Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Hubble-data Trappist-1-planeten wijst op mogelijke aanwezigheid zwaardere gassen

Astronomen hebben op basis van gegevens van de Hubble-ruimtetelescoop geconcludeerd dat drie van de zeven exoplaneten rondom de ster Trappist-1 een atmosfeer hebben die mogelijk relatief rijk is aan gassen die ook in de atmosfeer van de aarde zijn te vinden.

Op basis van een spectroscopisch onderzoek met de Hubble-ruimtetelescoop hebben wetenschappers van NASA gekeken naar de vier exoplaneten die zich in de bewoonbare zone van Trappist-1 bevinden. Drie van de vier planeten in deze bewoonbare zone blijken geen waterstofrijke atmosfeer te hebben zoals de gasreus Neptunus.

Dat is bepaald op basis van het feit dat bij drie van de vier planeten relatief weinig uitslagen waren op bijna-infraroodgolflengten. Een atmosfeer zonder wolken die rijk is aan waterstof, moet juist op deze golflengten data opleveren. Dat betekent dat deze drie planeten mogelijk een atmosfeer hebben met zwaardere gassen zoals koolstofdioxide, methaan en zuurstof, zoals die ook in onze aardse atmosfeer zijn te vinden.

Er is niet vastgesteld dat deze gassen zich ook daadwerkelijk bevinden in de atmosfeer van de drie exoplaneten. Daarvoor hopen de onderzoekers gebruik te maken van de in 2019 te lanceren James Webb-ruimtetelescoop. Met deze geavanceerde ruimtetelescoop kan er beter en dieper in de atmosfeer worden gekeken waarmee mogelijk kan worden vastgesteld welke elementen er aanwezig zijn.

In september vorig jaar heeft een internationaal team van ESA en NASA uit berekeningen die zijn gemaakt met hulp van de Hubble-telescoop, geconcludeerd dat er wellicht substantiële hoeveelheden water zijn op enkele van de zeven Trappist-1-planeten. Het gaat dan om de vier buitenste planeten, waarvan er zich drie in de bewoonbare zone bevinden. In deze zone zijn de temperaturen zodanig dat er mogelijk vloeibaar water is. Dit wordt gezien als een essentiële voorwaarde voor leven.

In februari 2017 maakte een team onder leiding van een Belgische onderzoeker bekend dat er zeven exoplaneten waren gevonden op een afstand van ongeveer veertig lichtjaar. Voor astronomische begrippen is dat relatief dichtbij. Trappist-1 is ongeveer net zo groot als Jupiter. De planeten zitten in een baan dicht om hun ster, maar omdat die relatief weinig straling afgeeft, zijn er drie planeten die zich in de 'bewoonbare zone' bevinden en dus vloeibaar water zouden kunnen bevatten.

In juli stelden onderzoekers van de universiteiten van Harvard en Cambridge nog dat de planeten te dicht bij hun ster staan om leven te ondersteunen; ze zouden te veel uv-straling ontvangen. Het onderzoek van het ESA en NASA uit september 2017 suggereert dat dit niet het geval is voor enkele planeten die in een grotere baan om de rode dwerg draaien.

 

Door

Nieuwsredacteur

41 Linkedin Google+

Submitter: John Stopman

Reacties (41)

Wijzig sortering
Voor de duidelijkheid: Deze planeten staan 40 lichtjaar bij ons vandaan.

Als er daar leven is wat óók naar ons kijkt zien ze hoe wij hier nog in de jaren 70 rond lopen. We zijn dan pas nét naar de maan gegaan.

Grappig en apart om daar aan te denken.
Ze kunnen ons alleen onmogelijk zien lopen. Zelfs met een extreem goede telescoop (Bijvoorbeeld met een spiegel zo groot als de planeet) kan je niet genoeg licht opvangen om ook maar 1 pixel te zien waarbij die ene pixel de hele planeet zou zijn. Terug in de tijd kijken en ook echt iets kunnen zien is onmogelijk op lichtjaren afstand.
Bedankt voor de correctie en daar heb je gelijk in! Mijn bedoeling was ook dat alles wat ze ‘zien’ is zoals onze planeet 40 jaar geleden was.

Alles wat er aan golven bij ons vandaan komt, licht, radio, noem het maar op. Er zit een vertraging van 40 aardse jaren tussen.
Ze kunnen niks van ons opvangen tenzij ET een ruimteschip in deze richting gestuurd heeft wat hier in de buurt bivakkeert op afstandje van de aarde.
Ja dat vind ik ook altijd. Indrukwekkend.

Om dan nog maar niet te spreken van sterrenstelsels die miljarden lichtjaren van ons verwijderd zijn. Wat nu op ons oog valt is het beeld wat miljarden jaren lang met een snelheid van 300.000 kilometer per seconde is verzonden.

Bizar en haast niet te bevatten.

[Reactie gewijzigd door Marswomanizer op 6 februari 2018 16:55]

Soms iets meer en soms iets minder dan dat. We bewegen ons ook met half miljoen kilometer per uur door de ruimte heen. Op moment dat wij iets zien is enige wat je dus weet wanneer het verzonden is - zegt niks over de afstand nu.
1. zoveel is dat niet
2. het is vrij voorspelbaar dus het is wel te berekenen waar alles 40 jaar geleden was

Op langere termijnen (miljoenen jaren) zijn de banen van planeten zonnen etc inderdaad verrassend chaotisch.
Zeker! inmiddels hebben ze alle afleveringen van Star Trek TOS gezien en verwonderen ze zich waarom juist zij nooit op een bezoekje zijn getrakteerd door Kirk en zijn bemanning. Zo dichtbij en toch ook weer zo ver weg... :)
Ter vergelijking: TRAPPIST-1 vs ons zonnestelsel, met focus op die 'habitable zone': http://cdn.sci-news.com/i...e_4885_2e-TRAPPIST-1h.jpg

Het zal een mooie eerste opdracht zijn voor de James Webb Space Telescope, om hier verder in te duiken qua data! :)
Mooi plaatje. Alleen die 25x vergroting maakt het een beetje onduidelijk om te zien dat alle planeten van Trappist-1 dichter om hun ster draaien dan Mercurius om de zon.
Klopt, dit komt doordat het eigenlijk een zonnestelsel in het klein is: TRAPPIST-1 (de zon daar) is ongeveer een 10e qua formaat van onze zon (8% massa, 11% radius). Anders zouden al die planeten kleine Mercuriusjes zijn als ze zo dicht om een hele grote zon zouden draaien ;)
Ik wacht nog altijd op de aankondiging dat ze water, mout, hop en gist hebben ontdekt op 1 van die planeten. :P
Meteen er naartoe! :9 :9 :9
Wat ik me afvraag is of die nu rode dwerg ondanks dat kleine formaat vroeger niet ook een veel helderder ster is geweest waarbij dan de leefbare zone veel verder van de ster af lag. De planeten in die zone zou ik daarom interessant vinden omdat zich daar toen leven zou hebben kunnen ontwikkelen.

En wat zouden wij mensen over miljarden jaren doen als we nog bestaan en onze Zon langzaamaan een rode dwerg gaat worden? Om niet dood te vriezen zouden we, als die lichtsnelheid inderdaad een onneembare horde is gebleken om naar een jonger zonnestelsel uit te wijken, dan evt. kunnen proberen om de baan van de Aarde dichter bij de Zon te brengen door de Aarde af te remmen. Maakt niet uit dat het een groot project zal zijn. We kunnen er vele duizenden tot miljoenen jaren over doen want die afkoeling van de Zon zal ook heel geleidelijk gaan over een zéér lange periode.

Zou dat soms zijn wat daar gedaan is? :P Dat de levensvorm na eerst evt. de andere planeten succesvol gekoloniseerd te hebben later de banen daarvan dichter bij hun ster zijn gaan brengen om het onvermijdelijke einde zo lang mogelijk uit te stellen? Of om ondertussen aan een oplossing te werken waarbij je als planeet zelfstandig zonder ster kunt functioneren qua energie en in zijn geheel als een planeet-ruimteschip desnoods bij die ster kunt vertrekken op zoek naar een jongere ster?

Of hebben kleinere sterren altijd inherent planeten in zulke kleine banen?

Als idee voor een SF serie heeft het wel wat, zo'n reizende planeet na het sterven van de eigen ster. Is dat ooit al eerder bedacht of heb ik nu het copyright. 8) Kan héél lang lopen. :+
Gezien de leeftijd van de ster (3-8 miljard jaar, binnen de range van onze eigen zon) lijkt het erop dat hij vroeger niet veel helderder is geweest: het is nu 'gewoon' een main sequence ster - een van de meest voorkomende types. Dit heeft te maken met de helderheid en kleur :)

En wat zouden wij mensen over miljarden jaren doen als we nog bestaan en onze Zon langzaamaan een rode dwerg gaat worden?

Wees gerust, we zijn er dan al lang niet meer.

Of hebben kleinere sterren altijd inherent planeten in zulke kleine banen?

Hangt er vanaf hoe ver het materiaal van de ster af is gedreven ten tijde van de zogenaamde 'acrretion stage': de samenballing van materiaal.

Over het leven op een van de TRAPPIST-1 planeten: ik acht de kans groter dat er leven is op de maan Europa, dan op een van die planeten. Dit vanwege de combinatie van hoeveelheid aanwezige materiaal (en water!) en de energie die de planeten ontvangen van hun zon, en uberhaupt de vraag of ze een atmosfeer kunnen vasthouden. De meeste binnen de leefbare zone hebben een kleinere massa dan de aarde, dus daarmee ook minder zwaartekracht. Zie ook https://upload.wikimedia....ST-1_Statistics_Table.jpg
'Wij' Homo Sapiens Sapiens zal dan inderdaad waarschijnlijk niet meer bestaan, maar wat er in al die miljarden jaren uit ons geëvolueerd is wellicht nog wel. Het leven heeft het hier al miljarden jaren uitgehouden dus laten we niet al te negatief zijn. :)

En om nou te zeggen dat ik me er ongerust over maak.... Niet echt. ;)
Bruine dwergen kunnen ook ontstaan door "grote jupiters" (hele grote gas planeten die tussen planeet en zon inzitten) die net genoeg massa hebben om fusie te starten.
Deze zullen eigenlijk nooit veel straling afgeven in hun leven.
Voor onze zon een rode dwerg wordt, zet de zon eerst heel ver uit. Tot ongeveer onze orbit, waarna deze z'n buitenste lagen verliest ivm een gebrek aan zwaartekracht om deze lagen nog vast te houden. Als ik op mijn "discovery-kennis" mag vertrouwen.
Dus voor onze zon een rode dwerg wordt, is onze planeet al ruim gesteriliseerd.
Toch redelijk duidelijk met die stippellijntjes? Het gaat ook niet zo zeer om die afstand maar meer om de groene ring die veel dichter op de ster ligt dan bij ons.
Leefbare zone (waar het uiteindelijk om gaat) is idd wel duidelijk aangegeven. Maar ik moest 2x kijken voordat ik me realiseerde dat zoals Remy al aangaf het een mini zonnestelsel is
Dus met wat terraforming technieken en bescherming kunnen we ook op venus gaan wonen? Ligt op het randje van namelijk.

[Reactie gewijzigd door Bjorn89 op 6 februari 2018 18:57]

Zeg nooit nooit. Niet vandaag of morgen maar Venus is er nog wel even. (En wij hopelijk ook)

En mogelijke aliens en/of kolonisatie door mensen is wel de reden waarom planeten in deze leefbare zones extra interessant zijn

[Reactie gewijzigd door -36- op 6 februari 2018 19:08]

Voor dat het aantrekkelijk wordt om Venus te terravormen zijn er hoop mensen die op Mars wonen.
Maar je weet nooit waar de techniek over 100 jaar of meer toe in staat is.
Het zijn artiesten impressies. We hebben geen foto's. Alles is op grond van berekeningen gedaan en aannames dat er planeten zouden moeten zijn.
Thanks, goede toevoeging.
Even ter verduidelijking van het artikel. Er is niet aangetoont dat de Trappist planeten een atmosfeer hebben alleen dat het geen waterstofrijke atmosfeer is zonder wolken.

Ofwel we hebben de letter "z" uitgesloten nu de "b" tot de "y" nog en dan weten we ook nog niet zeker of we wel het juiste alphabet gebruiken :P
Let wel dat deze planeten tidally locked zijn. Dit betekend dat ze niet om hun as draaien zoals de aarde, maar altijd met 1 kant naar de zon staan zoals de maan bij de aarde. Dit zorgt er voor dat 1 kant extreem heet is en de andere kant extreem koud. In het midden is er een strook waar de temperaturen wat normaler zijn. Dit maakt de kans op leven een stuk kleiner dan bij een planeet die om zijn as draait waardoor de temperatuur netjes verdeelt word.
Dat ligt er natuurlijk ook weer aan hoe dicht deze bij de ster staat en hoe warm de ster is.
Planeten die niet roteren zijn totaal onleefbaar.
Alleen voor leven zoals wij dat kennen.
Rotation–orbit resonance zou ook nog mogelijk kunnen zijn, zoals bij Mercurius. De verwachting is inderdaad dat het net zoals bij de Aarde en de Maan zal zijn.
Trappist 1 is ook een rode dwerg ster , dus dat betekend dat zo'n ster nog heel lang door kan branden (stukken langer dan onze zon) dus met een beetje geluk kunnen we onze eeuwige thuis vinden tm het einde van het universum.

[Reactie gewijzigd door Metallize op 6 februari 2018 17:28]

Deze planeten staan 40 lichtjaar bij ons vandaan. Het licht doet er dus 40 jaar over om ons te bereiken. Dit geld natuurlijk ook omgekeerd zo. Niet enkel licht maar ook radiogolven doen er 40 jaar over. Als ze daar juist een ontvanger uitgevonden hebben op dit moment kunnen ze tv en radio van 1978 ontvangen :p
Met als klein probleem dat het simpelst is om planeten te 'ontdekken' die zo goed als onleefbaar zijn.
Dat de planeten zo dicht op elkaar liggen is wel in het voordeel van de interplanetaire reiziger binnen het Trappist stelsel. Van de ene naar de andere planeet reizen is een pak makkelijker dan van hier naar Mars.
Ik stel me overigens wel vragen bij hoe iemand z'n dag ginds ervaart? Grote getijdenwerking omwille van de nabije planeten? Zonsverduistering komt veelvuldig voor?
Totaal onleefbare planeten zijn het. Het gaat nog heel lang kosten voor we planeten kunnen berekenen waar het realistischer is om leven aan te treffen gebaseerd op wat we weten over leven (DNA - over DNA gesproken - hoe is dat ontstaan op aarde - of is dat gewoon 'geexporteerd' naar onze planeet?)
Met 'Belgische onderzoekers' en 'Trappist' las ik 'Jupiter' als Jupiler.

[Reactie gewijzigd door Jaco69 op 6 februari 2018 16:12]

Binnenkort dan ook de aankondiging dat er water, mout, hop en gist is ontdekt! :P
Ik vraag me meer af hoe het is met zwaartekracht + aantrekking tussen de verschillende planeten. Onze aarde wordt lichtelijk beinvloed door andere planeten, maar het enige wat we merken is van onze eigen maan. Hoe zit het in zo een mini systeem waar alle planeten veel dichter bij elkaar staan?
Objecten die dichter bij elkaar staan met dezelfde massa ondervinden een grotere zwaartekracht interactie tussen elkaar dus oefenen een grote effect uit op elkaar deze toename is exponentieel, zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Zwaartekracht.

Als we het ontstaan van een planeten stelsel buiten beschouwing laten dan maakt de afstand tussen de planeten niet uit voor stabiliteit van de baan waar ze in rond draaien. Dit komt doordat de ster plus planeten een potentiaal put vormt waarbij elk object (ook de ster) in zijn eigen kleine putje ronddraait, zie https://www.explainxkcd.com/wiki/index.php/681:_Gravity_Wells voor de putjes uitleg in een tekening.

Voor een astronaut/kosmonaut/poppetje in de ruimte die land op een van de planeten maakt het ook niet veel uit, alle Trappist planeten mocht je er op kunnen landen hebben genoeg massa om er vrolijk rond te kunnen huppelen zonder er van af te vliegen naar een andere planeet (heeft ook weer met de afstand te maken in de zwaartekrachtsformule).

Zoals boven beschreven hebben de onderlinge afstanden tussen ster en planeten alleen invloed op tidally locking. De invloed op mogelijke getijden zullen gering, lees minimaal, zijn.

Extra zondverduisteringen zitten er niet in de schatting van de grote van de ster en planeten en hun onderlinge afstanden zorgt er voor dat geen van de planeten de andere kan verduisteren.
Dat word vanavond weer een tripje maken in Elite dangerous :D Vorige keer was de skin van de planeten netjes bijgewerkt zoals ze laatst ook deden met Pluto. Wie weet wat ze nu bijgewerkt hebben/

Maar ik heb zo'n vermoeden dat als er iets gevonden gaat worden, het nog vrij primitief zal zijn qua techniek/leven. Of men moet ongeveer op het zelfde moment een technologische boom meemaken zoals wij nu doen. Maar dat zullen we pas over 40 jaar weten :D


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S9 Google Pixel 2 Far Cry 5 Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V. © 1998 - 2018 Hosting door True

*