Intel heeft laten weten dat het Havok heeft overgenomen. Dit bedrijf is onder andere bekend van zijn physicsengine. Hoeveel de chips- en technologiegigant voor de overname betaald heeft, is niet bekend gemaakt.

De physicstechnologie van Havok is bedoeld voor de ontwikkeling van digitale animatiefilms en meer realistische videospellen voor zowel gameconsoles als pc's. Havoks technologie is onder meer gebruikt in games als Bioshock, Strangehold, Halo 2 en Harry Potter and the Order of the Phoenix en de verschillende The Matrix-films.

Zodra de overname is afgerond, zal Havok een zelfstandige dochteronderneming worden van Intel. Het is de bedoeling dat het bedrijf op normale basis doorgaat met zijn werk. Volgens Havok-ceo David O'Meara maakt de deal het mogelijk dat het bedrijf verder gaat groeien in een aantal nieuwe marktsegmenten. Welke dit zijn of hoe deze plannen concreet uitgewerkt zullen worden, valt echter niet uit het persbericht op te maken.

De SCO Group en SCO Operations hebben een verzoek ingediend om onder bescherming van de Amerikaanse faillissementswetgeving een reorganisatie door te voeren. Het bedrijf hoopt zo zijn toekomst veilig te stellen.

Het Chapter 11-verzoek is afgelopen vrijdag bij een rechter in Delaware ingediend, een ruime maand nadat een rechtbank had uitgesproken dat niet SCO maar Novell eigenaar is van de Unix-code. Een gevolg van deze uitspraak was dat SCO een bedrag van ten hoogste 25 miljoen, vastgesteld door analisten, aan achterstallige licentiegelden zou moeten betalen aan Novell.

Eerder dit jaar had Darl McBride, de chief executive officer van SCO, nog laten weten dat uitlatingen van Novell over een gebrek aan cash bij SCO nonsens waren. In een interview na de gerechtelijke uitspraak van vorige maand sprak McBride vechtlustig nog over een hoger beroep. Of het zover komt is echter de vraag.

SCO hoopt met de surseance van betaling en de aangekondigde reorganisatie van zijn bedrijfsonderdelen te bereiken dat klanten en partners met een gerust hart gebruik kunnen blijven maken van de producten en diensten van het bedrijf, aldus McBride in het persbericht. Verder zorgt een toewijzing van de Chapter 11-aanvraag ervoor dat rechtszaken geschorst worden.

Of hoofdstuk 11 van de Amerikaanse faillissementswetgeving het allerlaatste hoofdstuk zal zijn in de geschiedenis van SCO zal de toekomst uitwijzen. Het lijkt echter aannemelijk dat het bedrijf, zoals vaker gebeurd in gevallen van surseance van betaling, op termijn werkelijk failliet verklaard zal worden. Dit houdt in dat niet hoofdstuk 11 maar hoofdstuk 7 van de faillissementswetgeving het laatste zal zijn.

De Amerikaanse Federal Trade Commission heeft een aantal bedrijven, die geld wilden verdienen door de consumenten flink te laten betalen voor het verwijderen van irritante pop-ups, stevig aangepakt.

De websites movieland.com, moviepass.tv en popcorn.net boden gratis downloads van films en tv-programma's aan, maar om die te bekijken moesten de klanten wel eerst een speciaal afspeelprogramma installeren. Dit afspeelprogramma installeerde echter ook malware, die de klanten trakteerde op grote pop-ups, die vergezeld gingen van muziek, wel een minuut lang bleven staan en niet konden worden weggeklikt.

Volgens de tekst in de pop-ups hadden de consumenten een proefabonnement van drie dagen genomen en dat niet tijdig opgezegd. Om de pop-ups weer weg te krijgen moesten de klanten 99 dollar betalen. Dit leidde tot grote woede onder de downloaders, want niemand kon zich herinneren hier ooit op gewezen te zijn.

Wie probeerde de pop-ups via Windows Add/Remove Programs weg te krijgen, werd doorverwezen naar een website waar geld werd gevraagd voor het verwijderen. Nadat hierover tal van klachten waren binnengekomen stelde de FTC een nader onderzoek in, en daagde naar aanleiding hiervan de bedrijven voor de rechter.

Onder dreiging van een rechtszaak troffen de bedrijven een schikking met de FTC. Ze betaalden een half miljoen dollar schadevergoeding, zetten op hun websites instructies over hoe de pop-ups verwijderd moesten worden en verklaarden zich in de toekomst van dit soort praktijken te onthouden. Het wegkrijgen van de pop-ups bleek uiteindelijk tamelijk simpel: het verwijderen van de directory waarin de betreffende files stonden was voldoende.

Het Amerikaanse bedrijf Premier International Associates, dat beweert het patent op de playlist te bezitten, heeft een hele reeks bedrijven gedagvaard wegens het maken van inbreuk hierop.

De patenten in kwestie, aangevraagd in 1997, beschrijven een 'elektronisch systeem om lijsten te maken', iets wat in essentie neerkomt op een playlist. Premier heeft 19 bedrijven gedagvaard omdat zij producten, zoals muziekspelers, op de markt brengen die inbreuk maken op de patenten.

Zelfs computerfabrikanten, waaronder Toshiba en HP, zijn gedagvaard omdat zij computers met Windows op de markt brengen, terwijl Premier vindt dat Windows Media Player inbreuk maakt op zijn patenten. Premier eist een voorlopige voorziening waarin het de bedrijven met onmiddellijke ingang wordt verboden door te gaan met patentinbreuk.

Het is twijfelachtig of de rechtbanken dit verbod zullen toewijzen, want in mei 2006 bepaalde het Hooggerechtshof dat een voorlopig verbod alleen mag worden uitgevaardigd als de patenthouder ook daadwerkelijk schade lijdt. Premier International Associates produceert echter niets, maar houdt zich uitsluitend bezig met de exploitatie van patenten. Hierdoor kan het bedrijf niet aantonen schade te lijden en wordt de kans dat de rechters de eis op een voorlopig verbod zullen toewijzen uiterst klein.

Premier had al in 2005 Apple aangeklaagd wegens het inbreuk maken op dezelfde patenten met iTunes en de iPod, maar deze zaak is kennelijk met een schikking afgelopen. Premier trok deze week de aanklacht tegen Apple in, met als verklaring dat de zaak geschikt was. De zaak tegen Apple speelde echter voordat het Hooggerechtshof de mogelijkheden voor een voorlopig verbod had ingeperkt, en de thans gedagvaarde bedrijven zullen waarschijnlijk wat minder geneigd zijn tot een schikking. Of de patenten de toets van trivialiteit en prior art kunnen doorstaan is ook nog maar de vraag.

Het is vandaag exact 10 jaar geleden dat het Google.com-domein in gebruik genomen werd. De zoekmachine van Larry Page en Sergey Brin werd oorspronkelijk gehost op het domein van de universiteit van Stanford.

In januari 1996 begonnen Page en Brin met hun onderzoeksproject, met als uitgangspunt de stelling dat een zoekmachine die verbanden tussen websites kon analyseren, betere resultaten zou geven dan de bestaande technieken die werkten op basis van het aantal keer dat de zoekterm op een pagina voorkwam. Hun eerste zoekmachine kreeg de naam 'BackRub', omdat de software de links naar een bepaalde pagina controleerde om na te gaan hoe relevant deze pagina was.

Al snel raakten Page en Brin overtuigd van het feit dat pagina's belangrijker werden naarmate er meer links van andere belangrijke pagina's naartoe gelegd werden en deze hypothese gingen ze uitwerken in een eigen project, naast hun studie. Het resultaat van deze arbeid vond een plaatsje op het domein google.stanford.edu, om een jaar later naar Google.com te verhuizen. Op zeven september 1997 werd het bedrijf Google Incorporated opgericht. De thuishaven van het bedrijf was de garage van een vriend van de twee studenten. Een van de investeerders - de studenten haalden bijna 1,1 miljoen dollar op - was Andy Bechtolsheim, mede-oprichter van Sun Microsystems.

In maart 1998 verhuisde het bedrijf naar de kantoren in Palo Alto, om uiteindelijk in 2003 in Mountain View terecht te komen. Drie jaar daarvoor, in 2000, was Google begonnen met het verkopen van advertenties bij bepaalde zoektermen. Adverteerders konden op zoektermen bieden met een minimumprijs van 5 dollarcent per klik, en Google Adwords was geboren. Google was echter niet de uitvinder van dit advertentiemodel: Goto.com - dat later hernoemd werd naar Overture Services en overgenomen werd door Yahoo - was met het idee voor deze manier van verkopen op de proppen gekomen, maar het was Google dat er groot mee zou worden.

Op verschillende websites is deze week moord en brand geschreeuwd omdat Windows zichzelf zou updaten, zelfs als 'Automatic Updating' uitgeschakeld is. Product manager Nate Clinton heeft nu een verklaring gepubliceerd.

In tegenstelling tot wat her en der beweerd werd, worden de Windows Update-bestanden niet gepatcht als 'Automatisch Updaten' uitgeschakeld staat. Wel zijn er een aantal patches, specifiek voor de Windows Update-service, die vanzelf geïnstalleerd worden als gekozen is voor 'eerst waarschuwingen voor het installeren van updates' of 'updates automatisch installeren'.

In dat laatste geval is er niets aan de hand, maar updates die betrekking hebben op de Windows Update Service zelf worden sowieso geïnstalleerd, zonder de gebruiker daarover te informeren. Volgens Clinton is dat een bewuste keuze geweest van Microsoft, omdat de updatesoftware anders niet meer in de mogelijkheid zou zijn te controleren of er patches verkrijgbaar zijn voor het besturingssysteem.

Dit zou er op zijn beurt toe leiden dat gebruikers in de veronderstelling zijn dat ze veilig werken omdat er geen beschikbare updates gemeld worden, terwijl in werkelijkheid de updatesoftware niet meer functioneel is.

Critici wijzen erop dat Microsoft de gebruiker in dat geval zou moeten waarschuwen voor de dringende noodzaak om de Windows Update-software te patchen, maar de blogposting van Clinton doet de gemoederen wel weer wat bedaren. Dit gedrag is immers al aanwezig sinds Windows Update ingevoerd werd, maar is toevallig nu pas aan het licht gekomen.

Bovendien geeft Clinton ook toe dat er wellicht verkeerde keuzes gemaakt zijn bij het bepalen van het beleid. Of er ook een aanpassing van de werkwijze in de pijplijn zit, wist Clinton echter niet te vertellen.