Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 66 reacties

De muzieksite Sellaband.com, die muziekliefhebbers liet investeren in hun favoriete artiesten en bands, is maandag failliet verklaard. Volgens de curator van het Nederlandse bedrijf wordt er hard gewerkt aan een doorstart.

Het faillissement van Sellaband werd gemeld door Rechtspraak.nl. Paul Schaink, de curator van Sellaband, bevestigde dat maandag het faillissement werd uitgesproken nadat de surseance van betaling verliep. Verder wilde hij alleen kwijt dat er 'hard aan een doorstart wordt gewerkt'.

Op de website van Sellaband wordt met geen woord over het faillissement gerept; er valt slechts te lezen dat er 'onderhoudswerkzaamheden' worden uitgevoerd. Het bedrijf was niet bereikbaar voor commentaar.

Sellaband werd in 2006 opgericht door drie Nederlanders. De site liet muziekliefhebbers investeren in hun favoriete muzikanten; onder anderen Idols-finaliste Hind, de Groningse band Nemesea en de Hawaïaanse artiest Cubworld haalden via de site geld bij hun fans op.

Fans investeerden op Sellaband minimaal tien euro in hun favoriete artiest; werd er genoeg opgehaald, dan kon in een professionele studio een plaat worden opgenomen. De winst die de artiest met zijn album maakte, deelde hij dan weer met zijn 'believers'. Tot en met januari zouden circa 3400 bands zich bij de site hebben ingeschreven. Het is niet bekend wat er met het ingelegde geld gebeurt als het bedrijf geen doorstart maakt.

Sellaband failliet

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (66)

Straks zal er niemand meer in bandjes investeren.
De albums brengen door te weinig verkopen gewoon niets meer op vergeleken met vroeger.

[Reactie gewijzigd door 80466 op 23 februari 2010 16:04]

Hmmm, of de beloningen moeten omlaag, labels strijken zo'n 70% van de kostprijs van een album op, en dat is vóór de distributie. Als ik dan zie dat er artiesten zijn die het voor elkaar krijgen om een paar miljoen schuld te krijgen (en dat is met onderpand waarschijnlijk), dan denk ik: doe maar gewoon. We kunnen leuk zeuren met z'n allen op de bankmanagers, maar de artiesten, studiobazen en filmsterren kunnen er ook wat van. Soms hebben ze haast net zo weinig talent als bankmanagers!

-Edit-
Gezien de reacties dien ik te retificeren: Ja, sellaband was een van de weinige vernieuwingen in een industrie die op zijn lobby-proces na zo stijf is als een hark.

Mijn persoonlijke mening is dan ook dat het jammer is dat deze site failliet is, hoewel sellaband wel heel erg focusde op één kant van het "bedrijfsproces". Voor een echt succesvol iets zul je de hele industrie moeten beconcurreren, dat wil zeggen: niet alleen geld om het album op te nemen, maar ook: vertegenwoordiging, concerten, ondersteunend personeel, vervoer, opnamestudio's, en distributie.

Dit alles uiteraard met een 'Max Havelaar' mentaliteit (hoorde gister Ben en Jerry bij de Coen en Sander show op 3FM, die hadden het daar ook over, hoe ze onder de indruk waren van de Nederlandse mentaliteit als je het vergelijkt met de super-size-me Amerikaan), als in: niet te weinig, niet te veel.

Combineer een investeringsconstructie zoals er bestond, met een stukje goede marktwerking door het gehele proces in de hand te hebben (van productie tot download), en met een kwalitatief aanbod, verkoopt het product zichzelf.

Overigens wil ik vooral benadrukken dat het kwalitatief aanbod iets is waar veel te behalen valt. Het zal een dergelijk concept "toch" niet lukken om grote namen te krijgen, maar er zijn zat cover-artiesten/bands die soortgelijke entertainment verzorgen. Bied soortgelijke "beats" aan die lijken op het product wat de gevestigde industrie verzorgt, win marktaandeel op kwaliteit, en ga vervolgens uitbouwen.

Het idee was aardig, maar het diende beter uitgewerkt te worden. Ze hielden vast aan gevestigde winkels, studio's, en uiteindelijk ook: platenlabels. Ik geloof dat Universal hier redelijk aan verdient had (uit mijn hoofd, kan ook Warner zijn), dit via het contract dat Hind had.

[Reactie gewijzigd door Umbrah op 23 februari 2010 17:56]

Je KRIJGT geen geld van je platenmaatschappij, je LEENT geld van je platenmaatschappij. Als je plaat niet verkoopt kan je zomaar met enorme schulden achterblijven (voorschotten/productie/marketing en distributie kosten). Het onderpand is verrekend in de winstdeling, bij je eerste contract mag je je handjes dichtknijpen als het label je 5% geeft op de plaatverkoop, echter airplay is veel interessanter (kwa opbrengsten), schrijf je eigen nummers en je vangt minstens 67%.

Helaas zijn platenlabels de enige banken die jou geld willen lenen (mits je goed verkoopbare muziek maakt) dus je moet wel het risico aangaan met een geldschieter want jij spaart het niet zomaar bij elkaar. Professioneel muziek maken is ondernemen inclusief de risico's. Sellaband was een mooi initiatief waarbij de productie door je fans werd betaald.
Lol, het klopt wel dat ze je een "lening" geven, het klopt wel niet dat ze je met een schuldenput achterlaten, zo werkt het echt wel niet.

Voorbeeld: men besluit €10.000 in je te investeren, dan zal je geen cent van je plaat zien tot die €10.000 is gerecupereerd. Het risico ligt altijd bij de platenfirma. Verkoop je in je hele leven maar één CD zal die put van €10.000 voor de platenfirma zijn.
Ja hoor, en wat is het idee van sellaband dan geweest? Juist, bandjes die geen platenlabels e.d. hebben helpen om een plaat te kunnen opnemen. Hierdoor zit er dus geen Label die 70% opstrijkt voor de distributie.
als ze al waren begonnen met een efficient buissness model dat slecht 7 (in plaats van 70) % van de inkomsten hoefde op te leveren, samen met het 'investeeer in je band' idee, dan had het al heel anders gaan lopen,

het max-havelaar principe is hier een redelijker voorbeeld van, bovendien kun je ook de basis waarop contracten lopen zo schikken dat jonge bands je ook na een tijdje kunnen dumpen (zodra zij (en jij) uit de kosten zijn.


het grootste probleem is / was / wordt nog steeds dat de userbase VEEL te klein was, en dat komt mede omdat er geen TV programma achter zit (al was het maar de TROS).
Artiesten die miljoenen verdienen (of verliezen) zijn procentueel gezien bijna als afrondfout weg te cijferen. Het merendeel van de artiesten die ik ken kunnen amper rondkomen van hun verdiensten aan kunst, de meesten moeten er nog een k*-baantje bij naast hebben.

Ik ben wel benieuwd waar de informatie staat dat een platenlabel 70% winst maakt op releases? Linkje graag....
Hij zie niets over winst.
Het kan best zijn dat een platenmaatschappij 70% van de opbrengst van een plaat binnenhaalt. Maar de platenmaatrschappij maakt ook de kosten en zal die uit de inkomsten van de componist/schrijver en met name de artiest willen recuperen. De artiest houdt dan misschien aan een plaat weinig over (zeker aan eeen eerste album) maar heeft potentieel wel een forse toename in bekendheid en de daaruit voortvloeiende optredens met hogere gages.
Een flink deel van de kosten die door een platenmaatschappij worden gemaakt zitten ook in die promotie van een artiest en het bekender maken van die artiest en zijn nummers.
Lees dit stuk: http://www.ram.org/ramblings/philosophy/fmp/albini.html en je weet precies hoe het werkt. (en dan geef je daarna hopelijk genuanceerdere meningen :-P )
Het is een stuk dat Steve Albini (producer, nirvana, pixies, http://en.wikipedia.org/wiki/Steve_Albini#Recording_work) heeft geschreven over het (dis-) functioneren van de muziek industrie. Erg leerzaam als je echt wilt weten hoe het zit.

jjkewl was me net voor.

[Reactie gewijzigd door blissard op 23 februari 2010 17:30]

Ik denk dat het eerder te maken heeft met de muziek die men maakt? Als je populair genoeg bent/wordt, zal je als band/artiest niet van dit soort alternatieven gebruik hoeven te maken.
Het mooie aan dit initiatief is dat je niet afhankelijk bent van wat een platenmaatschappij van je muziek vind, maar wat het publiek vind.
Hoe vaak hoor je het verhaal niet van een bekende band/muziekant dat ze eerst 100 keer afgewimpeld zijn door platenboeren totdat er eindelijk eens iemand brood in zag om vervolgens razend populair te worden?
Door hoor je maar heel weinig... De platenboeren hebben een goed gevoel voor wat er wel en niet zal aanslaan. Als ze dat niet zouden hebben, dan zouden ze de concurrentie niet overleven.

In de paar gevallen dat ze vroeger veel afgewimpeld zijn, denk ik eerder dat de artiest zelf veranderd is, en daardoor later wel succesvol kon worden.
Ja maar een platenboer weet ook wat het kost om zo'n product aan de man te brengen. Een groepje mag nog zo goed zijn, het kost altijd een pak geld om ze te kunnen promoten. En niet elk groepje dat goed is zal de eindmeet halen, er zijn vele zaken die een investering waardeloos kunnen maken voor je product in de winkel ligt dus het is niet zo dat je per goed groepje je gegarandeerd winst zal maken.

De muziekindustrie zit nu eenmaal met een pak minder inkomsten dus wordt er ook minder geïnvesteerd. Als je vroeger 10 goede bands kon doen als A&R heb je nu maar een budget voor 1 groep en uit die groep moet dan het maximum geperst worden. Met zo weinig speelruimte kiest men dan natuurlijk voor bakvis groepjes, dat brengt altijd op.
gezien de wijze waarop platenmaatschappijen graag op safe spelen en dezelfde concepten eindeloos blijven uitmelken ('de nieuwe Amy Winehouse') en hun marketingmachines op een klein groepje tamelijk talentloze maar 'lekkere' artiesten inzitten (Britney Spears, Rihanna, Avril Lavigne, dat werk) heb ik sterk mijn twijfels over de goede intuïtie bij die lui. de 80/20 regel is goed maar zij gaan voor de bovenste 2%; minimale inspanning, maximale winst.
Maar hoe kun je populair worden als je je eerste album niet eens kunt produceren omdat je er het geld niet voor hebt? Daar ging dit concept over - mensen sturen een demo naar de site, anderen horen het, zeggen 'Hmm dat klinkt goed hier heb je geld om een album te maken', en tadaah.

Maar als niemand je rommel wil zal dat niet lukken. En als je wel leuke muziek kunt maken maar er nooit de kans voor krijgt, zul je ook nooit populair worden.

Het is niet zo eenvoudig als je het je wel voorstelt, helaasch.
Nu.nl weet te melden dat investeerders hun geld terug krijgen. Dit geld is op een aparte rekening gezet:
http://www.nu.nl/internet/2191372/sellaband-failliet.html

" Fans die geïnvesteerd hebben in bands die die drempel nog niet hebben gehaald, krijgen na het faillissement hun geld terug omdat hun kapitaal op een aparte bankrekening wordt bewaard."

Ik hoop dat het waar is.. ik heb er ook nog geld in zitten.

[Reactie gewijzigd door yendis op 23 februari 2010 16:29]

Dat zou wel heel netjes zijn.
En tevens ook een vertrouwensboost voor eventuele andere soortgelijke initiatieven.

Het zou wat erg treurig zijn als alle investeringen door fans gewoon verdwenen zouden zijn, zonder dat de artiest daadwerkelijk een opname kon maken. Ik zou wel twee keer nadenken dan om in zo'n project te investeren.

[Reactie gewijzigd door - peter - op 23 februari 2010 16:36]

Op wikipedia staat wie wel zijn drempel gehaald heeft.

Heel crue voor mensen die hun artiest een warm hart toedragen, ze krijgen dan waarschijnlijk niets terug.
Als dat waar is, zou het bedrijf dus nog een andere inkomstenbron moeten hebben gehad waarmee haar financieringsbehoefte (vaste kosten) werd vervuld. Ik help het je hopen.
Ik ben eigenlijk meer benieuwd naar de onverkochte LTD ED CD's die gewoon van mij zijn, weet niet wat ik moet met o.a. 14 cd's van Lily, maar heb ze liever zelf dan dat er niks mee gebeurd
Sisko, niet helemaal duidelijk is wat je bedoelt (t), maar ik denk dat je een vordering op een failliete boedel hebt en niet meer dan dat.
Erg vervelend, had bij een aantal bandjes nog "aandelen" en ook een paar welke hun album aan het opnemen zouden zijn, vrees dat niemand hier iets van terug gaat zien.

Waar het faillissement imho aan te wijten is, is de bar slechte marketing van Sellaband. Er is nooit echt een grootschalige marketingcampagne geweest om naamsbekendheid te verwerven, dat terwijl de site behoorlijke partners had. Ook de muziek die uit de Sellaband stal kwam was van erg goede kwaliteit en veel van de artiesten deden toch redelijk aan persoonlijk contact met hun fans/investeerders, wat het geheel allemaal extra leuk maakte. Maar feit blijft dat er veel te weinig mensen zijn die de site kennen of er in willen investeren. Had Sellaband actiever aan marketing gedaan (flyers bij concerten, tv-spotjes, ads in jongerenbladen, etc.), dan was het waarschijnlijk gewoon succesvol geweest.
Zo zie je maar dat ook muziek uitgeven een vak is dat je moet leren. Ik denk dat een initiatief als Sellaband een veel grotere kans van slagen zou hebben gehad als er een paar door de wol geverfde experts uit de traditionele muziekindustrie bij waren betrokken. Mensen die weten hoe je een artiest promoot en die de weg in de mediawereld goed kennen.

Het is wat dat betreft vergelijkbaar met heel veel mensen die een webwinkeltje zijn begonnen omdat ze zo handig waren met websites bouwen. Maar uiteindelijk heb je toch retailervaring nodig om een gezonde winkel op te bouwen.
De directeur van Sellaband was een hele hoge pief bij Sony Nederland, onder directeur geloof ik. Hij had ook nog iemand anders mee genomen van Sony naar Sellaband en dat was ook geen nieuwe. Kennis hadden ze wel.

Toch jammer, had zelf ook nog wat centjes bij hun staan. Maar dat komt wel terug, het geld van artiesten die nog niet aan het opnemen waren staat ergens op een rekening in Duitsland. De constructie is zo opgezet dat bij een falliet van Sellaband dat geld niet gebruikt kan worden om de schuldeisers te betalen. Dit is een eis geweest van de bank (dacht ik) voordat ze Sellaband een start kapitaal gaven.
Hoe het zit met de artiesten die nog geld krijgen van Sellaband weet ik niet. Wat ze doen met de onverkochte CD's die nog ergens in een magazijn liggen durf ik ook niet te zeggen.
Oud directeur sony nederland niet door de wol geverfd genoeg voor je ?

En niet te vergeten een hele rits producers die ook bekend zijn. Zoals: Tony Platt (AC/DC, Bob Marley), Attie Bauw (Scorpions, Judas Priest), Peter Denenberg (Spin Doctors, Deep Purple), Steve Bush (Stereophonics, Corinne Bailey Rae), Mick Glossop (Van Morrison, Waterboys), Malcolm Burn (Patti Smith, Emmylou Harris) en Greg Haver (Manic Street Preachers, Super Furry Animals).


Ik weet niet wat de reden geweest zal zijn uiteindelijk, maar het is zeker niet wat jij hier zegt

[Reactie gewijzigd door Sisko op 23 februari 2010 17:59]

Waar het faillissement imho aan te wijten is, is de bar slechte marketing van Sellaband.
En waar moet dat van betaald worden? Een beetje marketing kost snel tienduizenden euro's als je een beetje publiek wilt benaderen, het moet wel ergens vandaan komen.

Als ik hier nu op mijn werk Sellaband roep, weet 80% overigens prima wat het is, zo onbekend waren ze niet. Er hebben bijvoorbeeld ook 2 artiesten (Hind en nog een andere) bij P&W gezeten, snel 1 miljoen kijkers. Dat is ook een manier om publiciteit te krijgen.

[Reactie gewijzigd door PWM op 23 februari 2010 16:31]

Beetje een typisch voorbeeld hoe het niet moet bij een online dienst. Net als bij webwinkels had hier dus gewoon duidelijk gemeld moeten worden dat ze in de problemen zaten. Was de boel wel dicht gegooid of kon er gewoon nog steeds geld geïnversteerd worden?

@GWX ik heb het dan ook over de afgelopen paar dagen/weken dat er al problemen waren. Zo een faillissement komt niet zomaar uit de lucht vallen.

[Reactie gewijzigd door MittaM op 23 februari 2010 16:16]

Als je had geklikt, valt te zien dat de website niet meer kan worden bereikt: servicemededeling :)
Over openheid van zaken gesproken.
Terwijl je failliet verklaard bent doodleuk een servicemelding plaatsen. :(
De boel dichtgooien is dé manier om er echt zeker van te zijn dat je zaak over de kop gaat. Probleem daarbij is dat je dan nog persoonlijk aansprakelijk kan worden ook. Zolang er nog de mogelijkheid is te investeren, dwz zolang er nog geld binnenkomt is er nog een mogelijkheid dat je niet failliet gaat.
Drempel was te hoog, ik heb geen 50.000 euro nodig om een plaat uit te brengen :/
De laatste maanden (weet niet precies vanaf wanneer) kon je als band zelf bepalen wat voor budget je nodig had. Je kon toen ook kiezen of je wel of niet een fysieke CD wou maken. Ook de price per part was in te stellen. Sommigen vroegen 20 dollar voor een part, anderen 5. Bij 5 kreeg je dan normaliter geen fysieke CD. Bij meerdere parts kon je soms extra goodies krijgen (T-shirts b.v., signed editions of bij heel veel parts een meet met de artiest). Sommigen hadden ook dat je met 1 part alleen de download kreeg en met 2 ook de fysieke CD.

Ik heb op het eind nog een aantal bandjes gezien die 30.000 of 10.000 probeerden te halen zowel met als zonder fysieke CD.

[Reactie gewijzigd door W3ird_N3rd op 24 februari 2010 03:29]

Het was 50.000 dollar.
En het was niet alleen het opnemen van een cd..
Het was:
a) inhuur van goede bekende studio's
b) inhuur van bekende mensen voor begeleiding van de opnamens
c) promotie
d) distributie
e) beetje voor sellaband zelf :)

dan heb je wel zo'n 50.000 dollar nodig als je het allemaal op telt.
Een faillissement wordt toch meestal aangevraagd door een partij die nog geld tegoed heeft van een organisatie. Aangezien het hele concept er op was gebaseerd dat er pas opnamen zouden worden gemaakt op het moment dat er voldoende sponsors waren verwacht je niet dar het faillissement is aangevraagd door een studio.
Door wie is dan wel het faillissement aangevraagd? Is dit concept wellicht ten onder gegaan aan te grote kosten in de overhead?

Wel jammer overigens dat de boel failliet is. Het was een mooi tegengas actie tegen de gevestigde orde in muziekland (die clubs die alleen nog maar platen willen uitbrengen als je al een grote naam bent, of als je zelf een enorme zak met geld meebrengt).
Een faillissement wordt toch meestal aangevraagd door een partij die nog geld tegoed heeft van een organisatie
De belastingdienst bijvoorbeeld. Als je bijvoorbeeld geen premies voor je werknemers afdraagt of geen BTW afdraagt.
Of simpelweg achterstallig loon, huur voor serverfarm, huur voor het bedrijfspand etc. Er zijn inderdaad genoeg redenen te bedenken voor een bedrijf dat 5-10 mensen in dienst hebben/hadden.
Ben wel erg benieuwd hoe ze zo relatief snel failliet zijn gegaan: teveel kosten en te weinig inkomsten, geld verdwenen, beloftes niet nagekomen? ..dat is wel even belangrijke info om te weten natuurlijk.

Doorstart is leuk, maar als je niet kunt aangeven waarom je ten eerste het hoofd niet boven water hield..gaat een doorstart niet veel zin hebben, toch?
Te hoge kosten waarschijnlijk. Of te weinig inkomsten, 't is maar hoe je het bekijkt. Maar als je bedenkt dat er zo'n 5-10 fulltimers in dienst van Sellaband waren, heb je dus al +- 600.000 euro personeelskosten per jaar (inclusief werkgeverspremies enzo). Daar komen nog overige operationele kosten bij als adviseurs, servers, etc, en dan zit je zo aan een miljoen per jaar aan kosten. Bedenk dat er 3,5 miljoen is geinvesteerd en we nu 4 jaar na oprichting zijn, en dan is het simpelweg op. :)

Jammer maar helaas, heeft het concept niet genoeg gerendeerd. Maar dat wil niet zeggen dat het concept op zich niet goed is. :)
Vond het ook al een vreemd concept, als je Hind erover hoorde dat er 100.000 nodig was voor promotie, en 50.000 voor het album zelf
Dat soort cijfers is natuurlijk afhankelijk van het doel van je plaat, waar je mee tevreden bent. Ik kan me voorstellen dat een artiest als Hind graag top40 noteringen wil, TV optredens, airplay hebben op de radio, misschien een concertje in de HMH o.i.d. Of je bent als artiest alleen geinsteresseerd in het underground circuit, dan heb je aan een goede achterban en fanbase al enorm veel. Dan zijn de bedragen waar Hind het overheeft astronomisch hoog.
Hmmm... ik hoorde onlangs van een soortgelijk initiatief... http://www.sonicangel.com/

Opgericht door Maurice Engelen (Praga Kahn, Lords of Acid) en Bart Becks (ex-ceo Belgacom Skynet)...

Hopelijk doen zij het beter? Is een fusie geen idee?
Maurice is alvast een goed zakenman en een CEO van Belgacom kan je ook geen kleintje noemen!
Spijtig, het concept was gedurfd en had veel potentie, ik denk dat de bekendheid (marketing) een van de dingen zijn die niet optimaal waren.

Het is natuurlijk pure speculatie, ik zou dus ook graag willen weten wat er nu precies verkeerd is gegaan...

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True