Het Amerikaanse Supreme Court, de hoogste rechtsprekende instantie in de Verenigde Staten, heeft de entertainmentindustrie in het gelijk gesteld in een zaak die was aangespannen tegen twee p2p-ontwikkelaars. De rechters beslisten dat Grokster en StreamCast Networks verantwoordelijk konden worden gesteld voor de handelingen van de gebruikers van hun software, omdat de bedrijven actief tot illegale bestandsuitwisseling zouden hebben aangezet. Daarmee worden eerdere uitspraken van lagere rechters, die in het voordeel van de p2p-bedrijven uitvielen, overboord gegooid.
De verdediging dat de twee bedrijven geen controle hadden over wat er uitgewisseld werd via de p2p-netwerken en dus geen kennis hadden van illegale uitwisselingen, bleek bij de lagere rechtbanken stand te houden. Het waren de gebruikers zelf die beschermd materiaal opzochten en uitwisselden, zonder tussenkomst van de bedrijven. Ook werd teruggegrepen naar een uitspraak uit 1984 over videorecorders van Sony. Omdat de videorecorder vooral ook gebruikt kon worden en aangeprezen werd voor het maken van rechtmatige kopieën, kon dat niet leiden tot aansprakelijkheid van de fabrikant in het geval van illegale opnames door consumenten.
Het Hooggerechtshof heeft nu bepaald dat deze vergelijking niet helemaal opgaat en een beroep op de Sony-zaak moet worden verworpen. Grokster en StreamCast zouden hebben aangezet tot het illegaal uitwisselen van bestanden. Dit zou onder andere blijken uit de marketingpraktijken van de twee die gericht waren op oud-Napster-gebruikers, na het verbod op dat programma. Verder werden geen maatregelen getroffen om illegale bestandsuitwisseling te bemoeilijken en werden gebruikers aangemoedigd om naar populaire muziek te zoeken. Het inkomstenmodel, door middel van advertenties in de programma's, onderstreepte volgens de rechters nog eens het belang dat de fabrikanten hadden bij illegale uitwisseling, die de oorzaak was van het massale gebruik.
De beslissing van de Supreme Court is geen eindoordeel in het proces. Een lagere rechtbank zal opnieuw het proces in behandeling moeten nemen en zijn uitspraak moeten heroverwegen. Het aansprakelijk stellen van enkele grote bedrijven zou de entertainmentindustrie een hoop werk en moeite besparen, omdat in dat geval van processen tegen individuele verspreiders kan worden afgezien. Toch is de uitspraak, die slechts op de twee specifieke gevallen van Grokster en StreamCast van toepassing is, beperkt. Bedrijven van buiten de VS kunnen in elk geval niet op basis van Amerikaanse jurisprudentie worden aangesproken. De industrie verwacht echter wel dat de zaak in zekere mate een voorbeeld kan zijn voor maatregelen in andere landen, vooral de Europese. In Nederland oordeelde de Hoge Raad eind 2003 dat Kazaa niet aansprakelijk kon worden gesteld voor uitwisselingen via zijn dienst.
bittorrent-packets zijn te herkennen door netwerkapparatuur, er zijn immers van die leuke grafiekjes waar je op kan zien hoeveel procent van het dataverkeer via een bepaald protocol gaat. Als je de packets kan herkennen is het vast ook redelijk simpel om al die packets te droppen. En als de overheid bittorrent e.d. zou gaan verbieden is het een korte stap om de ISP te dwingen die packets inderdaad te gaan droppen.Een programma kan je aanpakken, een protocol niet.
Klopt maar als je denkt dat p2p netwerken niets te verdienen hebben dan heb je het mis.Aanvulling:
Een programma kan je aanpakken, een protocol niet.
Eigenlijk is conclusie dat de RIAA e.a. veel geld hebben moeten verbruiken in het aanpakken van Kazaa en anderen, maar uiteindelijk hebben ze niets meer aan de veroordeling. Van een kale kip kan je niet plukken, dus de kosten kunnen ze ook niet verhalen op Kazaa e.d.
Zover ik de Supreme Court kan volgen zijn er meerdere afwegingen geweest die uiteindelijk hebben geleid tot deze uitspraak. De belangrijkste is echter het uitgangspunt van de Supreme Court. De SC gaat er vanuit dat 90% van de files verspreid via FastTrack, het netwerk van Grokster, illegale kopieën zijn. De SC heeft dan ook recht willen doen aan de copyright houders, de film-, boek- en muziekindustrie, vertegenwoordigt door MGM in de huidige casus. Daaruit volgt dan ook het gegeven oordeel, echter om dit uitgangspunt te juridisch te onderbouwen moest de Supreme Court de Sony casus aanscherpen. De Sony casus maakt namelijk geen onderscheid tussen incidenteel en massaal illegaal gebruik.k ga er van uit* dat een belangrijke overweging niet primair de massaliteit is, maar juist dat de bedrijven actief aanzet tot illegale handelingen hebben gegeven, en niets hebben gedaan om deze illegaliteit te voorkomen.
Deze conclusie is nu te trekken omdat de illegale handelingen, het kopieren van materiaal waar copyright op berust, plaats vinden en hebben gevonden. Echter bij een nieuwe technologie, in de ontwikkelingsfase, is het niet aan te tonen dat deze toekomstige technologie gebruikt zal worden om massaal illegale handelingen mee te treffen, aangezien deze data nog niet voorhanden is. Men kan echter wel een 'educated guess' maken en daarop een gerechtelijk claim neerleggen of met gerechtelijke stappen dreigen. Dit laatste zal, mijns inziens, gebeuren.Overigens denk ik wel dat je een grens kan leggen bij bijvoorbeeld 50% illegaal/legaal gebruik. Is misschien niet heel makkelijk te meten in alle gevallen, maar kan best als leidraad gebruikt worden. Als meer dan 50% van de gedownloade (of aangeboden) content illegaal is, zou het programma uit de lucht gehaald moeten (kunnen) worden.
En Usenet dan? Zet die niet aan tot "het illegaal uitwisselen van bestanden"?Grokster en StreamCast zouden hebben aangezet tot het illegaal uitwisselen van bestanden.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Populair: Asus Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Laptops Sony Games Microsoft Consoles Microsoft Xbox One
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True