Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
×

Help Tweakers verbeteren

Ben je op zoek naar een baan in de IT? Help ons dan mee de website van Tweakers te verbeteren en geef je op voor ons onderzoek in Amsterdam. Het duurt een uurtje en als dank ontvang je een VVV bon van 40 Euro. Reis-/parkeerkosten worden ook vergoed. We sturen je een bericht als je geselecteerd bent.

Aanmelden

NASA: nieuwe data lijkt te bevestigen dat Voyager 2 interstellaire ruimte nadert

Voyager 2 lijkt na 41 jaar toch echt genoeg van ons zonnestelsel te hebben. De NASA heeft nieuwe aanwijzingen ontvangen die lijken te bevestigen dat de ruimtesonde de interstellaire ruimte nadert, het deel van een sterrenstelsel waar zich geen sterren en planetenstelsels bevinden.

De NASA meldt dat het nieuwe data heeft ontvangen afkomstig van de Low Energy Telescope, een onderdeel van het Cosmic Ray Subsystem-instrument aan boord van de Voyager 2. Uit de data blijkt dat sinds november het aantal gedetecteerde laagenergetische deeltjes enorm is gedaald. Dat wijst erop dat Voyager 2 de interstellaire ruimte aan het naderen is, omdat deze deeltjes in principe binnen de heliosfeer ontstaan. De sonde bevindt zich waarschijnlijk in de buitenste laag van de heliosfeer, waar de zonnewind wordt afgeremd door de druk van interstellair gas.

Voyager 1 bevindt zich al jaren in de interstellaire ruimte en bij deze ruimtesonde was eenzelfde patroon zichtbaar: zodra de heliopauze werd bereikt, daalde het aantal laagenergetische deeltjes aanzienlijk, totdat ze bij het betreden van de interstellaire ruimte helemaal niet meer gedetecteerd werden. Bij Voyager 2 is dat nulpunt nog niet bereikt, maar de daling wijst erop dat de sonde dicht bij de heliopauze komt. De heliopauze is de grens tussen de heliosfeer en de interstellaire ruimte. In oktober meldde de NASA al dat Voyager 2 waarschijnlijk in de buurt van de de heliopauze kwam. Er was namelijk een stijging van de kosmische straling waarneembaar, snel bewegende deeltjes die van buiten het zonnestelsel komen.

Zodra de interstellaire ruimte wordt bereikt is de missie van de Voyager 2 nog niet voorbij; er worden dan metingen van de dichtheid en temperatuur van het aanwezige plasma verricht. Plasma is naast vast, vloeibaar en gas de vierde aggregatietoestand.

Voyager 2 werd in 1977 gelanceerd en bevindt zich op dit moment op een afstand van bijna 17,9 miljard kilometer van de aarde. De sonde werd de ruimte ingestuurd om de planeten Neptunus en Uranus te bestuderen. Ook werd Saturnus bezocht. Voyager 1, die enkele weken later dan Voyager 2 werd gelanceerd, zit sinds 2012 in de interstellaire ruimte. Deze sonde bevindt zich momenteel op een afstand van 21,6 miljard kilometer van de aarde.

Grofweg de locaties van Voyager 1 en Voyager 2 - Afbeelding: NASA/JPL-Caltech

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

16-11-2018 • 17:16

96 Linkedin Google+

Reacties (96)

Wijzig sortering
Best wel indrukwekkend voor menselijke maatstaven die afstand, maar op galactische schaal is hij nog niet eens onze achtertuin uit :)

Voyager 2 is niet specifiek gericht op een bepaalde ster, maar in zo'n 40.000 jaar bereikt hij bijvoorbeeld pas het volgende sterrenstelsel (Ross 248), welke hij tot op 1.7 lichtjaar afstand zal naderen. Ervan uitgaande dat hij onderweg niets tegenkomt wat hem van baan verandert, of hem zal vernietigen natuurlijk.

De verwachting is overigens dat hij nog tot rond 2025 aan stroom heeft en kan communiceren met de aarde. Na die tijd is het over, uit en sluiten wegens stroomgebrek...
Best wel indrukwekkend voor menselijke maatstaven die afstand, maar op galactische schaal is hij nog niet eens onze achtertuin uit :)
Voor de beeldvorming:

Het licht zou er slechts een kleine 17 uur over doen om beide voyagers in te halen. Om vervolgens door te reizen naar de dichtstbijzijnde ster ( Proxima Centauri ) doet het daar 4,2 jaar over. Ons sterrenstelsel ( de melkweg ) is ongeveer 200.000 lichtjaar breed. Om naar het dichtbijzijnste sterrenstelsel ( Andoromeda Nevel ) te komen doet het licht daar tussen de 2.4 en 2.9 miljoen lichtjaar over.
De verste voor ons nog zichtbare sterren staan op ongeveer 13,4 miljard lichtjaar van ons vandaan.

Over nietig gesproken... _/-\o_
Buiten enkele naburige sterrenstelsels die onderdeel uitmaken van de Lokale Groep waarvan Andromeda en de melkweg de grootste zijn is lastig om ooit nog andere sterrenstelsels dan deze te kunnen bereiken met een ruimteschip. Op die afstanden krijgt de uitdijing van het heelal geleidelijk aan de overhand en legt zwaartekracht het daartegen af. Dus bij de verste sterren zal nooit een ruimteschip kunnen arriveren. Ook niet als we er vandaag nog een met de lichtsnelheid naartoe schieten. En de tijd werkt ook tegen ons. Het aantal mogelijke reisbestemmingen in het waarneembare universum neemt bij iedere seconde die verstrijkt met zo'n 300.000 sterren af lees ik net ergens.
Jouw opmerking begreep ik niet helemaal. Na wat Googlen kwam ik op https://briankoberlein.co...dible-shrinking-universe/ die wat duiding geeft aan bericht hierboven.
Mind = blown.
Dat is een interessante link! Weer een nutteloos feitje erbij in mijn hersenpan, dankjewel! :9
Stiekem wel een beetje jammer, de gedachte dat we nooit het volledige universum zullen kunnen bereiken. (Mochten we ooit technologisch geavanceerd zijn om in de buurt van de lichtsnelheid te reizen)
Als het heelal inderdaad uitdijd(?) waarin doet het dit dan? Leuke vraag wel vind ik.
Hier is het antwoord:
https://www.youtube.com/watch?v=HzAJa8tIhtQ

Quote onder het filmpje:
Dus jij vond het heelal al indrukwekkend groot? Terwijl je dit college kijkt is het heelal nog veel verder uitgedijd! Sterrenkundige Ralph Wijers doet je even elke vorm van tijd en ruimte vergeten en maakt je duidelijk waarin dat heelal dan precies uitdijt. Spannend!
"Klontjes maken in heelal terwijl het uitdijt, zo werkt dat dus!"

Ik wil beslist niet wijzer lijken dan dat ik ben, maar ben ik nu de enige die dit een veel te kinderlijke uitleg vind zoals gegeven in de video link hierboven?

Deze video: https://www.youtube.com/watch?v=i2FNh6vIn8Y heeft mij toch wel anders over dit soort materie laten nadenken.. (eerste 1 minuut 40 moet je even skippen, soort van reclame)

[Reactie gewijzigd door Liberteque op 17 november 2018 11:01]

Tsjaa...het is een heel toegankelijke uitleg. En dan moet je hele simpele voorbeelden gebruiken, want het gros van de mensen heeft geen behoefte aan de wetenschappelijke taal die nodig is voor een uitputtende uitleg. Maar ze willen wel een bepaald begrip hebben over hoe het in elkaar zit. En dan kom je hiermee. Het maakt ook helemaal niet uit welke metafoor je gebruikt, als mensen het maar snappen en lang genoeg geboeid blijven om de hele uitleg bij te wonen.
Ik kan bv dat hele populaire gedoe van 'One Strange Rock' niet aanzien. Veel en veel te popie. Maar blijkbaar zijn er heel veel mensen die het wél interessant vinden en zo weer wat leren. Dat is winst. Want verwachten dat iedereen 'A history of time' gaat lezen is teveel van het goede.
Normaal gesproken wel, maar op Tweakers verwacht ik iets meer.. het kan ook aan mijn verwachtingspatroon liggen dat ik denk dat hier een bovengemiddeld denkvermogen aanwezig is..
vage dubbelpost

[Reactie gewijzigd door mphilipp op 17 november 2018 19:16]

Idd , dat is altijd de vraag hee met onze logica :)
Agree

Kan je niet modificeren, maar +2 voor de verdieping
Ik doe er nog maar even een schepje bovenop. Het totale aantal sterrenstels zit nu op minimaal 2000 miljard. Waarbij ieder sterrenstelsel tot wel 1000 miljard sterren heeft waarvan de meeste sterren ook weer planeten hebben. Alleen al in ons sterrenstelsel moeten er belachelijk veel planeten zijn die op juiste plek staan tegenover de zon dat er vloeibaar water aanwezig is of kan zijn. Ga je dan van dit sterrenstelsel kijken naar de hoeveel er totaal minimaal zijn maakt dat de kans op ander leven voor mij persoonlijk zo goed als zeker. Als er hier leven is dan kan het toch niet anders dat met zo enorm veel andere planeten dit de enige plek is waar leven is ontstaan.
Ik denk dat de definitie van “leven” relatief is? De kans dat exact dezelfde sequentie in evolutie gebeurd is met exact dezelfde moleculen aanwezig, maakt het weer minder waarschijnlijk denk ik?
Tenzij het universum oneindig groot is. Dan moet het meerdere keren voorkomen.
Als het universum oneindig groot is en het dijt uit met een snelheid groter dan die van het licht dan is de overtreffende trap: oneindig grootst wel op zn plaats. Maar ja blijft ook de vraag staan, waar dijt het dan in uit? Die ruimte is kennelijk nog oneindiger.. _/-\o_ 8)7
Getallen optellen kan eindeloos, daarom zijn alle mogelijke even getallen eindeloos, ook alle oneven getallen zijn eindeloos. Maar als je alle even en oneven getallen bij elkaar opgeld zijn er 2x zo veel mogelijkheden. Ondanks dat even of oneven eindeloos is, zijn alle gehele getallen 2x zo groot. De ene eindeloosheid is groter dan de andere eindeloosheid ondanks dat ze beide eindeloos zijn.

Al denk ik zelf dat het universum wel een einde heeft aan formaat, dat je op een gegeven moment alleen maar onbereikbare eindeloze leegte hebt waar geen enkel deeltje/object snelheid genoeg kan hebben om in te verdwijnen. Als een object die eindeloze leegte ingaat zal die uiteindelijk, hoe ver weg hij ook is, een keer overmeesterd worden door de aantrekkingskracht van het universum en terug keren. Al duurt het misschien meer dan millenniums voordat die aantrekkingskracht de koers van het object omgedraaid heeft. Omdat de leegte eindeloos is zullen die deeltjes misschien best ver rijken in verhouding tot het formaat van het universum, maar uiteindelijk zal er een eindeloos onbereikbaar gebied aan leegte zijn en is het universum eindig groot.
Dit is wat ik denk. Of het formaat van het universum momenteel groeit/krimp daar compleet los van.

[Reactie gewijzigd door Musical-Memoirs op 17 november 2018 13:51]

Getallen optellen kan eindeloos, daarom zijn alle mogelijke even getallen eindeloos, ook alle oneven getallen zijn eindeloos. Maar als je alle even en oneven getallen bij elkaar opgeld zijn er 2x zo veel mogelijkheden. Ondanks dat even of oneven eindeloos is, zijn alle gehele getallen 2x zo groot. De ene eindeloosheid is groter dan de andere eindeloosheid ondanks dat ze beide eindeloos zijn.
Nee hoor, het aantal even getallen is even groot als het aantal natuurlijke getallen als het aantal gehele getallen. Dit omdat je een mapping kan maken tussen de oneindige reeksen. De verzameling reële getallen is wél groter dan bovenstaande verzamelingen.
Bij reële getallen zijn er meer getallen tussen 0 en 1 dan dat er natuurlijke getallen zijn.

Je kan zelfs niet tot aan 1 tellen.
Je geraakt zelfs niet aan 0.1
Je krijgt er altijd nog een aantal nullen bij 0.00000001
Waar de ruimte in uitdijt. Wss een antwoord dat we niet gaan krijgen.
Als het universum oneindig groot is, komt het niet zomaar meerdere keren voor. Dan komt het oneindig vaak voor, maar ook in oneindig veel variaties, die ook weer oneindig vaak voorkomen...
De mens bestaat waarschijnlijk doordat de Aarde miljoenen zoniet miljarden jaren een bijzonder stabiel klimaat heeft gehad. Daarmee bedoel ik dat onze planeet altijd vloeibaar water heeft gehad, goed beschermd is geweest tegen kosmische straling en zeer weinig gebeurtenissen heeft meegemaakt met wereldwijd catastrofale gevolgen. Ondanks deze enorme stabiliteit heeft het vele mijarden jaren geduurd voordat er een soort kwam zoals wij die technologie begon te ontwikkelen waarmee je contact zou kunnen leggen met buitenaards leven. Het probleem is daarom dat intelligent leven niet alleen door ruimte wordt gescheiden maar ook door tijd. Het kan best dat de Melkweg overal lichtpuntjes van intelligent leven kent maar dat die door de miljarden jaren heen niet overal tegelijk gingen branden en weer uitdoofden. Misschien ontstaat er op alle planeten bij elkaar waar leven mogelijk is binnen de Melkweg gemiddeld elke 1 miljoen jaar een samenleving met het niveau van de onze die het dan ongeveer 100.000 jaar volhoudt. Als er dan binnen elke periode van 1 miljoen jaar hooguit een handvol zijn binnen de Melkweg dan is de kans nagenoeg 0 dat er ooit door 2 van die samenlevingen contact wordt gelegd.

Misschien is het nog veel dramatischer en ontstaat er slechts intelligent leven in 1 op de zoveel sterrenstelsels. Dit is niet vergezocht als we nogmaals de Aarde nemen als uitgangspunt en de ongelofelijke toevalligheden die ervoor nodig zijn plus de miljarden jaren om uberhaupt intelligent leven mogelijk te maken. Niemand die het weet maar uitsluiten kunnen we het zeker niet. Al was het maar omdat het de perfecte uitleg is waarom we nog steeds geen signalen hebben kunnen oppikken.

[Reactie gewijzigd door rpfs79 op 18 november 2018 09:30]

Het klopt natuurlijk wel wat je zegt, aan de andere kant zei ik leven en niet intelligent leven :)

Wat betreft intelligent leven is het denk ik heel lastig om hier iets over te zeggen. Je weet niet of wij de enige in de melkweg zijn of dat er nog 3 andere beschavingen zijn. Signalen oppikken als er een beschaving aan de andere kant van de melkweg zit is ook niet te doen. Ben het wel met je eens dat het aantal beschavingen in de melkweg waarschijnlijk dichterbij de 1 zit dan bij de 50. Los van dat denk ik dat het met totaal 2000 miljard sterrenstelsels wel goed zit met het leven in het universum, alleen het tegenkomen is een ander verhaal.
Om de Voyager 2 dan weer in perspectief te plaatsen:
Stel het object is 40 jaar geleden vertrokken met een constante snelheid van de aarde en heeft nu 17,9 miljard kilometer afgelegd, dan is de snelheid zo'n 51050 km/uur ~ 14180 m/s. De lichtsnelheid is ongeveer een factor 21141 groter dan dat. Dus de Voyager 2 zal, mits het dichtstbijzijnde sterrenstelsel 2,4 miljoen lichtjaar van ons af ligt, zo'n kleine 51 miljard jaar nodig hebben om daar te komen.
LOL, het universum is ~ 14 miljard jaar jong. Over ~ 41 miljard jaar zullen de sterrenstelsels vast niet meer op dezelfde plek staan als nu en kan het dus zomaar zijn dat de 51 miljard jaar eigenlijk 75 miljard jaar is voordat de Voyager daar aankomt :)
Nee: veel minder.
De Melkweg en de Andromeda komen met een rotgang op elkaar af en zullen t.z.t. samensmelten.
Tegen die tijd is de zon al lang nova gegaan, dus die lichtshow gaat aan ons voorbij.
Tegen die tijd is de zon al lang nova gegaan, dus die lichtshow gaat aan ons voorbij.
De zon gaat niet (super)nova, daar is hij veel te klein voor. Onze zon zal eerst een rode reus worden, en daarna krimpen tot een rode dwerg of een witte dwerg (daar zijn de meningen nog over verdeeld).
Het opzwellen tot een M-klasse ster (a.k.a. Rode Reus) is nova: de lichtsterkte neemt immers enorm toe.
De zon is te klein om iets anders te worden dan een witte dwerg, maar nova gaan doet hij zeker wel.
Als we het zolang volhouden dan is de kans groot dat we allang manieren hebben gevonden om een hele tijd zonder ster te overleven, bijv op een generatieschip dat naar een nieuwe Aarde reist om daar een kolonie te stichten. Bij een andere ster dus. En wellicht is het puur voor de overleving al voldoende om naar een planeet te verhuizen die wat verder van onze zon hangt. Als de zon een rode reus wordt dan kan het op bijv een maan van Jupiter wel eens lekker behaaglijk worden. 8-)
Nee het zichtbare universum is 14 miljard jaar jong, wat daar buiten ligt kan nog veel ouder zijn. Maar dat zullen we nooit kunnen zien helaas.
Ik vind het nog een stuk indrukwekkender dat hij na al die tijd nog steeds functioneert en we de contact me hebben of in elk geval berichten van ontvangen.

'77 is ruim voor de tijd van de home computer! Knap hoor van NASA!
"Over en sluiten" is mijns inziens iets wat te sterk uitgedrukt: Het apparaat functioneert dan nog gewoon, communicatie ermee is onmogelijk lang voordat het ding daadwerkelijk stilvalt. Als betrouwbare communicatie niet meer lukt is nog geruime tijd de draaggolf te detecteren en ook dat kan nog interessant zijn om te volgen.
"Over en sluiten" is mijns inziens iets wat te sterk uitgedrukt: Het apparaat functioneert dan nog gewoon,
Nee, helaas niet....

Van de wiki-pagina
2025 or slightly afterwards: Can no longer power any single instrument
Na 2025 (of kort erna) werkt er dus helemaal niets meer aan boord. Vanaf 2020 moeten ze ook al drastische maatregelen nemen (power sharing tussen instrumenten), en veel instrumenten zijn sowieso allang uitgeschakeld (of defect)

Staat ook gewoon op de NASA-website: https://voyager.jpl.nasa.gov/mission/did-you-know/
Barring any serious spacecraft subsystem failures, the Voyagers may survive until the early twenty-first century (~ 2025), when diminishing power and hydrazine levels will prevent further operation. Were it not for these dwindling consumables and the possibility of losing lock on the faint Sun, our tracking antennas could continue to "talk" with the Voyagers for another century or two!

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 16 november 2018 17:54]

De informatie op Wikipedia is waarschijnlijk iets verouderd. In deze lezing uit 2017 werd na afloop de vraag gesteld:

https://www.youtube.com/w...ntinue=3588&v=nPSQcXs3DJI

Daar wordt 2030 als datum genoemd wanneer het laatste instrument uitgeschakeld wordt.
1.7 lichtjaar? Moet dat niet wat verder zijn?
Uit je bron blijkt een afstand van 10.3 lichtjaar :
Ross 248, also called HH Andromedae or Gliese 905, is a small star located approximately 10.30 light-years (3.16 parsecs)[9] from Earth in the northern constellation of Andromeda.
Ik bedoel dus dat Voyager zal passeren op 1.7 lichtjaar van Ross-248, ik zeg dus niet dat Ross-248 op 1.7 lichtjaar van de aarde staat.

Zoals de wiki van Voyager 2 ook aangeeft:
in roughly 40,000 years it should pass 1.7 light-years from the star Ross 248.[
Ervan uitgaande dat hij onderweg niets tegenkomt wat hem van baan verandert, of hem zal vernietigen natuurlijk.
De interstellaire ruimte is leeg, erg leeg. De kans dat hij iets tegenkomt in de komende 40.000 jaar is vele malen kleiner dan dat hij wat was tegengekomen in de afgelopen 40 jaar.
Op galactische schaal is hij nog niet eens de drempel over, maar desalniettemin ontzetten indrukwekkend inderdaad dat we zo ver zijn. Helaas is dit alleen het meest haalbare gezien er inderdaad niets in de buurt is. Alles is lichtjaren ver weg (meestal zelfs duizenden), maar zelfs als we daar komen is de communicatie weer een probleem, gezien die ook niet echt sneller dan het licht gaat.

Maar er is gelukkig nog zat interessants in onze woonkamer te zien, en Mars word toch wel langzaam aan een realiteit. Dat word dan hopelijk toch het Neil Armstrong moment van onze generatie: first man on Mars!
Onjuist. Over 40.000 jaar is hij nog steeds in hetzelfde sterrenstelsel. Je bedoelt in het volgende zonnestelsel/planetenstelsel. Het sterrenstelsel, de Melkweg, daar zal die nog miljoenen jaren in rondzweven. Hoe ver de dichtsbijzijnde sterrenstelsel is, is voor ons bijna niet te bevatten. En dan zijn er daar ook nog eens honderden miljarden van.

[Reactie gewijzigd door Jashhh op 16 november 2018 20:41]

Hoe pikt NASA die signalen eigenlijk op. vind ik eigenlijk nogal knap. Een bericht er naar toe zenden is waarschijnlijk onmogelijk.
Het oppikken gebeurt door het Deep Space Network, een netwerk van schotelantennes op drie locaties op aarde: Goldstone, Madrid en Canberra. Iedere locatie heeft een 70m schotel en één of meerdere 35m schotels. Voor de Voyagers worden de schotels van 70m gebruikt.

De Voyagers sturen voortdurend de gegeven van de meetinstrumenten naar de aarde. Er wordt evenwel niet voortdurend geluisterd, de Voyagers hebben een lage prioriteit, als een ander project ze nodig heeft, krijgt dat voorrang. Desondanks richt ongeveer eens per week een schotel zich op de Voyagers en registreert de gegevens.

Het actief zenden van commando's naar de ruimtesondes gebeurt ook met de 70m schotels, die gaan dan op maximaal zendvermogen. Dat gebeurt sporadisch, zeg enkele malen per jaar.
Er wordt nog steeds gecommuniceerd, in beide richtingen. Zie bijvoorbeeld dit bericht uit 2017. Daar hebben ze commando's gestuurd om de thrusters van de Voyager 1 weer af te vuren, voor het eerst in 37 jaar tijd. Zal voor de Voyager 2 niet anders zijn.

Als je op deze site kijkt, zie je dat de communicatietijd tot Voyager 2 nu 16.5 uur bedraagt, enkele reis (dus dubbel dat voor een retour-signaal). Voor Voyager 1 is dat 20 uur, enkele reis.
Ik vraag mij af hoelang het duurt voordat data die door Voyager verzonden wordt, hier op aarde is . . .
Communicatie met Voyager 1 doet er 20 uur over.
Communicatie met Voyager 2 doet er 16.5 uur over.

Beiden is dus één kant op, dus een retour-connectie duurt respectievelijk 40 en 33 uur.

Zie https://voyager.jpl.nasa.gov/
Al bijzonder dat wij vanaf aarde tot daar nog kunnen communiceren, maar echt ongelofelijk dat de voyager vanaf daar de aarde nog weet te bereiken.
Bijzonder gaaf om te zien, zo'n klein en simpel object dat toch een enorm afstand aflegt. Ondertussen word er een hoop informatie verzameld die, hopelijk, zeer nuttig kan zijn voor toekomstige onderzoeken.

Zijn de huidige satellieten die richting planeten gestuurd zijn ook van plan om voorbij ons zonnestelsel te vliegen?
Zijn de huidige satellieten die richting planeten gestuurd zijn ook van plan om voorbij ons zonnestelsel te vliegen?
Niet allemaal, maar een aantal wel. Zo is New Horizons (gelanceerd in 2006, en die Pluto bestudeerd heeft) ook onderweg naar de heliosfeer om daar onderzoek te gaan doen, als hij dan nog functioneert uiteraard. De verwachting is dat die in 2038 zal arriveren daar.
Op Nieuwjaarsdag 2019 krijgen we nog een toegift van New Horizons: Asteroide 2014 MU69 wordt dan voorbij gevlogen. Mogelijk krijgen andere TNO's ook nog bezoek.
Bijzonder gaaf om te zien, zo'n klein en simpel object dat toch een enorm afstand aflegt.
Wellicht simpel vergeleken met huidige techniek maar de twee probes waren indertijd echt state-of-the-art. Er was veel commentaar indertijd dat ze beter wat meer 'betrouwbare' techniek konden gebruiken. NASA besloot echter een risico te nemen dat spectaculair goed uitgepakt heeft.

Op Tweakers is er nog wel eens commentaar op NASA (ouderwets, duur, langzaam etc) er word er vergeleken met firma's als SpaceX maar die staan op de schouders van de absoluut fantastische ingenieurs van NASA.
De techniek is verouderd, maar dat ze na 41 jaar nog werken, en behoorlijk goed ook, is een klein wonder. Respect voor de ontwerpers _/-\o_
Jaja - built to last. Dat zijn we niet meer gewend in deze tijd!
@wildhagen Weet jij toevallig ook waarom het gebied binnen de termination shock cirkelvormig is en de heliosfeer op deze afbeelding juist ellipsvormig?
@wildhagen Weet jij toevallig ook waarom het gebied binnen de termination shock cirkelvormig is en de heliosfeer op deze afbeelding juist ellipsvormig?
Ellipsvormig is al weer achterhaald. Men denkt tegenwoordig meer aan croissant-vormig.
Nee geen idee, maar er is ook nogal wat onenigheid over dit onderwerp onder wetenschappers, zie ook de link die @Euronitwit boven me noemt.
Als je al deze cijfers op je laat inwerken, dan zijn we ook maar heel klein hier op aarde. Indrukwekkend hoor.
Als je graag jezelf nietig wilt voelen, er staat op Wikipedia een mooi plaatje van de positie van aarde in het observeerbaar universum.

Mooi materiaal om een existentiële crisis mee te creëren, maar van de andere kant ook weer mooi om te weten dat we nog zat niet weten (en waarschijnlijk ook nooit zullen weten).
De eerste astronaut die zich tot buiten de heliosfeer zou wagen, moet wel stalen ballen hebben.
Eerst maar es een paar honderd jaar proberen of we binnen ons zonnestelsel durven rond te vliegen.
Wat zou er fundamenteel anders zijn dan ? Er is juist minder risico op collitions met ruimtepuin.
Het is alsof je van het pierenbadje overgaat naar de diepe oceaan. Geen grond meer onder je voeten en een teringeind om terug te zwemmen. Je bent in de big beyond.
Maar inderdaad, weinig risico op botsingen.
Voor zover ik begrijp houdt de heliosfeer een hoop kosmische straling tegen. Vergelijk het een beetje met het magnetisch veld van de aarde wat tegen de zonnewind beschermt. Je moet dus wel heel zeker zijn dat je afdoende bescherming hebt, want als er iets mis is ben je niet met een paar uur terug.
Denk dat loden ballen beter helpen, kosmische straling enzo :P
Dor de zon zitten we eigenlijk in een soort van luchtbel als ik het goed begrijp, wel bijzonder.
wat onze aarde met de magneetsfeer doet om ons te beschermen tegen straling van de zon, doet de zon dat om ons te beschermen te kosmische straling, maar dan op een grotere schaal
Hoe wordt data van de Voyagers naar aarde gestuurd? Gaat dat met licht? Hoe lang doet die data er over en hoe krijgen ze het voor mekaar om dat zo gericht te sturen?
De aanname met de minst extra nieuw aan te nemen assumpties bedoel je.

Heb je wel eens navigatie aangehad in je auto?

Ok.
Bewijzen dat GPS op sattelieten werkt. Hmm dat is niet eenvoudig zo voor een simpele hollander zo even na enen. In elk geval: het filmpje van de sattelieten die rond de aarde draaien heb ik. Honderden keren gefotografeerd, om precies te zijn - ik ben amateur astrofotograaf en geloof me: die dingen herken je goed op je foto. Je ziet ze met het blote oog ook vliegen, trouwens. Moet je even die conspiracy Youtube-video's even uitzetten en naar buiten gaan (dat is aan de andere kant van de deur).

Wel heel interessant, dit soort doorgeslagen wantrouwen.

Hoe zou GPS anders werken? ;-) Ik ben dan wel benieuwd hoe jij verklaart dat het signaal slechter is onder het dak van een parkeergarage waar je wel horizontaal zicht rondom heb
het filmpje van de sattelieten die rond de aarde draaien heb ik. Honderden keren gefotografeerd, om precies te zijn - ik ben amateur astrofotograaf en geloof me: die dingen herken je goed op je foto.
Laat maar zien, ik ben benieuwd.
Wel heel interessant, dit soort doorgeslagen wantrouwen.
Net zo interessant als blind vertrouwen zou ik zeggen.
Hoe zou GPS anders werken? ;-) Ik ben dan wel benieuwd hoe jij verklaart dat het signaal slechter is onder het dak van een parkeergarage waar je wel horizontaal zicht rondom heb
Zendmasten, ze staan overal. https://www.howtogeek.com...s-how-gps-actually-works/ Zie het stukje onder "Alternatives to GPS".
Nouja, blind vertrouwen hoeft nou ook weer niet (touche :) ) maar een beetje vertrouwen kan ook geen kwaad en is in heel veel gevallen ook wel terecht hoor. Jij bent zelf vermoedelijk ook wel te vertrouwen en ik denk dat je er wel van uit mag gaan dat er toch heel erg veel mensen / ambtenaren zijn die net zoals jij ook best te vertrouwen zijn.

Interessant idee van de zendmasten als alternatieve verklaring. Ik ben lang werkzaam geweest als stuurman, en wij voeren geregeld enkele tientallen of soms honderden kilometers uit de kust. Binnen enkele kilometers hadden de telefoontjes geen bereik meer. Even later waren de zendmasten door de kromming van de aarde (als je daarin gelooft tenminste?) echt uit het zicht verdwenen en had je dus geen bereik. Even werkten we nog met Decca / Loran, maar toen kocht mijn schipper ergens jaren negentig een handheld garmin GPS receiver.

Hoe verklaar je dat dit apparaat het goed deed op zee, 80km uit de kust?
Denk je dat dit apparaat destijds ook contact maakte met zendmasten?
Ik ben niet al te bekend met GPS technologie maar het lijkt me dat die Garmin gewoon een betere kwaliteit receiver had. Technologie wordt nou eenmaal beter met de tijd. Trouwens, ik ben nog steeds benieuwd naar die foto's en video's van satellieten, heb je daar links naar?
Is goed. Heb een foto geupload die ik een paar jaar geleden naam van een sterrenstelsel. Het is een single shot dus je ziet niet veel - detail komt door tientallen of honderden van dit soort foto's te stacken. Hij zit een beetje linksboven - ik had in die tijd nog niet de middelen om objecten goed te centreren en was al blij dat ik ze erop had staan. Anyway: onderin een onvervalst sattelietspoor - die had je waarschijnlijk ook met het blote oog goed kunnen zien. De opname is van 12 okt 2015 00:39 genomen boven utrecht dus je kan nazoeken om welke satteliet het ging, die banen zijn allemaal bekend. Kijk bijvoorbeeld op stellarium.org voor een goed planetarium. Belichtingstijd was 90 seconden. De sterren zijn geen strepen omdat de foto genomen is vanaf een Skywatcher HEQ5-Pro, een equatoriaal volgstatief dat de beweging van de aarde opvangt en de sterren dus in beeld houdt.

https://tweakers.net/ext/f/ua77l3Jgvl3vx8gGrFdFn4BG/full.jpg

[Reactie gewijzigd door Znorkus op 20 november 2018 00:52]

Een streep op een foto van de lucht bewijst niks. Hoe weet je dat dat een satelliet is? Zou net zo goed een vliegtuig/helikopter/drone kunnen zijn. En waarom is er maar 1 te zien? Zouden dat er geen tientallen moeten zijn? Als NASA/ESA foto's van Jupiter en andere planeten kunnen maken, waarom maken ze dan geen duidelijke foto's of video's van de duizenden satellieten die in een baan om de aarde draaien? Of waarom zie je ze niet op timelapses van de aarde vanuit de ruimte? Of op wat voor één ruimte-video of foto dan ook?

Waarom zijn er geen echte foto's of video's van wat er op deze 'artist's impression' te zien is?
https://3c1703fe8d.site.i...res/2015/whatcanwedow.jpg

De 'ruimte' zoals wij die kennen houdt het niet lang vol tegen vragen zoals deze. Ik heb nog geen media van de ruimte gezien die antwoorden geeft zonder vragen te genereren. Ze kloppen nooit met wat de theorieën of interpretaties zeggen.
Vliegtuigen, helicopters, en drones vliegen niet volgens vooraf opgestelde en tot op de arcseconde nauwkeurig in online planetaria voorspelde banen langs de hemel.

Voor elk van je vragen is er een logisch en reeeel antwoord. Wil er best de tijd voor nemen. 1 voorbeeld: je ziet maar 1 satteliet hier rondvliegen omdat 1] dit een 700mm opname focal length is en dus maar een piepklein stukje van de hemel 2] beperkte belichtingstijd 3] lang niet elke satteliet op de juiste hoek op dat moment door het zonlicht beschenen wordt.

En vliegtuigsporen heb ik ook regelmatig in het vizier: maar daar zie je afwisselend rode en groene lichten knipperen van de boordnavigatie.

Maar ik denk dat je niet te overtuigen bent. Ik ook niet trouwens ;-)

[Reactie gewijzigd door Znorkus op 20 november 2018 11:48]

Hehe, ja, elkaar overtuigen wordt lastig denk ik. :)

Ik zou zeggen hou een open mind over dit onderwerp en je kan nog verrast worden. Ik zelf geloofde ook in het officiële verhaal tot een jaar geleden, toen ik onderzoek ging doen en veel dingen niet overeen kwamen met simpele logica en wetenschap. Onze natuurlijke reactie is om het als gek te bestempelen en het uit te lachen, maar de drijfveer daarachter is angst omdat het je wereldbeeld uitdaagt op een best radicale manier.

Als je zin hebt kun je deze video kijken.

https://www.youtube.com/watch?v=EiBJBVBez_w

Probeer open minded te blijven zou ik zeggen, want het is een uitdagende video. Er is lef voor nodig om tegen je aangenomen wereldbeeld in te gaan en deze video daagt die hard uit.

Ik hou het hierbij en wens ik je veel succes met wat je ook kiest.
THanks! ;-) Ik sta er gerust wel voor open hoor en heb wel vastgeroester ideeen losgelaten...maar wat ik hier zie (o.a. ook flat-earth theorieen): ze lijken mij gewoon echt, alles meewegend, gewoon onwaarschijnlijker dan het alternatief. Ik vind het idee dat er een soort wereldwijde conspiracy plaatsvindt, waar bv Andre Kuiper dan ook helemaal in zit, met al zn lezingen voor kinderen etc, gewoon onwaarschijnlijker dan het aannemen dat de aarde rond is (net zoals zo'n beetje elk hemelkundig object dat ik ook zelf fotografeer, en god ik heb wat afgefotografeerd), dat raketten echt gelanceerd zijn, en dat er echt sattelieten rondvliegen. Ik vind het allemaal niet zo ver gezocht en heb niet al te veel reden om eraan te twijfelen. Dingen in de videos als 'de horizon is altijd recht op foto's' kunnen toch over het algemeen heel makkelijk gecounterd worden met een simpele rekensom: hoeveel curvature verwacht je te zien met een 50mm lens op een bol met 40.000m doorsnede.. dat lijkt inderdaad een rechte streep. Maansverduisteringen.....esa astronauten, russische astronauten, japanse astronauten... allemaal zeggen ze hetzelfde. Nee ik vind flat earth en gps bestaat niet en world wide order houdt burger onder de duim gewoon niet aannemelijk. Big corp lobby'd bij de overheid, zeker, maar zo ver gaat het kwaad niet. 1984 is gelukkig een boek. Cheers ;-)
Dat gebeurd via radiogolven met een 3.7m! grote parabolische antenne. Dat word dan weer opgevangen door de deep space stations op aarde. Zie: https://en.wikipedia.org/wiki/Voyager_2#Communication_system
Mooi onderschrift bij de afbeelding “Grofweg de locaties van Voyager 1 en Voyager 2”
;)
Klopt sowieso niet veel van die illustratie;

https://imgur.com/wJ7gRJT
  • Voyager 1 afstand tot de Aarde (bij benadering) is 125 px = 21.600.000.000 km
  • Voyager 2 afstand tot de Aarde (bij benadering) is 75 px = 17.900.000.000 km
  • 1px = 216.000.000 km
Dus als je er één pixel naast zit, scheelt dat al een kwart miljard kilometer (bij benadering).

Daarnaast... 125 is (ongeveer) 2x zo veel als 75, maar het verschil in afstand is veel minder dan 50% (in kilometers).

Van een tech-site zou je toch betrouwbaardere cijfers / info-graphics verwachten...
Waar staat dat dat plaatje op schaal is?


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True