Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 99 reacties

De Ohio State University ontwerpt in opdracht van de Nasa een gps-achtig systeem voor gebruik op de maan. Dat moet klaar zijn voor vanaf 2020 geplande bemande missies.

Het systeem zal enkel in functie met gps te vergelijken zijn: er cirkelen immers geen satellieten om het hemellichaam. Zodoende moet gebruik worden gemaakt van op de maan gepositioneerde zenders die in combinatie met camera's een zo goed mogelijke plaatsbepaling op moeten leveren. De camera's maken weer gebruik van voorgebakken foto's die vanuit de ruimte van de maan zijn geschoten.

De universiteit heeft al een aantal plekken in de VS op het oog, waaronder de Mojave-woestijn, die voldoende gelijkenis met het maanlandschap zouden vertonen om over een aantal jaren de technologie te gaan testen. Via onbemande missies naar Mars is volgens Scientific American al de nodige ervaring opgedaan met het navigeren op basis van landkaarten en sensoren. Professor Ron Li van de universiteit van Ohio was een van de ontwerpers van de navigatiesoftware voor die missies, en hij is dan ook aangetrokken om leiding te geven aan het navigatieproject voor de maan.

'Gps' op de maan
Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (99)

dit hadden we op aarde vroeger ook, twee systemen
1) http://nl.wikipedia.org/wiki/LORAN
2) http://nl.wikipedia.org/wiki/DECCA

werkte best behoorlijk goed - alleen bij onweer vloog je wel eens met 80 zeemijl per uur (knopen) over zee - en dan had je het juist nodig. Lang leve GPS (het mooiste kado uit de koude oorlog).
Maar op de maan moet het zo wel lukken, op mars (ik neem aan dat het daarvoor bedoeld is al we de aarde 'op' hebben) zal het minder werken ivm de atmosfeer daar.

[Reactie gewijzigd door franssie op 22 juli 2008 21:32]

Vroeger in de tijd van Magelhaen en kornuiten, keken ze naar de sterren en konden zo de weg vinden zelfs al wisten ze niet eens waar ze waren. Wat is er met die technologie gebeurt? Ik bedoel als ze in 1519 al in een wip konden berekenen waar ze waren, waarom kunnen ze dat nu niet meer?
Omdat de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid die je daarmee behaalt tegenwoordig (op aarde in ieder geval) ernstig tekort schieten. Kijken naar de sterren red je het sowieso al niet mee, maar ook het eerder genoemde sterrenbestek met een sextant voldoet niet. Dat zal het op de maan ook niet doen.

Wanneer je op aarde, zegge op de Atlantische Oceaan, je locatie bepaalt met behulp van een sextant mag je heel blij zijn als je niet meer dan vijf mijl van je werkelijke positie af denkt te zijn. Problemen als wolken zul je op de maan inderdaad niet of minder hebben, maar als je in je grote witte NASA-pak over de maan springt zit je er niet op te wachten om met een sextant te gaan werken. Vergelijk het voor het gemak even met een SMS typen op een iPhone met snowboardhandschoenen aan. ;) Natuurlijk zijn dergelijke apparaten wel aan te passen, maar het is geen techniek meer van deze tijd. Bepalen welke ster waar moet zijn en vervolgens optisch hoeken gaan meten, zodat je ongeveer weet waar je bent.

Ook eerder genoemd in deze discussie zijn DECCA en LORAN. Deze zijn jarenlang in de scheepvaart gebruikt en werken met bakens vanaf land. Hoogte bepaal je er inderdaad niet mee, maar voor een 2-dimensionaal plaatje werkt het goed. GPS is het laatste decennium echter zo enorm de standaard geworden, vooral civiel, dat Loran-C op de achtergrond is geraakt. Loran-C is de laatste veelgebruikte systeem. Het nadeel van deze systemen op aarde is onder andere dat het niet wereldwijd dekkend is, in tegenstelling tot GPS (Global, duh). Hoewel GPS op meer dan 70 graden breedte ook niet meer behoorlijk werkt. Maarja, daar heeft het leger van de VS nog niets te zoeken. Pas als de olie echt op begint te raken, gaat het daar misschien ook werken. ;)

Propagatie van de signalen van Loran is niet oneindig en ook de kromming van de aarde speelt hierin mee, afhankelijk van de frequentie en daarmee de nauwkeurigheid. Propagatie van de signalen gaat misschien beter op de maan, maar de kromming is natuurlijk groter. Ik vraag me af hoeveel bakens er op de maan nodig zouden zijn om het dekkend te krijgen over het complete oppervlak. Als dat Łberhaupt wenselijk is. En ook welke nauwkeurigheid men wil behalen.

Ik verwacht dat een navigatiesysteem op de maan een LORAN-achtig systeem zal worden. De basis van de techniek ligt allang klaar om dat het tientallen jaren gebruikt is, dus hoeveel zal er speciaal voor de maan worden aangepast? Volgens mij is dit nieuws niet zo vernieuwend als dat het lijkt. Het navigeren met behulp van foto's daarentegen is nog niet erg 'common' en ken ik eigenlijk alleen van de Tomahawk kruisraketten, dat is natuurlijk wel redelijk vernieuwend.

[Reactie gewijzigd door Positron op 23 juli 2008 10:23]

hoe zit het eigenlijk nou met die enorm radioactieve/magnetische veld in de ruimte om de aarde waar geen levend wezen doorheen kan gaan&overleven?
Je bedoelt de "Van Allen stralingsgordel"? http://en.wikipedia.org/wiki/Van_Allen_radiation_belt

Daar kun je dus wel doorheen, tig astronauten zijn er al doorheen geweest en leven nog steeds. Het wordt pas een probleem bij langdurige blootstellingen namelijk, maar als astronaut vlieg je relatief snel door die gordel heen.
Ik denk dat hij de grens bedoelt, waar de atmosfeer ophoudt. En juist die atmosfeer houdt heel veel radioactieve straling van de zon tegen. Er zijn heel wat mensen -ao. ikzelf- die bedenkingen heeft bij de maanlandingen. Eťn van de redenenen is dat boven die grens geen mens of dier dat wij kennen zou kunnen overleven omdat we doodgestraald zouden worden. Het ruimtestation in aanbouw ligt een heel stuk lager, waar de straling een heel pak lager is.
Moest je meer interesse hebben in waarom de maanlanding niet zou kunnen gebeurd zijn: er is een leuke video te zien op video.google.com.

ps: de "maanlandingen" zouden gebeurd zijn in area51, zoals hier boven stilletjes naar verwezen is. Ik ga hier echter niet uitwijken over het hoe en waarom maar als je meer interesse hebt: zoek maar eens bij video.google op "moonlanding hoax"

@vgroenewold: heb jij moeite gedaan om de video's te bekijken? om een voorbeeld te geven: je neemt een foto op de maan van een astronaut in de schaduw op de maan (geen atmosfeer dus ook geen lichtverdeling door stofdeeltjes), die zou volledig zwart moeten zijn ... en toch is alle deatail goed zichtbaar. bekijk aub eerst even wat meer bewijs dan alleen het pak ... (trouwens: wist je dat je een paar meter lood nodig hebt om op die hoogte de straling tegen te houden? ik denk niet dat die pakken veel lood bevatten ...)
En je spreekt over de raket op de maan om je af te stoten: heb je de beelden als eens deftig bekeken? Er is geen raket die afgaat ... er is geen luchtstroom of vlam te zien ... niets ...
Het ruimtestation is -zoals ik reeds gezegd heb- BINNEN de atmosfeer, dit is een heel andere situatie.
Dus: bekijk je de beelden nog eens? :)

[Reactie gewijzigd door plastronneke op 23 juli 2008 09:21]

Ach ach... ja, als je zonder pak en zo de ruimte in gaat is dat niet bepaald gezond. Ten eerste veel te warm, of koud (hangt van de schaduw af) en kosmische straling van heb ik jou daar. Laat men daar bij de Nasa nu net aan gedacht hebben. Verder zou men ook niet kunnen overleven in het ruimtestation in jouw voorbeeld, aangezien ook daar de straling al ongezond hoog is. Toch knap dat men pakken heeft die dus een mens op die hoogte prima bescherming biedt.

Dat de maanlandingen niet zijn gebeurt is gebaseerd op video's waar schimmige draadjes aan de pakken op te zien zouden zijn etc. Men gaat er daarbij blijkbaar vanuit dat er geen effecten bestaan als lens-flares en weet ik wat nog meer. Eerlijk gezegd vind ik dat ietwat onwaarschijnlijker. Zooooo moeilijk is het in feite ook weer niet om op de maan te landen, je hebt voornamelijk een raket nodig die sterk genoeg is om de aarde te verlaten en bescherming biedt tegen outer-space. Bij de maan aangekomen is het een kwestie van voorzichtig manouvreren en zachtjes landen (gezien de afwezige atmosfeer daar en lage aantrekkingskracht, niet super-moeilijk). Goed uitrekenen vantevoren en gaan dus, de technologie die men in 1969 had voor de missie past ongeveer in m'n calculator. De grootste moeite die men bij de Nasa op dit moment heeft, is het ontwerpen van een grote raket, bouwtekeningen uit die tijd zijn (ja ongelooflijk) kwijt! :)

edit @ plastronneke: Bekijk deze link eens en lees het rustig door, pagina 2 bevat wat info over straling en een pak. Je hebt geen lood nodig (alsof dat namelijk het enige materiaal is wat straling tegenhoudt), echter is het ook weer niet gezond om een halve dag in de ruimte te zweven. En over 1 van de hoax zaken zoals de schaduw, allemaal prima te verklaren. Stukje uit wikipedia, jouw voorbeeld heb ik vet gemaakt. Het is vaak zo, dat het meest simpele antwoord waarschijnlijk logischer is dan ingewikkelde hoax-theorien e.d.

ps. Uiteraard is er geen vlam, er is namelijk ook geen zuurstof op de maan.

Moon hoax proponents devote a substantial portion of their efforts to examining NASA photos. They point to various issues with photographs and films purportedly taken on the Moon. Experts in photography (even those unrelated to NASA) respond that the anomalies, while sometimes counter-intuitive, are in fact precisely what one would expect from a real Moon landing, and contrary to what would occur with manipulated or studio imagery. Hoax proponents also state that whistleblowers may have deliberately manipulated the NASA photos in hope of exposing NASA.

1. Crosshairs appear to be behind objects.
* Overexposure causes white objects to bleed into the black areas on the film.

2. Crosshairs are sometimes misplaced or rotated.
* Popular versions of photos are sometimes cropped or rotated for aesthetic impact.

3. The quality of the photographs is implausibly high.
* There are many, many poor quality photographs taken by the Apollo astronauts. NASA chose to publish only the best examples.[41][42]

4. There are no stars in any of the photos. The Apollo 11 astronauts also claimed in a press conference after the event to have not remembered seeing any of the stars.
* The sun was shining. Cameras were set for daylight exposure, and could not detect the faint points of light. Some stars are visible in some photographs, depending on the exposure.[43], pp. 158–160[44]

5. The color and angle of shadows and light are inconsistent.
* Shadows on the Moon are complicated by uneven ground, wide angle lens distortion, light reflected from the Earth, and lunar dust.[43], pp. 167–172 Shadows also display the properties of vanishing point perspective leading them to converge to a point on the horizon.

6. Identical backgrounds in photos are listed as taken miles apart.
* Shots were not identical, just similar. Background objects were mountains many miles away. Without an atmosphere to obscure distant objects, it can be difficult to tell the relative distance and scale of terrain features.[45] One specific case is debunked in Who Mourns For Apollo? by Mike Bara.[46]

7. The number of photographs taken is implausibly high. Up to one photo per 50 seconds.[47]
* Simplified gear with fixed settings permitted two photographs a second. Many were taken immediately after each other. Calculations are based on a single astronaut on the surface, and does not take into account that there were two persons sharing the workload during the EVA.

8. The photos contain artifacts like the two seemingly matching 'C's on a rock and on the ground.
* The "C"-shaped objects are most likely printing imperfections not in the original film from the camera.

9. A resident of Perth, Australia, with the pseudonym "Una Ronald", said she saw a soft drink bottle in the frame.
* No such newspaper reports or recordings have been verified. "Una Ronald"'s existence is authenticated by only one source. There are also flaws in the story, i.e. the emphatic statement that she had to "stay up late" is easily discounted by numerous witnesses in Australia who observed the event to occur in the middle of their daytime, since this event was an unusual compulsory viewing for school children in Australia.[48]

10. The book Moon Shot contains an obvious composite photograph of Alan Shepard hitting a golf ball on the Moon with another astronaut.
* It was used in lieu of the only existing real images, from the TV monitor, which the editors of the book apparently felt were too grainy to present in a book's picture section. The book publishers did not work for NASA.

11. There appear to be "hot spots" in some photographs that look like a huge spotlight was used at a close distance.
* Pits in moon dust focus and reflect light in a manner similar to minuscule glass spheres used in the coating of street signs, or dew-drops on wet grass. (see Heiligenschein)[49]

12. Footprints in the extraordinarily fine lunar dust, with no moisture or atmosphere or strong gravity, are unexpectedly well preserved, in the minds of some observers – as if made in wet sand.
* The dust is silicate, and this has a special property in a vacuum of sticking together like that. The astronauts described it as being like "talcum powder or wet sand".[46]

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 23 juli 2008 09:55]

radioactieve? Ik denk dat je je eerder om zonnewind moet zorgen maken dan de radioactiviteit. Mss lichtjes radioactief door de zonnewind gevormde isotopen, maar voor de rest.
ligt het aan mij of is het echt al tientalle jaren geleden dat mensen uberhaubt op de maan zijn geweest?
Klopt, is lang lang geleden. Er is gewoon geen flikker te doen op de maan. Een stom stuk ijs dat totaal geen verleden heeft. Het komt ergens van hťťl ver en is opgevangen door de Aarde en draait er nu wat rondjes. En achter x jaar is het weer weg.
Maar ondertussen heeft men ingezien dat de maan gebruikt kan worden als tussenstation voor andere bemande ruimtevluchten naar bv Mars of andere planeten. Die meer potentieel hebben omdat ze altijd al rond een ster gedraaid hebben. Als je brandstof kan opwekken op de maan (en dat wil men doen) kan je van daaruit vertrekken. De maand heeft minder aantrekkingskracht en geen verstorende atmosfeer, ideaal dus om aan ruimte-experimenten te doen.
Een stom stuk ijs steen
Niet zo onrespectvol. Dankzij de maan hebben we tij licht in het duister en een traag rotatie. Het leven zoals we het kennen zou niet mogelijk zijn geweest. Of in ieder geval de evolutie zou zeer zijn vertraagt als we dat ding niet hadden.
De evolutie zou helemaal niet vertraagd zijn zonder maan.

Overigens is de beste aanjager van evolutie een wereldwijde ramp. Een aantal keren is meer dan 90% van al het leven op aarde utigevaagd en iedere keer lijdt dat tot een gigantische explosie van soorten.

Zonder al die gigantische rampen zouden wij er niet zijn geweest.
De maan is geen stom stuk steen. Het kan wel eens de belangrijkste stap zijn in de verdere exploratie van ons zonnestelsel/heelal.

Het antwoord is Helium-3 (HE-3, http://en.wikipedia.org/wiki/Helium-3), een stof die maar minimaal voorkomt op aarde, maar waarvan genoeg te vinden is op de maan en kan een goede brandstof vormen voor toekomstige ruimtevaartuigen. Het is ook een van de belangrijkste stoffen voor kernfusie.

Een planeet of hemellichaam mag er dan wel saai uitzien, maar grondstoffen zijn minstens net zo belangrijk en zeker in deze (en nog erger te komen) tijden.
De maan was vroeger onderdeel van de Aarde (tijdens de beginjaren van de Aarde toen de Aarde zelf nog 1 hete massa was), stuk weggeslingerd, in orbit van Aarde gekomen, allebei afgekoeld en we hebben de Maan
Het is een samenstelling van een ander stuk van verweggistan met de Aarde. De twee kwamen int botsing en er ontstond een "bubbel" vloeibare masse samengesteld uit beide lichamen.
de jongste mensen die dat bewust mee hebben gemaakt zijn al ver in de 40, het was nl in 1969 (dan heb ik het over de 1e maanlanding, niet die daarna nog volgden)

[Reactie gewijzigd door 140398 op 22 juli 2008 21:24]

De eerste keer ja. De laatste keer was ergens in 1972
Misschien een domme vraag.. Maar wat heb je in godsnaam aan GPS op de maan?
Misschien een dom antwoord, maar dan weet je hoe je ergens anders kan komen. Tis niet dat een kompas gaat werken daar.
Waarom niet ? ik neem aan dat de maan ook een 'maan'magnetisch veld heeft.

[Reactie gewijzigd door fevenhuis op 22 juli 2008 21:40]

nope: het magnetische veld van de aarde wordt gevormd doordat de kern, magma, grotendeels geÔoniseerd ijzer is, en het geheel roteert. Wie zich de lessen fysica herinnert weet nog dat bewegende elektrische ladingen een magnetisch veld opwekken.

Dit is niet het geval bij de maan: die heeft geen geÔoniseerde kern, dus geen bewegende lading en dus geen magnetisch veld.

[Reactie gewijzigd door kiang op 22 juli 2008 23:37]

vandaar dat je daar zweeft..
nee, dat is zwaartekracht en dat heeft te maken met de kleinere massa van de maan.
ps, je zweeft niet maar springt 6 keer verder/hoger dan op aarde.
Eh, nee.
Je zweeft er ook niet, je wordt gewoon minder hard naar beneden getrokken. De maan is een veel minder grote massa dan de aarde, dus veel minder aantrekkingskracht. Heeft volgens mij niets met een magnetisch veld te maken.
Ja, en magneten er niet werken. :P
Magneten werken er wel. Je hebt er alleen niks aan als kompas. ;)
Nah, plak magneetjes op het noorden en het zuiden.....Klaar! :+
LOL! het is allemaal zo simpel.

net als dat verhaaltje met die superdeluxe balpennen vs. potloden in de ruimte
Nee, de maan heeft geen magnetisch veld.

Mars trouwens ook niet.
Mars heeft wel degelijk een magnetisch veld, zij het een zwak veld.
Het is Venus dat helemaal geen magnetisch veld heeft en dat komt met name door de trage omloopstijd van Venus. Een normale dag op Venus (die bij ons 24 uur duurt) duurt daar meer dan 200 aarddagen en een dag op Venus is ook langer dan een Venusjaar. :)
Ik dacht dat een magnetisch veld vooral te maken had met een gesmolten draaiende kern.
En diens beweging tov de rest van de planeet, het roteren zorgt voor de magnetische werking voor zover ik weet. Sneller draaiende planeten hebben in het algemeen een sneller draaiende kern (welke langzamer draait dan de buitenkant).
Dat is geen enkel bezwaar, een gyroscopisch kompas heeft dat magnetisch veld niet nodig
En hoe zit het dan met eb en vloed enzo?
Een gevolg van, onder andere, het zwartekrachtveld van de maan. Magnetische velden hebben er niets mee te maken. De zee is immers niet van metaal.
als water niet van de planeet af zou drijven. (ik vermoed dat dat het geval zal zijn) zal het tij enorm zijn. Immers is de maan veel kleiner dan de aarde.
klinkt vrij stoer btw. Je ramt zo'n Beacon de grond in. ding kijkt om zich heen en weet waar die is en de afstand tot jou. Hoe meer hoe beter jou locatie.

Ik denk wel dat je goed de pineut bent zonder LunarPositioningSystem als je karretje pech heeft aan de donkere kant van de maan :D
bij de volgende krater linksaf richting krater....
Mijn beste man... magnetisme bij planeten ontstaat door een vloeibare ijzeren kern.
Aangezien de maan niet voldoende groot is en niet over een ijzeren kern beschikt, is er ook geen magnetisch veld.
Magnetisme heeft niets te zien met massa, wij zijn geen magneetjes die tegen de aarde kleven.
Voor meer uitleg mag je me altijd hier komen opzoeken in het Euro Space Center.
Er is blijkbaar een extern magnetisch veld op de maan mijn beste: http://en.wikipedia.org/wiki/Magnetic_field_of_the_Moon
neelespn, je bedoeld een [i]zwaartekrachtsveld[i]. Hoe groter de massa hoe groter de zwaartekracht.
De Ohio State University ontwerpt in opdracht van de Nasa een gps-achtig systeem voor gebruik op de maan. Dat moet klaar zijn voor vanaf 2020 geplande bemande missies.
Verdwalen op aarde is al lastig, maar als je verdwaalt op de maan dan heb je pas echt een probleem. ;)
Omdat we daar anders geen autosnelwegen kunnen leggen ? :p

http://www.google.com/moon/
Vond het alleen leuk toen je nog maximaal kon inzoomen en dat je dan een plaatje kreeg van kaas :P
Een woord: kilometerheffing ;-)
Mooi om te zien dat er aan universiteiten nog ruimte is voor onderzoek en ontwikkeling dat niet onmiddellijk commercieel gelinkt is. Deze functionaliteit kan ongetwijfeld in de toekomst nog relevante en interessante toepassingen kennen.
misschien niet commercieel, maar nasa zal niet al te gierig zijn met het schenken van geld of hardware of iets in die trend.....
daar tegenover staat dat nasa de studenten over neemt als ze afgestudeerd zijn
GPS is slechts een klein onderdeel van een groot plan. Het is de bedoeling om langzaam te gaan werken aan self supported domes, vegetatie zorgt tevens voor zuurstof en water recycling. Jaren geleden is er al een groot experiment geweest waarbij een aantal mensen voor een jaar in een groot"soort kassen complex zaten en het zelf moesten redden.

Het wachtige is op voorhanden komen van plasma energie om zo een groter ruimteschip te kunnen bouwen omdat het met concentionele brandstoffen niet haalbaar is en veel te gevaarlijk. Pas als alle ingredienten realiteit worden dan zal, wie dan ook, ern een grote basis op de maan komen als uitvalsbasis voor andere reizen binnen ons zonnestelsel.

Persoonlijk zou ik deze stap over slaan en een grote basis boven de aarde bouwen maar misschien is dat te duur of nog te gevaarlijk op korte termijn. Ik mag alleen hopen dat wereldwijd de landen zich hiervoor gaan hardmaken en er in gaan investeren, op ter mijn komen we toch zonder grondstoffen te zitten en zullen we die elders moeten gaan halen of elders gaan koloniseren, te bedenken dat we met de helft aan wereldbevolkingsgroei gaan toenemen over 30-50 jaar, mits er geen virus de kop op steekt ;)
Of we geen miljarden totaal onbekende virussen uit de ruimte meenemen. 'T zal al erg genoeg worden wanneer de poolkappen smelten wat daar allemaal gaat uitkomen.
Vooralsnog doet men juist de grootste moeite om geen "beestjes" mee te laten liften op spullen die van de aarde afkomen. Theoretisch is het mogelijk dat je een of ander doom-virus mee terugneemt, maar waarschijnlijk niet, zou wellicht ook een beestje kunnen zijn wat al onze vervuilende stoffen voor ons opruimt.
De universiteit heeft al een aantal plekken in de VS op het oog, waaronder de Mojave-woestijn, die voldoende gelijkenis met het maanlandschap zouden vertonen om over een aantal jaren de technologie te gaan testen
en wat dacht je van area51, zowat gans de wereld heeft daar al opnames van gezien en gelooft dat het de maan is :+
Draai over 100 meter bij de amerikaanse vlag, rechtsaf.
Waarom niet gewoon navigeren op de sterren? Er is op de maan geen atmosfeer die het licht verstrooit, dus het zou veel makkelijker moeten gaan dan op aarde.
Dat zou misschien kunnen maar het is dan waarschijnlijk wel ingewikkelder (of tenminste anders) dan op aarde. De maan draait immers om de aarde. En volgens mij draait de maan niet op een eigen as. Dus alle regels om je positie te bepalen op basis van de sterren zijn op de maan anders dan op de aarde.
Terzijde: de maan draait heel zeker wel om haar eigen as, in exact dezelfde tijd als die waarop ze rond de aarde draait. Dit heeft tot gevolg dat we altijd dezelfde kant zien.
Het kan aan mij liggen, maar dat is toch exact wat het in het bericht genoemde systeem gaat doen?
Met bakens op de maan i.p.v. zwevend boven de maan lijkt mij het lastig om je hoogte te bepalen. Misschien kunnen ze alleen een X, Y positie bepalen, maar de diepte/hoogte lijkt mij ook wel handig, want zo vlak is de maan niet.
Hoogte is niet perse van belang, zolang je weet waar je bent en waar je heen moet kan je met behulp van foto's een route bepalen die het minste hoogteverschil heeft.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True