Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 92 reacties

De Kepler-ruimtetelescoop is vrijdagnacht met behulp van een Delta-2 raket succesvol in een baan om de aarde gebracht. De satelliet moet de komende 3,5 jaar gaan zoeken naar exoplaneten en in het bijzonder naar aarde-achtige planeten.

Vanaf Cape Canaveral in de Amerikaanse staat Florida werd om 5:49 uur Nederlandse tijd de Delta-2 draagraket gelanceerd. Een uur later kwam de 1,03 ton wegende ruimtetelescoop los van de derde rakettrap. Het 4,6 meter lange Kepler Space Observatory zal 3,5 jaar lang meer dan honderdduizend zon-achtige sterren gaan bestuderen in de sterrenbeelden Zwaan en Lier die beide onderdeel uitmaken van de Melkweg.

Photometer van de Kepler-ruimtetelescoopIndien een exoplaneet langs een moederster glijdt, kan de lichtgevoelige apparatuur van de Kepler-satelliet detecteren dat het licht van de ster tijdelijk dimt. De lichtsensors van de telescoop zijn zo gevoelig, dat een helderheidsverschil van twintig op één miljoen kan detecteren. Daarvoor wordt een digitale 'photometer' met een totaal oplossend vermogen van 95 megapixel gebruikt, verdeeld over 42 ccd's met een resolutie van 2200x1024 pixels. "Indien de Kepler naar een stad op aarde zou turen, dan zou hij het dimmen van een portieklicht kunnen opmerken wanneer iemand ervoor passeert", zo beschrijft NASA-projectmanager James Fanson de lichtgevoeligheid. Uit de gemeten lichtblokkade kan de grootte en de baanperiode van een gedetecteerde exoplaneet worden berekend. De Kepler-satelliet heeft een 'kijkafstand' van 600 tot 3000 lichtjaar.

De NASA hoopt met het 600 miljoen dollar kostende Kepler-programma nieuwe, aarde-achtige exoplaneten te ontdekken. De ruimtetelescoop is dan ook vernoemd naar Johannes Kepler, de Duitse astronoom die de banen van planeten bestudeerde en nauwkeurig wist te berekenen. Om een exoplaneet te vinden die net als de aarde leven mogelijk maakt, moet volgens de NASA-wetenschappers aan een aantal basisvoorwaarden worden voldaan: de planeet moet niet te heet en niet te koud zijn, een vaste structuur hebben en vloeibaar water bevatten. Verder moet de afstand tussen de moederster en de planeet gelijk zijn als die tussen de aarde en de zon: ongeveer 150 miljoen kilometer. Tenslotte moeten zowel de ster als de exoplaneet dezelfde grootte hebben.

Inmiddels zijn al 350 exoplaneten in kaart gebracht, waarbij de eerste in 1995 werd ontdekt. Een aarde-achtige planeet is echter nog niet gevonden. Toch zijn de Amerikanen niet de enigen die met behulp van een ruimtetelescoop het heelal afspeuren naar een 'tweede aarde'. De Europese ruimtevaartorganisatie ESA heeft sinds december 2006 de beschikking over de COROT-ruimtetelescoop. Vorige maand ontdekte deze satelliet de tot nu kleinste exoplaneet, COROT-Exo-7b geheten. De planeet heeft temperaturen tussen de 1000 en 1500°C en heeft een diameter van ongeveer 1,7 maal die van de aarde.

NASA-wetenschappers inspecteren de spiegel van de Kepler-ruimtetelescoop

Lees meer over

Gerelateerde content

Alle gerelateerde content (29)
Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (92)

Niet alleen soorten, maar hele ecosystemen zijn soms extremofiel. In een aantal grotten zijn zeer oude ecosystemen aangetroffen die leven met zwavelverbindingen in een gasvormig-zuurstofloze omgeving. Zuurstof is er maar aan de pas gekomen na er leven was.
En verder leven zou er wel eens helemaal anders uit kunnen zien dan hier.Bijvoorbeeld een korst die heel de planeet bedekt en zo het enigste levende wezen op die planeet is.
haha, natuurlijk, om tot de ontdekking te komen dat de aliens gemuteerde moteballen zijn die onstaan waren door een toevallige implosie van een gas formatie.

Jammer van die miljarden euro's die zo hard nodig zijn, natuurlijk is onderzoek wel nuttig maar het zoeken naar ander leven, belachelijk gewoon.

kan je wel zeggen dat ik in zo een ouderwets boek geloof maar zonder die ''sprookjes'' heeft je leven niet zoveel zin of wel dan, als we deze planeet niet zo zouden vern**ken zou het niet nodig zijn een ander clubhuis te zoeken.

[Reactie gewijzigd door Anonnymous! op 8 maart 2009 23:36]

Denk je dat diegenen die deze planeet hebben gemold, toegelaten worden op de andere planeet? Je nog niet eens afvragend of er een 1e universele oorlog gaat komen om te bepalen wie er zich als land of eenheid mag vestigen?
Ik blijf erbij dat het natuurlijk geweldige technieken zijn en ga zo maar door. Het is vast ook heel leuk om dingen te ontdekken maar wat de waarde nou is. Over een eeuw gaat het vast allemaal stukken makkelijker en goedkoper en een paar eeuwen verder kunnen we misschien met de techniek ook echt ergens komen met mensen...

Zoals het nu gaat heb ik echt zoiets van nou het is leuk maar echt zo enorm zonde van al het geld...

Edit: Het klopt natuurlijk dat we het over niet opeens over een paar honderd jaar kunnen zonder onderzoek. Maar waar ik meer mee zit is het enorme aantal projecten en dingen die we de ruimte in slingeren voor onderzoek of er al dan niet water op mars is en ga zo maar door. We hebben het hier al duur genoeg op aarde (ook al voor de economische crisis). Ik vind dat we die miljarden die in ruimtevaart zit moeten beperken tot meer theorie en af en toe een enkele test.

[Reactie gewijzigd door SRI op 7 maart 2009 14:59]

Tsja, alles moet ťrgens beginnen. De reden dat het over 100 jaar makkelijker en goedkoper en beter gaat komt omdat we nu beginnen met het verbeteren van technieken, theoriŽn etc.

Zo gaat het met alle techniek: het begint relatief simpel en primitief om steeds verfijnder en goedkoper en sneller te worden.

Anders had men honderd jaar geleden ook geen auto's moeten bouwen, want nu (100 jaar later dus) zijn er veel betere, en veel goedkoper (relatief gezien) en makkelijker dan de auto's van die tijd.

Of dacht je dat er over 100 jaar zomaar 'out of the blue' iets zo zou staan als we d'r nu niet al mee bezig zouden zijn? Think again ;)

Dat we nķ nergens kunnen komen klopt, maar dat wil nog niet zeggen dat je je er geen energie in zou moeten stoppen, je breid wel je kennisgebied steeds verder uit op deze manier. Overigens, over honderd jaar is de kans dat we dan wel bij die planeten kunnen komen ook erg marginaal, denk dat dat nog wel een heel stuk langer zal gaan duren, als het al ooit mogelijk zal zijn.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 7 maart 2009 13:33]

nog even een voorbeeldje;
In 1877 ontdekte Hall de manen Phobos en Deimos. Niet makkelijk want het zijn zeer, zeer kleine satellieten waarvan Phobos ook nog eens een zeer laag albedo heeft en dus bijna zwart. Hoe kon Jonathan Swift dan in zijn satirische boek 'Gullivers travels' 150 jaar daarvoor (1726!) precies deze manen beschrijven met de precieze grootte, omloopbaan en -tijd? (zie ook wikipedia). En dat Phobos de verkeerde kant opdraait?
Oh ja, de omloopbanen van Swift zijn wel in verhouding maar veel hoger. Aangezien de omloopbanen steeds lager worden kun je aannemen dat de gegevens waar Swift op baseerde al behoorlijk oud zijn (ik schat 900-600 v Chr).

Het is volgens mij zeer kortzichtig om deze opvallend exacte gegevens toe te schrijven aan toeval. Het is zeer veel waarschijnlijker dat er oudere waarnemingen zijn die hij in zijn verhaal opgenomen heeft (schrijvers doen namelijk onderzoek voor een boek). Waar komen deze gegevens dan vandaan? Het is imo veel nuttiger (laat staan veel goedkoper) om dat soort bronnen te onderzoeken en te onderzoeken hoe dat mogelijk was. Dat zou ons beeld van het heelal en het ontstaan ervan) wel eens flink op zijn kop kunnen zetten.

Onderzoek is goed. Maar je hebt een beperkt budget. Dan is het noodzaak om niet je wereldbeeld en je drang om iets te bewijzen (evolutie, want draait het allemaal om) te laten bepalen waar je dat geld aan uitgeeft.

[Reactie gewijzigd door ]eep op 7 maart 2009 16:27]

Of dacht je dat er over 100 jaar zomaar 'out of the blue' iets zo zou staan als we d'r nu niet al mee bezig zouden zijn? Think again ;)
Ik denk van zodra de computer slimmer wordt dan een mens het tij wel zal beginnen keren.
Als je ziet hoe dom de mensen wel zijn kan dit nooit lang meer duren :)
Of zijn ze dan toch nog niet zo dom? ;)

Ja als ze zelf niet meer willen gaan denken, en dus uiteindelijk capaciteiten gaan verliezen. Zo werkt de natuur.

Nee, omdat ze dat uberhaupt hebben uitgevonden.

[Reactie gewijzigd door Grrmbl op 8 maart 2009 23:22]

Toch zijn dit soort ondezoeken en ontwikkelingen wel heel belangrijk. Want zonder te leren hoe het moet, kun je niet verwachten dat over een paar eeuw hey zomaar ineens kan.

En voor die 600 miljoen dollar of je het niet te laten..

Grt,
Ries
Sorry hoor. Als sterrenkundige krijg ik deze vraag wel regelmatig (Wat is het maatschappelijk nut van je onderzoek?!?). Ik ben dan geen planetenjager, zoals veel van mijn collega's en vrienden, maar voor hun kan ik het al vrij makkelijk plaatsen. Stel, er wordt een planeet gevonden die leven kan bevatten (of uiteindelijk misschien ook wel bevat), dat zou een gigantische revolutie maken in ons denken. Tuurlijk, er verandert van dag-tot-dag niet veel, maar we zijn dan niet meer "alleen". Kijk bijv. maar eens naar de Rooms-katholieke kerk... Het duurde tot 1980(!) dat Gallileo gelijk gegeven werd en uiteindelijk een non-geocentrisch model door de RK kerk werd geaccepteerd (niet door Gallileo gepostuleerd, wel Copernicus). Op die manier is het zelfs sociaal-maatschappelijk van invloed.

Natuurlijk zal ik ook even de standaard "de mens is nieuwsgierig" aandragen. Wil jij niet weten hoe alles werkt, waar je vandaan komt, wat er gaat gebeuren?!? En dit soort fundamenteel onderzoek hoort daar bij.

Hoe dacht je dat jij aan een mooie dSLR (digitale spiegelreflex) komt?!? Die CCD is oorspronkelijk door het leger ontwikkeld. Voor de sterrenkundigen is het een geweldig iets geweest en hebben waarschijnlijk bijgedragen aan de consumer-ontwikkeling er van.

En wat dacht je van de teflon gecoate pan?!? Komt direct vanuit de ruimtevaart. Alleen wordt teflon daar gebruikt aan de buitenkant van de shuttle als hitteschild. Ik zou niet graag met een bakelieten pan willen werken hoor :)
De eeuwige teflon (tefal laag) en klittenband verhalen.... Honderden miljarden waren die uitvindingen echt waard. Was het niet makkelijker om te verwijzen naar GSM en TV satellieten ?
Ik kan het ook nog een stapje verder brengen: de atoombom?!? Puur uit de wetenschap gekomen hoor... (zij het ter verbetering van het leger)

[Reactie gewijzigd door PrinsEdje80 op 7 maart 2009 17:50]

O nee, dat Teflon verhaal weer! ;(
PTFE (is de productnaam, Teflon is een merknaam) is ontwikkeld eind jaren dertig, lang voor er sprake was van ruimtevaart. Maar de mythe lijkt moeilijk uitroeibaar.

Niemand die zich ook maar een beetje kok noemt (en zover zou ik voor mezelf nog niet eens willen gaan) bakt in een PTFE pan. Pro's en snobs zweren bij koper, ik hou het bij staal.
Je hebt mensen die het leven beleven en mensen die het leven leven. Jij bent blijkbaar iemand die het leven beleeft.
Edit : wat is hier nu weer offtopic of kwaads aan? Het gaat over het volgende wat prinsedje80 zegt:
Natuurlijk zal ik ook even de standaard "de mens is nieuwsgierig" aandragen. Wil jij niet weten hoe alles werkt, waar je vandaan komt, wat er gaat gebeuren?!? En dit soort fundamenteel onderzoek hoort daar bij.

[Reactie gewijzigd door Grrmbl op 9 maart 2009 17:36]

had een artikel gelezen dat hij naar een expo planet gaat en daar in 2015 moet arriveren , ben altijd al geintreseerd geweest in astronomie en dit soort nieuwtjes
Op Mars zijn ze ook nog steeds bezig ze hebben een vulkaan van 25km hoog waar water onder moet zitten dus ook mogelijk primitief leven.

Gisteren weer even de telescopen in de tuin gezet omdat het eindelijik weer een helder was in de avond en begin van de nacht en Saturnus bekeken met de ringen.
dure hobby maarja....
Newton telescoop met sipegel en een refractor ofwel een lenzen telescoop (verrekijkert op grote schaal)
had een artikel gelezen dat hij naar een expo planet gaat en daar in 2015 moet arriveren
Dat lijkt me sterk. De dichtstbijzijnde ster na de zon is het paar in Alpha Centauri en daar zijn nog geen exoplaneten bevestigd. Alpha Centauri ligt al op ruim vier lichtjaar van hier, dus al was er een exoplaneet gevonden, dan was het alsnog onmogelijk om daar met de huidige techniek in 2015 aan te komen :)
Hij zei exPo planeet he? ;)
Maar is Jupiter of Saturnus dan geen exoplaneet te noemen??

Edit: @O-r-O
Thnx, ik had natuurlijk ook zelf de wiki erbij kunnen pakken ;)
Exoplaneten zijn volgens de wiki tevens planeten die niet om onze zon draaien maar om een andere ster.

[Reactie gewijzigd door Grrmbl op 9 maart 2009 17:25]

exoplaneet = de planeet moet niet te heet en niet te koud zijn, een vaste structuur hebben en vloeibaar water bevatten.

Jupiter: http://nl.wikipedia.org/wiki/Jupiter_(planeet)

Saturnus: http://nl.wikipedia.org/wiki/Saturnus_(planeet)

Uw vraag is beantwoord :)
Dat zul je dan verkeerd gelezen hebben, de dichtst bijzijnde bekende exoplaneten zijn al tientallen lichtjaren bij ons vandaan. In andere woorden, zelfs als de satelliet met de lichtsnelheid zou kunnen reizen zou ie daar niet in 2015 zijn.

Als ie trouwens op weg zou gaan door het heelal kun je het strict genomen geen satelliet meer noemen, maar dat is een ander verhaal :)
ben toch eens benieuwd waneer ze IETS vinden , er is tot nu toe weinig soeps uitgekomen kwa leven in de ruimte, en een planeet waar het tussen de 1000/1500 graden is , is niet echt interessant aangezien daar veelal alleen maar zand en rots ligt , te hopen dat hier wel wat uitkomt binnen een jaar of 10
Hallo... we zijn net een goeie 10 jaar bezig met zoeken naar exoplaneten en hebben er in tien jaar 350 gevonden, dat is toch niet bepaald slecht te noemen.

Dat we nog geen aardcompatibele planeten hebben gevonden komt omdat we tot 2006 gewoon niet de technische middelen hadden om dat soort kleine objecten op honderden of zelfs duizenden lichtjaren afstand te kunnen detecteren, direct danwel indirect.

Dat er leven (niet per definitie intelligent) is elders in de ruimte is statistisch gezien bijna wel zeker, maar of we het ooit gaan ontdekken is maar zeer de vraag, als je de enorme onderlinge afstanden in acht neemt.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 7 maart 2009 14:01]

Dat er leven (niet per definitie intelligent) is elders in de ruimte is statistisch gezien bijna wel zeker,
ahem... jij speelt zeker ook in de loterij mee om 10x op rij de hoofdprijs te winnen?

De kans dat er een simpel eiwitje bestaat is al een kans van 1:10^300 (en dan heb ik het over een heel simpel eiwitje, dat niet ontstaat <0 graden en al kapotgaat bij 50 graden he? Laat staan de verkeerde zuurgraad). Dan heb ik het nog niet eens over chlorofyl of hemoglobine. Of over de benodigde bescherming tegen het milieu (celmembraan) Of over een mechanisme om de informatie op te slaan of vermenigvuldigen (DNA, RNA, mitochondrien, ribosomen enz enz.). Een simpele 1-cellige is al zo ongelofelijk complexe eiwitfabriek. Als je dŠŠr kansberekening op los laat dan wordt het absurd^10 (fyi; een kans van 10^-50 wordt gezien als absurd).

Even ter vergelijking: er zijn ongeveer 10^80 deeltjes in het universum. Dat is al 100.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000. 000.000.000.000.000.000.000.000. Dan heb je nog 50.000.000.000 seconden (=16 milj jaar) voor al die deeltjes om met elkaar te reageren (absurd want ze kunnen natuurlijk nooit allemaal bij elkaar komen) op een speciaal plekje op een planeet die zoals gezegd tamelijk precies aan de voorwaarden voldoet. Moet ik ook nog even die 300 nullen typen? Veel geluk met het winnen van 10 de hoofdprijs in de loterij...

[Reactie gewijzigd door ]eep op 7 maart 2009 15:38]

Als je graag met getallen en kansen werkt, zullen we het dan eens op een andere manier bekijken? Een sterrenstelsel heeft ca. 10^10 sterren en er zijn naar schatting 10^11 melkwegstelsels. Stel nu dat er bij ťťn op het biljoen sterren leven mogelijk is. Dat is volgens mij een belachelijk kleine kans als je ziet onder welke extreme omstandigheden leven hier op aarde zich kan handhaven, maar goed. Dan zijn er nog altijd ťťn miljard sterren in het universum waar leven mogelijk is, en dan laat ik de mogelijkheid dat rond een ster op meer plaatsen tegelijk leven zou kunnen ontstaan nog maar even buiten beschouwing.

En wat geeft jou eigenlijk het idee dat voor leven beslist eiwit nodig is? Dat is hier op aarde misschien het geval omdat het leven hier op koolstof gebaseerd is, maar leven op basis van silicium is in principe ook mogelijk. En dat is alleen maar ťťn alternatief gebaseerd op onze beperkte wetenschappelijke kennis op dit gebied, wie weet wat voor vormen van leven er nog meer mogelijk zijn.

Verder zijn er al meerdere gevallen bekend van bacteriŽn die weken of zelfs maanden in de ruimte hebben doorgebracht maar nog steeds leefden, dus blijkbaar is (over)leven voor aardse levensvormen mogelijk onder omstandigheden die de huidige wetenschap al uitgesloten had. Wie had er bijvoorbeeld gedacht dat er organismen zouden zijn die in kokend water leven, of die zonder problemen honderden jaren ingevroren kunnen blijven?

Dat er op maar weinig plekken aards leven mogelijk is, is duidelijk, maar je kunt absoluut niet met zekerheid zeggen dat er nergens leven mogelijk is. De kans daarop is namelijk veel kleiner dan de kans dat er wťl leven is.

Er zitten trouwens twee enorme fouten in je theorie (afgezien van je rekenfouten). Ten eerste ga je ervan uit dat die 10^80 deeltjes gelijkmatig over het universum verdeeld zijn, als ik uit mijn raam kijk lijkt dat toch echt niet het geval te zijn. De kans dat ze met elkaar gaan reageren wordt dan opeens een stuk groter. Ten tweede zeg jij dat de kans dat ze onder de juiste omstandigheden reageren om leven te laten onstaan heel klein is, maar dan draai je de zaken om. Als de omstandigheden gunstig zijn voor een bepaalde reactie zal die vanzelf gaan optreden. Die reacties zullen daar dan ook vaker plaatsvinden zodat de kans op het ontstaan van leven ook veel groter wordt.

[Reactie gewijzigd door Kurgan op 7 maart 2009 17:08]

Als je graag met getallen en kansen werkt, zullen we het dan eens op een andere manier bekijken? Een sterrenstelsel heeft ca. 10^10 sterren en er zijn naar schatting 10^11 melkwegstelsels....
Ga het maar eens narekenen ja. Je kunt het ook gewoon even opzoeken op wikipedia:
Estimates of the matter content of the observable universe indicate that it contains on the order of 10^80 atoms. The vast majority of the energy density is contributed by dark matter and dark energy.
Lees ook nog even het stukje matter content. 10^80 is de massa aan waterstofatomen. Levende materie bestaat vooral uit water en koolstof wat zwaarder is.
Nog even ten overvloede: voor chemische reacties zijn atomen nodig. In een ster is de massa aanwezig als plasma waardoor er alleen nucleaire en geen chemische reacties plaats kunnen vinden.

Ik maak hele grote aannames ja, maar juist in mijn nadeel.
Als massa geklusterd is dan gebeurt dat in sterren die >80% van de massa uitmaken (dan heb je nog de onverklaarbare 'dark matter' die nog nooit waargenomen is maar wel 90% van de massa van het universum uitmaakt enz) waar geen reakties plaats kunnen vinden (plasma). Terwijl ik in mijn voorbeeld ervan uitging dat het juist overal plaats kan vinden. Wat jij doet is eerst zeuren dat het niet lekker is en vervolgens dat het te weinig is.

En als ik 16 miljard jaar aan seconden verkeerd uittyp is dat alleen maar bewijs dat mensen (zonder training) eigenlijk helemaal dat soort grote getallen kunnen bevatten. En dus ook geen benul hebben hoe klein de kans wel niet is.
En wat geeft jou eigenlijk het idee dat voor leven beslist eiwit nodig is?
Doe ik dat dan? Je mag voor mijn part andere systemen van leven erbij halen, maar die moeten net zo complex zijn met reproducerend vermogen incl. foutcontrole. Wil je een op siliconen gebaseerd leven laten ontstaan ontkom je nog steeds niet aan de complexiteit ervan. Dan maak je maar van die 5 een 1, maar het aantal nullen blijft (het aantal systemen is linear in het voordeel, maar de complexiteit werkt exponentieel in het nadeel).

[q]Verder zijn er al meerdere gevallen bekend van bacteriŽn die weken of zelfs maanden in de ruimte hebben doorgebracht maar nog steeds leefden, dus blijkbaar is (over)leven voor aardse levensvormen mogelijk onder omstandigheden die de huidige wetenschap al uitgesloten had. Wie had er bijvoorbeeld gedacht dat er organismen zouden zijn die in kokend water leven, of die zonder problemen honderden jaren ingevroren kunnen blijven?/q]
Ja, en wat bewijst dat? Geeft dat niet juist aan hoe goed de aanpasbaarheid en duurzaamheid is van het celmembraan? En over dat invriezen: dat geeft alleen maar aan dat er geen (afbraak)reakties plaats kunnen vinden onder die temperaturen. Handhaven |= onstaan! Dat is nou net mijn hele punt (2e wet thermodynamica).
Ten tweede zeg jij dat de kans dat ze onder de juiste omstandigheden reageren om leven te laten onstaan heel klein is, maar dan draai je de zaken om.
Waar? Ik draai niks om. Ik geef alleen aan dat de plaats waar het spontaan kan gebeuren (een modderpoeltje oid) een oneindig klein percentage van alleen de massa van onze aarde is. Zelfs al neem je de hele oceaan.
Jij wilt er denk ik ook niet aan dat hoe sneller reacties plaatsvinden hoe sneller de producten ook weer afgebroken worden, vooral naarmate de producten complexer worden. Hoe sneller de reacties plaatsvinden hoe harder de wetten van thermodynamica opgaan.

En dan heb ik het nog maar over 1 eiwitje gehad!
Ik geloof dat je toch maar eens moet werken aan je vermogen om te rekenen, want 50.000.000.000 seconden is toch echt maar 1585,5 (afgerond!) jaar. Daarom wil ik ook maar niet zoveel waarde hechten aan je andere "berekeningen".

Ik denk ook, dat je maar eens moet kijken hoe ver het onderzoek al is. Er zijn al sterke aanwijzingen, dat er alleen al in ons eigen zonnestelsel op meer dan 1 planeet leven mogelijk zou kunnen zijn. Mars is een goede kandidaat, maar een nog betere kandidaat is Europa (maan van Jupiter). Op Europa zou nu zelfs nog leven kunnen zijn, onder het ijs. Wat als er dus leven is op Europa, wat als er leven is (geweest) op Mars? Wat doet dat dan met die kansberekening? Als er in ons zonnestelsel op 3 verschillende plekken leven is, hoe groot is dan de kans dat er in andere zonnestelsels leven is? Zelfs als je dan zeer pessimistisch bent, kan het een kans van 1 op 100 zijn. De kans om de loterij te winnen, is vele malen kleiner!

Ik heb ook nog steeds het gevoel, dat er mensen zijn die denken dat de kans op leven zo klein is, dat het alleen maar kan bestaan op dit kleine wereldje. Het is ongelooflijk, dat er nog steeds mensen zijn die de middeleeuwse gedachte niet kunnen loslaten van dat we het centrum van het universum zijn. Het is de arrogantie ten top, zelfs op deze aarde is er leven op plekken waarvan in het verleden werd gedacht dat leven onmogelijk zou zijn. Er zijn zelfs nog steeds mensen, die denken dat als er leven is buiten deze planeet, dat het dan precies op het leven op aarde moet lijken, volgens precies dezelfde bouwstenen. Alsof een buitenaards wezen absoluut een herkenbaar hoofd moet hebben, een romp, 4 ledematen, twee ogen, neus, mond, ga zo maar door. Alsof zo'n wezen absoluut zuurstof en water nodig moet hebben.
Ongelofelijk? Feit is dat hier leven is. Feit is geen van de Marsmissies bewijs hebben geleverd van (sporen van) leven dat daar ooit aanwezig zou zijn geweest. Ook deze ruimtetelescoop gaat dat niet doen. Ik verwacht dat er wel wat aarde-achtige planeten zullen worden gevonden, maar dan weet je ook niet meer dan een ruwe schatting van de omvang, massa en de temperatuur.

Feit is ook dat zuurstof scheikundig gezien een van de meest reactieve deeltjes is om energie mee vrij te maken. Je zou het kunnen vervangen door zwavel, maar dat levert minder energie op en H2S mist toch nogal wat van de uniek eigenschappen van H2O. Niks arrogant aan dus om bij het bestaan van buitenaards leven wat kanttekeningen te plaatsen. Per slot van rekening is het ontstaan van leven hier wetenschappelijk gezien nog grotendeels een mysterie. Complexe moleculen ontstaan namelijk niet zomaar door wat willekeurige chemische reacties. Alweer zo'n vervelend feit.
Complexe moleculen ontstaan namelijk niet zomaar door wat willekeurige chemische reacties.
Dus wel, zie bijvoorbeeld dit artikel. Als aminozuren in de vrije ruimte kunnen ontstaan, wat gebeurt er dan zodra de omstandigheden ook maar een klein beetje minder vijandig zijn? Jouw "feit" is dus allang door grondig onderzoek afgewezen.

Even een klein overzichtje: rond onze eigen, absoluut onopvallende en onbelangrijke ster is er op ťťn plaats gegarandeerd leven en op drie plaatsen misschien: Mars, Europa en Ceres. Dat zijn dus al vier kansen bij ťťn ster, en er zijn vele miljarden sterren zoals de onze...

[Reactie gewijzigd door Kurgan op 8 maart 2009 11:15]

dat artikel is gebaseerd op speculatie en niet op bewijs. En er is al eerder in de jaren 50 een experiment gedaan om onder kunstmatige omstandigheden aminozuren te laten 'ontstaan'. Een aminozuur is echter alleen een bouwsteentje en bevat nog geen informatie.
Het is net zoiets als dat jij op de wc ineens een letter in de pot vind. En dan nog een alphabet, dan de taal nog en daarna nog eens een zinnig stuk tekst ter lengte van een boek (informatie)!
rond onze eigen, absoluut onopvallende en onbelangrijke ster is er op ťťn plaats gegarandeerd leven
Spreek je jezelf in die ene zin niet heel erg tegen? Het feit dat er leven op aarde is maakt de zon al heel erg bijzonder. Namelijk dat zij de voorwaarden schept om dat leven zo goed in stand te kunnen houden door aan een aantal voorwaarden te voldoen. Een is dat 'onopvallend' niet juist een heel erg menselijke zienswijze?
Dat zijn dus al vier kansen bij ťťn ster, en er zijn vele miljarden sterren zoals de onze...
Wie zegt dat wij een kans zijn? Als jij rijk geboren bent wil dat dan zeggen dat je vader de loterij gewonnen heeft?

[Reactie gewijzigd door ]eep op 9 maart 2009 21:46]

Zal ik je nog wat sterkers vertellen? Er is leven te bewonderen in een of ander ruimteschip niet ver hier vandaan... En zij hebben inwoners van de aarde!

Even (ietsjes) serieuzer... als er een planeet gevonden wordt waar we binnen de levensverwachting van een persoon naartoe zouden kunnen gaan (liefst nog sneller), en de planeet ook geschikt is om er te wonen... dan hoef je je maar te vestigen op die planeet en je hebt een tweede planeet in het universum die bewoond is! Ongelofelijk!

En een hoofdprijs in een loterij winnen? Volgens mij heeft er iemand in NL al eens een keer de hoofdprijs EN een andere keer nog eens de jackpot gewonnen (hoe klein schat je die kans in!). Getallen zeggen niets als je ze niet in een juiste context van een verhaal kunt plaatsen.

De 300 nullen die je achterwege laat (en er moet sowieso een 1 of hoger voor ;) ) zou je in de termen van kansen het wel onmogelijk achten dat er niet zo'n planeet is als de aarde. Maar interessanter is dat we de enige levensvorm zouden zijn. Dat geloof je zelf toch niet? Even theoretisch: Die kans dat er uberhaupt leven (dus inclusief ons) is in het universum lijkt mij kleiner dan dat die 300 nullen met een 1 ervoor wŤl met elkaar reageren.
Eh, als die kans zo klein is, waarom zijn wŪj dan hier?
Als wij hier zijn, waarom moet het dan een kans zijn? Het kan ook opzet zijn.
Maarja, dŗt heeft consequenties...

@Grmbl
De 300 nullen die je achterwege laat zou je in de termen van kansen het wel onmogelijk achten dat er niet zo'n planeet is als de aarde.
Nee, dat zegt er helemaal 0,niks over. Ik had het over het spontaan ontstaan van een eiwit.
Maar interessanter is dat we de enige levensvorm zouden zijn. Dat geloof je zelf toch niet?
Nee dat klopt. Design wijst namelijk op een designer.
Die kans dat er uberhaupt leven (dus inclusief ons) is in het universum lijkt mij kleiner dan dat die 300 nullen met een 1 ervoor
Helemaal correct. Die kans is minstens een dikke 1 op 4^220.000.000.000 kleiner.
For instance, the largest human chromosome, chromosome number 1, is approximately 220 million base pairs long.[4]
En dat is dan nog maar 1 van de 23 chromosomen. Oh en had ik al vermeld dat bijna elke afwijking dodelijk is omdat de vorm van het eiwit de functie bepaald?

[Reactie gewijzigd door ]eep op 9 maart 2009 22:21]

Das nog eens humor,

Ik zou als ik jou was even wat sommetjes van hierboven natellen, soms zit je er maar een factor miljard naast, en dan meteen in de vergelijking meenemen dat jij hier levend en wel op deze planeet je rekenfouten kunt maken.

Geloofskwestie......?

N.B. 50.000.000.000 seconden is slechts 38.000 jaar

[Reactie gewijzigd door trm0001 op 7 maart 2009 16:35]

Leven vinden zal niet zo eenvoudig zijn en niet binnen de eerste 10 jaar plaatsvinden. Leven zoals je dat hier vindt moet je al helemaal niet hopen. Stel je verwachtingen maar niet te hoog, de kans dat een "intelligente" beschaving zoals de onze momenteel bestaat is zeer klein. Beschavingen komen en gaan als het niet door een rotsblok is dan zal hun ster zowiezo ooit exploderen en zo zijn er nog wel honderden scenario's hoe wild het er aan toe gaat in het heelal.

Men kan enkel vaststellen of een planeet leven zou kunnen bevatten en dat aantal zal best wel groot zijn verwacht ik. Maar of er ook leven is een andere zaak. In ons zonnestelsel is dat 1 op de 3 planeten in leefbare zone. Mars en venus zijn naar onze standaarden dode planeten. Stel dat ze zo'n honderd zonnestelsels vinden met 3 planeten in zo'n leefbare zone dan nog is de kans nog groot dat het meest geŽvolueerde leven een amoebe of zeewier is.
@bazilfunk:

Je statement dat, "Stel je verwachtingen maar niet te hoog, de kans dat een "intelligente" beschaving zoals de onze momenteel bestaat is zeer klein" is wat kort door de bocht, net als dat, "Leven vinden zal niet zo eenvoudig zijn en niet binnen de eerste 10 jaar plaatsvinden".

Er is geen zinnig woord te zeggen wanneer we leven zullen ontdekken buiten onze aarde. Dus zeggen dat dit niet binnen 10 jaar plaats zal vinden is onzin.

Dat de kans op intelligent leven buiten onze planeet zeer klein is, klopt evenmin. Er is, al voor de ontdekking van planeten buiten ons zonnestelsel, zo'n bekende formule opgesteld die de kansen berekend op intelligent leven. Juist door de ontdekking van planeten buiten ons zonnestelsel is de kans op leven en intelligent leven gigantisch toegenomen. Dit tot op het punt waar met een redelijke mate van zekerheid kan worden gesteld dat binnen ons eigen sterrenstelsel op meerdere plaatsen leven zal zijn.

En ja, aan het leven hier op aarde komt ook einde doordat de Zon over 2.200.000.000 jaar supernova zal gaan. Gelukkig hebben we dus nog even de tijd om een ander clubhuis te vinden........
Je interpreteert die cijfers verkeerd. De kans dat er intelligent leven wordt gevormd buiten het onze is zeer groot maar je vergeet rekening te houden met de factor tijd. Ik ga zeker niet stellen dat wij het enigste intelligent leven ooit en altijd geweest zullen zijn. Maar hoe lang duurt een beschaving? Momenteel gaan we er van uit dat een paar duizenden jaren zal beslagen. Maar duizenden jaren zijn nog geen seconde in het bestaan van het heelal. Zelfs als er duizenden of honderdduizend intelligente beschavingen in het heelal zijn geŽvolueerd of dat nog moeten, dan nog hoeven deze beschavingen niet de overlappen in tijd.

En sorry hoor maar het is echt niet kort uit de bocht om te stellen dat er binnen de 10 jaar totaal geen vorm van leven zal gevonden worden buiten de aarde want er zijn gewoon geen missies binnen die tijdspanne die daarover uitsluitsel kunnen geven. Het enige project dat daar wel toe in staat zou zijn is SETI maar zoals ik al zei zou heet zeer bijzonder zijn moest er op dit tijdstip intelligent leven zijn dat ons boodschappen stuurt. Want als er vandaag een buitenaards signaal ontvangen wordt is nog steeds de kans heel klein dat deze beschaving vandaag nog bestaat vermits er waarschijnlijk miljoenen jaren tussen de transmissie en het ontvangst liggen
Mogen we dat laatste even 5.5 miljard jaar maken en de Zon gaat niet supernova (is ze veel te licht voor), maar blaast haar buitenste lagen uit zodat zij een witte dwerg wordt met een planetaire nevel (nadat ze eerste een rode reus is geweest en Mercurius en Venus heeft opgeslikt).

@trm0001: ok, ik had 4.5 en 5.5 omgedraaid :) (even hersteld nu). Ook een sterrenkundige (die met melkwegstelsels werkt ipv sterren) vergist zich, net zoals iedereen :)

[Reactie gewijzigd door PrinsEdje80 op 7 maart 2009 17:18]

Nou nee wanneer je het dan toch precies wil weten:

De totale levensduur van de Zon is ongeveer 10 miljard jaar en we zitten op zo'n 4,5 miljard jaar, met dus nog 5,5 miljard jaar te gaan.
Zie wiki, na 5 mld jaar beginnen de troubles.

Dit was trouwens nieuw voor me, info die ik had ging uit van 2,2 mld jaar te gaan.

Hoe dan ook duurt het nog erg lang voordat de aarde daardoor in gevaar komt.
Met een beetje gecijferdheid zou je begrijpen dat in een discussie als deze 4.5 miljard jaar en 5.5 miljard jaar precies hetzelfde is.
Inzicht in getallen.
I want it all and i want it now? Zijn we zo verwend?
Heb een beetje geduld en wees blij dat we in zo'n wondere tijden leven waarin deze zoektochten Łberhaupt mogelijk zijn.

Wie zoekt die vindt, wees daar maar zeker van.
Precies, het leven is niet iets waar je in het geheel zeggenschap over hebt. Dat beseffen de westerse mensen niet zo goed meer geloof ik. Leuk dat je een vette auto kan kopen, kinderen kan krijgen wanneer je dat wilt, plastische chirurgie kan doen, denken te bepalen wie er in de regering zit, genoeg te eten hebt, enz. enz. Wij denken even simpel gezegd, dat dit 'het leven' is.
Maar leven is iets wat bij 'toeval' (voor wie in toeval gelooft, ik tot op zekere hoogte) gekomen is, en 'bij toeval' weer kan vergaan. Leef de dag blijft natuurlijk wel van kracht ;) Maar wees niet teleurgesteld als je 'het niet vindt'.
Het wordt wel een concurrentie/prestige wedstrijd zo met al die ruimtevaartorganisaties. Ze zullen op deze manier ongetwijfeld binnen een paar eeuwen een aarde-achtige planeet ontdekken. Maar als deze ccd's zo gevoelig zijn, kan die dan ook niet 'verblind' worden wanneer er fel licht op de ccd's komt?
daarom zorgen ze er angstvallig voor dat hij niet op de zon word gericht.
Klinkt logisch, maar planeten in een ander zonnestelsel zoeken en dan verwachten dat die in de buurt van een zon staat, kan natuurlijk het risico opleveren dat ze een zon in het vizier krijgen :/
Het is juist de bedoeling dat ze naar de zon (ster) kijken! Ze hebben de niet de apparatuur om rechtstreeks de planeten van de sterren waar te nemen. Ze hebben wel de apparatuur om de wijziging van de lichtsterkte waar te nemen wanneer de exo-planeet voor de ster langs reist. Net zoiets als een eclipse alleen op een veel kleinere schaal vanwege de afstand.

Bron :-D National Geographic, Discovery Channel and the History Channel. Programma: The Universe http://www.history.com/minisites/universe
Naar mijn weten is het "de bedoeling" al binnen een paar jaar aarde achtige planeten te vinden..
Er is al lang door de ESA een aard-achtige planeet gevonden.

Dit is een planeet die 1,3-1,7 aardmassa's heeft.
Er zijn al meerdere van zulke planeten gevonden, de dichstbijzijnde op ongeveer 20 lichtjaar geloof ik. Nu is het allen zaak om een enegriebron te vinden die genoeg energie opwekt voor FTL(faster than light)-reizen (Antimaterie kunnen we helaas nog steeeds niet hanteren) en we zijn weg van deze rots.
Dat is wel erg veel toekomstmuziek. De enigste 'FTL' die bestaat is een wiskundig model en die heeft ongeveer de hoeveelheid energie nodig die er in alle nucleonen van jupiter zit.
Je hebt het over de Alcubierre aandrijving denk ik? Dat is naar mijn mening science fiction en geen science. Alcubierre is een theoretische en geen experimentele physicus. Hij heeft uitgerekend hoe snel je je zou kunnen verplaatsen als je een bepaalde vervorming van de ruimte/tijd zou kunnen bereiken en hoeveel energie dat zou kosten. Los van de energie is het echter ook volstrekt onmogelijk om de ruimte op die manier te vervormen en dat is het fiction deel.

De lichtsnelheid is bij ons beste weten de uiterste limiet en ook het bereiken van die limiet zou al een onmogelijk grote hoeveelheid energie kosten. De massa van een lichaam dat de lichtsnelheid beanderd stijgt namelijk tot oneindig, en dus naarmate je de lichtsnelheid dichter benadert wordt het steeds moeilijker om nog sneller te gaan.

Eerlijker is het volgens mij om te stellen dat het niet in de eerste plaats het ontbreken van een geschikte energiebron is dat ons belet om naar andere sterren te reizen, maar vooral de onmogelijk grote afstanden in combinatie met onze veel te korte levensverwachting. Ik kan me nog wel indenken dat we ooit een snelheid van 1% van de lichtsnelheid zouden kunnen bereiken, maar niet veel sneller dan dat, en dan zou een enkele reis naar die planeet van Blah.Net meer dan 2000 jaar kosten.
Het probleem met de Alcubierre warpdrive is dat hij negatieve energie nodig heeft om de ruimte op de gewenste manier te vervormen. En we hebben momenteel geen idee of negatieve energioe uberhaupt wel bestaat. Voor zover we nu weten in ieder geval niet.
Is er van veel science fiction inmiddels geen waarheid ontstaan? ISS is ik dacht gebaseerd op die tv serie van "scotty beam me up" (weet de naam ff niet meer).
En de vliegende schotel? Bestaat ook, althans in de 2e wereldoorlog en vlak erna zijn ze er volop mee bezig geweest, in het geheim natuurlijk.
Ik ken dat Alcubierre warpdrive motor (of wat is 't) niet, maar het zal natuurlijk evengoed een mogelijkheid zijn dat die er ooit gaat komen. En dan niet de allerkleinste mogelijkheid maar net even wat meer :P
Dat is naar mijn mening science fiction en geen science.
net zoals de tricorder, laser, ionen-voortstuwing en nog een bak andere dingen.

Toegegeven, dingen als fasers kunnen niet, en of zoiets als een warp-drive mogelijk is is ook maar de vraag. Maar science-fiction is al vaak genoeg in de science hoek beland.

E=MC2 begon ook puur als theorie.... en moet je nu eens kijken.
Er is wel even een verschil tussen een fenomeen bestuderen en vervolgens een theorie bedenken die die feiten goed uitlegt en een fenomeen bedenken en vervolgens ook nog eens een methode bedenken om dat bedachte fenomeen te creeŽren.

Science-fiction heeft weinig te maken met science, het is 99% fiction met een semi-wetenschappelijk sausje erover. Dat de fantasie van de mens zo nu en dan werkelijkheid gemaakt wordt door de wetenschap doet daar niets aan af.
En in BSG natuurlijk
Leuk dat we nu meerdere technieken krijgen om te kunnen vergelijken. De GAIA satelliet, die primair een 3D beeld wil vormen van sterbewegingen in de melkweg, gaat ook exoplaneten vinden, niet door afdekking van het sterlicht maar door verstoringen op de beweging van de ster door de aantrekkingskracht van planeten. Door die metingen te combineen met die van Kepler kun je een hogere gevoeligheid krijgen en systematische fouten in een van beide elimineren.
Dat klopt, dat is inderdaad mogelijk. Dit gebeurt als de charge-wells van de CCDs te vol zijn. Of je richt de CCD op een te heldere ster of je neemt een te lange foto. Je kunt het zelf merken met je eigen huis-tuin-en-keuken CCD als je bijv. even gauw langs de zon heen scant met je digitale camera (pas op! nooit zelf direct in de zon kijken! en dit kan je camera beschadigen als je niet weet wat je doet). Je ziet dan van die welbekende "spikes" (ook wel "bleeding trails" genoemd). Wat gebeurt is dat de lading overloopt van de ene pixel naar de andere.
Ik snap er niets van. Tweakers.net ook niet volgens mij. Wikipedia gelukkig wel http://nl.wikipedia.org/wiki/Exoplaneet
Wat snap je niet dan? Het verhaal is toch niet zo moeilijk? Een exoplaneet is een planeet die om een andere ster dan de zon draait.

De Kepler ruimtetelescoop gaat kijken naar meer dan 100.000 sterren, om te zien of er op een gegeven moment een planeet voor een van die sterren langs schuift.
Een fijne gedachte blijft dat als ze er een vinden, deze toch te ver is voor de mens om er naar toe te kunnen (iig de komende paar honderd jaar wel)... kunnen we deze planeten ook niet verpesten!

[Reactie gewijzigd door kevin23 op 7 maart 2009 14:48]

Om een exoplaneet te vinden die net als de aarde leven mogelijk maakt, moet volgens de NASA-wetenschappers aan een aantal basisvoorwaarden worden voldaan: de planeet moet niet te heet en niet te koud zijn, een vaste structuur hebben en vloeibaar water bevatten.
Een atmosfeer (evt. met zuurstof) is niet nodig? :?
Een atmosfeer zal wel nodig zijn om het leven op zo'n planeet te bescherming tegen schadelijke straling uit de ruimte en om de temperatuur enigszins binnen de perken te houden (zonder atmosfeer schommelt de temperatuur van het oppervlak van de planeet tussen grote extremen).

Maar zuurstof hoeft er niet persť te zijn. Op aarde was er een paar miljard jaar geleden ook geen zuurstof, en er zijn nog steeds veel soorten bacteriŽn (anaŽrobe bacteriŽn) die zonder zuurstof leven - sterker nog, zuurstof is giftig voor die bacteriŽn.
Een levensvorm zal dan zo geŽvolueerd zijn dat 'ie z'n adem erg lang kan inhouden.
T schijnt dat de man over 120.000 jaar niet meer vruchtbaar is, en de mens zoals die nu is, zichzelf niet meer kan voortplanten. Ben benieuwd of dat soort dingen dan meeŽvolueren.
Er is vloeibaar water, dat is toch ook voldoende voor onze vissen?
Die "ademen" ook gewoon zuurstof hoor (opgelost in het water) :)
Zou er geen gasuitwisseling mogelijk zijn tussen het water en de lucht erboven houdt het voor vissen ook op. Steek een vis in een luchtdichte bak gevuld met water en die redt het ook niet.
Even samen nadenken:
Waarom adem je? om zuurstof op te nemen
Waarom heb je zuurstof nodig? om te verbranden, want we ademen CO2 uit
Conclusie: We hebben O2 nodig om energie op te wekken

Echter zijn er levensvormen die een andere manier hebben om energie op te wekken.
Dit zijn anaŽroben organismen. O2 kan zelfs dodelijk zijn voor deze beestjes, omdat zuurstof heel hun "lichaam" aantast/Oxideerd/verbrand, omdat zij niet de nodige eiwitten/enzymen hebben om O2 te beheerden. Vergelijk het als de inwerking van zware metalen op ons, of vissen/zeedieren.
Om een exoplaneet te vinden die net als de aarde leven mogelijk maakt, moet volgens de NASA-wetenschappers aan een aantal basisvoorwaarden worden voldaan: de planeet moet niet te heet en niet te koud zijn, een vaste structuur hebben en vloeibaar water bevatten.
Vorige maand ontdekte deze satelliet de tot nu kleinste exoplaneet, COROT-Exo-7b geheten. De planeet heeft temperaturen tussen de 1000 en 1500įC en heeft een diameter van ongeveer 1,7 maal die van de aarde.
Valt dit voor menselijk begrippen niet onder te heet :?
Valt dit voor menselijk begrippen niet onder te heet :?
Zoals hierboven al aangeven, dat klopt. :) Maar die planeet koelt natuurlijk ook vanzelf af. Hij komt echt nog wel eens tussen de 0-100 graden celcius.

De truck is echter om een planeet te vinden waar _nu_ leven kan zijn.

[Reactie gewijzigd door W3ird_N3rd op 7 maart 2009 16:31]

De truck is echter om een planeet te vinden waar _nu_ leven kan zijn.
Tsja, dat zal niet meevallen. Zoals je kan lezen is gaat deze telescoop planeten onderzoeken die 600-3000 lichtjaar weg zijn.

In andere woorden, wij zien nu wat zich daar 600-3000 jaar geleden afspeelde. Het kan best zijn dat er toen leven mogelijk was maar dat er nu geen leven meer mogelijk is, door bijvoorbeeld een mass extinction event zoals bijvoorbeeld de Chicxulub-impact hier op aarde die de dino's uitroeide.

We kijken dus altijd in het verleden van zo'n planeet en zullen dus nooit kunnen zeggen dat er nu leven mogelijk is, hoogstens op het moment 600-3000 jaar terug in de tijd.
De kans dat er in die 3000 jaar zoiets gebeurt is echt miniem hoor. 3000 jaar is helemaal niets vergeleken met hoe lang zo'n planeet al bestaat.
"Maar die planeet koelt natuurlijk ook vanzelf af. Hij komt echt nog wel eens tussen de 0-100 graden celcius."

Daar zou ik niet te hard op rekenen. Mogelijk wordt de planeet warm gehouden door radioactief verval in de kern (voor de aarde vooral thorium en kalium), en dat kan wel enkele miljarden jaren doorgaan.
En misschien is de bijbehorende ster zich tegen dan aan het ontwikkelen tot een rode reus, waardoor de oppervlaktetemperatuur van de planeet enorm kan stijgen, als ze al niet door de rode reus opgeslorpt wordt.

Planeten koelen echt niet af zoals je huis als je de verwarming uitzet.
Je hebt het dan over twee verschillende dingen die ze zoeken. Men zoekt naar exoplaneten en specifiek ook naar exoplaneten die op de aarde lijken. Maar dat wil niet zeggen dat exoplaneten die niet op de aarde lijken ook niet interessant kunnen zijn.

Overigens is een temperatuur zoals die van de aarde geen noodzaak voor leven op een andere planeet.
Er is een verschil tussen een exoplaneet en een aard-achtige exoplaneet. De eerste hoeft enkel in een ander zonnestelsel aanwezig te zijn, de tweede moet voldoen aan de door jou gequote eigenschappen. COROT-Exo-7b is een exoplaneet, maar zeker geen aard-achtige exoplaneet.

Daarom staat ook in het artikel dat nog geen aard-achtige planeten gevonden zijn (tot nu toe). Benieuwd of deze telescoop daar verandering in kan brengen :)
Ja, dat is ook veel te heet. Het stukje dat je namelijk vet had moeten maken was
Vorige maand ontdekte deze satelliet de tot nu kleinste exoplaneet, COROT-Exo-7b geheten. De planeet heeft temperaturen tussen de 1000 en 1500įC en heeft een diameter van ongeveer 1,7 maal die van de aarde.
Dat was het meest interessantste van die ontdekking. (Ok, dat de temperatuur ook nog zo hoog is geeft weer interessante informatie over hoe de hitte op zo'n planeet wordt afgevoerd, welke weer info geeft over de klimaten op die planeten.)
Was 't geen voormalige zon, die nu aan t afsterven is? Ach... 't universum zit vol met raadsels! Ik ben benieuwd of we ze nog (op een aangename manier) ontrafeld mogen zien worden.
Je wil niet een al te grote planeet hebben voor een ruimtestation, die omloopbaan wordt te wijd door de grote zwaartekracht.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True