EC: privacyvrees groot struikelblok RFID-gebruik

Uit een onderzoek van de Europese Commissie is naar voren gekomen dat vrees voor het verlies van privacy een groot struikelblok is bij de invoeren van RFID-technologie. Volgens Eurocommissaris Viviane Reding hebben burgers waarborgen nodig dat het 'taggen' van zaken zoals identiteitsbewijzen niet zal leiden tot automatische surveillance op grote schaal. Reding stelt dat het moment daar is om wetsvoorstellen te doen die grenzen stellen aan de inzetbaarheid van de technologie. RFID-tags zijn zeer kleine chipjes, die een uniek identificatiesignaal uitzenden als ze door een radiosignaal worden 'gepingt'. De technologie wordt ook door bedrijven gebruikt, en wordt met name handig bevonden voor het volgen van goederen tijdens het productieproces en het transport: in tegenstelling tot de klassieke streepjescodelezer kan een op een afstand tot enkele meters geplaatste scanner in een keer een doos vol getagde goederen uitlezen.

Het onderzoek wees uit dat de meerderheid van de deelnemers, bestaande uit burgers en instellingen, ervoor openstaan om van de voordelen van RFID overtuigd te worden, maar ze willen zekerheid dat ze niet in hun privacy zullen worden aangetast. Voor een simpel voorbeeld hoe dat zou kunnen gebeuren volstaat een scenario waarin identiteitsbewijzen van RFID-chipjes zijn voorzien in combinatie met de identificatieplicht zoals wij die in Nederland kennen. Als op een dag de overheid besluit om lantaarnpalen van RFID-scanners te voorzien, is het mogelijk om een redelijk nauwkeurig beeld op te bouwen van waar burgers zich op welk moment bevinden. Camera's die in staat zijn om de aanwezigheid van personen waar te nemen zouden daarnaast de overtreders van de identificatieplicht van straat kunnen laten plukken door het zenden van een stil alarm als er geen (correct) RFID-signaal terugkomt na een 'ping'. Dergelijke technologie is betrekkelijk eenvoudig te implementeren en daardoor potentieel zeer dichtbij.

Het onderzoek van de Commissie wees uit dat burgers willen weten hoe de informatie die via RFID over hen wordt verzameld wordt gebruikt. Veel respondenten gaven aan dat ze zelf de eindcontrole willen hebben over het RFID-gebruik: burgers moeten volgens deze deelnemers in staat worden gesteld de RFID-tags te vernietigen als ze dat willen. Wat het commerciële gebruik van tagjes betreft bleek maar 15 procent er vertrouwen in te hebben dat bedrijven zelf goede gebruiksstandaarden op zouden kunnen stellen voor het gebruik van RFID-technologie. Meer dan de helft, 55 procent, wil dat er wetten komen waarin wordt precies wordt vastgelegd hoe RFID mag worden ingezet. Volgens Reding worden de eindconclusies van het onderzoek aan het einde van dit jaar gepresenteerd en kunnen er in 2007 wetsvoorstellen worden verwacht.