SpaceX brengt Starship voor het eerst in baan om aarde

SpaceX heeft zijn Starship-raket voor het eerst in een baan om de aarde gebracht. Het ruimtebedrijf kreeg dat maandag voor elkaar vanaf een lanceerbasis in Texas. Het bedrijf kortte de vlucht in nadat een van de motoren het begaf.

Dit nieuws in het kort

  • SpaceX heeft zijn Starship-raket voor het eerst in een orbitale baan gebracht.
  • Het is een grote mijlpaal voor de raket, die eerder al wel de ruimte bereikte maar geen baan om de aarde.
  • Starship is de grootste raket ooit gemaakt en eigenaar Elon Musk hoopt dat deze uiteindelijk mensen naar Mars brengt.

Toch was de veertiende Starship-vlucht dus een succes. Het was ook meteen de eerste vlucht waarbij Starship een 'flinke lading' meenam: de raket bracht 26 Starlink V3-satellieten in een aardbaan. Dat waren de belangrijkste doelen: een orbitale baan bereiken en satellieten lanceren.

Tijdens de opstijgingsfase stopte een van de Raptor-motoren ermee, al wisten de 32 overige motoren dat op te vangen. Later viel ook een van de Raptor Vacuum-motoren uit. De raket wist toch zijn suborbitale baan te bereiken door de overige vijf motoren langer dan gepland te laten branden. Vervolgens kwam hij met een enkele motor terecht in een orbitale baan.

Eerdere testvluchten met Starship bereikten ook de ruimte, maar kwamen niet in een baan om de aarde terecht.

SpaceX Starship-vlucht
De veertiende Starship-lancering was een succes. Beeld: SpaceX

Kortere vlucht

Nadat Starship zijn baan bereikte, liet SpaceX de Starlink-satellieten los en besloot om de raket te laten terugkeren naar de aarde. Starship zou eigenlijk zes volledige rondjes om de aarde maken, maar het bedrijf kortte de vlucht uit voorzorg met zeven uur in vanwege de weigerende motor.

De raket probeerde gecontroleerd te landen. Het ruimtevaartuig landde in de Stille Oceaan en ontplofte daarna. De gebruikte Super Heavy-booster deed na de opstijging al een landingssimulatie en explodeerde ook, wat de bedoeling was.

Grootste raket ooit

Starship is de grootste raket die ooit is gemaakt en is 124 meter hoog. Er past volgens SpaceX ruim 100 ton aan lading in. SpaceX-eigenaar Elon Musk heeft grote plannen met de raket. Die is uiteindelijk bedoeld om mensen naar de maan, Mars 'en daar voorbij' te brengen.

Op termijn moet de raket ook herbruikbaar worden. Zowel de booster als het gedeelte dat de ruimte ingaat moeten bij een terugkeer naar de aarde op te vangen zijn. Met de Super Heavy-booster lukte dat al met eerdere boostergeneraties, maar ditmaal zag SpaceX daarvan af.

Door Daan van Monsjou

Nieuwsredacteur

29-09-2026 • 08:21

35

Lees meer

Reacties (35)

Sorteer op:

Weergave:

Een van de Raptor-motoren viel uit tijdens de opstijgingsfase.
Dat klopt niet helemaal. Tijdens het opstijgen vielen ook nog 2 Raptor-motoren van de Super Heavy-booster uit volgens de telemetrie die SpaceX in de livestream liet zien. Van Starship zelf viel er een Vacuum Raptor uit nadat Starship was losgekoppeld van de booster.

Als dit allemaal klopt dan zijn er nog wel wat leermomentjes voor SpaceX. De Raptor v3 lijkt nog niet zo betrouwbaar als gehoopt.
Zowel de booster als het gedeelte dat de ruimte ingaat moeten bij een terugkeer naar de aarde op te vangen zijn. Met de Super Heavy-booster lukte dat al meerdere keren, maar ditmaal zag SpaxceX daarvan af.
Meerdere keren, als in 2 keer. En dat was met de vorige generatie boosters. Er is nog geen enkele booster van de nieuwe generatie opgevangen omdat er nog geen enkele vlekkeloze vlucht is geweest van deze booster.

[Reactie gewijzigd door 3raser op 29 september 2026 08:33]

AuteurAverageNL Nieuwsredacteur @3raser • 29 september 2026 08:45
Dank voor de toevoegingen! Ik zal de tekst meteen wat aanscherpen :)
"De gebruikte Super Heavy-booster was na de opstijging al geëxplodeerd, wat de bedoeling was.'
Dit is onjuist. De Booster is geland in de oceaan en heeft daar gesimuleerd dat de toren hem weer vangt. Het echte vangen is nog niet geprobeerd met deze generatie booster (V3 als ik mij niet vergis) omdat de genoemde simulatie-landing niet succesvol genoeg was.

[Reactie gewijzigd door Jooz op 29 september 2026 08:38]

AuteurAverageNL Nieuwsredacteur @Jooz • 29 september 2026 08:46
Dit zal ik ook iets aanpassen! Ik baseerde me op deze video, maar het ziet er inderdaad uit als een relatief zachte landing, dus het zal inderdaad een simulatie zijn geweest :)
Ongeacht wat je van de eigenaar vindt, het bedrijf en de doelen die ze zelf hebben is dit voor de ruimtevaart wel een keerpunt. Het zwaarste object wat we ooit in een keer naar de ruimte hebben gebracht was Skylab, de "voorloper" van het ISS. Die was 77 ton (exclusief de trap die er nog vrij nutteloos aan hing) maar zat dus bovenop een extreem dure, voor eenmalig gebruik geschikte raket die enkel in staat was Skylab in een baan om de aarde te krijgen en niet verder.

Als het SpaceX lukt om Starship in de ruimte bij te tanken en de herbruikbaarheid (en missiesucces) tot een acceptabel niveau te krijgen is er dus (ook voor wetenschappelijke doelen) een veel goedkopere, veel krachtigere en veel ruimere raket beschikbaar om tot 100 ton ineens naar low earth orbit te krijgen. Daarnaast kun je dan na een bijtankbeurt (ok, daar zijn waarschijnlijk meeerdere lanceringen met brandstof voor nodig) die 100 ton richting de maan, Lagrangepunten, Mars of andere planeten sturen.
Gezien Starship 1200-1500 ton brandstof bij heeft heb je dus 12-15 launches nodig om een refuel tank in orbit te vullen.

Daarna kan een starship docken met de refuel point en overpompen, voordeel wat je hebt doordat er een vacuum is is dat de koeling van de brandstof ook amper opwarmt zolang je het maar uit de zon houd.

Maar voor elke 100 starships heb je dus 1.200 launches nodig als je full refuel wilt doen. Weet niet hoeveel je precies nodig hebt om op de maan te landen of op Mars ligt er ook aan hoeveel redundancy je wilt toevoegen , maar al is het maar de helft dan is het nog steeds best veel.

[Reactie gewijzigd door Scriptkid op 29 september 2026 09:02]

Apollo 11 gebruikte z'n 2,8 miljoen kilo brandstof om zo'n 16 ton aan nuttige lading (lander, de astronauten en brandstof voor de terugweg) op de maan te brengen. Je zou zelfs kunnen stellen dat de nuttige lading van de lander hooguit zo'n 200 tot 500 kilo was (de astronauten plus hun apparatuur).

Starship is gemaakt om zo'n 100 ton nuttige lading naar de maan te brengen. Dat is 200 tot 500 keer meer. Met (die maximale) 15 lanceringen van (maximaal) 1500 ton brandstof, is het (maximale) totaal dat nodig is dus 22,5 miljoen kilo. Dat is "slechts" (minder dan) 10 keer de hoeveelheid die Apollo nodig had, maar je krijgt er dan 20 tot 50 keer meer ladingcapaciteit voor terug.

Dus ja het zijn enorme cijfers, maar tegelijkertijd ook een enorme technologische stap voorwaarts.
Je geeft heel veel pluspunten, maar vergeet enkele van de minpunten.

Bijtanken in de ruimte is enorm inefficient, het feit dat we in de jaren '60 met diezelfde, eenmalig bruikbare raket naar de maan zijn gevlogen maar Starship dit niet kan zonder bijtanken is toch wel een nadeel. Om maar niet te zwijgen van de impact op milieu en klimaat van al die lanceringen. Je hebt het over de capaciteit om 100 ton ineens naar LEO te brengen, maar vergeet daarbij de beperkte afmetingen van de deur waar die lading in en uit moet, alsook de vreemde manier dat die lading eruit geduwd moet worden eens deze in de juiste baan is gebracht.

Zijn er missies die dankzij Starship mogelijk worden die voorheen onmogelijk waren? Ongetwijfeld. Maar hoeveel van die missies staan vandaag al in de stijgers? Wie is er 10 jaar terug al begonnen met het ontwerpen en bouwen van sattelieten die enkel hiermee gelanceerd zouden kunnen worden? Het feit dat die ontwikkeling nog altijd niet gebeurt is zegt ook al iets.

Net als de Falcon 9 Heavy, mooie prestatie, maar met beperkt nut. Zullen er binnen 15 of 20 jaar missies zijn die gebruik maken van deze capaciteit en zich er op aanpassen? Absoluut.
Voor spaceX alleen is de starship nodig om de v3 starlinks in een baan om de aarde te brengen. Dankzij de grote zijn de lanceerkosten per satelliet lager dan met een falcon-9

Daardoor kan hij dus al commercieel een succes zijn voordat de one-off 100ton projecten van de grond komen. Persoonlijk denk eigenlijk wel dat het een kip-ei verhaal is, zodra hij succesvol is, en de price-per launch bekend is, zullen de bussiness cases wel van de grond komen.
Nu moet je voor de die brandstof inderdaad nog meerdere lanceringen doen. Maar dat is om het grotere plaatje te kickstarten. Het eerste wat je hierna moet doen is fatsoenlijke infrastructuur in de ruimte creëren, zodat je die brandstof 'gewoon' ergens anders in de ruimte kunt winnen en opslaan en er dus tankstations in de ruimte zijn voor de diverse ruimteschepen die dit nodig gaan hebben.

Op deze manier kun je steeds verder uitbouwen en wordt de ruimte op termijn onderdeel van onze industrie, economie en maatschappij.

Starship is een grote stap naar dit plaatje, dat is de visie.
Wat ik niet helemaal begrijp, is waarom je moet bijtanken als je alleen een satelliet verder wilt sturen. Je kan hem 'parkeren' en dan met een nieuwe raket met 100 ton extra brandstof hem duwen of op sleeptouw nemen.
Als je de hele raket mee wilt nemen, omdat je deze volledig als woonverblijf hebt ingericht of omdat je wilt landen op een andere planeet, dan is bijtanken denk ik wel het handigst.
Best wel een zieke test eigenlijk. Eén Raptor die ermee kapt en de overige vijf gewoon wat langer laten werken om alsnog orbit te halen. Dat is precies waarom je eerst onbemande testvluchten doet. :P

26 Starlink V3's droppen en daarna gecontroleerd terug de oceaan in is ook gewoon een flinke stap.

Nu nog het saaie gedeelte: heelhuids terugkomen, tanken en opnieuw vliegen. Dáár zit uiteindelijk de echte winst van Starship.
De Challenger space shuttle heeft een paar maanden voor hij ontplofte ook een engine failure gehad bij de lancering en kwam daardoor in een lagere orbit. Ook de Soyuz heeft al meerdere keren een engine failure gehad (inclusief noodlandingen). Zo zeldzaam is het niet.
Dat is precies waarom je eerst onbemande testvluchten doet
Dat is precies waarom deze redundancy aanwezig is.
Niet echt redundancy. Alle extra ballast kost je namelijk brandstof en payload capaciteit. Deze motoren zijn allemaal nodig voor andere missies, maar niet om een baan in orbit te bereiken. Ze bouwen echter geen apart model Starship per doelstelling. Een beetje geluk dus dat ze niet naar de maan hoefden.
Ja en Nee,

Ook naar de maan zijn ze niet alle 33 of 6 nodig , ligt volledig aan de payload en flight patteron, Eenmaal in space kun je zelfs met 1 motor af geen enkel probleem en opo de maan opstijgen heb je ze ook niet alle 6 nodig.

Wat je zult zien gebeuren is dat voor elke Kn thrust die raptor extra kan gaan leveren zal men payload omhoog doen ipv minder motors aanbrengen want refuel ratio is beter hoe meer je mee kunt nemen daarom willen ze ook starship nog groter maken. Maar op dit moment kunnen ze 3 of 4 motor losses nog steeds starship in orbit brengen zolang het maar niet allemaal aan 1 kant is.
Je kan ook zien dat de Raptor motoren van Starship veel meer stuwkracht hebben dan de oude F-1 motoren van de Saturnus 5.

The thrust-to-weight ratio (TWR)

F1, Saturn 5 = 83:1

Raptor, Starship 184:1

Het lijkt ook alsof de oude Saturnus5 in slow motion opstijgt als je dat vergelijkt met de Starship.
Wat gebeurd er eigenlijk met de troep die deze 'gecontroleerde ontploffingen' met zich mee brengen. Dat kan niet heel gezond zijn voor de directe omgeving. Of is dit er eentje van . ach het is de zee dus who cares?
Echt "goed" voor de omgeving zal het inderdaad nooit zijn, maar met uitzondering van de hittetegels en een paar carbon fiber COPVs (drukvaten) bestaat Starship vooral uit staal. Het is dus niet veel anders dan als een boot zinkt, met als resultaat een kunstmatig koraalrif. Het enige waarbij ik me kan voorstellen dat het een probleem is zijn de hittetegels, welke uit een soort van silica-vezels bestaan. Als je SpaceX-personeel ziet werken met deze tegels dragen ze altijd flinke mondkapjes om de longen te beschermen, dus ik vraag me af wat een explosie aan het einde voor deze tegels betekent.
" Daar is het net zoveel vervuiling als een gezonken schip lijkt me" En dan is het een goed ding? Rare redenatie lijkt mij?
Een pak staal op de zeebodem heeft niet echt impact op de omgeving en wordt in sommige gevallen zelfs een onderkomen voor zeedieren.

Om het geheel in proportie te zien: er liggen wereldwijd ongeveer 2,5 miljoen(!) scheepswrakken op zeebodems.
Een explosie is van zichzelf natuurlijk niet heel gezond voor alles in zijn directe omgeving. Maar veel langdurige impact is er volgens mij verder niet. De brandstof explodeert waardoor er niet veel van overblijft om het water te bevuilen. En voor de rest bestaat dat ding grotendeels uit roestvrij staal wat gewoon naar de bodem zinkt. Daar is het net zoveel vervuiling als een gezonken schip lijkt me. En dat zijn vaak oases van leven op de zeebodem, dus wie weet hoeveel impact dit heeft.

In het verleden heeft SpaceX nog wel eens een restant geborgen maar dat was meer voor onderzoek dan vanwege het milieu.
Het leuke aan deze vlucht was om te zien wat het verschil is tussen sub orbital en orbital injection.

Starship heeft aan het eind van de succesvolle suborbital injection een orbital burn gedaan van MAAR 12 seconden op 1 motor om 300 Km/h toe te voegen. Daarmee halen ze successvole orbital injection.

Ook leuk was om de shots van starship naar achteren waar je de halve aarde zag en dan een heel piep klein bolletje als de maan. wat meteen heel duidelijk liet zien hoever weg de maan staat terwijl iedereen denkt dat die dichbij de aarde staat.

Uitvallende raptors is totaal geen issue daarom hebben ze er redudante en gimballing raptors bij zodat ze dat kunnen compenseren net als bij vliegtuigen. En van buiten zullen veel mensen denken dat Starship en booster weinig veranderd zijn , maar achter het reflecterende staal zit echt compleet totaal andere designs en wat nu vliegt lijkt in de verre verte niet meer op de graan silos die we eerst hadden,

En vergeet niet alles wat men leert van een vlucht duurt een aantal itteraties voordat je dat werkend ziet want de volgende is alweer bijna klaar voor launch.
Wat ik cool vond om te horen was die gast van die tegeltjes.. doordat de vorige starship heel gebleven was hebben ze die tegels en hun werking goed kunnen onderzoeken waardoor ze maanden tijdswinst geboekt hadden en lessen kunnen trekken uit de tegels die daar op zaten. Lessen die ze volgens mij op deze starship hebben kunnen toepassen.
Lessen die ze volgens mij op deze starship hebben kunnen toepassen.
op de test tiles op de vleugels,

Heatshield zelf was al lang klaar voordat recovery in een staat was dat ze goede inspecties konden doen.
Ook leuk was om de shots van starship naar achteren waar je de halve aarde zag en dan een heel piep klein bolletje als de maan. wat meteen heel duidelijk liet zien hoever weg de maan staat terwijl iedereen denkt dat die dichbij de aarde staat.
De camera's die ons de beelden gaven hebben allemaal wide-angle lenzen. De maan is dan altijd heel erg klein. Dat zegt niets over de afstand. Met een telelens was de maan weer groot geweest.
Uitvallende raptors is totaal geen issue daarom hebben ze er redudante en gimballing raptors bij zodat ze dat kunnen compenseren net als bij vliegtuigen.
Ow, dit is twee keer raar.

Het uitvallen van een motor van de booster is wel degelijk een probleem, je raakt toch 3% van je stuwkracht kwijt. Dat lijkt weinig, maar het is niet voor niets dat SpaceX "hot staging" gebruikt bij het loskoppelen van de booster: elk procentje stuwkracht is nodig om de juiste snelheid te halen.

Het is niet alleen een probleem i.v.m. performance, het is ook een betrouwbaarheidsprobleem. Tot nu toe zijn volgens mij bij elke vlucht wel één of meerdere motoren uitgevallen. Dat lijkt me erg zorgwekkend.
ja en nee, ze kunnen bijna 4 motor uitvallen op SH tollereren voordat orbital insertion in gevaar komt. zolang het maar niet aan 1 kant is.

Maan is veel kleiner en staat veel verder weg dan je denkt: door de misplaatste illusions op plaatjes en als je hem aan de hemel ziet verdoezeld de echte afstand. Vraag maar eens op straat met 2 schaal modellen aan mensen om ze op de juiste afstand te zetten. Wedden dat niemand ook maar in de buurt komt.
Five Things to Know about the Moon - NASA Science

[Reactie gewijzigd door Scriptkid op 29 september 2026 09:22]

wat meteen heel duidelijk liet zien hoever weg de maan staat terwijl iedereen denkt dat die dichbij de aarde staat.
Aan de andere kant, we is niets wat dichterbij is.....
Het is al een flinke vooruitgang dat Starship ook zonder alle ontstoken motoren een orbit kan halen en niet direct explodeert. Ook kunnen ze zo beter testen hoe Starship reageert als niet alle motoren actief zijn. Starship is natuurlijk veel zwaarder dan alle eerdere raketten die SpaceX gelanceerd heeft. Door deze test hebben ze heel veel informatie kunnen verzamelen om de resterende problemen op te lossen.

[Reactie gewijzigd door Mol_1248163264 op 29 september 2026 08:54]

Bij eerdere testvluchten zaten ze expres net onder de snelheid die nodig is om in een baan om de aarde te komen, zodat ongeacht wat er met het schip zou gebeuren, deze altijd met een ballistische baan terug op aarde zou komen. Het verschil tussen die vluchten en deze, is dat er één motor negentien seconden extra is ontstoken om de juiste snelheid te krijgen.
Alweer een raket naar de maan dus. :+
Ik vraag me af of we niet teveel satellieten in orbit krijgen als er alsmaar meer toegevoegd/gelanceerd worden. Zo wordt het risico op het Kessler Syndroom (kettingreactie aan ruimtedebris) alleen maar groter.
Nagenoeg alles wat in die baan om de aarde hangt komt ook gewoon weer naar onder..

ik meen te herinneren dat die starlink dingen na 5 jaar ofzo gewoon weer terug naar de aarde vallen.
zolang ze nog niet aan de miljarden nieuwe satelieten per jaar weg schieten is er nog genoeg ruimte.
Wat je ook van Elon vindt, wat SpaceX technisch allemaal bereikt is ongelofelijk en zeker ook bewonderingswaardig.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn