×

Help Tweakers weer winnen!

Tweakers is dit jaar weer genomineerd voor beste nieuwssite, beste prijsvergelijker en beste community! Laten we ervoor zorgen dat heel Nederland weet dat Tweakers de beste website is. Stem op Tweakers en maak kans op mooie prijzen!

Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Studies wijzen erop dat planeten rond 'Belgische' ster geen leven ondersteunen

Door , 48 reacties

De zeven planeten in de bewoonbare zone rond Trappist-1, een stelsel dat eerder dit jaar werd ontdekt door een onderzoeksteam onder leiding van een Belg, kunnen volgens twee studies geen leven ondersteunen. Dat komt doordat de planeten te dicht bij hun ster staan.

Een studie van onderzoekers van de universiteiten van het Amerikaanse Harvard en het Britse Cambridge wijst erop dat planeten rond rode dwergen te veel uv-straling opvangen. Om bij een rode dwerg in de bewoonbare zone te zitten, moeten planeten dichtbij staan. Dat is nodig, omdat een rode dwerg veel koeler is dan bijvoorbeeld de zon. De nabijheid levert te veel uv-straling op om leven mogelijk te maken, betogen de onderzoekers.

Een andere studie claimt dat door de nabijheid van de ster zonnevlammen het oppervlak makkelijk kunnen bereiken. Een magnetisch veld beschermt de aarde ertegen, maar als ster en planeet te dicht bij elkaar staan, delen ze een magnetisch veld. Daardoor verdwijnt vermoedelijk de bescherming en kunnen zonnevlammen de atmosfeer aantasten. De wetenschappers achten de atmosfeer noodzakelijk voor het ontstaan van leven.

Het team onder leiding van de Belgische onderzoeker Michaël Gillon van een instituut in Luik maakte het bestaan van de zeven exoplaneten in februari bekend. De planeten zitten dicht op elkaar en hebben banen dichter bij hun ster dan Mercurius bij de zon staat. Dankzij waarnemingen met meerdere telescopen, waaronder de Spitzer-telescoop van de NASA, zijn er meer exoplaneten ontdekt bij de rode dwerg.

De naam van de ster komt van de Belgische telescoop Trappist. Officieel staat de naam voor Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope. Hoewel de mensheid dankzij de telescoop scherper naar het universum kan kijken, roept die naam in de Benelux ook associaties op met een drankje waardoor mensen juist minder scherp naar de hemel kunnen kijken.

Door Arnoud Wokke

Redacteur mobile

14-07-2017 • 07:16

48 Linkedin Google+

Reacties (48)

Wijzig sortering
"Een studie van onderzoekers van de universiteiten van het Amerikaanse Harvard het Britse Cambridge wijst erop dat planeten rond rode dwergen te veel uv-straling opvangen. Om bij een rode dwerg in de bewoonbare zone te zitten, moeten planeten dichtbij staan. Dat is nodig, omdat een rode dwerg veel koeler is dan bijvoorbeeld de zon. De nabijheid levert te veel uv-straling op om leven mogelijk te maken, betogen de onderzoekers."

Leven, zoals we dat hier kennen ja. Ik snap die uitspraken nooit. wie zegt dat elke levensvorm op koolstof gebaseerd moet zijn en alleen maar in omstandigheden kan leven zoals hier op aarde?
Het kan toch best zijn dat er ergens iets ontstaan is wat TOTAAL niet voldoet aan wat wij denken dat leven is?
Dat kan, maar is onwaarschijnlijker. Er zijn zoveel plaatsen om te kijken, dat als we moeten filteren, het logisch is om vergelijkbare systemen te zoeken, waarvan we weten dat ze kunnen bestaan.

UV straling zou in ieder geval leven op onze aarde een stuk moeilijker maken.
Jullie hebben beiden gelijk vind ik.
Ja het klopt, leven zoals we het hier op aarde zien voldoet aan bepaalde condities die voor ons gemakkelijk zijn.
Koolstof, zuurstof, waterstof, licht (maar toch bescherming van onze atmosfeer), ...

Dat wilt niet zeggen als een paar van deze pilaren ontbreken er plots geen leven mogelijk is.
Maar je weet als je al die pilaren hebt, het zeker en vast mogelijk is. Wij zelf zijn er bewijs van!
Er zijn veel diersoorten die de zelfde pilaren delen, dus het is dan ook logisch als we leven zoeken op andere planeten dat we naar deze factoren op zoek gaan.

Maar dat wilt natuurlijk niet uitsluiten dat andere pilaren ook niet voor een werkende combinatie kan zorgen.

Zie maar eens wat er allemaal leeft in de marianas trench:
(Dieren die leven zonder licht, onder extreme druk, zwavel als voedsel gebruiken ... )
http://www.iflscience.com/plants-and-animals/what-lives-marianas-trench/

Geen zorgen er is veel is mogelijk in ons universum :)
Maar de vraag is of dat leven vanuit de gekende stroom (CHO + energie) komt of zichzelf heeft ontwikkeld onder die voorwaarden :)
Leven, zoals we dat hier kennen ja. Ik snap die uitspraken nooit. wie zegt dat elke levensvorm op koolstof gebaseerd moet zijn en alleen maar in omstandigheden kan leven zoals hier op aarde?
Dit. Zelfs op onze eigen blauwe bol moeten we nog vrij regelmatig de definitie van "leefbare omstandigheden" aanpassen omdat we toch leven vinden op plaatsen die te boek stonden als volledig onleefbaar. Als voorbeeld:
  • In de zee komt leven voor in gebieden met 7% zuurstof in het water - voor deze ontdekking was de verwachting dat het minimum zuurstofniveau hoger moest zijn om leven mogelijk te maken.
  • Beerdiertjes leven in omstandigheden tussen -270 en +120 graden, kunnen maanden zonder water en kunnen overleven wanneer je ze de ruimte inschiet.
En dat is op een planeet waar we zelf al een redelijke tijd op rondwandelen en onderzoek doen. Bedenk ook dat we deze biodiversiteit hebben bereikt met op koolstof gebaseerde levensvormen. Wanneer leven op een volledig andere basis ook mogelijk is kunnen we dan Łberhaupt voorspellen wat voor capaciteiten deze alternatieven kunnen hebben?

Voor de liefhebber heeft de Engelse Wiki een lijvig artikel - Hypothetical types of biochemistry - welke ingaat op hypothetische vormen van leven die niet gebaseerd zijn op koolstof.
Koolstof is een van de beste en meest beschikbare en stabiele stoffen om leven te maken in het universum en daarom zijn wij ook ontstaan uit die stoffen. Zelfde met waterstof en zuurstof, beide enorm reactief en overal beschikbaar. We weten ook dat kometen grotendeels deze organische stoffen meedragen, we hebben nog weinig andere molecules op die ruimtestenen gevonden. Het is dus hoogst waarschijnlijk dat het grote deel van leven elders op dezelfde manier ontstaan is.

Andere stoffen zijn misschien wel mogelijk maar waar moeten we dan voor opletten, wat nemen ze op of stoten ze uit? Niemand zegt dat leven onmogelijk is op die planeten, echter leven zoals wij het kennen heeft weinig kans.
dat zou kunnen, maar afhankelijk van hoe je leven definieert zal er waarschijnlijk een alternatief voor DNA nodig zijn. Het lijkt mij dat hoog energetische UV straling ook die vorm van leven aan zal tasten, scheikunde is volgens mij universeel.
Misschien zijn stoffen mogelijk die ook als dna te gebruiken zijn en minder snel worden ontbonden door uv. Misschien een metaal?
@Alxndr zie mijn reactie mbt alternatief dna :)
Klopt, maar daar kunnen we natuurlijk niet echt wetenschappelijke uitspraken over doen. We kunnen het alleen over leven hebben 'zoals we dat kennen'. Praten over leven 'zoals we dat niet kennen', is vrij nutteloos.
Niet helemaal correct. Zo zijn er al meer dan twintig jaar geleden wetenschappers in geslaagd om repliceerbare moleculen ("dna" maar dan anders) te synthetiseren die niet op koolstof gebaseerd waren. Ik meen op basis van stikstof, wat toch ook elders in het universum zou moeten voorkomen...
volgens mij weet ik waar je het over hebt, maar dat ging over silicium

Maar wat ik denk is dat je voor DNA-alternatieven ook stoffen nodig hebt die vrij makkelijk te verbreken verbindingen aan gaan (DNA strengen moeten los van elkaar gemaakt worden om (delen) te kunnen kopieren/uitgelezen te worden) - deze verbindingen lijken me vatbaar voor UV straling, wat net als met ons DNA tot mutaties/destructie kan leiden.

Maarja, eerst dat alternatieve DNA maar eens vinden voordat we kunnen testen hoe stabiel/gevoelig het is.
Maar voordat die experimenten werden gedaan, konden we vrij weinig zeggen over het bestaan van repliceerbare moleculen die geen koolstof bevatten. Dat we dat nu wel weten, betekent niet dat we vrij zijn om te speculeren over allerlei onbekende soorten leven op exoplaneten. Niemand zal ontkennen dat er leven zou kunnen bestaan in voor ons onbekende vormen. Het is alleen lastig om daar naar te zoeken, terwijl we wel met enige zekerheid kunnen zeggen of bekende vormen van leven daar zouden kunnen bestaan.
Leven zoals wij dat kennen zal er niet mogelijk zijn.
Daar veranderd dan ook niks in.
Uv straling is echt een onderschatte straling en letterlijk levensgevaarlijk.
Ook voor andere stoffen is Uv schadelijk.
We gebruiken het om ic's te maken op silica dus ook die levensvormen zullen mogelijk daardoor beÔnvloed worden.
Ik denk dan ook dat de kans erg groot is dat er dus geen enkel leven mogelijk zal zijn.
Maar dat kan je maar op 1 manier echt te weten komen... maar daar zijn we voorlopig nog niet.
Bij de uitspraak 'er is geen leven mogelijk op planeet X' vermoed ik dat er vaak wel meer achter zit dan de vergelijking met leven op aarde.

De omstandigheden moeten geschikt zijn om vrij complexe chemische reactie in stand te kunnen houden. En als je het het vanuit een andere hoek bekijkt zou je kunnen zeggen dat wat wij als leven definieŽren gebaseerd is op onze aardse waarnemingen.

Met wat voorzichtigheid kunnen we ook nog wat zeggen over de kans op leven door te leren over levenloze plekken op onze planeet en naar aards leven in extreme mileu's (extremofielen).
Het is op aarde al moeilijk genoeg om te bepalen wat leven of een levensvorm is. Leeft een plant bijvoorbeeld? Of koraal? Daarvan kan je zeggen dat het organisch is en levenskenmerkende functies heeft (voortplanting, celdeling, enz). Maar er zijn ook vormen waarbij dat minder eenvoudig te stellen is.

Om nu te stellen dat er leven zou zijn dat totaal niet voldoet aan wat wij denken dat leven is, stel je dan voor dat een baksteen wellicht ook een levensvorm is. Alleen zullen we dat niet herkennen. Als we dan een planeet aantreffen vol met bakstenen, dan zal het heel moeilijk zijn om te (h)erkennen dat die planeet een levensvorm kent :)
Bakstenen en de meeste planten zijn nog wel redelijk makkelijk in te delen ;-).
De naam van de ster komt van de Belgische telescoop Trappist. Officieel staat de naam voor Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope. Hoewel de telescoop ervoor zorgt dat de mensheid scherper het universum kan kijken, roept die naam de Benelux ook associaties op met een drankje dat ervoor zorgt dat mensen juist minder scherp naar de hemel kunnen kijken.
Prachtige afsluiter, maar helaas is het eerste deel niet correct.

Het is onder leiding van een Belgisch team, welke telescopen in Chili en Marokko gebruikt. De gebruikte telescopen hebben ze de naam 'Trappist' gegeven.

[Reactie gewijzigd door ennekke op 14 juli 2017 08:52]

Het een sluit het ander niet uit toch?
Als een van deze planeten de juiste oppervlakte temperatuur heeft (-20 t/m +45 graden) en oceanen van minimaal 50 meter diepte, dan is er geen reden aan te nemen dat er geen leven mogelijk is. UV-straling wordt met helder (zee-)water tot max 50 meter doorgelaten. En aangezien er zelfs op de bodem van de oceanen op aarde in extreme omstandigheden (bij bijvoorbeeld onderwater vulkanen) leven is gevonden, lijkt er niets in de weg te staan om op een van deze planeten, ondanks de hoeveelheid UV-straling, leven te ontwikkelen. Overigens denken veel mensen bij het woord "leven op andere planeten" aan groene mensachtige wezens, microben zijn ook gewoon "leven".
Das jammer, 40 lichtjaren lijkt mij overbrugbaar in de toekomst. Nu op zoek naar een andere nieuwe thuisplaneet voor de mensheid. Ben bang het niet meer mee te maken dat we mensen ver weg gaan sturen. Had zo mee gegaan als ik kon.
Ben bang het niet meer mee te maken dat we mensen ver weg gaan sturen. Had zo mee gegaan als ik kon.
"Get your ass to Mars!" Mars is relatief ver weg. En anders is er nog de achterkant van de maan. ;)

Onderschat ook niet een afstand van 40 lichtjaar. Dat lijkt kort, maar volgens de bekende natuurwetten duurt het minstens 40 jaar. Stel dat je de halve snelheid van het licht kan halen. Je moet dan ook nog eens versnellen en afremmen, wat ook weer tijd kost. Tenzij men cryostasis voor elkaar krijgt of schepen groot genoeg kan maken om als multi-generation colony ships te dienen (inclusief biodiversiteit) gaat het erg lastig worden.

En ja, dan komt er nog het punt uit het artikel bij kijken: er moet wel iets bewoonbaars (maakbaar) zijn aan de andere kant. Anders wordt het een heel onplezierig ritje terug. :+

Over bier gesproken, men weet natuurlijk al lang dat als er leven op Mars is, dat de Nederlanders daarachter gaan komen. Net als dat het vaak praktischer om een Heineken te pakken in plaats van een Trappist, is het ook praktischer om eerst naar Mars te gaan in plaats van een planeet rond een andere ster. ;)

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 14 juli 2017 08:26]

Nu vergeet je enkel wel time dilation. Je moet dan alsnog ruim boven de halve lichtsnelheid komen om het praktisch te maken hoor, dus dat is nog wel een dingetje. En uiteraard heb je voor versnellen/afremmen ook een tijd dat je langzamer gaat, waardoor uiteindelijk iets als cryostasis nog steeds nodig zal zijn.

Maar voor degene in het ruimteschip kan je prima in minder dan 40 jaar de afstand afleggen. Bij 0.9c heb je al meer dan een factor 2 aan time dilation, dus kost het je zo'n 20 jaar (voor degene in het schip, voor de achterblijvers natuurlijk wel 40 jaar ruim). Maar ja, alpha centauri is iig een stuk makkelijker te bereiken.
Het is nog handiger om naar de maan te gaan, de omgeving is bijna hetzelfde, alleen is het veel dichterbij, dus minder risico’s.
Been there, done that, bought the t-shirt. Hoewel het natuurlijk wel aantrekkelijk is om sommige individuen een plekje op de achterkant te geven :P

Wat serieuzer: als wij verder de ruimte in gaan, dan denk ik dat de maan daarvoor een relatief klein maar belangrijk opstapje gaat vormen. Mijn punt ging echter over het bezoeken van een andere planeet, iets dat mensen nog niet gedaan hebben. Natuurlijk is een maan van een andere planeet ook een respectabel doel.

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 14 juli 2017 08:28]

Ik hoop nog altijd dat ik mee ga maken dat we flink wat manen van Saturnus en Jupiter in kaart brengen en misschien zelfs mensen daar neerzetten.
Goeie grap? Beide zijn gas planeten met grote aandelen corrosieve stoffen. Je kan er geen mens in neerzetten en zelfs gebouwen in ballonnen zouden met windsnelheden (en dus deeltjes) van Mach 10 moeten rekening houden. Verlies een vijs en het wordt een explosie.

[Reactie gewijzigd door Guru Evi op 14 juli 2017 14:21]

Lees: de manen van...
Net als dat het vaak praktischer om een Heineken te pakken in plaats van een Trappist, is het ook praktischer om eerst naar Mars te gaan in plaats van een planeet rond een andere ster. ;)
Dat bocht in die groene flesjes krijg ik niet door mijn keel. Nee een vitamine-b rijke Trappist is, mits met mate gedronken, veel gezonder als dat vol conserveringsmiddelen volgestauwde goedje. Welke, ook daar kun je over discussiŽren uiteindelijk.
De afstanden zijn momenteel niet eens het grootse probleem, gebrek aan een artificieel zwaartekrachtveld en ongeschikte propulsie systemen zetten momenteel de grootste rem op ons kunnen.

Gebrek aan zwaartekracht zorgt er voor dat het lichaam van een astraunaut afzwakt, spierkracht gaat verloren, het hart word kleiner, botten worden broos. Algemeen kun je stellen dat je een mens maximum een jaar in de ruimte kan laten verblijven voor je hem terug naar aarde moet brengen waar soms jaren revalidatie op volgt. Hou in je achterhoofd dat dit mensen zijn die jaren lang getraind zijn welke in de ruimte door trainen om het lichaam zoveel mogelijk te stimuleren tegen deze afbraak. Er zijn ook andere problemen, straling, psychologisch en meer.

Het 2de probleem is propulsie, we gebruiken verbranding om de ruimte in te gaan welke eigenlijk totaal ongeschikt is door de nood aan hoge hoeveelheden zuurstof. Dit in combinatie met het zwaartekracht veld van de aarde zorgt ervoor dat we enerzijds slechts kleine hoeveelheden gewicht kunnen meebrengen en anderzijds dat de snelheid waarmee we ons in de ruimte begeven veel te laag is. Dat laatste kan je nog compenseren door langs planeten te slingeren om alsnog snelheid te maken.

Een bemande missie naar mars en terug ligt eigenlijk buiten het bereik of op de grens van wat met verbranding/chemisch mogelijk is. Dit probleem zou deels opgelost kunnen worden door gebruik van nucleaire propulsie systemen. Nerva/roover was een enorm succesvol project dat beschouwd werd door Nasa als ready to fly en een man op mars moest zetten tegen 1978.
Oorspronkelijk was het plan om een Saturn te gebruiken welke een Nerva raket in low orbit moest brengen. Tevens waren er plannen om voor de 3de stage van de Saturn nucleair te gaan waardoor er 3 keer meer payload mee kon gaan dan wat met conventionele techniek kon.
Echter net die wens om een man op Mars te zetten word beschouwd als de reden waarom de Amerikaanse overheid het project terug floot, het zou de space race naar een nieuwe hoogte brengen en ongeziene kosten brengen op een moment dat de space race al gigantisch veel had gekost.

Gezien de huidige standpunten over nucleaire techniek is er niet heel veel meer mee gedaan. Echter bij iedere idee om een man naar Mars te sturen komen de nucleaire thermische propulsie systemen terug. Project Nerva/roover en project Timberwand worden hedendaags terug overwogen door het Marshall Space Flight Center om de vlucht naar Mars te verkorten waarbij ze enkel in de ruimte gebruikt zouden worden en dus niet voor de initiŽle launch. Het geeft nogmaals aan dat de huidige verbrandings/chemische propulsie sytemen aan hun limieten zitten.
Een doorbraak in kernfusie zou natuurlijk pas echt schot in de zaak brengen.
Onderschat ook niet een afstand van 40 lichtjaar. Dat lijkt kort, maar volgens de bekende natuurwetten duurt het minstens 40 jaar.
Minstens 40 jaar voor een externe waarnemer. Voor de mensen aan boord kan het (in theorie) zo weinig tijd kosten als je wilt. Als je een klok vastschroeft aan een foton (dat zich, uiteraard, voortbeweegt met de snelheid van licht in vacuŁm), dan zal er volgens die klok gťťn tijd verstrijken tussen het moment dat het onze zon verlaat (en in het vacuŁm van de ruimte komt) en het moment waarop het aankomt op een bestemming 40 (of, wat dat betreft, een miljard) lichtjaar verderop.
Stel dat je de halve snelheid van het licht kan halen. Je moet dan ook nog eens versnellen en afremmen, wat ook weer tijd kost.
Hoewel de klok pas stilstaat zodra je met de lichtsnelheid reist (wat onmogelijk is), zal hetzelfde effect de klok (bij elke snelheid) vertragen. Hoe harder je gaat, hoe trager de klok loopt. Als je in een vliegtuig zit is het effect minuscule; zodra je "relativistische snelheden" bereikt ("0,x keer de lichtsnelheid") wordt het een merkbaar effect. Met de helft van de lichtsnelheid is het alleen merkbaar, maar schiet het nog niet echt op (ongeveer 15%), maar bij bijvoorbeeld 0,99*c gaat de tijd al zeven keer zo traag, dus ben je voor jouw gevoel in 40 / 7 ~= 6 jaar op de plek van bestemming. Nog steeds te lang voor een weekendje weg, maar strikt naar de natuurwetten kijkend heb je geen generatieschip nodig voor kolonisatie.

Als je erin slaagt om je schip te versnellen (en, op de plek van bestemming, weer af te remmen) op dezelfde manier waarop een zwaartekrachtveld werkt (waarin elk deeltje dezelfde versnelling ondervindt, waardoor de deeltjes ten opzichte van elkaar op hun plek blijven en je dus niet platgedrukt wordt), dan is er daarnaast geen maximum aan de acceleratie en decceleratie, zodat je nagenoeg de hele reis kunt maken met die zeer hoge snelheid.
Net als dat het vaak praktischer om een Heineken te pakken in plaats van een Trappist, is het ook praktischer om eerst naar Mars te gaan in plaats van een planeet rond een andere ster. ;)
Oh, practischer zeker, maar als iemand die van bier houdt (en dus weigert te begrijpen wat Heineken met deze vergelijking te maken heeft) zou ik toch echt bedanken voor een lekker makkelijke trip naar de plaatselijke vuilstort, als Het Paradijs weliswaar ietsje verder weg ligt maar prima te bereiken is. Al gaat de vergelijking enigszins mank omdat Mars dan misschien geen pretje is, maar je je in elk geval geen zorgen hoeft te maken over zonnevlammen die de oppervlakte van je planeet bereiken...
Lijkt me dan zinnig op den duur (naarmate we het beter begrijpen) de 'bewoonbare zone' niet alleen op basis van temperatuur te definieren, maar ook op basis van stralingsdosis oid. Jammer dat deze planeten waarschijnlijk dus toch niet life-supporting zijn. :-/

Overigens is Harvard (gevestigd in Cambridge, Massachusetts) natuurlijk geen Britse universiteit. ;-) Dat het journal waarin dit is gepubliceerd wordt uitgebracht door Cambridge University Press (wel van de Britse uni) lijkt me puur toeval. ;-)
Lijkt me dan zinnig op den duur (naarmate we het beter begrijpen) de 'bewoonbare zone' niet alleen op basis van temperatuur te definieren, maar ook op basis van stralingsdosis oid. Jammer dat deze planeten waarschijnlijk dus toch niet life-supporting zijn. :-/
De vraag is alleen, waarom zou er geen leven kunnen zijn bij 300 graden, of in een atmosfeer met alleen zwavel? We gaan er altijd vanuit dat leven op andere planeten dezelfde eisen heeft als hier op aarde. Maar met ontelbaar veel stellen, is het dan niet denkbaar dat er ook compleet andere levensvormen zijn die helemaal niet lijken op wat wij zijn?
Eens! Zo is er toch leven diep in de oceanen dat zich onder meer thuis voelt in enorme hitte van hydrothermal vents: https://en.wikipedia.org/wiki/Hydrothermal_vent

En dit is ook een interessant organisme: https://phys.org/news/201...or-reality-discovery.html
Ik begrijp ook niet dat de wetenschap zo vast houd aan vaste eisen die zij nodig vinden om te leven.

Je hebt zoveel voorbeelden die extremen overleven. Kijk bijvoorbeeld naar het beer diertje

Als zoiets miljoenen jaren in extreme omgevingen leeft evolueert het misschien wel naar grotere levensvormen die extremen kunnen overleven.

Het heelal is zo onbekend voor ons, er zijn daar dingen mogelijk die wij ons niet kunnen voorstellen. En laten we eerlijk zijn. We kunnen niet eens het weer voorspellen, hoe wouden ze zo zeker zijn van alles wat ze zeggen over planeten die lichtjaren ver zijn waar we komende generaties sowieso nog niet heen kunnen reizen.
Natuurlijk kun je van alles veronderstellen als het om alternatieve mogelijke vormen van leven gaat maar dan zit je al snel in het gebied van de science fiction en niet in dat van de science fact. We WETEN dat er IN ELK GEVAL leven bestaat dat zoals het onze is en dat op koolstof en water is gebaseerd. Voor dat leven zijn bepaalde condities nodig o.a. qua temperatuur.

Wat ik wel mis bij dit bericht is dat een rode dwerg een hele oude ster is en de condities voor leven dus al hťťl lang geleden in een heel andere zone, op grotere afstand, rond die ster zal hebben gelegen. Zijn er ook planeten in die zone? Zo ja dan zou zich daar leven hebben kunnen ontwikkelen. Hoe het dat leven vergaan is toen de ster een rode dwerg werd is iets waar we dan alleen maar naar kunnen gissen.
In de diepzee leven er inderdaad organismen NABIJ de vents, maar niet IN de vents omdat de temperatuur daar gewoon te hoog is om te verhinderen dan complexe moleculen uit elkaar vallen. Er kunnen op andere planeten best levende organismen zijn maar de wetmatigheid van chemie is daar hetzelfde als hier.
is het dan niet denkbaar dat er ook compleet andere levensvormen zijn die helemaal niet lijken op wat wij zijn?
Dat is zeer zeker mogelijk. Het punt is alleen dat we meer dan genoeg moeite hebben met vaststellen waar "enigszins op Aards leven lijkend" leven voor kan komen. Aangezien we nog nooit niet-Aards leven hebben gezien is het ondoenlijk om te bedenken hoe dat eruit zou moeten zien en waar het dan wel of niet voor kan komen. In feite zou dan nagenoeg het hele heelal in aanmerking komen (we kunnen zwarte gaten en waarschijnlijk de kern van sterren uitsluiten, maar dat is het wel zo'n beetje). Als we onbeperkte middelen hadden dan zou ik zonder meer voorstander van zo'n "volledige" zoektocht zijn, maar in de echte wereld... Tja, met een (in vergelijking met de omvang van de Melkweg) miniem aantal onderzoekers en verwaarloosbaar budget zul je keuzes moeten maken. Laten we eerst maar zoeken naar soorten leven die we ook zouden herkennen als "leven" als we ertegenaan lopen, dan kunnen we de zoektocht daarna altijd nog oprekken naar "it's life, but not as we know it".
'Hoewel de telescoop ervoor zorgt dat de mensheid scherper het universum kan kijken, is die naam de Benelux ook in gebruik is voor een drankje dat ervoor zorgt dat mensen juist minder scherp naar de hemel kunnen kijken.'
Geweldig _/-\o_ Alleen feitelijk (en grammaticaal) niet correct. Een trappist is een monnik. En soms maken die zo'n drankje en mogen ze het trappistenbier noemen als ze voldoen aan strenge eisen, zoals ingrediŽnten die verbouwd zijn rond het klooster en de winst die naar een goed doel gaat.

[Reactie gewijzigd door The__Virus op 14 juli 2017 07:39]

1. Het product moet binnen de muren of in de nabijheid van de abdij/klooster worden geproduceerd.
2. Het product moet door of onder toezicht van de kloostergemeenschap worden geproduceerd en de exploitatie moet ondergeschikt zijn aan het klooster.
3. De opbrengsten moeten worden gebruikt voor het levensonderhoud van de monniken en voor het onderhoud van het klooster. Wat overblijft, moet aan sociale werken worden besteed.
Prachtig acroniem hoor, maar ik weet zeker dat ze stiekum met Trappist gewoon dat bier bedoelen :)
In de video hebben ze het over dat de rode dwerg "only slightly bigger than Jupiter" zou zijn. Is dat niet een beetje een oversimplificatie? Ik heb altijd begrepen dat voor een rode dwerg een minimale massa nodig is van ongeveer 13 Jupiters.
Bijna juist, deze trappist is ongeveer 1,3 jupiler (trappist 33cl, jupiler 25cl) :+

Ik dacht eigenlijk dat de omvang vergeleken werd met de massa van de zon en dat de kleur afhing van de temperatuur. En dat de temperatuur omgekeerd was dan wat we traditioneel gebruiken (rood = koel, blauw = warm)

Maar kan evengoed compleet verkeerd zijn. Als redelijk wat van bovenstaande drankjes tot mij genomen op terras gisteren :Y)
Toen ik destijds de aankondiging las over de zeven planeten rond Trappist-1 riep ik daar drinken we er 1 op!
Van dit laatste nieuws krijg ik een kater.
Waarschijnlijk zweven daar gewoon 7 kaasblokjes rond die trappist :P
De naam van de ster komt van de Belgische telescoop Trappist. Officieel staat de naam voor Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope. Hoewel de mensheid dankzij de telescoop scherper naar het universum kan kijken, roept die naam in de Benelux ook associaties op met een drankje waardoor mensen juist minder scherp naar de hemel kunnen kijken.
Of meer sterren zien dan er eigenlijk zijn O-)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S8 Google Pixel 2 Sony Bravia A1 OLED Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*