandag introduceerde het zoekbedrijf echter een eigen systeem waarmee rechthebbenden meer controle krijgen over materiaal dat door gebruikers wordt toegevoegd aan videosite Youtube.

Een woordvoerder van Viacom liet in eerste instantie nog weten blij te zijn met de tool. Tijdens het Web 2.0-evenement liet de ceo van Viacom echter een kritischer geluid horen: 'De timing van Google's introductie is interessant. Ze wisten welke aankondiging wij gingen doen. Het is een bedrijf van hoge kwaliteit waar hele slimme mensen werken. Ze kunnen dingen snel doen als ze dat willen. Blijkbaar wilden ze het niet tot aan dit moment.' Volgens Dauman wil niemand echter een systeem dat is gebonden aan één bedrijf: 'Het is erg lastig voor een bedrijf als de onze om te werken met onverenigbare systemen.' Viacom heeft Google in maart voor de rechter gedaagd omdat Youtube op grote schaal auteursrechten van het bedrijf zou schenden.

Met een goedkeuring van de ITU op zak mag Wimax zich voortaan officieel een 3G-standaard noemen. Hoewel het slechts een formaliteit lijkt, zal deze beslissing in sommige landen zwaar meewegen bij zaken als wetgeving en licenties.

Het accepteren van Wimax als 3G-techniek is op twee punten uniek. Het is namelijk de eerste keer in acht jaar dat een nieuwe standaard wordt toegelaten in deze verzameling van technieken voor mobiele netwerken. Het is ook de eerste keer dat een technologie die niet specifiek voor telefoons is ontworpen de lijst haalt. Tot voor kort bestond hij uit Edge, W-Cdma, Cdma2000, TD-Cdma en Dect.

Nu Wimax er echt bijhoort kunnen providers in landen die de lijst gebruiken als model voor hun wetgeving, de techniek toe gaan passen in frequentiebanden die gereserveerd zijn voor 3G-communicatie. Dat betekent dat het niet meer nodig is om door een - vaak traag en kostbaar - bureaucratisch proces heen te worstelen om een licentie specifiek voor Wimax te bemachtigen.

Concreet zou men in landen als India en Brazilië bijvoorbeeld meteen kunnen beginnen met de uitrol van de draadloze techniek, omdat de providers daar al frequentiebanden in de buurt van de 2,5GHz hebben gekregen voor 3G-gebruik. Wimax kan in landelijke gebieden tot vijftig kilometer overbruggen en op tien kilometer afstand nog 10Mbit up en down bieden.

Wimax maakt overigens ook nog kans om een van de 4G-technologiën te worden. De Amerikaanse provider Sprint noemt het nu al zo in zijn marketing, maar loopt daarmee nog even op de feiten vooruit.

Aangezien mobiele apparaten over steeds meer rekenkracht beschikken, zal Java Micro Edition gaandeweg opgaan in Suns platform voor desktops, aldus Java-goeroe James Gosling.

'We proberen alles te laten samensmelten in de Java Standard Edition-specificatie', vertelde Gosling eerder deze week tijdens een media-evenement over Java. Volgens hem zal die samensmelting nog jaren duren. Een voorbeeld die het samengaan illustreert is JavaFX Mobile. In dit besturingssysteem is Java SE bijna compleet geïmplementeerd. Alleen enkele onderdelen als Corba ontbreken, zo schrijft Cnet.

Het vooruitzicht van Sun is gestoeld op een trend waarvan de iPhone een voorbeeld is: wat architectuur betreft is het mobieltje meer een kleine Apple-computer dan een uit de kluiten gewassen smartphone. Ondanks het feit dat kleine apparaten steeds minder onderdoen voor desktops, verwacht Rich Green, vice-president van Suns softwaredivisie, dat er de komende tien jaar nog wel smartphones van uitgeklede Java-versies zullen worden voorzien. Maar volgens Gosling is de verschuiving wel in volle gang. 'Al het werk aan Java ME is erop gericht om het dichter en dichter naar Java SE te brengen.'

Sandisk staat op het punt een usb-stick uit te brengen die videobestanden op een televisie kan weergeven via het bijgeleverde dockingstation. De TakeTV heeft ruimte voor 8GB aan films.

Officieel heeft men nog niets losgelaten over het product, maar bij internetwarenhuis Buy.com en op Sandisks forums kon al een glimp van de TakeTV worden opgevangen. De mediaspeler maakt het afspelen van video een kwestie van drag-and-drop, aldus de gelekte advertentie. Videobestanden die op de stick worden gezet, worden automatisch herkend door het dockingstation en zijn vervolgens op het scherm te browsen door middel van de, eveneens bijgeleverde, afstandbediening.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Apple TV, biedt Sandisks oplossing wel ondersteuning voor de populaire DivX- en XviD-codecs, evenals voor Mpeg4-bestanden tot een resolutie van 720 x 576. De TakeTV kan overweg met elk besturingssysteem, maar gebruikers van Windows Vista en Windows XP krijgen toegang tot Fanfare, de bèta-downloaddienst van Sandisk waar films en televisieprogramma's gekocht en gehuurd kunnen worden. Hoeveel de set gaat kosten is nog niet bekend, volgens Electronista.

De eigenaar en enkele moderators van tv-links.co.uk zijn afgelopen week opgepakt. De nu platgelegde site verzamelde links naar afleveringen van televisieseries die op diensten als Youtube en Google Video zijn te vinden.

De 26-jarige 'Sin' uit Cheltenham is hoofdverdachte in de zaak en zit nog steeds vast. In ieder geval een van de moderators mocht na een vijf uur durende ondervraging weer naar huis, maar hij loopt nog steeds het risico om aangeklaagd te worden. Deze man doet zijn verhaal op The New Freedom. Hij beweert door de FACT beschuldigd te zijn van deelname aan georganiseerde misdaad, die voor honderd miljoen pond schade zou hebben aangericht aan de mediaindustrie.

Sympathisanten van de site zijn een petitie gestart waarin ze de overheid oproepen om een einde te maken aan de zaak. Ze verzoeken de instanties om de hosters van de content aan te pakken, in plaats van de site die er naartoe verwijst. Het is echter niet duidelijk of de beheerders alleen maar content die door anderen online werd gezet gebruikten, of dat ze zelf ook tot de uploaders behoorden.