De University of Texas meldt met beeldherkenningsprogrammatuur succes te hebben in het onderscheiden van agressief gedrag, zo schrijft New Scientist. Met name is de software in staat om vriendelijk gedrag, zoals handenschudden of een omhelzing, te differentiëren van agressieve handelingen zoals duwen en slaan. Volgens projectmedewerker Sangho Park is het de bedoeling van dergelijke programmatuur om het surveilleren met behulp van camerasystemen te vereenvoudigen, en biedt het een verbetering op bestaande software, die in de hoofdzaak 'abnormaal' gedrag herkent, zonder dat dat verder wordt gespecificeerd.

Het systeem van Park en zijn collega Jake Aggerwal analyseert elk frame van cameraopnames en pikt daar clusters van pixels uit die een primitief model van het menselijk lichaam vormen. Vervolgens wordt het 'samenspel' tussen de clusters geanalyseerd en wordt de actie geclassificeerd. Daarbij wordt naar verschillende factoren gekeken. Bij handenschudden bijvoorbeeld, moeten de handen niet alleen dichtbijeen zijn maar ook synchroon bewegen. De wetenschappers hebben ruim vijftig verschillende interacties tussen mensen nauwgezet beschreven en gecodeerd, waarmee ze hun systeem aan het werk zetten dat vervolgens de meest waarschijnlijke interactie uit beeldmateriaal berekende. Volgens Parks wezen tests uit dat de nauwkeurigheid op 80 procent gesteld kan worden.

Volgens beeldverwerkingsspecialist Mark Everingham van de Britse universiteit van Leeds is er nog wel het een en ander te verbeteren aan het systeem van Parks en Aggerwal. Zo moet de camera een zijprofiel van de handelingen opnemen en kan het daarnaast geen voordeel trekken uit de eventuele aanwezigheid van meerdere camera's - iets waar Parks mee bezig zegt te zijn. Everingham ziet naast automatische surveillance nog wel een andere toepassing: het zoeken in filmdatabases naar vechtscènes, of andere soorten menselijke interactie die de kijker interesseert.

Nu AMD zich met een pasverworven aandeel van een kwart van de x86-markt eindelijk een beetje in de kijker van de gemiddelde consument begint te spelen, lijkt verdere groei en mogelijk ook het vasthouden van dat marktaandeel serieus te worden bedreigd. Niet alleen heeft chipgigant Intel, na een aantal jaren door AMD te zijn afgetroefd, met de Core 2 Duo-serie een flinke kluif aan het AMD-R&D-centrum gegeven om voorbij te streven. Ook komt het succes van een stijgende vraag, hoewel je daar als bedrijf altijd naar streeft, eigenlijk iets te vroeg: de chipfabrikant is nog bezig met de migratie naar het efficientere 65nm-productieprocédé dat een hoger aantal chipjes per wafer oplevert. Intel heeft die transitie reeds een jaar geleden met de Core 2 Duo-productie ingezet, waarmee het niet alleen een sprong qua yields heeft gemaakt, maar ook op het vlak van aantallen chips die überhaupt gebakken worden. Dat is daarnaast te danken aan de stap naar 300mm-wafers die Intel al gemaakt heeft maar waar AMD nog mee bezig is.

'AMD heeft in principe een goed probleem, omdat het betekent dat veel mensen hun chips willen hebben, maar ze hebben meer fabrieken nodig', zegt Dean McCarron van Mercury Research. Hij wijst er verder op dat AMD's 90nm-dualcore Opteron en Athlon 64-processors met hun die-oppervlak van 199 vierkante millimeter wat aan de hoge kant zitten, wat pas als de overstap naar 65nm-technologie is afgerond, op een meer 'comfortabele' maat uitkomt waar meer chips per wafer uit te trekken zijn. AMD-topman Bob Rivet meldde vorige week bij de presentatie van de derdekwartaalcijfers dat er pas in het vierde kwartaal voordeel door het gebruik van 65nm-productie in de financiële boeken bij te schrijven zal zijn. Intel maakte eerder deze maand bekend reeds meer dan de helft van zijn productie op 65nm te doen; AMD verwacht over een jaar negentig procent van de fabricage te hebben omgezet.

Intel zal vooralsnog quadcores bakken door twee dualcores aaneen te knopen, in wat het multichip-moduletechnologie (MCM) noemt - hoewel AMD met zijn komende 'Quadfather' dual-socket-systeem in eerste instantie een vergelijkbare weg kiest. Met MCM kunnen quadcores sneller op de markt worden gebracht, en Intels schijnbare voorkeur voor deze techniek lijkt te betekenen dat het ook in die markt een voorsprong kan nemen. MCM zorgt er tevens voor dat, indien een dualcore er wegens een defect uitgegooid moet worden, niet de hele productielijn geschaad wordt. AMD integreert de quadcores die het vanaf halverwege volgend jaar uit wil brengen op een enkele chip, en krijgt in zo'n geval dus met grotere productieschade te maken. Het bedrijf rekent er echter op dat zijn ontwerp uiteindelijk voordeel op zal leveren omdat data tussen de cores kan worden uitgewisseld op snelheden gelijk aan de kloksnelheid van de chip; bij Intel's MCM-ontwerp moeten gegevens soms buitenom en kan de uitwisseling dus trager uitvallen dan de kloksnelheid.

Intel heeft aangegeven in de toekomst, afhankelijk van de vraag, zowel MCM-ontwerpen als geïntegreerde multicores uit te gaan brengen - het is evenwel onduidelijk wanneer het met chips van de laatstgenoemde variant komt. De vragen of AMD's (vermoedelijke) eerdere gebruik van een geïntegreerd ontwerp ook daadwerkelijk voordeel op zal leveren en of het bedrijf de productievraag bij zal kunnen benen, zullen pas volgend jaar beantwoord kunnen worden. Dan komt ook reeds de 45nm-productie in zicht, die Intel aan het einde van dat jaar start en die AMD om de achterstand beperkt te houden omstreeks de jaarwisseling 2007/2008 heeft gepland.

De RIAA, optredend namens Sony BMG, heeft in de rechtszaak tegen Kim Arellanes een nederlaag geleden. Rechter Richard Schell heeft geoordeeld dat mevrouw Arellanes niet hoeft toe te staan dat deskundigen van de RIAA haar harde schijf onderzoeken. Als de RIAA behoefte heeft aan een onderzoek van de schijf dient dit door een onafhankelijke deskundige te gebeuren. In augustus 2005 had de RIAA een rechtszaak aangespannen tegen mevrouw Arellanes, omdat er vanaf haar internetadres muziekbestanden zouden worden aangeboden. De RIAA wilde de harde schijf uit haar computer hebben, zodat zijn deskundigen deze konden doorzoeken naar bewijs dat mevrouw Arellanes daadwerkelijk muziek had aangeboden op internet. De gedaagde voelde hier niets voor. Met verwijzing naar allerlei rare strapatsen van de RIAA, zoals het aanklagen van een computerloos gezin voor het aanbieden van muziek op internet en het aanklagen van een overledene voor hetzelfde feit, betwijfelde ze de bekwaamheid van de deskundigen van de RIAA. De rechter oordeelde uiteindelijk dat een door beide partijen uitgezochte neutrale deskundige de harde schijf onder de loep moest nemen. Sony moet voor het onderzoek betalen en mag de deskundige bepaalde zoekmethoden aanraden.