Je bron is een meta analyse van 43 artikelen. zij hebben zelf dus geen daadwerkelijk onderzoek uitgevoerd. Het magazine is goed, de auteurs weten ook goed wat ze doen, maar de selectie van de artikelen eronder is mij niet duidelijk (waarom deze 43?).
Dit is belangrijk om meerdere redenen. Wat zijn namelijk de effecten die die 43 studies hebben proberen te meten? en hebben die 43 studies dat ook correct gedaan? Een goede optelsom van wankele data blijft wankel.
Wat is de hulhypothese en hoe groot was de P-waarde? Want in dit soort discussies is er al eerder met onderzoek gezwaait wat een P-waarde had van 0,05. Dan moet je het aannemen, maar er hoeft maar 1 defect in je onderzoek te zitten en de statistische significantie is er niet.
Het probleem met dit artikel is dat ik niet het origineel kan krijgen en het dus niet kan toetsen. Ik vraag me dan ook af hoe jij tot je stellige conclusie bent gekomen aangezien je niet zomaar het artikel kunt lezen, alleen de abstract.
Het issue is namelijk dat de gemeten zaken veelal alleen uit rijsimulator studies komen. Er worden al jaren discussies gevoerd of die wel 1-op-1 over te brengen zijn naar de echte wereld. Zeker omdat ze heel wat analyse hebben gedaan op real world driving en daar heel vaak precies dus uitkomt dat meten in een simulator vaak komt kijken met simulatorbias.
Je kunt die conclusie dus niet zomaar overnemen. Ik heb daar eerder een zeer uitgebreide reactie over geschreven die ingaat op het feit dat je 1, de gemeten grootheden niet direct kunt verplaatsen naar lagere verkeersveiligheid doordat bestuurders het uitstellen totdat de marges groter zijn. 2. dit haaks staat op de real world monitoring data die te vinden is in SHRP2 DNS. Er is ook onderzoek dat dit expliciet maakt en stelt dat het ongepast is om van cognitieve-belastingseffecten op de kunstmatige detectietaak of andere kunstmatige labtaken te generaliseren naar onverwachte echte situaties die door looming-cues worden getriggerd, en gangbare interpretaties van cognitieve belasting op verkeersveiligheid moeten heroverwogen worden.
The same cognitive tasks did not have similar effects on response times in the DRT as in an unexpected lead vehicle braking scenario. This can potentially be explained by the cognitive control hypothesis (Engstrӧm et al., 2017). The cognitive control hypothesis says that cognitive load selectively impairs driving subtasks that rely on cognitive control but leaves automatic performance unaffected. Since the DRT is a relatively novel task for the participants, it requires cognitive control and DRT performance is hence negatively affected by cognitive tasks, according to the hypothesis. Responses to visual looming are however innate and automatic and should,
according to the hypothesis, not be affected by cognitive tasks. The results suggest that it is inappropriate to generalize effects of cognitive tasks seen in cognitively controlled response tasks, such as the DRT, to critical situations where drivers can respond to visual looming.
Nilsson, E., Ljung Aust, M., Engström, J., Svanberg, B. & Lindén, P. (2018).
Effects of cognitive load on response time in an unexpected lead vehicle braking scenario and the Detection Response Task (DRT). Transportation Research Part F, 59, 463-474. DOI 10.1016/j.trf.2018.09.026.
Mind off driving: Effects of cognitive load on driver glance behaviour and response times (Emma Nilsson, licentiaatsthesis, Chalmers University of Technology, 2018)
Hier een link naar de thesis. Dat is een verzameling waar deze zaken in staan.
https://research.chalmers.se/publication/501276/file/501276_Fulltext.pdf
Wat je hier dus juist ziet is dat de afleidende taak een hogere reactietijd krijgt. En ja dit is ook een simulatorstudy, maar 1 die zich richt op verkeersveiligheid in precies de situaties waar het belangrijk is. En dan zie je dus dat de rijvaardigheid dus niet in het geding komt.
Komt nog eens bij dat er in de simulatie test geen onderscheid wordt getoond wat de data verklaart. Ja objecten worden schijnbaar gemist, maar waren die objecten relevant voor de taak? maakte het uit voor de verkeersveiligheid? Het brein is echt ontzettend goed om op "autopilot" te rijden als dat nodig is, zonder dat hierbij daadwerkelijk actieve focus voor nodig is.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7343742/
Het is leuk dat er onderzoek is dat op basis van meta analyse aannemelijk kan maken dat er invloed is op rijgedrag, (ik zal die zin even aanpassen), maar het heeft weinig onderbouwde invloed op de veiligheid.