In een persbericht meldt Soltek dat het de eerste barebonefabrikant is met een op nVidia's nForce3 250Gb-chipset gebaseerd AMD Athlon 64-systeem. De Qbic EQ3801-serie is daarmee voorzien van een krachtige chipset met veel aansluitmogelijkheden voor randapparatuur. Het moederbord beschikt over een Socket 754 zodat alle AMD Athlon 64-processors, die op dit moment verkrijgbaar zijn, gebruikt kunnen worden. Verder zijn er een PCI- en een AGP 8x-slot en twee sloten voor DDR-geheugen aanwezig. Voor de opslag van data kunnen harde schijven en dvd-spelers worden aangesloten op de twee parallelle ATA- en de twee SATA-aansluitingen.

De behuizingen zijn er in drie kleuren: wit, grijs en zwart. De voorkant van de behuizingen is van een glimmend materiaal gemaakt met daarin plaats voor twee 5,25"-apparaten en één 3,5"-apparaat. De barebones zijn ruim voorzien van aansluitingen. Aan zowel de voorkant als de achterkant bevinden zich aansluitingen voor USB 2.0 en FireWire en verspreid over de Qbic bevinden zich acht aansluitingen om geluid van en naar het onboard achtkanaals C-Media CMI8768-audiosysteem te krijgen. Met de 1Gbit-netwerkaansluiting kan de EQ3801 ook op een netwerk aangesloten worden. Dit alles wordt van energie voorzien door een 250W-voeding. Soltek heeft zelfs aan de overklokkers gedacht door de FSB, de spanning van de verschillende onderdelen en de multipier van de CPU instelbaar te maken.

Peter van Dam, een trouwe bezoeker van het Die-Hard Overclocking & Cooling sub-forum op Gathering of Tweakers, heeft een artikel op de Nederlandse website Void Your Warranty geplaatst waarin hij drie verschillende phase-change koelingen, een van VapoChill en twee van nVentiv, met elkaar vergelijkt. Uiterlijk lijken de drie producten als drie druppels water op elkaar. Het enige wat de unit van VapoChill met de twee geteste units van nVentiv onderscheidt, zijn de gaatjes in de zijkant van de behuizing. Ondanks dat de apparaten bijna hetzelfde uitzien, zijn ze toch anders. Dit blijkt uit het feit dat de VapoChill LS een stuk luidruchtiger is dan de nVentiv Mach II ST en GT. Ook het systeem om de warmtewisselaar op de processor aan te brengen is verschillend en Peter van Dam prefereert het systeem van nVentiv.

Uit de test blijkt dat de VapoChill LS ongeveer hetzelfde presteert als de nVentiv Mach II ST. Met beide was het mogelijk om een 3,4GHz Pentium 4-processor op een Asus P4C800-moederbord te overklokken naar 4250MHz. De nVentiv Mach II GT wist een overklok naar 4400MHz mogelijk te maken. Binnenkort zal een tweede deel uitkomen waarin Peter zal laten zien hoe de drie systemen bevestigd worden. Ook zal hij in het vervolgartikel wat meer gegevens verschaffen betreffende de temperatuur van de cpu die gekoeld wordt. Dit zal hij doen met een speciale testbank waarin hij de temperatuur veel nauwkeuriger kan meten dan met de sensor op het moederbord of in de cpu zelf.

The Inquirer komt met het korte bericht dat Hitachi desktop-computers gaat uitbrengen die gebaseerd zijn op de Pentium M en Celeron M. De HF-W2000 is een slim desktop die wordt uitgerust met een Pentium M draaiende op 1,6Ghz; ook langzamere systemen zijn beschikbaar. Ook bij Hitachi zelf is een bericht te vinden, waaruit enige specificaties te halen zijn. De HF-W2000 zal een 80GB harde schijf en cd-rom speler meedragen, PCI- en ISA-sloten bevatten en een DVI-uitgang hebben. Ook aanwezig zijn 2 LAN-aansluitingen. Het andere model, de HF-W6500, heeft het uiterlijk van een normale desktop-pc. Dit systeem verschilt weinig van de W2000, maar heeft slechts één LAN-aansluiting. Een belangrijk voordeel van de Pentium M-processor ten opzichte van de normale desktop-processoren is het verminderde energieverbruik. Als computers voornamelijk voor office-toepassingen worden gebruikt kan een groot bedrijf veel geld besparen door energiezuinige systemen te plaatsen.

BBC News brengt ons een artikel over Citizen Lab, een groep internetactivisten onder leiding van professor Ron Deibert van de universiteit van Toronto. Het doel van de groepering is het gebruik maken van computertechnologie om de strijd voor mensenrechten over de gehele wereld te ondersteunen. De groepering werd in 2001 opgericht door de professor en geeft onderdak aan experts van verschillende disciplines zoals informatica en politicologie. Het is de bedoeling dat de verschillende disciplines elkaar aanvullen en ondersteunen waar dat nodig is. Professor Deibert schaart zijn groepering onder de noemer hacktivisme, een combinatie van computerkennis die ook wordt gebruikt voor hacken en activisme op politiek en sociaal front.

Voor de oprichting van zijn groep virtuele vrijheidsstrijders heeft de professor zichzelf verzekerd van sponsoring van non-profit organisaties en steun van de universiteit van Toronto, waar de groepering gelegerd is in een van de kelders op de campus. Op dit moment concentreren deze mensen zich op OpenNet Initiative, een project waarmee men probeert te achterhalen of, hoe en waarom regeringen het hun burgers onmogelijk maken om bepaalde websites te bezoeken. Met kennis van de gebruikte technologie is het dan mogelijk om de beveiliging te omzeilen, zodat de burgers toch een blik kunnen werpen op de gecensureerde informatie. Allereerst gaat de groepering na of de binnengekomen meldingen van onbereikbare websites wel echt te wijten zijn aan blokkering op het niveau van de regering, vanaf daar gaat men na hoe en waarom dit gebeurt.

Om dit te kunnen bereiken maakt Citizen Lab gebruik van alle mogelijke vormen van hardware, software en programmeerkunsten. De kennis van het team beperkt zich niet alleen tot politieke of technische kwesties; ook bijvoorbeeld talenknobbels zijn welkom om de buitenlandse websites te screenen en te ontdekken waarom deze door de overheidsinstanties geblokkeerd worden. Graeme Bunton, een lid van Citizen Lab, noemt het een moeilijke kwestie om te beslissen of de blokkering wel of niet gegrond is. Als voorbeeld haalt hij Saudi Arabië aan, dat zegt bepaalde sites te blokkeren om de islamitische cultuur te beschermen. Aan de ene kant is hij van mening dat elke burger recht heeft op vrije informatie, aan de andere kant vindt hij dat er een balans gevonden moet worden tussen informatievrijheid en de bescherming van de eigen cultuur.

Gembird heeft een aantal beheerbare stekkerdozen ontwikkeld. De stopcontacten kunnen aangestuurd worden via USB of Bluetooth. Het eerste model heet SIS-PM en bezit vier stopcontacten die beheerd worden via de USB-aansluiting op de pc. Het Bluetooth-model heeft eveneens vier stopcontacten en zal verkocht worden onder de naam SIS-PM-BT. Deze stekkerdoos kan aangestuurd worden door alle devices met Bluetooth die zich op minder dan tien meter van het apparaat bevinden. Met de bijbehorende software kunnen taken ingesteld worden. Bijvoorbeeld: hoe laat de koffie klaar moet staan of de vaatwasser mag gaan draaien. Als de USB-aansluiting wordt verbroken kunnen de taken in het geheugen blijven staan via de optionele adapter. Het USB-model wordt in mei verwacht, eind dit jaar zou de Bluetooth-versie uitkomen.

Op Heise Online lezen we over een onderzoek dat door de redacteuren van het Duitse c't magazin is uitgevoerd. Zij hebben onderzocht of het aantal uitleesfouten van een zelfgebrande dvd afhangt van het al dan niet bevestigen van een etiket op de dvd. Het blijkt inderdaad het geval te zijn, dat dvd's met een labeltje een veelvoud van het aantal leesfouten produceren van dvd's zonder label. De toegestane grenswaarde wordt ver overschreden. Ook bij cd's zijn labels niet zonder problemen. Bij temperatuursveranderingen kunnen zij losraken en de binnenzijde van bijvoorbeeld de autoradio beschadigen. Als ze foutief worden aangebracht kunnen luchtbubbeltjes achterblijven. Deze bubbels maken een cd instabiel; maar als geprobeerd wordt het bubbeltje met een naald in te prikken wordt vaak de bovenlaag beschadigd. Een alternatief voor etiketten is de watervaste stift; de ballpoint juist weer niet, alweer vanwege mogelijke beschadigingen.