Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Ruimtesonde Voyager 2 is veertig jaar onderweg

Door , 95 reacties

De ruimtesonde Voyager 2 is veertig jaar geleden gelanceerd. Op dit moment bevindt Voyager 2 zich in het buitenste gedeelte van de heliosfeer, een gebied ver voorbij Pluto waar zonnewind overheerst.

In 1977 op 20 augustus stuurde NASA de sonde de ruimte in, om onder meer de planeten Neptunus en Uranus te bestuderen. Voyager 2 is tot nu toe de enige ruimtesonde die deze twee planeten heeft bezocht. Daarnaast werd Saturnus bezocht. De sonde vliegt momenteel op een afstand van ruim zeventien miljard kilometer afstand van de aarde.

Via foto's die Voyager 2 nam, werd onder andere vulkanische activiteit op Io ontdekt, een maan van Jupiter. Ook werd er meer bekend over de ringen van Saturnus door opnames van de ruimtesonde. Via het deep space network van NASA kunnen nog steeds gegevens van de sonde worden opgevangen.

Voyager 1 werd ook in 1977 gelanceerd, enkele weken later dan Voyager 2. Voyager 1 bevindt zich sinds augustus 2012 in de interstellaire ruimte, het gedeelte van een sterrenstelsel waar zich geen sterren en planetenstelsels bevinden. Op dit moment is Voyager 1 ongeveer 20,8 miljard kilometer verwijderd van de aarde. Voyager 2 moet op den duur ook de interstellaire ruimte bereiken.

Uiteindelijk moeten er in deze interstellaire ruimte metingen van de dichtheid en temperatuur van het aanwezige plasma worden verricht. Plasma is naast vast, vloeibaar en gas de vierde aggregatietoestand; het betreft een fase waarin de atomen hun elektronen zijn kwijtgeraakt, waarna de atoomkernen ioniseren.

Joris Jansen

Nieuwsredacteur

21 augustus 2017 18:55

95 reacties

Linkedin Google+

Reacties (95)

Wijzig sortering
Bij de Deep Space Network Now website van NASA kun je zien wanneer er communicatie is met Voyager 1 & 2 en kan je o.a. de datarate en roundtrip time zien van de communicatie. (Klikken op een antenne en more details rechtsonder.)
Dank je, erg interessant.. 159bits/sec, op dit moment is nie veel nie , maar wel top dat er sowieso communicatie is. Ik zou het wel stoer vinden om even een ssh of telnet sessie naar vger2 te openen.
vger:> ping earth.solarsystem.now :)

[Reactie gewijzigd door Tweak3D op 21 augustus 2017 19:36]

Inderdaad bizar hoe weinig data per seconde dat is. Wel bizar dat die communicatie na 40 jaar nog werkt. Bedenk even hoe lang 40 jaar op het gebied van technologie is. Apple en Microsoft waren toen nog one man shows in de zolderkamers en garages van Bill Gates en Steve Jobs! :D Toen werkte we nog met 5,25 floppy disks en de VHS band was net uitgevonden.

Mooi man, om daar even bij stil te staan! En dan te bedenken dat de mens toen, een nu "prehistorisch" apparaat de ruimte in heeft geschoten dat nu 20,8 miljard kilometer (!!!) bij ons vandaan is en dat het gewoon nog steeds werkt. Volgens mij mogen de knappe koppen die dat gedaan hebben zich daar best even voor op de schouder kloppen. :)

[Reactie gewijzigd door MarvinJames op 21 augustus 2017 20:54]

Dat heb je gruwelijk leuk beschreven: complimenten!
5,25 inch floppydisks van Verbatim weet ik nog, paarse hoes, witte letters.
Kostte in 1983 iets van 17 gulden.

En de 8 inch floppy disks kan ik me nog herinneren, studiegenoot van de HIO had nog een CPM-systeem.
Ja en daarna kreeg je de 720 kb floppies 3,5 inch.
En daarna de 1,44 mb floppies.Ik had er nog doom op geinstalleerd.op mijn 386 16 mhz bak die best prijzig was.Ik weet nog goed windows 3.11 was toen net uit en daar ging wel 10 floppies nodig om de software te installeren.
In vergelijking met nu ,je gooit er een usb sticky erin en na een half uur staat er windows 10 erop.
Alles is duizend maal sneller en kleiner geworden maargoed ik ga weer offtopic.
Inderdaad bizar hoe weinig data per seconde dat is. Wel bizar dat die communicatie na 40 jaar nog werkt.
Nou ja, die zaken hebben natuurlijk met elkaar te maken.
Hoe lager de snelheid hoe minder fouten.

Blijft natuurlijk wel gaaf dat het spul nog steeds doorwerkt :)
Ja als we die zondes konden installeren met de huidige techniek zouden we misschien meer data binnen krijgen omdat we heel erg voor liggen met de computers dan in 1977.
Wel mooi dat dat ding het nog doet, moet je nagaan hoe groot het heelal is.
En daar zijn leuke filmpjes over gemaakt, station Canberra, met veel technische uitleg :)
deel 1 https://www.youtube.com/watch?v=FzRP1qdwPKw
deel 2 https://www.youtube.com/watch?v=SyMSqCKEztc
deel 3 https://www.youtube.com/watch?v=sP_hleOXTaU
Dank je, ik heb er met plezier naar gekeken. _/-\o_
Wellicht lukt dat als je TCP/IP stack een variant RFC1149/RFC2549 implementeert, anders ben ik bang dat je tegen een timeout gaat aanlopen.

En als je dan contact hebt denk ik dat je ook niet vrolijk wordt van de latency (round trip ~ 32 uur).
Ja want straal internet bestond toen ook nog niet.
Ik weet niet of het toepasbaar is voor in de ruimte maar misschien wel een optie om sommige apparaten ermee uit te rusten.Maar het is net zoals julie het zeggen hoe meer de verbinding uit elkaar staat hoe langer de data er over doet.omdat de afstand langer is.wel nog steeds mooi dat het ding het nog doet.
vroeger was alles beter zij de man met een dikke bril en veel wetend over computers een echte nerd.-7 in de glazen en de dos commando's uit het hoofd kennen.

[Reactie gewijzigd door rjmno1 op 22 augustus 2017 16:56]

'vroeger' bestond internet niet.

Er is een verschil tussen de verzameling hogere niveau netwerk- (b.v. TCPIP) en applicatie-protocollen (b.v. HTTPS) die samen 'internet' vormen en de straal/fysieke verbinding waarover die protocollen lopen. De hogere niveau protocollen zal het binnen redelijke grenzen geen moer interesseren over wat voor verbinding ze lopen. Die redelijke grenzen zijn met name 'acceptabele latency' en 'acceptabele packet loss' - beide lastig met zowel voyagers als met postduiven.
Straalverbindingen zijn best oud, en het zou me helemaal niks verbazen als ze al vroeg in de geschiedenis van 'internet' gebruikt werden. (al was het maar als onderdeel van het telefoonnetwerk)

w.m.b. is elke vorm van nostalgie m.b.t. computers misplaatst; Mischien dat het lijkt alsof problemen groter worden, maar dat is vooral het gevolg van het feit dat de maat van de problemen die we aan durven te pakken met computers net zo snel groter wordt als de rekenkracht die we ter beschikking hebben. 'Big data' is marketing-fictie.
RFC1149, "avian carrier" :) , populair gezegd, dit beschrijft TCP/IP over Pigeon :)
vermakelijk stukje tekst, maar wel serieus als bruikbare oplossing beschreven.
RFC2549. .. really? ook nog eens toegepaste QoS voor RFC1149 :)
Tnx Monotype.. top!

Maar Ik denk dat ik die 32 uur op kan brengen te wachten als het communicatie betreft met Vger2
Misschien kan ik mn AT commando kennis nog wat opschroeven :) ik ga toch eens zoeken HOE ze communiceren, of opdrachten geven. Of zou die opdracht eerder gegeven zijn: Go Learn, let me know! ?

[Reactie gewijzigd door Tweak3D op 21 augustus 2017 22:27]

Zo zo 159bits/sec nog ! Valt best mee. Stel je upload een foto van 5mb dan kost dat maar 2,9 dag. Nog best mee te leven 8-)
In zijn actieve leven heeft het beestje toch al een slordige 20.000mb verzonden naar de aarde. Een respectabele prestatie voor een oud apparaat! :)

[Reactie gewijzigd door 8bitfanaat op 22 augustus 2017 07:52]

Als de data rate constant aan 159 bits/s was gedurende 40 jaar, dan heeft het inderdaad zo'n 25GB verzonden.

Echter was de data rate een stuk hoger toen de sonde dichter bij aarde was. Tot zelfs 115 kilobit per seconde (!)

https://en.wikipedia.org/wiki/Voyager_2#Communications
Wordt dit met een directe fysieke verbinding bewerkstelligd, of wordt op slimme wijze reflectie, verbuiging en vervorming van de radiogolven via allerlei objecten (man-made satellieten, natuurlijke objecten) het bereik vergroot?

Aldus de wiki: geen netwerk met tussenpunten, gewoon peer-to-peer van aarde naar sonde. Onvoorstelbaar en een technologisch wonder op zich!

[Reactie gewijzigd door erikieperikie op 21 augustus 2017 20:07]

"Wordt dit met een directe fysieke verbinding bewerkstelligd ?"
Fysiek is een ander woord voor 'lichamelijk'. Daarnaast betekent fysiek dat iets daadwerkelijk aanwezig is, dus tastbaar is.
Dan zou een tastbare, dus draad verbinding Voy 2 - Earth het stoerste draadje uit de geschiedenis zijn. :+
Prachtig stukje techniek.
Moet je je eens indenken wat een nieuwe ruimtesonde met huidige technologie zou kunnen doen!
Alhoewel, wasmachines gaan tegenwoordig ook niet zo lang meer mee..
Prachtig stukje techniek.
Moet je je eens indenken wat een nieuwe ruimtesonde met huidige technologie zou kunnen doen!
Dat de Voyagers al zo lang mee gaan is geen ontwerpkeuze geweest. Na de hoofdmissie was het plan om te kijken hoever de Voyagers kunnen komen. Dat ze het zo lang nog vol weten te houden is puur toeval ergens. Ze hoeven maar een klein ongelukje te hebben en het is over. Daarom is het zo bijzonder hoe ver ze zijn gekomen.

Hoe dan ook draaien beide sondes al op verminderde kracht. NASA zet steeds meer instrumenten uit om de resterende stroom van de RTG. In de komende drie a vier jaar zullen vrijwel alle instrumenten uitgezet worden op Voyager 1 in verband met stroom gebruik. Verwacht is dat rond 2025 alles uit zal staan. Effectief is er dan geen contact meer met Voyager 1.

De opmerking over wasmachines is dan ook onterecht. Het maken en ontwerpen van een ruimtevaartuig is een ding, maar je hebt ook geluk nodig. Een micrometeoriet kan al het einde betekenen van een missie. Elektronica heeft ook flink te lijden onder kosmische straling. Zelfs een perfect ontworpen sonde kan nog door domme pech uitgeschakeld worden.
Nou ja, de ontmoeting van Neptunus is in 1989 geweest, 12 jaar na de lancering. Als je als ingenieur een apparaat moet ontwerpen dat een uptime van 12 jaar moet gaan halen, dan ga je als ingenieur wel maatregelen nemen om de betrouwbaarheid van het apparaat te verhouden. In de Voyagers zijn veel componenten dan ook dubbel aanwezig. Radio kapot? Geen probleem, er is een tweede radio.

Dat de apparaten na 40 jaar nog zouden werken, ja, dat kon niemand vermoeden. Maar het is meer dan puur geluk, ze zijn wel degelijk ontworpen om niet stuk te gaan.
Die mars Rover moest ook maar een paar weken/maanden kunnen rondrijden op Mars maar heeft het toch ook jaren volgehouden. Als je veel reserve inbouwt kan je de pech hebben dat alles meezit ;-)
Maar bij de Mars Rover werd verwacht dat externe omstandigheden roet in het eten zouden gooien en niet de duurzaamheid van de gebruikte materialen. Omdat die omstandigheden vrij extreem zijn, was de Mars Rover redelijk robuust gebouwd.
En van de verwachtingen die de levensduur zouden beperken was dat de zonnepanelen op den duur zo stoffig zouden worden dat ze de Rover van te weinig energie zouden kunnen voorzien. Het bleek echter dat er regelmatig een relatief sterke wind waaide die de zonnepanelen weer schoon blies.
[...]


Dat de Voyagers al zo lang mee gaan is geen ontwerpkeuze geweest.
Maar met de kennis van toen hebben ze bepaalde robuuste componenten genomen met iets marge neem ik aan. Nu blijkt dat die marge nogal ruim was. Helemaal niet erg :) en idd, ook een dosis geluk.
Dat van die wasmachines komt niet door de technologie maar de veranderde markt. Vroeger kocht men producten voor het leven. Nu vindt de gemiddelde consument het prima als het een paar jaar mee gaat, als het maar goedkoop is. Producten als wasmachines zijn relatief alleen maar goedkoper geworden. Als je een wasmachine maakt voor een vergelijkbare prijs (gecorrigeerd voor inflatie) als destijds dan kan je waarschijnlijk nog wel betere machines maken dan in het verleden. Alleen koopt geen hond het omdat het te duur wordt gevonden.
Planned obsolescence.
Fabrikanten maken producten gewoon zo zodat ze na X tijd stuk gaan en ze weer wat nieuws kunnen verkopen of verdienen aan reparatie.
Je ziet daarom de meeste telefoonfabrikanten ook niet hard focussen om veel sterkere schermen te maken ook al kan dat best.
Dat komt door ons consumenten. Het komt -een aantal- fabrikanten goed uit.

Philips is er met zijn consumenten takken aan onder gegaan. Kwaliteit leveren waar bijna niemand voor wou betalen.

Zo zijn er nog genoeg bedrijven opgeslokt, andere markten in gestapt of gewoon kapot gegaan omdat mensen hun spul zo goedkoop mogelijk willen hebben. Aliexpress, Amazon, bol, mediamarkt etc. die allemaal groot geworden zijn om zo goedkoop mogelijk spul voor een zo hoog mogelijke prijs te verkopen.
We mogen niet vergeten dat de huidige machines ook aan ongelooflijke eisen moeten voldoen qua verbruik van water en elektriciteit. Dit kan de ontwerpers ook dwingen om keuzes te maken en nieuwe (nog niet volwassen) technologie te gebruiken die negatief zijn voor de duurzaamheid.
Wat me bvb opvalt is dat Miele zelden of nooit de zuinigste is.

[Reactie gewijzigd door TPar op 21 augustus 2017 22:49]

Heb je gelijk in maar vroeger wilde de producent ook producten voor het leven maken dat is ook anders tegenwoordig. Kip/ei verhaal natuurlijk voor een deel.
Dat is wat kort door de bocht>> er is 1 merk dat je 4500 wasbeurten geeft... Miele. Bij de rest mag je uitgaan van maar 1500.
Maar dat is nu juist het punt, voor de prijs van een Miele koop je rustig 3 machines die het minimaal 1500 beurten volhouden, mijn indesit van 300 euro zit al omgerekend op ongeveer 2500.. de miele van mn schoonmoeder? Na 4000 gaf die er de brui aan en zei de monteur, ja mevrouw, ik zal m maken maar binnen niet afzienbare tijd zal hij weer stuk gaan.. dus zeg het maar.
Nou , de indesit van vriend van me, hield het misschien 600 beurten vol, laten we het erop houden dat je geluk moet hebben.
Tja, met kinderen en 3 x per dag wassen is het ook al met 5 jaar over. Niet echt veel. Die van mijn moeder haalde dik 20 jaar. 🙃🙂
Zelfs met kleine kinderen haal je geen 3 was beurten of je moet wel extreem hyginisch zijn. Indien daar geen medische noodzaak voor is kan je beter veel minder wassen. Een broek kan je als volwassenen rustig 2 weken dragen. Goed lucht en doet veel. Vlekken is een ander verhaal. Het is niet alleen veel beter voor milieu, portemonnee maar ook voor je gezondheid.

On topic, wat een prestatie is dit. Daarnaast toont het dat we nog een lange weg te gaan hebben naar ruimte reizen...
Het verband tussen kleding wassen en gezondheid snap ik niet zo. Ik denk dat het totaal geen verschil maakt of je elke dag (of zelfs meerdere keren per dag) schone kleren aantrekt of eens per week. Of je moet een wasmiddel gebruiken dat niet volledig uitgespoeld wordt en agressief is voor je huid.
Een broek twee weken lang dragen lijkt me wat lang in verband met de geurontwikkeling (zelfs met goed luchten 's nachts).
Nee hoor, is onderzocht door een Belgische Universiteit ( uit mijn hoofd de KUL). Zelfs een broek drie maanden niet wassen ging zonder dat er vervelende geurtjes ontwikkelde.
Misschien wanneer daaronder een plastic maillot gedragen wordt.
Na een week kan ik echt wel ruiken dat een broek gedragen is. Nog niet vervelend, maar makkelijk voorstelbaar dat het na een paar weken intenser zal gaan worden en daarmee wel vervelend. Zweet en bacteriegroei in de bezweette plekken zal ervoor zorgen dat de geur de normale lichaamsgeur zal overtreffen. Volgens mij is het onderzoek zelf KUL.
Zelfs Miele is al achteruit aan het gaan. Hebben een Miele afwasmachine van 20 jaar oud en monteur kwam langs paar jaar geleden bij een klein mankement en zei hou hem maar zolang mogelijk bij want de nieuwe worden niet meer zo gemaakt.
Mijn ouders hebben een Miele DROGER die al 40 jaar zonder problemen draait. Ik denk wel dat we een kolen centrale kunnen sluiten mochten ze hem gaan vervangen.

[Reactie gewijzigd door KaiTak op 22 augustus 2017 11:12]

Naast de eenmalige kosten zijn er ook de gebruikskosten per wasbeurt.
Mogelijk is het helemaal niet gunstig om een machine van 20jaar oud te hebben staan.
Inmiddels zijn er veel water en energie zuinigere machines te koop waardoor de gebruikskosten per wasbeurt heel erg dalen.
Ik wist niet dat er een verband is tussen de levensduur van ruimtesondes en wasmachines. :)
we leven wel in de consumptie maatschappij, of dat voor sondes ook zo is geen idee maar ze moeten zichzelf wel bezighouden natuurlijk.
Dit is ook geen wasmachine :p.

Nu vraag ik me af hoe gek een wasmachine het zou doen in de ruimte.
Behoorlijk ineffectief vermoed ik. Veel is gebaseerd op stoffen die op andere vallen en langs er kaar schuren. In een gewichtloze trommel wil het vermoedelijk enkel rond blijven draaien zonder interactie met de trommel. Ook het water wil enkel in een grote 'wasdruppel' ophopen door de oppervlakte spanning of de binnenkant van de trommel.

Miele & Co. kunnen dan misschien toch beter geld inzetten op ultrasone methoden.
Met een trommel die regelmatig van draairichting verandert (zoals bij elke wasmachine) zal ook zonder zwaartekracht goed te wassen zijn. Het wegpompen van water wordt problematisch, maar in plaats van de pomp een afsluitbare verbinding naar het vacum van de ruimte werkt ook. Je moet alleen af en toe de wasmachine even op- en neer bewegen voor het geval de was en het water zich in het middel van de trommel ophoopt, buiten bereik van de schoepen in de trommel.
Wat ik altijd bijzonder vind is hoe ze met die dingen kunnen communiceren op deze afstand. Welke techniek gebruiken ze daarvoor ?
Error correction codes, specifiek Golay en Reed-Solomon codes: https://en.wikipedia.org/...-space_telecommunications
Mega interessante materie overigens ;)
Wat ik altijd bijzonder vind is hoe ze met die dingen kunnen communiceren opdeze afstand. Welke techniek gebruiken ze daarvoor ?
Als je de bandbreedte van het signaal heel ver terugschroeft, dan kan je de signaal/ruisverhouding net hoog genoeg houden om nog wat kaas van het signaal te maken. Dit is ook de reden dat de zenders dan het tv-signaal van vroeguh in de ether een veelvoud van vermogen vebruikten tov de radiozenders of b.v. een smalbandig bakkie.
Nee, dat is niet de reden of niet de belangrijkste reden. De reden is de bij analoge televisie gebruikte modulatie: Amplitudemodulatie. Bij AM heb je veel last van storingen omdat je alle ruis door je signaal heen hoort. Bij FM is dat niet het geval. Bij analoge satelliettelevisie werd wel FM ingezet.

De reden is eenvoudig: Een FM-signaal gebruikt meer bandbreedte dan een AM-signaal. Bij ethertelevisie hebben we weinig bandbreedte, maar is een hoog zendvermogen geen enkel probleem, dus is daar voor AM gekozen. Op een satelliet is weinig elektriciteit beschikbaar (maar ongeveer 100W per zender/transponder), maar er is veel bandbreedte beschikbaar. Dus werd bij analoge satelliettelevisie FM ingezet.
FM heeft over het algemeen inderdaad minder last van stoorsignalen, maar dat komt omdat de meeste stoorsignalen een AM karakter hebben en nauwelijk varieren in frequentie. Los von de modulatie geldt nog steeds dat je voor een snelle gegevensoverdracht meer zendvermogen nodig hebt. Dit geldt voor AM, FM SSB of PM. Mijn punt was dat je voor een tv signaal eenveelvoud aan vermogen nodig hebt tov een smalbandig radiosignaal. De modulatie heeft hier wel wat invloed op maar niet in die hoeveelheid. Om een andervoorbeeld te noemen: morsecode wordt door zendamateurs juist gebruikt omdat het met een zeer smalbandig filter ontvangen kan worden en daardoor een veel groter bereik heeft.
Dat voor meer bits meer vermogen nodig is, daar zijn we het over eens. Daarmee kan je alleen niet verklaren dat in het analoge tijdperk op zendmast Lopik een zender met 1 megawatt werd uitgezonden, met Digitenne is het nu nog naar 10 kilowatt (bron: Wikipedia). Het doel van die 1 megawatt was een heel sterk signaal te genereren zodat de ruis die je met AM overal in je beeld ziet verhoudingsgewijs heel weinig was. Met digitale modulatie hoeft het signaal alleen nog maar boven de ruis uit te komen, de ruis zelf is niet langer hoorbaar. De bandbreedte is evenwel precies gelijk aan de analoge tijd.

Ook voor een analoge AM-radiozender is een vermogen van 100 kilowatt, soms zelfs 500 kilowatt niets bijzonders. Zo'n bandje is maar 4,5 KHz breed, maar omdat je alle ruis hoort, wilt je die zo goed als mogelijk is naar de nul drukken.
Radio signalen :-)
En heel lang wachten. Communicatie op die afstanden gaat niet zo snel.

Communicatie met sonde op 17 miljard kilometer:
17.000.000.000km / 300.000km/s (snelheid van het licht en dus ook radiogolven in de ruimte)
= 56667 seconden = 15.74 uur = 15 uur en 44 minuten en 24 seconden enkele reis.

Dus je stuurt nu (21-08-17 19:25) een bericht naar de sonde en komt op 23-08-17 12:15 terug om het antwoord te bekijken
Ik denk dat je de terug kom tijd nog wel iets verder de toekomst in mag plannen.
  • communicatie ging bij Jupiter nog met 115k maar wordt lager met toe nemende afstand en zou als ik goed gok nu met 80k of minder kunnen gaan.
  • Voyager 2 vliegt bij ons weg dus die afstand en daarmee wordt te terugkomst tijd ook opgeschoven (hij vliegt met 63.692kmh bij de zon vandaan)
  • Terug gekomen bericht is ook weer in een lagere bit rate dus duurt het even voor het hele signaal binnen is en gedecodeerd
Het zou me niet verbazen als die terug komst bericht zeg een 5min later komt.
Ik ging even er vanuit dat de sonde direct iets terug stuurt zodra die wat ontvangt. Als het signaal er 15.74 uur over doet, doet het er de volgende keer ongeveer 3 seconden langer over. Deze extra tijd neemt steeds toe omdat de sonde steeds verder weg gaat.
Het zal best een poosje duren voordat je een foto binnen hebt.
In de basis dezelfde techniek(en) als op aarde, maar dan met wat meer geduld.
Dit is een leken vraag. Maar hoe komen ze nog precies aan hun stroom? Ze zijn te ver weg voor zonne-energie en 40 jaar oude panelen zijn niet te vergelijken met huidige space tech.

Een nucleaire reactor zou na 40 jaar in de ruimte toch ook wel over zijn hoogtepunt zijn?
Ze hebben allebei een nucleaire batterij, een RTG. Volgens de Voyager 2 wiki pagina zit deze inderdaad wel bijna aan z'n limiet:
The spacecraft was built with 3 Multihundred-Watt radioisotope thermoelectric generators (MHW RTG). Each RTG includes 24 pressed plutonium oxide spheres and provides enough heat to generate approximately 157 watts of power at launch. Collectively, the RTGs supply the spacecraft with 470 watts at launch and will allow operations to continue until at least 2020.
Plasma is niet d 4e "toestand", maar de meest bekende van de "nieuw" ontdekte aggregatietoestanden. In totaal zijn er al 9:
gas (g)
vloeistof (l)
vaste stof (s)
glas
plasma (p)
vloeibaar kristal (LC)
Bose-Einsteincondensaat (BEC)
tripelpunt
quark-gluonplasma (QGP)
https://nl.wikipedia.org/wiki/Aggregatietoestand
Uit je eigen bron:
Plasma wordt vaak de vierde aggregatietoestand genoemd
;)
waar zegt de artikelschrijver dat de vierde de laatste is, nergens toch??? en jah, voor zover ik weet is plasma de vierde, aangezien die als eerste ontdekt is naast de drie klassieke toestanden... dat men er ondertussen nog meer heeft beschreven (zeker met quantum mechanica erbij) is redelijk te verwachten..
Ik heb wat problemen met het benoemen van glas en tripelpunt als aparte aggregatietoestanden.
Glas is een vaste stof met een bijzondere kristalstructuur (eigenlijk structuurloos of amorf), maar nog steeds een vaste stof.
Het tripelpunt is het punt waarbij druk en temperatuur zodanig zijn dat een stof vast, vloeibaar of gasvormig kan zijn. Maar de stof is onder die omstandigheden f vast f vloebaar f gasvormig en niet een schimmige toestand daartussenin. Wanneer je een container van een stof op het tripelpunt hebt, kan die container tegelijkertijd zowel gas, druppels en vaste deeltjes hebben, maar dan nog heeft de stof die drie toestanden en niet een tussenvorm. Maar in een container zullen de omstandigheden meestal een fractie afwijken van het ideale tripelpunt, waardoor alle stof in n fase voorkomt.
Nasa had in hun wildste dromen nog niet bedenken dat Voyager 1-2 na 40 jaar nog zo goed zouden werken (of zelfs maar heel bleven).

Benieuwt wat er allemaal voor Data verzamelt is wanneer Vger weer terug komt ;)
2025 zal naar alle waarschijnlijkheid het einde zijn van de 2 sondes.
NASA schatte in, dat ze het radiocontact met de sondes ergens tussen 2020 en 2025 gaan verliezen.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Voyagerprogramma
En over 100 jaar (science-fiction gedachte) hebben we beide sondes ingehaald en er een museum omheen gebouwd.
Of ze zijn verder gevolueerd en scheppen hun eigen universum...😎
zou hij zichzelf al V'ger genoemd hebben of is het daar nog te vroeg voor :)
Was dat niet Voyayer 6? ;)
Ik heb even zitten lezen over plasma maar ik begrijp de context van interstellaire ruimte niet. Waarom zou daar plasma zijn (ik ben een leek hoor)?
Ik ben ook geen expert, maar het zal of de zonnewind zijn, of UV straling.
Wat als we nu terug een sonde in dezelfde richting sturen? Hebben we dan een range extender voor het signaal en zouden we de Voyagers dan langer in gebruik kunnen houden?
Interessante vraag, waarop ik het antwoord ook wel wil weten.
Neen. Communicatie gaat verloren omdat ze geen stroom meer hebben, niet omdat de afstand te groot wordt.
Dat noem ik pas een computer,40 jaar bolt die al.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone X Google Pixel XL 2 LG W7 Samsung Galaxy S8 Google Pixel 2 Sony Bravia A1 OLED Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*