Je belicht nu één argument dat door piraten vaak wordt aangehaald, en hoewel ik je in je betoog geen ongelijk kan geven, ga je wel behoorlijk selectief te werk. Bovendien was het argument dat je aanhaalt sowieso al niet een heel sterke. In werkelijkheid liggen de zaken natuurlijk gecompliceerder.
Ten eerste: ik heb je postgeschiedenis een beetje doorgespit en leid daaruit af dat je op de hoogte bent van de grillen van de muziekindustrie, met name diens 'belangenorganisaties'. Ik voor mij zou er principiële bezwaren tegen hebben om organisaties als de RIAA of de in dit artikel besproken BPI, financieel te steunen. Ga voor de grap eens kijken wat er voor gigantisch gebouw aan de Siriusdreef in Hoofddorp staat. Ook de auto's die de parkeerplaats sieren, liegen er niet om. Liever steun ik de artiest, maar die verdient nauwelijks aan de verkoop van zijn muziek.
Artiesten hebben er dan zelf ook zelden bezwaar tegen dat hun muziek via internet (gratis) verspreid wordt. Sterker nog, veel muzikanten maken muziek deels opdat anderen ervan kunnen genieten.
Daarnaast is de prijs die voor muziek gevraagd wordt doorgaans veel te hoog. Dat consumenten het vervolgens niet kopen, is een eenvoudige consequentie van ons economisch systeem. Ze willen het echter wel hebben: piraterij biedt dan uitkomst. Trouwens, veel mensen bezitten meer muziek dan ze ooit gekocht zouden kunnen hebben, omdat de kosten fors hoger zouden liggen dan hun inkomen toelaat. Sowieso wordt veel muziek gedownload door mensen die het nooit gekocht zouden hebben. De muziekindustrie lijdt hier geen verlies, maar de downloader is er blij mee. Daar kan een mens toch moeilijk op tegen zijn?
Verder kan men van digitale gegevens, waaronder muziek, een exacte kopie maken, waarbij het origineel niet van de kopie te onderscheiden is. Men zou dus kunnen stellen dat het aanbod van muziek onbeperkt is, in tegenstelling tot de vraag. Muziek heeft dan eigenlijk geen geldelijke waarde meer: eveneens een consequentie van ons economische systeem. Waarom er dan toch voor betalen?
Ook niet onbelangrijk is het feit dat legale alternatieven zelden reële alternatieven zijn, simpelweg omdat veel klanten niet geïnteresseerd zijn in de producten die de entertainmentindustrie aanbiedt. Ik wil geen DRM op mijn muziek, ik wil geen films die pas na tien minuten beginnen en ik wil geen games die vereisen dat een fysieke drager wordt geplaatst, al wil ik het nummer graag luisteren, de film graag zien en de game graag spelen.
Toevallig hoef ik van mijn huis slechts twee minuten te fietsen om een automaat te bereiken waar ik voor twee euro een film kan huren. Ik maak daar regelmatig met veel plezier gebruik van. Zou ik hiervoor een half uur met de bus moeten reizen, dan zou dat echter niet het geval zijn. Voortaan download ik mijn films wel met behulp van torrents. Voor de meesten is het veel gemakkelijker en sneller om films en muziek van het internet te plukken, dan ze in de winkel te kopen. Er zijn tal van bronnen waarvan ik een tof nummer binnen een halve minuut naar mijn harde schijf trek, maar geen daarvan betrekt mijn banksaldo erbij.
Tevens is het door het anonieme en globale karakter van het internet nagenoeg onmogelijk om te achterhalen welke persoon een download faciliteert, laat staan of deze persoon dat legaal of illegaal doet. Je kunt als downloader dan ook niet vaststellen of er door jouw gedrag wel of geen inbreuk op auteursrechten wordt gepleegd. Mijns inziens zou dit dan ook nooit strafbaar mogen zijn.
Verder kan de volgende morele overweging een rol spelen: muziek is een stukje cultuur waartoe iedereen toegang zou moeten hebben, niet enkel mensen die het kunnen betalen. Onkosten heeft een muzikant niet. Hij hoeft er evenmin van te leven: muzikanten leven niet van hun muziek, maar vóór de muziek. Is het onredelijk dat een artiest voor zijn werk beloond wil worden? Misschien niet. En zeventig jaar na zijn overlijden? Zeker wel.
Natuurlijk zullen deze argumenten niet voor iedereen van toepassing zijn. Sterker nog, ik sta zelf niet eens achter elk ervan. Velen zullen het ondanks deze punten met mij oneens zijn. Dat is hun goed recht, ik zal dat niemand kwalijk nemen. Meer dan eens willen tegenstanders van piraterij echter de indruk wekken dat piraten zich baseren op asociaal gedrag en hun activiteiten met drogredenen trachten goed te praten. Dat is uiteraard kolder: downloaden is geen onbetwistbaar kwaad, maar een persoonlijke overweging.
[Reactie gewijzigd door Marcks]
Of je d'r nou 2 of 20 pagina's over voltypt, je blijft iemand's inkomen direct benadelen door produkten van hem af te nemen tegen zijn zin, zonder zijn medeweten, en zonder dat hij ervan verdient. Dat noemen we in correct Nederlands ook wel 'diefstal'.
Als je er nooit voor zou betalen, neem het dan niet af. Klaar.
En wat met betrekking tot producten die je wel af wil nemen maar niet toe instaat bent! Bijvoorbeeld series en films die uit komen in de US of A. Is het wel eerlijk dat ik moet w8en tot dat zij een x een nieuwe inkomsten bron willen activeren. Deze ged8en deel ik iig niet. Dus download vrolijk series uit de US of A wanneer ze daar uit zijn geweest. Als deze aflevering in die zelfde week in nederland uit gezonden zou worden zou dit bij mij zeker afnemen (niet weg gaan want als ik het moet missen dan download ik het als nog).
Daarnaast kan ik in Dominicaanse Republiek CDs legaal kopen voor rond de 5 euro. Waarom zou ik hier 20 tot 30 euro moeten neerleggen. Downloaden is niet illegaal dus ik gebruik het graag en als ik naar de Dominicaanse Republiek ga dan koop ik de CDs wel. Dan kan ik er 6 kopen voor de prijs voor 1 in NL.
Diefstal is het zonder toestemming van de eigenaar wegnemen van een goed. In dit geval neem je (al dan niet tegen de zin van de artiest) niet iets af. Je kopieert het. Het oorspronkelijke exemplaar veranderd daardoor niet, wordt niet minder waard of wat dan ook. In het geval van digitale exemplaren is er überhaubt al geen sprake van een goed, je kunt het namelijk niet vasthouden en het ene exemplaar is onmogelijk van het ander te onderscheiden omdat het niets anders is dan een serie enen en nullen. Dus op geen enkele manier is dit diefstal te noemen.
Voor het kopieren van dingen is er het auteursrecht. Daar heeft de eigenaar van een exemplaar niet zoveel mee te maken: voor hem verandert er niets nadat de kopie is gemaakt. Alleen de artiest, liedjesschrijver, muzikanten en platenbaas hebben daar iets mee te maken: de auteursrechten en naburige rechten. Bij de wet is het toegestaan om van dergelijke artistieke inspanningen een kopie te maken voor eigen gebruik, mits je die kopie zelf maakt en niet aan anderen geeft. Als jij een liedje van internet download is maak je dus een kopie van een virtueel exemplaar. Degene van wie jij dat kopieert heeft daar geen last van, en de artiest ook niet. Is dus geen diefstal, maar volkomen legaal en volgens de wet.
Wat de platenindustriën en anderen ook mogen roepen, zo is de stand van zaken nu eenmaal. En gelukkig is er binnen de EU een aardig overeenkomende definitie van auteursrecht, dus ik ben bang dat ook in Engeland ze weinig kans maken.