Met zijn QD-oledpaneel van de nieuwste generatie is de ROG Swift OLED PG32UCDM Gen3 een van de geavanceerdste 32"-4k-oledmonitoren die je nu kunt kopen. Het 240Hz-scherm heeft een uitgesproken vormgeving en allerlei extraatjes: DisplayPort 2.1, USB-C en Dolby Vision-hdr. Het nieuwe paneel is wat feller dan oudere QD-oledpanelen. Kijkhoeken, gradatie en uniformiteit zijn uitmuntend, maar de helderheid en zwartweergave niet het allerbest. Bovendien heeft het scherm vrij veel last van colourfringing. Responstijden en refreshrate zijn niet beter dan bij eerdere QD-oledmodellen, die wel veel goedkoper kunnen zijn.
De ASUS ROG Swift OLED PG32UCWM is gebaseerd op een woledpaneel met rgb-subpixelindeling. Daardoor heeft dit scherm geen last van colourfringing, in tegenstelling tot de meeste andere oledmonitoren. Net als 'normale' woledschermen ziet het scherm er bij invallend licht erg zwart uit. Het glossy 240Hz-paneel heeft ook de gebruikelijke snelle responstijden. Op andere vlakken lever je wel wat in. Het beeld is donkerder dan dat van andere recente oledmonitoren, het energiegebruik ligt vrij hoog en voor oledbegrippen zijn kijkhoeken en uniformiteit opvallend slecht. Aan de uitrusting zal het niet liggen. ASUS voorziet het 'gamerig' vormgegeven scherm van alle mogelijke extraatjes, zoals DisplayPort 2.1, USB-C en Dolby Vision-hdr.
De ROG Strix OLED XG32UQWMS is een 32"-4k-gamingmonitor op basis van een gloednieuw tandemwoledpaneel. Dat verbruikt opvallend weinig energie, terwijl het de hoogste helderheid biedt van alle oledmonitoren die je nu kunt kopen. Ook in een lichte ruimte ziet het paneel er pikzwart uit in vergelijking met een QD-oledmonitor. Let erop dat de XG32UQWMS een glanzende afwerking heeft. De slechte uniformiteit van grijze beelden, de matige gradatie en de mindere kijkhoeken zijn de echte minpunten van dit paneel. Ondanks de hoge prijs heeft het scherm weinig extra's: DisplayPort 2.1, USB-C of een kvm-functie zitten er niet op. Weliswaar zijn er weinig alternatieven met dit nieuwe paneel, maar legio andere oledschermen met een uitgebreider functieaanbod.
Sinds het voorjaar van 2024 kun je ze kopen: oledmonitoren van 32" met een 4k-resolutie (3840x2160 pixels). Samsung Display kwam toen met zijn eerste QD-oledpaneel met dat formaat. LG Display zette daar direct zijn eerste 4k-woledpaneel tegenover. Aan dat aanbod veranderde weinig in 2025, maar in 2026 hebben beide paneelfabrikanten nieuwe opties: een nieuw QD-oledpaneel en twee nieuwe woledpanelen.
De eigenschappen van het paneel bepalen voor een groot deel de kwaliteit van het uiteindelijke scherm. Welk van de drie het beste is, bepalen we in deze review aan de hand van drie monitoren. Ze zijn allemaal van ASUS, want dat is de enige fabrikant die alle opties in het assortiment heeft.
Deze test heeft daarmee een iets andere vorm dan je van ons gewend bent. In het eerste deel bespreken we de voor- en nadelen van ieder paneeltype. Vervolgens kijken we naar de specifieke eigenschappen van de drie monitoren die ASUS ermee heeft gebouwd: bouw, functieset en kleurafstelling.
QD-oled, tandem-woled en rgb-woled
In de QD-oledhoek staat de ROG Swift OLED PG32UCDM Gen 3. De originele PG32UCDM was een van de eerste 32" QD-oledschermen. De daaropvolgende PG32UCDMR (Refresh) had betere aansluitingen, maar geen nieuw paneel. Bij de Gen 3 heeft ASUS het paneel dus wél vernieuwd. Met 1350 euro is dit het duurste van de schermen uit dit artikel. Ook vergeleken met andere nieuwe 32"-QD-oledschermen is de Gen 3 prijzig.
De ROG Strix OLED XG32UQWMS kost ongeveer 950 euro bij de meeste aanbieders. Hij beschikt over een vierlaags tandemwoledpaneel van de nieuwste generatie. ASUS positioneert de Strix-serie onder de Swift-serie. Daarom heeft dit scherm een wat simpelere voet dan de andere twee. Ook is de aansluitingenset minder uitgebreid.
Met zijn prijs staat de ROG Swift OLED PG32UCWM er met 1250 euro tussenin. Ook dit scherm heeft een vierlaags woledpaneel, maar wel een heel bijzondere variant met rgb-subpixelindeling. Daardoor moet dit scherm geen last hebben van colourfringing.
QD-oled wint op kijkhoeken, uniformiteit en gradatie
Hoewel alle oledschermen betere kijkhoeken hebben dan lcd's, is een van de drie hierbij toch duidelijk de beste: de PG32UCDM Gen 3 met het QD-oledpaneel. Ook de QD-oledmonitoren uit de afgelopen jaren scoorden hierop al beter dan alle andere soorten beeldschermen die we testten.
45° links - helderheid
- kleurafwijking
45° rechts - helderheid
- kleurafwijking
45° boven - helderheid
- kleurafwijking
45° onder - helderheid
- kleurafwijking
45° links resterende helderheid
Monitor
Gemiddelde resterende helderheid in % (hoger is beter)
Woledpanelen van de vorige generatie deden het al iets slechter dan QD-oledschermen, maar de nieuwe tandemoledpanelen scoren nog minder goed. Ze verliezen onder een hoek meer helderheid. Onder een hoek krijgt het scherm een groene gloed, zoals je ook terugziet in de foto's hieronder. In de meting is dat zichtbaar als een verhoogde kleurafwijking.
Van boven naar beneden: QD-oled, tandemwoled, rgb-woled
Het rgb-woledscherm PG32UCWM doet het nog slechter dan het normale tandemoledscherm, de XG32UQWMS. De groen-paarse tint is niet alleen onder een hoek zichtbaar, maar ook als je er gewoon voor zit, langs de randen van het scherm. Je moet best ver weg zitten om dit kleurverloop helemaal niet te zien, verder dan ik zelf van de monitor zou willen zitten.
Om de uniformiteit te bepalen, vergelijken we de helderheid op vijftien meetpunten van een volledig wit scherm. Ook bepalen we de relatieve kleurverschillen langs de randen ten opzichte van het midden.
Normaal gesproken meten we ook de uniformiteit van een zwart beeld, maar dat heeft hier geen zin. Zwarte pixels gaan uit en het beeld is dus perfect zwart van hoek tot hoek, of je nu een QD-oled, tandemwoled of rgb-woledscherm koopt.
De wituniformiteit van ons testexemplaar van de PG32UCDM Gen 3 is vrijwel perfect. Ook hierop scoort het QD-oledmodel beter dan het tandemwoledscherm XG32UQWMS. Het rgb-tandemoledmodel doet het nog slechter. Het heeft zelfs de slechtste wituniformiteit van alle oledschermen die we tot nu toe hebben doorgemeten. Richting de hoeken van het beeld neemt de helderheid behoorlijk af.
Weergave van donkergrijs is het best bij QD-oled
Hoewel de zwart- en wituniformiteit vaak goed tot uitstekend zijn, hebben oledschermen wel vaker last van afwijkingen in de uniformiteit van donkergrijze beelden. Alle individuele grijze pixels hebben een net iets andere helderheid. Je kunt dit effect soms verbeteren met de pixelcleaningfunctie.
Op het tandemoledscherm XG32UQWMS is dit het duidelijkst te zien. Als ik Tweakers in de donkere modus open, zie ik een patroon van grove ruis, een beetje alsof de site op een stuk canvas is geschilderd. Ik zie ook wat linebleed: de nieuwsitems 'stralen' subtiel door naar de zijkanten van het scherm. Dit kleine helderheidsverschil zie je alleen als je gaat scrollen.
De rgb-woledmonitor is niet perfect, maar presteert iets beter dan de tandemoledmonitor. In plaats van ruis toont de PG32UCWM een patroon van subtiele, horizontale lijnen. De pixelcleaning duurt opvallend genoeg net iets langer dan bij de andere twee modellen, maar alle schermen zijn na een minuut of zes klaar. Er is op dit scherm weinig tot geen linebleed te zien.
De QD-oledmonitor heeft een vrijwel perfecte grijsuniformiteit. Het beeld ziet er in vergelijking zeer egaal uit, zonder de afwijkingen van de andere schermen.
Ook de gradatie is het best op de PG32UCDM Gen 3
De foto's hieronder tonen de gradatie in de allerdonkerste tinten die de monitoren kunnen weergeven. Je ziet hier deels de effecten terug die we hierboven omschrijven: als geheel oogt het beeld op de QD-oledmonitor minder 'ruizig'.
Van links naar rechts: QD-oled, tandemwoled, rgb-woled
De beelden laten nog iets anders zien: de QD-oledmonitor geeft het grijsverloop het vloeiendst weer. Op de rgb-woledmonitor zijn er wat meer harde overgangen in de donkerste tinten. De tandemoledmonitor heeft met deze test veruit de meeste moeite. Hij vertoont veel harde overgangen en ook nog vreemde kleurverschillen in het verloop.
Tandemwoled is contrastrijk, helder en zuinig
Oledpanelen kunnen perfect zwart weergeven in een donkere kamer, maar niet ieder paneel gaat even goed om met omgevingslicht. Het 32"-QD-oledpaneel van 2026 heeft een verbeterde coating, net als Samsungs andere nieuwe panelen. Die laat het paneel er zwarter uitzien bij invallend omgevingslicht dan eerdere QD-oledpanelen.
Een QD-oledpaneel met de nieuwe coating (rechts) naast een QD-oledpaneel met de oude coating
De foto hierboven toont een nieuw en een oud paneel naast elkaar: de verbetering is duidelijk zichtbaar, maar tegelijkertijd is QD-oled nog zeker niet op woledniveau.
Vlnr: PG32UCDM Gen 3 (QD-oled), PG32UCWM (rgb-woled) en ROG Strix XG32UQWMS (tandemwoled)
Het tandemwoledscherm en rgb-woledscherm zien er bij omgevingslicht pikzwart uit. Daardoor blijft het contrast beter behouden dan bij het QD-oledscherm, dat een grijzige tint aanneemt. Tussen het tandemwoledscherm en rgb-woledscherm is er geen merkbaar verschil.
LG kan zijn nieuwe oledpanelen leveren met een glimmende of matte afwerking. ASUS kiest bij de XG32UQWMS en PG32UCWMG voor een glanzende coating, die ASUS de naam 'True Black Glossy' heeft gegeven. Ook het QD-oledscherm PG32UCDM Gen 3 is glimmend afgewerkt. Lichtbronnen die in het scherm weerkaatsen ogen dus scherp, maar zijn iets donkerder dan op de XG32UQWMS en PG32UCWMG. In die zin is de antireflectiecoating van het QD-oledpaneel dan wel weer beter.
Heb je liever een mat scherm? De enige concurrent van de XG32UQWMS, de LG UltraGear 32GX870B, heeft een matte coating. Er is ook precies één optie voor wie een matte QD-oledmonitor wil op basis van het nieuwe paneel: de Samsung Odyssey OLED G8 (G80SH).
Twee oledschermen zijn merkbaar feller bij sdr-weergave
Voor de helderheid bij sdr-weergave telt vooral hoe fel het paneel kan gaan bij full screen witweergave. Door de optie Uniform Brightness uit te zetten kunnen de schermen hun helderheid boosten voor kleinere hoeveelheden wit in beeld, precies zoals voor hdr-weergave. Dat betekent wel een continu wisselende helderheid, die voor desktopgebruik irritant kan zijn. Bovendien hebben niet alle fabrikanten zo'n optie voor sdr-weergave.
Op dit vlak zijn de PG32UCDM Gen 3 en XG32UQWMS aan elkaar gewaagd. Beide bieden praktisch dezelfde fullscreenhelderheid van bijna 300cd/m². Dat ziet er merkbaar feller uit dan de ongeveer 250cd/m² van de 2024-panelen.
Vlnr: PG32UCDM Gen 3 (QD-oled), PG32UCWM (rgb-woled) en ROG Strix XG32UQWMS (tandemwoled)
Bij gebrek aan een witte subpixel om de helderheid te boosten, haalt ook het rgb-woledmodel PG32UCWM ongeveer deze maximale helderheid. Die is evengoed prima in een donkerdere ruimte, maar het beeld kan er in een helder verlichte omgeving wat 'valer' uitzien.
Tandemwoled biedt de felste hdr-highlights
Voor hdr-weergave belooft de XG32UQWMS de felste van de drie te zijn, met volgens de specificaties een piek van 1500cd/m², tegenover 1000cd/m² bij de andere schermen.
De XG32UQWMS heeft inderdaad een wat hogere piekhelderheid dan de andere twee, maar in onze meting halen we geen 1500cd/m². Volgens de meting heeft de PG32UCDM Gen 3 de laagste piekhelderheid. De helderheid op een volledig scherm is echter een stuk hoger dan bij de PG32UCWM. Dat telt in de praktijk vaak zwaarder voor de helderheid die je ervaart.
Hoewel de XG32UQWMS een heel hoge withelderheid haalt, kan de QD-oledmonitor heel verzadigde kleuren feller weergeven. Het tandemwoledscherm moet wit bijmengen voor de hoogste helderheid en verliest dus aan verzadiging. Dat is geen theoretisch verschil of pure marketing, maar in praktijkbeelden is het verschil vaak niet zichtbaar.Alleen wanneer een heel klein deel van het beeld wordt verlicht én het scherm een heel felle kleur moet weergeven, ziet die kleur er op het QD-oledscherm iets rijker uit.
Goede eotf-tracking én hoge helderheid blijven lastig
Hoe helder hdr-beelden er in de praktijk uitzien, hangt er ook van af hoe goed het scherm de PQ-eotf-curve volgt, de gammacurve voor hdr-materiaal. Net als de meeste andere oledmonitoren hebben de PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM een True Black-stand.
5-procentsvlakje: Hdr True Black
Felste hdr-beeldmodus
In de grafieken hierboven zie je een stukje van de PQ-grafiek: de middentonen, van signaalwaarde 30 tot en met 50, en de highlights, alles daarboven. We meten vlakjes die 5 procent, 25 procent en 100 procent van het beeld innemen.
De drie schermen volgen de PQ-curve netjes in al die scenario's, met een lichte roll-off in de highlights. De keerzijde van deze stand is dat de piekhelderheid is begrensd tot ongeveer 400cd/m² bij de PG32UCWM en 500cd/m² bij de andere twee schermen.
In de stand waarin het scherm wél de hoogste piekhelderheid kan bereiken, is het een ander verhaal. De PQ-tracking wordt dan een stuk rommeliger en gaat afwijken afhankelijk van de helderheid van het hele beeld.
25-procentsvlakje: Hdr True Black
Felste hdr-beeldmodus
De PG32UCDM Gen 3 blijft de PQ-curve goed volgen in de middentonen, maar in de 25- en 100-procentsmetingen zakt de helderheid ver terug bij highlights. Daardoor kan de monitor er dónkerderuitzien in de felste beeldmodus. Dat is een bekend probleem voor QD-oledpanelen.
ASUS' poging om dit euvel te verhelpen is de functie Dynamic Brightness Boost, standaard ingeschakeld voor de meeste hdr-standen. Die verhelpt het 'helderheidsverlies' in de felste stand, maar introduceert in de 100-procentsmeting een afwijking in de weergave van middentonen.
Het tandemwoledscherm XG32UQWMS zal er in de fellere beeldmodus niet donkerder uitzien dan in de True Black-stand, maar de afwijking neemt flink toe. In de 5-procentsmeting is het beeld veel te helder en in de 25-procentsmeting zit een vreemde knik in de grafiek. De helderheid loopt dus niet vloeiend op naar het maximum. In de praktijk vind ik de gradatie in highlights op dit scherm daardoor niet zo vloeiend ogen.
100-procentsvlakje: Hdr True Black
Felste hdr-beeldmodus
De PG32UCWM geeft het hele beeld in de 5-procentsmeting te helder weer. In de 25- en 100-procentsmetingen lijkt de PQ-grafiek op die van de QD-oledmonitor, maar met grotere afwijkingen. Dat wil zeggen dat middentonen te licht zijn, maar highlights nog altijd iets te donker. In combinatie met de lagere piekhelderheid ziet het beeld er daarmee minder 'hdr-achtig' uit. Extreem felle highlights staan in helderheid wat minder 'los' van de rest van het beeld.
Efficiënt paneel betaalt zich uit aan de stekker
Het nieuwe tandemwoledpaneel is niet alleen helderder, maar ook efficiënter dan het paneel van de vorige generatie. Dat betaalt zich uit aan de stekker. De XG32UQWMS verbruikt bij de vaste helderheid van 150cd/m² waarop we meten slechts 30W. Hij scoort daarmee zelfs beter dan 32"-4k-lcd-schermen, met de aantekening dat we voor deze test een beeld met 50 procent wit weergeven. Op een volledig wit beeld zal het oledscherm meer stroom verbruiken, terwijl dat voor een lcd bijna niet uitmaakt.
De PG32UCDM Gen 3 verbruikt 50 procent meer dan de XG32UQWMS bij dezelfde helderheid. Het QD-oledscherm is zuiniger dan het rgb-woledscherm, dat zo'n 80 procent meer verbruikt dan de variant mét witte subpixel. Het rgb-woledpaneel scoort in helderheid én efficiëntie niet beter dan de oledpanelen uit 2024.
Je merkt dit niet alleen aan de stroomrekening: het rgb-woledpaneel wordt ook een stuk warmer. Na een tijdje op volle helderheid is de achterkant nog net niet onprettig om aan te raken. De PG32UCDM Gen 3 wordt wel warm, maar niet zo heet. De XG32UQWMS blijft het koelst.
Rgb-woled biedt de beste scherpte
Het nieuwe rgb-woledpaneel heeft dus niet de hoogste helderheid, de beste kijkhoeken of de beste uniformiteit, maar kan met zijn scherpte punten terugwinnen. De andere oledschermen hebben last van een effect genaamd colourfringing. Dat zijn gekleurde randjes die je op een 'normaal' scherm niet ziet. Dat komt doordat de subpixels in die schermen niet in de gebruikelijke rood-groen-blauwvolgorde zitten.
Van links naar rechts: QD-oled, tandemwoled, rgb-woled
Het tandemwoledpaneel heeft dus een extra witte subpixel tussen de groene en blauwe, net als het paneel uit 2024. Daarmee ziet kleine tekst er bijna zo uit als op een normale lcd-monitor, maar net niet helemaal. In de directe vergelijking zie je op de foto's hieronder dat sommige letters een blauwig randje hebben aan de linker- of rechterkant. Sommige letters in de rode kop hebben een zwart randje.
De XG32UQWMS heeft een knopje genaamd Clear Pixel Edge, dat het effect volgens ASUS zou kunnen verminderen. Sommige andere woledmonitoren van het merk hebben dit ook, maar bij andere merken heb ik dit nog niet gezien.
Clear Pixel Edge uit (links/eerste foto) en aan op de XG32UQWMS
Het verschil tussen de ingeschakelde en de uitgeschakelde stand van Clear Pixel Edge is op de foto moeilijk te zien, maar het is er wel. In sommige gevallen maakt de functie gekleurde randjes iets minder opvallend, maar tegelijkertijd verlaagt het de scherpte een beetje.
Bij de PG32UCDM Gen 3 zitten de rode, groene en blauwe subpixels net als bij eerdere QD-oledschermen in een driehoek. De groene subpixel zit bovenaan en de rode en blauwe daaronder. Dat betekent dat de bovenkant en onderkant van tekst een roze of groen randje krijgen, afhankelijk van of je witte tekst op een zwarte achtergrond weergeeft of andersom. De afwijking is niet alleen in tekst te zien, maar ook in andere grafische elementen en afbeeldingen. In de voorbeelden zie je het bijvoorbeeld rond het logo van X.
Van links naar rechts: QD-oled, tandemwoled, rgb-woled
Het rgb-woledpaneel heeft geen last van al deze effecten. Tekst ziet er op de PG32UCWM precies zo uit als op een lcd-monitor. Dat maakt het scherm veelzijdiger als je het ook voor werkzaamheden gebruikt.
Tijdens gamen of films en series bekijken valt het verschil met de XG32UQWMS met een witte subpixel mij niet op. De gekleurde randjes boven en onder de tekst op het QD-oledmodel PG32UCDM Gen 3 zijn iets opvallender, maar storen in de meeste beelden ook niet. Dit kan ook een kwestie van gewenning zijn: als je je eraan ergert, ga je ze de hele tijd zien, zo niet, dan niet.
Snelheid eindigt (bijna) in gelijkspel
De PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM hebben dezelfde maximale refreshrate van 240Hz bij 4k-weergave. Hij is ook niet hoger dan bij eerdere generaties 4k-oledpanelen. Doordat ook de responstijden niet afwijken (zie verderop), is er geen verschil in beeldscherpte.
QD-oled heeft als enige geen dualmode
Het tandemwoledscherm XG32UQWMS en het rgb-woledscherm PG32UCWM hebben een 480Hz-dualmodefunctie, waarmee bewegend beeld er wél scherper uit kan zien. Ook dat zat al op oudere woledmodellen.
Links een 240Hz-beeld, rechts het beeld op 480Hz
Zoals je ziet op de ufofoto, kan een 480Hz-beeld er in beweging scherper uitzien dan een 240Hz-beeld. Tegelijkertijd is de resolutie als geheel erg laag. Om op 480Hz te kunnen draaien, moet de schermresolutie omlaag naar slechts 1920x1080 pixels. Uitgesmeerd over een 32"-scherm geeft dat een pixeldichtheid van minder dan 80 pixels per inch. Dat levert een vaag, pixelig plaatje op. Ik vind het dus geen enorm nadeel voor de PG32UCDM Gen 3 dat die het zonder dualmode moet stellen.
Supersnelle responstijden, zoals gebruikelijk
Bovenstaande foto's zijn niet afkomstig van een van de schermen uit dit artikel, maar nog van de LG UltraGear 32GS95UE, een van de eerste 4k-woledschermen uit 2024. Ik had natuurlijk nieuwe foto's kunnen maken, maar dat had weinig nieuwe inzichten opgeleverd. De responstijden van de nieuwe en oude oledpanelen zijn vrijwel hetzelfde en net als bij alle andere oledschermen supersnel. Zo steekt de ufo perfect af tegen de blauwe achtergrond, zonder spoor van uitdovende pixels of inverse ghosting.
Alle oledschermen in de grafiek komen uit op een gemiddelde responstijd van 0,2ms. Dat is ruimschoots voldoende voor de 240Hz-refreshrate. Daarvoor komt er iedere 4,2ms weer een nieuw beeld op het scherm.
De monitorenhebben geen duidelijke over- of undershoot, die voor inverse ghosting zorgt. De undershoot die onze meter ziet, is het gevolg van de meetmethode: tussen ieder frame zakt de helderheid kort terug. In de praktijk is dat niet zichtbaar. Daardoor is de gemiddelde cad – het verschil tussen de gemeten transitie en de ideale transitie – zeer laag.
Op lagere verversingssnelheden, zoals 60Hz en 120Hz, blijven de oledmonitoren op snelheid. Dat zie je omdat de cad-score gelijkblijft. Lcd's worden vaak trager of krijgen meer last van over- en undershoot.
Motionblurreduction zonder verrassingen
De PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM hebben alle drie een functie voor motionblurreduction, die ASUS Extreme Low Motion Blur (ELMB) noemt. Niet alle oledmonitoren hebben dat, maar die van ASUS vaak wel. Ook hier zijn er geen verrassingen. ELMB werkt alleen op de helft van de maximale refreshrate van het scherm, dus 120Hz bij 4k en 240Hz bij dualmodeweergave. De functie geeft deze beelden ongeveer de scherpte van 240Hz- en 480Hz-beelden door ieder frame af te wisselen met een zwart beeld.
De keerzijde is dat FreeSync en G-SYNC in deze modus niet werken, net zoals bij andere oledschermen met motionblurreduction. Je videokaart moet dus een strakke 120fps of 240fps aanleveren. Doordat het scherm maar de helft van de tijd aan staat, gaat de maximale helderheid ook ongeveer door de helft. Daardoor kun je de functie niet gebruiken in combinatie met hdr.
Minder geknipper op QD-oledscherm
Over Adaptive-Sync gesproken: alle drie de besproken monitoren zijn officieel Nvidia G-SYNC Compatible en hebben ook een AMD FreeSync Premium Pro-logo. Het bereik begint bij 48Hz, maar je kunt het eventueel verkleinen met de optie OLED Anti-Flicker. Bij de PG32UCWM is dat een kwestie van aan of uit; in het eerste geval begint het bereik bij 140Hz. Bij de PG32UCDM Gen 3 en XG32UQWMS kun je kiezen uit twee standen. Dat zijn 80Hz en 160Hz bij de QD-oledmonitor, en 120Hz en 200Hz bij het tandemwoledscherm.
Zoals de naam van de functie verraadt, kun je dit willen doen om geknipper tijdens Adaptive-Sync-weergave tegen te gaan. Oledschermen hebben daar doorgaans last van, doordat de helderheid samenhangt met de refreshrate. Bij een snel schommelende framerate kan het beeld dan gaan knipperen. Je ziet deze knippering vooral in donkere delen van het beeld.
Flikkering bij adaptive sync-weergave op de PG32UCDM Gen 3, PG32UCWM en XG32UQWMS
QD-oledschermen hebben over het algemeen wat minder last van dit effect dan woledschermen. Dat blijkt ook als ik de drie schermen in dit artikel naast elkaar heb staan. Bij de XG32UQWMS en PG32UCWM knipperen schaduwen vaker en opvallender dan op de PG32UCDM Gen 3. Perfect is ook het QD-oledscherm hierin niet. Als je het echt irritant vindt, zul je dus je game-instellingen of hardware moeten aanpassen, zoals ASUS zelf ook aanraadt.
Inputlag
De inputlag kan lager liggen naarmate de monitor op een hogere refreshrate draait. Er verschijnt gemiddeld sneller een nieuw beeld, waardoor het scherm sneller reageert. Dat blijkt ook uit onze test. De XG32UQWMS en PG32UCWM zijn opvallend genoeg ook al iets sneller dan de PG32UCDM Gen 3 als alle schermen op 120Hz of 60Hz draaien.
De nieuwe panelen hebben kortom een paar mooie innovaties. Tegen het einde van 2026 is het aanbod van schermen nog steeds beperkt. QD-oledschermen met het nieuwe paneel zijn nog het talrijkst, voor het gemak verzameld in deze vergelijkingstabel. De Dell UltraSharp U3226Q heeft ook het nieuwe paneel, maar is gericht op beeldbewerking in plaats van op gaming. Hij heeft een lagere 120Hz-refreshrate en een veel hogere prijs van rond de 2500 euro.
Wil je een tandemwoledscherm, dan kun je naast de ASUS ROG Strix OLED XG32UQWMS alleen kiezen voor de LG UltraGear 32GX870B, zoals gezegd. Dit scherm heeft een matte afwerking.
Bij rgb-tandemwoledschermen valt er nu zelfs niets te kiezen. Later deze herfst komt Alienware als eerste met een alternatief voor de ASUS ROG Swift OLED PG32UCWM: de AW3226Q. In ruil voor een waarschijnlijk lagere prijs heeft die monitor een lagere 165Hz-refreshrate, geen DisplayPort 2.1 en geen USB-C.
Oud paneel bespaart een hoop geld
Tellen we ze op, dan komen we op elf schermen met het nieuwe paneel. Intussen staan er in onze Pricewatch nog 58 andere 32"-oledschermen met een prijs. Naast uitlopende high-end modellen uit 2025 en soms 2024 zijn dat ook nieuwe 'instapmodellen' met een ouder paneel, waarmee fabrikanten wat meer differentiatie in hun line-up aanbrengen.
De Dell S3225QC van ongeveer 500 euro is ruim de helft goedkoper dan de schermen met een nieuw paneel.
Wie kiest voor het oude paneel, bespaart een hoop geld. Populaire modellen kosten tussen de 600 en 800 euro, terwijl de goedkoopste exemplaren zelfs iets meer dan 500 euro kosten. Behalve het oudere paneel hebben veel van deze schermen DisplayPort 1.4 in plaats van 2.1, in tegenstelling tot de PG32UCDM Gen 3 en PG32UCWM. Goedkopere modellen hebben geen USB-C of leveren via die aansluiting weinig vermogen.
Op de refreshrate hoef je niets in te leveren. Oude panelen waren er ook met 240Hz en een 480Hz-dualmodefunctie. Instapmodellen beginnen daarentegen bij 165Hz, of in een enkel geval 120Hz.
De volgende generatie is al in aantocht
Wil je niet minder betalen, maar juist een high-end optie, dan zou je ook nog kunnen wachten op nieuwere panelen, waarvan de ontwikkeling loeihard blijft doorgaan.
Eind dit jaar of begin volgend jaar begint de massaproductie van een 32"-QD-oledpaneel van de volgende generatie met een normale rgb-subpixelindeling. Met een 360Hz-refreshrate, oplopend tot 680Hz als je dualmode aanzet, is de refreshrate hoger dan die van de 2026-panelen. De helderheid zou ook nog hoger moeten liggen, gelet op het DisplayHDR 600 True Black-certificaat.
MSI's eerste scherm met het 360Hz-QD-oledpaneel, de MPG OLED 322URDX36
MSI liet zijn eerste scherm met dit paneel al zien tijdens Computex in juni dit jaar. Andere grote merken volgen waarschijnlijk tijdens CES begin 2027. Wat die monitoren gaan kosten, wanneer ze precies uitkomen en hoe ze daadwerkelijk presteren, is uiteraard nog niet bekend.
Functieset: Swift vol opties, Strix wat karig
De PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM geven een mooi overzicht van de soorten oledpanelen die je nu in luxe 32"-schermen vindt. Ze zijn ook een soort dwarsdoorsnede van het gamingmonitoraanbod van ASUS, althans van dat in de dure ROG-serie. (In ASUS' goedkopere TUF-serie verscheen nog geen enkel oledscherm.)
Simpele voet versus lampjes in overvloed
Zoals eerder aan de orde kwam, is de XG32UQWMS de goedkoopste van deze drie. De Strix-monitor heeft een simpelere vormgeving dan de twee Swift-schermen. Dat zie je vooral aan de voet: die heeft geen hoge metalen driepoot zoals de andere twee schermen, maar een rechthoekige basis.
De simpelere voet van de XG32UQWMS (links) biedt een groter verstelbereik dan de andere twee modellen.
In de praktijk vind ik de 'simpele' voet juist fijner: hij biedt een iets groter verstelbereik, waarbij je het scherm een stuk lager kunt zetten. Bovendien neemt de voet minder ruimte in. Opvallend genoeg ontbreekt rgb-verlichting totaal.
ASUS ROG Strix OLED XG32UQWMS
De PG32UCDM Gen 3 heeft juist lampjes in overvloed. Het 'gepixelde' ROG-logo achter op de monitor bevat rgb-verlichting, die je kunt synchroniseren met je pc. De tekst 'Swift' op de verticale staander heeft rode verlichting. Tussen de drie poten zit een rode schijnwerper, waarmee je een ROG-logo op je bureau kunt projecteren. ASUS levert extra blanco glaasjes mee, waarop je je eigen logo kunt tekenen of graveren.
ASUS ROG Swift OLED PG32UCDM Gen 3
Hoewel hij eigenlijk goedkoper is dan de PG32UCDM Gen 3, heeft de PG32UCWM de bijzonderste vormgeving. Hij heeft alle verlichtingsfuncties van het QD-oledmodel, maar de wat dikkere kast achter op het dunnere oledpaneel is bij dit model deels doorzichtig. Je ziet een klein stukje printplaat en enkele condensatoren, maar verder vooral greebles: teksten, hoekige lijnen en technisch uitziende frutsels zonder duidelijke functie. Het is een gaaf, maar ook wel erg 'gamerig' design.
QD-oled is dikker, maar steviger
Ik heb wel wat vraagtekens bij de bouwkwaliteit van de PG32UCWM. Het doorzichtige plastic voelt dun aan en klinkt hol als je erop tikt. De bevestiging tussen poot en paneel voelt ook minder stevig dan die van de andere schermen en rammelt zelfs een beetje. Het transparante gedeelte lijkt bovendien niet afgedicht: bij ons testmodel zit er aan de binnenkant al wat stof.
ASUS ROG Swift OLED PG32UCWM
Stof op het scherm zelf veeg je bij het QD-oledmodel met een geruster hart weg. Althans, dat is de belofte van de nieuwe coating op dit paneel met een hardheid van 3H. Het woledduo blijft op dezelfde 2H-hardheid steken als oudere QD-oledschermen. Vanwege het QD-oledpaneel heeft de PG32UCDM Gen 3 een nog wat bredere onderste bezel. Het woledpaneel maakt een echt vierzijdig 'randloos' design mogelijk.
De PG32UCDM Gen 3 (links) heeft een bredere onderste schermrand dan de XG32UQWMS.
Het QD-oledpaneel is ook net iets dikker dan de toch wel erg dunne woledpanelen. Die geven in het midden een stukje mee als je al een klein beetje op het scherm drukt. De XG32UQWMS en PG32UCWM zijn bovendien niet helemaal recht langs de zijkanten. Dat geldt zeker voor het testexemplaar van de PG32UCWM, waarvan een van de hoeken een duidelijke buiging vertoont. Direct van voren valt dat gelukkig niet zo op.
Strix-monitor heeft karige connectiviteit
Beide Swift-monitoren hebben alle aansluitingen die je van een luxe gamingmonitor mag verwachten. Ze hebben twee HDMI 2.1-aansluitingen met de volledige 48Gbit/s-bandbreedte voor recente consoles. USB-C met 90W-powerdelivery is fijn voor laptopgebruikers. Een tweede USB-hostpoort maakt een kvm-functie mogelijk; de drie USB-poorten op het scherm worden automatisch verbonden met de actieve beeldingang.
Door de DisplayPort 2.1-ingang met de volledige 80Gbit/s-bandbreedte kun je genieten van een ongecomprimeerd beeld op 240Hz. Daarvoor heb je wel een Nvidia GeForce RTX 50xx-videokaart en een geschikte kabel nodig, bijvoorbeeld het meegeleverde erg korte kabeltje. In andere gevallen maak je gebruik van Display Stream Compression (DSC). Je kunt DSC gedwongen uitschakelen via het osd, waardoor de maximale refreshrate daalt tot 144Hz als je geen DisplayPort 2.1 gebruikt.
De XG32UQWMS komt er in vergelijking bekaaid vanaf. De USB-C-poort ontbreekt en de DisplayPort-ingang krijgt een downgrade naar versie 1.4. Dat betekent dat je op 240Hz altijd DSC moet gebruiken. Dat een goedkoper scherm minder aansluitmogelijkheden heeft is logisch, maar voor bijna 1000 euro mag je normaal gesproken meer verwachten.
Osd en functieset
Midden onder het paneel zit bij de PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM een uitstulping met daarop het ROG-logo. Achter op dat deel zit de vijfwegjoystick geflankeerd door twee knoppen voor de bediening. Naast het logo zit de Neo Proximity Sensor verstopt. Door deze nabijheidssensor kan het oledpaneel automatisch uitgaan als je er even niet vóór zit. Andere fabrikanten dan ASUS hebben dit goede idee intussen ook overgenomen in hun recente gamingschermen.
Het rode, gepixelde osd heeft een logische vormgeving en is bij de drie monitoren grotendeels gelijk. De XG32UQWMS en PG32UCWM hebben nog een soort extra snelmenu, dat tevoorschijn komt voordat je het volledige menu opent. Dit snelmenu ontbreekt bij de PG32UCDM Gen 3. Bij gebrek aan DisplayPort 2.1, USB-C, een kvm-functie en rgb-verlichting mist de XG32UQWMS wat opties die de andere schermen wél hebben.
De meeste beeldmodi voor sdr-weergave, om de een of andere reden te vinden in het Game-menu, voegen wat mij betreft weinig toe. Nuttig is sRGB Cal, waarin het scherm een zo nauwkeurig mogelijke sRGB-weergave moet geven. Gekalibreerde standen voor Display P3 en Adobe RGB zijn er helaas niet. Voor hdr-materiaal hebben de drie schermen vier hdr-beeldmodi. De Swift-schermen ondersteunen naast reguliere HDR10 ook Dolby Vision-hdr.
Behalve de aanwezigheidssensor hebben de drie monitoren nog een hele zwik andere anti-inbrandfuncties. Die maken bijvoorbeeld logo's, de taakbalk of de hoeken van het beeld donkerder. Behalve de pixelshiftfunctie, die het hele beeld periodiek een stukje over het scherm verplaatst, kunnen alle functies uit. Voor QD-oledmonitoren is dat gebruikelijk, maar bij woledmodellen zie ik helaas vaker verplichte dimmingfuncties. ASUS geeft de gebruikelijke drie jaar garantie op inbranden.
Verpakking
De ROG Swift PG32UCDM Gen 3 en PG32UCWM worden geleverd in een full colour bedrukte kartonnen doos. De Strix XG32UQWMS heeft een kartonnen doos met witte opdruk. De inhoud verschilt: bij de Swift-schermen houdt een milieuvriendelijke constructie van kartonnen 'eierschalen' de inhoud op zijn plek. De Strix-doos is gevuld met traditioneel piepschuim. De kabels en onderdelen van het scherm zijn ter bescherming verpakt in plastic zakjes en foamzakjes. Op het kwetsbare paneel zit een plastic folie. Rondom het scherm zit het gebruikelijke foamzakje.
Kleurafstelling: Swift scoort beter
Iedere geteste monitor stellen we zo goed mogelijk in door de kleurruimte-, gamma- en kleurtemperatuurinstellingen aan te passen. Voor de PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM staan ze in de tabel hieronder.
De schermen bieden een goede hoeveelheid instelmogelijkheden, maar de uitgebreidste zijn ze niet. Zo gebruikt alleen de sRGB Cal-modus een echte sRGB-gammacurve, en is het niet mogelijk om die voor een van de andere modi in te stellen. Omgekeerd gaan in de sRGB Cal-stand de meeste opties op slot. Het trio heeft geen Adobe RGB-modus of een mogelijkheid voor hardwarekalibratie.
ASUS ROG Swift PG32UCDM Gen 3
ASUS ROG Swift PG32UCWM
ASUS ROG Strix XG32UQWMS
sRGB
Beeldmodus
sRGB Cal
sRGB Cal
sRGB Cal
Gamma
Niet instelbaar
Niet instelbaar
Niet instelbaar
Kleurtemp.
Niet instelbaar
Niet instelbaar
Niet instelbaar
Display P3
Beeldmodus
Racing
Racing
Racing
Gamma
2.2, Shadow Boost 1
2.2
2.2, Shadow Boost 1
Kleurtemp.
7000K
6500K
6500K
We meten de kleuren na volgens onze gebruikelijke testprocedure. Daarbij gebruiken we een SpectraCal C6-colorimeter, die we profileren met een JETI Spectraval 1501 HiRes-spectroradiometer. Voor de kleurmetingen gebruiken we Portrait Displays' Calman Color Calibration-software.
Gemiddelde gedetailleerde-kleurafwijking
Monitor
LCD-paneel
Schermdiagonaal
Gemiddelde kleurafwijking in ΔEITP (lager is beter)
De kleurafstelling van de drie schermen ontloopt elkaar niet enorm. Die is goed, maar niet uitmuntend, met een ColorChecker-gemiddelde tussen 4 en 5 ΔE ITP. Bij de PG32UCDM Gen 3 en PG32UCWM is de tint iets te warm, wat je bij gebrek aan instelmogelijkheden niet kunt verhelpen zonder softwarematige kalibratie. Het kleurbereik wordt netjes teruggeregeld tot de sRGB-driehoek. De gamma-afwijking is bovendien gering: schaduwen, middentonen en highlights hebben de juiste helderheid.
Bij de XG32UQWMS is de tint van het scherm is bijna exact zoals gewenst, maar de andere eigenschappen zijn juist net wat minder goed. Het scherm vertoont een lichte oververzadiging voor gele en groene kleuren. Het gamma is wat te hoog vanaf de donkerste tinten tot in de middentonen; die worden donkerder weergegeven dan eigenlijk de bedoeling is.
Display P3-kleurweergave
Display P3 gebruikt dezelfde gammacurve en witpunt als sRGB, maar met een groter kleurbereik. Helaas kun je die sRGB-curve op de ASUS-schermen niet instellen in combinatie met een ander kleurbereik dan sRGB. Een vlak 2.2-gamma is wat donkerder in de schaduwen. Op de PG32UCDM Gen 3 en XG32UQWMS heb ik de Shadow Boost-instelling gebruikt om ze wat op te helderen, maar die werkt te grofmazig om de sRGB-curve echt goed te benaderen. Op de PG32UCWM doet het zelfs meer kwaad dan goed.
Gemiddelde gedetailleerde-kleurafwijking
Monitor
Gemiddelde kleurafwijking in ΔEITP (lager is beter)
Het zal gelet op het bovenstaande niet verrassen dat de gemiddelde kleurafwijkingen voor Display P3-weergave hoger liggen ten opzichte van de sRGB-meting. De score van ongeveer 5 ΔE ITP in de ColorChecker-test die de PG32UCDM Gen 3 en XG32UQWMS neerzetten, is evengoed niet onaardig. De meeste schermen scoren namelijk ook wat slechter, waardoor ze het relatief goed doen.
Bij de PG32UCWM liggen zowel primaire kleuren als veelgebruikte mengkleuren, zoals huidtinten, net wat minder mooi op hun plek dan bij de andere modellen. Dat verklaart het wat slechtere gemiddelde bij dit scherm.
Hdr-kleurweergave
De hdr-kleurweergave meten we op twee verschillende manieren: met de helderheidsafwijking meegewogen en zonder die afwijking. Zoals eerder bleek, hangt die helderheidsafwijking op oledmonitoren nogal samen met het percentage wit in beeld.
De PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM hebben een True Black-modus, waarin de afwijking het laagst is. Ze hebben nog drie andere modi: Gaming, Cinema en Console. Bij de XG32UQWMS en PG32UCWM moet je de Adjustable HDR-functie aanzetten om de volledige helderheid te ontgrendelen, ten koste van de accuratesse. Anders is de helderheid ongeveer hetzelfde als in de True Black-stand.
De PG32UCDM Gen 3 draait standaard op de volledige helderheid, waarbij de Dynamic Brightness Boost-functie altijd actief is in de Gaming- en Cinema-modus. Alleen in de Console-stand kun je hem uitzetten. In die stand vertoont de monitor geen roll-off in de highlights, maar kapt hij ze hard af. Je moet de hdr-kalibratiefunctie op je console gebruiken om het beeld er goed uit te laten zien.
Voor de grafieken hieronder hebben we voor ieder scherm twee standen doorgemeten: de True Black-modus en de Gaming-modus. Bij de XG32UQWMS en PG32UCWM stond Adjustable HDR ingeschakeld voor de volledige helderheid.
Gem. grijsafw. zonder lum.
Gem. grijsafw. met lum.
Gem. kleurafw. zonder lum.
Gem. kleurafw. met lum.
DCI-P3-dekking
Gemiddelde grijsafwijking zonder luminantie
Monitor
Gemiddelde kleurafwijking in ΔE2000 (lager is beter)
De PG32UCDM Gen 3 heeft niet de laagste kleur- en grijsafwijkingen in de metingen zonder meegewogen helderheidsafwijking. Doordat de monitor de PQ-eotf-curve beter volgt, is de afwijking mét helderheid (w. Lum.) wel het laagst.
De XG32UQWMS en PG32UCWM hebben een minder nauwkeurige weergave. Zeker bij de PG32UCWM is er een groot verschil tussen de True Black-modus en de Gaming-modus met hogere piekhelderheid, door de minder nauwkeurige PQ-eotf-tracking in de laatste stand.
Bij de XG32UQWMS is de kleurweergave niet zo nauwkeurig, onafhankelijk van de helderheid. Het scherm geeft veel kleuren te verzadigd weer. Vooral in rode en oranje tinten levert dat een duidelijk kleurverschil op.
Conclusie
In deze review keken we naar drie 32"-4k-oledschermen op basis van de nieuwe 2026-panelen: rgb-woled, woled en QD-oled. Ieder paneeltype heeft zijn eigen voor- en nadelen en er is nog steeds niet één soort oledscherm dat op alle vlakken het beste scoort.
Houd er ook rekening mee dat bewegend beeld er op de nieuwe oledpanelen niet scherper uitziet dan op de oude, omdat de refreshrate hetzelfde is. Een ouder model kan veel goedkoper zijn. Voor wie niet het neusje van de zalm hoeft te hebben, kan dat dus een goed alternatief zijn.
De drie panelen: voor ieder wat wils
Het nieuwe QD-oledpaneel heeft de beste kijkhoeken en gradatie, met een uitmuntende uniformiteit van zwarte, witte én donkergrijze beelden. De hdr-helderheid is een stukje beter dan bij oudere QD-oledpanelen, maar zit nog niet helemaal op het niveau van het nieuwste tandemwoledpaneel. Met een QD-oledscherm lever je nog steeds wat in op zwartweergave bij omgevingslicht: de concurrentie doet dat duidelijk beter. Bovendien heeft dit paneel de meeste last van colourfringing.
Het tandemwoledpaneel met de traditionele witte subpixel blijkt fel, contrastrijk en efficiënt. Bij dezelfde helderheid is het verbruik vergelijkbaar met dat van een reguliere lcd-monitor. Ook in een lichte ruimte ziet het paneel er pikzwart uit in vergelijking met een QD-oledmonitor. Hdr-highlights zijn nog iets feller, maar de weergave is in de felste stand minder accuraat. De slechte uniformiteit van grijze beelden, de matige gradatie en de mindere kijkhoeken zijn de echte minpunten van dit paneel. Schuin bekeken krijgt het paneel een groene tint.
Het rgb-woledpaneel is vooral interessant door zijn uitstekende scherpte en tekstweergave. De subpixelindeling is namelijk dezelfde als bij een normale lcd-monitor. Dat is perfect als je de monitor naast gaming ook voor andere taken wilt inzetten. Die veelzijdigheid kost wel beeldkwaliteit op andere vlakken. Doordat de witte subpixel ontbreekt, is het beeld merkbaar donkerder voor hdr én sdr-weergave dan dat van de andere twee nieuwe panelen. Bovendien heeft dit scherm het hoogste energiegebruik en de slechtste kijkhoeken. Net als bij het normale tandemwoledpaneel zijn uniformiteit en gradatie niet van QD-oledniveau.
De drie ASUS-monitoren: PG32UCDM Gen 3, XG32UQWMS en PG32UCWM
Rondom de drie verschillende oledpanelen heeft ASUS drie puike monitoren gebouwd. De PG32UCDM Gen 3 en PG32UCWM maken deel uit van de duurste Swift-serie. Ze zijn daarmee duidelijk luxer dan de Strix XG32UQWMS. Die moet het stellen zonder DisplayPort 2.1, USB-C, een kvm-functie, rgb-verlichting en Dolby Vision-hdr. Toch is de XG32UQWMS geen goedkoop scherm: hij kost nu bijna 1000 euro. Daarvoor hadden we toch op zijn minst enkele van die zaken verwacht.
De PG32UCWM heeft een zeer uitgebreid functieaanbod. ASUS gebruikt dit nieuwe paneel voorlopig als enige en heeft er duidelijk een echt topmodel omheen willen bouwen. Voor een volgend model hopen we op een iets stevigere bouw. Terwijl de XG32UQWMS wat meer extra's kon gebruiken, heeft de PG32UCWM er misschien juist te veel. Als de Alienware-monitor met ditzelfde paneel echt zo goedkoop wordt als het lijkt, krijgt de PG32UCWM het in de winkel lastig.
Ditzelfde probleem – een erg hoge prijs – heeft ook de PG32UCDM Gen 3. De monitor heeft de beste hdr-kleurafstelling en over het geheel genomen ook de beste beeldkwaliteit van dit trio. Met een prijs van 1350 euro is dit ook haast de duurste 32"-gamingmonitor die je nu kunt kopen. Hij kost honderden euro's meer dan andere schermen met dit paneel en is zelfs twee keer zo duur als een QD-oledmonitor met het oude paneel. Ondanks zijn kwaliteiten is hij daarmee lastig aan te raden.
Reviews op Tweakers zijn onafhankelijk. Meestal krijgen wij producten in bruikleen van fabrikanten of winkels. Als dat niet kan, kopen we ze zelf. Fabrikanten hebben vooraf geen inzicht in onze reviews en geen invloed op de inhoud en ons oordeel.
Ik vind bij OLED de HDR true black modus nog altijd de beste HDR-weergave weergeven als het gaat om de oneindige contrastweergave en daarbij vallen de highlights ook meer op, ondanks de veel lagere piekhelderheid.
De ROG Swift OLED PG32UCDM Gen 3 gebruikt Samsungs laatste paneel toch? Een 5 laags Penta Tandem paneel.
Dit lees ik niet terug of zie ik wat over het hoofd?
En dit paneel maakt gebruikt van het BlackShield™ Film. Dit moet wat kras bestendiger zijn. De oudere QD modellen hebben vaak last van micro krasjes. (Vooral na het schoonmaken met een doekje).
De blackshield film moet dit verhelpen. (Op internet lees ik dat het nog krast)
Dit was een belangrijke reden voor mij om voor een mat scherm te gaan.
[Reactie gewijzigd door Aggressor op 22 oktober 2026 08:33]
Ik heb zelf ook een van de, al dan niet de, eerste Asus WOLED schermen staan. Mooi scherm in het algemeen maar die grijs level uniformiteit is wel echt bagger. Soms net alsof ik naar zo'n jaren '90 fmv zit te kijken met veel compressie.
Ik snap dat het lastiger is met individuele pixels maar mijn LG Oled tv heeft hier geen last van. Dat terwijl het Asus paneel volgens mij ook van LG is.
Duidelijke review. Zelf een tandem oled paneel teruggestuurd na drie weken testen. Door de gekke grijswaarden en rare rode kleur in sommige grijs zoals ook op jullie foto te zien is komen sommige dingen in games er heel erg lelijk uit te zien zeker wat oudere games met grotere grijze vlakken (denk rotspartijen in bijv crysis uit 2007) helaas zo lelijk dat ik het terug moest sturen. Ik hoop op een nieuw qd oled paneel met die verbeterde coating maar dan mat en 1440 p. Tot die tijd blijft ik wel bij mijn ips.
Ooit een voorganger van zo'n Swift OLED gehad (modelnummer heb ik zo niet meer)
De vertical banding op alles wat net niet zwart was, was zo aanwezig, dat ik hem gelijk weer terug heb gedaan en voor 1/3 van het bedrag een mooie IPS gehaald heb.
Je zag gewoon verticale lijnen door je scherm als je in een game naar een donkere lucht keek. IMO een van de grootste drawbacks aan OLED.
Hier staat sinds de dag dat hij uit is de PG32UCWM op mijn bureau, en dit was mijn eerste OLED monitor. Ik zat al "jaren te wachten" op een OLED met RGB indeling. Dat deze minder fel is dan andere OLED's kan ik niet bevestigen of ontkennen; ik had geen ervaring met OLED monitoren. Wel TV's, maar dat is toch anders qua lichtinval, afstand, grootte e.d. dus lastig vergelijken vind ik.
Ook de matige kijkhoeken en uniformiteit zijn mij als relatieve leek niet opgevallen. Ik kon dan ook van een 32" 4K IPS scherm van Gigabyte, dus voor mij is het sowieso een wereld van verschil. Dat scherm is nog steeds fijn overigens, maar OLED voegt voor mij wel wat toe qua beleving. Zwart is ook echt zwart inderdaad, en met lichtinval, ondanks dat het glossy is, vind ik het een fijn scherm om de hele dag achter te zitten. De melding over schermonderhoud (OLED care zeg maar) komt wel elke 8 uur voorbij, en volgens mij gebeurt dit niet automatisch in standby alsnog? Mijn TV's doen dit wel namelijk, dus ik hoef dit nooit te doen tijdens het kijken.
:strip_exif()/i/2007972116.png?f=thumblarge)
:fill(white):strip_exif()/i/2008295484.jpeg?f=thumblarge)
:fill(white):strip_exif()/i/2008292138.jpeg?f=thumblarge)
:strip_exif()/i/2008467056.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468208.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468206.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468210.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468212.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468214.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468216.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467058.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468220.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468222.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468224.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2007964236.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467066.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467068.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468436.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468438.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468440.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468380.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468382.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468384.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468386.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468388.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2006663118.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2006663120.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2007182332.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2007182334.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008203596.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467062.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467064.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467030.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467032.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467026.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467028.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467044.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467034.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467036.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467052.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467038.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467040.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467048.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467050.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468504.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468506.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468508.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468510.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468512.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468514.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468516.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468518.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468520.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468522.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468524.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468526.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468528.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468530.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468532.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008468534.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008467042.jpeg?f=imagegallery)
:fill(white):strip_exif()/i/2007967320.jpeg?f=thumbmedium)
:fill(white):strip_exif()/i/2008292138.jpeg?f=thumbmedium)
:strip_icc():strip_exif()/i/2008203986.jpeg?f=fpa_thumb)
/i/2007966988.png?f=fpa)
:strip_exif()/i/2007972116.png?f=thumbmedium)