Tijdens de CeBIT, die afgelopen maart in Duitsland werd gehouden, heeft Ahead zijn plannen voor een nieuwe video codec genaamd Nero Digital bekend gemaakt. Deze MPEG4-compressietechniek moet gaan concurreren met de codec's DivX en Xvid. De codec is ondertussen vrijwel af en de heren van CD Freaks hebben de laatste versie van Nero Digital eens stevig aan de tand gevoeld en vergeleken met zijn concurrenten. Om Nero Digital positief te onderscheiden, levert Ahead een makkelijk te gebruiken front end mee met de naam Nero Recode 2. Deze zou bij het converteren van een film met de standaardinstellingen al een uitstekend resultaat moeten laten zien.

Om Nero Recode 2 te kunnen gebruiken moet Nero 6 al aanwezig zijn op het systeem. Het programma kan geen beschermde dvd's lezen, dus om de bestanden van deze dvd's te halen is even een ander back-upprogramma nodig. Als de bestanden eenmaal op de harde schijf staan, is het inlezen geen enkel probleem meer. Tijdens het inlezen wordt de gebruikte compressie alvast bepaald en vervolgens kan geselecteerd worden welke audiokanalen, ondertitels en delen van de film meegenomen moeten worden in het Nero Digital-bestand. Daarna wordt opgegeven hoe groot de film moet worden en of de resolutie nog aangepast moet worden.

Voordat begonnen wordt met het comprimeren kan de gevorderde gebruiken de geavanceerde instelling nog aanpassen, maar dat is niet per se nodig voor een goed resultaat. Op een 1,74GHz Athlon XP met 512MB geheugen duurde het comprimeren van een 7GB grote film naar een bestand van 680MB ongeveer twee uur. De mannen van CD Freaks waren dan ook erg verbaasd toen de kwaliteit van de resulterende film verre van slecht was, terwijl de grootte van het bestand nog maar tien procent van het origineel was. Het mooie is dat ook de hoofdstukken en geselecteerde ondertitels worden meegenomen in het bestand en deze kunnen vanuit Nero ShowTime eenvoudig geselecteerd worden. Om te kijken hoe de Nero Digital codec presteert vergeleken met de codec's DivX en Xvid wordt de film nogmaals gecomprimeerd.

Voor alle codec's worden de standaardinstellingen gebruikt en ditmaal mag de film 1400MB groot worden. Allereerst is de codec van Ahead het eenvoudigst in te stellen, er is namelijk geen extra programma zoals VirtualDub nodig. Daar komt nog bij dat Nero Digital de film in drie uur verwerkt, terwijl DivX er zeven uur over deed en Xvid had zelfs vijftien uur nodig. Het uiteindelijke resultaat is weer erg verassend. Nero Digital produceert namelijk de film met de beste kwaliteit. Waarschijnlijk kan iemand met aardig wat kennis van de parameters van DivX of Xvid een beter resultaat behalen. Voor een normale gebruiker die deze kennis niet heeft, presteert Nero Recode 2 het beste en kon daarmee wel eens een geduchte concurrent van DivX en Xvid worden:

However keeping in mind the average user, the default settings should give a user a decent quality movie. Because of the quality of its output and its speed, Nero Digital could become a major competitor to DivX and XViD. Besides that, Nero Digital has a lot of standard options that, for now, are only possible with the other codecs using third party software.

Op de site van HardOCP is een review geplaatst van het DFI LANParty NFII Ultra B moederbord. Dit moederbord geldt op dit moment als een van de betere overclock-moederborden waarbij het zelfs de prestaties van gerenomeerde borden als de Abit NF7-S 2.0 ontstijgt. Dit moederbord maakt gebruik van nVidia's nForce2 Ultra 400-chipset met de daarbij behorende SATA-RAID, Soundstorm-audio, dual-LAN en USB 2.0 / Firewire features. Het moederbord staat op dit moment voor 158 euro in de pricewatch wat een stevige prijs is, maar men krijgt hier onder andere een FrontX-frontpanel bij met verschillende connectors evenals een LAN-tas voor het vervoer van een miditower-case. Op het forum staat een topic waarin verdere specificaties staan en oc-ervaringen met dit bord worden uitgewisseld.

Uit de review op HardOCP blijkt dat het moederbord ondanks al z'n features erg goed is ingedeeld. Zo heeft het bord bijvoorbeeld extra ruimte tussen het AGP-slot en het eerste PCI-slot zodat men zonder problemen gebruik kan maken van videokaarten die dual slot cooling gebruiken. Ook rond de CPU-socket en de NorthBridge is voldoende ruimte aanwezig wat handig kan blijken als men grote luchtkoelers of waterkoeling wil monteren.

Bij het draaien van de verschillende game- en applicatiebenchmarks blijkt dat de NFII Ultra B prima presteert in vergelijking met andere nForce2-moederborden en alleen maar de Athlon64 of de Pentium4 bij een aantal benchmarks voor zich hoeft te laten. Het overclocken wordt als laatste behandeld in de review en het bord blijkt daar zeer goed in te presteren. Een FSB van 230MHz tot 240MHz was met waterkoeling zonder al teveel problemen stabiel te behalen wat zeer netjes is als men bedenkt dat de Ultra-400 chipset voor een 'normaal' maximum van 200MHz FSB is bedoeld.

Real World Technologies - en dan specifiek David T. Wang - is in de wereld gedoken van ECC-geheugen. ECC staat hierbij voor Error Correcting Code en is bedoeld zoals de naam al aangeeft om fouten te corrigeren welke meestal worden veroorzaakt door elektronische ruis in de geheugenreepjes. Het artikel zal uit twee delen bestaan, dit eerste deel zal zich voornamelijk toespitsen op de basis van ECC, namelijk foutdetectie, -locatie en -correctie.

De makkelijkste en eenvoudigste manier om fouten te ontdekken is met behulp van een paritybit. Naar gelang van de rekensom over de eerste acht bits komt er in de paritybit een één of een nul te staan. Wanneer de gegevens uit de eerste acht bits weer worden berekend en de uitkomst niet overeen komt met de paritybit heb je te maken met een fout. Het manco van dit systeem is natuurlijk dat er toch een fout in de gegevens aanwezig is, maar de uitkomst niet verschillend is aan de paritybit. Verder is het niet mogelijk om aan te wijzen door welke bit de fout veroorzaakt wordt, waardoor een correctie een omslagachtige procedure kan aannemen. Het voordeel is echter wel dat het systeem makkelijk en relatief snel is. Vandaar dat we deze manier van foutdetectie voornamelijk terugvinden in cache-geheugen.

De volgende stap is om met behulp van algoritmes fouten te ontdekken en te verbeteren. Hierbij is men begonnen met SEC ECC, wat staat voor Single-bit Error Correction Error Correcting Code en ook bekend staat als Hamming-codes. Het simpelste foutalgoritme is SEC ECC, waarbij er een controlebit wordt toegepast op talloze andere bits (N). Hierbij geldt dat wanneer N<32, de opslagkosten hoger uitvallen dan bij een 8:1 paritybit. Dat is niet het geval wanneer N>32. Voor alle ECC-algoritmes geldt dat zij voor hun foutdetectie gebruikmaken van hetzelfde principe als bij de paritybit. Het verschil echter is nu is de rangschikking van de paritybit. Er wordt namelijk een redundante controleopstelling toegepast, waardoor het mogelijk is om een fout in een enkele bit waar te nemen. Door deze waarneming en door het feit dat het binaire systeem gebruik maakt van twee waarden, is het ook mogelijk meteen de fout te corrigeren.

De foutcontrole is mogelijk door de lay-out van een bepaalde datastroom op te slaan in een langere codeword. Dankzij het Hamming-verschil van drie, is er namelijk altijd minimaal een afwijking van drie bits tussen de verschillende SEC ECC-codewords. Hierdoor kan er een fout van één enkele bit worden gecorrigeerd, echter het nadeel is wanneer er twee fouten aanwezig zijn, deze niet van elkaar kunnen worden onderscheiden. Dit wel mogelijk wanneer SECDED ECC - Single bit Error Correction, Double bit Error Detection - wordt aangewend. Hier wordt in plaats van een Hamming-verschil van drie, een Hamming-verschil van vier gehanteerd. Echter het is alleen mogelijk om de twee foute bits te ontdekken, niet te corrigeren. Voor een gedetailleerde uitleg verwijzen we naar de uitleg van de schrijver.

Met de komst van steeds kleinere ontwerpen van DRAM-circuits is de kans op multi-bitfouten steeds groter geworden. Vandaar de noodzaak om gebruik te gaan maken van multi-bitfoutdetectie en -correctie. Onderzoek heeft uitgewezen dat multi-bitfouten voornamelijk veroorzaakt worden door een energieke neutron of een hardwarematige fout in het DRAM-geheugen. Het resultaat hiervan is, is dat deze fouten bij elkaar plaatsvinden en dat de detectie hiervan zich ook daarop kan gaan focussen. De achtergrond van het toegepaste algoritme is iets te complex om daar gedetailleerd op in te gaan. De auteur heeft echter wel een verwijzing voor de geïnteresseerde lezers.

Een manier om multi-bitfoutdetectie en -correctie uit te voeren is het Bossen b-adjacent Error Correction Algorithm. Dit algoritme maakt ook gebruik van een paritybit zoals het SEC ECC-algoritme, maar met een fundamenteel verschil. Er worden namelijk N/2-paritybitsets gebruikt, waarbij de set bestaat uit aangrenzende bitwaarden (01,), (2,3) en (63,64). N staat voor het aantal te controleren bits. Bij een veld van 64 te controleren bits ontstaan er 32 sets van twee aangrenzende waarden die elk uit vier elementen kunnen bestaan. Deze elementen zijn (0,1), (1,0), (1,1) en (0,0) en hierbij is een enkele foutcorrectiebit in het Galouis-veld gelijk aan de twee aangrenzende correctiebits in het binaire veld. Dit vormt samen de onderstaande matrices. Voor een uitgebreidere uitleg van de werking van het Bossen-algoritme, wordt door de auteur hier en hier verder op ingegaan.

Klik op het plaatje voor een uitvergroting

Een nadeel van de hiervoor besproken algoritmen is dat er enige vertraging optreedt in de verwerking van de gegevens, deze vertraging kan nu net fataal zijn bij gebruik in een kritiek real-timesysteem. Vandaar dat er ook nog andere methoden zijn ontwikkeld die ervoor moeten zorgen dat geen fouten optreden in de gegevensstroom. Een van deze technieken is, bit steering waarbij er gebruik wordt gemaakt van fysiek nabij gelegen gegevenbits. De waarden hiervan worden verder gestuurd naar verschillende ECC-words, welke worden toegepast bij ontdekking van een of meerdere corrupte bits. In dat geval wordt de waarde van de ECC-word overgestuurd en kan het systeem zonder enige vertraging weer verder.

Het grote nadeel van bit steering is echter wel incompatibiliteit met moderne geheugentechnieken. Aangezien deze voornamelijk gebruik maken van synchrone gegevensoverdracht. Een mogelijke oplossing hiervoor kan bijvoorbeeld het moment van versturen van gegevens naar het ECC-word te verschuiven. Door dit pas uit te voeren wanneer de data in de geheugencontroller is beland, kan de synchronisatie van datatransport tussen DRAM-chips en geheugencontroller intact blijven.

Twee andere manieren die wel in combinatie met nieuwere geheugentechnologieën kunnen worden toegepast zijn chipkill en memory scrubbing. Chipkill hanteert het principe van tolerantie. Hierbij wordt getolereerd dat er een geheugenfout ontstaat op systeemlevel, maar er wordt wel voor gezorgd dat de fout niet doorwerkt door de juiste waarde over de corrupte heen te kopiëren. Dit kan in een aantal manieren worden toegepast. Zo kunnen er redundante geheugenchips of langere ECC-words - waardoor er betere foutcorrectie mogelijk is - worden gebruikt als parity. Verder werd de eerste generatie van de chipkill-technologie in gespecialiseerde DRAM-geheugenchips geïmplementeerd, terwijl tegenwoordig de techniek naar de geheugencontroller is verplaatst en toegepast wordt in combinatie met standaard ECC-geheugen.

Tenslotte is er ook nog de techniek van memory scrubbing. Waar er hiervoor van wordt uitgegaan van het principe dat aangrenzende bits te corrigeren zijn en multi-bitfouten die niet bij elkaar in de buurt voortkomen, niet, gaat memory scrubbing een stapje verder. Er wordt namelijk continue een constante leesactie uitgevoerd door de geheugencontroller in het foutcorrectiecircuit en de ingelezen gegevens worden dan weer teruggezet in het geheugen. Hierdoor wordt elke corrupte bit gecorrigeerd en 'scrubbed'. Deze manier vraagt echter flink wat stroom en bandbreedte, vandaar dat deze techniek alleen wordt toegepast in high-end servers waar er een grote mate van nauwkeurigheid is vereist en wordt verwacht.

De eerste online review van Sony's DSC-F828 productiemodel is een feit en Luminous Landscape gaat aan de haal met de eer. Normaal gesproken doet deze site niet aan reviews van compacte fotocamera's, maar de F828 is een uitzondering. Het is namelijk volgens hun de eerste in zijn soort die waarschijnlijk kwalitatief goede foto's kan nemen, door het gebruik van een hoge resolutie sensor en hoogwaardig glas, een grote zoom-range heeft en stevig is.

Uit de review blijkt dat de Sony DSC-F828 waarschijnlijk een van de beste compacte digitale camera's is die er op dit moment te verkrijgen is. Dit heeft hij vooral te danken aan de combinatie van een hoge resolutie sensor en een goede lens, voorzien van een bruikbare, 28-200mm, zoom. Toch is het niet alles goud dat blinkt, want vergeleken met een Canon 10D heeft de F828 veel meer last van ruis. Dit komt waarschijnlijk door de sensor van de Sony die kleiner is en daardoor meer en sneller last heeft van ruis. Ook zijn er soms paarse randjes rondom overgangen van donker naar licht, maar zelfs lenzen van $30.000 hebben daar soms last van.

De conclusie is positief, hoewel Sony de F828 op een paar punten zou kunnen verbeteren. Neem bijvoorbeeld de zoeker die niet automatisch detecteert of je erdoorheen kijkt. In plaats daarvan zit er een knopje waarmee je tussen zoeker en LCD-scherm kunt wisselen wat de bediening soms nogal onhandig maakt. Dat neemt echter niet weg dat dit waarschijnlijk een van de beste camera's is voor de veeleisende fotograaf die licht wil reizen.

AMD wil chipdeskundigen van de niet afgebouwde chipfabriek in Frankfurt aan de Oder aannemen, zo weet Heise te melden. Een woordvoerder van AMD heeft bevestigd dat men in gesprek is met Communicant. Dat is de speciaal voor de exploitatie van de fab in Frankfurt opgerichte onderneming, die in november in faillissement is gegaan. Net als bij de aankondiging van de bouw van de nieuwe fabriek van AMD (Fab 36) in Dresden, werd drie jaar geleden bij de start van het project van Communicant ook de nadruk gelegd op het grote belang voor de werkgelegenheid. Oost-Duitsland kampt namelijk nog steeds met hoge werkloosheidscijfers. Oorspronkelijk was de bedoeling dat er dertienhonderd arbeidsplaatsen zouden ontstaan in Frankfurt aan de Oder. Inmiddels heeft men 40 van de huidige 62 werknemers moeten ontslaan.

Hans Deppe van AMD stelt dat het faillissement van Communicant, waarin onder andere Intel deelnam, een grote klap is voor de meer dan duizend toekomstige werknemers. Daarnaast heeft de gebeurtenis wellicht negatieve gevolgen voor de investeringsbereidheid in de regio. Hoeveel mensen er precies bij AMD aan de slag kunnen is overigens nog niet bekend gemaakt. Wel wilde Deppe verder kwijt dat de geschiedenis van de Frankfurter fabriek een duidelijke waarschuwing is voor AMD om de bouw van de nieuwe fabriek goed te plannen. De nekslag voor het project van Communicant was dat de investeerders genoeg hadden van de slechte planning en na de zoveelste financiële tegenvaller de stekker uit de onderneming trokken.

DigiTimes geeft te kennen dat Intel het wat betreft de verkoop van moederborden steeds beter doet in China. Hoewel de grote jongens zoals ECS en MSI nog niet ingehaald zijn, komt Intel al wel redelijk in de buurt. De onderstaande tabel geeft het aantal moederborden weer die de verscheidene fabrikanten in het afgelopen jaar aan de man gebracht hebben. In 2004 is de multinational van plan om de verkoop sneller te stijgen dan de markt zelf, om dus vervolgens nog dichter bij de concurrentie in de buurt te komen. In totaal wordt er een stijging van ongeveer twintig procent verwacht in de verkoop van moederborden, Intel daarentegen heeft de doelstellingen op een stijging van ruim zeventig procent gelegd, wat de verkoop op 1,2 miljoen zou brengen.

Bedrijf Verkoop (in mln) ECS 2 MSI 1,3 Gigabyte 1,2 Asustek 1 Intel 0,7

Op Wired is een interview verschenen met Matt Adams, mede-oprichter van spelbedrijf Blast Theory. Opgericht in 1991 begon het bedrijf met het organiseren van underground multimediabijeenkomsten, maar in de loop der tijd is de aandacht verlegd naar mobiele entertainment. Blast Theory vergaarde vooral bekendheid met het in 2001 gelanceerde "Can You See Me Now", dat een virtuele wereld verenigt met de werkelijkheid. In dit spel worden bepaalde deelnemers zowel virtueel als in realiteit achtervolgd door een andere speler. De 'real-life' deelnemers zijn uitgerust met walkie-talkies, GPS-apparatuur en PDA's. Online spelers vanuit de hele wereld kunnen vervolgens de spelers op straat instructies geven: "De straat is afgezet, waarom ga je niet achterom?". Op het moment dat de achtervolgers binnen vijf meter van hun prooi komen, is de bewuste speler gevangen en het spel afgelopen.

"Can You See Me Now" was zo'n groot succes dat momenteel een tv-versie voor BBC Interactive wordt ontwikkeld, maar tegelijkertijd is Blast Theory al bezig met een nieuw, soortgelijk spel. "Uncle Roy All Around You" begint met tien straatspelers die een aantal vragen krijgen als 'Ben je bereid een vreemde je telefoonnummer te geven zodat ze je kunnen bellen als ze je nodig hebben, maar dat jij hun ook om hulp kan vragen?'. De spelers vinden vervolgens het verlaten kantoor van Uncle Roy, alwaar ze het antwoord op een nieuwe vraag geven aan een webcam die bekeken wordt door de online spelers. Aansluitend krijgen de straatspelers de opdracht om de meest nabije telefooncel op te zoeken. Hier aangekomen krijgen worden ze geboden plaats te nemen in een limousine aan de overkant van de straat; het begin van een serie gebeurtenissen die volgens Adams zodanig intens is dat sommige spelers halverwege stoppen. En dat laatste is toch iets wat van eerdere mobiele spellen als Snake niet gezegd kan worden.

Uncle Roy All Around You

Advies Overheid.nl brengt op zijn site een advies uit aan de overheid over de wijze waarop haar sites opgebouwd zouden moeten worden. Het programmabureau achter Overheid.nl zegt dat het gebruik van zogenaamde 'next generation' websites vele voordelen biedt boven de huidige wat oudere pagina's. Een site van de nieuwe generatie is volledig gebaseerd op de geldende webstandaarden en kenmerkt zich door een scheiding van inhoud en presentatie met XHTML Strict en CSS en markup die uitsluitend gebruikt wordt voor 'intended purpose'.

Als voorbeeld noemt men de site van de Polizei Nordrhein-Westfalen, die onlangs de Duitse Biene-Award heeft gewonnen. Deze nieuwe websites hebben een aantal voordelen boven de oudere varianten, zo lezen we op de site van Advies Overheid. Zo zijn de 'next generation' websites goedkoper in onderhoud, kleiner van formaat en dus sneller te laden, hebben ze een betere compatibiliteit met zowel oudere als nieuwere browsers en is de continuïteit van de vormgeving op deze manier beter te waarborgen:

• Compatibiliteit met nieuwe (versies van) browsers is beter gewaarborgd, maar ook de bruikbaarheid in oudere browsers;
  
• De werkwijze is veel toekomstvaster dan de huidige;
  
• Het maakt de toepassing van 'shared services' eenvoudiger;
  
• Door de strikte scheiding van inhoud en presentatie is consistentie van de vormgeving eenvoudiger te waarborgen.