Gamespot-redacteur Jeff Gerstmann is ontslagen na de publicatie van een kritische review van de nieuwe Eidos-titel Kane & Lynch. Zijn werkgever zou zo, naar verluidt, de advertentiedollars van Eidos hebben willen veiligstellen. Fans zijn in alle staten.

Op 13 november verscheen een review van Gerstmann waarin staat dat 'Kane & Lynch: Dead Man veel belooft, maar weinig waarmaakt.' Volgens de redacteur van Cnet-site Gamespot verdiende de nieuwe game een zesje, wat in de van negens en tienen aan elkaar hangende gamereview-wereld een behoorlijk hard oordeel is - en de video-review pakte zo mogelijk nog negatiever uit. Eidos, een van de grotere adverteerders van Gamespot, was dan ook niet blij met de review.

Twee weken later was Gerstmann, die elf jaar in dienst van Gamespot was, werkloos. Hoewel er geen hard bewijs is, wordt veelvuldig aangenomen dat er een oorzakelijk verband tussen zijn ontslag en de review is. Wired diepte een bericht op waaruit zou blijken dat Gerstmann al langer onder vuur lag vanwege 'onprofessionele reviews' en dat er meer dan een enkele review aan zijn vertrek ten grondslag lag.

De geruchten dat Eidos Gamespot onder druk heeft gezet om Gerstmann te ontslaan, zijn echter hardnekkig. Noch Eidos, noch Gamespot wilde dat bevestigen, maar er zijn diverse aanwijzingen dat de spellenproducent wel degelijk de hand in het vertrek van de gereputeerde redacteur heeft gehad. Zo meldt Gamespot in zijn redactiestatuut dat 'het oordeel over willekeurig welke game nooit onder druk van adverteerders wordt aangepast', maar de video-review is inmiddels wel van de site verdwenen. Ook werd de advertentiecampagne van Eidos op Gamespot aangepast.

In een reactie liet Gamespot weten dat er 'omwille van de privacy van de betrokkenen' niet op de zaak-Gerstmann gereageerd zal worden. Het verwijderen van de video zou 'op redactionele gronden' zijn gebeurd, en ook ontkent de site dat medewerkers onder druk van adverteerders kunnen worden ontslagen. Gerstmann heeft inmiddels aangegeven dat hij niet in staat is om commentaar op de zaak te geven. Wel heeft hij de media opgeroepen om niet langer 'om twee uur 's nachts mijn ouders wakker te bellen voor een reactie. Jeez!'

Kane & Lynch kunnen volgens Gerstman ook al niet door dezelfde deur

Geheel volgens verwachting heeft de Europese Unie vrijdag bekendgemaakt dat dvb-h de officiële Europese standaard voor mobiele televisie zal worden. De lidstaten moeten van de EU zo snel mogelijk met de voorbereidingen beginnen.

De standaardisering van dvb-h zou een geharmoniseerde aanpak van zendlicenties mogelijk maken. Bovendien verwacht de EU dat het standaardformaat een toename van mobiele tv-diensten teweeg zal brengen en dat het innovatie in de hand zal werken. Van de 27 lidstaten wordt verwacht dat ze het gebruik van de nieuwe standaard zullen 'steunen en aanmoedigen', onder andere door het vrijmaken van de benodigde zendfrequenties.

De geheel op open standaarden gebaseerde dvb-handheld-standaard werd door Nokia in samenwerking met partners als Intel, Modeo, Motorola en Texas Instruments ontwikkeld. Concurrenten, zoals het Zuid-Koreaanse DMB en MediaFlo van het Amerikaanse Qualcomm, waren al in juli door Europees Commissaris Viviane Reding op een zijspoor gerangeerd. Volgens haar was dvb-h de beste kanshebber om het tot Europese standaard te schoppen. Ze gaf toen ook aan dat ze weinig heil van marktwerking verwachtte: 'Afwachten of er wat er gebeurt is geen optie. De tijd is rijp voor de Europese industrie om werk van mobiele televisie te maken.'

Volgens onderzoek van Strategy Analytics zullen er over vijf jaar meer mobieltjes met televisiefunctionaliteit dan normale televisies verkocht worden. In 2010 zou de opbrengst van de draagbare kijkkastjes al rond de 30 miljard dollar liggen; volgens de EU zal een dergelijke omzet op zijn laatst in 2011 gehaald worden. Eerder gepubliceerd onderzoek wees daarentegen uit dat slechts vijf procent van de Europese burgers in mobiele televisie is geïnteresseerd. De tijd zal moeten leren of de door de EU afgedwongen compatibiliteit ook daar verandering in kan brengen.

Ongeveer een jaar na de release van Exchange Server 2007 heeft Microsoft het eerste service pack vrijgegeven. Het pakket met updates bevat onder meer performanceverbeteringen en integratie met Windows Server 2008.

Na installatie van dit service pack krijgen gebruikers van Outlook Web Access weer volledige toegang tot de publieke mappen. Microsoft had deze feature uit de eerste release van Exchange Server 2007 gehaald om bedrijven over te laten stappen naar Office Sharepoint Server, maar op veler verzoek is de functionaliteit toch teruggekomen. Via de publieke mappen kunnen mobiele gebruikers gedeelde bestanden, contactpersonen en taken bekijken en bewerken via OWA.

Verder bevat deze update verbeteringen voor de WebReady Document Viewing-functionaliteit, waarmee bijlagen van e-mails ingezien kunnen worden. Na installatie kunnen er namelijk ook Office 2007-bestanden mee bekeken worden. Ook is de Exchange Unified Messaging-support uitgebreid met ondersteuning voor Office Communicator 2007 en Office Communications Server 2007.

Exchange Server 2007 Service Pack 1 bevat ook support voor Windows Server 2008, wat onder meer voordelen op het gebied van clustering, advanced networking en vereenvoudigd beheer moet opleveren. Ook zorgt deze update ervoor dat de publieke mappen via de Exchange Management Console beheerd kunnen worden, en zijn er verscheidene webservices toegevoegd om het beheer op afstand van een Exchange Server 2007 te vergemakkelijken.

Op veiligheidsgebied bevat dit service pack ondersteuning voor Standby Continuous Replication, waarmee in het geval van een ramp snel weer een up-to-date Exchange-server online gebracht kan worden. Ook is het mogelijk om via ActiveSync-policy's mobiele apparaten te beveiligen tegen datadiefstal door op afstand de bewuste data te verwijderen. Verder kan Exchange Server 2007 met ipv6 omgaan in combinatie met Windows Server 2008.

De openbaar aanklager van de Amerikaanse staat Oregon heeft zich gemengd in de rechtszaak die door de Riaa is aangespannen tegen 17 anonieme studenten van de Universiteit van Oregon. Hij stelt dat een deel van de Riaa-eisen onwettig is.

De Recording Industry Association of America had enkele weken geleden een dagvaarding verstuurd naar de Universiteit van Oregon met het verzoek die door te sturen naar zeventien anonieme studenten. Volgens onderzoek van de Riaa, waarbij gebruikgemaakt was van onderzoekssoftware van SafeNet, zouden deze studenten namelijk zonder toestemming van de rechthebbenden bestanden hebben verspreid.

Toen de universiteit niet aan dit verzoek gehoor wilde geven, begon de antipiraterij-organisatie een rechtszaak om de persoonsgegevens te verkrijgen. De universiteit wordt in zijn verdediging bijgestaan door de openbaar aanklager van Oregon, die nu een officiële reactie gegeven heeft, zo meldt Ars Technica.

De openbaar aanklager stelt daarin dat het gebruik van de SafeNet-software niet is toegestaan in Oregon. Ook heeft hij zo zijn vragen bij de manier waarop de Riaa te werk is gegaan om bruikbare gegevens te verkrijgen uit de SafeNet-data. De Riaa had eerder al aangegeven niet te willen reageren op de vraag of er dataminingtechnieken waren toegepast om 'persoonlijke en vertrouwelijke informatie' te verkrijgen.

Verder is de openbaar aanklager van mening dat de bewoordingen die de Riaa gebruikt heeft te algemeen en te breed zijn. Hierdoor wordt de suggestie gewekt dat er veel bewijs is, terwijl dit in werkelijkheid anders kan zijn. Daarnaast vindt hij het opvallend dat er een expert witness is ingezet die op geen enkele manier bij de voorliggende zaak is betrokken.

De Riaa verweerde zich onder meer door te stellen dat de openbaar aanklager in 2004 wel had meegewerkt aan een rechtszaak tegen de Portland State University en dat er destijds wel persoonsgegevens overhandigd waren. De Universiteit van Oregon zou daarom wel degelijk in staat zijn om de gegevens te verstrekken. De openbaar aanklager stelde echter dat het om verschillende universiteiten met eigen procedures en regels gaat, waardoor de situatie niet gekopieerd kan worden.

Voordat de Universiteit van Oregon wil overgaan tot het vrijgeven van de gegevens, wil ze eerst zelf onderzoek doen om de gegevens te controleren. Daarnaast wil de universiteit tot in detail van de Riaa horen wat de economische schade is die door de studenten is aangericht in het geval dat er muziekbestanden zijn verspreid. Al met al maakt dit de rechtszaken van de Riaa niet gemakkelijker en de uitkomst is derhalve onzeker.