Het Nederlandse bedrijf Yeahronimo Media Ventures is van plan nostalgische gevoelens aan te boren met de introductie van een aantal nieuwe producten onder de Commodore-vlag. Het bedrijf nam het Commodore-merk een jaar geleden over van Tulip Computers, die eerder een gameconsole en muziekspelers uitbracht. Yeahronimo zal in januari op de Computer Electronics Show in Las Vegas de Commodore Multi Media Tower en de Commodore Navigator introduceren.

De Multi Media Tower is een entertainmentconsole voor muziek en films, die volgens Yeahronimo fungeert als gebruiksvriendelijke 'one stop'-mediakiosk. Het apparaat staat in verbinding met content van verschillende platenlabels en filmmaatschappijen, die via een internetverbinding gedownload kan worden. Er zou gemakkelijk op verschillende manieren voor de content betaald kunnen worden, onder meer via creditcard, sms en bank. Voor dat laatste is een kaartlezer geïntegreerd. Het apparaat heeft tevens een digitale tv-tuner aan boord. De Navigator is een portable mediaspeler met 20GB opslagruimte voor muziek en films, die een 3,6"-touchscreen en gps-mogelijkheden aan boord heeft. Het apparaatje, dat het Windows CE-besturingssysteem draait, beschikt verder over een fm-radio, voice-recording en diverse spellen. Prijzen van de apparaten zijn nog niet bekend.

AMD heeft deze week Yamato gepresenteerd, een mobiel platform dat de concurrentie aan moet gaan met Intels Centrino Duo. Om dit te ontwikkelen sloeg AMD de handen ineen met nVidia en de Japanse afdeling van IBM. Alle registers werden opengegooid; het platform is gebaseerd op een dualcore Turion-processor met dual channel DDR2-geheugen, virtualisatie (Pacifica) en Trusted Computing (Presidio) aan boord. Chipsets en grafische processors voor het platform worden geleverd door partners zoals ATi, nVidia, SiS en VIA, die tenminste de interface van Windows Vista en SATA-300 moeten ondersteunen om te kwalificeren. Voor de draadloze verbinding is contact gelegd met Broadcom en Realtek, die chips zullen leveren met ondersteuning voor alle huidige WiFi-standaarden en zelfs - een voorlopige versie van - 802.11n. De beoogde levensduur van de accu is 'meer dan vijf uur'.

Tijdens de presentatie vergeleek AMD zijn platform met dat van aartsrivaal Intel. Als voornaamste verschil wordt de hoeveelheid bandbreedte genoemd. Beide platforms ondersteunen dual channel DDR2-667-geheugen, maar AMD beargumenteert dat de FSB van Intel minder effectief is dan de geïntegreerde geheugencontroller en HyperTransport-links van de Turion. Nu leek Intels mobiele tweeling zich maar weinig aan te trekken van dat vermeende gebrek, dus welke cpu uiteindelijk de beste resultaten neer weet te zetten blijft koffiedik kijken.

AMD is helaas niet duidelijk over het tijdstip waarop wij deze kleinoden kunnen bemachtigen; een preciezere indicatie dan de eerste helft van 2006 werd niet gegeven. Intel verwacht het Napa-platform al in de eerste week van januari op de planken te hebben liggen, en mogelijk loopt AMD hier dus een aanzienlijke achterstand op. Een opvolger van het Yamato-platform staat ook op de planning: deze zal onder andere PCI Express 2, DDR3, Wireless USB en HyperTransport 3 ondersteunen.

Sony verwacht aan het eind van dit jaar 'ongeveer zes miljoen' PlayStation Portables op de Noord-Amerikaanse markt te hebben verkocht. Dat is opmerkelijk, omdat pas in november de grens van 2,5 miljoen verkochte exemplaren werd doorbroken. Sony verwacht dus veel van de verkopen rond de feestdagen, al nuanceert het bedrijf de verwachtingen zelf meteen weer: 'We mikken op een verdubbeling, maar we zijn erg blij met wat we al bereikt hebben', aldus een woordvoerster. Met titels als GTA:Liberty City Stories wordt een volwassen doelgroep aangesproken, die Sony als 'urban nomads' omschrijft. Waar Sony de nadruk legt op de veelzijdigheid van het apparaatje als unique selling point, is de urban nomad niet weinig geïnteresseerd in volwassen content: sites als Playboy.com hebben zeker aan het succes bijgedragen.

Naast het geboden platform voor games, mp3's, foto's en het internet, heeft toch vooral de mogelijkheid om complete films op een kwalitatief sterk schermpje te bekijken het apparaat populair gemaakt. Er zijn ook nadelen: spelletjes hebben veel laadtijd nodig en de links geplaatste joystick vergt nogal wat oefening. Hoewel het apparaatje nog geen hype van het iPod-kaliber heeft bereikt, heeft de consument blijkbaar vrede met zulke tekortkomingen: Nintendo, dat met de Nintendo DS voor de tweede keer aan de hausse rond de feestdagen is begonnen, is bijna ingehaald. Van de DS werden tot en met november 2,7 miljoen exemplaren verkocht.

Op 22 december zal ATi een nieuwe Catalyst-driver introduceren die vooral bedoeld is om de videokwaliteit van de Radeon X1000-serie te verbeteren. Daarnaast heeft deze driver ondersteuning voor het hardwarematig decoderen van H.264-video (HDTV). ATi is schijnbaar zozeer in zijn nopjes met deze nieuwe drivers, dat er zelfs een eigen logo voor ontworpen is, het 'dominATion'-logo. Ondertussen is een bètaversie al op het internet opgedoken. Reden genoeg voor Firingsquad om de videokwaliteitstest van tien dagen geleden tussen XGI, nVidia en ATi nog eens over te doen. Aan het eind van de testen blijkt dat ATi goed werk heeft afgeleverd. Waar de Radeon X1000-serie in de vorige test nog de slechtste keuze was voor het weergeven van video, is het nu de beste keuze.

Naast deze nieuwe drivers komt ATi ook nog met een ander 'kerstcadeautje', een nieuwe Avivo-bèta. Avivo is ATi's oplossing voor het transcoden van videobeelden. Op dit moment is Avivo nog een pure software oplossing, maar in de toekomst zal Avivo echter ook gebruik gaan maken van de gpu. AnandTech vergeleek de nieuwe Avivo-bèta met Nero Recode. De resultaten zijn verbluffend. De eerste test werd namelijk 33% sneller uitgevoerd in Avivo, terwijl de tweede en derde test maar liefst twee keer sneller werden uitgevoerd. Waarschijnlijk zullen deze resultaten nog beter zijn als Avivo gebruik gaat maken van de gpu. Samen met de verbeterde Catalyst-drivers lijkt het er dus op dat een grafische kaart uit de ATi Radeon X1000-serie de beste keuze is voor multimediasystemen.

Info-Tek heeft als eerste twee X1000-videokaarten aangekondigd die de nieuwe Radeon-chips beschikbaar maken voor bezitters van AGP-moederborden. De GeCube X1600 PRO, die eind januari verschijnt, krijgt een adviesprijs van 179 dollar mee, terwijl de GeCube X1300 LE nog deze maand voor 129 dollar over de toonbank zou moeten gaan. Dat is nog wel flink duurder dan de PCIe-varianten die van de kaarten verkrijgbaar zijn; het verschil van enkele tientallen euro's maakt deze kaarten vooral geschikt voor de bezitters van duurdere moederborden of processoren waarvoor geen PCIe-plank beschikbaar is.

Beide kaarten beschikken over features die tot dusverre aan PCIe-moederborden waren voorbehouden, zoals Shader Model 3.0 en de Avivo-standaard. De X1600 PRO heeft een op 500MHz geklokte gpu met twaalf pixel shaders en vijf vertex shaders aan boord. Het kleinere broertje doet zijn werk op 450MHz en heeft vier pixel shaders en twee vertex shaders meegekregen. Beide kaarten zijn uitgerust met 256MB GDDR2-geheugen. Van de X1600 PRO is bekend dat het geheugen op 780MHz draait, van de X1300 LE ontbreekt die info vooralsnog maar het lijkt niet waarschijnlijk dat het geheugen op die kaart op meer dan 500MHz is geklokt.

Of je koopt een ECS RS400-A-plankje, daar kan je AGP- én PCIe-kaarten instoppen

HardOCP heeft een review van een Dell Dimension XPS-systeem online gezet. Vorige maand schreven we nog over een test van The Register, en zo positief als die test uitviel, zo negatief is deze. De Dimension XPS-systemen worden onder een 'high performance'-vlaggetje verkocht en zijn voornamelijk gericht op gamers; maar hoewel voor 1334,75 Amerikaanse dollars een XPS 400 met alles erop en eraan werd geleverd, bleek de machine toch de nodige moeite met die rol te hebben. Op het eerste gezicht ziet een pc met een Intel P4 540 op 3,2GHz, een BTX-kast met bijpassend moederbord, een gigabyte geheugen, en een nVidia GeForce 6800 met een 19" TFT er natuurlijk prima uit. Drivers en boekjes bij moederbord en videokaart ontbraken echter en de uitbreidingsmogelijkheden lieten met één vrij PCI-slot en twee vrije externe 3½"-bays te wensen over. Van het gebrek aan opties in het BIOS-menu zouden overclockers spontaan claustrofobie krijgen.

Echt irritant wordt het als de Windows MCE-installatie wordt uitgevoerd, schrijft de site. Naast Windows heeft Dell namelijk tientallen programma's meegeleverd die om het hardst zeuren of de verse eigenaar ze niet toevallig zou willen kopen, en die niet luisteren willen als het antwoord 'nee' is. Nog erger is dat de verzamelde 'bloatware' ruim 85MB van het werkgeheugen opsnoept. Het installeren van spellen werd er ook fors door bemoeilijkt: pas na het uitzetten van diverse services konden spellen als The Sims 2 en Quake 4 worden geïnstalleerd, maar bij het verwijderen van de overbodige software gaf Windows Media Center de geest. Zelf even de drivers bijwerken is met de XPS ook geen overbodige luxe: de meegeleverde ForceWare was al bijna een half jaar oud.

De prestaties van de machine vielen enorm tegen; pas na het opruimen van de gratis extraatjes kwam de machine in de buurt van prestaties van vergelijkbare pc's. Ondanks de behoorlijke specs kon Splinter Cell niet fatsoenlijk op hogere resoluties dan 800*600 gespeeld worden en bij FEAR was zelfs die resolutie niet genoeg om de minimale framerate boven de 19fps te houden. De 'torture'-test werd niet overleefd. Heel geestig is ook het verslag van de pogingen van de reviewer om de helpdesk van Dell in te schakelen: op één telefoontje van 55 minuten na, waarin een behulpzame Arthur geroutineerd uitlegde hoe de gratis software uitgezet dient te worden, komen zo'n beetje alle horrorverhalen langs, van stompzinnige sprekende computers tot een medewerker die het systeem liet formatteren om de dvd-drive te testen.

De conclusie van HardOCP is dat Dell gamers niet serieus neemt. Juist mensen die een Dell kopen willen niet zelf dagenlang aan de slag voordat het systeem een beetje stabiel wil lopen; en de aangeschafte XPS 400 presteerde zonder al die aandacht ronduit beroerd. Ondanks de redelijk fatsoenlijke hardware krijgt het systeem dankzij de brakke software en de 'onaangename en onvoldoende' support dan ook een mager viertje. Deze computer is voor niemand aan te bevelen, besluit de site.

De makers van de beruchte kopieerbeveiliging StarForce hebben een beloning van duizend dollar uitgeloofd voor degene die kan bewijzen dat cd- of dvd-drives beschadigd kunnen raken door het installeren en/of draaien van door hun beschermde applicaties. StarForce is berucht om de ingrijpende methodes die worden benut om het gebruik van de originele cd/dvd af te dwingen, waaronder het installeren van speciale drivers. Behalve dat de beveiliging hierdoor moeilijk te kraken is, hebben ook veel legitieme gebruikers problemen met het systeem: het zou bijvoorbeeld instabiliteit veroorzaken en niet goed samenwerken met bepaalde software. Sommigen gaan zelfs zo ver om te zeggen dat StarForce hun hardware beschadigd heeft; hun optische drives zouden niet alleen in hun eigen systeem niet goed meer werken, maar zelfs in andere systemen - zonder StarForce - kuren vertonen.

De ontwikkelaar zegt deze klachten wel serieus te nemen, maar heeft er tot nu toe geen enkel bewijs voor kunnen vinden. De uitdaging is nu dus simpel: 'Prove it!' Het bedrijf wil op zijn kantoor in Moskou een demonstratie zien van een werkende optische drive die na gebruik van StarForce-software zowel in het oorspronkelijke systeem als in een ander systeem niet meer goed werkt. De eerste die op deze manier aantoont dat de geruchten niet verzonnen zijn krijgt van het bedrijf duizend dollar plus een vergoeding van de reis naar Rusland. Uitdagers kunnen zich tot 31 januari aanmelden.

Nadat eerder dit jaar al een programma werd gemaakt om de hitpotentie van muziek te voorspellen, is iets dergelijks er nu ook voor films. Twee professoren aan de universiteit van Oklahoma, Ramesh Sharda en Dursun Delen, hebben een neuraal netwerk ontwikkeld dat in staat is het succes van een bioscoopfilm te voorspellen. Het programma werkt op basis van zeven eigenschappen van de film: de bekendheid van de spelers, de leeftijdscategorie, het moment van uitbrengen vergeleken met dat van concurrerende films, het genre, de hoeveelheid speciale effecten, of het gaat om een vervolg op een andere film en het aantal zalen waar hij in première gaat. De uitkomst bestaat uit één van negen opbrengstcategorieën, variërend van 'totale flop' die minder dan een miljoen dollar oplevert, tot 'enorm succes' van meer dan 200 miljoen.

De makers hebben het systeem getest met 834 films die tussen 1998 en 2002 werden uitgebracht. Ondanks het feit dat het programma de kwaliteit van het verhaal niet in de berekeningen kon meenemen, bleek het in staat de juiste opbrengstcategorie in 37 procent van de gevallen te voorspellen. In 75 procent van de gevallen zat het systeem er niet meer dan één categorie naast. Sharda is bezig om in samenwerking met een niet nader genoemde grote filmstudio uit Hollywood het programma verder uit te werken. Hij is van plan er ook de dvd-verkopen mee te gaan voorspellen en een website te maken waarop gebruikers de gegevens van een film kunnen invoeren, waarna het programma een voorspelling van het succes zal geven.

Ramesh Sharda (links) en Dursun Delen

Een groep onderzoekers van de universiteit van Michigan is erin geslaagd de eerste quantumcomputerchip te maken die in principe in serie zou kunnen worden geproduceerd, waarmee de realisatie van de quantumcomputer weer een stapje dichterbij komt. Door de speciale eigenschappen van de quantummechanica is een quantumcomputer in staat bepaalde problemen, zoals het kraken van codes, veel sneller op te lossen dan met een conventionele computer ooit mogelijk zou zijn.

Het meeste onderzoek naar het gebruik van quantummechanica in computers richt zich momenteel op het gebruik van losse atomen om er quantumbits, ook qubits genoemd, in op te slaan. Ieder qubit kan een 0 of een 1 bevatten, maar ook een 0 en een 1 tegelijk. Om qubits te maken is het nodig elektrisch geladen atomen, zogenaamde ionen, geheel te isoleren van de buitenwereld in 'ionenvallen'. Hoe een computer met qubits moet worden geprogrammeerd is al bekend; het probleem is het maken van genoeg ionenvallen. Voor een bruikbare computer zijn er honderdduizenden of zelfs miljoenen nodig, terwijl de onderzoekers nog niet verder zijn gekomen dan een paar stuks die met veel moeite met de hand gemaakt werden.

Ook het prototype van de universiteit van Michigan is het resultaat van langdurig handwerk en bevat slechts één ionenval. Het nieuwe is dat deze chip is gemaakt met dezelfde technologie als conventionele chips. Hierdoor wordt het in principe mogelijk honderden of duizenden ionenvallen op een chip aan te brengen, en zouden de quantumchips goedkoop in grote hoeveelheden geproduceerd kunnen worden. Overigens gaat het hier alleen nog maar om een prototype. Voordat quantumchips daadwerkelijk in massa kunnen worden geproduceerd zal nog veel onderzoek nodig zijn. Een werkende quantumcomputer zal dan ook nog vele jaren op zich laten wachten.

Het prototype van de quantumcomputerchip