Wetenschappers van verschillende technische disciplines binnen de gerenommeerde Stanford University hebben zich verenigd in het Stanford Artificial Intelligence Robot (Stair)-project, dat de binnen de kunstmatige intelligentie klassieke Shakey-robot uit de jaren zestig van de vorige eeuw van een update moet gaan voorzien. Shakey was de eerste robot waarin het oplossen van problemen was gecombineerd met het vermogen om te bewegen en de omgeving waar te nemen, en was volgens de Stanford-onderzoekers gelijk het laatste serieuze project waarin die zaken samenkwamen. De bejaarde robot opereerde in een 'blokkenwereld' en kon getypte commando's uitvoeren zoals 'push the block off the platform'. Het project dat tot Shakey's opvolger dient te leiden moet binnen tien jaar de technologie zover hebben gebracht dat 'het nuttig is om een robot in ieder huis en kantoor te zetten', aldus de onderzoekers.

Shakey the Robot

'Stel je voor dat na een feestje je robot binnenkomt en de kamer opruimt, de kopjes vindt die je gasten achter de bank hebben laten vallen, het afval verzamelt en opruimt en de vaatwasser vult', zo drukt projectleider Andrew Ng de mission statement van het STAIR-project uit. De huiskamer opruimen is een van van de vier taken die het team zich ten doel heeft gesteld. De andere zijn het halen van een persoon of object binnen een kantoorruimte na mondelinge instructie, een rondleiding geven in een veranderende omgeving en het inelkaar zetten van een Ikea-boekenkast met verschillende stukken gereedschap. Daartoe moeten verschillende technieken worden samengebracht, op gebieden zoals spraak- en beeldverwerking, navigatie, leren en redeneren. Het grootste probleem zit in het onafhankelijk maken van de robot van vaststaande scenario's. 'Een bord op een vingertop rond laten draaien is een te programmeren probleem, maar een onbekend type kopje herkennen en oppakken is allerminst een eenvoudige opgave', aldus Ng.

De onderzoekers hebben een algoritme ontworpen dat een eerste prototype, dat niet meer beslaat dan een robotarm, een camera en een laptop, in staat stelt om objecten te selecteren die een zekere gelijkenis vertonen met objecten uit een trainingsverzameling met alledaagse zaken als sleutels, schroevendraaiers en rollen plakband. De robot moet vijf verschillende soorten objecten op kunnen pakken: een kopje, een potlood, een baksteen en een cocktailglas, waarbij het algoritme de beste locatie bepaalt om het object vast te pakken, zoals het kop-oortje of het midden van het potlood. 'De robot slaat een paar afbeeldingen van het object op en trekt conclusies gebaseerd op een 3d-analyse, en pakt het ding vervolgens op', verduidelijkt Ng. 'De plakbandrol lijkt een beetje op het oor van een kopje maar heeft ook overeenkomsten met een boek. Het algoritme formuleert de beste locatie gebaseerd op eerdere ervaring en vertelt de arm waar die heen moet', zo voegt de wetenschapper eraan toe.

Een aantal Stair-teamleden met de proto-vaatwasmachine-inruimer

In plaats van de eerder aangekondigde 300 miljoen dollar zal Intel één miljard dollar gaan investeren om een fabriek in Ho Chi Minh-stad (Vietnam) te bouwen. In deze fabriek zullen de in Intels fabs gebakken chips van een behuizing worden voorzien en getest worden. Een dergelijke fabriek wordt ook wel een assemblage- en testfaciliteit genoemd. In eerste instantie wilde Intel een fabriek bouwen met een oppervlakte van veertienduizend vierkante meter: de eerder genoemde investering van 300 miljoen dollar. Echter, uit een intern onderzoek bleek dat een test- en assemblagefaciliteit het efficiënts werkt bij een oppervlakte 46 duizend vierkante meter. De grootste microelektronicafabrikant ter wereld besloot daarom om de investering uit te breiden en een fabriek van deze grootte te bouwen die als model moet gaan dienen voor alle andere test- en assemblagefaciliteiten van Intel.

Intel verwacht dat in maart 2007 de eerste schep de grond in zal gaan. Ergens in 2009 zal de fabriek helemaal af zijn en zullen de eerste geteste en geassembleerde chips uit de fabriek komen rollen. In totaal zal de faciliteit aan 4000 mensen werk verschaffen en zal de grootste assemblage- en testfaciliteit van Intel worden. Op dit moment heeft Intel al dergelijke fabrieken in zes andere locaties: in Penang en Kulim in Maleisië, in Cavite op de Filippijnen, in Chengdu en Sjanghai in China en in San Jose op Costa Rica. De investering maakt deel uit van een budget van bijna 6 miljard dollar dat Intel gereserveerd heeft om zijn productiecapaciteit uit te breiden.

Het Amsterdamse bedrijf Sellaband.com, dat drie maanden geleden van start ging, heeft vorige week het eerste door internetters bekostigde cd-opname-contract getekend, met de Nederlandse band Nemesea. Het is een nieuw voorbeeld van 'crowd funding', waarbij het internet als doorgeefluik fungeert om via vele geïnteresseerden een bedrag bijelkaar gesprokkeld te krijgen. In dit geval gaat het om vijftigduizend dollar, en met dat geld kan de band een cd opnemen in een topstudio onder leiding van een ervaren producer, waarop de schijfjes worden gefikt, verpakt en verstuurd. Bands en muziekliefhebbers kunnen zich op de site aanmelden en gaan vervolgens naar elkaar op zoek, waarbij de fans hun favoriet met een minimuminleg van tien dollar kunnen steunen - wat ze overigens in een andere band kunnen stoppen of terug kunnen krijgen als de grens van vijftigduizend dollar niet wordt gehaald.

Sellaband.com staat onder leiding van ex-Shell-manager Paul Betist, die zich stoorde aan de 'plastic popcultuur' waarin steeds verdacht veel op elkaar lijkende muziek wordt uitgebracht, als gevolg van het feit dat slechts een handjevol lieden het geld en dus het succes verdelen in de muziekwereld. 'Waarom zou de luisteraar niet mogen bepalen welke muziek er wordt uitgebracht?', vroeg Betist zich af. Pas nadat hij zag dat Idols-kijkers bereid waren te betalen om hun favoriet de finale in te sms'en durfde hij de stap aan om zijn baan eraan te geven, overigens pas na vele maanden extra onderzoek zodat Betist pas in april van dit jaar bij Shell vertrok. De site ging vervolgens half augustus van start en heeft ondertussen een internationaal gebruikersbestand opgebouwd - eerst vooral Nederlanders maar inmiddels vormen Amerikanen, Fransen en Britten de hoofdmoot.

Het Sellaband.com-model, dat volgens Betist 'natuurlijk zal worden nagedaan', vormt één van de mogelijkheden die zich momenteel aandienen die het traditionele businessmodel van de muziekindustrie bedreigen. Een ander recent voorbeeld is YouTube, waarmee bijna-eigenaar Google aan lijkt te sturen op een door advertenties ondersteunt 'on demand'-model waarmee de rechthebbenden meedelen in reclame-inkomsten. Relevant is wat dat betreft overigens dat Sellaband.com geen rechten op de muziek van de band afneemt in ruil voor het cd-contract, de tegenprestatie die traditionele labels veelal tegenover de investering in een band plaatsen.

Van het 'startkapitaal' van vijftigduizend dollar gaat dertigduizend op aan de opnamesessies en productie, en de overige twintigduizend gaat naar het persen van cd's voor de 'believers', de mensen die ieder minimaal tien dollar in de band hebben belegd. Dat is echter niet alles wat de investeerders krijgen: die hebben ook recht op een derde van de advertentie-inkomsten die de pagina's van de betreffende band op de site genereren, evenals de site zelf en de band. Johan Vosmeijer, een afvallige van Sony BMG die voor Sellaband.com ging werken, verwacht dat de believers hun geld er na een jaar uithebben. Daarna stopt Sellaband overigens met het pakken van een derde van de inkomsten en wordt de opbrengst van eventueel - wegens toegenomen vraag - bijgeperste schijfjes fifty-fifty verdeeld onder enerzijds de band en anderzijds de verzameling believers. Het zal interessant zijn om te zien of er vraag ontstaat en blijft naar de cd'tjes, aangezien de tracks, om de reclame-inkomsten te kunnen genereren, een jaar gratis op de Sellaband-site te downloaden zullen zijn.

Op een marketingevenement in München heeft AMD de eerste officiële details over zijn 4x4-platform, door AMD zelf bestempeld als 'Quadfather', onthuld. Twee weken geleden meldden we al dat de Quadfather-processors van AMD op 14 november van dit jaar - tegelijk met de quadcore-cpu's van Intel - geïntroduceerd zouden worden en het lijkt er op dat die datum nog steeds vaststaat. De lancering van het platform zal in samenwerking met nVidia gebeuren, die voor de chipset zal gaan zorgen. Ook de modelnummers van de cpu's zijn bevestigd. Het eerste model is de FX-70 welke draait op 2,6GHz, de middenmoter is de FX-72 (2,8GHz) en de koploper zal de FX-74 zijn met 3,0GHz en allemaal zullen ze een L2-cache van 2MB bevatten. In het tweede kwartaal van 2007 volgt nog de FX-76 die weer iets hoger geklokt zal zijn, namelijk op 3,2GHz met ook weer 2MB L2-cache. Alle FX-cpu's zijn gebaseerd op de 90nm Windsor-core en kunnen maximaal zo'n 125 watt verstoken.

Het instapmodel van het 4x4-platform zal worden verkocht als een dualprocessorpakketje en zal over de toonbank gaan voor rond de 1000 dollar. Volgens AMD zal het 4x4-platform later probleemloos kunnen worden voorzien van quadcoreprocessors, waarvan de codenaam 'Agena' is. Deze processors worden halverwege 2007 verwacht. Het is echter de vraag hoe het zal gaan met de beschikbaarheid van software die voordeel kan halen uit het gebruiken van vier kernen. AMD verwacht zelf dat er in 2007 meer dan twintig multithreading spellen uit zullen komen. Een extra zorgenpost voor AMD is het feit dat de Home Basic-editie van Windows Vista niet overweg zal kunnen met twee processors, waardoor sommige mensen moeten kiezen of delen. Wat het leven voor AMD in de eerste helft van 2007 nog iets zuurder maakt, is dat de quadcore-cpu's van Intel wél door alle versies van Windows Vista ondersteund worden, omdat Intel gebruik maakt van vier cores op één socket.