Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
×

Help Tweakers weer winnen!

Tweakers is dit jaar weer genomineerd voor beste prijsvergelijker en beste community. Laten we ervoor zorgen dat heel Nederland weet dat Tweakers de beste website is. Stem op Tweakers!

Tien jaar micro four thirds: van fashioncamera's tot high-end snelheidsmonsters

Tien jaar geleden kondigden Olympus en Panasonic het micro four thirds-camerasysteem aan. Het systeem bestaat nog altijd, maar de camera's en de cameramarkt zijn flink veranderd. Ter ere van de tiende verjaardag blikken we terug op de ontwikkeling.

Ten tijde van de aankondiging van het micro four thirds-systeem was de markt voor digitale camera's in volle bloei. Het waren de grote spiegelreflexcamera's die op dat moment de dienst uitmaakten. Iedereen die een beetje serieus bezig was met fotografie, had een dslr of had op zijn minst zo'n camera op zijn wishlist staan.

In dat tijdperk had Olympus al behoorlijk kleine spiegelreflexcamera's, zoals de 380 gram wegende E-420. Door de aanwezigheid van een spiegelconstructie en een optische zoeker, was het echter onmogelijk om spiegelreflexcamera's nog kleiner en dunner te maken. Olympus en Panasonic kwamen daarom met hun mft-systeem. Dat gebruikt dezelfde 4/3"-sensor als het four thirds-systeem, maar de spiegel is weggelaten en daardoor is ook de optische zoeker vervallen. De lens kon nu veel dichter bij de sensor worden geplaatst, wat kleine camera's mogelijk maakte, maar ook een nieuwe lensvatting en nieuwe objectieven vereiste.

Op de Photokina in 2008 toonde Olympus een mock-up van de eerste mft-camera. Het was een nogal blokachtig model en een jaar later verscheen er een productieversie in de vorm van de Olympus Pen E-P1. De eerste mft-camera's van Olympus waren betrekkelijk eenvoudig. Ze waren gericht op gebruikers die een compactcamera hadden en iets 'beters' wilden, maar geen zin hadden om een zware dslr mee te slepen.

Panasonic pakte het anders aan met zijn eerste mft-camera. Dat was de Lumix G1 en die leek uiterlijk op een spiegelreflex, maar Panasonic wilde zich onderscheiden met functies als een digitale zoeker en een uitklapscherm met live view.

In de jaren na de introductie van de mft-camera's stortten de leveringen van compactcamera's in. Olympus en Panasonic hoopten dat op te vangen met hun nieuwe, kleine systeemcamera's. Ze richtten dergelijke modellen dan ook niet altijd op fotografen, Olympus mikte met zijn Pen-modellen bijvoorbeeld op fashionbloggers en Panasonic deed hetzelfde met eenvoudige modellen in zijn GF-serie.

Iedereen moest dus aan de systeemcamera, want compactcamera's werden nauwelijks meer verkocht. De massa bleek echter niet warm te lopen voor de aanschaf van een betere camera. De teloorgang van de compactcamera is te wijten aan de opkomst van de smartphone. Consumenten blijken hun telefoon prima te vinden om plaatjes mee te schieten en steeds minder mensen kopen daarnaast een camera.

Door de dalende cameraverkopen veranderde de cameramarkt aanzienlijk. Fabrikanten beseften dat het weinig nut heeft om zich met hun producten te richten op de massa en grote aantallen. Het is verstandiger om dure high-end modellen te maken, die meerwaarde bieden voor professionele fotografen. Op dergelijke toestellen zit meer marge.

Olympus deed dat door in te spelen op nostalgie en zijn camera's een retro-uiterlijk te geven. Na talloze Pen-camera's te hebben uitgebracht kwam Olympus in 2012 met de OM-D E-M5, die wat uiterlijk betreft deed denken aan de oude OM-dslr's. De E-M5 is niet alleen retro, hij is ook geavanceerder dan de eerdere Pen-camera's, door de toevoeging van een elektrische zoeker en meer handmatige bedieningsknoppen. In 2016 kwam Olympus ook met een geavanceerdere digitale versie van zijn Pen-camera: de Pen-F met elektronische zoeker en veel knoppen.

Panasonic vond een andere niche en genoot met zijn GH-serie populariteit bij filmmakers. De GH1 en GH2 boden rond hun introductie in 2009 en 2010 een unieke prijs-kwaliteitverhouding. Een filmfunctie op een camera met een grote sensor was destijds nog geen gemeengoed. Panasonic bood daarbij geavanceerde instelopties en de community deed daar een schepje bovenop met firmwarehacks. Ook de Panasonic GH4, die begin 2014 uitkwam, werd enthousiast ontvangen door filmmakers. Het was een van de eerste betaalbare camera's met een 4k-filmfunctie.

Naar mate de jaren vorderden, kromp de cameramarkt steeds meer. Slecht nieuws voor de camerafabrikanten, maar voor fotografen is het misschien zo gek nog niet. Fabrikanten moeten innoveren om fotografen over te halen om een nieuw toestel te kopen. Bij het mft-systeem leidde dat tot de aankondiging van modellen die op de professionele markt zijn gericht. Olympus kwam in 2016 met zijn OM-D E-M1 Mark II, die tot zestig foto's per seconde kon maken en over 121 fasedetectie-autofocuspunten op de sensor beschikte.

Panasonic bleef doorgaan met zijn GH-serie, maar kwam ook met de GX-modellen. In plaats van kleiner, maakte de fabrikant de GX8 juist groter dan zijn voorgangers. Het toestel moest daarmee doen denken aan serieuze meetzoekers, zoals Leica die maakt. Begin 2018 bracht Panasonic bovendien de Lumix G9 uit, een tegenhanger voor de E-M1 van Olympus, waarmee ook fotograferen met 60fps mogelijk is. Dergelijke fotografeersnelheden laten de voordelen van een systeem zonder spiegel zien. Met een mechanische spiegelconstructie is een dergelijke fotografeersnelheid uitgesloten.

In tien jaar tijd heeft de systeemcamera enorme stappen gezet. Aanvankelijk werden camera's zonder spiegel gezien als een stapje omhoog vanaf een compactcamera, maar anno 2018 hebben de topmodellen diverse voordelen ten opzichte van spiegelreflexcamera's. Tweakers publiceerde daarover eerder dit jaar een uitgebreid achtergrondartikel. Vooral de snelheid en autofocus zijn er enorm op vooruitgegaan, net als de kwaliteit van de elektronische zoekers.

Olympus en Panasonic zijn de twee grote spelers in het mft-camerasegment, maar andere bedrijven hebben zich aangesloten. Zo maakt Xiaomi een camera en gebruikt DJI het systeem voor een aantal van zijn high-end drones. Ook filmcamerafabrikant Blackmagic heeft camera's uitgerust met een mft-lensvatting.

Het mft-systeem is het niet enige systeem voor spiegelloze camera's. Sony en Fujifilm hebben in de afgelopen jaren flink aan de weg getimmerd met hun tegenhangers. Sony zet daarbij vooral in op fullframecamera's, met een véél grotere sensor dan de mft-modellen. Het gebruik van een grotere sensor levert een betere beeldkwaliteit op, maar objectieven voor de Sony-camera's zijn ook een stuk groter en zwaarder. De Fujifilm-camera's hebben een aps-c-sensor, die wat formaat betreft tussen full frame en mft in valt.

Traditionele merken als Canon en Nikon hebben in de afgelopen jaren weinig aandacht geschonken aan systeemcamera's. Beide fabrikanten brachten wel modellen uit, maar niet in het high-end segment. Bij Nikon komt daar dit jaar verandering in. Eind augustus presenteert de Japanse fabrikant zijn systeemcamera met een fullframesensor en een nieuwe lensvatting.

Olympus Pen-F uit 2016

Door Julian Huijbregts

Nieuwsredacteur

06-08-2018 • 13:14

33 Linkedin Google+

Lees meer

Xiaoyi brengt mft-systeemcamera uit Nieuws van 19 september 2016

Reacties (33)

Wijzig sortering
Leuke toestellen, maar voor deze prijzen/form factor zou ik toch eerder voor APS-C gaan, al is het maar voor de lichtsterkte.
Een m43 sensor is 4:3 in plaats van 3:2. De sensor is daarmee een stuk minder kleiner dan APS-C dan zo op het eerste gezicht (bv mm2) lijkt.

Daarbij heb je voor een 4:3 verhouding aan een relatief kleinere beeldcirkel genoeg, wat verklaart waarom m43 lenzen soms aanzienlijk compacter en lichter zijn dan de spiegelloze APS-C equivalenten.

Er zijn bovendien aanzienlijk meer 'dedicated' lenzen voor m43 dan voor willekeurig welk APS-C platform. Dat heeft zeker ook een positief effect op de prijs. De lenzen zijn bovendien niet van een fabrikant die je eigenlijk aan duurdere of full-frame lenzen wil hebben, waardoor de kwaliteit (vaak al op volle opening) uitstekend is.

Kortom, er zijn juist veel redenen om als je geen full-frame wilt maar iets compacters, voor m43 te gaan.... ;-)

Gefeliciteerd Olympus en Panasonic! ;-)

Enne... lichtsterkte? Huh?
Schiet je dan ook 4:3 foto's en videos? Anders is die verhouding gewoon een nadeel.
Schiet je dan ook 4:3 foto's en videos? Anders is die verhouding gewoon een nadeel.
Ik zelf schiet op 3:2 met mijn OM-D 10 MKII en inderdaad dan mis je toch wel wat pixels van de toch al kleine sensor en minder pixels tov een APS-C camera. Er is wel één voordeel, je kunt achteraf nog van uitsnede veranderen:
je schiet op 3:2
je jpg is 3:2
je RAW is 4:3
lightroom snijt op basis van je JPG automatisch je raw uit naar 3:2, maar is nog te veranderen :).
Persoonlijk crop ik vaker de beelden uit m'n Sony naar 4:3 of vierkanter, dan van m'n Olympus naar 3:2 (echt bijna nooit).

Nu begrijp ik best dat mensen die 3:2 gewend zijn gek opkijken van een ander formaat.

Voor die mensen even de volgende feiten:
- voor fotografie uberhaupt uitgevonden was konden schilders vrij de verhouding van hun canvas bepalen. Ik denk dat als je al een 3:2 Rembrandt kunt vinden, je er al snel 10 vierkanter vindt. En noem een hedendaags schilder die overwegend 3:2 schildert en dan vind je er ook al gauw 10 die het niet doen. De voorbespannen doeken bij een schildersbenodigdheden? Nauwelijks 3:2!
- in de filmtijd waren de professionele formaten voor kameras met verwisselbare objectieven over het algemeen groter dan kleinbeeld. Meest gebruikt op rolfilm waren 6x6 (Hasselblad), 6x4,5 (Mamiya, Bronica, Pentax, Fuji), 6x7 (Mamiya, Pentax).
- de veelgebruikte 'middenformaat' sensor van Sony (in de Fujifilm 50S, de Hasselblad X1D, Pentax 645, etc) heeft als beeldverhouding 4:3
[/feiten] ;-)

Probeer het eens om bij te snijden richting 4:3 en wie weet gaat er een wereld voor je open ;-)
hoezo zijn foto's in verhouding 4 op 3 een nadeel? omdat heel veel telefoons deze verhouding of 16 op 9 gebruiken kun je tegenwoordig op veel plaatsen (standaard) ook andere verhoudingen foto laten afdrukken als 2 op 3.

Persoonlijk vind ik de 4 op 3 voor portetten vaak zelfs mooier overigens.

edit: video schiet hij standaard 16 op 9 natuurlijk.

[Reactie gewijzigd door zwen op 6 augustus 2018 14:43]

hoezo zijn foto's in verhouding 4 op 3 een nadeel?
Ik zeg niet dat het sowieso een nadeel is..

3:2 zit dichter bij 16:9 dan 4:3.. dus daar is het wel een nadeel.
Bij fotografie gebruik ik altijd 4:3. Ik vind het een ideaal formaat wat goed gebruik maakt van de beeldcirkel. Video gebruik ik eigenlijk niet. Maar ook daar kunnen we zien dat de MFT mount een goede keuze is. Zowel Panasonic als Blackmagic leveren hele goede producten voor concurrerende prijzen. De GH series is al lange tijd favoriet bij mensen die willen starten met videografie.
Daarbij heb je voor een 4:3 verhouding aan een relatief kleinere beeldcirkel genoeg, wat verklaart waarom m43 lenzen soms aanzienlijk compacter en lichter zijn dan de spiegelloze APS-C equivalenten.
Het klopt dat dat een voordeel is. Maar de media waarop je foto's terugkijkt, zijn in vele gevallen, waaronder die van mij op computer/televisie/smartphoneschermen, die tegenwoordig een verhouding van 16:9 of breder hebben. Filmen gebeurt vermoed ik ook in 16:9 verhouding, denk ik. Foto's afdrukken gebeurt standaard op 15 x 10 cm, dus ook 3:2.
Dus ja, het is makkelijk in het opzicht van de lens, omdat je effectief meer van de lens kan gebruiken. Bij het terugkijken zul je, exclusief afdrukken (waar je dan waarschijnlijk meer voor betaalt), juist minder beeld gebruiken, omdat je zwarte balken gaat krijgen.

Om een lang verhaal kort te maken: het levert in de praktijk niet veel voordeel op. Vooraan het proces (het maken van de foto) daar kun je beter gebruik maken van de lens, bij het terugkijken op computer/televisie/smartphone, kun je minder goed gebruik maken van het beeld. Ja, achteraf uitsnijden naar 3:2 kan ook, maar dan is het idee van je grotere 4:3 sensor deels weg.

De cameramarkt is een moeilijke markt. Ik merk/zie zelf dat het gat onderaan gevuld wordt door smartphones, die heel acceptabele resultaten kunnen neerzetten. De goedkope compactcamera's hebben nauwelijks nog bestaansrecht, op optische zoom na. Sony springt daar handig op in door een compacte camera met vaste lens (de RX serie) neer te zetten: het gemak van compact, zonder het gedoe met lens wisselen.
Daarnaast meer professionele producten. Ik ben sinds een paar maanden over van een Sony NEX-6 naar een A6500, maar daar zit al behoorlijk verschil tussen in de details (camera's verschillen ook 6 jaar, de A6500 is wat meer richting high-end). Ik merk dat de camera veel meer en beter in staat is om goede foto's te maken. Ik kan veel naar smaak instellen, de bediening klopt ook meer. Het geeft veel meer het gevoel dat het makkelijk een goede foto kan maken, ten opzichte van een smartphone.

Daarboven is er dan nog full-frame, wat nog meer kan bieden wat aantal pixels en/of licht betreft. Het is misschien jammer dat er geen compactcamera's meer zijn, maar dat is ook geen echt gemis met de huidige mobiele telefoons.

[Reactie gewijzigd door Nas T op 6 augustus 2018 21:50]

Ik heb tot op heden al 4 keer juist voor MFT camera's gekozen ondanks hetzelfde prijssegment als APS-C. Dat laatste bied mij simpelweg niet de reductie aan gewicht en volume wat ik wens om de hele dag met een camera en wat objectieven op stap te gaan.
Ik heb tot op heden al 4 keer juist voor MFT camera's gekozen ondanks hetzelfde prijssegment als APS-C. Dat laatste bied mij simpelweg niet de reductie aan gewicht en volume wat ik wens om de hele dag met een camera en wat objectieven op stap te gaan.
Ik begrijp dat (al heb ik de laatste keer zelf toch APS-C gekozen). Ik ben systeemcameragewijs begonnen met de eerste Olympus Pen E-P1. Ik gebruik niet meer dan een matige groothoek (28 of 35mm equivalent) en een korte telelens (85 of 90mm equivalent) en zelfs met die twee lensjes is er een serieus verschil in gewicht en volume tussen een vergelijkbare APS-C of µ43 setup.

Mijn huidige X-T1 setup is beter dan de Pen E-P1 die ik tevoren gebruikte, maar dat is voor een belangrijk deel te danken aan het feit dat hij enkele jaren (met redelijk wat ontwikkeling, vooral op het gebied van prestaties bij weinig licht) nieuwer is. Ik ben soms heel blij met de flinterdunne scherptediepte van mijn 58mm f1.2, vooral in de studio (die lens heeft uiteindelijk de doorslag gegeven, samen met het feit dat de nieuwere Olympussen net niet goed lagen in mijn relatief grote handen), maar ik was écht niet ongelukkig met de kwaliteit van mijn 45mm f1.8 op mijn oude Olympus (de (originele) 17mm f2.8 is een ander verhaal, maar daar bestaan ook betere alternatieven voor).

Voor mij hebben beide systemen voordelen. APS-C levert iets betere kwaliteit, vooral bij weinig licht, maar als je kiest voor µ43, lever je in de meeste omstandigheden maar heel weinig kwaliteit in voor een belangrijke reductie in volume en gewicht.
Voor mij hebben beide systemen voordelen. APS-C levert iets betere kwaliteit, vooral bij weinig licht, maar als je kiest voor µ43, lever je in de meeste omstandigheden maar heel weinig kwaliteit in voor een belangrijke reductie in volume en gewicht.
Klopt, uiteindelijk is elk systeem een compromis op vele vlakken. Wij Tweakers kunnen ons heel goed blindstaren op specs en beeldkwaliteit op pixelniveau, maar vergeten dan dat je er uiteindelijk ook mee op pad moet gaan om een bepaald resultaat te behalen. Voor mijn doel was de compactheid van MFT een flink voordeel terwijl de beeldkwaliteit voor mijn gebruik al echt prima is.
[...]


Klopt, uiteindelijk is elk systeem een compromis op vele vlakken. Wij Tweakers kunnen ons heel goed blindstaren op specs en beeldkwaliteit op pixelniveau, maar vergeten dan dat je er uiteindelijk ook mee op pad moet gaan om een bepaald resultaat te behalen. Voor mijn doel was de compactheid van MFT een flink voordeel terwijl de beeldkwaliteit voor mijn gebruik al echt prima is.
Erger nog, wij als Tweakers kunnen nog vergelijken. Consumenten die willen beginnen met een fotografie als hobby komen via hunzelf of via mensen bij de Mediamarkt als snel uit bij een Canon 1300D + kitlens. Prachtig instapmodelletje, maar zowel de lens als de sensor zijn niet direct beter dan die van vergelijkbaar MFT systeem. (misschien is de recentere OM-D MKIII wel beter.
Precies. Voorheen heb ik lomp en zwaar spul gebruikt (o.a. Nikon D700 en Nikon 70-200 2.8), maar ik was het plezier gewoon kwijtgeraakt door al het zeulen. Ik ben nu een jaar geleden begonnen met mijn E-M10 MkII en heb wat leuke objectieven erbij aangeschaft. De andere spiegelloze systemen vond ik uiteindelijk niet zo interessant omdat de prijs toch hoger ligt en de lenzen helemaal niet zoveel compacter zijn dan die voor APS-C DSLRs.

Mijn standaard set bestaat uit de Panasonic 15 1.7 en de Olympus 70-300 en eventueel een kitlens. Dit alles past in een fototasje ongeveer van het formaat van een sixpack blikjes. Het tasje gaat moeiteloos over de schouder met wandelingen of in de handbagage als we op vakantie gaan met het vliegtuig. Ik heb het plezier weer terug en maak veel meer foto's.
Maar noem eens een leuk APS-C systeem.
Canon neemt zijn mirrorless camera's nog niet serieus, bij Sony wordt het pas leuk als je full-frame gaat (lens aanbod op mirrorless APS-C is beroerd) en Nikon heeft überhaupt niks.

Blijft alleen Fuji over als serieuze mirrorless APS-C camera. En dat systeem is nou ook niet bepaald goedkoop. Voor de betere lenzen ben je bij fuji een hoop geld kwijt. Bovendien is niet iedereen gecharmeerd van hun X-trans systeem.

Dan is micro-fourthirds plotseling niet eens zo'n gek systeem. Het systeem heeft het grootste lensaanbod van alle mirrorless systemen en er zijn meerdere fabrikanten die body's maken.

Ik heb zelf een E-PL2 met de Panasonic 20mm/1.7 en de Olympus 45mm/1.8.
De Panasonic is veruit mijn favoriet omdat het een praktische lens is die in bijna alle situaties wel uitkomt (zoomen met de voeten :) ). De 45mm is een betaalbaar en haarscherpe portret lens, een juweeltje!

[Reactie gewijzigd door Plasmatech op 6 augustus 2018 15:05]

Fuji is het enige MILC APS-C systeem wat serieus te nemen is. De rest staat vrijwel stil in ontwikkeling of is zo goed als dood.

Canon EOS-M; zodra de FF Canon MILC uitkomt is APS-C MILC helemaal het ondergeschoven kindje. Canon heeft gedurende de levensduur van EOS-M nooit de intentie getoond het systeem serieus te nemen.

Samsung; NX systeem is dood.

Sony E-mount. Sony timmert hard aan de weg met E-mount FF, dat heeft echter zijn weerslag op APS-C. Al jaren (muv 1 kitlens) geen objectief meer voor uitgekomen. Ook qua body's is het mager, oude modellen blijven in productie om de gaten te vullen.

Edit; MILC ter verduidelijking toegevoegd.

[Reactie gewijzigd door Thorgrem op 6 augustus 2018 16:09]

Is dat zo? Nikon heeft recentelijk de D500 uitgebracht met toch wel indrukwekkende APS-C specs als het je puur gaat om fotografie (Sport en Wildlife bv). Je moet er niet mee willen filmen Ik heb de D7500 gekocht en had hiervoor een D7100 gehad. Ik kan toch echt zeggen dat het een waardige upgrade is. Snelheid en Autofocus systeem zijn merkbaar beter. Ik wilde eigenlijk naar FullFrame gaan maar ik schrok toch van de glas prijzen.
Sorry, ik dacht dat voor iedereen wel duidelijk zou zijn dat we het over MILC's hadden (en dus niet dSLR's)
Nikon a6000 is ondanks zijn ouderdom nog een topper, al moet ik zeggen dat de viewfinder en het scherm zijn ouderdom wel verraden. Daar zijn zeer leuke en betaalbare lenzen voor beschikbaar, Neewer, Kamlan,... Wel allemaal volledig manueel. De Sonylenzen zijn idd zeer prijzig.
De Panasonic Lumic GX800 staat voor 435 euro in de pricewatch en weegt samen met kitlens 310 gram. De 20mm f1.7 lens kost 284 euro en weegt 84 gram.

De vergelijkbare Sony a6000 kost 529 euro en weegt met kitlens 460 gram. De Sony 35mm f1.7 lens kost 375 euro en weegt 155 gram.

De specificaties zijn niet helemaal vergelijkbaar, maar als vervanging voor een compacte travel camera en/of hobby-toestel is MFT meestal kleiner en goedkoper dan APS-C.
f1.7 MFT en f1.7 APS-C zijn niet equivalent..
f1.7 MFT en f1.7 APS-C zijn niet equivalent..
En waarom dan wel niet? F1.7 == F1.7: zelfde sluitertijd, zelfde ISO, zelfde belichting.
Maar betere beeldkwaliteit.. gaan we voor gelijke instellingen of een gelijk eindresultaat?
Als het eindresultaat er niet toe doet kun je beter een telefoon nemen toch?
Wat bedoel je precies met beeldkwaliteit? De Panasonic pancake F1.7 20mm haalt zelfs op een (oude)16Mpix sensor al een hogere effectieve resolutie dan de Sony 35mm F1.7 op een(ongeveer even oude)24Mpix sensor.
Zie https://www.dxomark.com/L...on-Olympus-OM-D-E-M5__793 en https://www.dxomark.com/L...ounted-on-Sony-A6000__942

Heb niets tegen Sony, maar de APS-C lenzen lineup is niet super. En de full Frame lenzen zijn (natuurlijk)groot presteren onder de maat op APS-C sensors.
Daar komt de Sony inderdaad slecht uit.. maar dat is niet inherent aan de APS-C techniek neem ik aan.
Het ligt niet aan APS-C inderdaad, want de Sony APS-C sensors komen er bij bv DxO aanzienlijk beter uit. Maar het is wel illustratief van het je blindstaren op sensor specs, terwijl de lens vaak aanzienlijk bepalender is voor het eindresultaat. Natuurlijk ook niet helemaal onverwacht op tweakers.net.

En als je dan ziet dat je bij Fujifilm bij de compacte modellen op veel lenzen geen stabilisatie hebt, bij Sony al jaren geen dedicated AP-C primes uitkomen (in een verder ook zwaar incompleet objectieven palet) dan ben ik erg blij met M43. Sterker nog, ik gebruik ook Sony fullframe, en heb laatst nog eens gekeken of het dan niet logisch zou zijn een A6500 te kopen met enkele lenzen. Maar werkelijk, de lijst van mogelijkheden en lensopties die ik dan zou moeten missen werd snel zo lang dat ik er al evensnel weer mee ophield ;-)

Ps dit is dus niet persoonlijk bedoeld hoor

[Reactie gewijzigd door efwee op 6 augustus 2018 21:33]

Lichtsterkte heeft met de lens te maken, of zie ik dat verkeerd? Een grotere sensor zal potentieel beter presteren bij hogere ISO waarden. Tussen APS en MFT zijn de verschillen echter niet altijd per definitie beduidend groot. Tenzij je echt een high end APS sensor hebt is dat maar een beperkte factor. Het gaat dan eerder om crop factor en scherptediepte dat het praktische verschil maakt in dit opzicht.
Leuk verhaal. Alweer 10 jaar geleden, het voelt nog vrij nieuw allemaal.

Ik moet toegeven dat ik lange tijd erg skeptisch was over mirrorless camera's en dan vooral de elektronische zoeker. Een klein schermpje zou nooit kunnen opboksen tegen een gewone zoeker waarmee je in feite recht door de lens kijkt.

Maar sinds mijn E-3 DSLR na lange tijd toch te veel begon te verslijten en ik ben overgestapt op een E-M1 Mk2, heb ik ondervonden dat mijn eerdere terughoudendheid niet terecht was. Of in ieder geval, dat nu niet meer is. Moderne EVFs zijn zeer scherp en hebben een input latency die laag genoeg is dat het niet op storende manier opvalt dat je via een schermpje kijkt. Daarnaast heb je natuurlijk ook nog voordelen aan een EVF: direct inzoomen om focus te checken, een redelijk accurate weergave van het effect van de gekozen belichtingscompensatie, enz...

Met micro-FourThirds heeft Olympus hun oorspronkelijke visie, een kleinere camera met kleinere lenzen zonder teveel aan kwaliteit in te leveren, kunnen waarmaken. Het gewone FourThirds systeem was wel iets compacter dan dat van de concurrentie, maar de verschillen waren zeer klein. Met micro-FourThirds is er echt een fors verschil in draagbaarheid met concurrerende DSLRs.

Nu de zwakke plekken van mirrorless camera's steeds meer worden teruggedrongen, verwacht ik dat dergelijke toestellen steeds meer terrein winnen ten koste van compact camera's aan de onderkant van de markt (waar ook smartphones al flink oprukken) en DSLRs aan de bovenkant van de markt.
Mijn eerste MFT heb (Olympus PEN EP1) pas gekocht in 2012 als lichtere en compactere aanvulling op mijn 7D, maar het heeft nog tot 2015 geduurd eer de frank volledig gevallen was. Pas na een reis met de EP1 naar Noorwegen viel mij de kracht van een MFT toestel op en sindsdien is er een EM5 gekomen, O17mm, O25mm, P20mm, O45mm, O12-40 en nu op de markt voor een 35-100 en sindsdien komt mijn 7D amper nog uit te kast.....
Jarenlang mFT gebruikt, ook met de 20mm/1.7. Ik had zelf het idee dat de E-PL1 waar ik mee begon meer contrast had dan de E-M1. Ik kreeg veel fletse foto's met die laatste camera.

Uiteindelijk vind ik Fuji nu mooier, met de geweldige 35mm/1.4 als enige objectief. Bokehliscious!

Ik mis nog wel de optische beeldstabilisatie van Olympus voor video. Fuji is hier net mee begonnen in een groot en kostbaar toestel.

[Reactie gewijzigd door daanh op 6 augustus 2018 15:21]

Ik heb onlangs ook wat geschoten met een micro-FourThird camera en ben heel erg positief verrast. Ik zou het wel weten, als ik nu alles opnieuw zou kopen was ik voor dit systeem gegaan. Ik heb zelf nu een D7000 met 5 lenzen. Geweldig spul maar het gesleep, en met name met het reizen, is dat best wel een ding. Of je nu 500gram me sleept of anderhalf/2 kilo is nogal een verschil en in kwaliteit zie je eigenlijk geen verschil. Alleen in de echte low light situatie is de d7000 beter.
Qua zoeker vind ik een optische toch nog steeds fijner maar de huidige evf's zijn bijna net zo goed, dat scheelt niet veel, in elk geval niet genoeg om het extra gezeul te verantwoorden.
Qua focussnelheid heb ik het gevoel dat een dslr het nog steeds sneller kan/doet, maar dat is ook wel sterk afhankelijk van de gebruikte lens.

Alleen om al mijn spul nu te verkopen, dat voelt ook wel weer een beetje als verspilling.

[Reactie gewijzigd door 3dmaster op 6 augustus 2018 16:57]

Ja het is een mooie systeem. Ik zit al aan mijn derde MFT camera en de vierde gaat er ook wel komen. Natuurlijk zou ik soms wel wat meer dynamic range of hoge ISO performance willen hebben.

Maar voor die paar keer dat dit echt het verschil gaat maken ga ik geen kilo's aan camera gear meesjouwen. Mijn camera, lichtsterke (en haarscherpe) standaard- en telezoomlens en een 90mm macro passen (net aan) in een schoudertas ter grote van een een vel A3 papier. Ik schat zo in de mijn oude D600 met 24-70 F2.8 deze tas ook compleet gevuld zouden hebben.

Waar trouwens niks over genoemd wordt in de tekst is de jaw-dropping in body image stabilisation van de nieuwste MFT camera's. Das toch ook wel 1 van de paradepaardjes van het MFT systeem. Ik heb nog een "oude" GX8 en die schopt het tot 2 a 3 stops. Maar die nieuwste camera's halen tot ruim 6 stops en dan kun je uit de hand foto's maken met sluitertijden van over een seconde. Niet altijd even nuttig maar in sommige gevallen fantastisch om te hebben natuurlijk, zo'n ingebouwde tripod.
Mijn OMD 10 Mark I is stuk. Heb de bijbehorende kitlenzen, de zoomlens (prima) en de normale (mist scherpte).

Nu overweeg ik de Sony A6300 of de Fujifilm X-T20, die laatste heeft een kitlens die zeer goed uit reviews komt. Mooi. Want ik ga zeker geen collectie lenzen aanleggen. Ben geen pro. Maar moet zeggen dat de A6300 en de X-T20 niet heel bijzonder veel van elkaar verschillen als je het lensaanbod dus negeert.

Ik had juist verwacht dat de fabrikanten veel meer moeite zouden doen om echt uit te blinken, om mensen weg te trekken van hun smartphone camera.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True