Het blijft onrustig bij Intel. De ooit toonaangevende chipmaker raakte de afgelopen jaren steeds dieper in de problemen en ook 2025 bracht geen rust. Het jaar stond in het teken van een nieuwe ceo, grootschalige ontslagrondes, spanningen met de Amerikaanse president en opvallende samenwerkingen met onder andere chipgigant Nvidia. In dit artikel brengen we alle ontwikkelingen van het afgelopen jaar in kaart.
Nieuwe ceo stippelt andere koers uit
Intel eindigde 2024 met een flinke bom: de ceo van Intel, Pat Gelsinger, moest het veld ruimen. De topman werd in 2021 aangesteld als baas van de chipsectie en stippelde meteen een radicaal nieuwe koers uit. Intel zou vol inzetten op zijn chipfabrieken, chips gaan maken voor andere bedrijven en een deel van zijn eigen producten uitbesteden aan concurrenten als TSMC.
Om dat alles te bewerkstelligen kondigde Gelsinger voor tientallen miljarden aan nieuwe chipfabrieken aan, naast een nieuwe roadmap. Dat alles vormde een ambitieus vijfjarenplan voor het noodlijdende Intel. Eind vorig jaar bleek dat Intels raad van bestuur niet tevreden was met de vorderingen. In december 2024, slechts 3,5 jaar na zijn aanstelling, moest Gelsinger daarom alweer vertrekken.
Pas in maart, ruim vier maanden na het vertrek van Gelsinger, kondigde Intel zijn nieuwe ceo aan: Lip-Bu Tan. De kersverse topman is een bekende naam uit de chipsector. Hij stond eerder jarenlang aan het hoofd van Cadence, een ontwikkelaar van chipontwerpsoftware, en investeerde als durfkapitalist in een groot aantal chipbedrijven.
Bovendien was Tan ook binnen Intel een bekend gezicht: hij was vroeger lid van Intels raad van bestuur, maar vertrok in augustus 2024 omdat hij het oneens was met de koers die Gelsinger had uitgestippeld. Volgens Tan richtte Gelsinger zich te veel op de Foundry-divisie en niet genoeg op Intel Product, de bedrijfstak die daadwerkelijke producten als cpu's ontwerpt.
Dat uitgerekend hij werd uitgekozen, ongeveer een half jaar na zijn vertrek uit het bestuur, gaf dan ook aan dat Intel het over een andere boeg wilde gooien. Dat deed Tan. In de weken en maanden na zijn aantreden stippelde hij zijn nieuwe koers voor Intel uit. Intel moet zich weer meer gaan richten op het ontwikkelen van eindproducten.
Hoewel de topman daarbij al gauw verduidelijkte dat hij niet van plan is om Intels noodlijdende chipfabrieken te verkopen, wilde hij wel dat Intel terug naar de kern zou gaan. De chipmaker zou te veel managementlagen hebben en te bureaucratisch functioneren, oordeelde Tan, en dus begon hij al gauw met flinke ontslagrondes.
Alleen dit jaar al ontsloeg Intel maar liefst 24.000 medewerkers, waaronder een deel van de r&d-medewerkers en ongeveer twintig procent van het Intel Foundry-personeel, dat Intels chipfabrieken draaiende houdt. Daarbij liggen ook enkele 'minder belangrijke' afdelingen onder schot, die niet behoren tot de kernbusiness van Intel. Zo is de automotivedivisie van Intel gesloten en overweegt Tan om de netwerkdivisie te verkopen.
Om de kosten bij de verlieslijdende chipmaker verder te drukken, zette Tan ook een streep door een aantal uitbreidingsplannen van zijn voorganger. De beloofde chipfabriek in het Duitse Maagdenburg, die als enige chips onder de 2nm zou gaan maken in Europa, werd definitief geschrapt. Ook uitbreidingsplannen in Polen zijn gesneuveld.
Aanhoudende Foundry-perikelen
Het schrappen van dergelijke uitbreidingsplannen komt niet als een verrassing vanuit Tan, die eerder al kritisch was op de grote uitgaven die zijn voorganger op dit gebied deed. De visie van Intel als TSMC-concurrent is een goede, maar Tan is dan weer fel tegen veel fabrieken bouwen terwijl er nog weinig vraag vanuit andere bedrijven is bij Intel.
Dat gebrek aan klanten leek in een groot deel van 2025 aan te houden. Reuters meldde bijvoorbeeld dat Intel zijn langverwachte 18A-procedé mogelijk toch niet extern beschikbaar zou stellen voor andere bedrijven. Lange tijd was juist deze node het baken van hoop voor Intel, waarmee de Amerikaanse chipmaker weer de technische top zou heroveren op zijn Taiwanese concurrent. Gelsinger zei ooit in een interview zelfs: "Ik heb het hele bedrijf gewed op 18A."
In plaats daarvan zou Tan zijn focus verleggen naar de opvolger: Intel 14A. Dit 1,4nm-procedé moet in 2028 beschikbaar komen en implementeert een aantal unieke technische aspecten. Intel zou met 14A bijvoorbeeld de eerste chipmaker zijn die ASML's nieuwste chipmachines gaat gebruiken.
Dat alles moet een forse verbetering opleveren ten opzichte van 18A. Bovendien zijn externe klanten véél betrokkener bij het ontwerpen van 14A, zei Tan eerder dit jaar tijdens een keynote. Voorheen zette Intel zijn procedés in voor eigen gebruik, waardoor ze niet geoptimaliseerd waren voor gebruik door externe bedrijven met andere chipontwerpprincipes en wensen. 14A moet wat dat betreft makkelijker in gebruik worden.
Ook het succes van 14A is verre van verzekerd. Als het aan Tan ligt, is de toekomst van Intel Foundry namelijk afhankelijk van externe klanten. Het ontwikkelen van nieuwe nodes wordt iedere generatie ingewikkelder en daarmee ook steeds duurder. Intel heeft het punt bereikt dat het niet langer in staat is om de ontwikkeling van nieuwe procedés helemaal zelf te financieren.
Als het bedrijf geen grote 14A-klanten weet binnen te halen, wordt dat procedé mogelijk geschrapt. Dat zou dan ook gelden voor toekomstige procedés, zoals de 1nm-node 10A. Intel zou zich dan in feite gewonnen geven en geheel uit de race met TSMC stappen. Voorlopig is dat echter nog niet aan de orde; 14A staat nog gewoon op de roadmap en kan volgens Tan rekenen op de nodige interesse van potentiële klanten.
Heisa met Trump en een staatsaandeel
Intel is immers van geopolitiek wereldbelang voor de Verenigde Staten. Hoewel steeds meer chipmakers fabrieken bouwen in de VS, is Intel het enige bedrijf dat écht Amerikaans is en geavanceerde chips kan produceren. Dat de politiek zich in toenemende mate met Intel bemoeit, is dan ook niet zo gek.
Zo kon Tan in september opeens rekenen op de toorn van Donald Trump. De belangen van de Intel-baas waren 'ernstig verstrengeld' en opstappen was de enige oplossing, zo concludeerde de Amerikaanse president. Hoewel Trump deze uitspraak nooit toelichtte, doelde hij vermoedelijk op de vermeende banden die Tan met China onderhoudt.
/i/2007666774.png?f=imagenormal)
Al in april bleek dat Tan heeft geïnvesteerd in honderden Chinese bedrijven, al dan niet indirect via zijn investeringsfondsen, waaronder enkele bedrijven die banden hebben met het Chinese leger. Bovendien bleek Cadence, het chipbedrijf waar Tan eerder ceo was, tijdens zijn dienstverband de Amerikaanse exportregels jarenlang te hebben geschonden.
Het bedrijf leverde producten aan een Chinese universiteit die op de Amerikaanse zwarte lijst staat. Die universiteit zou ook verbonden zijn aan het leger en zou Amerikaanse componenten hebben gebruikt voor het simuleren van kernexplosies en andere militaire activiteiten.
Tan ging kort na Trumps uitspraken op crisisbezoek in het Witte Huis, waarna de president een plotselinge ommezwaai maakte. Trump noemde Tan ‘een succesverhaal’ en een paar weken later nam de Amerikaanse overheid voor bijna tien miljard dollar een aandeel in Intel. De chipmaker kan dat geld goed gebruiken, dus eind goed al goed. Crux daarbij is wel dat dit geld eigenlijk bestaat uit eerder toegezegde subsidies, waarvoor Intel nu dus tien procent van zijn aandelen moest afstaan.
Is er licht aan het einde van de tunnel?
Misschien is het toeval, maar in de maanden na Trumps inmenging leken de nodige lichtpuntjes zich op te stapelen bij Intel. Het bedrijf kreeg de nodige kapitaalinjecties en bovendien lijkt het bedrijf eindelijk concrete klanten voor zijn chipfabrieken te strikken. Naast de Amerikaanse overheid investeerde ook Arm-eigenaar SoftBank 2 miljard dollar in de chipmaker.
Misschien nog wel belangrijker: Nvidia volgde in september met een investering van 5 miljard dollar. De twee bedrijven gaan bovendien gezamenlijk chips ontwikkelen voor datacenters en consumenten. Nvidia is nog altijd goed voor het gros van de AI-markt en Intel kan mogelijk deels daarop meeliften, wat ongetwijfeld het nodige kapitaal zal opleveren.
:strip_exif()/i/2007742670.jpeg?f=imagenormal)
Ook Intel Foundry lijkt eindelijk wat concrete aanwas te krijgen. Zo bleek in oktober dat Microsoft zijn volgende Maia-AI-chips zal laten produceren op 18A, Intels cruciale 1,8nm-procedé. Daarnaast zou Apple overwegen om instapmodellen van zijn Mac-socs te produceren bij Intel, terwijl ook AMD zou onderhandelen met Intel over het produceren van chips. Datzelfde 18A-procedé is bovendien zo goed als klaar voor de praktijk. Intel zelf is de eerste grote klant met Panther Lake, een nieuwe generatie laptop-cpu's die er op papier goed uitziet.
Overigens is Tans voorganger Pat Gelsinger grotendeels verantwoordelijk voor dit goede nieuws. Microsoft kondigde in 2022 al aan dat het bedrijf een 18A-klant zal worden, hoewel toen nog niet duidelijk was in welke mate dat zou gebeuren. Ook de samenwerking met Nvidia zit al meer dan een jaar in de koker, vertelde Jensen Huang tijdens een persconferentie over de deal. Toen die overeenkomst werd gesmeed, stond Gelsinger dus nog gewoon aan het roer van de chipfabrikant.
Ook de aanstaande introductie van 18A en Intels Panther Lake-cpu's staan al jaren op de roadmap. Het lijkt erop dat Gelsingers vijfjarenplan eindelijk zijn vruchten begint af te werpen, een kleine vijf jaar nadat het werd geïntroduceerd. Hij heeft dat zelf niet meer mogen meemaken als ceo.
Tot slot
Van het aantreden van een nieuwe ceo en flinke ontslagrondes tot problematiek met de Amerikaanse president en een investering van AI-chipgigant Nvidia: ook 2025 was opnieuw een bewogen jaar voor Intel. De chipmaker kreeg dit jaar weer de nodige klappen te verduren. Toch komen er hier en daar wat lichtpuntjes in beeld. Dat wil niet zeggen dat Intel al uit de problemen is; dat moet in de komende jaren nog blijken.
Wel is duidelijk dat 2026 een cruciaal jaar gaat worden voor de chipmaker. Kan Intel straks AMD weer naar de kroon steken op de cpu-markt? Gaat de samenwerking met Nvidia het gehoopte positieve effect hebben? En wordt 18A het succesverhaal waarover Gelsinger droomde? We gaan het volgend jaar en waarschijnlijk ook in de jaren daarop meemaken.
Redactie: Daan van Monsjou • Eindredactie: Marger Verschuur • Bannerafbeelding: Intel, picture alliance / Aaron Schwartz / Iana Kunitsa / Getty Images
:strip_exif()/i/2007756696.jpeg?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2004983686.jpeg?f=imagenormal)
/i/2007832056.png?f=imagenormal)
/i/2007447228.png?f=imagenormal)
/i/2007832052.png?f=imagenormal)