Een energiebesparingswet die de zomertijd in de Verenigde Staten met een maand verlengt, zal waarschijnlijk binnenkort door het Congres worden aangenomen. De zomertijd zou dan twee weken eerder beginnen en twee weken later ophouden. Zij die de wet steunen, verwachten er 100.000 vaten olie per dag mee te besparen.

Voor programmeurs kan dit wel eens een hoop werk betekenen. Tegenwoordig zetten computers en andere elektronische apparatuur met een klok aan boord deze doorgaans automatisch op zomertijd en weer terug, en al die apparatuur zal opnieuw moeten worden geprogrammeerd. Tal van programmeurs en systeembeheerders zijn al jaren aan het worstelen met hulpprogramma's rond de zomertijd. Cisco Systems heeft bijvoorbeeld tal van pagina's met technische informatie over het verhelpen van zomertijdproblemen en het discussieforum van Oracle staat vol met posts van programmeurs die hulp zoeken bij problemen met de zomertijd.

De IT-industrie heeft overigens nog tijd genoeg om zich op de verandering voor te bereiden. Als de wet dit jaar wordt aangenomen, zal hij pas in 2007 in werking treden. Met veranderingen aan de zomertijd doen de VS het trouwens nog kalm aan, vergeleken met sommige andere landen. Dit wordt de eerste verandering sinds 1987. Brazilië bijvoorbeeld verandert de data ieder jaar en Israël deed dat tot dit jaar ook. Chili begon in 1987 wat later vanwege het bezoek van de paus in april. Sydney begon in 2000 juist wat eerder vanwege de daar gehouden Olympische Spelen. Dat bezorgde Microsoft pas echt overwerk.

Ook hier zullen de meeste getroffen systemen waarschijnlijk Windows draaien. Microsoft verwacht geen moeilijkheden. 'We weten dat het eraan komt en we zullen zorgen dat Windows de verandering soepel afhandelt', aldus het bedrijf. 'Soepel' betekent echter niet altijd foutloos, en diverse Windows-versies hebben al problemen met zomertijd gehad. Zeker is in ieder geval dat het niet de potentie heeft zoveel narigheid te veroorzaken als het millenniumprobleem. Opportunistische programmeurs zien hier al goede kansen in op lucratieve klussen zonder veel risico. 'Als er geen echt gevaar is, kan je ook niet falen.'

Het gebruik van heatpipes om pc-onderdelen te koelen neemt hand over hand toe. Bij deze koeltechniek wordt warmte door middel van een gesloten vloeistofsysteem van de bron naar een koelblok getransporteerd, waarmee de overtollige energie efficiënter kan worden afgevoerd dan met conventionele metalen koelblokken. In de afgelopen dagen verschenen er reviews van een drietal processorkoelers die van de technologie gebruik maken. Overeenkomsten zijn er genoeg: alledrie de koelers hebben een koperen base en een aluminium radiator, alledrie zijn ze geschikt voor vrijwel alle moderne sockets, en alledrie zijn het behoorlijk stille en koele apparaatjes waarmee het hart van de pc onder normale omstandigheden uitstekend koel gehouden kan worden. Maar er zijn uiteraard ook verschillen.

Bij OverclockersOnline vinden we een review van de Thermaltake Big Typhoon. De Big Typhoon beschikt over zes afzonderlijke heatpipes en een 120mm fan, wat meteen duidelijk maakt dat deze koeler bepaald niet klein is - maar met 16dBA wel behoorlijk stil. De verpakking laat te wensen over, en de installatie op een Socket 939-moederbord blijkt niet mogelijk: de meegeleverde schroeven zijn te kort. Na een klacht komt Thermaltake met een aparte backplate over de brug, waarmee het probleem verholpen is. Bij het testen doet de Big Typhoon zijn werk meer dan uitstekend; volgens de reviewer zelfs aanzienlijk beter dan andere door de site geteste koelers.

ExtensionTech schreef over de GH-PDU21-MF, beter bekend als de Gigabyte G-Power Cooler Pro. Deze met vier heatpipes uitgeruste koeler is uitgerust met een 110mm fan die tussen de 21 en 40dBA produceert. Een 3½"-baybusje waarmee het toerental voor de fan geregeld kan worden wordt meegeleverd; opmerkelijk genoeg is daarnaast nog een losse fancontroller-module nodig. Of het de lage kwaliteit van de handleiding of van de HSF zelf is die ervoor zorgt dat de reviewer de montageclip van de processor afbreekt blijft in het midden, maar de installatie gaat op z'n best moeizaam. De prestaties zijn niet slecht: op stock speed kan de koeler het niet van een Thermaltake Silent Boost winnen, maar een overgeklokte Athlon XP 1700+ blijft met de Gigabyte zo'n vijf graden koeler.

De Akasa EVO 120 Cooler kon ten slotte op aandacht van Techniz rekenen. Deze koeler, die over drie heatpipes beschikt, heeft de radiator-met-fan als enige haaks op de koperen base geplaatst, wat in veel systemen beter in de airflow zou passen. Wel is een hoop hoofdruimte nodig, want, zoals het typenummer al duidelijk maakt, ook deze koeler is met een 120mm fan uitgerust. Verder geeft de installatie geen problemen. Met een minimum geluidsproductie van 15dBA is dit de stilste van de drie, en ook hier kan de fan met een controller tot betere prestaties gemaand worden, waarmee de geluidsproductie van de fan wel tot bijna 30dBA wordt verdubbeld. De geteste AMD Athlon64 3200+ blijft onder load met de EVO 120 tien graden koeler dan met de standaard AMD-koeling.

Alle drie de cpu-koelers stemmen de reviewers tot tevredenheid, en wie zijn pc met een degelijke koeler wil uitrusten zal aan alle drie een goede koop hebben. Ambitieuze overklokkers doen er wellicht beter aan om zwaarder materiaal aan te schaffen - en de Gigabyte is door het niet-standaard formaat van de fan geen optie voor de tweakende medemens. Met het volwassener worden van de technologie zullen we steeds meer van dergelijke koelers zien: niet spectaculair, maar onopvallend, stabiel en stil; met andere woorden: gewóón goed.

Uit betrouwbare bron is vernomen dat Apple moeite heeft om de ontwikkeling voor het Intel-platform op gang te krijgen. Het bedrijf werft nu met spoed ervaren specialisten om de releasedatum van de eerste Intel-based PowerBook niet in gevaar te laten komen. Deze PowerBook moet volgend jaar verschijnen. Apple heeft in Japan een headhunter ingehuurd om personeel te werven. Dit bureau richt zich nu met name op Vaio-ontwikkelaars die voor Sony werken en ex-werknemers van dit bedrijf om zo snel mogelijk een team te kunnen samenstellen.

Iemand die 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg' als motto heeft, maakt weinig kans op een baan bij Iwill. Nadat de engineers van het bedrijf eerder twee Opterons en twee SLI-kaarten in een barebone wisten te persen en een prototype van een machine met zestien cores presenteerde, komt de fabrikant nu met een moederbord dat niet minder dan zestien DDR-slots telt. De dual-processorplank, die de welluidende naam 'DK88' meekreeg, stelt de gebruiker in staat om 32GB DDR-geheugen per Opteron te plaatsen. Iwill boekt met het 64GB-mobo een record, al is de verkrijgbaarheid van 4GB-reepjes nog niet van dien aard dat het bord de komende tijd met meer dan 32GB gesignaleerd zal worden.

Iwill maakte ruimte voor het geheugen beschikbaar door in plaats van de traditionele condensatoren een digitale spanningsregulator te gebruiken. Naast ruimte voor 16 geheugenmodules en twee Opterons biedt het bord verder ondersteuning voor ECC-geheugen, PCI Express x16 en x8, PCI-X 133, 3Gbit SATA met RAID en twee Gbit Ethernet-controllers. Wanneer het bord op de markt komt en wat het gaat kosten is nog niet duidelijk, maar CAD- en EDA-professionals zullen er vermoedelijk graag eentje willen hebben.

Iwill DK-88 -- klik op de foto om het hele moederbord te zien

Japanse wetenschappers hebben de meest realistische robot tot dusverre ontwikkeld: een 'vrouwelijke' androïde genaamd Repliee Q1. Ze heeft niet de gebruikelijke huid van hard plastic, maar een van zachte siliconen. Haar bovenlichaam kan bewegen, ze kan met haar ogen knipperen en het lijkt zelfs of ze ademt. Ze kan overigens alleen maar zitten. Om de bewegingen van Repliee Q1 zo realistisch mogelijk te maken heeft een computer de bewegingen van mensen geanalyseerd en de resultaten daarvan zijn gebruikt voor het programmeren van de robot. Volgens Ishiguro krijgen de mensen die met Repliee Q1 bezig zijn voordurend de neiging haar als mens te behandelen en niet als robot. 'Je kunt best zien dat ze niet echt is, maar onbewust behandelen we haar als vrouw.'

Haar maker, professor Hiroshi Ishiguro van de universiteit van Osaka, zegt dat we waarschijnlijk op een dag wel robots voor mensen zullen aanzien. De huidige robots vallen binnen tien seconden door de mand, maar misschien kan dat wel eens tien minuten worden. Professor Ishiguro heeft al vele robots ontworpen, maar nog nooit een die zo realistisch was. Zijn vorige project was Repliee R1, die op een vijfjarig Japans meisje leek, maar minder bewegingsmogelijkheden had.

Repliee Q1 (midden) in actie.