Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Paul Hulsebosch

Redacteur games

Nintendo Switch Review

Vooral geschikt voor partygames

Door , 339 reacties

Goed idee

Tot zover de specificaties van de Switch. Bij een console als de Switch is het uiteraard niet alleen de vraag hoe veel frames per seconde de tablet kan leveren. Er is meer dan pure rekenkracht. De vraag is misschien vooral hoe het spelen op de Switch bevalt. Uiteraard hebben we de Switch bij zo veel mogelijk mensen op het Tweakers-hoofdkwartier in handen gegeven, om op die manier zo veel mogelijk meningen te verzamelen.

In de bevindingen van de vele collega's valt een lijn te ontdekken. In eerste instantie is iedereen enthousiast over het idee van een nieuwe console van Nintendo, waarvoor ongetwijfeld nog een nieuwe editie van alle Nintendo-klassiekers zal verschijnen. Niet alleen een nieuwe Zelda dus, maar ook een nieuwe Mario Kart en Mario World, en wie weet wat nog meer? Bovendien is er enthousiasme over het idee van een tablet die zowel thuis als onderweg kan worden gebruikt. Wie wil er geen Super Mario World kunnen spelen, zowel thuis als onderweg? Het idee is aantrekkelijk.

Dat enthousiasme blijft niet helemaal overeind zodra de Switch voor het eerst wordt uitgeprobeerd. In de dagen voordat de Switch in de winkel verscheen, was enkel The Legend of Zelda: Breath of the Wild speelbaar. Dat is geen game die alle opties van de tablet ten volste benut. Met name de opties die de Joy-Con-controller biedt, worden door Zelda niet helemaal gebruikt. Vooral de optie om beide helften van de Joy-Con als twee losse mini-controllers te gebruiken, komt in Breath of the Wild niet aan bod, terwijl dat juist een van de meest opvallende toepassingen van de Switch is. Die optie maakt dat je het out of the box tegen een andere speler op kunt nemen, zonder dat je daar een tweede controller voor nodig hebt.

Toch hebben we uiteraard de Joy-Cons getest, zowel aan de Switch gekoppeld als los. In dat laatste geval zijn er opnieuw twee opties, en eigenlijk zelfs drie. Je kunt in elke hand een helft van de Joy-Con houden. Mooier is de optie om de beide helften te voorzien van een klein opzetstukje dat wordt meegeleverd. Dat is een kleine strip die op de halve Joy-Con kan worden geschoven en die de mini-controller van twee extra knoppen voorziet. Het mooie daarvan is dat de helft daarmee een iets volwaardiger controller wordt, met één joystick, een d-pad, twee schouderknoppen en de twee extra knoppen op het opzetstukje. Je mist nog steeds een tweede joystick, dus rondlopen als in een shooter is lastig, maar het geeft genoeg mogelijkheden om een game als Mario Kart te spelen. Nadeel is dat je de losse opzetstukjes kunt kwijtraken. Je gebruikt ze waarschijnlijk niet vaak, en zijn klein genoeg om ergens onder of tussen te verdwijnen.

Lekker bewegen

Een belangrijke functie van de Joy-Con blijft in Breath of the Wild wat onderbelicht, maar is in de nieuwe Zelda wel degelijk erg prettig. Beide helften van de Joy-Con zijn voorzien van motion sensing. De Switch kan de beweging van beide helften waarnemen, en doet dat zelfs behoorlijk accuraat. In Zelda wordt het systeem gebruikt om te mikken met je boog of om de fotocamera te richten die Link bij zich draagt. Vooral bij het richten van pijlen is de functie handig.

Interessanter is wat Nintendo met de functie doet in de vele mini-games van 1-2 Switch, die vrijwel allemaal volledig rond motion sensing zijn opgebouwd. Dan wordt ook de ware aard van de Joy-Con - en daarmee eigenlijk ook van de Switch - duidelijk: het apparaat is gemaakt voor partygames. De Joy-Con heeft nog een andere optie, die in Zelda niet en in 1-2 Switch in slechts één van de vele mini-games wordt gebruikt. In de rechterhelft van de Joy-Con zit een infraroodsensor. Die kan waarnemen hoe ver een voorwerp zich van de controller bevindt, en hij kan zelfs vormen 'zien'. Het is een interessante optie, waar nog weinig mee gebeurt.

Joysticks

Het is prettig dat Nintendo aan zo veel mogelijkheden heeft gedacht, maar het tekent ook een beetje het karakter van de Switch. Op de Switch is het Engelse gezegde Jack of all trades, master of none van toepassing. Vrij vertaald: de Switch kan van alles, maar blinkt nergens in uit. Dat komt onder andere tot uiting bij de controllers. Hoe prettig het ook is dat Nintendo de optie biedt om met twee spelers tegen elkaar te kunnen spelen, het gaat wel ten koste van de kwaliteit van de Joy-Con. Al is dat misschien vooral door de optie om ze los te kunnen koppelen. Het maakt dat de twee helften wat fragiel aanvoelen.

Belangrijker is dat Nintendo de Joy-Con klein heeft gehouden. Logisch voor een handheld, maar uiteraard niet voor een console. Zeker als via de tv wordt gespeeld, valt op dat de knoppen van de Joy-Cons erg klein zijn. Met name de twee joysticks. Die zijn niet alleen klein, wat aan de joysticks vooral tegenvalt is dat ze zo weinig actie hebben. Je kunt ze nauwelijks een kant op duwen, de uitslag is minimaal en als gevolg daarvan geldt dat ook voor de beweging die je in de game wilt maken. Het maakt dat mikken bijvoorbeeld lastig wordt. Het gaat traag en onnauwkeurig, wat te wijten is aan de joysticks van de Joy-Con. Gelukkig kun je in Breath of the Wild ook mikken door de hele handheld te bewegen. De Switch heeft motion sensing, net als de GamePad van de Wii U. Dat verzacht de pijn, maar het neemt niet weg dat de joysticks het zwakste punt van de meegeleverde controller zijn.

Lees meer


Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S9 Google Pixel 2 Far Cry 5 Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*