Astronomen van de Harvard-universiteit hebben een rotsachtige 'superaarde' op 39 lichtjaar afstand ontdekt, die zich in de bewoonbare zone bevindt. Volgens de onderzoekers is deze superaarde van alle gevonden exoplaneten een van de beste kandidaten om te zoeken naar buitenaards leven.
De superaarde, LHS 1140b genoemd, is zo'n veertig procent groter dan de aarde en heeft een massa die bijna zeven keer zo groot is. De exoplaneet bevindt zich relatief dichtbij de nabijgelegen rode dwergster, LHS 1140, en cirkelt er in vijfentwintig dagen omheen. Een rode dwerg is een ster die nog weinig licht geeft. De ster is ongeveer vijf keer kleiner dan onze zon. In vergelijking met de afstand tussen de aarde en de zon staat de nieuw ontdekte exoplaneet zo'n tien keer dichter bij de rode dwerg. Dat schrijven de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Nature.
De planeet heeft waarschijnlijk een atmosfeer, een rotsachtige structuur en een ijzeren kern en bevindt zich in de 'bewoonbare zone', waardoor er vloeibaar water aanwezig zou kunnen zijn. De ster LHS 1140 zendt relatief weinig zonnestraling uit; de aarde ontvangt een dubbel zo intensieve straling van onze zon. Mede hierdoor is het een relatief goede kandidaat om te zoeken naar buitenaards leven.
Ook de afstand van 39 lichtjaar maakt het een geschikte kandidaat voor nader onderzoek; dit is voor astronomische begrippen relatief dichtbij. Dat maakt het voor toekomstige telescopen mogelijk om de samenstelling van de atmosfeer nader te onderzoeken. Bijvoorbeeld de James Webb Space Telescope, de opvolger van de Hubble-ruimtetelescoop, of de Giant Magellan Telescope zouden hiervoor gebruikt kunnen worden.
LHS 1140b is in 2014 al ontdekt door middel van 'transit photometry', een methode waarbij de helderheid van de ster opgemeten wordt. Elke keer als een planeet zich tussen de aarde en de ster bevindt, ontstaat er een kleine 'dip' in de helderheid. Door te meten hoeveel licht van de ster door de planeet wordt geblokkeerd, hebben de onderzoekers kunnen schatten hoe groot de planeet is.
De ontdekking is gedaan met de MEarth-South Observatory in Chili, die bestaat uit acht telescopen die kleine sterren in kaart brengen tot honderd lichtjaar vanaf de zon. Later is met de High Accuracy Radial Velocity Planet Searcher in Chili vastgesteld dat LHS 1140 een kleine beweging vertoont op het moment dat LHS 1140b dicht langs de ster beweegt. Met data afkomstig van beide onderzoeken hebben de onderzoekers nu de grootte, massa en structuur van LHS 1140b kunnen vaststellen.
Onlangs heeft een team onder leiding van een Belgische onderzoeker zeven andere exoplaneten ontdekt die zich bevinden in een baan rond Trappist-1, een rode dwergster die zich op een afstand bevindt van ongeveer veertig lichtjaar. De planeten zitten in een baan dicht om hun ster, maar omdat die relatief weinig straling afgeeft, zijn er drie planeten die zich in de 'bewoonbare zone' bevinden en dus vloeibaar water zouden kunnen bevatten.
In tegenstelling tot Trappist-1, draait LHS 1140 relatief traag om zijn eigen as. Ook is de intensiteit van de straling van LHS 1140 lager dan die van Trappist-1, waardoor volgens de onderzoekers de kans op leven op LHS 1140b groter is dan op een van de planeten die rondom Trappist-1 draaien. Bovendien is nog maar van een van de zeven planeten bij Trappist-1 de samenstelling vastgesteld; deze planeet bleek geen rotsachtige structuur te hebben. Astrobiologen denken dat de kans dat er buitenaards leven mogelijk is op een gasplaneet een stuk kleiner is dan op een rotsachtige planeet zoals onze aarde.