Inleiding
Sinds begin 2025 produceert LG Display 4-stackoledpanelen, voorzien van een nieuwe vierlaags oledstructuur (tandemwoled). Met een groene en rode lichtgevende laag tussen twee felblauwe lagen moeten deze een hogere helderheid en betere beeldkwaliteit bieden vergeleken met eerdere LG-woledpanelen, die zijn voorzien van drie lagen. Dat dit werkt, zagen we eerder al terug in nieuwe televisies uit 2025, zoals de LG OLED evo G5 en Panasonic Z95B, die in onze reviews erg goed scoorden.
Ook als 540/720Hz-paneel
Op de Computex werd al bekend dat LG werkte aan een andere versie van het paneel met een verversingssnelheid van 540Hz. Via een dualmodefunctie kan dit paneel zelfs werken op 720Hz met een resolutie van 1280x720 − sneller dan welk ander oledscherm dan ook. Het eerste 540/720Hz-oledscherm dat hier op de markt komt, is de ASUS ROG Swift OLED PG27AQWP-W, die we binnenkort bespreken in een apart artikel. Dit model heeft dezelfde glanzende coating als de XG27AQWMG, maar is wel veel duurder: de laatst bekende prijs is 1059 euro.
LG maakt ook woledpanelen voor monitoren en op de Computex in mei toonde Gigabyte al het eerste scherm met een 4-stackpaneel, de MO27Q28G. We bekijken dit model samen met de ASUS ROG Strix XG27AQWMG in deze review. Het zijn 27"-schermen met een resolutie van 2560x1440 pixels en een verversingssnelheid van 280Hz. De XG27AQWMG heeft een glanzende afwerking die ASUS 'TrueBlack' noemt, net als enkele 4k-gamingmonitoren van het merk. De MO27Q28G is mat afgewerkt, zoals de meeste woledschermen.
De Gigabyte MO27Q28G was tot voor kort verkrijgbaar voor 519 euro, maar kost inmiddels 599 euro. Dat is alsnog competitief geprijsd voor een 27"-woledscherm. De ASUS XG27AQWMG is met tussenpozen beschikbaar voor 599 tot 649 euro, maar is regelmatig uitverkocht: anderhalve week geleden was hij voor het laatst te koop.
Hoewel de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G zijn voorzien van het nieuwste oledpaneel van 2025, dendert de oledtrein gestaag door. LG heeft de volgende ontwikkeling nu al aangekondigd: een oledpaneel met een reguliere rgb-subpixelindeling. Gelet op de hogere 4k-resolutie is dit 27"-paneel niet de directe opvolger van het paneel in deze schermen, en volgens de eerste berichten zou de helderheid door het ontbreken van de witte subpixel wat lager liggen. Toch voelt het door de snelle ontwikkelingen alsof de techniek in de ASUS- en Gigabyte-schermen alweer bijna achterloopt.
ASUS ROG Strix OLED XG27AQWMG
In het kort
De ASUS ROG Strix OLED XG27AQWMG heeft een unieke glanzende afwerking, die een betere beeldkwaliteit mogelijk maakt dan de matte afwerking van praktisch alle andere woledschermen. Jammer genoeg is de beschikbaarheid beperkt. De goedkoopste 27"-1440p-monitor in zijn soort is het niet, en extraatjes zoals USB-C of een kvm-switch ontbreken. ASUS heeft de kleuren wel héél netjes afgesteld. Door het tandemoledpaneel ligt de maximale helderheid hoger dan bij eerdere (w)oledschermen, zowel in sdr- als voor hdr-weergave, en ook is het scherm opvallend zuinig. De responstijden zijn top, evenals bij andere oleds, hoewel de refreshrate van 280Hz niet de hoogste is. Ook kan het paneel wat last hebben van geknipper bij adaptivesyncweergave. De kijkhoeken zijn voor oledbegrippen matig, hoewel ze nog steeds beter zijn dan bij lcd-monitoren. Ook de uniformiteit van met name grijze beelden valt tegen; daarop zijn ruis en andere afwijkingen zichtbaar.
De ASUS ROG Strix OLED XG27AQWMG heeft ongeveer hetzelfde design als andere ASUS ROG-monitoren uit de subtopserie Strix. Het paneel heeft dezelfde vormgeving als de ASUS ROG Strix XG27UCDMG, maar de XG27AQWMG rust op een iets eenvoudigere voet, zonder ingebouwde smartphonehouder.
De uiteinden van het scherm zijn zeer dun en gemaakt van metaal, wat het scherm ondanks zijn geringe dikte erg stevig doet aanvoelen. Aan de achterkant zit in het midden een dikker gedeelte met de aansluitingen en de verbinding naar de voet. Dat deel is gemaakt van plastic en voelt wat dunner aan. De scherpe belijning en het gepixelde ROG-logo, voorzien van rgb-verlichting, geven het geheel een behoorlijk gamerachtige uitstraling. Het opvallendste element aan de voorkant is de uitstulping in het midden van de onderkant, voorzien van een rood oplichtend ROG-logo.
| |
ASUS ROG Strix XG27AQWMG |
| Beeldingangen |
1x DisplayPort 1.4 (32Gbit/s) 2x HDMI 2.1 (48Gbit/s) |
| USB |
2x USB 3.2 Type-A 1x USB 3.2 Type-B (upstream) |
| Overig |
3,5mm-hoofdtelefoonuitgang Stroomaansluiting (ingebouwde voeding) |
De voet is een eenvoudig, maar doeltreffend exemplaar. Een stevige plastic staander rust op een stabiele, metalen rechthoek als basis. Het scherm kan daarop kantelen, van links naar rechts draaien en 11cm in hoogte worden versteld. Ten opzichte van duurdere ROG Swift-schermen met een driepoot, bijvoorbeeld ASUS' 540Hz-topmodel ROG Swift PG27AQWP-W, valt op dat de XG27AQWMG een stukje minder ver omhoog kan, maar omgekeerd dat de PG27AQWP-W niet zo ver omlaag kan.
De XG27AQWMG heeft eenvoudige aansluitingen, zoals te zien is in de tabel. Het duurdere zustermodel PG27AQWP-W beschikt over een geavanceerdere DisplayPort 2.1-ingang die het (in combinatie met een geschikte videokaart en videokabel) mogelijk maakt om de monitor zonder compressie aan te sturen. Die compressie is echter praktisch niet zichtbaar, dus een reden om de XG27AQWMG te laten staan is het wat mij betreft niet. ASUS bouwt helaas geen USB-C-poort in, zoals Gigabyte dat wel doet op de MO27Q28G; tegelijk heeft de XG27AQWMG wel HDMI 2.1-ingangen met volledige bandbreedte.
Handig is bovendien de nabijheidssensor die ASUS in zijn schermen verwerkt. Deze Neo Proximity Sensor detecteert of je voor het scherm zit, waarbij je de detectieafstand en tijd zelf kunt aanpassen. Zo springt de monitor automatisch op zwart als je even wat anders gaat doen en slijten de oledpixels niet onnodig.
Osd
De XG27AQWMG heeft de voor ASUS gebruikelijke knalrode osd, die wordt bediend met de centraal onder het scherm geplaatste vijfwegjoystick en twee knoppen. De rechterknop dient als powerknop, en met de linker kun je de osd sluiten. Er is geen echte sneltoets, maar je kunt wel bepaalde functies toewijzen aan een richting van de joystick om ze snel te bereiken.
Het menu heeft een indeling die niet altijd even logisch is. Zo staan alle beeldmodi om de een of andere reden in het Game-menu onder 'GameVisual'. Daarin zit een sRGB-modus genaamd sRGB Cal. Ook bij gebruik van andere beeldmodi kun je het kleurbereik beperken tot Display P3 en sRGB (maar niet Adobe RGB) via een aparte instelling. Je hebt binnen de andere beeldmodi ook andere configuratieopties voor bijvoorbeeld kleurtemperatuur, gamma en kleurverzadiging, terwijl sRGB Cal bijna alle opties behalve de helderheid vergrendelt.
Vanuit het Game-menu kun je verder een fps-teller, richtkruis of timer over het beeld weergeven, Adaptive Sync en de functie motion blur reduction inschakelen. Elders in het menu vind je verschillende oledbeschermingsfuncties, kun je Display Stream Compression gedwongen uitschakelen (wat de maximale verversingssnelheid uiteraard beperkt), en de rgb-verlichting inschakelen of synchroniseren met andere ASUS-apparatuur. Prominent aanwezig in het menu is de QR-code die verwijst naar de DisplayWidget Center-software, waarmee je alle osd-functies vanaf je pc kunt bedienen.
Gigabyte MO27Q28G
In het kort
De Gigabyte MO27Q28G is competitief geprijsd in vergelijking met andere 1440p-gamingmonitoren. Toch heeft hij een stevige constructie, USB-C en een kvm-functie, maar met 18W is de powerdelivery beperkt. De HDMI-poorten ondersteunen slechts een bandbreedte van 24Gbit/s, wat tot zichtbare compressie kan leiden. De kleurweergave is prima en er is ook een Adobe RGB-modus. Door het tandemoledpaneel ligt de maximale helderheid hoger dan bij eerdere (w)oledschermen, zowel in sdr- als voor hdr-weergave, en ook is het scherm opvallend zuinig. De responstijden zijn top, evenals bij andere oleds, hoewel de refreshrate van 280Hz niet de hoogste is. Ook kan het paneel wat last hebben van geknipper bij adaptivesyncweergave. De kijkhoeken zijn voor oledbegrippen matig, hoewel ze nog steeds beter zijn dan bij lcd-monitoren. Ook de uniformiteit van met name grijze beelden valt tegen; daarop zijn ruis en andere afwijkingen zichtbaar.
De Gigabyte MO27Q28G heeft een haast eenvoudige vormgeving in vergelijking met de ASUS-monitor; als je rgb en opsmuk maar niets vindt, ben je bij het Gigabyte-scherm aan het juiste adres. Van voren heeft het paneel aan drie kanten smalle randen, met onderaan een bredere rand waarop subtiel het Gigabyte-logo is aangebracht. De hele achterkant heeft dezelfde kleur, behalve een subtiel logo aan de rechterkant, voorzien van een 'holografisch' design dat op duurdere Gigabyte Aorus-gamingschermen nadrukkelijker aanwezig is. In tegenstelling tot bij de Aorus-schermen is het logo niet voorzien van verlichting, en verder is er geen rgb-verlichting aanwezig.
De simpele vormgeving wil gelukkig niet zeggen dat de monitor onstevig aanvoelt, integendeel. Het zeer slank vormgegeven paneel heeft een achterkant van metaal, waardoor de monitor toch steviger aanvoelt dan het gemiddelde lcd-scherm met zijn plastic achterkant. Midden op de achterzijde zit een wat verder uitstekende kast met daarop de beeldingangen en de bevestiging van de voet. Deze is wel gemaakt van plastic, maar is netjes afgewerkt.
De Gigabyte MO27Q28G rust op dezelfde voet die we de laatste tijd vaker bij Gigabyte-schermen zien, zoals bij de M27UP. De slanke zuilvormige voet is voor het grootste deel gemaakt van donkergrijs aluminium, evenals de slanke, zeshoekige basis. Het voelt zelfs nog wat luxer aan dan de voet van de ASUS XG27AQWMG, die op zichzelf ook niet verkeerd is, en het geheel zit bij ons reviewexemplaar stevig in elkaar. De verstelmogelijkheden pakken ruim uit: je kunt het scherm kantelen, van links naar rechts draaien, in portretstand draaien en 13cm in hoogte verstellen. Een meegeleverd plastic klemmetje dat je om de zuil kunt klikken, dient voor kabelmanagement.
| |
Gigabyte MO27Q28G |
| Beeldingangen |
1x DisplayPort 1.4 (32Gbit/s) 2x HDMI 2.1 (24Gbit/s) 1x USB-C (DisplayPort 1.4 Alt Mode, 18W PD) |
| USB |
2x USB 3.2 Type-A 1x USB 3.2 Type-B (upstream) |
| Overig |
3,5mm-hoofdtelefoonuitgang Stroomaansluiting (losse voeding) |
Net als bij de XG27AWQWMG moet Display Stream Compression (DSC) worden gebruikt voor de volledige 1440p-resolutie en 280Hz, bij gebrek aan DisplayPort 2.1. Die vorm van compressie valt in de praktijk niet op. Opvallend is dat ook de HDMI-poorten van de Gigabyte-monitor flink zijn beperkt: die ondersteunen slechts een bandbreedte van 24Gbit/s in plaats van de maximale 48Gbit/s. Het scherm kan evengoed een 4k-beeld op 120Hz weergeven, maar moet dan wel gebruikmaken van 4:2:0 chroma subsampling. Deze vorm van compressie leidt wél tot duidelijk detailverlies, in tegenstelling tot DSC. Nu zul je de mogelijkheid voor 4k/120Hz-weergave vermoedelijk vooral willen gebruiken wanneer je met een console aan de slag gaat. Omdat die over het algemeen geen bureaublad met kleine lettertjes en icoontjes tonen, hoeft deze technische beperking alsnog niet op te vallen.
De USB-C-poort is beperkt tot 18W-powerdelivery, dus als je je laptop op het scherm aansluit, zul je waarschijnlijk de adapter moeten blijven gebruiken. De USB 3.2-hub met twee poorten heeft net als bij de ASUS-monitor een USB-B-hostpoort, wat betekent dat je twee pc's met de hub kunt verbinden. Het scherm kan de verbonden (rand)apparatuur automatisch laten meeschakelen met de actieve signaalingang. Net als het ASUS-scherm heeft de MO27Q28G een 3,5mm-aansluiting en voor wat het waard is zitten er speakers op, die de ASUS-monitor niet heeft. Over een nabijheidssensor beschikt de Gigabyte-monitor echter weer niet. De losse voeding is wel wat onpraktisch.
Osd
De osd wordt bediend met een joystick die van voren gezien midden rechtsonder het scherm zit, op een hoek van de dikkere behuizing die achter het paneel zit. De vijfwegjoystick dient ook als aan-uitknop en wordt geflankeerd door twee knopjes, waarvan één dient voor de kvm-functie en de andere een sneltoets is voor het wisselen van resolutie en beeldformaat. Bij een monitor met dualmodefunctie is dat een stuk nuttiger dan bij de MO27Q28G, die deze functie niet heeft, maar je kunt de toets eventueel een andere functie toewijzen.
Net als bij andere Gigabyte-monitoren is het menu verdeeld over drie losse submenu's, wat een beetje verwarrend is. De APL Stabilize-instelling, die regelt of het scherm zijn maximale piekhelderheid voor kleine highlights kan bereiken bij hdr-weergave, staat bijvoorbeeld niet in het beeldmenu maar in het menu met anti-inbrandfuncties, genaamd 'Oled Care'. Vanuit het aparte Game-menu zijn functies beschikbaar om een richtkruis of fps-teller over het beeld weer te geven en de schaduwen helderder te maken.
Het hoofdmenu bevat de opties voor kvm- en picture-by-pictureweergave, plus de meeste beeldinstellingen, waaronder gamma, kleurtemperatuur en kleurruimte. Wanneer je een hdr-signaal naar het scherm stuurt, krijg je een serie van vijf aparte beeldpresets te zien, waarbij je per stand ook de verzadiging, weergave van schaduwen en lichte delen kunt bijstellen.
Testmethode en testveld
Verpakking
De monitoren worden geleverd in een fullcolourbedrukte kartonnen doos. De inhoud wordt op zijn plek gehouden door piepschuim, waarbij de kabels en onderdelen van het scherm ter bescherming in plastic zakjes en foamzakjes zijn verpakt. Rondom het scherm zit het gebruikelijke foamzakje. Op het paneel is een plastic beschermfolie geplakt, wat de meeste andere oledschermen ook hebben, maar lcd's meestal niet.
We meten helderheid, contrast en kleurweergave met behulp van een Spectracal C6-colorimeter, die we profileren met behulp van een JETI Spectraval 1501 HiRes-spectroradiometer. De metingen worden uitgevoerd met behulp van Portrait Displays' Calman Color Calibration-software. Over de testprocedure lees je meer in dit artikel. We meten het scherm eerst door zoals het uit de doos komt, waarbij we de helderheid voor kleurmetingen afstellen op een waarde die de 150cd/m² zo dicht mogelijk benadert. We stellen het scherm vervolgens in voor kleurruimtes als sRGB en, indien relevant, Display P3 en Adobe RGB. Daarbij doen we zo nodig aanpassingen aan gamma en kleurtemperatuur. De instellingen die we hebben gebruikt voor de schermen in dit artikel staan in de tabel hieronder. In dit artikel staan alleen de metingen waarbij ze staan ingesteld voor sRGB en Display P3. De overige scores vind je op de productpagina's.
De hdr-meting voeren we uit met dezelfde software en meetapparatuur en een VideoForge Pro-patroongenerator. Voor de responstijdmeting gebruiken we een fotosensor en de LeCroy WaveRunner 6100-oscilloscoop. Om de kijkhoeken te bepalen, meten we onder een hoek van 45 graden de resterende helderheid en de kleurverandering ten opzichte van een loodrechte meting. Voor de uniformiteitsmeting kijken we naar de verhouding tussen de helderheid op vijftien meetpunten, gemeten op een volledig wit en een volledig zwart scherm. Ook bepalen we de relatieve kleurverschillen langs de randen ten opzichte van het midden. Tot slot meten we het energiegebruik van de monitor, zowel op de maximale helderheid als op een vaste helderheid van 150cd/m².
Met ingang van dit jaar meten we de reactietijden van het scherm met behulp van een oscilloscoop van PicoScope, aangesloten op een sensor van Thorlabs. Via zelfontwikkelde software kunnen we geautomatiseerd metingen doen met een strakke tolerantie, gecorrigeerd voor de gammacurve van het scherm. Bij lcd-monitoren bepalen we eerst de optimale overdrive-instelling; vervolgens meten we 110 overgangen tussen verschillende grijstinten. Dat doen we bij 60Hz, 120Hz, 180Hz, 240Hz en de maximale verversingssnelheid van het scherm. De inputlag meten we met de Open Source Latency Testing Tool (Osltt) op de maximale resolutie van de monitor, voor de maximale verversingssnelheid, en bij weergave van 60Hz- en 120Hz-beelden. Meer over onze nieuwe reactietijden- en inputlagtests lees je in dit artikel.
- ASUS XG27AQWMG
- Gigabyte MO27Q28G
| |
Standaardweergave |
SRGB |
Display P3 |
| Beeldmodus |
Racing Mode |
Racing Mode, Display Color Space sRGB |
Racing Mode, Display Color Space DCI-P3 |
| Kleurtemperatuurinstelling |
6500K |
6500K |
6500K |
| Gamma-instelling |
2.2 |
2.2 |
2.2 |
| Helderheid instelbaar? |
Ja |
Ja |
Ja |
| |
Standaardweergave |
SRGB |
Display P3 |
Adobe RGB |
| Beeldmodus |
Standard |
SRGB |
Racing Mode, Color Space: Display P3 |
Racing Mode, Color Space: Adobe RGB |
| Kleurtemperatuurinstelling |
Warm |
- |
- |
- |
| Gamma-instelling |
2.2 |
- |
- |
- |
| Helderheid instelbaar? |
Ja |
Ja |
Ja |
Ja |
Naast de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G staan in de grafieken andere oledmonitoren die we de afgelopen jaren hebben getest. Dat zijn bijvoorbeeld de Gigabyte AORUS FO27Q5P, de tot voor kort snelste oledmonitor met 500Hz-verversingssnelheid en QD-oledpaneel. De LG UltraGear 27GX790A en ASUS ROG Swift OLED PG27AQDP zijn 480Hz-oledmonitoren met het woledpaneel van de vorige generatie (met rgwb-subpixelindeling, en drielaagsopbouw). De LG UltraGear 27GS95QE-B is een 240Hz-woledmonitor met een nog ouder paneel (met rwbg-indeling). De Gigabyte AORUS FO27Q3 en Samsung Odyssey OLED G60SD zijn reguliere 360Hz-QD-oledmonitoren; we hebben ook wat snelle lcd-schermen toegevoegd.
Responstijden en inputlag
De ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G zijn G-SYNC Compatible en hebben een AMD FreeSync Premium Pro-certificering. Het bereik begint bij de MO27Q28G standaard op 48Hz; de XG27AQWMG begint, ongebruikelijk voor een oledmonitor, al op 41Hz.
Beide schermen hebben een optie om het bereik in te perken. Dat moet de knippering van het scherm bij Adaptive Sync-weergave verminderen. De helderheid van met name donkere grijstinten is enigszins afhankelijk van de framerate, en bij snelle fluctuaties kan het beeld dus gaan knipperen. Deze woledschermen hebben daar meer last van dan QD-oledschermen. Bij de Gigabyte MO27Q28G kun je kiezen uit de opties 'Middle' en 'High', die het Adaptive Sync-bereik laten beginnen bij respectievelijk 80Hz en 160Hz. Bij de ASUS XG27AQWMG heb je ook twee opties, waarvan de middelste al bij 170Hz begint, en de hoogste zelfs pas op 210Hz.
- Gem. responstijd
- Gem. settling time
- Hoogste responstijd
- Laagste responstijd
- Overshoot
- Undershoot
- % op tijd
- % overshoot boven 10 RGB
- Gem. CAD
Beide tandemoledschermen hebben erg snelle responstijden, met een nog net wat lager gemiddelde dan andere oledschermen die we eerder hebben getest, plus een minder grote uitschieter voor donkere tinten. Alle oledschermen noteren een relatief hoog percentage transities met een hoge gemeten overshoot of undershoot. Dat komt vooral doordat de helderheid op deze schermen vóór ieder frame heel kort terugvalt. In tegenstelling tot traditionele overshoot en undershoot bij lcd-monitoren, het gevolg van te enthousiast afgestelde overdrive, is dat praktisch niet zichtbaar. Dit wordt ook duidelijk uit de gemiddelde cad: hoewel de oledschermen vaak doorschieten, komen ze vrijwel meteen weer terug op de doelwaarde, waardoor de cad erg laag ligt. De ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G scoren uitgaande van de cad precies in lijn met andere oledschermen: zeer goed. Ze doen het bijna een factor 10 beter dan de twee lcd-monitoren in de grafiekset.
Cad: snelheid van het scherm in één getal
De cumulative absolute deviation (cad) is een berekening van het verschil tussen de overgang die we op de monitor meten, en een theoretisch perfecte transitie. Daarmee is het een mooie maatstaf voor de snelheid van het scherm. Zowel traag verlopende overgangen als duidelijke doorschieters leiden beide tot een verhoogde cad-score. 'Valsspelen' door veel overdrive toe te passen heeft dus geen zin. Dat leidt weliswaar tot een lage transitietijd, maar ook tot een hoge overshoot en dus een slechtere score.
- CAD @ 60Hz
- CAD @ 120Hz
- CAD @ 180Hz
- CAD @ 240Hz
Lcd-monitoren reageren daarentegen vaak trager op lagere verversingssnelheden, of ze krijgen meer last van overshoot of undershoot, tenzij je handmatig overschakelt naar een andere overdrivemodus. Je ziet dat gebeuren bij de AOC Q27G3XMN en LG 27GR83Q-B, terwijl de oledschermen consistent blijven over het hele bereik van 60Hz tot 240Hz. Anders gezegd: het maakt voor de responstijden van het paneel niet uit op welke verversingssnelheid je de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G aanstuurt.
- ASUS ROG Strix XG27AQWMG
- Gigabyte MO27Q28G
Bewegend beeld ziet er op deze twee monitoren ongeveer even scherp uit als op 240Hz-oledmonitoren; ook het verschil met 360Hz-schermen is in de praktijk minimaal. In vergelijking met 480Hz-, 500Hz- en 540Hz-oledschermen die je nu kunt kopen met dezelfde maat en resolutie, zoals het ASUS-topmodel PG27AQWP-W, lever je wel wat bewegingsscherpte in, als je videokaart meer dan 280fps kan aanleveren.
- Input lag OSLTT max. refreshrate
- Input lag OSLTT 120Hz
- Input lag OSLTT 60Hz
- Input lag Leo Bodnar 1080p/60Hz
Schermen met een hogere verversingssnelheid zullen in principe een nog wat lagere vertraging kunnen laten zien, wat ook blijkt uit het resultaat van de Gigabyte AORUS FO27Q5P. Vergeleken met andere 240Hz- en 360Hz-monitoren, meten we zowel met de OSLTT als de Leo Bodnar-tester een inputlag die bij de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G net iets hoger ligt dan bij de allersnelste schermen met die verversingssnelheid.
Motion blur reduction met haken en ogen
Beide tandemoledschermen beschikken over een functie voor motion blur reduction, wat niet alle oledschermen hebben. Daarbij wordt ieder beeld afgewisseld met een zwart beeld, waardoor het scherper lijkt. In de praktijk betekent het dat je het scherm op de helft van zijn maximale verversingssnelheid instelt, bijvoorbeeld 120Hz voor een 240Hz-monitor, en dat het scherm 'intern' eigenlijk op 240Hz werkt. Het beeld ziet er dan ongeveer even scherp uit alsof het scherm op 240Hz draait, terwijl je videokaart slechts 120fps hoeft aan te leveren. Een 240Hz-beeld nog scherper maken is echter niet mogelijk (dan zou het paneel op 480Hz moeten kunnen werken). Bovendien is FreeSync of G-SYNC niet te gebruiken en is het scherm veel donkerder, omdat het de helft van de tijd uit staat.
De bovengenoemde beperkingen gelden uiteraard ook voor de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G. Er zitten bij deze schermen nog wat meer haken en ogen aan. Bij Gigabyte mag je de Ultra Clear-functie niet gebruiken in combinatie met de sRGB-modus, wat ongunstig is voor wie hecht aan een nauwkeurige kleurweergave. Bij ASUS vereist het inschakelen van 'ELMB' het uitzetten van de Uniform Brightness-functie. Je moet deze dus iedere keer opnieuw activeren als je mbr uitzet, tenminste als je wilt dat de helderheid van het beeld bij sdr-weergave constant blijft. Bij de Gigabyte MO27Q28G werkt mbr uitsluitend op 120Hz; op de ASUS XG27AQWMG moet je overschakelen naar precies 140Hz.
Paneeleigenschappen, helderheid en contrast
Hoewel het nieuwe woledpaneel technisch gezien flink is veranderd ten opzichte van vorige generaties, ziet het paneel er met het blote oog niet anders uit dan eerdere woledschermen. Dat geldt vooral voor de Gigabyte MO27Q28G, die net als de meeste andere woledmonitoren is voorzien van een matte afwerking. Dat kun je zien als een voordeel, maar ook als een minpunt ten opzichte van de meestal glimmende QD-oledschermen. Het pluspunt is uiteraard de veel betere onderdrukking van reflecties bij omgevingslicht. Het paneel blijft er met invallend licht ook wat zwarter uitzien, terwijl een QD-oledscherm dan een grijsblauwe tint kan aannemen. Het minpunt van de matte laag is dat er bij weergave van effen kleuren een subtiel glinsterend effect optreedt, een soort 'ruis' op effen kleuren, die duidelijker aanwezig is dan op een reguliere ips-monitor.
Ook op donkergrijze kleuren zie ik in de praktijk een soort ruis ontstaan, maar dat is weer het gevolg van de slechte grijsuniformiteit van het paneel: alle individuele grijze pixels hebben een net iets andere helderheid. Soms ziet het beeld er daarmee haast uit alsof het op een stuk canvas is geschilderd. Het is jammer dat dit effect bij de nieuwe woledgeneratie niet is verbeterd, want QD-oledschermen hebben hier praktisch geen last van. Op beide woledschermen zie ik bovendien een subtiele line bleed optreden bij donkergrijze kleuren. Een zwart venster dat voor een donkergrijze achtergrond staat, veroorzaakt elders iets lichtere horizontale strepen.
De Gigabyte MO27Q28G (links/eerste foto) heeft een matte coating, terwijl de ASUS XG27AQWMG glanzend is afgewerkt
ASUS voorziet de XG27AQWMG van een spiegelende afwerking, door de fabrikant 'True Black Glossy' genaamd. Door de afwezigheid van glinstering maakt die een betere beeldkwaliteit mogelijk dan op de matte woledschermen van nagenoeg alle andere fabrikanten, met de aantekening dat de matige grijsuniformiteit er niet door wordt opgelost. Bij omgevingslicht blijft het paneel, de naam indachtig, zwarter dan QD-oledschermen en matte woledschermen, waarbij invallend licht over het paneeloppervlak wordt uitgesmeerd. Daarmee geeft de XG27AQWMG overdag een contrastrijker plaatje dan andere soorten oledpanelen. Reflecties hebben een donkerpaarse tint en zijn perfect scherp, waarmee ze ten opzichte van een matte monitor sneller kunnen gaan storen als je de lichtomstandigheden in de ruimte niet kunt aanpassen.
Door de rgwb-subpixelindeling van het woledpaneel is de weergave van tekst en fijne details bijna vergelijkbaar met een reguliere lcd-monitor, waarin de subpixels op dezelfde rgb-volgorde zitten, maar dan zonder witte pixel ertussen. Colour fringing is in ieder geval minder duidelijk zichtbaar dan op woledschermen van de eerste generaties (met rwbg-indeling) of QD-oledschermen (met driehoekige subpixelindeling).
De schermen beschikken over de gebruikelijke anti-inbrandfuncties, waaronder het herkennen en dimmen van stilstaande elementen in beeld, bijvoorbeeld logo's, de rand van het scherm of de taakbalk. Er is ook een pixelshiftfunctie waarbij het actieve beeld telkens een stukje over het scherm wordt verplaatst. Alle opties hebben in zekere mate invloed op het beeld; voor wie daar niet op zit te wachten kunnen ze gelukkig ook uit. ASUS en Gigabyte geven beide drie jaar fabrieksgarantie op inbranden.
Helderheid en contrast
In een donkere omgeving bieden de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G zoals alle oledschermen een perfecte zwartwaarde en dus een theoretisch oneindig hoog contrast.
Vooral de Gigabyte MO27Q28G heeft een duidelijk hogere maximale helderheid dan eerdere oledschermen, die vaak een helderheid van ongeveer 250cd/m² boden op een volledig wit scherm, maar ook de XG27AQWMG zit al boven de 300cd/m². Merk op dat de schermen voor kleinere hoeveelheden wit in beeld nog duidelijk feller kunnen zijn. Voor deze en alle overige sdr-metingen hebben we echter de instelling gebruikt waarbij het scherm de helderheid van wit ongeveer constant houdt, onafhankelijk van de hoeveelheid wit in beeld.
Met 25cd/m² tot 33cd/m² is de minimale helderheid van beide schermen voldoende laag om ze ook in een donkere kamer prettig te kunnen gebruiken.
- Maximale helderheid wit
- Minimale helderheid wit
Kleurweergave: sRGB, Display P3 en Adobe RGB
In de standaardmodus tonen beide schermen hun volledige kleurbereik, dat nog iets breder is dan Display P3, en daarmee ook iets breder dan bij oudere woledschermen. Voor normale sRGB-content is er op beide schermen een gelijknamige beeldmodus. De ASUS XG27AQWMG heeft er zelfs twee, en we hebben ervoor gekozen de normale 'Racing Mode' te gebruiken met de kleurruimte-instelling op sRGB, omdat die de beste resultaten gaf.
Behalve een modus voor sRGB hebben de twee schermen ook een optie om het kleurbereik tot Display P3 te begrenzen. De MO27Q28G heeft, net zoals andere Gigabyte-oledschermen, ook een Adobe RGB-optie; de XG27AQWMG heeft die, in lijn met andere ASUS-oledschermen, niet.
SRGB
- Kleurdekking
- Kleurtemp. wit
- Gem. kleurtemp.
- Helderheid wit 150cd/m²
- Kleurafw.
- Grijsafw.
- ColorChecker-afw
- Gamma
Een klein minpunt bij de ASUS XG27AQWMG is dat alleen de sRGB Cal-modus ook echt een sRGB-gammacurve biedt; hoewel je in een andere modus wel voor gamma 2.2 kunt kiezen, heeft die niet de knik richting de onderkant van de curve. In de praktijk betekent dit dat donkere grijstinten er wat donkerder uitzien dan eigenlijk de bedoeling is. De kleurtemperatuur is ook wat te warm, maar verder is de kleurafstelling heel goed voor elkaar. De primaire kleuren en mengkleuren op de ColorChecker-testkaart liggen heel mooi op hun plek, waardoor we een gemiddelde afwijking of ΔE ITP-waarde van iets meer dan 3 noteren. Slechts weinig monitoren bieden zonder aanvullende kalibratie een nog betere score.
De Gigabyte MO27Q28G heeft een wat betere gamma-afstelling, zonder de warme tint die de XG27AQWMG aan het beeld meegeeft. Tegelijkertijd is de weergave van kleuren en mengkleuren weer net wat minder geslaagd, maar ook hier zijn de gemiddelde afwijkingen klein. Voor een gemiddelde ΔE ITP-score van 3,55 hoeft Gigabyte zich allerminst te schamen, en de MO27Q28G doet het beter dan sommige andere betaalbare oledmonitoren zoals de LG UltraGear 27GS95QE-B en 27GX790A.
- ASUS ROG Strix XG27AQWMG
- Gigabyte MO27Q28G
Display P3
- Kleurdekking
- Kleurtemp. wit
- Gem. kleurtemp.
- Helderheid wit 150cd/m²
- Kleurafw.
- Grijsafw.
- ColorChecker-afw
- Gamma
Voor Display P3-weergave is het opnieuw de ASUS XG27AQWMG die er met de winst vandoor gaat; de gemiddelde ΔE ITP-afwijking in de ColorChecker-test bedraagt 3,10 en dat is zelfs nog wat lager dan in de sRGB-meting. De meeste schermen doen het in de Display P3-test juist een stuk slechter, meestal omdat ze het kleurbereik niet halen of omdat de grijsweergave grotere afwijkingen vertoont. Hoewel de XG27AQWMG zijn kleurbereik een tikje te ver terugregelt, toont het alsnog 98 procent van het bereik. De Gigabyte MO27Q28G zit zelfs op meer dan 99 procent, met opnieuw lichte afwijkingen in gamma en de weergave van sommige mengkleuren als redenen dat hij net iets minder scoort dan de XG27AQWMG.
- ASUS ROG Strix XG27AQWMG
- Gigabyte MO27Q28G
Adobe RGB
- Kleurdekking
- Kleurtemp. wit
- Gem. kleurtemp.
- Helderheid wit 150cd/m²
- Kleurafw.
- Grijsafw.
- ColorChecker-afw
- Gamma
Dat Gigabyte de MO27Q28G een Adobe RGB-modus meegeeft is een leuk extraatje voor wie daar gebruik van kan maken, bijvoorbeeld fotografen. De kleurweergave is opnieuw niet verkeerd, met een kleurdekking die in lijn ligt met de QD-oledschermen in de grafiek: ongeveer 94 procent. In het groen komt de MO27Q28G een heel klein stukje tekort en verzadigd groen is dus de kleur met de grootste afwijking. Voor de rest zijn de afwijkingen beperkt, en de monitor gebruikt netjes een vlakke 2.2-gammacurve, zoals voor Adobe RGB-weergave gewenst.
Hdr-weergave
Met een piekhelderheid tot 1500cd/m² beloven de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G de hoogste hdr-helderheid van alle oledmonitoren tot nu toe. Dat blijkt ook uit onze metingen, hoewel we de 1500cd/m² in de praktijk niet helemaal aantikken. De ASUS XG27AQWMG komt het dichtst bij met 1455cd/m² op een 1-procentsvlakje; de Gigabyte MO27Q28G volgt met 1310cd/m². Ook op grotere window sizes zien we de ASUS-monitor wat verder doortrekken dan die van Gigabyte, om op een volledig wit scherm ongeveer gelijk uit te komen op dezelfde 330cd/m² als bij sdr-weergave.
De ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G hebben voor oledbegrippen dus een hoge piekhelderheid, maar tegen een miniledscherm kunnen ze qua pure felheid zeker niet op. Die geven over het algemeen een veel hogere fullscreenhelderheid, wat met name heldere hdr-scènes veel meer impact geeft dan op oledschermen. Die schermen zijn echter weer niet in staat tot een perfect contrast, waarbij kleine witte highlights dan weer worden gedimd om blooming niet te duidelijk zichtbaar te maken.
PQ-tracking: niet perfect, maar tenminste niet gedimd
Bij QD-oledmonitoren zie ik vaak dat de PQ-eotf-curve, de gammacurve voor hdr-materiaal, in de helderste beeldmodus niet zo goed wordt gevolgd als in de minder felle stand. Bij QD-oledschermen leidt dat er vaak toe dat de modus met de hoogste piekhelderheid voor kleine witte vlakjes, een lagere helderheid laat zien voor heldere scènes waarin een groot deel van het beeld wit is. Deze schermen zien er in de felste stand dus vaak juist minder fel uit.
De ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G hebben van dit euvel geen last, maar dat betekent niet dat de HDR PQ-tracking perfect is in de stand met de hoogste piekhelderheid. ASUS geeft daar zelfs specifiek een waarschuwing voor, als je de functie 'Adjustable HDR' gebruikt om de helderheid van het scherm te maximaliseren. Wat er in de praktijk gebeurt bij beide schermen is een beetje het tegenovergestelde als bij QD-oledschermen. Kleine highlights worden in de piekmodus 'geboost', dus feller weergegeven dan ze eigenlijk moeten zijn; in de eotf-curve zit een soort hobbel richting de bovenkant van het bereik, te zien in de eerste afbeelding hieronder. Dat gaat echter niet gepaard met grote afwijkingen voor donkerdere grijstinten. Beelden die voor een groter deel wit zijn, worden van de donkerste tinten tot felle highlights met een helderheid weergegeven die in de buurt komt bij wat die moet zijn.
In de True Black 500-modus (ASUS) of de HDR-modus (Gigabyte) is de PQ-tracking ook optimaal voor kleine highlights, zonder de vreemde 'hobbel' in de grafiek in de felste hdr-beeldmodus. Dan is de helderheid van het scherm begrensd tot ongeveer 550cd/m² voor kleine highlights. Volledig witte schermen zijn niet (merkbaar) donkerder dan in de felste modus.
Wij meten de hdr-kleurweergave standaard op 5-procentstestpatronen. Om de test vergelijkbaar te houden hebben we dat niet veranderd; deze woledmonitoren scoren hierop dus relatief slechter dan ze zouden doen als we een groter testpatroon laten zien, wat misschien ook representatiever is voor echte content. We noteren twee verschillende resultaten: een waarin afwijkingen van de beoogde helderheid niet worden meegenomen in de score en een waarbij dat wel gebeurt.
- Gem. grijsafw. zonder lum.
- Gem. grijsafw. met lum.
- Gem. kleurafw. zonder lum.
- Gem. kleurafw. met lum.
- DCI-P3-dekking
In de metingen waarin we de helderheidsafwijking meenemen, lopen de gemeten afwijkingen voor beide schermen verder op in de fellere beeldmodus, zoals te verwachten. Bij ASUS is die gemeten helderheidsafwijking wat groter dan bij de Gigabyte MO27Q28G. Laten we de helderheidsafwijking buiten beschouwing, dan is het de ASUS-monitor met de betere hdr-kleurweergave − hij is zelfs in vergelijking met de meeste andere schermen die we eerder hebben getest indrukwekkend laag.
- ASUS XG27AQWMG - Adjustable HDR
- ASUS XG27AQWMG - True Black 500
- Gigabyte MO27Q28G - APL Stabilize High
- Gigabyte MO27Q28G - APL Stabilize Middle
Kijkhoeken en uniformiteit
Om de kijkhoeken te bepalen meten we onder een hoek van 45 graden de resterende helderheid en de kleurverandering ten opzichte van een loodrechte meting. Voor oledbegrippen zijn de kijkhoeken van de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G opvallend slecht, iets wat ook in de praktijk opviel: als je dicht bij het scherm zit, krijgen de hoeken van het scherm een beetje een groene gloed. Let wel: 'slecht voor een oledscherm' wil nog steeds zeggen dat de kijkhoeken ruimschoots beter zijn dan die van alle lcd-monitoren. Die verliezen onder een hoek nog veel meer helderheid, terwijl de kleurafwijking verder oploopt. Bovendien neemt ook het contrast bij lcd-schermen af, omdat de zwartwaarde onder een hoek oploopt. Dat is iets waar oledschermen geen last van hebben, ook niet deze woledmodellen.
- 45° links - helderheid
- - kleurafwijking
- 45° rechts - helderheid
- - kleurafwijking
- 45° boven - helderheid
- - kleurafwijking
- 45° onder - helderheid
- - kleurafwijking
Voor het bepalen van de uniformiteit kijken we naar de verhouding tussen de helderheid op vijftien meetpunten, gemeten op een volledig wit en een volledig zwart scherm. Ook bepalen we de relatieve kleurverschillen langs de randen ten opzichte van het midden. Let wel dat het om onze reviewexemplaren gaat; we kunnen niet extrapoleren naar alle exemplaren.
- Laagste/hoogste wit
- Gem./hoogste wit
- Laagste/hoogste zwart
- Gem./hoogste zwart
Net als andere oledschermen hebben de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G een uitstekende uniformiteit voor zwarte en witte beelden. Een zwart beeld is uiteraard perfect egaal, omdat alle pixels op zwart gaan. Bij weergave van een wit beeld komt de helderheid op het laagste meetpunt op 92 tot 94 procent van het helderste punt; dat is in de praktijk nauwelijks merkbaar. Merk wel op dat je in de praktijk een kleurverschil kunt ervaren bij weergave van een wit beeld, wat het gevolg is van de mindere kijkhoek van deze schermen.
Een tweede aantekening is de eerder ook al genoemde mindere uniformiteit voor donkere grijstinten, die er een beetje 'ruizig' uitzien op deze schermen, met afwijkingen zoals zichtbare lijnen en line bleed bij weergave van andere objecten in beeld. Het uitvoeren van de pixelcleaningfunctie kan de ruis iets verminderen, maar weet het effect niet helemaal op te lossen. QD-oledschermen zien er bij dit soort beelden in mijn ervaring een stuk strakker uit.
- ASUS ROG Strix XG27AQWMG
- Gigabyte MO27Q28G
Uitgebreide meetresultaten van uniformiteit: zwartuniformiteit, wituniformiteit, contrast en kleurtemperatuur op vijftien meetpunten
Energiegebruik
Het tandemoledpaneel in de ASUS XG27AQWMG en Gigabyte MO27Q28G blijkt bij dezelfde helderheid van 150cd/m² waarop we alle schermen doormeten, een flink stuk efficiënter dan eerdere oledopties. Ten opzichte van de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMG, de eerstvolgende oledmonitor in de grafiek, ligt het verbruik van de tandemoledschermen maar liefst een derde lager. Er zijn genoeg 27"-oledschermen die zelfs nóg meer verbruiken dan de XG27AQDMG, hoewel die soms ook een flink hogere verversingssnelheid hebben dan 280Hz.
De XG27AQWMG en MO27Q28G zijn ook de eerste 27"-oledschermen die in deze test beter scoren dan lcd-monitoren met dezelfde maat en resolutie. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat we de schermen in deze test een beeld met 50 procent wit laten weergeven. Bij een oledscherm hangt het energiegebruik sterk af van de hoeveelheid wit in beeld, terwijl het bij een lcd-monitor praktisch niets uitmaakt. Als je een Excel-spreadsheet laat zien, zouden de lcd-monitoren dus toch weleens zuiniger kunnen zijn. Omgekeerd verbruiken de oledschermen waarschijnlijk nog minder in een donkere game of wanneer je voornamelijk gebruikmaakt van de darkmodeweergave voor websites.
Conclusie
LG Display maakt sinds 2025 oledpanelen met een vierlaagse opbouw voor een hogere helderheid. Het eerste monitorpaneel heeft de populaire 27"-diagonaal en 2560x1440-resolutie, waarmee ASUS en Gigabyte twee goede monitoren hebben gebouwd: de ROG Strix XG27AQWMG en MO27Q28G.
Het efficiëntere 4-stackpaneel maakt de XG27AQWMG en MO27Q28G opvallend zuinig, en de maximale helderheid ligt hoger dan bij eerdere (w)oledschermen, zowel in sdr- als voor hdr-weergave. De beloofde pieken tot 1500cd/m² halen we in onze metingen echter niet helemaal. Beide schermen hebben gelukkig geen last van het probleem waar met name QD-oledschermen mee kampen, dat het scherm niet zijn hoogste helderheid laat zien voor hdr-beelden die als geheel fel zijn. De helderheidsafwijking die er wel is, is kleiner en voornamelijk van toepassing op zeer kleine highlights op een verder donker beeld.
De kijkhoeken zijn minder geslaagd, en voor oledbegrippen behoorlijk matig, hoewel ze nog steeds veel beter zijn dan bij lcd-monitoren. Iets anders wat tegenvalt is de uniformiteit van met name grijze beelden; daarop zijn ruis en andere afwijkingen zichtbaar, waar QD-oledmonitoren over het algemeen weinig last van hebben. In de gebruikersreviews van de XG27AQWMG en MO27Q28G op Tweakers zijn daarover ook al wat klachten te lezen. We zijn benieuwd in hoeverre de toekomstige RGB-oledpanelen van LG daar verbetering in kunnen brengen, hoewel het vast nog even duurt voordat daar ook een 27"-variant met 1440p van verschijnt.
Net als andere oledschermen hebben de XG27AQWMG en MO27Q28G zeer goede responstijden, al zijn er genoeg oledmonitoren met een hogere verversingssnelheid dan 280Hz voor een nog scherpere weergave van bewegend beeld en lagere inputlag. Net als eerdere woledschermen hebben de tandemoleds meer last van geknipper bij Adaptive Sync dan QD-oledmodellen, waarvoor ASUS en Gigabyte een optie hebben ingebouwd om dat te verminderen.
Ondanks de vernieuwende techniek is de Gigabyte MO27Q28G vergeleken met andere 27"-oledmonitoren met 1440p-resolutie relatief betaalbaar. Het opvallendste minpunt zijn de tot 24Gbit/s-bandbreedte geknepen HDMI 2.1-poorten. We zien dat tegenwoordig nog maar zelden en het beperkt de beeldkwaliteit bij 4k/120Hz-weergave, hoewel je daar puur voor consolegebruik misschien geen last van hebt. Voor de rest heeft het scherm weinig specifieke nadelen. Het paneel rust op een mooie metalen voet en heeft een praktische USB-C-poort, helaas met een beperkte 18W aan powerdelivery. De kleurweergave is prima, met naast de gebruikelijke opties zoals sRGB en Display P3 ook een Adobe RGB-modus.
ASUS voorziet zijn XG27AQWMG van een glanzende afwerking, die een betere beeldkwaliteit mogelijk maakt dan de matte afwerking van de Gigabyte MO27Q28G en praktisch alle andere woledschermen. Bij omgevingslicht blijft het paneel zwarter dan de eveneens glimmende QD-oledschermen, maar reflecties zijn op dit scherm natuurlijk wel duidelijk zichtbaar. De XG27AQWMG heeft een nog wat betere kleurafstelling dan de MO27Q28G, en bij hdr-weergave meten we een iets hogere helderheid. Een Adobe RGB-modus ontbreekt. Hoewel de ASUS-monitor volledige HDMI 2.1-poorten heeft, zit er geen USB-C op. De XG27AQWMG is over het algemeen duurder dan de MO27Q28G, voor zover je hem al kunt kopen: hij is regelmatig uitverkocht.
- ASUS ROG Strix OLED XG27AQWMG
- Gigabyte MO27Q28G
Redactie: Friso Weijers • Testlab: Denny Verwoert, Donovan Kempes • Eindredactie: Monique van den Boomen