Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

Uploadfilters en linktaks zijn ophanden

Europarlement stemt voor auteursrechtrichtlijn

26-03-2019 • 06:00

309 Linkedin Google+

Vragen over de komende auteursrechtrichtlijn

Stel je voor, je probeert in de zomer van 2021 een video te uploaden naar YouTube zoals je dat al vaak hebt gedaan, maar er gaat ineens iets mis. De internetverbinding is niet verbroken, het gaat niet om verboden terroristische content en alle stappen zijn juist doorlopen. Toch verschijnt de video niet op YouTube. Het lijkt erop dat de video een rode vlag heeft gekregen en dat een of ander mechanisme hem eruit heeft gefilterd. Als gevolg daarvan is de uploadpoging onderschept en wordt het uploaden geblokkeerd. Dit lijkt een tafereel dat we ons alleen kunnen voorstellen in landen met een repressief, autoritair regime dat zijn greep op internet wil verstevigen. In de meeste Europese landen is het echter moeilijk voorstelbaar.

Toch is dat wat er waarschijnlijk over pakweg twee en een half jaar aan gaat komen. Het Europees Parlement stemde dinsdagmiddag in Straatsburg in met het voorstel voor een vernieuwde EU-auteursrechtrichtlijn. Daarmee is het wetgevingsproces van de zijde van de EU ten einde. Volgens de initiatiefnemers is dit goed nieuws, want zij stellen dat de nieuwe regels iets doen aan de financiële positie van auteurs. Een modernisering van het auteursrecht is volgens hen broodnodig. Critici wijzen echter op de forse negatieve neveneffecten, zoals oprukkende uploadfilters en linkbelastingen. Hoe zit het met de regels daarvoor, wie krijgen er allemaal mee te maken, wat zeggen voor- en tegenstanders ervan en is dit langlopende wetgevingsproces nu ten einde?

Wat is de voorgeschiedenis van de auteursrechtrichtlijn?

De oorspronkelijke auteursrechtrichtlijn stamt alweer uit mei 2001 en werd volgens de Europese Commissie na drie jaar van diepgaande discussies goedgekeurd. De Commissie noemde de richtlijn 'een mijlpaal in het proces dat grensoverschrijdende handel in auteursrechtelijk beschermde goederen en diensten gemakkelijker moet maken'. De richtlijn moest dienen als een aanvulling op de rechtsbescherming van de zogeheten voorwaardelijke-toegangsregeling. Dit is een verdrag dat in 2003 in werking trad en afkomstig is van de Raad van Europa, een los van de EU staande Europese verdragsorganisatie die onder meer verantwoordelijk is voor het EVRM, het mensenrechtenverdrag. Deze regels zijn bedoeld om de aanpak van de ongeoorloofde ontvangst van gecodeerde televisie- en radiodiensten te harmoniseren tussen de verschillende lidstaten van de Raad van Europa. Op grond van de richtlijn mag je bijvoorbeeld geen 'illegale voorzieningen voor commerciële doeleinden produceren, importeren, verspreiden, verkopen, verhuren, bezitten, installeren of onderhouden'.

Rechthebbenden vonden echter dat deze richtlijn op het vlak van de bescherming van hun rechten de nodige tekortkomingen had, iets wat de in 2001 ingevoerde auteursrechtrichtlijn van de EU moest verbeteren. Ook toen, bijna twintig jaar geleden, werd al een voorschot genomen op de eventuele noodzaak van vernieuwing van de regels op basis van de technologische ontwikkelingen in de praktijk. 'Marktontwikkelingen moeten echter van dichtbij in de gaten worden gehouden om ervoor te zorgen dat de wetgeving in consequente, aanvullende bescherming voorziet', aldus de Commissie. Daarbij werden ook de nodige, bijna 'prehistorisch' klinkende observaties en uitspraken gedaan. Er werd bijvoorbeeld vastgesteld dat 'de nieuwe generatie digitale videorecorders niet langer videobanden gebruikt, maar direct opneemt op de harde schijf' en dat 'de opgenomen programma's alleen met een geldige smartcard kunnen worden bekeken'. Verder werd gewezen op opkomende online muziekdiensten, zoals Pressplay, een joint venture tussen Universal Music Group en Sony Music Entertainment die tussen 2001 en 2003 operationeel was.

Vernieuwing ligt dan ook voor de hand, al valt op dat de Europese Commissie in 2003 ook sterk benadrukte dat voorzichtigheid is geboden bij het beschermen van de rechthebbenden. "Overbescherming moet echter worden vermeden om innovatie en economische ontwikkeling niet te verstikken en om gebruikersrechten, inclusief fundamentele rechten zoals de vrijheid van meningsuiting of het recht op privacy en bescherming van persoonsgegevens, niet op onrechtmatige wijze te beperken."

Waarover gaat het beruchte artikel 13?

Die waarschuwing om overbescherming te vermijden lijkt de Commissie als medewetgever zestien jaar later alweer te zijn vergeten, want als je het recentste ontwerp van de vernieuwde EU-auteursrechtrichtlijn leest, worden er nogal wat verregaande, nieuwe verplichtingen ingesteld die bedoeld zijn om de rechten van uitgevers en auteurs te beschermen. Artikel 13 is daarbij het artikel dat het meest onder het vergrootglas is komen te liggen en waarop de meeste kritiek zich richt. In het recentste ontwerp van de richtlijn zijn deze regels vreemd genoeg geschaard onder artikel 17, maar omdat hiervoor altijd over artikel 13 werd gesproken, houden we dit hieronder ook aan. De regels zijn op zichzelf verder niet of nauwelijks gewijzigd ten opzichte van eerdere lezingen.

Artikel 13 gaat over aanbieders van onlinediensten om inhoud te delen. Deze aanbieders wordt verplicht om te voorkomen dat op hun platforms auteursrechtelijke beschermd materiaal wordt geplaatst. Voor alles dat wordt geüpload, moet je als platform toestemming regelen bij de rechthebbende. Kortom, platforms worden zelf aansprakelijk als een gebruiker beeldmateriaal uploadt waarop auteursrecht rust. De rechthebbenden hoeven dan niet meer achter deze gebruiker aan, maar kunnen het platform aansprakelijk stellen.

Al kun je er auteursrechtelijk beschermd materiaal uploaden, artikel 13 gaat niet over sites als Tweakers

De in dit artikel gebruikte term 'aanbieders van onlinediensten om inhoud te delen' is nogal vaag en op het eerste gezicht vallen veel platforms en websites onder deze omschrijving. Christina Angelopoulos, docent auteursrecht aan de Cambridge-universiteit, zei eerder echter al dat artikel 13 alleen op grote platforms als YouTube en Facebook is gericht. Internetproviders vallen er niet onder en datzelfde geldt voor online-encyclopedieën als Wikipedia, wetenschappelijke platforms, platforms die opensourcesoftware ontwikkelen en internetmarktplaatsen. Ook al kunnen gebruikers op Tweakers zowel op het Forum als in de vorm van gebruikersreviews auteursrechtelijk beschermd materiaal uploaden, artikel 13 gaat niet over sites als Tweakers. Dat heeft ermee te maken dat de EU-wetgever vooral zijn pijlen op de grote jongens richt, waar de term uit artikel 13 ook op doelt. Het delen van auteursrechtelijk beschermd materiaal, door het bieden van de mogelijkheid aan gebruikers om content te uploaden of streamen, is op Tweakers namelijk geen hoofddoel, terwijl dat bij Facebook, YouTube en Pinterest bijvoorbeeld wel het geval is.

Hoe duidelijk is de uitzonderingsregeling op artikel 13?

Uiteindelijk is er ook een uitzonderingspositie gecreëerd voor kleine platforms, maar die is evenmin helder te noemen. Mireille van Eechoud, als hoogleraar verbonden het Amsterdamse Instituut voor Informatierecht en co-auteur van door academici ondertekende open brieven tegen de invoering van artikel 11 en 13, noemt dit een 'ontzettend ingewikkelde regeling' die bedoeld is om het kleine bedrijven wat gemakkelijker te maken. Op het eerste gezicht lijkt de regeling vrij helder. Er zijn drie cumulatieve voorwaarden. Als een platform daar allemaal aan voldoet, valt het niet direct onder het harde artikel 13-regime. Het gaat hierbij om de voorwaarden dat het platform geen hogere jaaromzet dan tien miljoen euro heeft, niet langer dan drie jaar bestaat en het gemiddelde aantal maandelijkse, unieke bezoekers in de EU maximaal vijf miljoen bedraagt.

Websites die hieronder vallen, kunnen echter niet op hun lauweren rusten. Gloednieuwe sites moeten bijvoorbeeld nog altijd hun best doen om te voorkomen dat er beschermd materiaal op hun platforms beschikbaar wordt gesteld. Van Eechoud zegt dat hierop het notice and takedown-principe van toepassing is. Ook kleine, jonge websites die onder de regeling vallen, moeten in actie komen bij een attendering door een rechthebbende of als het platform zelf had kunnen weten dat er sprake is van een ongeoorloofde upload. Ze moeten dan de content alsnog verwijderen. Notice and takedown betekent dat de rechthebbende bij elke nieuwe overtreding opnieuw moet klagen. In de rechtspraak is dit principe echter al een beetje geëvolueerd naar een strengere notice and staydown-verplichting, dus de plicht voor platforms om ervoor te zorgen dat eenmaal verwijderde content ook wegblijft. Dat principe komt meteen om de hoek kijken als een website ineens niet meer onder de uitzonderingsregeling valt en dat komt in de praktijk eigenlijk al meteen neer op de noodzaak van een uploadfilter.

De Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging bij de EU heeft in een tweet duidelijk gemaakt dat Nederland onder meer grote bezwaren tegen artikel 13 heeft.

"Er is veel onzekerheid over wanneer je nu wel of niet een beroep kunt doen op deze kleine bedrijvenregeling, welke standaarden dan gelden en in hoeverre die anders zijn dan die voor YouTube. Hoe baken je dat af, wie valt er überhaupt onder en hoe kun je nauwkeurig berekenen of je aan de drie voorwaarden voldoet. Die onzekerheid kan ervoor zorgen dat bedrijven denken: weet je wat, ik doe het niet", legt Van Eechoud uit. "Ook is onduidelijk wat er gebeurt als je over de grens van de uitzonderingsregeling heen gaat. Dat kan betekenen dat je ineens voor alle content die voorheen op je platform stond, alsnog alle rechten moet regelen. Of geldt dat pas voor alle nieuwe content die er vanaf dan bijkomt? Dat soort dingen zijn niet expliciet geregeld."

Maar er staat toch niets over uploadfilters in artikel 13?

Voorstanders van het nieuwe artikel 13 wijzen er onder meer op dat er in artikel 13 helemaal niets staat over de verplichting tot het instellen van uploadfilters, dat het allemaal zo'n vaart niet loopt en dat de technologie wel in staat zal zijn om onderscheid te maken tussen wat wel en wat niet mag worden geüpload. Het klopt dat er in artikel 13 niets over verplichte filters staat. Er staat wel iets over een alternatief om aansprakelijkheid te voorkomen: het verkrijgen van toestemming van de rechthebbenden door middel van een licentieovereenkomst. Het probleem hierbij is echter dat het in de praktijk voor menig platform bijna niet te doen is om licentieovereenkomsten te sluiten met alle denkbare auteurs waarvan wellicht content zonder toestemming zal worden geplaatst. De Nederlandse hoogleraar auteursrecht Martin Senftleben gaf eerder al te kennen dat dit een enorme last wordt voor de platforms en dat het daardoor niet realistisch is. Bovendien zijn we vandaag de dag allemaal creators, want bijvoorbeeld een foto is zo gemaakt. Ga met deze in potentie schier oneindige groep contentmakers maar eens allemaal licenties sluiten. Als het verkrijgen van toestemming voor alles niet haalbaar is, komt het enige denkbare alternatief om de hoek kijken: aansprakelijkheid voorkomen door filters in te stellen die ongeoorloofde content blokkeren tijdens het uploaden.

We zijn vandaag de dag allemaal creators, want bijvoorbeeld een foto is zo gemaakt

Dat zou misschien geen discussiepunt zijn als die filters zo geavanceerd waren dat ze precies weten wat wel en wat niet op een platform mag verschijnen, en de aangeboden content precies daarop konden analyseren. Volgens onder meer Nick Feamster, een Princeton-hoogleraar in de computerwetenschappen, zijn geautomatiseerde filtersystemen echter nog lang niet geavanceerd en verfijnd genoeg om in te spelen op dit soort juridische finesses. Uploadfilters zullen dus tot nogal wat false positives leiden; een praktijk van overblocking waarbij ook content die niet had mogen worden geblokkeerd, toch wordt geweerd. Voorstanders van de richtlijn stellen dat er een klaagmechanisme beschikbaar is om het ongerechtvaardigd blokkeren van geoorloofde content teniet te doen.

Een ander bezwaar is dat kleine partijen dergelijke filtertechnologie niet kunnen betalen en volgens verschillende Duitse hoogleraren is het handmatig doorzoeken en checken van alle content geen optie, vanwege de enorme hoeveelheid. Zij onderschrijven de stelling van Feamster dat de hedendaagse filtertechnologie nog veel te beperkt is voor dit doel.

Uploadfilters kunnen momenteel nog niet goed genoeg onderscheid maken tussen een video met daarin zonder toestemming ingevoegde beschermde fragmenten en een video met dezelfde fragmenten die enkel in het kader van een parodie worden gebruikt. Dan moet het algoritme dus uitvogelen dat de tweede soort fragmenten geen rode vlag krijgen, omdat het om parodieën gaat. In de auteursrechtrichtlijn zijn uitzonderingsgronden voor citeren, kritiek, karikaturen, parodieën of pastiches genoemd. Nederland heeft in de Auteurswet al een algemene uitzondering voor parodieën, maar dat is niet in alle andere EU-landen het geval. Tijdens het wetgevingsproces is er een bepaling ingevoerd die alle lidstaten verplicht om parodieën en citaten toe te staan voor gebruikers van platforms die onder artikel 13 vallen. Waar er verschillen tussen de EU-lidstaten blijven bestaan, is dat volgens Van Eechoud problematisch, omdat er straks waarschijnlijk gefilterd wordt en licenties worden uitgegeven op basis van het strengste regime. Dat betekent dat straks ook Nederlandse gebruikers te maken krijgen met een situatie van de sterkst mogelijke bescherming voor rechthebbenden en de minste rechten voor gebruikers.

Op de voorspelde praktijk van oprukkende uploadfilters is ook uit andere hoeken kritiek te horen. De Duitse hoogleraar mediawetenschappen Tobias Matzner stelt in Die Zeit dat grote uitgevers, filmdistributeurs, platenlabels en professionele auteurs de financiële middelen hebben om hun content door de filters heen te laten glippen. Voor kleinere, niet-professionele partijen is dit volgens hem een stuk moeilijker. "Dat creëert een nieuwe vorm van macht, gebaseerd op economische beslissingen in plaats van waarden als democratie, vrijheid van meningsuiting en informatie. Wie het meeste geld heeft, zal zijn boodschap gemakkelijker kunnen verspreiden." David Kaye, de speciale VN-rapporteur voor de vrijheid van meningsuiting, heeft ook forse kritiek op artikel 13 en uploadfilters, omdat ze in de praktijk in zijn ogen ten koste gaan van de vrijheid van meningsuiting en de informatiediversiteit, mede doordat volgens hem straks alleen de grootste spelers in staat zijn om voor filtertechnologie te betalen.

Dan zijn er nog zorgen vanuit het oogpunt van privacy en censuur. Volgens Ulrich Kelber, het hoofd van de Duitse Bundesbeauftragte für den Datenschutz und Informationsfreiheit, worden straks de grote partijen bevoordeeld en zal enkel een klein clubje grote it-bedrijven in staat zijn de gewenste filtertechnologie te leveren aan internetplatforms. Daarmee is er een kleine groep die grote delen van het internetverkeer op de platforms beheert en in kaart brengt, waarmee deze volgens Kelber verreikende informatie over alle gebruikers in handen krijgt. En is het eigenlijk geen censuur, als alle content voorafgaand moet worden gekeurd? In de richtlijn staat dat er geen sprake mag zijn van 'monitoringspraktijken'. De Duitse hoogleraar computerwetenschappen Andreas Hotho stelt echter dat de bezwaren niet ongegrond zijn. "Als filters worden gebruikt zonder onafhankelijk toezicht, kun je niet alleen zoeken naar auteursrechtelijk beschermd materiaal en dat filteren; dan kun je de technologie ook voor andere doeleinden inzetten."

Komen er dankzij artikel 11 'belastingen' op links?

Artikel 11, of artikel 15 in de definitieve versie van de richtlijn, heeft in de afgelopen tijd wat minder aandacht gekregen dan artikel 13, maar ook dit artikel kan het nodige teweegbrengen op internet. Artikel 11, waarvan het onderwerp veelal wordt aangeduid als 'linktaks', gaat over het beschermen van perspublicaties met betrekking tot onlinegebruik. In essentie creëert artikel 11 een nieuw, additioneel, exclusief recht voor uitgevers dat bovenop de bestaande auteursrechten komt. Nieuwsuitgevers krijgen in principe het auteursrecht van journalisten, bijvoorbeeld via arbeids- of licentieovereenkomsten. Op basis van dat recht kunnen uitgevers hun inspanningen, zoals het publiceren van stukken, beschermen. Derden mogen dan immers pas perspublicaties of delen daarvan gebruiken nadat ze daarvoor een licentie hebben verkregen.

Je kunt je afvragen of dit nieuwe recht is bedoeld om bedrijven als Google meer te laten betalen en meer inkomsten te genereren voor uitgevers door middel van licenties. Of is het een middel om concurrentie en innovatie in de nieuwssector deels de nek om te draaien? Voor dat laatste is ook wat te zeggen, luisterend naar een hoorzitting uit 2017, waaraan de Duitse hoogleraar it-recht Höppner deelnam. Hij stond in het verleden als advocaat Duitse uitgevers bij in een zaak tegen Facebook een Google. Höppner heeft in de hoorzitting het nieuwe recht voor uitgevers beschreven als een 'middel om investeringen te beschermen' en niet zoals het auteursrecht bedoeld is, om originele werken te beschermen. Hij noemt het een verbodsrecht: "Een recht dat ervoor zorgt dat er niet overal en altijd platforms opkomen die voordeel halen uit al gepubliceerde content en daar hun businessmodel van maken. Het voornaamste doel van het recht is het voorkomen van dit soort uitbuitende praktijken door ze simpelweg niet te laten bestaan. Het doel is niet om licentietarieven te ontvangen."

'Het voornaamste doel van het recht is het voorkomen van uitbuitende praktijken'Waarom is er eigenlijk een nieuw recht nodig dat hierbovenop komt? Volgens Van Eechoud willen nieuwsuitgevers dit graag omdat ze bij een inbreuk op het auteursrecht soms moeilijk kunnen aantonen dat zij en niet de schrijvende journalisten de eigenaren zijn. Hierbij lijkt slechts in beperkte mate sprake te zijn van een drempel. Hyperlinks en particulier, niet-commercieel gebruik van perspublicaties door individuen zijn uitgezonderd. Ook losse woorden of zeer korte fragmenten uit een perspublicatie vallen buiten het nieuwe recht. Deze uitzonderingen worden echter niet nader gespecificeerd, dus wat er precies onder valt is onduidelijk. Voor de rest zal er betaald moeten worden voor bijvoorbeeld snippets van nieuwspublicaties, iets wat volgens critici de vrijheid van meningsuiting en de toegang tot informatie onder druk zal zetten.

Volgens de opstellers van de nieuwe auteursrechtrichtlijn zijn deze nieuwe regels hard nodig. In overweging 54 van de richtlijn wijst de wetgever erop dat de 'ruime beschikbaarheid van perspublicaties online heeft geleid tot de opkomst van nieuwe onlinediensten, zoals nieuwsaggregatoren en mediamonitoringdiensten', waarmee op bijvoorbeeld Google News wordt gedoeld. Volgens de wetgever is het lastig voor nieuwsuitgevers om licenties voor onlinegebruik van hun publicaties te verlenen aan dit soort partijen, 'waardoor het voor hen moeilijker wordt hun investeringen terug te verdienen'.

In het verleden zijn in Europa al initiatieven ontplooid om de macht van bijvoorbeeld Google News in te perken. In Spanje kwam in 2014 een wet om nieuwsverzamelaars als Google te laten betalen voor het indexeren van nieuwsartikelen. Google was niet blij met deze wet en trok vervolgens een maand later de stekker uit de Spaanse versie van Google News. Nieuwsuitgevers waren daar weer niet blij mee, omdat dit leidde tot een flinke daling in het aantal clicks naar hun websites en dus een daling van de omzet. Ook in Duitsland faalde een soortgelijk experiment, gericht tegen Google News. De Duitse uitgever Axel Springer besloot eveneens in 2014 om samen met tweehonderd branchegenoten Google te verbieden hen te citeren in de zoekresultaten en in Google News. Al na twee weken moesten de uitgevers met de staart tussen de benen terugkomen op hun beslissing, omdat het verbod tot gevolg had dat het verkeer naar artikelen op hun sites vanuit Google News en de zoekmachine aanzienlijk was gedaald. In Duitsland krijgt Google zelfs gratis licenties, omdat uitgevers bang zijn dat Google hen niet in hun indexeringsdienst opneemt.

Axel Voss, een Duitse Europarlementariër die een belangrijke rol heeft gespeeld bij het opstellen van de auteursrechtrichtlijn, heeft in een interview met de Duitse site Golem gezegd dat hij niet bang is voor dit soort scenario's, omdat hij zich niet kan voorstellen dat Google News een heel continent zal negeren. En als dat wel gebeurt, vindt hij dat Europese persuitgevers de koppen bij elkaar moeten steken om een gezamenlijk alternatief op te bouwen.

Wat staat er in het 'vergeten' artikel 12?

Artikel 11 en met name artikel 13 zijn het mikpunt van kritiek geworden. Artikel 12 lijkt enigszins vergeten, maar ook deze regeling, die in de laatste versie onder artikel 16 is geschaard en gaat over het 'recht op een billijke vergoeding', is opvallend. Het klinkt niet zo gek, een billijke vergoeding voor auteurs, want daar is het de EU-wetgever om te doen: het verbeteren van de positie van auteurs en rechthebbenden. Dit recht is echter niet voor auteurs bedoeld, maar voor uitgevers. Artikel 12 bepaalt dat lidstaten via hun eigen nationale wetgeving regels kunnen opstellen, zodat een uitgever recht heeft op een deel van de vergoeding die de auteur voor het gebruik van zijn werk krijgt. Het gaat hierbij om de situatie waarin de auteur een recht aan een uitgever heeft overgedragen of in licentie heeft gegeven. Die overdracht of licentie vormt de grondslag voor het delen van de vergoeding die aan de auteur toekomt.

Wat betekent dit in de praktijk? Artikel 12 gaat vooral over zogeheten reprografievergoedingen, zoals de in Nederland gangbare thuiskopievergoeding. Op grond van deze regeling zit er een kleine heffing op de aanschaf van allerlei apparaten, zoals computers, smartphones, e-readers en usb-sticks. De betaling van deze vergoedingen was in 2015 het onderwerp van een geschil tussen Reprobel, de Belgische organisatie die deze heffingen int en verdeelt, en printergigant HP. Het Hof van Justitie oordeelde dat de Belgische regeling voor deze reprografievergoedingen op bepaalde punten in strijd was met de EU-regels. In België bepaalde de wet dat die verdeling ongeveer 50/50 moest zijn; de ene helft van de opbrengsten ging naar de uitgever en de andere helft naar de auteur. Dat mag volgens het Hof niet op grond van de Europese regels, wat betekent dat deze verdeelsleutel op de helling moest. Het Belgische systeem voor vergoedingen mocht enkel de auteurs vergoeden en niet de uitgevers.

Dit is in principe goed nieuws voor auteurs. Omdat het hier gaat om de uitleg van Europese regels, moeten alle EU-lidstaten eraan voldoen. Auteurs kunnen op basis hiervan dus een groter deel van de reprografievergoedingen tegemoetzien, wat op zichzelf genomen logisch lijkt. Zij zijn immers de makers van het oorspronkelijke werk en niet de uitgevers. Artikel 12 kan dit echter weer tenietdoen. Dit artikel gaat tegen de lijn van het Hof van Justitie in, omdat het lidstaten de mogelijkheid geeft om te regelen dat ook uitgevers een billijke vergoeding krijgen. Daarmee wordt de voor auteurs gunstige verdeelsleutel wellicht weer deels tenietgedaan, doordat uitgevers compensatie kunnen claimen.

Wat zeggen de voorstanders van de nieuwe auteursrechtrichtlijn?

Voorstanders van de vernieuwde regels voor het EU-brede auteursrecht, zoals Voss, halen voortdurend aan dat het hoog tijd is om de regels aan te passen aan de ontwikkelingen in onze huidige tijd. Dat is geen gekke gedachte, want de huidige regels zijn pakweg twintig jaar oud. Daarbij werd destijds nog gesproken over videobanden, maar inmiddels zijn videobanden vervangen door digitale apparaten en eisen internetdiensten een dominante rol op. Dát deze oude regels aangepast moeten worden, zullen veel tegenstanders waarschijnlijk ook wel erkennen.

Voorstanders verdedigen de manier waarop deze regels nu worden aangepast, met een verwijzing naar de value gap. Zij stellen dat grote techbedrijven als Google en Facebook gebruikersdata exploiteren voor advertentie-inkomsten, maar dat die gebruikers er alleen zijn omdat ze hun films en muziek op de platforms willen delen. Daarom willen de artiesten een groter deel van het geld dat bijvoorbeeld Google en Facebook aan de gebruikers verdienen. Het gaat dus om een verondersteld 'gat', een 'waardekloof' tussen de inkomsten van de platforms en hetgeen de artiesten eraan overhouden. In dat kader uitte Micki Meuser, een Duitse producent, muziekcomponist en directeur van de Duitse filmcomponistenunie, zijn frustratie over het feit dat er alleen al op YouTube 10.000 clips staan waarvan hij de rechten voor de compositie of productie heeft, maar waarvoor hij geen royalty's krijgt. Om daar iets aan te doen moet hij achter elke individuele uploader aan gaan. Die situatie gaat op grond van artikel 13 veranderen. Dezelfde argumenten worden gebruikt ter rechtvaardiging van artikel 11, waarbij weer wordt gewezen op de moeilijkheden die nieuwsuitgevers ondervinden om te delen in de inkomsten die grote techbedrijven als Google genereren op basis van door auteurs gemaakte content.

De voorstanders van de nieuwe richtlijn lijken in sommige gevallen de nadelige gevolgen van de regels wel te onderkennen, maar nemen ze op de koop toe. Zij vinden de komst van de nieuwe regels te belangrijk om de hele richtlijn of delen daarvan af te wijzen vanwege de nadelen. Een voorbeeld is Katarina Barley, de Duitse federale minister van Justitie. Zij bevestigt dat de auteursrechtrichtlijn zal leiden tot uploadfilters en had liever gezien dat artikel 13 geen deel van de richtlijn zou uitmaken, maar ze benadrukt ook dat het hoog tijd is voor nieuwe regels op dit vlak. Voor haar is het een belangenafweging, waarbij het hoofddoel van vernieuwde regels en de daaruit voortvloeiende 'betere contractuele voorwaarden voor artiesten en contentmakers' zwaarder wegen dan de bezwaren.

'Waar je naar zou moeten kijken, is hoeveel gebruikers hierdoor worden geraakt'

Er zijn overigens ook voorstanders van de nieuwe richtlijn die de neveneffecten van de nieuwe regels of de impact ervan lijken te bagatelliseren. Voss stelt bijvoorbeeld dat het allemaal wel meevalt en dat slechts 1,5 procent van de internetplatforms met de nieuwe regels te maken krijgt. Van Eechoud vindt een dergelijk schatting weinig zinvol. "Ik heb geen idee waar hij zijn cijfers vandaan haalt. Het aantal websites op de wereld is ongenadig groot, dus het is niet zo'n zinnige uitspraak. Waar je natuurlijk eigenlijk naar zou moeten kijken, is hoeveel gebruikers hierdoor worden geraakt. Bij de paar grote platforms heeft deze regelgeving impact op miljarden gebruikers. De regels zijn alleen in Europa van toepassing, maar kunnen ook indirect impact hebben daarbuiten."

Voss deed overigens ook een stevige uitspraak over platforms als YouTube. Volgens hem moeten we nadenken of YouTube wel bestaansrecht heeft, wetende dat het een platform is dat tot doel heeft om mensen toegang te geven tot auteursrechtelijk beschermd materiaal. Volgens Van Eechoud haalt hij hierbij twee punten door elkaar, namelijk dat je gebruikers in staat stelt om materiaal te delen, en auteursrechtelijk beschermd materiaal en de inbreuk daarop. Ook stipt ze aan dat hierbij sprake is van 'een overwaardering van het auteursrecht'. "Misschien is het strikt genomen wel zo dat het meeste dat online staat beschermd is, omdat het auteursrecht en naburige rechten zo makkelijk ontstaan, maar in heel veel gevallen zijn dat rechten waar makers van filmpjes niet op zitten te wachten en die ook helemaal niet willen uitoefenen." Van Eechoud vindt het ook 'een beetje eenzijdig' om bijvoorbeeld YouTube af te schilderen als 'uitbuiters van de content van anderen', omdat de contentindustrie als rechthebbende het juist ook gebruikt als communicatiekanaal. De advertentie-inkomsten op een YouTube-kanaal van een populaire artiest vloeien daarbij deels terug naar de aanbieder van de video.

Is het moddergooien tussen voor- en tegenstanders al begonnen?

Vooral in de afgelopen dagen, weken en maanden is de woordenstrijd in de media losgebarsten. Voss zei in een persconferentie dat het leervermogen van de criticasters gering is en dat ze de bepalingen niet hebben gelezen. Hij beklaagde zich erover dat tegenstanders in zijn ogen niet lijken te willen horen of begrijpen dat er geen sprake is van filters. De stelling dat er filters komen vindt hij 'onzin'; volgens Voss gaat het slechts om 'identificatiesoftware'. Daarbij is gewoon ruimte voor eigen creaties, zo benadrukt de parlementariër van de conservatieve, christendemocratische Europese Volkspartij. Bovendien stelt hij dat dergelijke identificatiesoftware al tientallen jaren aan de orde is en dat het internet nog gewoon functioneert en bestaat.

Axel Voss, door Andy Mabbett, CC BY-SA 3.0

Andersom wordt Voss ook bestookt, tot doodsbedreigingen en harde beledigingen aan toe, zo zegt hij in Bild. Op vriendelijkere wijze is op internet de spot gedreven met Voss, omdat hij tijdens een interview met Vice sprak over het bestaan van een 'aparte sectie op Google met memes'. "Ja, je kunt er echt op klikken: memes. Dat betekent dat er iets moet zijn om memes te herkennen", aldus Voss. Deze foutieve uitspraken leidden in Duitsland tot de spottende hashtag #Axelsurft.

Dat Voss kop van Jut is geworden, heeft ook te maken met zijn woordkeuze, die soms moeilijk anders betiteld kan worden dan als olie op het vuur. Voss sprak in het kader van artikel 13 in e-mails aan bezorgde burgers over 'nepnieuws', 'leugens' en 'disinformatie'. Hij stelde daarnaast dat de protestcampagnes van de afgelopen zomer door weinig mensen werden bezocht en dat de 'grote platforms' achter de protesten zitten. In het afgelopen weekend hebben in Duitse steden in totaal enkele honderdduizenden mensen aan demonstraties deelgenomen. Volgens Daniel Caspary, de voorzitter van de CDU/CSU-groep in het Europarlement, bieden 'grote Amerikaanse internetbedrijven tot 450 euro per demonstrant aan'. Daarmee suggereert hij dat demonstranten zijn omgekocht en met hun 'desinformatie' 'onze democratie bedreigen'. Naar verluidt is Facebook overigens helemaal niet tegen uploadfilters. Ook zou in veel gevallen sprake zijn van niet-bestaande bezorgde burgers of bots, omdat verschillende parlementariërs duizenden bezorgde e-mails zouden hebben gekregen waarbij een reply naar een 'zwart gat' leidde.

Merkwaardig genoeg liet de Europese Commissie zich hierbij niet onbetuigd. Zij deed een duit in het zakje door in februari een bericht te publiceren met de provocatieve titel: The Copyright Directive: how the mob was told to save the dragon and slay the knight. Dit bericht en deze kop, waarmee demonstrerende critici werden afgeschilderd als een omgekochte 'meute', werden later weggehaald. Het Europees Parlement zette in februari zelfs een video online waarin volgens critici misleidende claims zitten. Criticus van het eerste uur, de Duitse Julia Reda van de Piratenpartij, die binnenkort het Europarlement zal verlaten, vond het ook kwalijk dat het parlement met die video een standpunt innam terwijl de definitieve stemming toen nog moest komen. Volgens haar dient het parlement tot die tijd neutraal te blijven.

Maar er was toch al gestemd over de auteursrechtrichtlijn?

Dinsdagmiddag is er met de definitieve stemming in het Europarlement een einde gekomen aan een wetgevingsproces dat zo'n drie jaar in beslag heeft genomen. In het parlement werd in juli nog tegen het starten van de onderhandelingen over het voorstel gestemd, maar in september gaf het Europarlement alsnog groen licht voor het toenmalige, licht gewijzigde voorstel. Dat waren echter nog geen definitieve stemmingen en waren slechts stappen in het wetgevingsproces. Met de goedkeuring van september konden de onderhandelingen van de zogeheten triloog beginnen. Dit is een informeel overleg achter gesloten deuren waarbij de Raad van Ministers, het Europarlement en de Commissie het met zijn drieën eens moeten worden over de uiteindelijke, definitieve tekst.

Tijdens deze triloog bleek dat België, Italië, Kroatië, Luxemburg, Nederland, Polen, Portugal en Zweden tegen het voorstel waren. Finland, Italië, Luxemburg, Nederland en Polen hebben uiteindelijk tegengestemd. Deze landen publiceerden een gezamenlijk standpunt waarin de auteursrechtrichtlijn er flink van langs krijgt. Deze tegenstand bleek echter onvoldoende om de wettekst voor de richtlijn te kunnen blokkeren. Frankrijk en Duitsland leggen bij een EU-wetgevingsproces veel gewicht in de schaal en deze twee landen kwamen in de Raad tot een compromis, waarbij door toedoen van Duitsland de uitzonderingsregeling voor kleine platforms in het voorstel is opgenomen. De steun van Duitsland is overigens merkwaardig, niet alleen vanwege de daar levende kritiek op de auteursrechtrichtlijn, maar ook omdat in het huidige Duitse regeerakkoord staat dat het instellen van uploadfilters wordt afgewezen. Daarin worden de filters betiteld als 'onevenredig'.

Meer dan vijf miljoen mensen hebben een petitie tegen artikel 13 getekend, naar verluidt hebben ongeveer 126 EU-parlementariërs aangegeven tegen het voorstel te stemmen en een Poolse fractie heeft aangegeven tegen te stemmen als artikel 13 niet wordt verwijderd. De Nederlandse Europarlementariërs van de SP hebben ondanks een eerdere verklaring om tegen te stemmen en later een verklaring om voor te stemmen, uiteindelijk besloten zich te onthouden van de stemming. De Nederlandse Europarlementariërs van onder meer de VVD, D66, PvdA, en GroenLinks hebben tegen gestemd, terwijl de leden van het CDA groen licht hebben gegeven.

Nu een meerderheid van 348 parlementariërs in het Europarlement voor de vernieuwde EU-auteursrechtrichtlijn heeft gestemd, zijn de nieuwe regels een feit. Binnen enkele maanden wordt de richtlijn officieel gepubliceerd, waarna de individuele lidstaten in principe twee jaar de tijd krijgen om hem om te zetten in nationale wetgeving. Dat betekent dat de nieuwe regels rond de zomer van 2021 van kracht zullen zijn.

Lees meer

Reacties (309)

-13090293+1134+243+35Ongemodereerd141
Wijzig sortering
Prachtig artikel.

Ik volg dit verhaal al sinds dag 1 en heb er mij ook enorm in verdiept. Heb als EU-burger (ben geen lobbyist, voor alle duidelijkheid) zelfs lunchmeetings gehad met kabinetchefs van Europarlementsleden en heb velen persoonlijk telefonisch kunnen spreken.
Eén ding heb ik uit deze contacten vooral onthouden, namelijk dat velen totaal geen idee hebben van hoe het internet werkt en wat de consequenties kunnen zijn van het goedkeuren van deze richtlijn.
De rapporteur in kwestie (Voss) is daarvan het beste voorbeeld. Zijn uitspraken snijden vaak geen hout, toch is hij diegene die deze richtlijn "verdedigt".

Hoewel het voorstel is verbeterd sinds afgelopen zomer (bij het aanvechten van een verwijdering van een upload moet er bijvoorbeeld een mens naar je klacht kijken) is het best nog zorgwekkend en kan de collateral damage best groot worden.
De richtlijn is niet alleen potentieel schadelijk voor het vrije internet, het bevat ook tonnen "arbitraire" stellingen. Wanneer ben je een platform dat zich hoofdzakelijk richt op het delen van auteursrechtelijk beschermd materiaal? Wanneer heb je "voldoende" gedaan om inbreuken op het auteursrecht door je gebruikers te voorkomen? Het verschuift de uiteindelijke beslissing hierover richting de rechtbanken, waardoor platformen in kwestie vermoedelijk geen enkel risico zullen nemen.

Neen, dit is geen goede zaak. Dat het auteursrecht moet herbekeken worden is waar en dat auteurs beter moeten beschermd worden is ook waar, alleen is dit niet de juiste manier.
Het vrije internet wordt onnodig hard beknopt en alleen grote partijen gaan hiervan profiteren.
Tegen beter weten in hoop ik alsnog dat het voorstel straks richting prullenbak gaat en we opnieuw kunnen beginnen aan een meer evenwichtige oplossing.
Dat het auteursrecht moet herbekeken worden is waar en dat auteurs beter moeten beschermd worden is ook waar, alleen is dit niet de juiste manier.
Het vrije internet wordt onnodig hard beknopt en alleen grote partijen gaan hiervan profiteren.
Tegen beter weten in hoop ik alsnog dat het voorstel straks richting prullenbak gaat en we opnieuw kunnen beginnen aan een meer evenwichtige oplossing.
Ik hoor van tegenstanders alleen maar dat deze richtlijn niet goed is. Hoe het dan wel moet, weten ze (ook) niet.

Overigens, petje af dat je ze zelf gesproken hebt!
Het zou een goed begin zijn om de scope van artikel 13 (of artikel 17, is net hernoemd) te wijzigen. Als men wil dat Youtube, Facebook en dergelijke geviseerd worden en KMO's ontzien worden, waarom staat dit dan niet in het voorstel? De uitzonderingen die er wel in staan zijn veel te beknopt en zullen startups het leven zuur maken. Wie gaat nog een website starten waarop men content kan delen als je verantwoordelijk gesteld kan worden voor alles wat je gebruikers uploaden?
Gevolg is dat de bestaande platformen, die zich dure filters zoals ContentID kunnen permiteren, alleen maar sterker worden ten koste van de vrije meningsuiting.
Youtube bepaalt nu al voor een groot stuk wat we zien en wat niet, willen we dat echt nog gaan versterken?
Je doet net alsof copyrighted materiaal ineens niet meer te zien is. Dat is natuurlijk niet zo. Je moet er alleen nu voor betalen. En dat is altijd de bedoeling geweest.
Tja, maar het is nu al niet te doen en dat wordt enkel nog erger... Zo ben ik betrokken bij een informatieve site over culinaire ingrediënten. Daar staan veel foto's op. Van iedere foto hebben we echt naar beste kunnen gekeken wie de rechthebbende is en daarnaast een prima melding dat als we toch ergens iemands copyright mochten schenden dit niet opzettelijk is inclusief contactgegevens om ons op de hoogte te stellen.

Desondanks krijgen we nu van een in copyright schending gespecialiseerd bedrijf een flink gepeperde rekening omdat een bepaalde foto door een slager ergens gemaakt blijkt te zijn. Volstrekt geen interessante of herkenbare foto, bovendien was het voor ons niet mogelijk dit te weten omdat betreffende foto vele tientallen keren op vele verschillende sites te vinden was zonder ergens een bronvermelding. Dat anderen het ook doen heeft juridisch uiteraard geen waarde - echter het maakt wel aannemelijk dat we echt niet konden weten dat hier sprake was van (opzettelijke) copyright schending. Meteen dreigende taal, dreiging rechtszaken, etcetera. Let wel: de foto zelf heeft geen enkele (artistieke) waarde noch zal betreffende slager er een cent minder door verdiend hebben dat wij die foto op onze site hadden staan. Nadat we dit hoorden is betreffende foto uiteraard direct verwijderd. Maar ja, omdat een copyright bedrijfje ons nu op de korrel heeft hebben we de gehele site offline moeten halen en gaan we nu iedere foto nog eens uitgebreid onderzoeken of er mogelijk ergens copyrights op kunnen zitten. Enkel wanneer we heel zeker zijn dat dit niet het geval is plaatsen we de foto nog. Een hels karwei, zeker omdat nu niet enkel de oorspronkelijke foto op vele plaatsen te vinden is, maar ook onze eigen plaatjes inmiddels weer de weg gevonden hebben naar vele andere sites (herkenbaar doordat al onze foto's een tamelijk ongewone resolutie kennen).
Bezopen regelgeving natuurlijk. Maar het probleem is: je moet ergens een grens leggen... Wat mag wel en wat mag niet? De huidige grens is dat het per definitie niet mag. Ongeacht de doelen, ongeacht wel/niet commercieel (fair-use??) en ongeacht hoe goed aantoonbaar is dat je de feitelijk rechthebbende absoluut niet had kunnen achterhalen....
Vanuit wetgeving is dit lekker makkelijk als grens. Maar het is natuurlijk dramatisch voor makers van dergelijke informatieve niet-commerciele websites... Heb je met je goede bedoelingen ineens een rekening die kan oplopen tot duizenden euro's! Je denkt er wel 10 keer over na voordat je nog eens een site op gaat zetten waarmee je de wereld iets beter wilt maken...
Bekijk het eens van de kant van die slager/fotograaf. Die heeft ooit eens een foto op het web gezet en nu ziet ie dat er tientallen, zoniet honderden websites, die foto pakken en daar geld aan verdienen.

Waarom heb je niet gewoon je fotos gekocht bij Shutterstock of Getty? Dan was alles geregeld geweest en had je dit probleem niet. Of maak je eigen fotos?

[Reactie gewijzigd door pepsiblik op 26 maart 2019 12:56]

In een grijs verleden ooit een filmpje gemaakt over "Spinning" voor de lokale omroep. Was een of ander weekend bij een sportschool. Krijgen we een half jaar later een bericht van een advocatenkantoor uit Oostenrijk of zo, dat we het woord "Spinning" niet mogen gebruiken onder dwang van een aanzienlijke boete. Auteursrecht is compleet doorgeslagen en het ergste is nog wel dat de maker/bedenker er nauwelijks iets van terugziet.
Dit dus. De "auteurs" in de "auteursrechten" zien er maar bar weinig van terug, omdat ze in het huidige klimaat veel rechtshulp en bureaus moeten inhuren zodat het "gemonitord" kan worden, als ze al zoveel verdienen. De "auteurs" die je het hardst hoort klagen hierover - Die alles nóg strikter willen maken - Zitten al met 3 eilandjes, 15 ferrari's en een stuk of 19 vakantiehuizen te huilen over gemiste inkomsten.

Dat gezegd hebbende, technisch gezien valt jouw voorbeeld onder merkenrecht, niet auteursrecht. :P
Ja, dat mag natuurlijk ook niet!
Heb laatst nog iemand voor het gerecht gesleept die "Thermopane" glas zij tegen mijn dubbel glas. Dat was helemaal niet echt Thermopane en zo deden ze dus afbreuk aan de merknaam. Net als een Thermos kan (isolatiekan) trouwens of wat dacht je van Luxaflex (horizontale lamellen) voor mijn ramen? Je gaat me niet vertellen dat je die namen zomaar te pas en te onpas gebruikt?!? Foei! :+

Heb het trouwens gevonden van Spinning:
http://www.maddogg.com/images/Trademark_Usage.pdf
Je gelooft het niet |:(

[Reactie gewijzigd door Mecallie op 26 maart 2019 22:24]

Spinning is een gewoon Engels werkwoord, daar kunnen geen rechten aan ontleend worden
Die slager/fotograaf kan dan contact opnemen met kazz? Of zelf een klacht indienen waarop reactief wordt gereageerd door een instantie of EU.

Waarom moet het proactief. Genoeg troep op het internet wat er op gezet is zonder winstoogmerk. En, ik zeg hier maar wat. Het internet is wat het is, doordat het gross van de content geen winstoogmerk had. De meeste mensen delen hun content om te delen. Hun rare hersenspinsels op een imgur, Reddit, 4chan of whatever. Nu heeft dat het wel en zie hier, ons internet gaat veranderen. Feest.

Daarnaast is eigenlijk alle content tegenwoordig weinig meer dan een twist op bestaande content. Muziek, video, leesvoer… Niets is origineel. Iedereen gebruikt ergens wel iets van een ander. Of dat nu die ene foto van die slager op je site is. Een stuk tekst die Tweakers quote of het feit dat Disney hun imperium heeft opgebouwd op andermans verhalen. (Die nu de grootste voorvechter is van dit soort auteursrechtelijke onzin) Zelfs die bullshit om Napster... Verdomme AC/DC en helemaal Dr Dre hebben hun spul ook gejat van of gebaseerd op andermans werk. (Vooral Dre die andermans meuk zat te sampelen en er mee groot is geworden, om dat daarna te verbieden)

Juist mensen die groot geworden zijn met andermans werk gebruiken, zorgen er nu voor dat anderen dat niet meer mogen.

Okeeee.
De juiste volgorde is natuurlijk dat er eerst toestemming wordt verleend en dan pas gebruik wordt gemaakt van iets.
Dat vindt ik best een lastige.
Bekijk het volgende:
https://www.youtube.com/watch?v=ERC3pPD6Rh8

De Oplossing:
Je hebt een leuk idee en mailt dan naar Disney?
Of:
Je maakt iets, upload het, krijgt veel likes, het levert wat op en je deelt de winst...
Hierdoor blijft "creatief" voortbestaan, je gaat echt niet van tevoren onderhandelen met Disney...
Probleem is dat de enige reden dat dergelijke bedrijven bestaan is om geld uit mensen te knijpen. Vandaar ook dat je bijna een dreigbrief krijgt.

Ik verwacht dat wanneer je een dergelijke zaak voor laat komen ze aan het kortste eind trekken, vooral bij dergelijke foto's uit 28e hand waarvan de oorspronkelijke eigenaar (vrijwel) niet te traceren is.

Er is geen intentie gewin te halen uit andermans intellectueel eigendom en dit is in zo'n geval ook verdomde moeilijk hard te maken.
Helemaal met je eens. We moeten het van beide kanten bekijken. De slager die zijn foto onterecht wordt gebruikt tegenover het vrije en open internet.

Als ik het van beide kanten bekijk is voor mij de keuze snel gemaakt.
Deze producten zijn niet te vinden op Shutterstock etc. We maken ook zelf foto's, maar dat lukt niet van alle vele tienduizenden ingrediënten.
We verdienen er geen geld aan en ons gebruik van deze foto heeft betreffende slager geen cent gekost (eerder zelfs meer opgeleverd doordat het ingrediënt dat hij verkoopt via onze site meer bekendheid krijgt)...
Had betreffende slager ons een berichtje gestuurd hadden we de foto ook onmiddellijk verwijderd... Immers zijn we er heel duidelijk in dat we echt geprobeerd hebben alle rechthebbenden te achterhalen en dat als we ergens iets gemist hebben dat gemeld kan worden... Maar ja - slager in kwestie ruikt geld doordat zo'n copyright firma er mee aan de haal is gegaan. En zo'n copyright firma verdient diens brood enkel en alleen door dit soort brieven te versturen...
Leuk toch voor die slager? Een hele eer dat zijn foto wordt gebruikt. Hij heeft er geen last van.

Ik wilde laatst een foto op Wikipedia zetten. Stond een licentie voor vrij gebruik bij. Blijkt toch van een trol te zijn die steeds Wikipedia probeert aan te klagen. Dat soort lui moet geen kans krijgen.
Ben blij dat je mij zo goed kent :X

Omdat deze foto's daar niet te vinden zijn.... Niet gratis en ook niet betaald. Uiteraard zijn dergelijke bronnen de eerste die we bekijken als we een nieuwe foto zoeken, gevolgd door bronnen die redelijk betrouwbaar zijn qua rechten (bv Wikimedia Commons). Maar ja - ook dat blijft lastig. Upload iemand daar een foto waar hij/zij zelf de rechten niet voor heeft, gebruiken wij vervolgens die foto - kunnen we alsnog een boete krijgen...
Het feit dat je dit al weet zegt dus al dat je niet zomaar een foto daarvandaan moet halen.
Voor de zoveelste keer, dat doen we ook niet 'zomaar' .
We zoeken altijd al uitgebreid naar herkomst van de foto's. Maar dat is dus niet genoeg. We doen dit nu nog diepgaander dan voorheen inclusief bijhouden van een compleet logboek. Echt bizar veel werk... maar ja, de enige manier om nog foto's te gebruiken met beperkt risico op hoge kosten of rechtszaken.
En zoals ik het zie, niet hoe deze wetgeving is bedoeld.
Doe niet zo moeilijk dan en haal ze van een stocksite af als het zoveel tijd kost....

Tis nou niet dat het zo enorm duur is. Stuk goedkoper dan de camera + fotograaf iig.
Zucht. Voor de tiende keer. Deze foto's staan NIET op stocksites!!!
Ik vind wel dat er vaak te gemakkelijk foto's worden 'geleend' van anderen. Een foto is ooit gemaakt door iemand en diegene heeft daar tijd en geld in gestoken. Misschien vind jij het een oninteressante foto zonder artistieke of journalistieke waarde (waarom gebruik je de foto dan?) Je bent met zo een uitspraak niet respectvol naar de maker. Er zijn genoeg alternatieven om aan foto's te komen zelfs gratis alternatieven.
Alhoewel ik flink tegenstander ben van deze wet, ben je in dit voorbeeld gewoon zelf harstikke fout.

Je hebt geen toestemming voor de foto's maar gebruikt ze toch. Als excuus draag je aan dat je er wat moeite in hebt gestoken of de informatie niet kon vinden. Dat is natuurlijk een uiterst slap verhaal. "Niet kunnen weten" is dikke onzin. Je kunt het wel weten. Geen enkele foto van een ander is te gebruiken zonder toestemming. Als klapper stel je dat de foto geen enkele artistieke waarde heeft. Nou, waarom plaats je hem dan?

Als dat de situatie is, dan maak je zelf een foto, koopt/licenseer een foto, of je gebruikt er geen. Het gewoon maar pakken slaat natuurlijk nergens op.

Is dat een heftige overtreding? Nee. Je zult het best goed bedoelen en het is niet-commercieel. Dat zijn verzachtende omstandigheden. Maar het blijft gewoon fout, het is een opzettelijke inbreuk die je heel makkelijk had kunnen voorkomen.
Artistieke waarde is voor een informatieve website niet direct relevant... Het gaat enkel om het visueel maken van een bepaald ingrediënt. Dit betrof gewoon een doodeenvoudige foto van een ingrediënt. Wij maken ook veel foto's zelf, maar het gaat inmiddels om vele duizenden ingrediënten, dus niet van alles hebben we een foto. Ook omdat het dan qua kosten totaal uit de klauwen zou lopen en betreffende website dus einde oefening is. Omdat het veelal gaat om bijzondere ingrediënten kom je die slechts zelden tegen als (betaalde of gratis) stock photo's..

Het is vaak niet te achterhalen wie de feitelijke eigenaar van een afbeelding is. En heel geregeld komt het ook voor dat een foto op een website staat waarbij aangegeven is dat foto's gebruikt mogen worden, maar vervolgens blijkt dat de website in kwestie de foto zelf weer heeft van een andere bron waar dit niét staat... Dan mag volgens de letter van de wet de foto niet gebruikt worden. Maar ja, hoe kom je daar achter? Een dergelijke foto staat op soms wel honderden plekken. Dus het is niet te achterhalen wie de feitelijke eigenaar is... En juist daarin zijn wij 'fout' gegaan. We hebben een foto gevonden waarbij staat dat deze vrij gebruikt mag worden, echter degene die dat beweerd heeft was zelf helemaal de rechthebbende niet!

Voor mij is hierin de foto zelf wel relevant. Het was hier gewoon een foto die iemand op diens werk even snel gemaakt heeft. Zal enkele seconden werk geweest zijn en had als enige doel het verkopen van betreffend ingrediënt. Als gevolg van ons gebruik van deze foto zal betreffende slager geen product minder verkocht hebben (eerder meer zelfs doordat wij helpen betreffend ingrediënt meer bekendheid te geven!). Maar ja, slager is benaderd door een copyright bedrijfje en ruikt geld. Dát is het enige doel van het aanvechten van dit 'copyright' ... En daar is die wet niet voor bedoeld. Vind ik dan...
Nogmaals, geen van de zaken die je aanhaalt zijn relevant.

Het is niet aan jou om te bepalen dat je een foto zonder toestemming mag gebruiken, omdat je een foto niet belangrijk, niet veel werk om te maken vind, of wat dan ook. Als je geen toestemming hebt, dan gebruik je het niet (of neemt het risico). Welke reden je ook meent te verzinnen waarom het wel mag, zijn volstrekt verzonnen en geven niet de toestemming die nodig is.

Je hebt wel een goed punt dat de eigenaar vaak lastig te achterhalen is.
Dat laatste gaat het me dus vooral om en betekent dus dat je eigenlijk geen enkele foto kunt gebruiken die niet zelf gemaakt is.... want zelfs van rechtenvrije foto's weet je dus niet of ze écht rechtenvrij zijn...
Per foto is het letterlijk uren zoeken, en dan nog is het niet 100% zeker.
Foto's zijn ook niet gratis net zoals al het andere in het leven.

Veel te vaak wordt maar aangenomen dat een foto gratis is als het niet meteen duidelijk is.

Ben bang dat je in de rechtzaal weinig kans maakt als die rechten er echt op zitten. Dat je het niet kon weten is een heel simpel antwoord op: Dan had je het simpelweg niet moeten doen.
Gevolg is dus dat je geen enkele foto meer kunt gebruiken. Want zelfs gratis foto's is het vaak bijna onmogelijk te achterhalen of ze écht gratis zijn of gejat van een niet-gratis bron en vervolgens, al dan niet bewust, gratis aangeboden.

Bij diefstal van goederen geldt wél dat er ook een intentie tot stelen moet zijn. Steel je iets en kun je het zeer aannemelijk maken dat je dat niet kon weten, dan word je wel degelijk vrij gesproken.
Maar binnen het auteursrecht is dat dus anders. En dat is vreemd. En wat mij betreft een bedreiging van het vrije internet.
Straks kunnen enkel grote bedrijven met diepe zakken nog informatie verstrekken op het internet. Moge duidelijk zijn dat dat vaak niet bepaald objectieve informatie betreft...
Kleine partijen kunnen ook prima zelf foto's maken, ze van een stocksite afhalen of een fotograaf inhuren....
Ik zeg nu steeds hetzelfde op 3 plekken.
Nee, dat kan vaak dus niet.
Dan doe je het niet? Simpel toch?

Ik ga toch ook niet een Ferrari stelen want ja ik kan anders geen Ferrari rijden?
Laat maar. Zinloze discussie!
Een Ferrari is nooit aannemelijk dat iemand die gratis aanbiedt. Een foto wel.
Jij in een Ferrari doe je niemand een plezier mee.
Onze informatieve website doen we tienduizenden bezoekers een groot plezier mee....
Appels en peren.

Ik haal tig argumenten aan waarom ik de wetgeving rondom auteursrecht vreemd vind en waarom deze het maken van zinvolle, gewaardeerde, non-profit sites nagenoeg onmogelijk maakt.
Jij blijft mij enkel voor dief uitmaken.
Jouw mening. Als jij je daar prettig bij voelt, ga je gang.
Ik hou op met deze volstrekt nutteloze discussie.
Fijne dag.

[Reactie gewijzigd door kazz1980 op 3 april 2019 09:11]

Heel vreemd dat je het probleem in jouw handelen niet ziet.

Zorg er de volgende keer voor dat je het zwart op wit hebt zodat je kan bewijzen dat je de foto's mag gebruiken.

Is dat niet mogelijk moet je ervan uitgaan dat het niet mag.
Ok. Nog 1 poging dan.
Zoals ook al meermaals aangegeven, we hebben van iedere foto zwart op wit dat het mag (we steken hier van begin af aan al veel tijd en moeite in! In tegenstelling tot menig andere site die 'zomaar' foto's van het internet plukt). Alleen, het is nagenoeg onmogelijk om met 100% zeker te zijn dat de betreffende toestemming door de feitelijke eigenaar van de foto zwart op wit gezet is of door iemand die (al dan niet met goede bedoelingen) de foto zelf weer ergens vandaan heeft waar géén toestemming gegeven is. Hoe ver moet je gaan?

En daarin vergelijk ik het met diefstal van goederen. Als het (zeer!) aannemelijk is dat iets gratis wordt aangeboden, je neemt het mee, en het bleek toch niet gratis... dan is het (als je het terug brengt uiteraard) voor de wet geen diefstal. Bij foto's is dit exact zelfde wél diefstal...
Als je het zwart op wit hebt zou ik er lekker tegenin gaan.
Dat doen we ook...(thx voor nu wel positieve feedback! Appreciated!)
Naar het schijnt laten copyright firmaatjes het dan vaak zitten als je er tegen in gaat met de nodige info zwart op wit. Maar ja - menig andere website eigenaar had er direct mee gestopt (sterker nog: wij hebben dat toch ook even overwogen!). En dat is kwalijk! Plus, we hebben nu haast meer werk aan het nóg beter uitzoeken van alle foto's dan aan het maken van de feitelijke site. Zou niet nodig moeten zijn (vind ik)!

Want wel relevant (en waarom ik de wetgeving op dit vlak hekel), als zo'n copyright firma er toch mee doorgaat en het komt tot een rechtszaak is er een goede kans dat je de zaak tóch verliest... En in dat geval moet je een boete betalen (vele malen lager dan het belachelijke bedrag dat zo'n firma eist!), plus de kosten van de rechtszaak (al snel duurder dan het belachelijke bedrag dat zo'n firma nu eist...). Dus wat doe je dan?
Daarom is het belangrijk dat je je zaken goed op orde hebt lijkt mij. Mocht het dan tot een rechtzaak komen dan win je die lijkt mij want je kan bewijzen dat je helemaal in je recht staat of dat jij zelf bent opgelicht en de bron moet worden aangepakt.

Ja dat is meer werk maar als fotograaf moet je ook zaken zoals model releases etc regelen op stock sites bijvoorbeeld. Zelfs als je een foto als editorial (dus niet commercieel) wilt uploaden is dit nodig. Anders wordt je foto, hoe mooi en goed die ook is, gewoon afgekeurd (in feite zit daar dus al een upload filter op).
Herkenbaar verhaal. Had zelf een affiliate-website met 25.000+ vakantiehuizen met tientallen foto's per vakantiehuis (embedded). Kreeg ook een heftige nota, en meteen met het dreigement dat als ik niet zou betalen hij z'n advocaat er op zou zetten. Rekening moest ik maar doorsturen naar de leverancier van de affiliate-feed.
Ik zou dat bedrijfje achterom zelf ook inhuren voor je eigen foto's die nu overal gebruikt worden, neem aan zonder jouw toestemming, kan je de rekening van hun betalen met hun.

Ik zou ze zelfs durven vragen er een "verzamelde factuur" van te maken, misschien ontvang je zelfs wel geld. De rukkers, zien een verdienmodel. Nietszeggende foto's en het lastig vallen van de nietsvermoedende ondernemer die het geplaatst heeft..

Crazy gedachte natuurlijk, maar waarom niet gewoon vragen of je het wil verwijderen 8)7

Oh en ik zou niet de hele site offline halen hoor, gewoon laten staan, gesprek aangaan met klagende partij en ik zou het zelfs tot een zaak durven laten komen. Mits je vast hebt gelegd waar je de foto gevonden hebt, gedownload en waar hij allemaal te vinden was.
Ik zou dat bedrijfje achterom zelf ook inhuren voor je eigen foto's die nu overal gebruikt worden, neem aan zonder jouw toestemming, kan je de rekening van hun betalen met hun.
Het probleem is dan dat díe mensen dat ook weer gaan doen, en de mensen die door hen aangeklaagd worden ook weer, etc. Dan krijg je een enorme vloed aan juridische procedures waar alleen de advocaten enzo rijk van worden en verder niemand blij. Het voegt niets toe aan de economie of vooruitgang. Wel heel begrijpelijk, het kan, het mag, 'hunnie doen het ook', en tegelijk hoop ik van harte dat we niet die kant op gaan, de kant die de VS ook opgegaan is..
Al onze eigen foto's zijn vrij beschikbaar onder creative commons ;) Wij doen daar niet zo moeilijk om...

En die rechtszaak? Die ga je niet winnen. Dát is precies wat ik hier aanhaal als totaal zot aan deze wetgeving in huidige vorm...

De hele site is offline gehaald en gaat nu geleidelijk aan per product weer online nadat we alle foto's nogmaals volledig gecheckt hebben. Dat duurt per pagina gemakkelijk een half uur of langer. Het gaat om tienduizenden pagina's. dus reken maar uit!
Je moet ook niet zomaar een foto plukken van het internet en die vervolgens gaan gebruiken op je site.

Wordt veel te makkelijk over gedaan. Alles moet altijd maar gratis met fotografie, immers iedereen kan toch foto's maken wordt vaak gedacht....

Maak ze dan ook maar lekker zelf en steel ze niet ergens van het internet.
Zoals al enkele malen gezegd is er geen sprake van 'zomaar even van het internet plukken'. We hebben alle foto's uitgebreid onderzocht en enkel foto's gebruikt van bronnen die vermelden dat de foto vrij gebruikt mocht worden. Máár... sommige van die bronnen bleken dus helemaal niet de oorspronkelijke eigenaar van de foto... En konden die toestemming dus ook helemaal niet geven. Hoe ver moet je gaan om te controleren dat een rechtenvrij aangeboden foto ook daadwerkelijk rechtenvrij is??
Volgens deze regelgeving dus zodanig ver dat het niet meer te doen is waarmee informatieve non-profit websites runnen dus eigenlijk nagenoeg geen haalbare zaak meer is. En dat is eeuwig zonde!

Wij maken zelf ook veel foto's, die rechtenvrij gebruikt mogen worden (onder voorwaarden creative commons) door anderen. Alleen gaat het om tienduizenden ingrediënten. Die kunnen we ONMOGELIJK allemaal zelf (vers) in huis halen om te fotograferen noch kunnen wij naar alle locaties afreizen om foto's ter plekke te maken. Het is gewoon NIET mogelijk! Tenzij iemand ons een donatie zou doen van héééél veel centjes (vrijwilligers?? ;) ).

Ik vind het nogal jammer dat mensen hier maar gaan roeptoeteren dat wij foto's zomaar stelen. We steken er veel werk in, doen veel onderzoek naar de herkomst van foto's. Het gaat in het geheel niet om niet willen betalen voor foto's (voor een foto die echt de moeite is willen we heus nog wel de portemonnee trekken ook als dat qua prijs een beetje in verhouding staat!). (Dus de opmerkingen dat we niet willen betalen zijn bullshit!). En daarom vind ik het jammer dat deze regelgeving zo werkt en zo misbruikt wordt door copyright bedrijfjes. Wij halen nu iedere foto handmatig door allerlei (image) search machines, doen onderzoek naar de foto, bekijken de meta informatie. Het is een bizarre klus om met enige mate van zekerheid te achterhalen of een foto nu écht rechtenvrij is - zelfs als deze ergens als zodanig wordt aangeboden. En daarbij: we zijn non-profit en hebben op de site een uitermate duidelijke disclaimer over het gebruik van de foto's en dat bij onrechtmatig gebruik van de foto we benaderd kunnen worden en betreffende foto dan onmiddellijk van de site gaat. Geen probleem!! Als de foto van iemand anders is en die wil dat niet: tuurlijk gaat die meteen van de site af! Maar we krijgen nu een dreigbrief met een dwangsom om even dik 1000 euro te dokken voor één enkel fotootje van een slager op de hoek (waarvan wij dus niet wisten dat de foto van hem was - aangezien deze elders rechtenvrij werd aangeboden!).
Simpel je had ze van een stock foto site af moeten halen of zelf moeten maken dan had je zekerheid gehad over de rechten.

Neemt niet weg dat die bron waar jullie de foto vandaan haalden helemaal fout bezig is.
En dat kan dus niet...
Het gaat om tienduizenden ingrediënten die we onmogelijk allemaal zelf in huis kunnen halen plus foto's van locaties waar het verbouwd of gemaakt wordt waarvoor de hele wereld afgereisd zou moeten. Stock foto's van veel van deze zaken bestaan niet.

Ergo: zonder een heeeele grote zak geld om de hele wereld over te reizen (geloof me, zou het graag doen!) zijn we echt afhankelijk van foto's van anderen die gelukkig ook veel gratis aangeboden worden (veel mensen vinden het zelfs alleen maar leuk wanneer de foto gebruikt wordt!).

Maar het is bijna onmogelijk om zekerheid te krijgen dat rechtenvrije foto's ook écht rechtenvrij zijn. En zoals elders al gezegd, daar wijkt de wetgeving rond auteursrecht af van de wetgeving rond diefstal...
Een goed van een ander meenemen vanuit een aannemelijk (!) aanname dat het gratis en dus zonder de intentie de ander daarmee in diskrediet te brengen is niet strafbaar...
Hetzelfde met een foto is wél strafbaar...
Je klinkt nu wel heel erg alsof je perse al die foto's (gratis) moet hebben. Zo werkt het leven niet.
Ook voor de zoveelste keer.
We hoeven niet alles gratis. Maar de foto's bestaan vaak niet als stock foto en zelf maken kan niet.
De foto's moeten we inderdaad hebben om goede informatie te kunnen bieden. Plus het is leuk om foto's te laten zien. Voor ons en voor de bezoekers. En vaak ook voor de makers van de foto's als we die achterhalen en rechtenvrij zijn. Die vinden het gewoon leuk dat mensen plezier hebben van hun foto (geldt ook voor ons, iedereen mag onze eigen foto's absoluut gebruiken, gratis. Onder voorwaarden creative commons).
Als ze niet te koop staan betekent niet dat je ze zomaar ergens vandaan mag gaan plukken.

Je had het gewoon niet moeten doen. Boete betalen en lesje geleerd.
Einde discussie. Je weigert te lezen wat ik zeg en hebt maar 1 doel: mij voor dief uitmaken.
Je betaalt dan ook niet voor niets een boete.

Maar verplaats je eens in de andere kant? Fotografen die hard werken en er geen cent van terug zien omdat mensen de foto's gewoon van internet plukken en vervolgens beweren ze `jamaar ik kon het toch niet weten?`.

Staat zo'n fotograaf dan die duizenden euro's heeft geinvesteerd in zijn apparatuur en de moeite heeft genomen om die foto's te maken. In deze tijd dat iedereen een mobieltje heeft die redelijke foto's kan maken wordt er gewoon veel te makkelijk over gedaan.
Als ik die fotograaf was en ik zie iemand die veel tijd en energie steekt in een non-profit site en daarvoor zonder mijn toestemming mijn dure foto gebruikt?
Dan zou ik ze gewoon een mailtje sturen. En als ik dan een reactie krijg met excuses en dat ze écht aantoonbaar hun best gedaan hadden te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar was en mij kunnen melden van welke bron ze de foto hebben die betreffende foto onrechtmatig rechtenvrij aanbiedt zou ik ze héél hartelijk danken voor de info en betreffende foto kado geven (mits even bronvermelding). (En uiteraard daarna contact opnemen met de partij die de foto in kwestie rechtenvrij aanbiedt met hetzelfde uitgangspunt).

En dan heb ik het over de fotograaf die een dure foto gemaakt heeft. De slager op de hoek die in 3 seconden een kiekje geschoten heeft en nu geld ruikt kan ik me niet in verplaatsen....

[Reactie gewijzigd door kazz1980 op 3 april 2019 09:39]

En dat is precies de reden waarom het huidige voorstel averechts gaat werken voor de kleine content makers. Die zullen zich namelijk moeten aansluiten bij organisaties die de copyright waarborgen voor de publishers. Ze zullen dus minder gaan verdienen of zelfs helemaal niet meer in staat zijn te publiceren.
Ik denk juist van niet. Als kleine content maker zet ik juist niets op het internet omdat ik doodsbang ben dat een ander het jat en er geld aan gaat verdienen. Ik heb de middelen niet om dat te controleren. Dus dat auteursrecht niet goed beschermd wordt is juist een barriere.
3x raden door wie bv de volgende politicus is overgehaald. Eén hint, het was geen kleine content maker.
De Nederlandse Europarlementariërs van de SP hebben ondanks een eerdere verklaring om tegen te stemmen inmiddels besloten om toch voor de richtlijn te stemmen. SP-Europarlementariër Dennis de Jong erkent dat de wetgeving niet fraai is, maar kiest toch voor 'de bescherming van artiesten'.

[Reactie gewijzigd door HakanX op 26 maart 2019 13:07]

Dat is natuurlijk niet helemaal correct.
Als jij een platform wil starten, dan moet je de dag van vandaag verwijderen wat jouw users uploaden en het copyright schendt. De gebruiker die iets upload dat niet mag, is verantwoordelijk.
Vanaf morgen (bij wijze van spreken) moet je voorkomen dat het zelfs maar kan opgeladen worden, anders ben jij verantwoordelijk. Dat verhoogt de drempel voor start-ups aanzienlijk.
Probleem is ook dat een hoop zgn. rechthebbenden copyright claimen op iets wat 'officieel' niet eens van hun is! En wanneer is een auteursrecht verlopen? zover ik weet kan de 'rechthebbende' zelfs nog een claim maken van bijv. muziek uit 1893 (Happy birthday in dit geval), en dat gaat mij echt te ver.

Ik heb zelf ook geen oplossing voor dit probleem, maar persoonlijk denk ik dat auteurs ed. niet teveel macht mogen hebben over 'hun' creaties. 20 jaar max oid lijkt me prima zat.

Maar goed, wie ben ik...

[Reactie gewijzigd door Cybergamer op 26 maart 2019 12:57]

Ik volg een Youtuber die een liedje had gebruikt in een video en die video is door 28 verschillende partijen geclaimed voor exact hetzelfde stukje muziek. En Youtube staat dit toe. Het hele auteursrecht lijkt op deze manier bijna een grap.
Dat komt doordat men de rechten ook vaak aan verschillende partijen verkoopt, of dat ze gewoon verloren raken....

Zie je vooral bij (oudere) games vaak, die niemand meer kan claimen. No One Lives Forever is een vrij bekend voorbeeld hiervan.

Mijn suggestie:

- Auteursrechten blijven altijd bij de daadwerkelijke auteur (kan ook een bedrijf zijn), tot en met 10 jaar na de datum van de eerste publieke release.
- Andere bedrijven kunnen deze rechten nooit volledig overkopen. Ze mogen hoogstens de belangen behartigen van de auteur. De auteur heeft áltijd het laatste woord.
- Na de periode van 10 jaar vervalt het werk in een 'open source' licentie, waarbij alleen een bronvermelding nodig is om het werk te mogen gebruiken maar deze verder wel fair use is. Mogelijk mogen wel voorwaarden gesteld worden, om te voorkomen dat bijvoorbeeld nijntje voor nazi merchandise gebruikt wordt (vetorecht van de auteur in specifieke, zwaarwegende omstandigheden, TBD).
- Wanneer de auteur sterft (of na 50 jaar na de release als het een bedrijf betreft) vervallen de rechten volledig naar het public domain.
- Het claimen van auteurstrecht als je niet de auteur bent, of diens directe ondersteunende partij, komt met zeer hoge straffen.

Of zoiets. Klein hersenspinsel, zal wel niets zijn.

[Reactie gewijzigd door ChromeBallz op 26 maart 2019 19:23]

Heb er verder weinig kijk op. maar zoals je het stelt klinkt niet heel gek. Je merkt nu dat mensen/bedrijven alleen op geld uit zijn, zelfs als degene die het gemaakt heeft overleden is, of dat zelfs degene die het gemaakt heeft helemaal buitenspel staat door contracten.
Zie alleen de afgelopen jaren, steeds meer dweilwetten komen, die niet een probleem oplossen maar krampachtig achter de lekkende bende aandweilen. Dit is gewoon onwenselijk omdat dingen steeds onduidelijker worden.
De wet die nu aangenomen wordt lijkt meer op een lobby praktijk, dan echt goed voor de makers en bedenkers. Veel grote en commercieel sterke partijen winnen met deze wet en de kleinere partijen krijgen veel onduidelijkheid die door rechts-personen op verschillende manieren bekeken kan worden.

edit: typo

[Reactie gewijzigd door Weaszel op 27 maart 2019 14:04]

Precies het probleem, dweilwetten, goed bedacht woord ;)
Ja toch, in de trend van sleepnetwet, ook dweilwetten hahahahaha
Dus je stelt voor dat men moet gaan betalen om jouw comment, en om de comment die ik hier nu typ, te kunnen lezen? Want ook al deze berichten zijn copyrighted materiaal. Ik zou hier ook zo maar wat quotes uit boeken/etc in mijn berichten kunnen verwerken, wat dan?
Hoe rechtsgeldig is de gebruikersovereenkomst met Tweakers?
Jouw logica klopt helaas niet helemaal. Een beter voorbeeld zou zijn: iemand kopieert een reactie van een andere site ==> plakt hem op T.net ==> T.net wordt aangeklaagd door de gebruiker van de andere site omdat ze zijn werk hebben geplaatst. Hop, jackpot!
Aan de andere kant, hoogst waarschijnlijk krijg je straks een paar startups die dergelijke filter diensten kant en klaar anbieden. Natuurlijk zal dat iets van overhead betekenen, maar aan de andere kant heeft het ook duidelijke voordelen (op dit moment kun je op bepaalde populaire platformen extreem veel copyrighted materiaal vinden en verschuilen de platformen zich achter "we verwijderen het als de auteur bij ons komt klagen en alle kopieen van het werk op ons platform weet te vinden").

Wat mij betreft is artikel 13 een stap in de goeie richting, al zou het extreem nuttig zijn indien het een stuk duidelijker verwoord was. Iets in de trend van "als je groter dan X bent, moet je een uploadfilter hebben waar via geautomatiseerde systemen iedereen content aan kan toevoegen. Als iemand daar content aan heeft toevoegd waar hij geen recht op had is de straf Y (extreem hoog). Als iemand bezwaar aantekend op iets wat door het uploadfilter is gevangen dan moet een mens daarop reageren binnen een week.".
Het probleem is dat economische en politieke machthebbers proberen via kunstmatige schaarste hun oude verdienmodellen in stand te houden. Dankzij moderne technologie is het praktisch onmogelijk om controle uit te oefenen over de verspreiding van informatie, waardoor het onmogelijk wordt om informatie (boeken, muziek, etc) te verkopen.Persoonlijk vind ik de vrijheid en schaarsteloosheid van informatie een van de belangrijkste en beste moderne ontwikkelingen en is iedere poging om dit tegen te gaan (wat intellectueel eigendom wetgeving altijd is) verwerpelijk. Echter zijn de huidige modellen de basis voor de macht van invloedrijke partijen in onze maatschappij, en deze partijen zullen niet zonder slag of stoot deze modellen opgeven.

Hierdoor zie ik eigenlijk twee problemen:
  • Artiesten moeten gecompenseerd worden voor hun werk.
  • Economische en sociale ontwikkeling wordt tegengegaan door machthebbende partijen die belang hebben in het behoud van de status quo via kunstmatige schaarste.
Voor het eerste probleem beginnen er al oplossingen te komen. Via platformen als kickstarter, indigogo en patreon kunnen artiesten een inkomen genereren onafhankelijk van de verkoop van hun werk. De politiek zou dit soort nieuwe economische modellen moeten bevorderen door bijvoorbeeld (en dit is iets dat ik letterlijk bedenk hier):
  • Stimuleer de ontwikkeling van internationale standaarden zodat dit soort diensten deel kunnen worden van de standaard diensten die een bank aanbied, en overhead geminimaliseerd kan worden.
  • Verminder bureaucrationele barrières voor dit soort transacties. (Ik wil niet weten hoe ingewikkeld de inkomstenbelasting voor iemand die inkomsten uit 1000+ bronnen uit tientallen landen krijgt er uit zou zien.)
  • Geef belasting voordeel voor het op deze wijze steunen van artiesten.
  • Ontwikkel goede sociale voorzieningen zodat artiesten (en anderen) niet compleet afhankelijk zijn van hun inkomen of baas voor stabiliteit. (Minder van toepassing in de EU.) Eventueel een basis inkomen.
Het tweede probleem is echter dat al deze oplossingen zoveel mogelijk de economische partijen die tussen de artiest en consument staan proberen te verwijderen. Een auteur die via patreon een inkomen gegeneerd en z'n werk direct op youtube, vimeo, soundcloud, spotify, een eigen website of in een torrent gooit zal geen platenmaatschappij, uitgever of grote filmstudio nodig hebben. En het zijn net die gigantische economische partijen (zie Disney bijv) die hard voor de uitbreiding van intellectueel eigendom wetgeving pushen. Hier heb ik geen directe oplossing voor, want onze politieke systemen zijn er eigenlijk voor gebouwd om concentraties van macht te beschermen, niet om ze af te breken.

(Alle crowd-funded artiesten die ik volg hebben, als ik het me goed herinner, allemaal horror verhalen over youtube filter algoritmes en mass-reporting. De huidige wetgeving vertraagt niet enkel de ontwikkeling van hoognodige nieuwe economische systemen, maar het lijkt ze zelfs actief tegen te gaan. De filters zullen de kleine artiest die z'n eigen ding doet alleen maar in de weg zitten. En zal ook nog eens de ontwikkeling van nieuwe platformen tegen gaan.)
Het gaat over het strenger maken van auteursrechten, of hoe met auteursrechten om te gaan.

Ik wil je wel een oplossing geven. Laten we het niet strenger maken, maar juist soepeler. Dan is er ook geen noodzaak meer voor zulke filters.

Deze veelal onnodige strijd is het niet waard om het vrije en open internet schade aan te doen.
Een vrijere interpretatie van coyright is misschien niet wat de Disney’s van deze wereld leuk vinden, maar waarschijnlijk wel de oplossing.
Ben het met je eens. Ze blijven vasthouden aan een oud gegeven, en hier varen voornamelijk de uitgevers bij. En niet de artiesten etc. Het zijn 'uitbuiters van de content van anderen'. Je ziet steeds meer artiesten bijv. meteen richting andere kanalen gaan als youtube, spotify...... etc om hun content aan de man te brengen en zelf weer belanghebbende te zijn zonder de partijen ertussen die veel geld laten verdampen voor het daadwerkelijk bij de artiest komt. Eerder met cd's etc was een uitgever echt nodig. Tegenwoordig zijn er andere manieren. En dat vinden lobby partijen als uitgevers niet heel leuk want die missen inkomsten.
Wat heel redelijk en haalbaar is, is dat autheurs van materiaal op b.v. YouTube aanspraak kunnen maken op een percentage van de advertentie inkomsten. Dit gebeurt volgens mij op het moment al, dus is deze nieuwe wet daarom ook redelijk overbodig.
Auteursrecht gaat niet over geld, maar over toestemming. En vaak wordt, om die toestemming te krijgen, geld betaald. Maar het gaat dus vooral om het principe dat de toestemming vooraf wordt verleend en niet dat achteraf als het ware de schade wordt vergoed. Een voorbeeld is een fotograaf die zijn foto alleen op bepaalde media wil laten zien (bijvoorbeeld bij kranten). Als die foto dan ineens op Facebook staat, dan kan dit dus niet meer ongedaan gemaakt worden. Facebook zou dus eerst toestemming moeten verkrijgen (of moeten controleren of die toestemming er is) en dan pas moeten publiceren.
De bewijslast ligt bij diegene die het voorstel doet. Voor welk probleem is dit een oplossing? Is het effectief? Wat zijn de bijeffecten? Zijn deze wenselijk?

Ik zie het een beetje als naar de dokter gaan, die stopt ook niet willekeurige medicatie in jou als jij ergens pijn hebt. Die zoekt uit wat de waarschijnlijke oorzaak is, wat hier aan gedaan kan worden, met zo weinig mogelijk bijwerkingen.

Inzicht in of een mening dat een idee een slecht idee is, roept bewijslast op voor waarom het dan een slecht idee is. Vragen naar waarom een idee uberhaupt wordt geimplementeerd is gewoon vragen naar de bewijslast die de stellingnemer heeft.
In geen geval hoeft er een alternatief geboden te worden.
Jij hebt een naief beeld van dokters. Waarom denk je dat antibiotic te vaak worden voorgeschreven? Omdat ze geen risico willen nemen. En omdat ze snoepreisjes krijgen voor het voorschrijven van medicatie. Ik kom hier nooit weg bij de dokter zonder een recept.
De richtlijn is niet alleen potentieel schadelijk voor het vrije internet, het bevat ook tonnen "arbitraire" stellingen.
Dat is echt geen probleem. De wet is vrijwel altijd interpreteerbaar en rechters doen ook niet anders. De intentie van de wet is echter duidelijk en betreft grote uploadsites zoals Youtube terwijl van sites als Tweakers en miljoenen andere sites heel duidelijk is dat ze er niet onder vallen.

Er zijn heus nog wel een paar sites die twijfelgevallen zijn maar die kunnen altijd juridisch advies nemen. Sites op zo'n grens kunnen trouwens kiezen wat ze willen om ofwel te filteren of om de hoeveelheid geuploade content te minderen bijvoorbeeld door met name nieuwe gebruikers flink in te perken qua mogelijkheden voor uploads of de eerste paar uploads van nieuwe gebruikers te controleren.

[Reactie gewijzigd door TWyk op 26 maart 2019 11:24]

Dat is echt geen probleem.
Dat kan je nu nog niet zeggen, dat zal namelijk pas blijken wanneer het al een tijdje de "dagelijkse praktijk" is. Zoiets als dit (of redelijk vergelijkbaar) is namelijk nog nooit gedaan, iedere aanname over wat wel of niet een probleem gaat zijn is daarom, naar mijn mening, "je op zeer glad ijs begeven".
De intentie van de wet is echter duidelijk en betreft grote uploadsites zoals Youtube terwijl van sites als Tweakers en miljoenen andere sites heel duidelijk is dat ze er niet onder vallen.
Het is helemaal niet duidelijk, zoals ik het lees gaat Tweakers er namelijk duidelijk ook onder vallen. Als jij zeker weet dat dit niet zo is zie ik daar graag onderbouwing voor die stellige bewering.
Er zijn heus nog wel een paar sites die twijfelgevallen zijn maar die kunnen altijd juridisch advies nemen. Sites op zo'n grens kunnen trouwens kiezen wat ze willen om ofwel te filteren of om de hoeveelheid geuploade content te minderen bijvoorbeeld door met name nieuwe gebruikers flink in te perken qua mogelijkheden voor uploads of de eerste paar uploads van nieuwe gebruikers te controleren.
Je laat het klinken alsof dat allemaal heel duidelijk, makkelijk en snel geregeld is... , daarbovenop is het ook niet bepaald goedkoop!
De onderbouwing staat gewoon al in het artikel maar had ik ook bij eerdere berichten over dit onderwerp al gegeven.
De richtlijn is juist vrij duidelijk dat het grote sites zijn waarbij upload van werken door gebruikers onderdeel van de core business is. Tweakers valt daar in de verste verte niet onder.

Onder de nieuwsberichten kun je geen werken uploaden en op het forum worden maar heel beperkt foto's geupload. Voor een site als Tweakers is het voldoende om adequaat te reageren op incidentele meldingen van inbreuk (en dat soort meldingen zullen ze maar enkele van krijgen).
Je laat het klinken alsof dat allemaal heel duidelijk, makkelijk en snel geregeld is... , daarbovenop is het ook niet bepaald goedkoop!
Sites die graag geld verdienen met de massaal delen van de geuploade werken van anderen moeten maar accepteren dat daar dus een prijskaartje aan hangt. Ik heb daar geen issue mee.
Je weet dat auteursrecht ook op teksten (publicaties in verschillende vormen) van toepassing is/kan zijn, en dat dit ook deel uitmaakt van de aankomende regelgeving, toch?
De richtlijn spreekt specifiek het opslaan van grote hoeveelheden uploads.
Upload je een boek of een geschift op bijvoorbeeld Facebook dan valt dat er dus zeker ook onder.
Sites met zelf geschreven tekst reacties op forums vallen er volgens mij duidelijk niet onder.

[Reactie gewijzigd door TWyk op 26 maart 2019 17:10]

" terwijl van sites als Tweakers en miljoenen andere sites heel duidelijk is dat ze er niet onder vallen"

Dat verzin je ter plekke want waaruit blijkt dat dat heel duidelijk is? Dat moet een rechter dus blijkbaar ter plekke gaan interpreteren. En weet je wat website ten koste van alles willen vermijden: een gang naar de rechter.
Lees het artikel nog eens en zie dat Tweakers dat zelf ook vindt.
Nogmaals, waaruit blijkt dat dat heel duidelijk is?
Nogmaals, waaruit blijkt dat dat heel duidelijk is?
Citaat uit de richtlijn
De in deze richtlijn neergelegde definitie van een aanbieder van een onlinedienst
voor het delen van content moet uitsluitend gericht zijn op onlinediensten die een
belangrijke rol spelen op de markt voor online-content door te concurreren met
andere online-contentdiensten, zoals online audio- en videostreamingdiensten, om
hetzelfde publiek. De diensten die onder deze richtlijn vallen, zijn diensten waarvan
het hoofddoel of een van de hoofddoelen is om auteursrechtelijk beschermde
content op te slaan en gebruikers in staat te stellen een grote hoeveelheid
auteursrechtelijk beschermde content te uploaden en te delen met als doel direct of
indirect winst te maken door de content te organiseren en te promoten om een groter
publiek aan te trekken, onder meer door middel van categorisering en gerichte
promotieacties in de content.
Dergelijke diensten mogen geen diensten omvatten die
een ander hoofddoel hebben dan het in staat stellen van gebruikers om een grote
hoeveelheid auteursrechtelijk beschermde content te uploaden en te delen met als
doel winst te maken met deze activiteit.
Als je niet meteen begrijpt dat Tweakers totaal niet binnen deze definitie valt dan kan ik het ook niet uitleggen.

Zie ook de conclusie van Tweakers in het artikel:
Ook al kunnen gebruikers op Tweakers zowel op het Forum als in de vorm van gebruikersreviews auteursrechtelijk beschermd materiaal uploaden, artikel 13 gaat niet over sites als Tweakers. Dat heeft ermee te maken dat de EU-wetgever vooral zijn pijlen op de grote jongens richt, waar de term uit artikel 13 ook op doelt. Het delen van auteursrechtelijk beschermd materiaal, door het bieden van de mogelijkheid aan gebruikers om content te uploaden of streamen, is op Tweakers namelijk geen hoofddoel, terwijl dat bij Facebook, YouTube en Pinterest bijvoorbeeld wel het geval is.

[Reactie gewijzigd door TWyk op 26 maart 2019 17:30]

"Als je niet meteen begrijpt dat Tweakers totaal niet binnen deze definitie valt dan kan ik het ook niet uitleggen."

Nou, nee, je legt het nu uit. En die uitleg is goed. Had je ook 2 reacties eerder al kunnen geven. Overigens blijft "doel" en "hoofddoel" nog steeds arbitrair, maar dit geeft al enige verduidelijking.
namelijk dat velen totaal geen idee hebben van hoe het internet werkt en wat de consequenties kunnen zijn van het goedkeuren van deze richtlijn.
Dat is het grote nadeel van de huidige politici. Ze hebben eigenlijk geen idee hoe de 'nieuwe wereld' (online wereld) werkt, maar proberen er wel grip op te krijgen door wetten te creëren die kant nog wal raken.

De vraag is dus: is het verantwoord om dergelijke mensen te laten beslissen over wat er al dan niet mag op het internet, of moeten we hiervoor toch gaan kijken naar mensen die effectief kennis van zaken hebben? Imo zou me dit wel een moment lijken voor de oude garde om hiervoor te kijken naar de jongere generatie en zichzelf door hen te laten informeren alvorens zulke wetten erdoor te rammen.
ANP maakt misbruik van wetgeving door processen uit te lokken, plaatst foto's en artikelen zonder copy right logo !
Het is een vergelijkbare situatie als toen met de cookiewet: men had allerlei "goede" bedoelingen, maar geen benul hoe het in de praktijk zou werken. Dat leverde dus niks op behalve hinder voor de gemiddelde burger die tientallen websites per dag bezoekt en zonder na te denken overal op "accepteren" klikt.

Nu ook weer wordt gedaan alsof de beheerder van een website met veel gebruikers de tijd heeft om over iedere geüpload plaatje een vergadering te houden en dan een weloverwogen oordeel te vellen. Nee, die krijgt straks één keer een rekening van rechthebbende in de bus en vervolgens wordt het uploaden van content dichtgezet of zwaar gefilterd.

Erger nog: wat houd dubieuze zakenmannetjes tegen om websites op te zetten met allerlei zogenaamd rechtenvrij materiaal en dan dikke rekeningen sturen naar websites waar het materiaal op verschijnt? Je hoeft niet eens de daadwerkelijke uploaders op te sporen. Alleen de webmaster aansprakelijk stellen is genoeg...

Waardeloze wetgeving dit, waarbij men zich lekker heeft laten ompraten door lobbyisten.
Kan dit niet MAKKELIJK worden omzeild door je server in het buitenland te plaatsen en promoot dit niet juist de alternatieve media? Zij kunnen geld verdienen met bitcoinadvertenties.
Niet echt. Het maakt niet zoveel uit waar je server staat, als je content serveerd aan europeanen, moet je je aan de europese wet houden. Op kleine schaal kun je dit natuurlijk gewoon negeren, maar een groot bedrijf kan dat echt niet maken en zal of vervolgd worden of geheel geblokkeerd uit de EU.
Niet echt. Het maakt niet zoveel uit waar je server staat, als je content serveerd aan europeanen, moet je je aan de europese wet houden. Op kleine schaal kun je dit natuurlijk gewoon negeren, maar een groot bedrijf kan dat echt niet maken en zal of vervolgd worden of geheel geblokkeerd uit de EU.
Dat bedoel ik. Grote bedrijven hebben er last van, maar iedereen kan vanaf zijn zolderkamer dingen het internet op slingeren. Het lijkt me wel positief eigenlijk.

[Reactie gewijzigd door danilson op 27 maart 2019 17:57]

Dit is een startsein om veel kleine sub ondernemingen te starten die vervolgens dezelfe content aan gaan bieden.
Eén ding heb ik uit deze contacten vooral onthouden, namelijk dat velen totaal geen idee hebben van hoe het internet werkt en wat de consequenties kunnen zijn van het goedkeuren van deze richtlijn.
DAT,. en dat is precies waarom dit soort wetten nooit door dit soort mensen hadden mogen worden goedgekeurd.
Net als met de AVG wetgeving rond cookies, inderdaad, gemaakt door mensen die geen flauw idee hebben waar ze het over hebben, hoe het internet werkt, hoe de techniek werkt, hoe techniek zich blijft ontwikkelen, wat de consequenties zijn.
Cookies bv zijn zo ruim omschreven dat in feite een hele website als cookie kan worden beschouwd.

Slechte zaak
Maar maakt het nog uit? Het is nu een gedane zaak. Dit soort wetgeving blijft bijna altijd gewoon rondspoken. De wet op identificatie heeft bijvoorbeeld ook niet zijn beoogde doel gehaald en wel het exclusie doel van onschuldige burgers boetes geven gehaald.
Natuurlijk maakt het uit. Het zal innovatie afremmen en gewone gebruikers mateloos irriteren, net zoals de cookiewall dat nu ook doet maar met meer verstrekkende gevolgen.
Ik bedoel dat de wetgeving er doorheen is (ik heb ook enkel vragen over deze wetgeving), dat deze niet meer teruggedraaid zal worden en dat het daarom mogelijk zinloos is om ons er nog druk over te maken. Tegelijkertijd is dat natuurlijk een self-fulfilling prophecy.

Mogelijk heb jij nog interessante ideeen waardoor er nog iets kan gebeuren in het proces, maar de ervaring leert dat als de wijze mannen in Brussel of Den Haag er iets doorheen jassen, we daarna gewoon op de blaren moeten zitten.
Stelling: we schaffen auteursrecht in zijn geheel af. Vrijheid van meningsuiting weegt naar mijn mening zwaarder. En de hele industrie die dan gewoon stopt te bestaan heeft blijkbaar geen bestaansrecht.

Als je kijkt wat er nu in het werk wordt gesteld om rechthebbenden te beschermen en de manier waarop dat gebeurt dan is dat gewoon censuur. Ook speelt dit de grote partijen gigantisch in de kaart, een Sony of Disney maakt natuurlijk heel makkelijk afspraken over hun content: dus dit komt mooi door het muurtje. De onafhankelijke filmmaker kan dat zo snel niet: zijn content wordt geblokkeerd, want niet bewezen dat hij de eigenaar is.

Volgens mij gaan de grote wetenschappelijke stukken wel gewoon door, ook zonder auteursrecht. Die mensen hebben namelijk een andere, intrinsieke, motivatie voor hun publicaties. De overige media (muziek, film, boeken, etc.) moeten zichzelf opnieuw uitvinden: voor onze cultuur ljikt me dat beter. Ik denk niet dat de mensen die de eerste rotstekeningen maakten zich heel druk maakten om het auteursrecht. Ik denk dat die de juiste motivatie hadden: een creatieve (of religieuze) uiting...
Ik ben het in grote lijnen met jou eens.

Ooit was er geen auteursrecht. Toen is er in de tijd van de wetenschappelijke revolutie het idee ontstaan om bepaalde ideeën en uitgaven voor een beperkte tijd een monopolie te geven, zodat de makers hiervan hun geld konden terug verdienen. Dat was toen ingevoerd op ~7 jaar. Dat is toen verlengt naar 15 jaar, en toen naar 30 jaar, 50 jaar, 70 jaar... en toen 70 jaar na de dood van de maker en 130 jaar voor bedrijven. Het ziet er naar uit dat we over enkele jaren dit gewoon oprekken nar 90 jaar na de dood van de maker, en 150 jaar voor bedrijven.

Dit is van de pot gerukt. Auteursrecht is geen natuurlijk recht, in tegenstelling tot eigendomsrecht (dit is ook waarom je een auteursrechtelijk werk niet kunt stelen). Auteursrecht moet een goede balans vertegenwoordigen tussen de makers en het publiek. The 'creators and the commons' zoals vaak aangehaald in klassiek liberalisme. Deze balans is totaal zoek, en heeft daardoor de deur open gezet voor monopolisme, corruptie en de totale gijzeling van westerse cultuur in de handen van zo'n 4 bedrijven. Human Cultural Heritage houdt op in de jaren '20 van de vorige eeuw. Sindsdien is alles eigendom.

Als we terug gaan naar 10 - 20 jaar, dan is dat een gezonde grens. Dit geeft artiesten de kans om hun geld te verdienen, maar dit respecteert ook de belangen van de rest van de mensheid.

Ook artiesten zouden dit moeten aanmoedigen, want juist nu als klein bandje of kleine film studio, sta je geen kans tegen de onwijs grote macht van een Sony en Disney. Een pluriform cultureel landschap is voor iedereen van belang, zowel het publiek als onafhankelijke artiesten.

En totdat het auteursrecht weer evenredig is, zou ik iedereen oproepen om zich 'burgerlijk ongehoorzaam' op te stellen.
Auteursrecht is geen natuurlijk recht, in tegenstelling tot eigendomsrecht
Er is geen eenduidige definitie van natuurlijke rechten. In het engels merk je bijvoorbeeld dat je het hebt over intelectuele eigendommen, en het argument dat dergelijke eigendommen ook prima onder het natuurlijke eigensomsrecht vallen is totaal niks mis mee. De vraag is dus meer of een intelectueel eigendom wel of niet bestaat.
En sowieso, als we al kijken naar de zesde eeuw dan was er al een geval waar een werk (Cathach van St. Columba) in het geheim was gekopieerd en de koning in Ierland toe ter tijd besloot dat "To every cow belongs her calf, therefore to every book belongs its copy".
(dit is ook waarom je een auteursrechtelijk werk niet kunt stelen)
Het argument dat je het niet kunt "stelen" is omdat mensen die dat argument willen maken kijken naar de legale definitie van "stelen" die typisch gezien verwoord zijn als het "wegnemen" van eigendom van iemand. Dat heeft echter totaal geen betekenis als we het hebben over filosofie of spreektaal. In dat geval kun je al meer dan 100 jaar terug gaan en artikelen vinden over hoe ideeën worden gestolen.
Deze balans is totaal zoek
Ten eerste moet ik zeggen dat ik het ergens wel met je eens ben, vooral als we kijken naar ideeën (patenten). Maar dat is dus ook net het ding, bij boeken, fotos en videos gaat het niet om ideeën. Je kunt prima een Harry Potter copycat publiceren (zijn er veel van). De ideeën (buiten patenten) en meningen zijn compleet vrij. Die zijn niet ingeperkt op welke manier dan ook. Als jij dezelfde foto bij de Taj Mahal wilt maken als de rest, dan kun je exact die foto nemen. En ja, als jij een boek schrijft, is het zo vreemd dat jij tijdens je eigen leven recht hebt op de inkomsten daaruit? Natuurlijk zijn we compleet doorgeslagen met het constant verlengen van auteursrechten (tot einde van het leven van de auteur met een minimum van 25 jaar na publicatie klinkt mij compleet redelijk in de oren bijvoorbeeld), dus dat is het deel waar ik het mee eens ben. Echter het idee dat de staat jouw eigendom al na 20 jaar afpakt om het in het publieke domein te stoppen klinkt me ook weer erg extremistisch in de oren.

(En patenten zouden per industrie een verschillende duur moeten hebben. Software patenten van maximaal een paar jaar (kleine investeringen en snelle evolutie van de markt) terwijl bijv. medicijnen prima net zo lang als nu (het kost bizar veel om medicijnen op de markt te brengen en het kost nog meer dat het gros van de medicijnen die je probeert te ontwikkelen nooit op de markt komen vanwege onvoorziene problemen)).

[Reactie gewijzigd door David Mulder op 26 maart 2019 13:06]

Even een zijstap over de kosten van medicijnontwikkeling:

https://www.volkskrant.nl...3A%2F%2Fwww.google.com%2F
Ooit was er geen auteursrecht
Een tijd waarin de gemiddeld burger vrijwel geen toegang had tot culturele geschriften maar eigenlijk alleen beperkte toegang religieuze geschriften.

Als er geen auteursrecht meer zal zijn dan is de kans groot dat onze culturele diversiteit verdwijnt en wat er aan publicaties overblijft veel meer beïnvloed zal worden door andere belangen (commercie/religie/politiek)
Als er geen auteursrecht meer zal zijn dan is de kans groot dat onze culturele diversiteit verdwijnt en wat er aan publicaties overblijft veel meer beïnvloed zal worden door andere belangen (commercie/religie/politiek)
Zou je me deze kunnen uitleggen? Copyright (en ik doel nu even specifiek op boeken/films) heeft als enige doel de inkomstenbron voor de eigenaar (niet persé de maker) veilig te stellen. Zo zie ik het.

In welk scenario zouden publicaties dan meer beïnvloed worden door commercie(?!?), religie en politiek door de copyright wetgeving in zijn geheel af te schaffen? Ik kan de logica er niet in zien?
Als schrijvers niet meer betaald krijgen voor de verkoop van (kopieën) van hun boeken dan zullen ze veelal alleen nog kunnen schrijven als iemand ze daarvoor direct betaald.
Dat zullen dan vaak bedrijven zijn of ideologie groepen.
In mijn optiek ga je te kort door de bocht. Hoezo wordt de content van een onafhankelijke filmmaker geblokkeerd dan? Als de film maker een eigen film heeft gemaakt en geen copy/paste werk heeft gedaan dan zou dat niet geblokkeerd worden. De echte Auteur/rechthebbende kan immers gewoon aantonen dat het zijn of haar werk/product is. Dat een Sony of Disney makkelijker afspraken kan maken, doet er niet echt toe. Dat is gewoon het voordeel van big-business en het betekent niet dat automatisch de "kleine ondernemer" het vele malen moeilijker heeft. Hoe moeilijk is het om een mailtje te sturen met je ID, Product en Product prijs? 8)7 En is iedereen Gildes vergeten? -- Start een collectief bestaande uit kleine ondernemers en dan kan je battlen tegen die big-business. :Y)
Ik denk niet dat ik te kort door de bocht ga. Het punt is dat de filmmaker die zelf een film (zijn eerste?) heeft gemaakt onmogelijk kan bewijzen dat hij/zij dat zelf heeft gedaan. Een upload filter werkt op basis van allerlei algoritmen/hashes/etc. het doel is dus om vast te stellen welk werk er wordt geüpload en wie de rechthebbende is. Een Disney stuurt preventief alle hashes naar YouTube: youtube weet wat van Disney is.

Maar hoe wil YouTube gaan controleren of iemand iets zelf heeft gemaakt? Daar zijn geen hashes van. En je kunt die niet zelf even doorgeven: dat kan immers iedereen die de film die jij hebt gemaakt van je schijf heeft gestolen.

Een upload filter is eigenlijk het zelfde als een omgekeerde bewijslast: als jij niet kunt bewijzen dat de content van jou is wordt het niet toegestaan. En een kleine filmmaker kan dat vele malen lastiger dan een grote multinational. Stel je maar een constructie voor met een notaris die handmatig gaat checken of de foto die jij wilt plaatsen door jou is gemaakt (even mee op locatie, camera types vergelijken, getuigen horen, etc.) en dan een getuigschrift afgeeft dat werk X met sha256 hash X en onderwerp Y op datum Z gemaakt is door persoon A met bijbehorende accountnaam B op YouTube.

Nee, ik denk niet dat ik overdrijf helaas.
Het delen van auteursrechtelijk beschermd materiaal heeft weinig of niets te maken met vrijheid van meningsuiting. Als ik een film op Youtube gooi deel ik niet mijn mening maar een film die iemand anders gemaakt heeft.
Het gaat mij helemaal niet om het wel/niet delen van auteursrechtelijk beschermd materiaal. Je hebt mijn hele punt gemist.

Doordat vooraf bekeken moet worden of er auteursrecht op iets rust (onmogelijk) wordt gewoon alles waar geen explicite afspraken voor zijn standaard niet toegestaan. Dát is de inperking van de vrijheid van meningsuiting.

Stel ik heb net een nieuw filmpje gemaakt van 15 minuten over het onderwerp vrijheid van meningsuiting. Ik wil dit filmpje publiceren op YouTube.

YouTube gaat op basis van de hash checken of het werk in hun database voorkomt: neen.
Daardoor ook niet mogelijk om direct de rechthebbende te vinden.

YouTube duikt verder de diepte in en gaat op basis van beeld/inhoud analyse bekijken of de inhoud overeenkomt met bekende werken: neen.
Weer geen match, dus ook niet bekend bij wie het copyright rust.

Ik kan onmogelijk bewijzen dat het filmpje exclusief van mij is. Stel een vriend heeft het opgenomen, ik heb het van hem gekregen en vond het verstandig dit maar eens op YouTube te zetten: rechtzaak voor YouTube! De enige manier om dat te doen is een notaris meenemen als je een filmpje of foto gaat maken, deze de inhoud en hashes laten valideren en een attest maken dat deze inhoud aan jou toebehoort. Lijkt me toch op zijn minst een kleine drempen voor het publiceren van wat dan ook...

Maar goed: buiten dat ben ik oprecht van mening dat er niet veel aan verloren is als de miljarden die om gaan in die industrie anders worden besteed. Laten we eerlijk zijn: over 100 jaar gaat niemand het hebben over die blockbuster uit 2019 met een budget van 100 miljoen en 1 miljard omzet. Maar misschien wel over die geweldige documentaire over de invloed van kleine inperkingen van de privacy op de vrijheid van meningsuiting met een budget van 2 tientjes en een omzet van 0,0. Het is maar wat je wilt bewaren als cultureel erfgoed...
Het filmpje is exclusief van jou totdat het tegendeel is bewezen. Als er dus geen rechthebbende kan worden gevonden (behalve jij) komt hij gewoon online en is het filmpje (+eventuele inkomsten) van jou. Pas wanneer er materiaal in zit dat niet van jou is worden de inkomsten naar de rechthebbende gestuurd of gaat het filmpje offline.

Mocht jouw vriend het gefilmd hebben en hij claimt het later als zijn eigendom dan kan het inderdaad zijn dat het offline gaat, als zijn claim sterk genoeg is.

Je kunt jouw mening gewoon verspreiden, zolang je geen materiaal van anderen gebruikt (of dat doet met toestemming of fair use).

[Reactie gewijzigd door EnigmaNL op 26 maart 2019 22:00]

Sorry, maar je begrijpt het idee van een upload filter geloof ik niet helemaal.

Als jij niet kunt bewijzen dat het materiaal van jou is dan komt het er niet op, punt. Als YouTube aansprakelijk kan worden gesteld voor materiaal dat op hun site staat dan gaan ze geen content toelaten. Tenzij vooraf is bewezen aan wie het toebehoort. Zo simpel is het. Niks redelijkheid, billekheid, take down-notices, niets van dat alles. Simpelweg geen upload.
Het is nog helemaal niet duidelijk hoe het gaat werken. Wat jij schetst is het ultieme doemscenario. Het lijkt me heel onwaarschijnlijk dat het die kant op gaat.

Het uploadfilter zal waarschijnlijk tijdens de upload al gaan controleren of het materiaal van iemand anders is en als dat niet zo is wordt het materiaal gewoon geplaatst. Het probleem zit hem in het feit dat algoritmes niet over nuance beschikken en fair use niet goed kunnen herkennen.

[Reactie gewijzigd door EnigmaNL op 31 maart 2019 21:41]

Tsja, mogelijk is het een idee om het gewoon eens te proberen? De andere kant op hebben we nu geprobeert.
Het zal mijn benieuwen of de europarlementariërs überhaupt zich zo verdiept hebben in de materie zoals de schrijver van dit artikel. Zover ik lees, is de realiteit somber op dit vlak en stemmen hoop met zaken in waarin zij zich niet goed verdiept hebben met alle gevolgen van dien voor miljarden mensen. De EU is allang niet meer die natte droom, maar een nachtmerrie voor de technologische ontwikkelingen en vooruitgang van vele landen.

[Reactie gewijzigd door n00bs op 26 maart 2019 07:15]

Zover ik lees, is de realiteit somber op dit vlak en stemmen hoop met zaken in waarom zijn zich niet goed verdiept hebben met alle gevolgen van dien voor miljarden mensen.
De EU heeft 'maar' 508 miljoen inwoners, maar dit heeft inderdaad ook gevolgen voor de rest van de wereld, die dit als voorbeeld gaan zien.

Zulke regelgeving, enkel voor het ondersteunen van commerciële belangen zonder dat aangetoond dat er daadwerkelijk schade uit voortvloeit. Let op dat er minder tijd besteed wordt aan zaken die gerelateerd zijn aan persoonlijke vrijheden (mensensmokkel, moord, andere aantasting van de persoonlijke levenssfeer). Hoeveel vluchtelingen zijn er overleden doordat de EU zijn zaken niet op orde krijgt?

Het is jammer, want het negatieve effect van digitale piraterij is beperkt. Liever was deze tijd en energie ergens nuttiger aan besteed.

Volgens mij gaan dit soort maatregelen zelfs averechts werken, en zal er alleen maar meer piraterij zijn. Waar een wil is, is een weg. Waar een onwil is, is een waterweg met schepen waar men "arrrrrr" op zegt. Meer content blokkeren is meer vraag naar alternatieve manieren om dezelfde content te verkrijgen. Daarmee zal het ook sociaal meer geaccepteerd worden, wat volgens mij juist iets is dat men niet wil.

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 26 maart 2019 07:25]

Het internet is helaas niet te zien met landsgrenzen. Internationale bedrijven buiten de EU zullen net zo hard worden getroffen met daarbij ook de gevolgen voor de niet EU inwoners.
Ik denk zelf dat ze het beter begrijpen dan dat wij denken.
Ze zullen uiteraard niet de technologie er achter begrijpen, maar dat hoeft in principe ook niet. (een autoverkoper hoeft ook niet te weten hoe ABS technisch gezien werkt. Alleen maar wat de intentie en wat de uitwerking is)

Dit soort wetgeving komt onder aan de streep toch weer neer op copyright, erkenning en verwerven van geld voor gedane arbeid. Het is bijna ondoenlijk om met behulp van wetgeving iedereen blij te maken.

Als je naar de intentie van de wetgeving kijkt is er vanuit het oogpunt van de makers (fotografen/artiesten/journalisten/enz) best wat voor te zeggen. Als ik een liedje schrijf en iemand zet dat op de achtergrond aan van een Youtube filmpje, dan ontvangt Google geld, de uploader van het Youtube filmpje en ik geen rode cent, terwijl ik heel veel tijd en energie in het filmpje heb gestoken zonder dat ook maar m'n naam wordt genoemd.

Zelfde geldt ook voor de nieuwsmaker of columnist die tijd en energie heeft gestoken om een goed artikel te schrijven, en iemand anders kopieert (volledig geautomatiseerd) de helft op z'n eigen pagina vol met reclames e.d. en zet een linkje naar mijn artikel zonder dat de oorspronkelijke schrijver er iets van terug ziet.

De EU heeft een verantwoordelijkheid om dit soort zaken recht te trekken. Ze hebben ook de verantwoordelijkheid om het internet open en goed toegankelijk te houden voor iedereen. En daar zit nu de crux. Er moet een balans gevonden worden tussen een vrij internet waar iedereen z'n ding kan doen, en waar de rechten van makers toch goed gewaarborgd worden.

Dit staat dus gedeeltelijk los van of de Europarlementariërs de technische implicaties snappen. Zij moeten alleen het beleid en de intentie definiëren. De technische uitvoering staat hier, vanuit hen, eigenlijk los van.
Weet je wat de denkfout is in al die voorbeelden: in de nieuwe situatie krijgen die "creators" alsnog niets. Denk je nou echt dat iemand die een half artikel kopieerd en op een reclame site neerzet in de toekomst een licentie gaat nemen op dat artikel, en netjes betaald?

Denk je nou werkelijk dat Youtube je gaat betalen indien een gebruiker je muziek in de achtergrond speelt omdat Youtube een licentie op je muziek neemt?

Nee, die content wordt gewoon verwijderd. Je verdient als creator dus geen cent meer, dus wat schiet je er mee op?
De technische uitvoering staat hier, vanuit hen, eigenlijk los van.
We (ze) kijken nu naar deze regelgeving vanuit het oogpunt: Wat willen we en wat niet. Probleem daarbij is: Je kan maar ‘zoveel’ automatiseren. Blijft over: handwerk. Handwerk is duur. Als 1% van de YouTube-video’s die elk jaar geüpload wordt een klacht krijgt waarover iemand die per uur betaald wordt, zich moet buigen, verdient YT waarschijnlijk niets meer.

Kortom YouTube etc gaan héél veilig zitten met hun filters om geen kosten te hoeven maken.

De technische uitvoerings is dus wel degelijk onderdeel van het probleem.
Allereerst, ik sta bepaald niet te juichen over deze wetgeving, maar Lenwar krijgt hier IMHO ten onrechte min-stemmen... hij benadrukt een realiteit. Dat wij die niet leuk vinden is geen reden om hem weg te minnen.

Deze wetgeving zit hem nou net op het snijvlak van juridische en economische regelgeving. Het gaat hier over beleid, niet over uitvoering. Dat daar een direct verband tussen zit is evident, maar het EU parlement is daar niet verantwoordelijk voor.

Plat gezegd, in het wetboek staat niet voorgeschreven HOE de politie de snelheid controleert.

Aan de andere kant heeft het Euro parlement wel een taak om uitvoerbare en evenredige wetgeving neer te zetten en daar lijkt het hem hier toch enigszins aan te schorten, juist doordat het gemakkelijk is het technisch weg te vegen... een keihard filter.

Ik wil ook nog wel een lans breken voor de gemiddelde parlementarier... ze moeten een belangenafweging doen en het is zeldzaam dat er een compromis komt waarvoor ze applaus krijgen... meestal is iedereen ontevreden. Ik ken een aantal politici en zonder uitzondering zijn ze verassend intelligent en gedreven, ook al ben ik het niet altijd met ze eens.

Er zijn uiteraard ook rotte appels, maar wat je nu heel vaak ziet in de discussie is dat als een politicus een advies geeft wat de burger niet bevalt hij wel in de pocket zal zitten van deze of gene lobbyist. Dat is een erg zwakke manier van discusieren waarbij er niet wordt geaccepteerd dat er meer zijden aan dit verhaal zitten, dat de materie taai is en dat het speelveld heel klein is.
En @lenwar
Eens hoor. Zelfs als deze wet perfect eerlijk wordt en perfect wordt uitgevoerd, zullen er veranderingen zijn waar sommigen faliekant tegen zijn.
"Het gaat hier over beleid, niet over uitvoering. Dat daar een direct verband tussen zit is evident, maar het EU parlement is daar niet verantwoordelijk voor."

Het gaat hier niet alleen om beleid, ook om uitvoering. De regel stelt duidelijk dat toestemming van auteurs VOORAF nodig is. Dat is uitvoering. Een uitvoering die niet uit te voeren is.
Ik reageerde op het feit dat Europarlementariërs al dan niet weten waar het over gaat. (Kort door de bocht "Ze hebben geen verstand van IT")

Wat je nu aanhaakt is even bot gezegd het probleem van Google (Youtube) en niet van de Europarlementariërs. Het feit dat Google een product aanbied dat zij niet langer binnen de wet en minimaal kostendekkend kunnen aanbieden, betekend dat ze, (even heel lomp gezegd) of hun product zodanig moeten aanpassen dat ze het wel kunnen of er mee stoppen.

Als we als voorbeeld 'achtergrondmuziek' van filmpjes aanhouden, dan is dat iets dat ze (naar mijn mening) allang hadden moeten regelen, maar dat terzijde :). Als Shazam muziekjes kan detecteren dan moeten de slimme mensen bij Google het zeker ook kunnen. Ook als er doorheen gepraat wordt.

Onder aan de streep gaat het er zeer waarschijnlijk op neerkomen dat een platform als Youtube er inhoudelijk anders uit gaat zien en dat er minder (boeiende?) privéfilmpjes op worden gezet.

Ik kan me er in elk geval helemaal in vinden dat als het platform dat ik beheer en controle op (moet) uitoefen(en), ik ook verantwoordelijk gehouden kan worden voor de inhoud die er door mijn gebruikers op gezet wordt.

Tevens:
Ik denk dat als Google het gewoon HEEL erg duidelijk aangeeft dat het niet de bedoeling is dat je andermans muziekjes op de achtergrond gaat zetten waar je geen explicite toestemming voor hebt, dat ze al een heel end komen. Mensen weten ook niet dat het niet mag, of denken er in elk geval gewoon niet bij na.
Als anekdotisch voorbeeld: Mijn (volwassen) nichtje had een filmpje online gezet van een klassenuitje en had daar een één of ander liedje op de achtergrond gezet. Binnen een paar uur was het op last van Sony verwijderd, omdat Sony de eigenaar van dat liedje is. Daarna had ze hetzelfde filmpje er opnieuw op gezet zonder achtergrondmuziek en toen was alles goed.
Het voelt kinderachtig van Sony, maar waar trek je de grens.
Dat is dus niet helemaal waar, blijkbaar ben je zelf ook al niet op de hoogte. Een artiest krijgt daar op YouTube gewoon geld voor.

Auteursrechteigenaren kunnen met het zogeheten Content ID-systeem hun video's op YouTube eenvoudig identificeren en beheren. Video's die naar YouTube worden geüpload, worden vergeleken met een database met bestanden die contenteigenaren aan ons hebben verzonden.

Auteursrechteigenaren besluiten wat er gebeurt wanneer videocontent op YouTube overeenkomt met een werk waarop zij het recht hebben. Wanneer dit gebeurt, krijgt de video een Content ID-claim.
  • De weergave van een hele video blokkeren
  • Inkomsten genereren met de video door er advertenties bij weer te geven
  • Statistieken over kijkers van de video volgen
Bovendien is het kopiëren van grote delen tekst ook nu gewoon illegaal. Het gaat er juist om dat het overnemen van 1 of 2 regels tekst straks voldoende is om een claim aan je broek te krijgen.

Mensen doen net of er nu totaal geen wetgeving is, laat me toch niet lachen. Ik ben toevallig een eigenaar van een nieuwssite en zit totaal niet op deze ongein te wachten. Google News is voor iedere site, groot en klein, uitermate belangrijk. Mocht Google er daadwerkelijk mee stoppen, dan is dat niet bepaald goed nieuws voor de persvrijheid en kleinere uitgevers.

[Reactie gewijzigd door NotSoSteady op 26 maart 2019 11:15]

Je hebt helemaal gelijk als je kijkt naar de grote maatschappijen en dergelijke en op papier geldt dat voor iedereen.

Echter: Als ik als kleine singer-songwriter een liedje heb gemaakt en die in eigen beheer op een paar CDs zet of alleen in wat lokale café's speel. Vervolgens zet Jan met de Pet een filmpje op Youtube met mijn muziek op de achtergrond, dan is het 'kwaad al geschiet' zegmaar, want ik ben als kleine artiest toch helemaal niet bezig hoe ik dit bij YouTube en al die andere platformen moet regelen voor elk liedje dat ik uitbreng.

Maar onder aan de streep heb je gelijk dat het bij YouTube inderdaad over het algemeen wel goed geregeld is, maar er zijn natuurlijk nog veel meer andere platformen. Hoe hebben Facebook en Vimeo dit bijvoorbeeld geregeld? (oprecht geen idee)
Wat is het probleem met muziek op de achtergrond en waarom wordt dit uberhaupt als schending gezien. Waarom moet het weg?
Waarom willen mensen zo nodig een muziekje aan hun video toevoegen.
Vaak om hun video beter te maken met materiaal van een ander en er meer views uit te slaan.

Iedereen kan prima video's posten op Youtube zonder daar iemand anders muziek bij te plakken.
(Euro)parlementariërs die zich in digitale materie verdiepen? Ik heb ze er zelden op kunnen betrappen dat ze het uberhaupt al snappen. Goed voorbeeld is de cookiewet in Nederland... dat gedrocht wat niemand wil, maar wat volgens onze politici mensen beschermt? Als het aankomt op digitale zaken (waaronder hun eigen website die ik echt verschrikkelijk vind, maar ook hun "mijn overheid" pagina), zouden de meeste politici eens verplicht op een bijspijker cursus moeten gaan. Misschien dat er dan nog wat van terecht komt.
Daarom zou er ook een minister van IT moeten komen.
En die zal in de komende jaren uitgebreid moeten worden, zo veel zaken spelen steeds vaker online dat het beter is een toegespitste afdeling daarvoor te hebben dan ergens onder een algemene noemer te stoppen.
En dan wel ict'ers op zo een post en niet de zoveelste ambtenaar die nergens verstand dan heeft een geschiedenis oid heeft gestudeerd :+
Dat is niet perse nodig.

Denk je dat een minister van volkshuisvesting, onderwijs, defensie of volksgezondheid op dag 1 ook maar een hol snapt van 1 van die zaken.
Een minister moet zich gewoon informeren en geen beslissingen nemen als hij of zij het niet snapt. dat geld niet alleen voor IT maar voor alle zaken.
Je wil toch ook niet dat ik ga beslissen dat de dekking van chemo na 4 behandelingen stopt zonder dat ik weet hoeveel kuren er nodig zijn.
Als na je informeren bij meerdere bronnen de materie nog te ingewikkeld is heb je gewoon op te stappen en iemand aan te stellen die het wel snapt maar standaard zijn het allemaal groentjes op bestuursnivo de eerste jaren.
Dat is het beste idee dat ik in lange tijd heb gehoord. 100 punten.
Was een van de speerpunten van de piraten partij als ik me niet vergis.
Wmb liever een soort rekenkamer, maar dan voor IT overigens
Ach, na het debacle met Kees Verhoeven ben ik inmiddels ook niet meer zo zeker dat IT'ers de wijsheid in pacht hebben.
Gevaar van deze mensen die over het algemeen geen idee hebben over waarover ze het hebben qua IT, zich laten beïnvloeden door de lobby clubs. Al zullen er in deze stemming vrij weinig grote clubs vooraan staan gok ik. Hier wordt niemand beter van.

Wij, als IT geïnteresseerde weten dat dit niks positiefs gaat bijdragen en alleen maar gedoe en extra kosten met zich meebrengt. Zoals dat kansloze cookie gedoe. Ongure types weten altijd wel een manier, daar wordt de normale gebruiker nu ook de dupe van omdat ze geen benul hebben waarover ze het hebben. Best kwalijk. Hoop dat er genoeg parlementariërs zijn die wel een beetje weten hoe en wat en het wegstemmen, heb er een hard hoofd in.
Als dat zo is, staat het de miljarden bedrijven die voordeel hebben bij de huidige situatie óók vrij om te lobbiën, en dat doen ze blijkbaar niet?
Lobbies gaan twee kanten op. Jij denkt aan Google en dergelijke. Maar Bits Of Freedom is ook een lobby club.
Zij stemmen braaf op wat Tim Kuijk en handlangers hen hebben geïnstrueerd te stemmen op dat luxe etentje vorige week, met al die wijn.
Exact helaas word je omlaag gemod door de eurofielen op tweakers.net, maar de realiteit is echt niet zo rooskleurig als men vaak denkt. Een grote baantjes carrousel

[Reactie gewijzigd door n00bs op 26 maart 2019 14:07]

Het zou mij niet verbazen als steeds meer content naar het Darknet gaat verschuiven. Alle zaken die kapot gereguleerd worden verplaatsen ze zich vroeg of laat naar een omgeving waar controle bijna onmogelijk wordt gemaakt.

Het huidige internet is stuk. Gesloopt door ondoordachte of slecht uitgevoerde wetgeving en gelobby door een aantal (overwegend) Amerikaanse techgiganten.
Het nadeel is dat niet iedereen zijn content op een Darknet wil aanbieden. Als ik kijk naar wat ik nu persoonlijk 'consumeer' op Youtube dan zijn het vaak middelgrote (100k-500k) kanalen van enthousiaste hobbyisten (Hout/metaal bewerkers/knutselaars, historici/documentairemakers, filmanalisten, etc). Die kunnen nu met Youtube een prima zakcentje verdienen om hun content met kwaliteit te leveren. Voor mij is dit een prima alternatief op TV. Vergeet het maar dat dit soort content op deze kwaliteit op een alternatief of Darknet terecht komt. De creators die zich hierin willen verdiepen zijn een stuk beperkter. Dus dan hou je alleen nog 2 soorten content over, commerciële populaire pulp gericht op common denominator (bv, wat je nu allemaal op TV ziet) waar inhoud van 5 minuten wordt opgerekt tot een uur aan zinloze 'documentaire' of gewoon zulke slechte content die toch niemand wil zien (zoals veel aan het begin van het Youtube tijdperk).
Als die mensen uit de EU komen kunnen ze prima via een VPN alles uploaden, daar is geen darknet voor nodig.

Zoals ergens al in de comments staat, Zwitserland is blijkbaar een mooie optie voor een VPN. Binnenkort maar eens over ;).
De video's zullen gewoon niet in Europa zichtbaar zijn, reden voor mij om een VPN naar Zwitserland op te zetten. Voor het Zwitserlevengevoel.
Ik vind het grappig dat je Zwitserland benoemd als VPN locatie. Dit is namelijk ook de locatie die ik standaard kies voor mijn VPN. Mede omdat het dichterbij is dan andere (internet) neutrale landen, dus de verbinding altijd lekker vlot is.

Verder zie ik het internet op den duur verplaatsen naar bijvoorbeeld het TOR netwerk of andere alternatieven.
Dan heeft de gewone man het "normale" op Noord Korea/China wetgeving gebasseerde internet en zitten wij Tweakers op een vrijer, maar ook soms gevaarlijker (black market) internet 2.0.
Wie weet komen er dan ook mooie (meer anonieme) alternatieven voor Google producten zoals Mail/Youtube etc.
En natuurlijk komt er dan ook vrij snel een niet zo'n legale streaming dienst, wat helaas erg jammer is voor betaalde/legale alternatieven die tot op de dag van vandaag nog steeds niet goed uit de verf komen. Op muziek diensten zoals Spotify na...

Ik ben bang dat de EU en lobby groepjes zichzelf in de eigen voet aan het schieten zijn, maar de tijd zal het leren. En anders ouderwets met een harde schijf/doos diskettes op de bagagedrager het dorp door fietsen om content te delen (good old times).
En waarom heb je zo een VPN nodig eigenlijk ? Enkel om "anoniem" te blijven ?

[Reactie gewijzigd door Wux op 26 maart 2019 11:37]

Ik kan vele redenen bedenken:

- Anti Tracking / Cookies
- Privacy redenen
- Veiligheid op bijvoorbeeld openbare wifi om je data te beschermen
- Om bepaalde geblokkeerde websites alsnog te kunnen bezoeken
- en ooit gaan gebruiken vanuit interesse achter hoe een VPN werkt en of het voldoet aan eisen die ik stel

Maar... Ik denk dat jij voornamelijk zoekt richting illegale activiteiten, dan ben je bij mij op het verkeerde adres. Heb namelijk een grote collectie aan legaal gekochte (soms tweedehands) DVD films die ik graag zo nu en dan opzet. Radio/muziek doe ik sowieso via streaming en of Youtube. Twijfel nog over Spotify abo.
Hoh het was eerder uit interesse. Vooral die openbare Wifi is een goed punt.

Misschien toch ook eens aanschaffen.
Ik raad je dan wel aan VPN te vergelijken, zijn wat onafhankelijke Excel sheets te vinden betreft de VPN aanbieders. Bijvoorbeeld of ze wel/geen log bijhouden van jouw activiteiten, etc.
Ook verschillen ze nogal in prijs en stabiliteit. Heb zelf momenteel PIA (Private Internet Access), want de vorige die ik had was duurder en knalde er vaak uit tijdens het gebruik. Waardoor je dus ineens via de normale verbinding data verstuurd.
PIA heeft ook als extra beveiliging dat als de VPN er uit knalt, dat hij al het dataverkeerd tijdelijk blokkeerd.
Heeft tevens ook een PIA Mace om malware/adware/spyware e.d. te blokkeren (ook wel zo prettig).

Maar het is heel persoonlijk en ik raad je aan dan eerst even onderzoek te doen naar diverse VPN aanbieders.
Geen dank en sorry voor mijn vorige reactie. Dacht even weer zo'n typische reactie van iemand die gelijk denkt dat een VPN alleen voor illegale zaken bestemd is...

https://thatoneprivacysite.net/vpn-comparison-chart/ een goede vergelijker
"Deze content is niet in jouw regio beschikbaar".
Je bent niet per definitie anoniem met een VPN. De vpn provider kent je externe IP (aan jou de keuze om de juiste VPN provider te kiezen) en je browser slaat bv. ook zaken op. Ik gebruik hem om virtueel naar een ander land te verhuizen. Johoho and a bottle of rum.
Dat heb je nu al met bepaalde websites in de US. Krijg je gewoon doodleuk en melding dat je door de GDPR de website niet kan bekijken.
Voor bedrijven met websites, apps of YouTube video's komen en erg vervelende tijden aan. Net als met de dmca wetgeving in Amerika mogen zogenaamde rechthebbende nu bijvoorbeeld een take down eisen op google search van jou websites of video op YouTube. Zon take down request wordt dan bijvoorbeeld door Disney bij google ingediend.
Omdat het voor google bijna onmogelijk is elk afzonderlijke take down request te beoordelen gooien ze uit voorzorg complete websites, apps en video kanalen offline. Voor kleine partijen zonder een vaste advocaat en grote bankrekeningen kan dit funest zijn. Je kan zomaar maand uit google search zijn. Voor grote partijen die de juiste contacten hebben zal het stuk makkelijker zijn.
Ik vermoed ook dat grote partijen als google bepaalde grote content eigenaren als een soort autoriteit gaat zien (zoals Disney nu al is bv)
En geautomatiseerde take down reqests gaat toelaten.
Slechte zaak dit. Zegt ook wel wat over de enorme incompetentie bij de EU. Een intransparant gedrocht is het geworden met de facto Frankrijk en Duitsland als leiders. Bah
Laten die 'kleine partijen' nou net een uitzondering vormen op de wetgeving volgens het artikel.
Voor 3 jaar ja, en daarna zijn ze alsnog de pineut.
Het staat hier nota bene boven!
Het gaat hierbij om de voorwaarden dat het platform
  • geen hogere jaaromzet dan tien miljoen euro heeft,
  • niet langer dan drie jaar bestaat
  • het gemiddelde aantal maandelijkse, unieke bezoekers in de EU maximaal vijf miljoen bedraagt.
Zoals in het artikel staat gaat het dus om cumulatieve voorwaarden, dit wil zeggen dat aan ALLE 3 de voorwaarden voldaan moet worden. Vanaf een van de 3 niet behaald wordt val je onder artikel 13. Dus na 3 jaar val je er als platform sowieso onder.
Het is niet en, maar of. Als je aan één van die voorwaarden voldoet dan val je onder de regelgeving.
Nee, het is cumulatief, en/en/en
Het gaat hierbij om de voorwaarden dat het platform
imo zie je bij deze voorwaarden waar het gewoon écht om gaat, even plat en heel simpel gezegd; langdurig "voordeel" uit andermans artikelen wordt "bestraft". Dit heeft helemaal niks met auteursrecht te maken, maar gewoon met zakken vullen uit de grootste pot.

Omzet, unieke bezoekers e.d. zou niks uit moeten maken als het écht om auteursrecht zou gaan. Dat staat daar compleet los van en zou voor iedereen horen te gelden.

Wat een ongelijkheid krijg je hierdoor. Ongelofelijk.

[Reactie gewijzigd door JorzoR op 26 maart 2019 10:32]

Je denkt toch niet dat Google de moeite neemt om te kijken of een partij al dan niet onder de uitzonderingen valt. Het punt is juist dat er over protectie plaatsvindt. Google zal om zichzelf te beschermen zeker geen risico willen lopen. Om het zekere voor het onzeker te nemen wordt "bij twijfel" verwijderd, dus zodra iet ook maar in de verte lijkt op iets van de groten.
Het meest bizarre aan dit hele verhaal vind ik eigenlijk nog wel hoe weinig het in het nieuws is geweest. Je zou toch denken dat met alle brexit berichtgeving andere EU gerelateerde zaken ook enige aandacht zouden moeten krijgen.

Het is voornamelijk hier dat je nieuws voorbij ziet komen als het gaat om Nederlandse websites. Dit terwijl als ik het er met mensen over heb het merendeel er inderdaad niks van meegekregen heeft maar het er mee eens is dat met name artikel 13 erg zot is.
Je weet dat media ook door mensen gestuurd wordt? Het gebeurt vaak dat de media wel aanwezig is maar er afspraken worden gemaakt met wat gepubliceerd mag worden.
Dat gevoel had ik ook, protesten afgelopen weekend tegen artikel 13 werden helemaal doodgezwegen. Het is natuurlijk ook tegen de de belangen van de mediabedrijven in. Dus die shit zien we niet meer verschijnen.
Het probleem hierbij is een beetje dat als mensen er weinig over zien of horen, het wel niet zo belangrijk zal zijn. Let maar eens op, bepaalde onderwerpen worden moedwillig achterwege gelaten in het belang van grote bedrijven of overheden. Het houdt de gemiddelde mens wat meer in bedwang laten we zeggen. Democratie ten top hier.
Hetzelfde zagen we bij TTIP. Over die overeenkomst is jarenlang in het geheim onderhandeld door Obama met de Europese regeringen.

Toen er publieke aandacht voor kwam, was de verontwaardiging groot. Wij willen Obama's chloorkip niet en ook schaliegas zien we hier niet zitten.

Ironisch genoeg heeft Trump een.dikke streep door TTIP van Obama gehaald

De politiek is helaas heel goed in staat om hun schadelijke voornemens buiten het publieke domein te houden.

Ik schaar het klimaatakkoord hier ook onder: we mochten er niet over stemmen, en het werd plotseling uit de hoge hoed getoverd.

In Nederland hebben we de boekenwet die bepaalt dat boeken een vaste prijs moeten hebben. Deze regel is een relikwie uit het communisme wat nog zo welig onder een smaldeel van de Nederlandse politiek tiert.

Eigenlijk behoort deze wet tot dezelfde categorie als artikel 13 van de Europese commissie: de rijken worden beschermd, de kleine man betaalt de prijs. De linkse zal het zo niet zien, maar de vaste boekenprijs is de perverse vorm van corporate capitalism.
De media in Nederland besteed liever meer aandacht aan geleuter over cookies. Want die zijn vies en eng.
Het NOS-journaal besteedt bij voorkeur maar één keer een item aan zoiets, ook al is het ‘groot’. Daarmee wachten ze het liefst tot het moment dat de knoop wordt doorgehakt.

Bijvoorbeeld in dit geval zal de NOS het waarschijnlijk wel kort normen in de uitgebreide journaals zodra de wet is aangenomen, maar echt een item met een reportage doen ze pas als – ik noem maar wat – jongeren klagen dat video’s van hun favoriete blogger geblokkeerd worden. Want dan wordt het lekker simpel, concreet en begrijpelijk.

Complexe onderwerpen passen sowieso slecht in het nieuws. En het kán nog goed uitpakken en goed nieuws is ook geen nieuws volgens de logica van veel media.
Het NOS-journaal besteedt bij voorkeur maar één keer een item aan zoiets, ook al is het ‘groot’.
Ik moet eerlijk zeggen, het journaal kijk ik niet maar het NOS nieuws op de website wel. Er komen regelmatig "lastige" en "grote" onderwerpen terug dus wat dat betreft zou dit er in mijn ogen prima in moeten passen.

Heb de redactie maar eens mail gestuurd want ik ben er oprecht benieuwd naar.
Op de site gaan ze wel wat dieper op zaken in, al is dat maar bij een vrij beperkt aantal onderwerpen.

De ‘meute’ kijkt toch meer naar het ‘voorgelezen’ journaal dan dat ze zelf een diepgaand achtergrondartikel op de site doornemen, dat zal er ook mee te maken hebben.

Ik begrijp wel dat het nieuws breed toegankelijk moet zijn en het is goed dat er ook triviale zaken aandacht krijgen, zoals ‘nieuws uit de regio’. Iedereen vind het leuk om af en toe de koeien weer dartel de wei in te zien springen en zo, maar ik ben het wel met je oorspronkelijke stelling eens dat er een gat zit qua nieuws tussen ‘dartelende koeien’ en de zoveelste bomaanslag in een ver land.
Eerlijk is eerlijk er is dus wel berichtgeving, ik zie bij gerelateerde berichten dat ik blijkbaar eerdere berichtgeving heb gemist overigens. Ik blijf er bij dat het gezien de mogelijke impact onderbelicht is geweest.
Dat is het punt. Als je er zelf naar gaat zoeken, is er heus wel van alles over te vinden, maar gezien de mogelijke gevolgen zou je verwachten dat dit toch wel het TV-journaal haalt.
Persoonlijk vind ik dit ook een goed filmpje over de impact hiervan(artikel 13):
https://www.youtube.com/watch?v=6cshLexLogE&t=5s

[Reactie gewijzigd door Wallus op 26 maart 2019 07:33]

Zijn logo lijkt wel op dat van FvD! :o

Leuk en verhelderend filmpje, bedankt! Laten we hopen dat er niet gebeurt wat de EU commissie wil. Want dan moeten we allemaal aan de VPN naar een server buiten de EU. En moeten we een.Youtube achtige service opzetten die alleen buiten de EU werkt.
Dit is toch uitermate geschikt voor Blockchain? I.p.v. de upload filters etc. kunnen ze beter even hier naar kijken:

https://www.po.et/
Het was een kwestie van tijd voor iets dat open en vrij was, zoals ons internet, ons afgenomen zou worden door betwetende politici die hier grotendeels proberen een 'probleem' proberen op lossen wat in de werkelijkheid eigenlijk geen probleem is, namelijk de auteursrechtenkwestie, terwijl meerdere onderzoeken hebben aangetoond dat downloaden simpelweg leidt tot meer exposure, en dus ook meer legale verkopen.

Probleem is dat de rechthebbenden vaak slapend rijk willen worden: In Nederland kun je zeer veel internationale content gewoonweg NIET vinden, laat staan kopen. Denk dan aan anime, Aziatische films, etc etc. Heel soms gooit een Netflix een nieuwe show op hun dienst, maar dat is een absoluut minieme fractie van het aanbod.

Heeft de Media Markt nog een volwaardig muziek aanbod? Of film aanbod? Nope. Extreem karig. En alle andere plekken waar je dan vroeger je fysieke media kon halen, zijn ook allang verdwenen.

Wat betreft muziek is daar via de streamingdiensten als Spotify een oplossing voor gevonden, maar voor film en anime dus niet.

Daarnaast zijn er veel mensen die gewoon content willen BEZITTEN, en niet afhankelijk zijn van een abonnement om access te hebben tot hun content, die wel/niet aangeboden wordt op dat moment. Iets wat bij STEAM dus gewoon kan, namelijk je product kopen, is met veel streamingdiensten zoals Netflix, wanneer je het over films enzo hebt, dus niet mogelijk.

En nogmaals, natuurlijk kun je gewoon een BR box-set kopen van de populairste films en series, maar waar downloaden een oplossing voor is/was, is juist het vinden van content die hier NIET legaal/fysiek aangeboden werd, dus geweldige Aziatische films, of anime, of whatever.
Ik vind de opzet niet eens zo heel slecht. Met name artikel 11 klinkt wat te streng - frases uit artikelen aanhalen zou onder 'fair use' moeten vallen en links e naartoe hebben de rechthebbenden alleen maar voordeel van.

Artikel 13: tja. Iedereen roept maar dat er te veel wordt ge-upload om (handmatig) te controleren en dat het daardoor een slechte wet is. Is het niet gewoon terecht? Als je content aanbiedt op internet dien je ook in te willen staan voor de rechtmatigheid ervan, en dus ook of er wel afdracht van auteursrechten geregeld is. Dat Youtube groot geworden is in een tijdperk waarin daarop niet werd gehandhaafd doet daar niet aan af.

Als Youtube daadwerkelijk geen zin heeft om de middelen in te zetten om video's te checken zal er een alternatief ontstaan. Want stellen dat het niet kan is gewoon niet waar. Er zal extra personeel aangenomen moeten worden, zeker. Youtube heeft geld zat, goed voor de werkgelegenheid. Doen ze dat niet dan is dat een kans voor concurrenten. Business modellen moeten anders, dat is geen reden om het niet te doen. Ik ben het dus wel eens met de stelling van de voorstanders dat de artikel 13 geen dwang is om automatische filters te implementeren,. Er zal gewoon geïnnoveerd moeten worden op een manier die de auteursrechten beter handhaaft.

Overigens vind ik wel dat de wetgeving dan aan twee kanten moet snijden. Veel platforms bieden ook advertenties aan, maar willen ook daar niet instaan voor deze advertenties want die worden door een derde partij als Google / AdSense gefaciliteerd. Cookiemeldingen met paginalange lijsten met mogelijk cookies die je kunt oplopen en verwijzingen naar tientallen andere privacy statements. Zet dat dan ook gelijk dicht. Ik heb niets tegen advertenties maar laat de dienst hiervoor wel de volledige verantwoordelijkheid nemen.

[Reactie gewijzigd door MadEgg op 26 maart 2019 07:21]

Artikel 13: tja. Iedereen roept maar dat er te veel wordt ge-upload om (handmatig) te controleren en dat het daardoor een slechte wet is. Is het niet gewoon terecht?
Goede wetgeving moet ik kunnen worden gehandhaafd en wat hier gevraagd kan worden is simpelweg niet realistisch. Ik denk dat je maar weinig mensen zal vinden die het in de basis met je oneens zijn.

Maar dat geld twee kanten op, het moet niet zo zijn dat het makers van materiaal onnodig moeilijk maakt om dit materiaal te delen. En dat is wel wat hier dreigt, zeker voor kleine partijen.
Of het nou handmatig gebeurt of met filters dit soort strenge wetgeving zal kleine partijen voornamelijk raken. Kleine artiesten die niet de middelen hebben om elke keer als hun materiaal onterecht aangemerkt wordt als behorende bij anderen dit aan te vechten bijvoorbeeld. Dat zie je nu al bij YouTube, want YouTube heeft al een soort van filter en die filter heeft het best vaak mis. Dat kan YouTube niets schelen want doordat zij die filter hebben kunnen ze zeggen dat ze er alles aan doen om te zorgen rechthebbende beschermd worden. Deze video geeft een goede uitleg hoe dit in feite de wetgeving buitenspel zet.

Daarnaast zet het ook kleine partijen buitenspel die materiaal willen aanbieden. YouTube en Facebook zullen linksom of rechtsom wel voldoen aan deze wetgeving, ze hebben er namelijk de middelen voor. Kleine partijen hebben niet altijd de middelen om dit te doen. De kans is zelfs aanwezig dat partijen als google hun filters tegen een verdienmodel gaan aanbieden. Hierdoor leg je dus nog meer macht neer bij de al grote partijen.

Dus in het kort, het idee achter de wetgeving is prima de uitvoering wat minder.
[...]
Goede wetgeving moet ik kunnen worden gehandhaafd en wat hier gevraagd kan worden is simpelweg niet realistisch. Ik denk dat je maar weinig mensen zal vinden die het in de basis met je oneens zijn.
Dit geldt toch net zo goed voor traditionele media? Alles wat gepubliceerd wordt in kranten en tijdschriften is verantwoordelijkheid van de uitgever. Zij maken niet alles maar worden wel aansprakelijk gehouden en doen dus hun best om te zorgen dat alles netjes afgevangen is. Kranten en tijdschriften zijn over de hele wereld in gebruik, ook op grote schaal. Het werkt dus wel. Op een andere manier dan Youtube momenteel, maar dat betekent niet dat het een slechte of niet te handhaven wijze is.
Maar dat geld twee kanten op, het moet niet zo zijn dat het makers van materiaal onnodig moeilijk maakt om dit materiaal te delen. En dat is wel wat hier dreigt, zeker voor kleine partijen.
Of het nou handmatig gebeurt of met filters dit soort strenge wetgeving zal kleine partijen voornamelijk raken. Kleine artiesten die niet de middelen hebben om elke keer als hun materiaal onterecht aangemerkt wordt als behorende bij anderen dit aan te vechten bijvoorbeeld. Dat zie je nu al bij YouTube, want YouTube heeft al een soort van filter en die filter heeft het best vaak mis. Dat kan YouTube niets schelen want doordat zij die filter hebben kunnen ze zeggen dat ze er alles aan doen om te zorgen rechthebbende beschermd worden. Deze video geeft een goede uitleg hoe dit in feite de wetgeving buitenspel zet.
Klopt. Dit is al tot grote frustratie van veel contentmakers en zal er dus alleen maar erger op worden met de nieuwe regelgeving. Maar wat is daar nu de grondslag aan? Het auteursrecht of de manier waarop Youtube daar mee omgaat? Hoe meer frustratie met de manier waarop Youtube het oplost, hoe groter de kans voor een alternatief die het beter aanpakt, vriendelijker voor de content creators dus.
Daarnaast zet het ook kleine partijen buitenspel die materiaal willen aanbieden. YouTube en Facebook zullen linksom of rechtsom wel voldoen aan deze wetgeving, ze hebben er namelijk de middelen voor. Kleine partijen hebben niet altijd de middelen om dit te doen. De kans is zelfs aanwezig dat partijen als google hun filters tegen een verdienmodel gaan aanbieden. Hierdoor leg je dus nog meer macht neer bij de al grote partijen.
Als ik een Youtube-concurrent zou gaan opzetten ga ik natuurlijk niet het Youtube-filter gebruiken. Dat leidt al tot genoeg frustratie en dat gaat alleen maar erger worden. Mijn unique selling point zou nu juist zijn dat ik hier een andere, betere oplossing voor heb. Zoals, in mijn ogen de beste oplossing, handmatige controle. En ik kan daar best de kantjes vanaf lopen want zolang ik nog weinig kijkers heb en korter dan 3 jaar besta hoef ik niet aan de wetgeving te voldoen. Natuurlijk hou ik er direct rekening mee dat ik dat daarna wel moet gaan doen, maar het hoeft niet gelijk allemaal perfect te zijn.

Youtube en Facebook zijn erop gebouwd om grof geld te verdienen over de ruggen van de contentmakers. De content makers doen het vuile (creatieve) werk en Youtube en Facebook plukken hier met minimum aan inzet de vruchten van. En grote vruchten zijn dat. Er is in deze markt meer dan genoeg ruimte om het anders aan te pakken, zodat het voor de content makers werkbaar en lucratief blijft én het platform er ook nog leuk aan kan verdienen.

Ik zie vooral kansen voor start-ups als gevolg van deze wetgeving. Europese start-ups, aangezien het Europese wetgeving is. Niets mis mee.
Veel plezier om alle content die geupload wordt manueel van de eerste tot de laatste seconden te bekijken om te zien of er toch geen content met auteursrecht in zit. Je alternatief zal geen lang leven gegeven zijn.
Ik zie daadwerkelijk een groter struikelblok in het in de start-up fase voorzien in voldoende servercapaciteit, opslag en bandbreedte om de video's te hosten, dan in het controleren van de video's zelf.

Ja, dat moet je niet van de ene op de andere dag op wereldschaal willen doen. En ja, daar zal je een enorm team aan mensen voor nodig hebben. Dat geldt voor alles op wereldschaal.

Het zal zéker grote implicaties hebben voor de manier waarop platformen als Youtube werken. Maar die zijn dan ook gebouwd op slechte verdienmodellen, dus daar is helemaal niets mis mee naar mijn mening.
Ik heb een zitten rekenen. je heb 25-30.000 mensen 24/7 nodig om alle content van begin tot eind te zien en controleren (er wordt 18000 uur aan filmpjes op YT gezet elk uur). dat is 75.000 FTE alleen aan controle van filmpjes. Met 30.000 euro aan wergeverskosten voor een FTE per jaar (in een land als nederland bijv) zit je aan 2,25 miljard aan kosten. Kun je veel kwijt aan lage loon landen dan zal het wellicht de helft worden.

Betekend dat je 10% van de geschatte jaaromzet kwijt zou zijn aan controle...

Ik weet niet of dat een valide businessplan is

[Reactie gewijzigd door s0ulmaster op 26 maart 2019 13:24]

Ik wilde het net gaan uitrekenen maar je hebt al een goede poging gedaan zie ik. Scheelt weer ;)

10% kosten is een schijntje. Zeker als je bedenkt dat dit véruit de grootste kostenpost gaat worden. Met een winstmarge van +- 20% zijn veel bedrijven al dolgelukkig, daar gaat dit ruim overheen.

Ja, ik kan er goed inkomen dat Youtube er niet blij van wordt om dat te gaan doen - die zien hun winstmarge dalen en daar wordt niemand blij van. Betekent niet dat het niet een valide businessmodel is, dat betekent alleen dat Youtube verwend geraakt is.
dat is een simpele schatting aan alleen arbeidskosten van degene die al die filmpjes moeten kijken he.
De daadwerkelijke kosten voor een dergelijk systeem zullen wellicht nog wat hoger zijn. Ik weet niet hoeveel winst jij verwacht dat dergelijke bedrijven maken, maar als je daar 10-15% van moet inleveren kan het maar zo zijn dat je hele buisiness model om zeep gehoplen wordt. Op papier maakt youtube zelfs helemaal geen winst, maar ik begrijp wel dat dat natuurlijk gewoon een zakelijke beslissing is.
Maar met die berekening ga je ervan uit dat die 75.000 fte geschoold zijn om alle auteursrechtelijke content te kunnen herkennen. Dat is niet realistisch. Hoe moet iemand weten of een scène uit een random film komt? Als je het netjes wilt aanpakken, moet je filmpjes dus minimaal 2-3 keer laten bekijken door verschillende afdelingen die gespecialiseerd zijn.

Vervolgens gaan uploaders vragen: waarom wordt mijn film niet gepubliceerd? Daar moet Google dan netjes een dossier voor je gaan aanmaken, met de precieze tijdsaanduiding én de oorspronkelijke rechthebbende. Dit moet gecommuniceerd worden.

Tel daar alle overhead bij op (IT, HR, Finance, management en juridische kosten), en je komt op een gigantisch personeelsbestand uit. Het handmatig bekijken is geen reële optie.
Een persoon die "real time" in staat is om vast te stellen of een filmpje inbreuk maakt op het recht van een ander, is meer waard van EUR 15.000,-- bruto per jaar denk ik.

Sterker nog, ik denk dat er niemand op deze aardbol rondloopt die daartoe in staat is.
@jhnddy en hierboven.

Het was alleen maar een simpele situatie schets over hoe snel de kosten uit de hand kunnen lopen voor een dergelijke implementatie.
Zoals jullie beide stellen is het inderdaad een stuk complexer dan een filmpje kijken ja/nee selecteren motivatie schrijven en door naar de volgende. Het maakt dat je inderdaad niet elke willekeurige sjaak need kunt zetten en filmpjes kunt laten kijken. Klinkt als project zonder eind en kosten die ver boven mijn geraamde kosten zullen lopen en daarmee nooit levensvatbaar zullen zijn.

Als iemand denkt dat dit een haalbare optie is zie ik graag een wat uitgebriede post over hoe je werwacht een haalbaar controle systeem te ontwikkelen en de kosten binnen de perken te houden.
Ik denk dat er geen realistische oplossing is voor de (inmiddels aangenomen) regelgeving.

Een AI kan dit niet omdat het de nuance niet begrijpt tussen inbreuk en fair use en een mens zou het kunnen, maar heeft erg lang de tijd nodig per filmpje.

iedere upload zal moeten worden gecontroleerd waarbij moet worden vastgesteld of er IP van anderen wordt gebruikt en of dan:

a) inbreuk op het auteursrecht van de oorspronkelijke maker van toepassing is
b) sprake is van toestemming voor de uploader door de maker
c) sprake is van fair use

Optie C kan misschien nog door een persoon worden vastgesteld ("oh, het is overduidelijk een parodie op Star Wars"), optie B wordt al wat moeilijker ("ah, dit is die ene beroemde fan-made Darth Vader-film waarvoor de maker de zegening van Lucasfilm heeft gekregen") en optie A lijkt me alleen makkelijk te herkennen als de inhoud inmiskenbaar aan een ander toehoort ("he, johndoe84 uploadt Avengers: End Game maar hij is niet Marvel Studios!").

Dat kost een mens ook flink wat tijd per filmpje.

De enige optie is dan om de kraan dicht te draaien of een quarantaine in te stellen voor uploads.

[Reactie gewijzigd door Heroic_Nonsense op 26 maart 2019 13:21]

Het leed wat je de controleurs aan doet moet je ook niet vergeten. Wil je dat op je geweten hebben? Plus de hoeveelheid psychologen die je daarvoor moet bekostigd?
Want? Dat gebeurt niet nu al? Juíst de gruwelijke dingen worden nu al handmatig bekeken, zie bijvoorbeeld https://www.volkskrant.nl...e-van-facebook~b884f37c5/

Het zou het voor dergelijke mensen juist aangenamer maken om tussen alle gruwelen in ook gewoon normale filmpjes te kunnen bekijken.

In de ideale wereld zou het andersom gaan, de gruwelijke filmpjes worden er door een filter uitgepikt en de normale filmpjes worden met de hand beoordeeld op auteursrechtenschending. Maar ook daar zitten de nodige risico's van misclassificatie aan waarom dat nu al handmatig gebeurt.
Ja precies! Je link is precies waar ik op doelde. Dat gebeurd nu ook, maar in het belang van de personen, zou ik het niet willen faciliteren.
Ik denk dat je er simpelweg op verkijkt hoeveel kosten er gaat zitten in het handmatig controleren van alle content en je haalt gelijk een probleem aan. Je gaat het minimale doen om te voldoen aan de wetgeving, met andere woorden de kans op foutieve matches is net zo groot waardoor het probleem ten opzichte van kleinere creatieve partijen niet weggenomen wordt.

Sowieso als er ruimte was voor andere partijen naast YouTube en Facebook dan hadden we al meer succes verhalen gezien op dit vlak aangezien het op dit moment makkelijker is om een dergelijke dienst aan te bieden. Ik denk dus niet dat dit zo rooskleurig gaat uitpakken voor Europese startups.
Ik vind de opzet niet eens zo heel slecht. Met name artikel 11 klinkt wat te streng - frases uit artikelen aanhalen zou onder 'fair use' moeten vallen en links e naartoe hebben de rechthebbenden alleen maar voordeel van.
Weet je dat zeker?

Fair use is een inhoudsloze kreet waar rechthebbenden nul waarde aan hechten. Ik vermoed dat het echt geen zak uitmaakt hoe klein je citaat ook is, je zult er altijd wel gezeik mee krijgen omdat er een rechthebbende geld ruikt.
Artikel 13: tja. Iedereen roept maar dat er te veel wordt ge-upload om (handmatig) te controleren en dat het daardoor een slechte wet is. Is het niet gewoon terecht? Als je content aanbiedt op internet dien je ook in te willen staan voor de rechtmatigheid ervan, en dus ook of er wel afdracht van auteursrechten geregeld is. Dat Youtube groot geworden is in een tijdperk waarin daarop niet werd gehandhaafd doet daar niet aan af.
Youtube is juist een schoolvoorbeeld van het eerbiedigen van auteursrecht. Zij hebben op dit moment al ietwat agressieve systemen draaien die bij auteursrechtclaims, en ook bij automatische detectie van bekende beschermde werken, videos neerhaalt. Daarnaast werkt DMCA tot nu toe zonder problemen. Ik zie nog steeds niet voor welk probleem deze wetgeving een oplossing moet zijn, behalve misschien de teruglopende winsten bij de publishers.
Als Youtube daadwerkelijk geen zin heeft om de middelen in te zetten om video's te checken zal er een alternatief ontstaan. Want stellen dat het niet kan is gewoon niet waar. Er zal extra personeel aangenomen moeten worden, zeker. Youtube heeft geld zat, goed voor de werkgelegenheid. Doen ze dat niet dan is dat een kans voor concurrenten. Business modellen moeten anders, dat is geen reden om het niet te doen. Ik ben het dus wel eens met de stelling van de voorstanders dat de artikel 13 geen dwang is om automatische filters te implementeren,. Er zal gewoon geïnnoveerd moeten worden op een manier die de auteursrechten beter handhaaft.
Business modellen moeten anders: dat is toch wel het toppunt van ironie vandaag denk ik.

[Reactie gewijzigd door Zyppora op 26 maart 2019 08:28]

Ik moet eerlijk zijn dat ik zeker niet tegen het beschermen ben van auteurs van beschermd materiaal.

Bij mij persoonlijk zit heel erg de angst dat er te weinig geluisterd en besproken wordt met IT bedrijven en marketing bedrijven, waardoor de EU niet precies weet waar ze over praten.

Door vervolgens een niet volledig en correct uitgewerkte wet uit te brengen, zullen we gevolgen komen waar wij al bang voor zijn, maar mogelijk vreemde gevolgen.

Ik mag dan uit gevoel spreken, maar dit is iets dat ik merk dat bij veel mensen heel erg speelt. Het voelt juist alsof hier (te) weinig rekening mee wordt gehouden door de EU.
1 2 3 ... 7


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


OnePlus 7 Microsoft Xbox One S All-Digital Edition LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True