Europese regels maken smartphones repareerbaarder, maar er is ook kritiek

Er komen nieuwe Europese regels aan om smartphones verplicht repareerbaarder te maken. Die regels zijn inmiddels in een vergevorderd stadium, maar er is uit diverse hoeken kritiek op hoe de regels precies in elkaar zitten.

De regels komen niet uit het niets. Deze maatregelen vallen onder het Europese actieplan voor een circulaire economie. Het doel van dat actieplan is om duurzame producten tot de norm te maken in de hele Europese Unie. Om die circulaire economie te realiseren, moeten er maatregelen komen rond het ontwerp en de vervaardiging van producten, maar ook op het gebied van afval. Het gaat daarbij lang niet alleen om elektronica, hoewel dat de meeste aandacht trekt. Het gaat ook om voertuigen met accu's, verpakkingen, textiel, kunststoffen, de bouwwereld, voeding en water.

Het actieplan voor de circulaire economie is op zichzelf weer een belangrijk element van de Europese Green Deal, een in 2019 aangekondigd initiatief voor het duurzamer maken van de Europese Unie. Dat moet ertoe leiden dat de netto-uitstoot van broeikasgassen in de EU in 2050 naar nul is teruggebracht en moet zich uiten in regelgeving op veel verschillende gebieden.

Hero EU-regels duurzame telefoons

Regels rond reparatie

De ontwerpverordening staat openbaar online. De regels gelden voor smartphones en tablets, maar gek genoeg niet voor een soort smartphone die er nog niet is: de oprolbare telefoon. De Commissie noemt dat een 'flexibel hoofdscherm dat de gebruiker geheel of gedeeltelijk kan oprollen'. Het is onbekend waarom dat zo expliciet in de regels staat. Huidige vouwbare smartphones zijn niet op te rollen en vallen dus wél onder de regels. Een uitzondering is er ook voor smartphones die gemaakt zijn voor beveiligde communicatie. Een smartphone is volgens de regels een apparaat met een scherm tussen 4" en 7" dat een touchscreen heeft en waarop gebruikers apps van derden kunnen zetten.

Voor smartphones geldt dat fabrikanten losse onderdelen beschikbaar moeten stellen aan in elk geval reparateurs. Dat moet binnen een maand na de release tot minimaal vijf jaar na de release. Het gaat om de hieronder genoemde onderdelen. Voor al die onderdelen geldt natuurlijk dat ze alleen beschikbaar moeten zijn als ze in de smartphone zitten.

Repareerbaarheidslabels
Repareerbaarheidslabels, die komen er dus niet specifiek
Onderdelen die fabrikanten moeten leveren aan reparateurs voor smartphones
Accu* Audioconnector Simkaartlade/geheugenkaartmodule*
Achterkant* Laadpoort Adapter
Scherm* Knoppen Beschermlaag voor vouwbaar scherm
Frontcamera's Microfoons Scharnier
Camera's achterkant Luidsprekers Schermvouwmechanisme

* Fabrikanten moeten deze onderdelen mogelijk ook leveren aan consumenten via een vrij toegankelijke website.

Fabrikanten moeten accu's ook aan eindgebruikers leveren, tenzij ze kunnen garanderen dat de accu na 1000 laadcycli nog 80 procent van de originele capaciteit overheeft en de smartphone volledig beschermd is tegen onderdompeling in water van één meter diep voor een halfuur.

Ook schermen, adapters en eventuele simkaartslots en geheugenkaartmodules moeten door fabrikanten aan consumenten worden geleverd. De onderdelen moeten vijf jaar verkrijgbaar zijn, reparatiehandleidingen moeten zeven jaar beschikbaar blijven. Bovendien moeten fabrikanten binnen vijf werkdagen de onderdelen gaan leveren of in elk geval reageren op het verzoek om onderdelen.

Er zijn meer regels voor repareerbaarheid. Zo moeten bevestigingsmiddelen verwijderbaar of herbruikbaar zijn en het moet mogelijk zijn met verkrijgbare gereedschappen. Bovendien moet het geen specialistisch werkje zijn; elke reparateur moet elke smartphone kunnen repareren.

Apple: reparatie
Apple: reparatie

Regels rond design en software

De regels rond design zijn eveneens scherp. Zo moeten smartphones zonder covers of hoesjes tegen vallen kunnen. Ook moeten ze krasvast zijn en beschermd zijn tegen stof en water. Voor vouwbare smartphones geldt dat ook allemaal. Enige afwijking daarin is dat vouwbare smartphones een cover mogen gebruiken over het vouwbare scherm ter bescherming.

In software moeten alle smartphones ondersteunen dat de telefoon de accu standaard laadt tot 80 procent van zijn capaciteit, om zo de levensduur te verlengen als gebruikers dat willen. Bovendien moet er een optie komen om als een telefoon volledig opgeladen is, pas weer bij te laden als de lading onder de 95 procent komt.

Op het gebied van updates verplicht het voorstel fabrikanten om telefoons minimaal drie jaar te voorzien van OS-upgrades en vijf jaar van beveiligingsupdates. Dat klinkt nog relatief dicht bij de huidige praktijk, maar daarbij gaat het niet om drie en vijf jaar vanaf de release, maar vanaf het 'einde van plaatsing op de markt'. Dat betekent vermoedelijk dus dat die termijn pas ingaat op het moment dat een telefoon uit de schappen verdwijnt.

Android-updates
Android-updates

Die updates moeten bovendien vier maanden na de release van de broncode komen, schrijft het voorstel voor. Veel smartphones hebben nu beveiligingsupdates vaak wel op tijd, maar upgrades komen vaak later. Bovendien moeten importeurs de upgrade testen en moet die minimaal even goed presteren als de voorgaande softwareversie. Achteruitgang in prestaties wordt dus verboden.

Op het gebied van recycling moeten fabrikanten op de website zetten hoeveel kobalt er in de accu zit, hoeveel tantalum, neodymium en goud er in de diverse componenten zit en wat de Rcyc of recyclability rate is.

Kritiek op de regels

Geen enkele regel komt zonder kritiek. Afgelopen maand vroeg de Commissie om openbare reacties en die kwamen er ook. Zo reageerde Deutsche Telekom, tot eerder dit jaar eigenaar van T-Mobile Nederland, met twee inhoudelijke punten. Het eerste is dat de regels alleen spreken over nieuwe telefoons, terwijl het onduidelijk is wat er gebeurt met refurbished modellen.

De tweede gaat over de verplichting om updates binnen vier maanden door te voeren. Dat is niet realistisch, zegt de provider. "De leveranciers van apparaten en chipsets moeten aanpassingen aan de softwarelaag maken voor elke chipset en elk model. Dat kan een paar maanden duren. Daarna testen zij die updates een paar weken lang. Alleen daarna kunnen wij als provider de software krijgen voor testen in onze eigen labs om ervoor te zorgen dat de update het netwerk niet schaadt. Dit neemt weer een paar weken in beslag."

Dat hele proces gaat bovendien gelden voor alle telefoons. "Grote providers hebben ongeveer 300 verschillende modellen op de markt. Dat kunnen we niet bolwerken voor alle apparaten in de genoemde tijdlijn, zelfs als we het testen outsourcen naar fabrikanten."

Ook vanuit de hoek van reparateurs komen opmerkingen. The Repair Academy merkt op dat deze regels een grote stap voorwaarts zouden zijn, maar verre van perfect. Zo wil de organisatie dat fabrikanten ook pcb's beschikbaar moeten houden als los onderdeel. "Dat zou veel apparaten kunnen redden."

Bovendien is de levertermijn van vijf dagen voor reserveonderdelen nog te lang. "De meeste klanten weigeren hun toestel langer dan een paar uur af te staan. Het is absoluut noodzakelijk om reparateurs in staat te stellen reserveonderdelen op voorraad te hebben." Ook is er geen maximumprijs voor onderdelen, alleen de verplichting om die prijzen openbaar online te hebben staan.

Ontwikkelaarsopties Android - bootloader ontgrendelen
Ontwikkelaarsopties Android: bootloader ontgrendelen

Gewone burgers mogen eveneens hun zegje doen en een Nederlandse engineer draagt een punt aan over wat ontbreekt in de regels. "Wel wil ik nog aandacht vragen voor het recht om je product ook echt te bezitten, dus een ontgrendelbare bootloader moet een optie zijn." Daarbij moeten fabrikanten volgens hem drivers en binary's vrijgeven om eigen software te maken en die software zou geen functionaliteit mogen missen. Er staat nu niets over in de gepubliceerde regels.

Tot slot

Met het sluiten van de vraag om feedback gaan deze regels naar de laatste ronden van besluitvorming. De Europese Commissie gaat alle opmerkingen bekijken en eventueel verwerken. Daarna komt de goedkeuring.

Het is een verordening en dus hoeven lidstaten de regels niet in eigen wetgeving op te nemen. Vanaf het moment dat het ingaat, gelden de regels in alle lidstaten van de Europese Unie. Wanneer dat precies gebeurt, is nog niet te zeggen. Dat deze regels eraan komen, is in elk geval duidelijk. Vanaf dan zullen onze telefoons sneller en langer updates krijgen en worden reparaties makkelijker. En dat werd hoog tijd.

Door Arnoud Wokke

Redacteur Tweakers

29-09-2022 • 06:00

52

Lees meer

Reacties (52)

52
52
44
1
0
5
Wijzig sortering
"Voor smartphones geldt dat fabrikanten losse onderdelen beschikbaar moeten stellen aan in elk geval reparateurs. Dat moet binnen een maand na de release tot minimaal vijf jaar na de release. "

Rare redenatie, we zullen dus bij aanschaf van een telefoon moeten gaan kijken hoelang deze nog ondersteuning krijgt voor reparaties. Koop je deze 3/4/5 jaar na release dan is er grote kans dat (meestal na 2 jaar ontstaan de grootste issues m.b.t. accu's etc) je je telfoon alsnog niet kunt repararen.

Daarmee zou ik het veel logischer vinden (als bv gebruikelijk is in de installatietechniek), dat de leverancier X periode support en onderdelen dient te leveren nadat het laatste exemplaar van je model verkocht / geproduceerd is.
Ook voor de onderdelen gaat het over " 5 years after the date of end of placement on the market"
From [12 months after the entry into force of this Regulation], manufacturers,
importers or authorised representatives shall make available to professional
repairers at least the following spare parts, including required fasteners, if not
reusable, for a minimum period from one month after the date of placement on
the market until 5 years after the date of end of placement on the market, when
present:
uit Bijlage - Ares(2022)6031498 via https://ec.europa.eu/info...n-dat-ze-duurzaam-zijn_nl

Zoals in het artikel staat kan dit betekenen dat dit gaat om het laatste verkochte model. Ook uit de bovengenoemde bijlage:
‘date of end of placement on the market’ means the date of placement on the market
of the last unit of a product model;
Als je de telefoon dus in de winkel koopt mag je rekenen op 5 jaar beschikbaarheid van onderdelen.

[Reactie gewijzigd door Gillonde op 23 juli 2024 15:59]

"End of placement on the market" is volgens mij niet hetzelfde als "laatste toestel verkocht in een webshop". Wat hier bedoeld wordt is, volgens mij althans, de datum dat het toestel voor retailers niet meer beschikbaar is bij importeur/fabrikant, oftewel de datum dat de importeur/fabrikant stopt met de verkoop van het toestel.

Vaak zie je dat winkeliers nog ver na de end-of-life restvoorraden hebben (die ze óf tegen dumpprijzen aanbieden, óf er de hoofdprijs voor vragen), en ik kan me niet voorstellen dat zo'n fabrikant dan gehouden is onderdelen en updates beschikbaar te houden to 5 jaar nadat de laatste shop de laatste unit verkocht heeft. Dat gaat namelijk buiten de invloed van de fabrikant - sterker nog, als de laatste door retailers verkochte unit gaat gelden dan kun je er gif op innemen dat fabrikanten restvoorraden gaan opkopen en vernietigen, en dat druist rechtstreeks in tegen het doel van deze wetgeving...
Voor software gelden de regels zodra die uit de schappen verdwijnen dat ze nog 5 jaar beveiligingsupdates moeten leveren. Mag hopen dat ze dat hier dan ook voor doen, om het recht te trekken.
Rare redenatie, we zullen dus bij aanschaf van een telefoon moeten gaan kijken hoelang deze nog ondersteuning krijgt voor reparaties. Koop je deze 3/4/5 jaar na release dan is er grote kans dat (meestal na 2 jaar ontstaan de grootste issues m.b.t. accu's etc) je je telfoon alsnog niet kunt repararen.
Goed gezien, zoals het er staat kun je er nog steeds niet op vertrouwendat spullen lang mee gaan en moet je bij alles checken wat de release datum is. Dat staat vast niet op de verpakking.

Ze zouden ook nog spelletjes kunnen spelen met wat precies een "release" is. Op papier kunnen ze daar makkelijk maanden schuiven en de telefoon "releasen" lang voordat die echt beschikbaar is op de markt.
Aan de onderkant van de markt zal dat het meeste verschil maken wamt daar zitten mensen die heel lang met hun telefoon/apparaat moeten doen.
Daarmee zou ik het veel logischer vinden (als bv gebruikelijk is in de installatietechniek), dat de leverancier X periode support en onderdelen dient te leveren nadat het laatste exemplaar van je model verkocht / geproduceerd is.
Eens, garantie vanuit de winkel is een veel handiger model voor de gebruikers. Ik vrees dat het een erkenning is dat de markt voor telefoons en vergelijkbare apparatuur maar beperkte vrijheid heeft. Winkeliers kunnen hun Apple & Android telefoons niet vervangen door iets anders, want er is vrijwel niks te krijgen dat op iets anders draait.

Met name Apple heeft de hardware en software strak in de hand heeft. Als Apple het echt niet wil dan gebeurt het niet. In de Android wereld is het niet heel anders, er zijn wel een hoop leveranciers van hardware maar die zijn wel allemaal afhankelijk van Google voor OS-updates. All Google niet meewerkt kunnen de hardware fabrikanten niet veel en de winkeliers al helemaal niets. Een paar bedrijven, zoals Samsung, zijn groot genoeg om tegengas te geven aan Google maar als puntje bij paaltje komt lijkt niemand niet in staat om Android te vervangen (anders hadden ze het al gedaan, het is niet alsof ze het niet geprobeerd hebben).

Overigens zijn er wel wat alternatieven te krijgen zoals telefoons met alternatieve OS'en maar die zijn typisch gericht op een bepaalde niche. Tegelijkertijd laten die wel zien dat je ook met beperkte middelen heel veel kan doen en de grote fabrikanten zich er vrij makkelijk van af maken. Het Lineage OS project maakt het nog duidelijker. Een kleine groep hobbyisten onderhoudt een OS voor honderden telefoons van tientallen verschillende fabrikanten en weet die jaren langer te ondersteunen dan de fabrikant. Dat kunnen ze door samen te werken aan één OS. Als zij het kunnen dan kunnen de fabrikanten het ook.

Het enige wat LineageOS niet kan is firmware, de benodigde informatie wordt typisch niet gepubliceerd door de hardwarefabrikant. Eerlijk gezegd lijkt het er op dat veel van die firmware eigenlijk niet meer is dan een minimaal aangepast referentie-implementatie van de fabrikant waar ze alleen maar even hun eigen naam op krassen. Dat zou ook wel eens een reden kunnen zijn waarom upgrades nu zo moeizaam gaan: de telefoonbouwers hebben de kennis zelf niet en snappen de kant-en-klare firmwares die ze gebruiken ook niet echt. Daarom durven ze na release haast nooit meer iets aan drivers of firmware te veranderen want als het stuk gaat krijgen ze het niet meer gerepareerd.

Dat zorgt er ook voor dat ieder apparaat z'n eigen setje firmware nodig heeft terwijl de meeste van die apparaten zijn gebouwd rond ongeveer dezelfde chips. Volgens mij zou het veel makkelijker worden als al die hardware-fabrikanten direct aan LineageOS werken, net zoals ze nu ook aan de Linux kernel werken, zodat Google er niet meer tussen hoeft te zitten.

Apple is lastiger, daar is, voor zover ik weet, geen geschikt alternatief OS voor. Van de andere kant heeft Apple ook meer mogelijkheden dan de rest om alles zelf te regelen, zoals firmware updates, en eerlijk gezegd doen ze dat ook. Wat dit punt betreft lijkt Apple er eigenlijk wel te zijn.


Maar laten we wel wezen, dat is meer een kwestie van geld dan onoplosbare technische problemen.
Koop je deze 3/4/5 jaar na release dan is er grote kans dat (meestal na 2 jaar ontstaan de grootste issues m.b.t. accu's etc) je je telfoon alsnog niet kunt repararen.
Ik verwacht dat dat geen groot probleem zal zijn: Op het moment dat fabrikanten onderdelen gaan leveren, ontstaat er vanzelf een markt van onderdelenmagazijnen die onderdelen snel aan reparateurs kunnen leveren. Nadat de fabrikant gestopt is met leveren, is er nog een ruime voorraad in de markt.

Je ziet iets dergelijks bijvoorbeeld ook in de chipmarkt: Chips die niet meer gemaakt worden zijn vaak nog wel in kleine hoeveelheden te krijgen bij allerlei handelaren en met zoekmachines kun je dergelijke chips opsporen, zodat apparaten die stuk zijn nog steeds gerepareerd kunnen worden.

Een garantie op reparatie is het zeker niet, maar sommige moet je toch uiteindelijk aan de markt overlatent, je wilt niet alles tot op het laatste detail reguleren.
Het eerste is dat de regels alleen spreken over nieuwe telefoons, terwijl het onduidelijk is wat er gebeurt met refurbished modellen.
Misschien ligt het aan mij, maar een refurbished toestel was toch ooit een nieuw toestel?
Ik denk dat sommige mensen hopen dat refurbs voor de wetgeving behandeld zullen worden als nieuwe toestellen. Met andere woorden: als de fabrikant zelf refurbs aanbied, willen bepaalde groepen dat er nog minstens 5 jaar onderdelen beschikbaar blijven totdat de fabrikant stopt met die refurbs.

Ik vrees alleen dat als de wetgeving dat zou doen, fabrikanten ook gewoon gaan stoppen met refurbs aan te bieden op het moment de algemene productie van een toestel stopt wat dan weer net slechter zal zijn voor de circulaire economie.
Die 5 jaar is toch vanaf de release van het model en niet vanaf laatste verkoop?
Dan maakt het niet uit of het om een refurbished toestel gaat of niet.
Nee, in het artikel staat dat de 5 jaar geld vanaf "einde van plaatsing op de markt". Waarschijnlijk dus het moment dat het toestel voor het laatst in de schappen ligt.
Waarschijnlijk dus het moment dat het toestel voor het laatst in de schappen ligt.
Dat zal niet de bedoeling zijn lijkt me. Ik verwacht dat ze bedoelen zolang er een push op ligt vanuit de fabrikant. Dus wanneer de Samsung Galaxy S22 wordt opgevolgd door een S23, dan gaat de 5 jaar in voor de S22. In de schappen ligt namelijk aan de verschillende retailers en hoe lang deze voorraad hebben. Daar heeft de fabrikant zelf geen directe invloed op. Stel er is een bedrijf dat een hele grote partij opkoopt en deze nog 10 jaar lang aanbied op de site, dan zou een fabrikant 15 jaar support moeten leveren.
Dat is weer veel te slap. Het lijkt me eerder het moment op dat de fabrikant stopt met het leveren van nieuwe toestellen van een bepaald model. Dus de productie ligt stil en ze hebben alle toestellen verkocht aan retailers (buiten een passende voorraad van toestellen en onderdelen voor garantie/reparatiekwesties).

Maar wel zullen zeker nog een tijdje moeten wachten voordat dit realiteit wordt. Hopelijk niet te lang.
Dit zou mij inderdaad redelijk lijken.
Klopt, ik vermoed dat de kritiek erin zit of die telefoon dan gezien wordt als nieuw. Dit omdat ik als klant (even als voorbeeld) die telefoon bij een winkel koop.

Heb ik dan ook nog recht op al die termijnen. Of gaan we dan tellen vanaf het moment dat de telefoon ooit verkocht was aan de eerste klant. En de telefoon nog nieuw was.

Maar dit is koffiedik kijken, het staat niet in de tekst. Maar dit kan wel verwarrend zijn.
Opzich uitstekende regels denk ik! Ik snap inderdaad ook wel dat de termijn van 4 maanden voor het maken van upgrades relatief kort is, ik denk dat een halfjaar passender is.

Wat betreft het punt dat dat veel werk zou zijn omdat er "honderden" telefoons op de markt zijn; misschien is dan de nieuwe regelgeving niet het probleem, maar het feit dat fabrikanten elke 6 maanden een nieuw apparaat met minimale incrementele verbeteringen uitbrengen een probleem? Ik denk dat het de wereld niet schaad - of eigenlijk zelfs erg goed doet - als fabrikanten niet elke 6 of 12 maanden maar bijvoorbeeld anderhalf of twee jaar een geheel geupgrade nieuw model uitbrengen. En misschien dat er minder modellenlijnen tegelijk mogelijk zijn - hoeveel lijnen hebben sommige fabrikanten wel niet?

Minder verschillende modellen reduceert de fragmentatie en kosten van de reparatiemarkt, maakt dat consumenten minder "druk" voelen om nieuw nieuw nieuw te kopen en brengt vrijwel geen nadeel met zich mee - niemand gaat er aan overlijden als een telefoon met meer megapixels en 10% extra accu overgeslagen wordt, om een (half)jaar later een telefoon met nog meer megapixels en 20% grotere accu uit te brengen. Al die tussenmodelletjes zijn behoorlijk onnodig. Bovendien kan je als fabrikant de R&D die je hiermee bespaart stoppen in het daadwerkelijk sneller doorvoeren van innovatie op de modellen die je wél uitbrengt, denk ik zo.
Wat betreft het punt dat dat veel werk zou zijn omdat er "honderden" telefoons op de markt zijn; misschien is dan de nieuwe regelgeving niet het probleem, maar het feit dat fabrikanten elke 6 maanden een nieuw apparaat met minimale incrementele verbeteringen uitbrengen een probleem? Ik denk dat het de wereld niet schaad - of eigenlijk zelfs erg goed doet - als fabrikanten niet elke 6 of 12 maanden maar bijvoorbeeld anderhalf of twee jaar een geheel geupgrade nieuw model uitbrengen. En misschien dat er minder modellenlijnen tegelijk mogelijk zijn - hoeveel lijnen hebben sommige fabrikanten wel niet?
Dit probleem lost de regelgeving vanzelf op door hier een prijskaartje aan te hangen (via de voorraadkosten van al die onderdelen) Maar veel telefoons met verschillend typenummer gebruiken vaak al dezelfde onderdelen voor bijvoorbeeld de camera, accu of knoppen.

Ik zou er wel op tegen zijn om de fabrikanten via de wet te beperken vaak nieuwe modellen uit te brengen. Je hoeft niet elk model te kopen natuurlijk maar als je telefoon na 2-3 jaar echt op is, is het wel fijn dat je dan een model kan kopen dat echt de laatste stand van techniek vertegenwoordigt.

Ik ken ook nog maar heel weinig mensen die altijd het nieuwste toestel willen hebben, en de mensen die dat doen verkopen altijd hun oude toestel. Een beetje net zoals met auto's, als je eenmaal een splinternieuwe koopt, rijd je die niet meer op maar blijf je steeds inruilen. Dan is het niet slecht voor het milieu omdat het oude toestel ook gewoon gebruikt blijft worden.

[Reactie gewijzigd door GekkePrutser op 23 juli 2024 15:59]

Maar veel telefoons met verschillend typenummer gebruiken vaak al dezelfde onderdelen voor bijvoorbeeld de camera, accu of knoppen.
Onzin. Uiterst zeldzaam. Doorgaans is elk onderdeel anders voor elk model.
Ik denk dan aan modellen als de A52 / A52s bijvoorbeeld van Samsung. Van binnen zijn ze bijna hetzelfde behalve de SoC. En de camera's worden over veel modellen hergebruikt, bijvoorbeeld ook de M-serie van Samsung. Die zijn immers ook niet gek, elk voorraadonderdeel kost geld, en een mogelijke produktiestop bij leveringsproblemen. Bij hergebruik van onderdelen heb je die risico's ook, maar dan kan je tenminste zelf kiezen welk model je stopt en welke niet.

Ook de XCover serie hebben vaak enkele generaties dezelfde accu. Handig ook omdat je die dan kan gebruiken voor verschillende toestellen in je 'wagenpark'.

Nu consumenten veel vaker zelf dingen gaan vervangen (omdat ze nu daadwerkelijk de onderdelen gaan krijgen) zal het alleen maar vaker gebeuren.

[Reactie gewijzigd door GekkePrutser op 23 juli 2024 15:59]

Opzich uitstekende regels denk ik! Ik snap inderdaad ook wel dat de termijn van 4 maanden voor het maken van upgrades relatief kort is, ik denk dat een halfjaar passender is.
Ik vind 2 weken meer passend. Bij grote problemen kun je niet verwachten dat mensen hun telefoon 4 maanden niet gebruiken omdat er een groot gat in zit.


Uiteraard is er tijd nodig om te testen maar als dat maanden duurt dan is het proces niet op orde. Automatisch testen van software is een ding en dat duurt eerder minuten dan maanden. Het probleem hier is niet dat testen lang duurt, maar dat ze het verkeerd aanpakken.

Deel daarvan zal ook wel komen doordat de keten nogal lang is, je hebt de fabrikant van de chips die typisch ook voor de firmware zorgt, de bouwer van het OS (bv Google), de schrijvers van de drivers (als dat apart is) en dan de bouwer van de telefoon (bv Samsung). Met wat pech moet een verandering op vier niveau's worden doorgevoerd door vier verschillende bedrijven die ook allemaal moeten testen. Ja, dan gaat het lang duren. Als dat het probleem is dan moeten we dat aanpakken.
Bijvoorbeeld door hardware-specifcaties en broncode (met name voor drivers en firmwares) openbaar te maken zodat het hele proces onder één dak gebouwd en getest kan worden.
Wat betreft het punt dat dat veel werk zou zijn omdat er "honderden" telefoons op de markt zijn; misschien is dan de nieuwe regelgeving niet het probleem, maar het feit dat fabrikanten elke 6 maanden een nieuw apparaat met minimale incrementele verbeteringen uitbrengen een probleem?
Ook hier ben ik het min of meer met je eens maar leg het probleem elders neer. Het probleem is niet dat er zoveel verschillende modellen zijn, het probleem is dat die modellen niet compatible zijn en allemaal hun eigen software nodig hebben, ook al draait de bulk op niet meer dan een handvol chipsets.
In de PC wereld zijn er nog veel meer verschillende modellen en leveranciers. Zelf een unieke PC samenstellen uit losse onderdelen is heel gewoon (zeker op deze site). Dat gaat goed omdat de meeste hardware compatible is met andere apparaten waardoor je met een beperkt aantal drivers heel veel verschillende modellen kan bedienen.
Het probleem is dus niet het aantal modellen maar het gebrek aan compatibiliteit.

Ik heb het overigens vooral over chips maar dat gebrek aan compatibiliteit kun je ook naar andere punten doortrekken. Van beeldschermen tot opladers (waarvan we de compatibiliteit inmiddels via een aparte wet hebben geregeld) tot accu's tot lenzen, tot knopjes, tot kabeltjes en schroefjes. Met een kleine beetje moeite kan daar veel gewonnen worden. Het zal wel iets kosten, in geld of in dikkere telefoons of zoiets, de fabrikanten maken de huidige keuzes niet voor niets. Niettemin denk ik dat we er met z'n allen beter van worden als we telefoons hebben die veel langer meegaan en dat dit opweegt teken een 2 mm dikkere telefoon of zo iets.
Ik vind 2 weken meer passend. Bij grote problemen kun je niet verwachten dat mensen hun telefoon 4 maanden niet gebruiken omdat er een groot gat in zit.
Ik weet niet hoe het in de regels van de EU staat, maar wat mij betreft moet hier een onderscheid gemaakt worden tussen (beveiligings)updates en OS upgrades. Wat jij hierboven zegt vind ik wel toepasselijk en ook nog wel redelijk voor beveiligingsupdates, maar voor OS upgrades is een half jaar echt snel zat. OS upgrades vragen immers meer tijd om te implementeren en zijn in mijn ervaring alles behalve noodzakelijk om het toestel te blijven gebruiken.
Ik dacht inderdaad vooral aan security patches en bug fixes, maar ik denk grotendeels hetzelfde over OS updates.

Je zou niet moeten wachten met het testen van/met OS upgrades tot het OS officieel uit is.
Fouten wil je er uit halen vóórdat het OS beschikbaar komt, daarna is het een stuk lastiger om nog iets veranderd te krijgen.

Zolang (met name) Android zo werkt dat de telefoonfabrikanten een rol spelen zullen die vroegtijdig betrokken moeten worden in het ontwikkelproces. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat er al een paar zijn die op een of andere manier helpen.

Android is officieel Open Source dus dat zou moeten kunnen*. Sterker nog LineageOS doet het dus. Alle Linux en BSD besturingssystemen doen het. Dan is er geen goed excuus waarom de Google versie van Android dat niet ook kan.

Wel slechte excuses natuurlijk zoals dat ze nieuwe features graag geheim houden tot het moment van release. Dat is geen technische keuze maar meer een kwestie van marketing.

Dan is er ook nog het matige argument dat al die fabrikanten dan wel extra werk moeten gaan doen maar dat was een beetje het punt he, alle wetten gaan over dingen die we niet spontaan doen. De enige vraag is wat redelijk en uitvoerbaar is.

In software development is het tegenwoordig heel gewoon om iedere verandering onmiddellijk automatisch te laten testen. Iedere telefoonbouwer zou zelf een test-systeem kunnen neerzetten die automatische lokale veranderingen test tegen iedere update van de Android sources. Dat hoeft niet veel te kosten. Vervolgens zijn er wel developers nodig om iets met de resulaten doen maar die moesten er toch al zijn. Het enige verschil is dat ze wat eerder moeten beginnen. Je kan je zelfs afvragen of vroeg beginnen op lange termijn niet goedkoper is dan wachten tot het OS is bevroren om er dan zo snel mogelijk een eigen release van te bouwen..


* Ik weet dat het in praktijk wat minder rooskleurig is omdat hele stukken uit Android worden gehouden en via Playstore worden verspreid maar daar gaat het nu even niet over.
Dit is dan wel weer vanuit de context van een provider als je rekent dat er onder 44 brands het afgelopen jaar telefoons gereleased zijn en dit dan om toestellen van net op de markt tot 3 jaar uit de markt gehaald. Dan heb je niet veel telefoons per merk nodig.
Ik word altijd heel blij van dit soort berichten. Er is zat kritiek te leveren op de EU, maar dit voelt toch wel echt als echte oplossingen, ipv wat populistisch gezanik. Als Nederland hebben we niet zoveel te zeggen, maar als EU zijn we toch een significante afneemmarkt, dus ze moeten zich wel aanpassen willen ze hier blijven verkopen.

Ik hoop dat dit andere landen/werelddelen inspireert om ook deze stappen te ondernemen. Ik acht het in ieder geval aannemelijk dat het goedkoper wordt om de repareerbare variant breder te verkopen. Vast in bijv. USA niet, want daar harken ze binnen op de dure reparatie/'koop maar een nieuwe', maar best veel van de wereld wordt hier denk wel warm van.

En ik hoop lang termijn, maar dit is mogelijk wat wishful thinking, dat dit de mindset veranderd. Dat we wegwerp producten gek gaan vinden, we het weer normaal vinden dat je gewoon je eigen spullen kunt (laten) repareren.
Helemaal eens.
Dat is ook zo, EU regels worden vaker de standaard voor veel grotere gebieden.
En verder zo eens met je laatste alinea
Wat betreft de EU, die is dusdanig groot dat het ook veel tijd en energie kan steken in dit soort wetgeving. Gezien er op dat vlak weinig politieke voeling is met de kiezer is er ook geen druk om populaire beslissingen te nemen, ook wel een beslissing met een breed maatschappelijk draagvlak genoemd. Die lage vieling met de kiezer is overigens ook wel een nadeel op andere vlakken.

De EU komt niet overigens niet zomaar tot dit soort beslissingen maar vraagt hierbij feedback van experten, bedrijven maar ook burgers waarbij ze daar ook effectief naar luisteren. Zie ook onderandere https://ec.europa.eu/info...gulation/have-your-say_en
Al heb ik wel schrik als eenmaal dit soort initiatieven bij het brede publiek gekend zijn dat ze niet anders gaan kunnen dan restricties plaatsen waardoor enkel geselecteerde partijen nog hun inbreng mogen doen waarna je terug eindigt met zuiver lobby werk.

Wat betreft het inspireren van andere landen om dezelfde stappen te nemen, om dezelfde wetgeving in te voeren, dat gaat niet gebeuren omdat er geen nood aan zal zijn. Dat is een effect wat ze in de UK ook al kennen, de UK kan wel andere regels hebben dan de EU, de EU is dusdanig groot dat in de praktijk alle goederen voor de UK reeds voldoen aan de EU regels. De UK kan wat bijkomende eisen stellen maar daadwerkelijk iets anders doen dan de EU is vrij lastig.

Hetzelfde gaat hier gebeuren, fabrikanten gaan echt geen EU en een UK smartphone uitbrengen, die EU regelgeving zal dus ook ver buiten de EU de praktijk zijn en wereldwijd voelbaar zijn. Er zullen wat telefoons zijn die wel in de US maar niet in de EU te krijgen zijn alsook zullen de EU regels minder strikt toegepast worden buiten de EU maar in algemene lijn zal een telefoon in de US ook een vervangbare batterij krijgen en dezelfde updates krijgen. De kostprijs om het oude model buiten de EU aan te houden is simpelweg te hoog terwijl het als een feature verkocht zal worden in het buitenland ofwel het zal de verkoop buiten de EU niet hinderen. Dat verhinderd ook de noodzaak om dezelfde regelgeving buiten de EU in te voeren wat fabrikanten ook goed gaan vinden, je wilt niet dezelfde regel 20 keer want dan heb je ook 20 kleine verschillen.
Echt superfijn dit allemaal. Het is natuurlijk van de zotte dat apparaten van €300-400+ als een soort wegwerpapparaten ontworpen worden. Mijn enige kritiekpunt hier op is, is dat dit alleen voor telefoons en tablets gedaan wordt en niet gewoon voor alle consumentenelektronica. Ik had liever gezien dat de verplichte repareerbaarheid ook door ging naar bijvoorbeeld elektrische tandenborstels of scheerapparaten. Deze apparaten zijn ontworpen om vervangen te moeten worden wanneer de accu slecht wordt (lees: een gesoldeerde penlite met flapjes), terwijl de rest van het apparaat nog helemaal in orde is. Of denk bijvoorbeeld aan van dat 'goedkope flutspeelgoed' wat kinderen krijgen met zo'n testbatterijtje er in. (het kind heeft geen idee/oordeel dat het om een goedkoop stuk speelgoed gaat. Het is speelgoed dat er op een gegeven moment mee stopt en redelijkerwijs niet te repareren is).

Er worden zo ongelofelijk veel apparaten gemaakt en op de markt gegooid waar de batterijen niet vervangbaar van zijn dat het eigenlijk gewoon beschamend is.
Ik heb een elektrische tandenborstel van een oud-Hollands merk, die het al 13,5 jaar volhoudt. Uiteraard gebruik ik hem dagelijks. De rubberachtige aan/uit-knop is al een keer een laagje afgebladderd maar alles werkt nog en de batterij houdt het nog steeds weken uit op een lading _/-\o_

In dit tempo kan ik er nog jaren mee doen. Ik vraag me dan ook af of het bij bijvoorbeeld elektrische tandenborstels ook niet grotendeels een kwestie van minimum kwaliteitseisen stellen is. Dan hoef je er als consument niet eens iets aan te vervangen en dat is in alle opzichten optimaal.

Dit was natuurlijk ook niet de goedkoopste optie qua aanschaf (€ 115 inclusief reisopladertje, extra borsteltjes en een afsluitbare borstelhouder met ultraviolet licht) maar dan heb je ook wat.
Mijn persoonlijke ervaring met een elektrische tandenborstel van (bijvoorbeeld) Braun is, dat de accu 2,5 jaar goed blijft. Dat was ook een apparaat van pakkembeet 150 euro. Ik heb toen zelf de accu ververvangen en sindsdien doet hij het weer een jaartje of vijf.
Maar het is natuurlijk van de zotte dat het apparaat zo is ontworpen dat het eigenlijk niet kan.
Ook Braun heeft geen service dat zij de accu vervangen (tegen een vergoeding).
Wat vind je van het idee om bij zulke producten de garantietermijn gewoon langer te maken? Tweeëneenhalf jaar is gewoon te kort. Maak er voor tandenborstels bijvoorbeeld 5 van. Dan gaan fabrikanten vanzelf wel een betere accu er in doen of in ieder geval de accu makkelijk verwisselbaar maken.
Mijn verwachting is dat die andere elektronica wel gaat volgen. Kijk ook eens naar deze vergelijking van de European Environment Agency. Wel een grappig artikel, het vergelijkt de milieubelasting van smartphones, TV's, stofzuigers en wasmachines.

In een grafiek (fig 2) is te zien dat met smartphones relatief de grootste levensduurwinst is te maken.
Ik denk dat de scoop van de EU zonder meer breder is dan alleen maar smartphones. Mogelijk zijn de smartphones aangemerkt aangemerkt als het laaghangende fruit, waar de grootste verbetering is te halen.

Ook zijn smartphones een mooie proof of concept. Lukt het met deze zwaar geintegreerde apparaten, dan lukt het met alles. Vanuit deze optiek geen laaghangend fruit maar een hoog gelegde lat.
Goede zaak. Ik lees hier regelmatig op tweakers dat er gebruikers zijn die langere software-ondersteuning onzin vinden, want na een of twee jaar is het toestel toch al ‘afgedankt’.

Het gaat erom dat toestellen nu makkelijk een tweede of derde leven kunnen hebben en niet meteen zijn afgeschreven na 1 of 2 jaar na lancering omdat de beveiligingsupdates stoppen.

Dat dit betekent dat de prijzen stijgen, is jammer, maar je hebt als gebruiker ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Wegwerptelefoons zijn maatschappelijk onverantwoord. Daarnaast zal een langere software-ondersteuning bijdragen aan een hogere restwaarde.
De reden dat iedereen wegwerptelefoons heeft is juist dat de verplichte besturingssoftware zich het alleenrecht toe-eigent en de bruikbaarheid af laat hangen van updates van die software. Dat hele duurzaamheid is in deze sector een grote schijnvertoning. In een la heb ik diverse oude toestellen liggen die allemaal fysiek nog goed zijn. In theorie allemaal werkende ARM "machines". In de praktijk doelgericht kreupel gemaakte computers om de verkoop van nieuwe systemen op hetzelfde peil te houden. De verouderde software zonder mogelijk alternatief maakt ze compleet waardeloos. Met de hardware is niks aan de hand.
Zo moeten smartphones zonder covers of hoesjes tegen vallen kunnen. Ook moeten ze krasvast zijn en beschermd zijn tegen stof en water.
Dit is allemaal wel heel vaag geformuleerd. Tot welke hoogte mag er geen enkele schade optreden? En op welke ondergrond? Daar zijn allerlei standaarden voor, en die zijn hier vrij kritisch. Ook de stof- en waterbescherming. Welke IP rating? En krasvast: welke hardheid? En rondom, of specifiek het scherm?
Ik vind inderdaad dat ze wel weer doordraven. Maar dat kennen we natuurlijk van de politiek. Er gebeurt iets half, of ze komen met onmogelijke eisen. Een vervangbare accu, levering van onderdelen en software updates zou al voldoende zijn om de afvalberg aanzienlijk te verkleinen
De tweede gaat over de verplichting om updates binnen vier maanden door te voeren. Dat is niet realistisch, zegt de provider. "De leveranciers van apparaten en chipsets moeten aanpassingen aan de softwarelaag maken voor elke chipset en elk model.
Dan moeten ze ophouden met hun eigen interface te bedenken en/of bloatware toe te voegen. Maak het maar kaal dat komt ter goede van onderlinge compatibiliteit lijkt mij.
Precies, ik moest mijn vorige telefoon vervangen omdat het OS nog maar net op de telefoon pastte. Een paar honderd MB vrije ruimte na een factory reset, maar wel een paar GB aan bloatware en apps die ik niet gebruik, maar niet kan uninstallen...
De kritiek dat er te veel soorten telefoons zijn om op tijd te kunnen updaten is zoeken naar excuus. De wet stelt niet dat al die soorten er moeten zijn, dus daar kan je als leveranciers ook in snoeien of meer geld gaan vragen voor al die keuze en nodig onderhoud. Daarbij blijkt uit het aanbod niet zomaar vraag, die hangt ook af van de moeite die je kiest om liever te steken in verkopen van hoeveelheid dan in kwaliteit.
Ook lees ik niet wat dan wel een realistische update termijn zou zijn. Kritiek hebben maar geen oplossing leveren, klinkt als er niet goed over nagedacht hebben wat wel redelijk is.
Grote providers hebben ongeveer 300 verschillende modellen op de markt. Dat kunnen we niet bolwerken voor alle apparaten in de genoemde tijdlijn, zelfs als we het testen outsourcen naar fabrikanten."
Daar is wel een mouw aan te passen. Nu brengt een fabrikant al tientallen verschillende modellen op de mark. Laat ze zich toeleggen op 1 model per prijscategorie. Dan kan de prijs waarschijnlijk ook zakken.
Ik heb een paar maanden geleden een nieuwe telefoon moeten kopen. Helaas want op de accu na kon de hardware nog jaren mee. Maar alleen omdat en na Android 7 geen update meer uitgerold werden draaide mijn bankieren app niet meer.
De tweede gaat over de verplichting om updates binnen vier maanden door te voeren. Dat is niet realistisch, zegt de provider. "De leveranciers van apparaten en chipsets moeten aanpassingen aan de softwarelaag maken voor elke chipset en elk model.
Ook dit is op te lossen door het aantal modellen te beperken.

[Reactie gewijzigd door marco275 op 23 juli 2024 15:59]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.