Intel is van plan om zijn productiecapaciteit in de strijd te gooien om zijn positie op het gebied van servers te versterken. De komende jaren zullen x86-chips met zes en acht cores verschijnen. Ook de Itanium breekt nieuwe records qua grootte.
Momenteel gaat de prijs voor grootste chip die Intel ooit heeft gemaakt naar de Itanium 'Montecito', die 596mm² meet. De eind volgend jaar verwachte 'Tukwila' gaat daar echter nog een stap overheen. Op basis van recent gepubliceerde foto's van de chip schat processorguru Paul DeMone hem op 650 tot 700mm². Dat betekent dat er maar tachtig stuks van op een wafer passen, tegenover ruim zeshonderd voor een ontwerp als de 45nm Core 2 Duo.

Hoewel grotere chips natuurlijk meer ruimte hebben voor zaken als extra cores, cache en geheugencontrollers, gaan de productiekosten rap omhoog naarmate ze groeien. Toch lijkt het erop dat Intel niet meer terugdeinst om dit soort monsters ook naar de x86-wereld te brengen. Vorig jaar maakte men voor het eerst een stap in die richting met de Xeon MP 'Tulsa', die dankzij zijn 16MB grote cache groeide tot 435mm².
Het grote L3-cachegeheugen van de op Pentium 4 gebaseerde Tulsa-processor was echter hard nodig om de Opteron van AMD bij te houden. Nu Intel een stuk sterker in zijn schoenen staat op het gebied van architectuur, is het weer teruggekeerd naar een bescheidener formaat voor de Xeon. De in september aangekondigde Tigerton meet 'maar' 286mm², wat bijna even groot is als de Barcelona van AMD.
Toch gaat dat weer veranderen: PC Watch Japan onthult plannen voor twee generaties van toekomstige Xeon MP-processors. De eind volgend jaar verwachte 'Dunnington' is gebaseerd op de Penryn-architectuur en zal zes cores, 9MB L2-cache en 12-16MB L3-
Hoewel Dunnington nog beperkt zal worden door de ouderwetse fsb, zal Beckton een hele sloot bandbreedte tot zijn beschikking hebben. De geheugencontroller is geschikt voor vier fbd2-kanalen, die met behulp van 'Mill Brook'-geheugenbruggen opgesplitst kunnen worden, voor een totaal van acht gewone ddr3-kanalen. Ook krijgt Beckton vier Quickpath-controllers om met andere chips te praten. Hiermee kan een glueless systeem van acht sockets gebouwd worden waarbij maximaal één stap tussen iedere twee processors in zit.

Het slechte nieuws is dat de eind 2008 verwachte Dunnington nog behoorlijk beperkt zal zijn door zijn 1066MHz fsb, die maar 8,5GB/s kan leveren aan de zes cores, oftewel 1,4GB/s per core. Het L3-cache zal die beperking maar deels kunnen opvangen. De Beckton lijkt wel een waar monster in ieder opzicht, maar laat nog tot de tweede helft van 2009 op zich wachten. Tegen die tijd heeft AMD als het goed is ook zijn Bulldozer-