Digital Photography Review heeft de Kodak Easyshare V610 getest. Deze stijlvol vormgegeven digitale camera werd een aantal maanden geleden door Kodak geïntroduceerd en is op dit moment de kleinste 6,1 megapixel camera met tienvoudige zoom. Om dit te bereiken gebruikte Kodak niet een lens met een 38-380mm bereik, maar twee lenzen die beiden een eigen sensor hebben. De eerste lens heeft een bereik van 38-114mm en de tweede lens start bij 130mm en gaat door tot 380mm. Tijdens het in- of uitzoomen, schakelt de V610 automatisch tussen deze twee lenzen.

Digital Photography Review is erg onder de indruk over het kunnen van de ingenieurs bij Kodak die de V610 hebben ontworpen. Zo is de directe concurrent, de Panasonic DMC-TZ1, een flink stuk groter, hoewel deze naast een tienvoudige zoom ook over optische beeldstabilisatie beschikt. Helaas heeft Kodak wel een aantal concessies moeten doen op het gebied van beeldkwaliteit om het geheel zo compact te houden. In de hoeken zijn de foto's alles behalve scherp, en het autofocussysteem heeft soms moeite met scherpstellen, vooral als er wordt ingezoomd. Daarnaast heeft de camera veel last van ruis, die ook al op de laagste gevoeligheden zichtbaar is. Daar staat echter tegenover dat de kleuren van de foto's dik in orde zijn. Toch kan DPReview de V610 uiteindelijk niet aanraden; de site hoopt dat Kodak iets aan de tekortkomingen zal doen en snel met een opvolger komt waarin deze problemen zijn opgelost.

Shacknews heeft van - naar eigen zeggen - betrouwbare bronnen vernomen dat Microsoft verschillende functionaliteiten van zijn Xbox Live-community gaat opnemen in Windows Vista. Onder de codenaam Panorama wordt ondermeer gewerkt aan mogelijkheden om gebruik te maken van Xbox Live Arcade en in de toekomst zal het hoogstwaarschijnlijk ook mogelijk worden om met de pc online te wedijveren met Xbox-spelers. Panorama gaat echter geen Xbox 360-software emuleren en dus zullen ontwikkelaars van Live Arcade-games twee versies moeten uitbrengen als ze de beide markten willen bedienen. Microsoft heeft inmiddels het bestaan van de codenaam Panorama bevestigd en zegt tevens dat het de eerste stap is in het verbreden van de horizon wat betreft de Xbox Live services.

Sony heeft de laatste tijd stevige aanvallen van Microsoft ondervonden in de aanloop naar de release van zijn Playstation 3. Het Japanse bedrijf heeft nog geen counter in petto voor Microsofts aanvallen, maar lijkt nu wel een poging te gaan wagen om Nintendo's DS te overtroeven tijdens de feestdagen. Het gerucht gaat namelijk dat Sony hun Playstation Portable met vijftig dollar gaat verlagen in prijs. Op dit moment moet de spelcomputer nog een kleine tweehonderd dollar opbrengen in de VS, maar in oktober zou dat afgeslankt worden tot 149 dollar. Bovendien voorspellen analisten dat Sony weleens een aantal spellen bij de PSP zou kunnen gaan bundelen.

Inmiddels zijn er sinds de release in 2005 ruim twintig miljoen PSP's verkocht. Dat is ongeveer gelijk aan de aantallen die de Nintendo DS met zich meebrengt, maar die heeft het voordeel gehad van populaire games als Nintendogs en Brain Age. Voor de grote broer van de PSP - de huidige Playstation 2 - zit overigens een prijsverlaging naar 99 dollar in de pijplijn, maar die zal hoogstwaarschijnlijk pas in 2007 volgen. De verkoopcijfers zijn op dit moment nog naar tevredenheid en bovendien is het aantal bezitters van een console significant toegenomen. Sony houdt nog steeds vast aan een levensduur van ongeveer tien jaar voor de PS2. Het lijkt er dus op dat de ondersteuning zal blijven bestaan, ook al komt de Playstation 3 in november op de markt.

Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat de IBM PC het levenslicht zag. Op 12 augustus 1981 kwam IBM met de aankondiging van de 5150 Personal Computer. Microcomputers waren overigens al veel langer op de markt, vanaf 1976. Toen kwamen de Tandy TRS-80 en de Commodore PET 2001 uit, maar IBM had deze machines altijd als een soort speelgoed beschouwd. Het serieuze werk werd volgens het bedrijf op mainframes gedaan, maar in 1980 zag IBM zijn vergissing in en besloot ook met een microcomputer te komen. Vanwege de haast waarmee de machine op de markt moest komen besloot Big Blue, tegen zijn gewoonte in, technologie van anderen te gebruiken. Het OS kwam van Microsoft, de processor van Intel. Om op de kosten te besparen werd voor de Intel 8088 gekozen, een 16-bits processor, die extern 8-bits was. Hierdoor kon de machine met relatief goedkope 8-bits componenten worden opgebouwd.

De eenvoudigste uitvoering bestond destijds uit een toetsenbord en systeemkast, voorzien van 40K Rom en 16K Ram. Diskdrives had de machine niet; programma's moesten worden opgeslagen op een cassetterecorder. De prijs bedroeg 1565 dollar. Met een 5¼-inch, 160K floppydrive en 64K Ram kostte hij 3005 dollar. De uitvoering met een matrixprinter, twee diskdrives en kleurengraphics moest 4500 dollar opbrengen. Omdat er destijds voor dat geld al veel betere computers te koop waren, waren hobbyisten er niet erg in geïnteresseerd, maar voor het bedrijfsleven deed de naam IBM wonderen. De microcomputer had hiermee zijn hobby-imago afgeschud en was een serieus alternatief voor mainframes geworden. Die laatste hadden ook zo hun bezwaren: aangezien ze werden gedeeld door vele gebruikers waren ze op drukke tijden erg langzaam. Wie zijn programma's een beetje snel wilde draaien moest eigenlijk 's nachts werken.

De verkoop van de PC liep boven verwachting goed. IBM had verwacht de eerste vijf jaar in totaal 241.683 exemplaren te verkopen, maar voor die om waren verkocht het bedrijf er al bijna zoveel per maand. Het succes van de PC trok echter ook de aandacht van andere bedrijven. Omdat IBM geen eigen technologie had gebruikt konden andere bedrijven compatibele machines op de markt brengen, de zogenaamde klonen. Aangezien deze veel goedkoper waren dan de computers van IBM, behaalden ze al snel een groot marktaandeel. Midden jaren '80 probeerde IBM het tij nog te keren door een verbetering aan de hardware: de PS/2 met Micro Channel Architecture, die wel intellectueel eigendom van IBM was. Compaq kwam echter met een grotere verbetering, namelijk een PC met 32-bits 80386-processor. De PS/2 werd nooit een succes, en het marktaandeel van IBM bleef teruglopen. De PC-fabricage door Big Blue heeft zijn 25-jarig jubileum net niet gehaald, want vorig jaar verkocht IBM al zijn activiteiten op dit gebied aan het Chinese Lenovo.

De ontwikkelaars van Ruby on Rails hebben bekendgemaakt dat er een flink veiligheidsprobleem aanwezig is in vrijwel alle versies sinds 1.0 van het opensourceframework voor webapplicaties. Alle ontwikkelaars die applicaties maken op basis van Ruby on Rails worden dan ook sterk aangeraden om de nieuwste versie 1.1.6 te gaan gebruiken.

Door de fout in Ruby on Rails is het mogelijk om een webapplicatie via specifieke urls te blokkeren of zelfs gegevens te verwijderen van de server. Aangezien alle recente Ruby on Rails-versies tot en met 1.1.5 door de fout zijn getroffen is het probleem tamelijk ernstig. In versie 1.1.5, die eerder deze week werd uitgebracht als mogelijke oplossing voor het probleem, is een gedeeltelijke oplossing voor het probleem geïmplementeerd maar die bleek niet afdoende te zijn, zodat dus ook gebruikers van deze versie moeten upgraden. Het upgraden van Ruby on Rails-applicaties die nog gebruik maken van oudere versies kan compatibiliteitsproblemen veroorzaken. Wanneer het niet mogelijk is om te upgraden, adviseren de ontwikkelaars van Ruby on Rails om url-blokkeringen toe te voegen aan hun applicaties om het probleem gedeeltelijk te omzeilen. Voor versies van Ruby on Rails sinds 1.1.0 zijn er inmiddels ook patches ter beschikking gesteld door het project die echter handmatig moeten worden geïnstalleerd.

Ruby on Rails is een framework voor het ontwikkelen van webapplicaties die gebruik maken van een databasebackend. Het framework maakt gebruik van de scripttaal Ruby en heeft als motto 'don't repeat yourself'. Dit houdt in de praktijk in dat de ontwikkelaar weinig triviale code hoeft te schrijven en zich kan richten op de kern van de applicatie.

Een jaar geleden werd bekend dat Microsoft de ondersteuning voor OpenGL in Windows Vista sterk zou willen inperken, door slechts versie 1.4 van OpenGL te ondersteunen en door support voor OpenGL via Direct3D te laten lopen. Die emulatiestap heeft een grote negatieve impact op de prestaties van OpenGL-applicaties. Afgelopen week heeft de Khronos Group, de ontwikkelaar van de OpenGL-specificatie, bekendgemaakt dat OpenGL native ondersteund zal worden in Windows Vista, dat wil zeggen zonder gebruik te maken van de emulatie via Direct3D. Door gebruik te maken van een installable client driver (ICD) zal het zelfs mogelijk zijn om de geaccelereerde versie van Aero Glass te gebruiken. Volgens Khronos zou de performance van Aero Glass via OpenGL zelfs merkbaar beter moeten zijn dan via Direct3D. De ICD's zullen niet door Microsoft worden meegeleverd op de installatiemedia van Windows Vista, maar zullen bij de leverancier van de videokaart gedownload moeten worden. Zowel nVidia als ATi hebben aangegeven bezig te zijn met de ontwikkeling van een ICD voor Windows Vista. Als de ICD niet aanwezig is, zal er wel gebruikgemaakt worden van de emulatielaag om OpenGL-calls om te zetten naar Direct3D.

Nadat onlangs bekend werd dat Apple onregelmatigheden bij de toekenning van optieregelingen onderzoekt, heeft nu ook videochipfabrikant nVidia laten weten dat het een onderzoek is gestart naar de optieregelingen binnen het bedrijf. Het onderzoek zal de optieregelingen vanaf 1999, het jaar waarin nVidia naar de beurs ging, aan een nadere inspectie onderwerpen. Vanwege het lopende onderzoek zal het bedrijf niet in staat zijn om een volledig en betrouwbaar verslag af te leveren van de resultaten van het afgelopen kwartaal en zal nVidia, net als Apple, de resultaten niet op tijd bij de Securities and Exchange Commision (SEC) kunnen indienen.

Door de bekendmaking van nVidia daalde het aandeel van het bedrijf op de beurs met negen procent, wat neerkomt op een totaal waardeverlies van het bedrijf van 767 miljoen dollar. Ondanks de mogelijke problemen met de optieregelingen wist het bedrijf wel een recordomzet te melden over het tweede kwartaal van dit jaar. Het bedrijf behaalde een omzet van 687,5 miljoen dollar, waarmee het bedrijf een stijging van 20 procent realiseerde ten opzichte van vorig jaar. Met name in de markt van gpu's voor laptops wist het bedrijf een flinke groei te realiseren van ruim 80 procent. Het bedrijf liet ook nog weten dat er inmiddels 20 miljoen gpu's met SLI-ondersteuning zijn verkocht.

Israëlische wetenschappers hebben software ontwikkeld die mensen er in een mum van tijd een stuk beter laat uitzien op foto's. De onderzoekers aan de universiteit van Tel Aviv ontwikkelden een algoritme dat een gezicht automatisch op een aantal belangrijke punten verfraait. De 'digital face beautification'-methode baseert zich op resultaten die het onderzoeksteam in 2005 verzamelde. Mensen werden daarbij gevraagd om op zo'n 200 foto's de aantrekkelijkheid van gezichten te beoordelen. Die classificaties zijn als uitgangspunt voor het algoritme gebruikt. Gebruikers van de software kunnen de aanpassingsgraad veranderen. De onderzoekers hebben veertig mensen 'voor'- en 'na'-foto's laten beoordelen. Bijna tachtig procent vond de personen die een 'beautification' ondergingen aantrekkelijker dan ervoor.

Twintig Chinese eigenaren van een Dell-laptop zijn naar de rechter gestapt omdat ze in hun laptop andere chips aantroffen dan het bedrijf in advertenties had beloofd. Zij beschuldigen Dell er nu van dat het bedrijf hun misleid heeft. De Inspiron 640M laptop zou uitgerust worden met een Intel T2300-processor, maar bleek in plaats daarvan de goedkopere Intel T2300E-processor in zijn gelederen te hebben. Het belangrijkste verschil tussen beide processors is dat de T2300E virtualisatietechnologie niet ondersteunt, terwijl de T2300-processor dat wel doet. Dell heeft de fout inmiddels toegegeven en zich verontschuldigd. Het bedrijf zou inmiddels contact hebben opgenomen met zijn klanten en aan ontevreden gebruikers hebben beloofd het verschil van 32 dollar terug te betalen. De klanten zien echter liever dat hun processor wordt vervangen. De eerste zaak tegen Dell werd al op 26 juli in Shanghai aanhangig gemaakt, in Xiamen dienden op 8 augustus negentien anderen een aanklacht in. Naar alle waarschijnheid zullen er meer aanklachten volgen.

Sony heeft een kleine spelontwikkelaar overgenomen die gespecialiseerd is in het uitbrengen van zogenaamde 'online trading card games'. Deze spellen zijn vergelijkbaar met het verzamelen van voetbalplaatjes of het inplakken van de nieuwe Pokemon-kaarten in je plakboek, maar dan wordt er met digitale plaatjes gewerkt. Dat de digitale vervangers van papieren of kartonnen kaarten een aardige cent opleveren, blijkt nu uit de overname van Worlds Apart. Deze firma zegt dat maandelijkse bijdragen van 70 dollar geen uitzondering zijn in de wereld van trading card games. De abonnementsgelden liggen vaak hoger dan bij de meeste standaard online spellen. De kleine studio bestaat uit tien werknemers en is met name bekend van hun laatste product; een online trading card game gebaseerd op de Lord Of The Ring-serie. De naam van World Apart wordt omgetoverd in Sony Online Entertainment Studios Denver na de overname, waarvan geen financiële details naar buiten zijn gebracht.

Samsung heeft op zijn website trots verkondigd dat het voor het eerst een drie inch lcd-scherm heeft ontwikkeld, dat specifiek gericht is op digitale camera's. Het schermpje beschikt over een maximale VGA-resolutie van 640x480 en dat is opmerkelijk. Normaalgesproken maken lcd's in digitale camera's namelijk gebruik van QVGA-schermen die plaatjes van maximaal 320x240 beeldpunten tevoorschijn kunnen toveren. Het nieuwe Samsung-scherm heeft een kijkhoek van 75 graden links en rechts, kan 260.000 kleuren weergeven en verbruikt 60mWatt. Verder communiceert het lcd met de ccd door middel van een verbinding op een frequentie van slechts 30Hz, terwijl dit normaal gesproken 60Hz bedraagt. De productie van het nieuwe scherm zou begin 2007 moeten starten, aldus Samsung.

Inleiding

Democratie is onlosmakelijk verbonden met stemmingen. Het verkiezen van de huidige Nederlandse regering en de verwerping van de Europese grondwet zijn bekende voorbeelden van situaties waarin het volk inspraak heeft gehad in nationale beslissingen. Sinds de invoering van de democratie wordt er geworsteld met verschillende vraagstukken omtrent de validiteit van dit kiessysteem. Een van die worstelingen werd gepubliceerd door de econoom Kenneth Arrow, die in zijn proefschrift vijf stellingen heeft benoemd die een eerlijke stemming garanderen. Helaas is het onmogelijk om een systeem te ontwikkelen dat aan alle stellingen voldoet, bijvoorbeeld vanwege de voorwaarde dat er een beslissende stem aanwezig moet zijn, maar tegelijk die stem als een dictatorschap wordt beschouwd en dat juist weer vermeden moet worden.

Een van de worstelingen in het huidige digitale tijdperk is de betrouwbaarheid van de gebruikte stemmethode. Burgers worden opgeroepen om naar een stembureau te komen, waar ze via een stemapparaat hun keuze kunnen maken uit een bepaalde hoeveelheid opties. Deze keuze verdwijnt in een zwarte doos, waaruit aan het einde van de dag de zogenoemde publieke opinie komt rollen. Wat er ondertussen met een individuele stem is gebeurd is voor het grootste gedeelte van de bevolking onbekend; deze occulte wetenschap is voorbehouden aan een handvol techneuten, die het vertrouwen in de democratie in stand moeten houden. Dit heeft in het verleden nogal eens de suggestie opgewekt dat er gerommeld zou zijn met de digitale verkiezingen. De verkiezing van de Amerikaanse president George W. Bush zou volgens sommigen niet eerlijk kunnen zijn verlopen en ook in Nederland zijn twijfels kenbaar gemaakt over het huidige stemapparaat.

Eerlijk stemmen

Een van de voorwaarden van een eerlijke stemming is dat iedere stem wordt meegenomen in de telling. Tegenwoordig is het zo dat de burger hier niet van kan uitgaan. Onder het mom van 'beveiliging' wordt de stemprocedure geheim gehouden en geeft het de wantrouwende stemmer het nakijken. Josh Benaloh, een cryptoloog die onder andere heeft meegewerkt aan de ontwikkeling van encryptie in verkiezingen, bevestigt deze onwetendheid: 'Zelfs de verkiezingsopzichters kunnen niet zeker zijn van een foutloos systeem.' In de VS worden soms apparaten gebruikt die een uniek stembiljet uitgeven waarop de burger zijn of haar keus kan aangeven. Hoewel deze biljetten vervolgens kunnen worden gevalideerd door een controleur van het stembureau, is er nog steeds geen garantie dat alle stemmen goed worden geteld. Door middel van encryptie wordt het mogelijk om de burgers zelf het gehele proces te valideren en kunnen sleutels worden gebruikt om de autenticiteit van de gebruikte procedure te controleren.

Tegelijkertijd moet eveneens de anoniemiteit gewaarborgd worden. Het afdrukken van een stembiljet is volgens Ben Adida, onderzoeker bij het laboratorium voor Computer Science and Artificial Intelligence van MIT, niet goed genoeg. Door middel van de identificatiecode op het biljet kan namelijk de identiteit van de stemmer achterhaald worden. Daarom heeft hij samen met Ronald Rivest, een van de breinen achter het veelgebruikte RSA-encryptiealgoritme, het Scratch & Vote-systeem (S&V) bedacht. In de plaats van een identificatienummer op het stembiljet, wordt een cryptografische sleutel gebruikt waarmee de autenticiteit kan worden aangetoond. Deze cryptografische sleutel is aanvankelijk verborgen onder een kraslaag, vergelijkbaar met de lagen die op de kraskaarten van verschillende loterijen zitten. Deze kraslaag heeft twee functies. Ten eerste is het vervalsen van een stembiljet een stuk lastiger als er een onbekende tekenreeks verborgen is onder een kraslaag. Ten tweede kan het openkrassen van zo'n biljet het tegelijkertijd ongeldig doen verklaren voor een nieuwe stem.

Prèt-á-Voter en S&V

Een recent ontwikkeld schema, Prêt-à-Voter, maakt gebruik van een stembiljet dat uit twee delen bestaat, die van elkaar kunnen worden gescheiden. Op het ene deel staan de keuzes waarover gestemd moet worden in een willekeurige volgorde. Op het andere deel staat enkel een rij met hokjes waarin de gewenste keus kan worden aangegeven, samen met een cryptografische code, waarin de volgorde van de keuzemogelijkheden staat geëncodeerd. Bij aanvang van het kiesproces laat de burger het biljet controleren bij een lid van het stembureau, zodat het gaat om een geldig biljet. Na het aangeven van zijn of haar voorkeur, scheurt de kiezer het biljet uit elkaar en wordt de strook met hokjes en de cryptografische code ingevoerd via een scanner, waarna het verder digitaal kan worden verwerkt. Dit schema heeft ook zijn nadelen, waarvan de grote verantwoordelijkheid van het lid van het stembureau niet op de minste plaats staat. Als deze corrupt is, kan hij of zij onwetende burgers voorzien van ongeldige stembiljetten en zo een steeksleutel in de raderen van het stemproces gooien.

Door het S&V-systeem te combineren met het voorgenoemde schema kunnen burgers zelf hun biljetten controleren, zonder tussenkomst van het stembureau. Op het deel met de namen wordt een code opgenomen, waarmee de paranoïde kiezer in combinatie met een publieke sleutel, de code op het deel met de invulvakjes kan controleren. Daarnaast kan het ook gebruikt worden ter verificatie na het stemmen, als alle gecodeerde stemmen online worden gepubliceerd. De kiezer laat zijn strip met invulvakjes scannen en houdt deze na de stemprocedure. Met de codecombinatie van de verschillende delen van het biljet, kan hij of zij de stem opzoeken in de online gepubliceerde lijst met encrypticodes van de getelde stemmen en zo controleren dat de voorkeur goed is binnengekomen.

Adoptie

Of dit systeem ingevoerd zal worden hangt niet enkel af van de betrouwbaarheid ervan. Voor een goed stemproces moeten de kiezers zelf begrijpen wat er gaande is en Adida is zich bewust van de complexiteit van het uitgedachte systeem. Toch is het volgens hem nodig om te garanderen dat er sprake is van anoniemiteit en privacy. Michael Shamos, een analist van kiesstelsels en directeur bij het Instituut voor eCommerce in Pittsburgh, stelt eveneens zijn vertrouwen in cryptografische systemen als de Prêt-á-Voter-S&V-combinatie, maar verwacht dat het moeilijk zal worden de stembureaus van de voordelen te overtuigen. Hij vraagt zich af of de overheid ooit genoeg vertrouwen zal krijgen in de beweringen van de wiskundigen en de cryptologen over de onderliggende, vaak complexe, technieken. Dit is wat Rivest betreft niet van toepassing; volgens hem hebben stembureaus ook vertrouwen in computersoftware die ze niet kunnen begrijpen. 'Het is ironisch dat door het gebruik van cryptografie om verkiezingen te verduidelijken, de onderliggende processen alleen maar complexer lijken', mijmert Rivest.