Preview: Starcraft II

De Protoss hebben sinds onze vorige kennismaking met Starcraft II een aantal belangrijke wijzigingen ondergaan, al is de basis nog steeds dezelfde. Het uitgangspunt is dat de Protoss een technisch superieur ras zijn. Dat uit zich in eenheden die sterker zijn dan die van de Terran en de Zerg. Daar staat uiteraard iets tegenover. Het kost bij de Protoss beduidend meer tijd om nieuwe eenheden of gebouwen te realiseren. Bouwen kost hen bovendien meer grondstoffen, wat ook een groot nadeel is.

Kenmerkend voor de Protoss is dat ze afhankelijk zijn van een krachtveld. Alleen als het krachtveld actief is, kunnen er gebouwen neergezet worden en dan ook alleen maar binnen het bereik van dat krachtveld. Het cirkelvormige krachtveld wordt opgeroepen door Pylons. Dat zijn constructies die gebouwd kunnen worden door de Probe, die binnen het Protoss-leger de laagste rang vertegenwoordigen. Net als bij de andere twee rassen is het deze  werkeenheid die al het zware werk doet. Probes verzamelen Minerals en Vespene Gas, en bouwen de gebouwen waaruit een Protoss-basis bestaat. Er zijn uitzonderingen op die regel. De Nexus, het hart van elke Protoss-basis, kan ook buiten de straling van een Pylon neergezet worden. Ook de Assimilator - het gebouw dat de Protoss nodig hebben om het Vespene Gas uit een Geyser te halen - kan buiten het stralingsveld gebouwd worden.

Charge

Met de Nexus, de Assimilator en de Pylon is het hart van de Protoss-basis wel klaar en dan is het tijd voor actie. Die komt uit een Gateway, waar Zealots getraind kunnen worden. De Zealot, de standaard voetsoldaat, heeft er ten opzichte van de eerste Starcraft een belangrijke vaardigheid bijgekregen: de Charge. Dat is een snelle aanval waarmee Zealots hun vijanden behoorlijk kunnen verrassen. Zealots zijn een stuk sterker dan hun evenknie in de legers van de Terran en de Zerg, maar het kost ook twee keer zoveel mineralen om er een te bouwen. Na de Gateway wordt het kiezen. Wie verdedigend wil spelen, bouwt een Forge, waarmee een Photon Cannon kan worden gebouwd. Het kanon biedt misschien wel de beste verdediging in het spel. Niet alleen schiet het kanon zowel op lucht- als op landeenheden, het kan bovendien binnen het bereik van de Pylons verplaatst worden.

Scheiding

Wie meer aanvallend wil spelen, bouwt eerst een Cybernatics Core, waar Stalkers en Disruptors gebouwd kunnen worden. Beide zijn erg nuttig in de eerste fase van het spel en de twee vormen een prima duo. Stalkers schieten van afstand en zijn met hun lange mechanische benen behoorlijk snel. Disruptors zijn vrij goedkoop en richten niet veel schade aan, maar hebben de prettige eigenschap dat ze een krachtveld op kunnen roepen. Een enkel krachtveld, of een rijtje ervan, opgeworpen door een aantal Disruptors, kan heel strategisch ingezet worden. Zo kan de toegang tot de eigen basis er voor korte tijd mee geblokkeerd worden, zodat de vijand niet binnen kan vallen. Het omgekeerde kan natuurlijk ook: als je zelf een vijandige basis bent binnengevallen, kun je het krachtveld gebruiken om de verdedigende troepen op afstand te houden. De combinatie met Stalkers is zo mooi omdat die het vermogen hebben om zich via Blink in een oogwenk over korte afstand te verplaatsen. Dat kan echter ook met een schild dat is opgeworpen door Disruptors. Zo kun je in één keer een legertje Stalkers in veiligheid brengen. In deze fase van de strijd kunnen de Protoss ook een Obelisk bouwen, een gebouw dat het mogelijk maakt om korte tijd extra veel grondstoffen binnen te halen.

Vliegen

Wie een snelle aanval voort wil zetten, bouwt vervolgens een Robotics Facility, waar Observers en Warp Prisms gebouwd kunnen worden. Observers kunnen zichzelf onzichtbaar maken en tegelijk onzichtbare eenheden van de tegenstanders in beeld brengen. Ze kunnen echter zelf niet aanvallen. Dat laatste geldt ook voor de Warp Prism, een luchtschip waarin troepen vervoerd kunnen worden. De Warp Prism is bovendien in staat om een krachtveld op te roepen, zodat er nieuwe gebouwen onder neergezet kunnen worden, desnoods in vijandelijk gebied. Je kunt in deze fase ook een luchtvloot opbouwen. Als je een Stargate bouwt, kun je de snelle en lichte Phoenix bouwen, of de Void Ray, die veel trager is, maar van lange afstand erg veel schade aan kan richten. Als je vervolgens ook nog een Fleet Beacon neerzet, kun je een Carrier bouwen, een luchtschip dat voorzien is van een dik pantser en zowel lucht- als grondtroepen uit kan schakelen. Een Carrier heeft niet alleen offensieve kwaliteiten, maar is ook zeer geschikt om de eigen troepen te beschermen.

Tempelier

De Protoss hebben verder nog beschikking over de High Templar, die in korte tijd een aantal krachtige schokgolven uit kan zenden die erg veel schade doen aan alle vijandige eenheden in de omgeving. Er zijn ook nog Dark Templar, die zich onzichtbaar kunnen maken en ideaal zijn om de vijand in de rug aan te vallen. Beide Templar zijn grondtroepen die zich redelijk snel kunnen verplaatsen. Het summum van Protoss-techniek is echter de Colossus, een soort tank op lange metalen poten die buiten het bereik van grondtroepen over het slagveld kan stappen. De Colossus kan ook moeiteloos naar hoger gelegen delen van het slagveld stappen, op terrein waar andere grondtroepen wellicht een omweg moeten nemen. Tot slot hebben de Protoss beschikking over het Mothership, een groot en traag luchtschip dat vooral een tactische functie heeft. Een Mothership kan vijandige grondtroepen vertragen en eigen grondtroepen beschermen. Een Protoss-leger kan maar één Mothership bevatten, dat echter wel snel van basis naar basis verplaatst kan worden.

Traag

De Protoss moeten het niet hebben van hun snelheid. Eenheden zijn traag en het bouwen ervan kost veel grondstoffen en daarmee ook veel tijd. Dat maakt het spelen met de Protoss wellicht wat lastiger dan met de andere twee rassen, want het kost meer tijd en grondstoffen om fouten te herstellen.