Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 207 reacties

De eerste protonenbotsingen in de door technische mankementen geplaagde deeltjesversneller van het Cern zijn een feit. In de LHC konden maandag meerdere botsingen in de verschillende detectors waargenomen worden.

De succesvolle botsingen betroffen protonen. Vrijdag maakten protonen voor het eerst weer hun rondjes in de 27 kilometer lange buis onder de grond van het Europese onderzoekscentrum Cern, nabij de Zwitserse stad Genève. Maandag werden voor het eerst twee protonenstralen in tegenovergestelde richting door de Large Hadron Collider geleid en twee concentraties protonen werden met elkaar in botsing gebracht. De botsingen vonden allereerst plaats ter hoogte van de Atlas-detector en even later kon de CMS-detector aan het werk. Later op de avond werden de botsingen verplaatst naar de locatie van respectievelijk de Alice- en LHCb-detectors.

Tegen half drie 's middags, om 14.22 uur, nam de Atlas-detector de eerste deeltjes waar die zouden kunnen duiden op botsingen tussen protonen. In de Alice-detector vielen sporen van deeltjes waar te nemen die een gezamenlijke bron hadden. Daarmee zouden de wetenschappers van het Cern na een vertraging van veertien maanden op zoek kunnen naar het Higgs-boson en andere elementaire deeltjes die antwoord moeten geven op fundamentele vragen als hoe zwaartekracht te verklaren is en of de door de snaartheorie voorspelde extra dimensies daadwerkelijk bestaan.

De in banen geleidde protonenstralen hadden een energie van 450GeV. Na de succesvolle botsingen willen de onderzoekers de energie van de stralen verhogen: de LHC werd ontworpen om deeltjes tot 7TeV te versnellen. Tegen kerst denken de natuurkundigen de deeltjes een energie van 1,2TeV mee te geven en voldoende data verzameld te hebben voor de kalibratie van de instrumenten als voorbereiding op verdere experimenten.

Botsingen waargenomen in de Alice-detector
Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (207)

Voor de geÔnteresseerden, bij 450GeV hebben protonen een snelheid van ~299.791.809m/s, en bij 7 TeV maarliefst ~299.792.455 m/s, slechts 3m/s onder de lichtsnelheid :)

.edit: en de botsing van twee protonen die beide met 7TeV in tegengestelde richting reizen is natuurlijk hetzelfde als een botsing tussen een stilstaande proton en eentje met een energie van 14TeV. Die ene proton knalt dan met een snelheid van 299792457.3 m/s op de stilstaande, slechts 0.7m/s onder de lichtsnelheid.

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 24 november 2009 12:04]

Uhh, da snap ik niet helemaal.
450 GeV = 450.000.000.000
7 TeV = 7.000.000.000.000

Daar zit dus een verschil in van 6.550.000.000.000.
En dat ontzettend grote getal levert maar een verschil op van 646m/s? :o
:o

Ben niet zo'n natuurkundige, maar volgens mij klopt dat niet?
Relavistische snelheden zijn niet recht evenredig :). De lichtsnelheid kun je ook niet halen, dat kost in feite oneindig veel energie. De formule voor kinetische energie is

                mc2
Ek = --------------- - mc2
        √(1 - v2/c2)

Met m de massa van de proton in kilogram (1.67262158e-27 kg), c de lichtsnelheid (299792458 m/s), Ek de energiehoeveelheid in Joule (ze staan hier in electronvolt, 1 eV = 1.602176487e-10 J), en v is de snelheid in m/s. We weten Ek en we willen v weten.

v = √(c2 - (mc3 / (Ek + mc2))2)

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 24 november 2009 12:31]

Vergeet niet dat eV een minuscuul klein beetje energie is.
1 joule = 6.24150974*1018 eV (zegt de ingebouwde rekenmachine van google, who needs a Binas?)
450GeV = ____450*109_____ = 7,20979408*10-8 Joule
...................6.24150974*1018

1,2TeV=1,92261176*10-7
7TeV = 1,12152352*10-6
Dat komt niet eens in de buurt van een boterhammetje kaas!
Punt is dat die energie in zo'n deeltjes zit dat net iets kleiner is dan een boterham.
Normaal eet je op een dag 2000-2500 kilojoule.
Hieronder zag ik nog iemand zeggen dat het hier gaat om de energie die nodig is om een zandkorrel omhoog te tillen, en hij liet geen berekeningen zien, maar ik neem aan dat hij als massa alleen die van de zandkorrel heeft genomen, en niet die van je arm.
Om een keertje je arm op te tillen heb je echt wel meer energie nodig.

[Reactie gewijzigd door Amanoo op 24 november 2009 16:26]

Normaal eet je op een dag 2000-2500 kilojoule.
Volgens mij ben je in de war met kilocalorieŽn, want 2000 kilojoules is ongeveer 478011 kilocalorieŽn en dat is een tikkeltje teveel per dag voor 1 mens :P
e=mc^2 he, hoe harder je gaat hoe meer energie het kost om die snelheid nog verder te verhogen. In theorie is het reizen met de lichtsnelheid niet mogelijk als een deeltje een massa van meer dan 0 heeft, omdat dat een oneindige hoeveelheid energie zou kosten.

dus een klein beetje harder bij die snelheid kost verschrikkelijk veel extra energie

Interessant vraagstuk in deze context dat dacht ik nog niet opgelost was: Is licht nou een golf of een deeltje :) Als het een golf is zou het niet door de ruimte moeten kunnen reizen maar als het een deeltje is zou het niet met de lichtsnelheid moeten kunnen reizen.

[Reactie gewijzigd door Garma op 24 november 2009 12:11]

Interessant vraagstuk in deze context dat dacht ik nog niet opgelost was: Is licht nou een golf of een deeltje
allebei
Als het een golf is zou het niet door de ruimte moeten kunnen reizen maar als het een deeltje is zou het niet met de lichtsnelheid moeten kunnen reizen.
Nee, da's onzin. Het zou niet met de lichtsnelheid kunnen reizen als het massa had. Een deeltje zonder massa, zoals bijv. een foton, kan prima met de lichtsnelheid reizen (duh :P)

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 24 november 2009 12:25]

Kan een foton dan ook sneller gaan als C?
niks kan sneller gaan dan c... Foton = licht en dat gaat met snelheid van het licht = c :)
niks kan sneller gaan dan c... Foton = licht en dat gaat met snelheid van het licht = c :)
Doet een wilde gooi naar een interessante hypothese: Misschien kan iets wel sneller dan het licht bewegen maar kan je dat simpelweg niet waarnemen (en dus bewijzen) omdat die waarneming berust op het waarnemen van...jawel: licht ;) (of een straling die zich even snel voortplant)

Lastig/niet te bewijzen dus, want iets is ergens al voordat je het kunt waarnemen. Er zal altijd een discrepantie bestaan tussen het moment dat iets ergens aankomt en het moment waarop je het object 'ziet'. De snelheid die je kunt waarnemen is daarmee beperkt tot de snelheid van het licht, waardoor het lijkt alsof je ook niet sneller kan.

[Reactie gewijzigd door Propheticus op 24 november 2009 16:25]

Bestaat iets wel als het niet waar te nemen is? ;)

Maarja, als je Einstein mag geloven is dit dus niet mogelijk (oneindige massa/energie verhaal)
Er zijn verschillende experimenten gedaan waarbij dit gebeurde. Er kan alleen geen informatie verstuurd worden sneller dan het licht.
LET OP: Erg offtopic, dit gaat eventjes niet over de LHC.

Echt versturen van informatie vanaf de ene plaats naar de andere met een snelheid groter dan die van het licht zal wellicht niet mogelijk zijn.
Maar wat als de informatie over de ene plaats al aanwezig is op de andere plaats?
Ik bedoel, ik vraag me het volgende wel eens af:

Stel dat een aantal jaren geleden er een wetenschapper was, die twee houten kistjes had en twee handschoenen, een linker en een rechter.
De rechter handschoen doet hij (of zij) in het ene kistje, de linker in de ander. Daarna worden beide kistjes hermetisch afgesloten zodat aan de buitenkant niet is te zien welke handschoen in welk kistje zit.
Vervolgens stopt hij ťťn van de kistjes in een raket, die ergens ver de ruimte in wordt gestuurd. Het andere kistje blijft op Aarde in een kluis.
Niemand weet welke handschoen in welk kistje zit. Voor mijn part de wetenschapper zelf ook niet, hij heeft het met zijn ogen dicht gedaan bij wijze van spreken.
Jaren later, als de raket al tientallen lichtjaren van de Aarde is verwijderd, kan de wetenschapper zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en haalt het kistje uit de kluis.
Hij opent het kistje, en ziet dat er de linker handschoen in zit. Nog diezelfde seconde heeft hij nieuwe informatie, die tot dan toe nog niemand had, over de inhoud van het kistje dat tientallen lichtjaren ver weg in de ruimte zweeft: Daar zit dus de rechter handschoen in!
Het is niet echt overdracht van informatie, dat is waar, want de sleutel tot de oplossing lag al die tijd bij hem in de kluis, maar niettemin is het dan wel een nieuw gegeven over een object dat lichtjaren ver verwijderd is.
Het kost echter tijd voordat de raket die grote afstand heeft afgelegd (zelfs al zou de raket met lichtsnelheid reizen, dan zou het 10 jaar duren om 10 lichtjaar af te leggen).
Maar je zou ťťn seconde nadat die 10 jaar zijn verstreken al kunnen weten welke handschoen aan boord is, door simpelweg het kistje in de kluis te openen.
Als die raket die informatie zelf eerst terug had moeten sturen, dan was er nog minstens 10 jaar bijgekomen voordat je die informatie had. Of... toch niet?

Ik heb geen idee of er iets klopt van wat ik hier zeg, maar interessant vind ik het zeker, en ik ben benieuwd wat anderen hiervan vinden. Iemand?
Wat jij beschrijft is vrijwel identiek aan het principe van entanglement in de quantummechanica. Dit is al heel lang bekend, en dit is een van de dingen waar Einstein bezwaar tegen had.

http://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_entanglement

Het verschil in wat jij zegt heeft te maken met informatie over iets bezitten, en het daadwerkelijk versturen ervan. Dit laatste moet met een signaal, en daar heb je ofwel licht ofwel materie voor nodig.
je hebt gelijk, hoewel volgens wikipedia is het antwoord op de vraag: Golf of Deeltje afhankelijk van de meetopstelling 8)7 Heel fijn theoretisch allemaal weer.

edit @ AHBvD onder, ja ik snap het principe maar je golf met water gaat niet op. Het punt is dat een golf iets nodig heeft om te bewegen. Jouw golf heeft water nodig. Geluid is een trilling van lucht en in de ruimte heb je dus geen geluid. Licht is ook een trilling maar gek genoeg heb je in de ruimte wel licht

overigens, als je iets kunt tellen en als entiteit aanwijzen kun je nog niet zeggen dat het een deeltje is hoor... net zomin als dat je 'bizarre gebeurtenis X' als deeltje kunt aanwijzen.

[Reactie gewijzigd door Garma op 24 november 2009 20:28]

Fotonen zijn elektromagnetisch golven met een deeltjes karaketer. Het deeltjes karakter uit zich er in dat je fotonen kunt tellen die aankomen op je detector. Een foton heeft een bepaalde energie. En dat doet dus aan een deeltje denken. Maar voor de rest gedraagt het zich als een golf. Je zou het als een gequanticeerde golf kunnen beschouwen.

Je moet het zien als de golven op de zee. Je kunt een golf zien aankomen, en je kunt tellen hoeveel golven je per tijdseenheid opvangt. Aangezien je ze kunt tellen, en als entiteit aanwijzen, doet dat dus aan deeltjes denken. Maar het is gewoon een golf.
Maar als je een deeltje met een massa in een aantal fotonen doet, dan zou het wel mogelijk moeten zijn? (foton-bubble)
Het verschil tussen een deeltje en golf is niet meer gedefinieerd op kwantum niveau.
Kwantum mechanica heeft laten zien dat het verschil "deeltje of golf" er niet toe doet op die schaal. de "atoom" deeltjes vertonen namelijk ook dit "duaal" effect, (en dit leiden tot de snaar-theorie) .

dus jouw vraagstuk over is licht een golf of deeltje heeft als antwoord "beide" en "geen van beide". eigenlijk vraag je naar het zelfde ;)
Komt door de relativiteitstheorie. De massa van een object neemt toe naarmate het sneller gaat, dus heb je steeds meer energie nodig om het te versnellen. Als de snelheid de lichtsnelheid nadert gaat de massa naar oneindig en heb je oneindig veel energie nodig om de lichtsnelheid te halen.
+ Om iets te versnellen tot 100% van de lichtsnelheid is er oneindig veel energie nodig.
Woops slecht gelezen... Sorry

[Reactie gewijzigd door MrSnowflake op 24 november 2009 12:31]

De snelheid neemt amper verder toe, omdat je tegen het maximum van de lichtsnelheid zit.
De toegevoegde energie vertaalt zich voornamelijk in massa, niet in snelheid (de deeltjes worden dus steeds zwaarder als je er meer energie in stopt, en wel volgens de forumule E = MC2).
Hoe dichter je bij de lichtsnelheid komt, hoe meer energie je nodig hebt om deze te bereiken. Theoretisch is het onmogelijk omdat je een oneindige energie nodig hebt om de lichtsnelheid te bereiken.
Daarom is er voor het ogenschijnlijk kleine verschil in versnelling zo'n enorm energieverschil nodig.
jaja.. ik denk dan meteen weer aan dat zwarte gat,.. die zelfs het licht opslurpt... om het maar even simpel te zeggen.
Is die energie niet groot genoeg?
Is het serieus maar een verschil van minder dan 1km/s tussen 450GeV en 7TeV?
Dat is minder als ik had verwacht bij snelheden van duizenden km/s
nee dat beweert hij niet.

Een 7 TeV die tegen een tegenovergestelde andere 7TeV aan knalt heeft dezelfde energie als ťťn van 14 TeV die tegen een proton van 0 TeV aan knalt

Als je ze met 14 TeV tegenovergesteld door de pijp jaagt knallen ze met 28TeV lijkt mij...

maar ik ben niet echt heel erg thuis in deze...
nee dat beweert hij niet.
Jawel, dat beweer ik wel. Hij doelt ook op het stukje voor de edit. Het verschil tussen een proton met 450GeV en een proton met 7TeV is slechts ~624m/s (dus minder dan 1 km/s).
De snelste collider voor de LHC kon deeltjes versnellen tot 99.995%C (volgens wikipedia).
LHC kan versnellen tot 99.9999991%C :).
Het verschil in snelheid is inderdaad verwaarloosbaar, als je echter naar de massa kijkt zie je een groter verschil. Een proton met een energie van 7 TEV heeft een massa van ~7500 keer zijn rustmassa (massa bij energie ~0).
om de snelheid te verhogen met 646m/s (=2325,6km/h) moet je dus 6550GeV toevoegen.
Nee, dat geldt alleen in het specifieke geval dat de energie al 450GeV bedraagt en de massa gelijk is aan die van een proton :). Als je bij de proton met 7TeV een energie toevoegt van 6550GeV dan is het verschil in snelheid maar ~2.5 m/s

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 24 november 2009 12:17]

.edit: en de botsing van twee protonen die beide met 7TeV in tegengestelde richting reizen is natuurlijk hetzelfde als een botsing tussen een stilstaande proton en eentje met een energie van 14TeV. Die ene proton knalt dan met een snelheid van 299792457.3 m/s op de stilstaande, slechts 0.7m/s onder de lichtsnelheid.
Sorry, nee. Voor de hand liggende fout, maar snelheden kun je niet zo optellen in de relativiteitstheorie. De geassocieerde kinetische energie kun je dus ook niet zo optellen.

Om te beginnen is een kinetische energie altijd relatief ten opzichte van een inertiaalsysteem. Het is namelijk de energie die vrijkomt als je het object afremt tot v=0 in dat inertiaalsysteem. Elk niet versneld deeltje heeft dus een kinetische energie van 0 in zijn eigen inertiaalsysteem (want v=0 per definitie).

In jouw voorbeeld is het meest logische inertiaalsysteem dat van het gezamelijk massamiddelpunt. Vanwege de wet van behoud van impuls is dat inderdaad niet versneld, zelfs tijdens en na de botsing.

Gezien de energie van 0 TeV en 14 Tev heb je dus blijkbaar de energie uitgedrukt in het inertiaalsysteem van 1 deeltje. Dat moeten we dus transformeren. Het massamiddelpunt beweegt natuurlijk met "de halve snelheid", maar dat is niet zomaar v/2 gezien de relativistische effecten.

De verdere wiskunde is wat veel voor deze ruimte en dit moment, maar je komt ten opzichte van het massamiddelpunt op een energie uit van enkele GeV voor beide deeltjes.
Maar begrijp ik het goed dat als ze sneller dan het licht gaan en botsen dat er dan een zwart gat zou moeten ontstaan?
Niets kan sneller gaan dan het licht. Zelfs als je op de ene proton een camera zou plakken en gaat meten met welke snelheid de andere proton op je afkomt, dan zou het nog steeds minder snel zijn dan de snelheid van het licht (relativiteitstheorie).
Kan me eigenlijk niet meer voorstellen dat licht het einde bepaald van de snelheid. Zou er niet raar van staan te kijken als er toch op een of andere manier er een sneller iets is..
We hebben altijd nog de hypothetische 'tachyon' wat misschien alleen maar sneller dan het licht zou kunnen reizen.

Maar vergeet niet dat als materie sneller zou reizen dan het licht, de informatie voor de observator terug de tijd in zou gaan.

Ter illustratie: Een ster 10 lichtjaar verderop zend zijn licht uit. De photon reist naar de Aarde. Wat wij zien van dat licht is de informatie die het meeneemt: we zien de ster zoals het er 10 jaar geleden uit zag.

Bedenk nu dat u op een ruimteschip zit dat sneller zou kunnen reizen dan het licht. Naarmate u verder de ruimte in gaat en zou terug kijken naar de Aarde lijkt de tijd op Aarde terug te lopen. Voor de persoon op Aarde is dit niet zo maar die ziet uw ruimteschip verdwijnen op het moment deze sneller gaat dan het licht.
Op het moment u weer stopt 1000 lichtjaar verderop op een andere planeet bijvoorbeeld en u zou kunnen kijken naar de Aarde, dan zou u de Aarde zien zoals het hier was zo'n pakweg 1000 jaar geleden.

EDIT: Dit is dus als het al mogelijk zou zijn materie sneller te laten voortbewegen dan het deeltje wat tot zover bekend is het snelste deeltje te zijn. Als er al snellere deeltjes gevonden worden (zoals de 'tachyon') dan kunnen we er geen ruimteschepen inc. electronica voor bouwen. ;)

Dit is zoals ik het allemaal heb begrepen. Ik ben geen natuurkundige. :p

[Reactie gewijzigd door MistrX op 24 november 2009 14:39]

relativiteitstheorie

:)
Grapjas. Dat ding waar Einstein in het begin van de 20e eeuw mee is gekomen heeft zich al lang en breed bewezen. Sterker nog, hedendaagse technologie moet met de effecten van relativiteit gewoon rekening houden. Zo tikken de klokken in de GPS satellieten sneller dan op aarde omdat ze verder van de aarde verwijderd zijn dan wij. Face it, de relativiteitstheorie is een feit, en als er nog onvolledigheden in zitten zijn die zo goed als verwaarloosbaar (net als de onvolledigheden in Newtoneaanse mechanica op lage snelheden)
Veel te scherp neergezet .oisyn. Het is een theorie die in tot nu toe alle gevallen blijkt te kloppen en in die gevallen is bewezen. Dit zegt echter nog niets over andere omstandigheden en aangezien we niet alles weten, is het nog steeds een theorie. Wetenschappers noemen iets zelden een feit overigens, je kan bijna nooit iets 100% uitsluiten.
Veel te scherp neergezet .oisyn.
Helemaal gelijk in, maar als hij de volksmond-betekenis van "theorie" gebruikt mag ik ook de volksmond-betekenins van "feit" gebruiken ;)
Het effect van 'tijdsverdunning' waar die theorie het over heeft lijkt inderdaad te kloppen.
Echter het is nog steeds niet aangetoond dat deze theorie sluitend is (en zal een kloppende theorie ook nooit zijn overigens). zeker omdat een een relatief statisch zwaartekracht 'veld' (zoals je blijft op aarde) vind er ook 'tijdverdunning' plaats. welke het dus op zijn minst lastig maakt om te zeggen waardoor de klokken anders tikken in de Geo-stationaire baan van de aarde.

par example:
het maakt niet uit of als ik drie gesynchroniseerd atoomklokken heb waarbij een op de plaats blijft, een de ruimte word ingeschoten en terug keert naar de plaats van de eerste klok, en een het ganse land laat afreizen en dan terugkomt bij klok een. ieder van deze klokken zal anders lopen na de reis.
In de wetenschap is een theorie het hoogst haalbare, ongeacht hoe goed het bewezen wordt.

Je moet het wetenschappelijk gebruik van 'theorie' daarom niet verwisselen met het alledaags gebruik van theorie, waarbij er i.h.a. nog geen bewijskracht is. Zoiets heet in de wetenschap een 'hypothese'.
Het blijft een theorie, juist net zoals bij het alledaags gebruik van theorie. Het blijft een theorie zolang niet bewezen is dat het klopt of niet klopt.
[.edit: sorry, m'n browser bokte]

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 24 november 2009 13:53]

turbo-tje + spoilertje op de protonen en dan moeten ze toch harder kunnen dan de lichtsnelheid. :?
Nah, ze moeten gewoon ophouden met het proberen te versnellen van de protonen, en ipv daarvan de ruimte-tijd om het materiaal verbuigen. Warp speed mr. Sulu.
mocht dat ooit mogelijk zijn, dan hebben we heel waarschijnlijk de resultaten van dit onderzoek daarvoor nodig.
Dat zijn wat flinke getallen ;)

Zover ik het snap, laten ze met ongelovelijke snelheid 2 protonen botsen, en kijken wat daar uitkomt? Dus zelfde als een crashtest met een auto?...

Snap zelf het nut er niet van, maar hoop dat ze er waardevolle data uit weten te halen. :)
Dat zijn wat flinke getallen ;)

Zover ik het snap, laten ze met ongelovelijke snelheid 2 protonen botsen, en kijken wat daar uitkomt? Dus zelfde als een crashtest met een auto?...

Snap zelf het nut er niet van, maar hoop dat ze er waardevolle data uit weten te halen. :)
Vergelijk het maar met die autos. Je hebt er erg veel, maar je hebt geen idee hoe ze werken en wat de losse onderdelen zijn. Je hebt ook geen gereedschap om ze rustig open te maken. Als je er dan een paar honderd tegen elkaar aan laat knallen vind je heel veel losse onderdelen, sommige heel en sommige kapot, en kan je proberen uit te zoeken hoe die onderdelen samen werken om een auto te maken.
ze laten niet twee protonen botsen, maar twee bundels protonen, in tegenovergestelde richting. Die dingen zijn namelijk zo klein dat de kans dat twee protonen elkaar tegenkomen erg klein is, en dus moet je het aantal protonen dat elkaar tegenkomt vergroten.

Beetje gesimplificeerd uiteraard: als die protonen op elkaar botsen met zulke enorme snelheden, vallen die dingen natuurlijk helemaal uit elkaar, net als jouw auto. Zo hopen ze dus te kunnen zien waar protonen eigenlijk uit bestaan.
Het nut wordt misschien pas over 30 jaar ontdekt. Nu proberen ze maar wat ze denken en schrijven de resultaten op. Dat wil niet zeggen dat ze de resultaten direct kunnen verklaren en gebruiken in de techniek.
Inderdaad. Toen het elektron werd ontdekt wisten ze ook niet wat ze er mee moesten. Tot bleek dat ze het konden gebruiken voor tv's (die oude met beeldbuizen :P)
net als 2 auto's laten botsen om te kijken welke onderdelen er in zitten zeg maar. omdat er nog geen nette manier is gevonden om die dingen uit elkaar te plukken. want hoe haal je een auto uit elkaar als je kleinste gereedschap zo groot is als een auto... :Y)
Je laat twee auto's heel hard op elkaar klappen en gaat daarna kijken wat er allemaal uit is gevlogen om erachter te komen waar de auto's uit bestaan, daar komt het op neer. ;) Niet echt praktisch voor auto's, maar subatomaire deeltjes zijn zo moeilijk uit elkaar te sleutelen. :9

Mooi om te zien dat dit beestje eindelijk goed lijkt te werken. Het zou geweldig zijn als de komende jaren een aantal van de genoemde fundamentele vragen kunnen worden opgelost met de LHC, hoewel er vast ook vragen bij zullen komen.
Leuk dat het kan maar, en dit is misschien een stomme vraag, wat proberen ze precies te bereiken.

Wat voor een toekomstige technologieŽn kunnen uit dit experiment voortkomen?
Leuk dat het kan maar, en dit is misschien een stomme vraag, wat proberen ze precies te bereiken.
Meer fundamenteel inzicht in de wereld om ons heen.
Wat voor een toekomstige technologieŽn kunnen uit dit experiment voortkomen?
Dat weet niemand. Dit soort projecten hebben niet na 5 jaar een tastbaar resultaat in de vorm van nieuwe technologieen. Er kan tientallen jaren (of zelfs meer) nodig zijn voordat iemand de fundamentele kennis kan omzetten in iets praktisch. Je kunt niet zomaar tegen een onderzoeksgroepje zeggen "Maak maar eens een warp-drive", want niemand zal weten hoe te beginnen. Als er echter eerst gekeken wordt naar hoe de natuur in elkaar steekt, dan kan het later opeens gebeuren dat iemand denkt "Hee, dat deeltje wat we toen ontdekt hebben kan best eens gebruikt worden voor <...>".

Het feit dat dit soort wetenschap geen direct resultaat oplevert maakt het in de hedendaagse consumptie-maatschappij erg moeilijk om te verkopen. Toch is fundamentele wetenschap ontzettend belangrijk voor de lange termijn ontwikkeling van de mens. Veel van onze revolutionaire vindingen zouden er niet zijn geweest als er niet jaren eerder iemand was geweest die, heel onschuldig, gewoon wou uitzoeken hoe een bepaald natuur-proces werkt.

Het LHC experiment is daarom ook een van de belangrijkste dingen die er momenteel op aarde plaatsvindt. En de jaarlijkse kosten? Veel minder dan de oorlogen in het midden oosten. Minder dan de kosten voor de OV chipkaart of het rekeningrijden.
Goed gezegd! _/-\o_ Er zijn inderdaad veel mensen die zich meteen gaan afvragen of het allemaal wel moet en die klagen over hoe duur het allemaal wel niet is. Maar zonder fundamenteel onderzoek zouden we niets echt nieuws ontdekken. En de oorlogen van de VS in Irak en Afghanistan kosten elke maand al een veelvoud van wat de LHC heeft gekost!
Wat er in de toekomst mogelijk wordt blijft natuurlijk onbekend.

In ieder geval krijgen we zo een beter inzicht in de werking van de natuur. En met name de koppelingen tussen de vier fundamentele natuurkrachten: zwaartkracht, sterke- en zwakke kernkracht en elektromagnetische kracht. Dit wordt ook wel een Theory of Everything genoemd. Zodra we een dergelijke theorie hebben, kunnen een hele hoop fenomenen uit de natuur verklaard worden. Zoals bijvoorbeeld de oorsprong van zwaartekracht. Wat daar dan weer technisch mee mogelijk wordt gemaakt zal pas over 50 jaar bekend zijn.
En we leven nog steeds, ondanks de botsende deeltjes :)

Is het mogelijk te onderzoeken hoe de zwaartekracht op te heffen is nadat ze erachter zijn hoe dit eigenlijk werkt?

[Reactie gewijzigd door maceddy2004 op 24 november 2009 11:49]

Ik vermoed van niet. Zwaartekracht ontstaat door massa. Om zwaartekracht op te heffen zou je de eigenschap van massa moeten wegnemen. Het deeltje (wat ze verwachten) dat objecten massa geeft is het Higgs deeltje. Dus om de zwaartekracht op te heffen zou er dus een anti-Higgs deeltje moeten bestaan. Dat is theoretisch nog niet aangetoond.
Massa = energie (massa-energie equivalentie van Einstein) Om massa te doen laten verdwijnen zal dus energie moeten verdwijnen. Nou zegt de eerste hoofdwet van thermodynamica dat dat niet mogelijk is.
Ik vrees dus voor je dat zwaartekracht een feit zal blijven.
Tja, als je zo redeneert, komt de wetenschap nooit verder.

"Wetten" zijn leuk voor experimenten die al een miljoen keer zijn gedaan, maar ze zeggen niets over experimenten die nog niet zijn gedaan. Ze hebben een voorspellende waarde, maar niets zegt dat die wetten de ultieme waarheid zijn.
Dat is niet wat ik zeg. Hij vroeg of zwaartekracht kon verdwijnen. Ik beredeneer van niet. Wil niet zeggen dat ik gelijk/ongelijk heb.

Buiten dat denk ik niet dat je het verschil tussen een theorie en een wet kent. Een theorie heeft een voorspellende waarde. Een wet is een vast gegeven. Een theorie wordt een wet als het is aangetoond. Een wet geeft aan of een experiment zal slagen of niet. Een theorie geeft slechts een vermoeden.
Dat is wel erg scherp neergezet. Een wet is gewoonweg een wet omdat de meeste wetenschappers het daarover eens zijn en omdat het in alle modellen en waarnemingen tot nu toe blijkt te kloppen. Dat deze wetten echter in alle omstandigheden blijven gelden of zelfs altijd waar zijn, is iets wat nog steeds gewoon kan veranderen, een wet is door de mens bedacht, we kunnen een wet pas echt zo vast accepteren als jij aangeeft als we ook echt de gehele natuur begrijpen en daar zijn we nog verre van. Zaken die we zelf hebben bedacht kan je dan wel weer een vaststaand feit noemen, 1+1 blijft 2, maar dat is omdat we die zaken geheel begrijpen.

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 24 november 2009 13:35]

In de natuurkunde wordt iets pas een theorie genoemd als het zijn voorspellende waarde lang en breed bewezen heeft, dwz. het is een natuurwet. Zo zijn Newton's F=m a en zwaartekrachtstheorie en ook de speciale en algemene relativiteitstheorie van Einstein algemeen geaccepteerd als theorie/natuurwet.

Let echter wel dat je de "kleine lettertjes moet lezen": al deze theorieen hebben een beperkt domein van geldigheid: Newton's zwaartekrachttheorie is slechts valide zolang je kijkt naar massa's die niet te hoge dichtheden hebben (in de buurt van die van een zwart gat) en niet te snel bewegen (richting de lichtsnelheid). Zolang dat niet het geval is, voorspelt Newton's theorie tot op hele hoge precisie en gelijk aan Einstein's algemene (zwaartekrachts) theorie. Pas buiten dit domein moet je algemene relativiteitstheorie gebruiken om goede voorspellingen te krijgen.

Verder is stringtheorie ondanks zijn naam, geen theorie: het heeft (nog) geen voorspellende waarde.
Je komt vooral massa te kort. Een zwart gat dat voortkomt uit een enkele proton is verwaarloosbaar en verdampt meteen. Er is lang niet voldoende materie op heel deze planeet om een zwart gat te kunnen maken dat effectief een bedreiging voor ons zou vormen, ervan uitgaande dat we de apparatuur zouden hebben. Om van de hoeveelheid benodigde energie nog maar te zwijgen.
Je aanname dat Zwaartekracht ontstaat door massa is juist een van de dingen die ze hopen te bevestigen / ontkrachten d.m.v.. de LHC. heeft alles te maken met het Higgs boson http://en.wikipedia.org/wiki/Higgs_boson deeltje dat ze hopen te vinden.

Het is dus de vraag of Massa voor zwaartekracht, zwartekracht voor massa, of iets andersd. het vermoede is dat massa word veroorzaakt door het Higgs-Boson deeltje, die als een soort lijm de massa aan het tijd-ruimte veld 'vastplakt'.

dit is allemaal hoog theoretisch en moet nog bewezen worden. en als je de kracht "zwaartekracht" zou kunnen omdraaien, zo als je een Electro-magnetische Kracht kunt omdraaien dan zou je zonder verlies van massa Zwaartekracht 'weghalen'

Ook zou je ook nog met transmissie van energie kunnen werken. iets als foton emissie of elektron emissie. Komt best veel voor geloof ik :P (wijst op Beta straling en op licht)
Nou is 450GeV ook nog niet zo indrukwekkend. Niet dat bij 7TeV de wereld wel zal vergaan overigens ;)
nou dat vergaan is gebaseerd op het creŽren van een niet-controleerbare zwarte gat... Denk niet dat die dan aan die 7TeV gelimiteerd blijft... Zeker als ie gaat uitdijen omdat een zwarte gat natuurlijk energie in zich opneemt van alles rondom...
Ik denk niet dat dat zo snel gaat gebeuren, wel weet ik zeker dat de wetenschappers daar nog bar weinig vanaf weten, en dat de mens zichzelf al te vaak overschat, waardoor, indien het echt zou gebeuren, mij het niet zou verbazen als we het niet onder controle kunnen houden...
Botsingen met veel meer energie dan 7TeV zijn aan de orde van de dag in de hogere regionen van onze atmosfeer, door kosmische straling. Heb jij daar ooit een zwart gat zien ontstaan dat onze wereld opslokte?

Daarnaast, een zwart gat is ook maar gewoon een ding dat zwaartekracht uitoefent op andere objecten door z'n massa. Het is gebonden aan dezelfde zwaartekracht-regels als elk ander ding in het universum (zwaartekracht is rechtevenredig met massa, en zwaartekracht neemt kwadratisch af met de afstand). Een paar protonen die met elkaar een zwart gat vormen hebben bij elkaar alsnog veel te weinig massa om Łberhaupt andere deeltjes aan te trekken en op te slokken.

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 24 november 2009 13:32]

Het waargenomen record is 200000000 TeV. Helaas op 20km hoogte in de atmosfeer, niet in het midden van een detector. Maar 200000000 TeV zorgt niet voor verwoestende zwarte gaten, dus 7 TeV zal dat ook niet doen.

(200000000 TeV is ongeveer de energie van een goed geraakte tennisbal)
Eerst dacht men ook dat men op zou branden als men zich harder liet vervoeren dan 100 kilometer per uur. Dat gebeurde niet.
Men dacht later dat het ook onmogelijk zou zijn voor een mens om te vliegen omdat we daar niet voor gemaakt zouden zijn en dus gevaarlijk. Dat gebeurde toch wel.
Bij de eerste atoomproeven in de jaren 40 dacht men ook dat een nucleare ontploffing de atmosfeer zou laten vervliegen. Dat gebeurde niet.
We zijn nu wat jaartjes verder maar de angst blijft voor onbekende: Nu denkt men dat de LHC een oncontroleerbaar zwartgat zal creŽeren dat de Aarde opslokt. En ik mag er vanuit gaan dat deze zelfde soort angst het weer bij het verkeerde eind heeft.

[Reactie gewijzigd door MistrX op 24 november 2009 12:48]

het probleem is natuurlijk wel dat doemdenkers het maar 1 keer goed hoeven te hebben en dan hebben ze altijd het ultime laatste woord...
zouden ze daarom doemdenker zijn geworden?
Dat klopt, maar als de doemdenkers gelijk drijgen te krijgen op iets, dan is het bewijs er vaak ook al een tijdje.

In dit geval zijn het de doemdenkers v.s. het gros van de wetenschappers. M.a.w. mensen die in de media iets hebben opgevangen over een zwartgat dat misschien gecreŽrd zou worden binnen de LHC en dat gelijk linken aan de destructie van de planeet, tegen over de mensen die er werkelijk verstand van hebben en zeggen dat het allemaal wel mee zal vallen en daar hun eigen theoriŽn op hebben.

In dit geval kies ik liever voor de theoriŽn van iemand die er voor gestudeerd heeft en er al jaren mee bezig is dan de theoriŽn van iemand die het nieuws langs ziet komen in bijvoorbeeld de Telegraaf.

[Reactie gewijzigd door MistrX op 24 november 2009 13:49]

Waarbij je dan ook nog het kaf van het koren moet proberen te scheiden en dat is voor iemand zonder wetenschappelijke opleiding erg moeilijk. Geloof ook niet zonder meer iemand in een witte jas dus, luister naar zijn/haar argumenten.
Dat vind ik wel, altijd openstaan voor een andere input. Probleem is wel dat mensen omtrent de LHC vaak dezelfde argumentatie aangeven: Zwartgat --> Hawking radiatie --> theorie daaromtrent == onzekerheid. En ga zo maar door. Er is onderzoek gedaan volgens de wetenschappelijke methode zoals men die altijd behoort uit te oefenen (en al, geloof ik, sinds de 18e eeuw uitvoeren). En bijna alle geaccepteerde modellen wijzen er op dat het gevaar nihil is. Wellicht geen 0% maar laag genoeg om het in alle redelijkheid uit te kunnen voeren. ;)

In het begin van een nieuws item vertrouw ik persoonlijk niemand, totdat ik alle pro's & con's het bekeken. En omdat er mensen zijn die het einde van de wereld zien aankomen is er ontzettend veel onderzoek naar de risico's gedaan en kan men nu mooi opsommen wat er gaat gebeuren en wat de best- en worstcase scenario's zijn.
Op dat moment geloofde ik pas de witte jas en niet de doemdenker want deze laatste kon de nieuw gegenereerde informatie van de witte jas niet in twijfel trekken. ;)
Er is wel een theorie dat zwarte gaten verdampen volgens Hawkings straling, mnaar dat maakt niet uit. We weten zeker dat dergelijke botsingen geen langlevende zwarte gaten opleveren. Hawkings straling is een goede theorie waarom dat zo is. Maar zelfs als die theorie fout is, dan blijft de waarneming staan en moet er een andere verklaring gevonden worden.
Een doemdenker staat synoniem voor onwetende pessimist.
er zijn deeltjes die CONTINUE met veel hogere snelheden (heel dicht bij de licht snelheid) door de aarde heen gaan, en soms botsen met atomen in de aarde.
als wij op deze manier een zwart gat zouden kunnen creŽren dat blijft bestaan dan waren we al LANG geleden door een zwart gat verslonden.

wat dit ding KAN doen is kortstondig sommige variabele van een zwart gat kunnen nabootsen. Maar het is geen zwart gat, omdat er geen massa achter zit. en een zwart gat zonder massa kan EN geen massa of energie opnemen, EN valt bijna meteen weer uit elkaar.

[Reactie gewijzigd door Countess op 24 november 2009 12:29]

Ik denk sowieso dat het niet onder controle te houden is. Maar als Hawkins radiation bestaat, dan zou het zwart gat zeer snel terug moeten vervallen, omdat het gewoon te klein is.
dat alice programma ziet er qua kleurenstelling wel errug commodore64 uit zeg.
Dat plotting programma wordt ook vrijwel nooit gebruikt. Enkel voor wat publiciteits-plaatjes of om te kijken of de boel nog iets doet. Wat je ziet is een enkele botsing ("event"). Om resultaten te krijgen moet de data van duizenden events geanalyseerd worden met speciale software die in de afgelopen jaren ontwikkeld is. Daar worden dan histogrammetjes en grafiekjes mee gemaakt.

Het is niet zo dat een wetenschapper naar een dergelijk plaatje gaat kijken en dan meteen een nieuw deeltje ontdekt.
Erg goed nieuws. Hopelijk krijgen we begin volgend jaar al wat ontdekkingen als de snelheid omhoog gaat.
In early 2010, physicists will attempt to ramp up the energy to 3.5 TeV per beam, collect data for a few months at that energy, then push towards 5 TeV per beam in the second half of the year.
(bron: http://www.newscientist.c...ether-for-first-time.html)

Ben benieuwd of ze supersymmetry gaan ontdekken. Dat zou echt een grandioze impact op de huidige wetenschap hebben.
Leg dan iets meer uit over die impact. Je kunt er vanuit gaan dat 99% van de Tweakers alhier geen flauw idee heeft wat supersymmetrie inhoudt.
De supersymmetrie is overigens toch een vereiste voor het bestaan van het Higgs deeltje (ik begeef me op glad ijs)? Vanuit het oogpunt van een standaardmodel dat geverifieerd is, is de supersymmetrie inderdaad van gigantisch belang. Alledaagse toepassingen komen bij mij niet direct op.
Graag dus de uitleg wat er precies een grandioze impact heeft.
Probleem 1: In het "Standaard Model" van de elementaire deeltjes zitten een aantal zwakke plekken die niet erg natuurlijk overkomen.

Probleem 2: Metingen aan snelheden van melkwegstelsels en massa's van melkwegstelsels laten gigantische verschillen zien. Er moet dus heel veel massa (95% van de totale massa) zijn die we niet kunnen waarnemen. Dit heet de donkere materie (dark matter).

Supersymmetrie is een theorie die beide problemen oplost. Het postuleert dat voor ieder elementair deeltje er een ander deeltje is met dezelfde quantumeigenschappen (zoals lading), maar enkel een andere spin. Met de deeltjes die we nu kennen, zijn dit soort "superpartners" niet mogelijk, dus eventuele supersymmetrische deeltjes moeten nog gevonden worden. De lichtste superpartner, de neutralino, is de belangrijkste kandidaat voor donkere materie.
Probleem 2: Metingen aan snelheden van melkwegstelsels en massa's van melkwegstelsels laten gigantische verschillen zien. Er moet dus heel veel massa (95% van de totale massa) zijn die we niet kunnen waarnemen. Dit heet de donkere materie (dark matter).
Klopt niet helemaal wat je daar zegt. Donkere materie vormt slechts 23% van de massa. 72% is donkere energie. Het restje van ongeveer 5% is gewone materie (atomen).

Zie: http://www.wired.com/wiredscience/2008/11/darkmatter/
Nou echt heel veel verstand heb ik er ook niet van. In ieder geval is supersymmetrie een uitbreiding op het standaard model en geeft een verklaring voor een heleboel (theoretische) problemen. Zo is bijvoorbeeld een van de deeltjes die toegevoegd is aan het standaard model, de Neutralino, een kandidaat voor Dark Matter.

Dus als de LHC supersymmetrische deeltjes vindt kan daarmee het principe van Dark Matter verklaard worden, wat op dit moment toch wel een van de grootste vraagstukken in de wetenschap is.

Hier nog een artikel van New Scientist waar het volgens mij wel redelijk uitgelegd staat.

[Reactie gewijzigd door drZymo op 24 november 2009 13:40]

Het zou mooi zijn als dit blijft werken.
Alleen zit ik zelf met wat vragen.
Als 2 dingen met elkaar in botsing komen die met enorm veel energie geladen zijn dan moet die energie toch weg na de botsing.
Waar blijft die energie?

Volgens mij staat America straks op een afstand te kijken.
Oh EU is weg, dit is toch wel mooier dan een atoom bom, waarom hebben we dat niet eerder verzonnen !
Het zou mooi zijn als dit blijft werken.
Alleen zit ik zelf met wat vragen.
Als 2 dingen met elkaar in botsing komen die met enorm veel energie geladen zijn dan moet die energie toch weg na de botsing.
Waar blijft die energie?
Die lost op / verdwijnt. Je hebt wel te maken met losse protonen natuurlijk. Er komt wel in verhouding veel energie kwijt, maar die kan bijna geen schade veroorzaken.

Sterker nog, de energie die los komt wordt ook opgemeten om te kijken wat er nu precies gebeurd is.
Energie lost niet op en verdwijnt niet. De eerste hoofdwet van de Thermodynamica. Energie blijft behouden, maar zal overgaan in een andere vorm. Die 7 TeV is niets anders dan de kinetische energie van de deeltjes, en dus verantwoordelijk is voor de snelheid van de deeltjes. Het idee is dat door de deeltjes met zulke gigantische energieŽn te laten botsen, dat je ze als het ware uit elkaar haalt. Deze detecteer je vervolgens, maar het grootste deel van de energie wordt gebruikt om de oorspronkelijke deeltjes uit elkaar te trekken.

Overigens is de kinetische energie van de deeltjes zo ongeveer gelijk aan die van een mug, weinig indrukwekkend op onze schaal, des te indrukwekkender als je bedenkt hoeveel protonen er in een mug zitten ;).
7 TeV is ongeveer een miljoenste joule aldus google.
Die energie gaat over in vituele quantum velden en zorgt ervoor dat deze boven de plank schaal uitkomen.

Ten twee, een los proton bestaat niet.
Ten twee, een los proton bestaat niet.
Wat? Bedoel je niet een losse quark?
Een los proton is gewoon een waterstof-ion.
H+ ionen bestaan toch?
Dus zoals ik het zie.

Er rijden 2 autos met 120Km/u tegen elkaar aan en de brok stukken vliegen overal heen dat is dan door de energie die vrij komt en spat het uit elkaar.
Ook kan dat toch niet verdwijnen?
Elke energie bron raak minder door bijv warmte af te geven of iets dergelijks.

Het is zeker wel koel dat ze dit doen enz, maar er zijn bepaalde dingen waar je niet mee moet spotten en ik denk dat de HLC zo'n ding is :)

Uiteraard blijf ik het volgen!
die hoeveelheid energie valt echt vies tegen trouwens, als je het omrekent naar iets van n groter formaat (en mn berekeningen kloppen), is het de energie die nodig is om een zandkorreltje een meter omhoog te tillen..

het feit dat de deeltjes zo ongelofelijk klein zijn zorgt dr voor dat ze met die energie zo hard gaan.
Je vergeet wel dat de massa van het proton toeneemt naarmate hij sneller gaat.
Het gewicht van zo'n proton die op volle snelheid tegen jouw hand zou vliegen is vergelijkbaar met dat van een mug die tegen je aanbotst.
Relatief gezien is dat inderdaad een enorme hoeveelheid massa gezien hoe klein zo'n proton is, maar in absolute waarden stelt het niets voor.
en hoe groot denk je dat die wordt, 10ton?
Idd. de VS wil de EU ook echt weg hebben. 8)7

Maar goed, mooie ontwikkeling dit. Kan niet wachten tot volgend jaar als dat ding op volle snelheid zijn werk gaat doen. Dan komt er nog jaren van analyse voordat er echt zinvolle conclussies getrokken kunnen worden. Nagegaan dat de analyse jaren kan duren en dat op de snelste computer netwerken ter wereld. Dat betekend 1 ding: Een gigantische hoeveelheid data. :)
Zoveel energie is het nou ook weer niet he, 7 TeV is iets van een miljoenste van een Joule. Een keer met je ogen knipperen kost (veel) meer energie.
Ik moet zeggen dat ik blij ben te lezen dat het eindelijk werkt, er wordt altijd zoveel geroepen van dat er een zwart gat gaat komen maar als ik dit zo lees gaat dat niet gebeuren. Het is toch die aantal miljarden waard geweest, nu is het nog een kwestie van geduld :)

offtopic:
Nog steeds vraag ik me af waarom die buis nou precies 27 kilometer lang moest zijn, om alles op snelheid te laten komen of weer een andere reden..
Die tunnel moet zo lang zijn omdat je bij een kortere tunnel een veel scherpere hoek krijgt. De deeltjes moeten gecorrigeerd worden door magneten om netjes op koers te blijven in de cirkel. Deze correctie remt de deeltjes af. Heb je dus een flauwere bocht, hoef je minder te corrigeren en heb je ook minder snelheids/energie verlies. Ze hebben 'vroeger' ook wel lineaire versnellers gemaakt, die dus alleen rechtdoor gaan. Daarin kan je echter slechts 1 keer de gehele afstand afleggen waarna de deeltjes botsen. Je kan dan nooit zo veel energie aan de deeltjes mee geven dan in een circulaire versneller. Daarin kun je de deeltjes in principe eindeloos veel rondjes laten maken en zo dus zo veel mogelijk energie aan de deeltjes meegeven voordat je ze op een specifiek punt (de detectors) op elkaar laat botsen.

@YopY:
Op de site van de LHC is een hoop info te vinden waaronder een pdf met 'beam parameters' waarin wat interessante getallen staan.

[Reactie gewijzigd door Who Am I? op 24 november 2009 12:44]

Zelfs met de gebruikte kromming moeten de krachten die nodig zijn om de protonen in hun baan te houden enorm zijn. Heeft iemand daar toevallig een berekening van te liggen? Ben er wel benieuwd naar :p.
Sterk genoeg om een terminator T-X tegen te houden...
Een proton draait een rondje in 0.09 ms. Dus elke 0.045ms verandert z'n snelheid van bijna de lihctsnelheid oostwaarts naar bijna de lichtsnelheid westwaarts, en dat is alleen het gevolg van de magnestische kracht.
De LHC is gebouwd in een bestaande tunnel die voorheen de LEP (large electron-positron collider) huisvestte. Die tunnel is nu eenmaal 27 km lang dus daar zijn ze bij het ontwerp van de LHC vanuit gegaan.
De buis heeft een bepaalde lengte nodig om de baan van de protonen te kunnen buigen. Simpel gezegd: als je een hele sterke magneet hebt, dan kan je de proton een klein rondje laten draaien. Maar de snelheid van de proton heeft er ook mee te maken, als je een bocht maakt met 10 km/h is hij kleiner dan dat je 70 km/h rijd.

Door die factoren (de limiet van de magneten die je tot je beschikking hebt en de snelheid die gewenst is) is er een bepaalde lengte nodig, schijnbaar is die lengte 27 km wat ze nodig hebben.
Toch een intrigerend apparaat zeg. Heb er snars verstand van maar toch maar ben benieuwd welke bevindingen er gedaan gaan worden.
Heel kort door de bocht zijn de energie niveaus van de deeltjes heel belangrijk. Energie en materie hebben een relatie, denk aan de rustmassa varian e=mc^2. Hoe meer energie in zo'n proton zit tijdens de botsing, hoe zwaardere deeltjes realiteit kunnen worden. Nu is de LHC zo ontworpen, dat de energie/massa niveaus tijdens de botsingen op vol vermogen in de regio van nieuwe deeltjes/theorien komt. Zo verwacht men de Higgs boson te kunnen detecteren, een veld dat verantwoordelijk is voor de ruimtetijd buiging van andere deeltjes, hun gewicht. Veder is de hoop/verwachting de lichtste deeltjes van een wat exsotischere theorie supersymmetrie te vinden, een model dat het huidige Standaard Model uitbreid met oa kandidaten voor Dark Matter WIMPS.
Wat ik mij afvraag,
Als een deeltje (deeltja 1) niet meer kan versnellen omdat het de snelheid van het licht al heeft bereikt.
Wordt hier gezegd dat het dan in massa gaat toenemen.

Maar die massa moet dan toch ergens vandaan komen.
Dus zou het deeltjes moeten opnemen in de directe omgeving.
Je zit in een magnetisch veld met enkel de deeltjes die erin gestoken zijn door de wetenschappers (deeltjes2).
We zitten natuurlijk niet met een perfect vacuŁm, dus er is een kleine vervuiling aanwezig (deeltjes 3)
Als deze (deeltjes 2+3)dan "geabsorbeerd" zijn door (deeltje 1) IS er niets meer om nog zwaarder te worden.

Dus Kan je geen zwart gat creŽren.
Of wat denk je?
Een deeltje kan nooit de lichtsnelheid bereiken, alleen benaderen.Alleen massaloze deeltjes (fotonen) gaan met de lichtsnelheid.
Dat een deeltje steeds zwaarder wordt als het de lichtsnelheid nadert, is een hardnekkig misverstand.Dat komt omdat iemand ooit de term "relativistische massa" heeft geÔntroduceerd.Dit heeft weinig met de werkelijke (rust)massa te maken, maar is een manier om de totale energie van het deeltje te beschrijven.De (rust)massa van het deeltje is de massa die zwaartekracht voelt en blijft onveranderd. )
"Hardnekkig misverstand"? De impuls van een deeltje is m*v, en deze kan onbeperkt toenemen. Aangezien v dat niet kan, volgt daar logisch uit dat m (de massa) het wel kan. Impuls is een natuurkundig erg belangrijke eigenschap, het is namelijk een van de weinge behouden grootheden (wet van behoud van impuls, vergelijkbaar met wet van behoud van energie)
Precies, de impuls neemt toe, de (rust)massa niet.
Volgens jouw redenatie hebben fotonen kennelijk ook massa ;)

[Reactie gewijzigd door blobber op 25 november 2009 16:02]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True