Er zijn zeker EU krachten die totaal doorschieten in de bestrijding van kindermisbruik (lees: dat gestoorde plan van chat control). Maar wij leven in een democratie met checks en balances tegen machtsmisbruik.
In de EU hebben we een werkende democratie waarbij zaken als bijvoorbeeld chat contol worden afgeschoten.
Maar even he. Het is niet afgeschoten. Sterker nog, het voorstel is aangenomen door een grote meerderheid. Momenteel is het voorstel door de Europese Commissie opgezet, Door de Europese Raad nu akkoord (dus de lidstaten) en moet er alleen nog door het Europees Parlement naar gekeken worden, maar dat had bij voorbaat op 3 grote punten algezegd het niet te willen doen, maar die punten zitten er juist wel in. Dit wisten zowel de Commissie als de Raad van tevoren. Dit hadden ze dus aan kunnen zien komen dus in de triloog verwachten ze dit goed te kunnen verdedigen.
Het Europees Parlement heeft eerder juist heel duidelijk een andere lijn gekozen: geen algemene, ongerichte scanning en bescherming van end-to-end-encryptie. Maar de tekst waar de Raad nu mee akkoord is, houdt nog steeds de deur open voor “vrijwillige” scanning, zware risicobeoordelingen en verplichtingen voor “high risk”-diensten. Dat wordt door privacy-organisaties en
de EDPB niet voor niets nog steeds als een vorm van massale monitoring en een risico voor encryptie gezien.
En dat is precies het punt: ja, er
zijn checks & balances, zie o.a. landen als Duitsland, Nederland en Oostenrijk die zich expliciet tegen ongerichte chat control hebben uitgesproken, en
een Parlement dat de tekst meerdere keren heeft teruggefloten. Maar je kunt moeilijk zeggen dat “het systeem werkt, dus er is niets aan de hand” als een voorstel dat door
eigen juridische diensten en externe experts wordt neergesabeld op proportionaliteit en fundamentele rechten tóch telkens weer in licht aangepaste vorm terug de molen in wordt geduwd.
Dat is geen Rusland of China (die vergelijking slaat inderdaad nergens op laten we wel wezen) maar het laat wel zien hoe reëel die “digitale fuik” is: stap voor stap wordt wat vroeger ondenkbaar was, eerst tijdelijk, dan “vrijwillig” en uiteindelijk de norm. De huidige chat-controlderogatie voor vrijwillige scanning loopt in 2026 af,
en zelfs de Commissie stelt nu voor die uitzonderingsstatus gewoon te verlengen om meer onderhandelruimte te hebben.
Dus ja, we hebben een democratie, en ja, die heeft remmen. Maar die remmen werken alleen zolang burgers zich blijven bemoeien met dit soort dossiers en niet achteroverleunen met “het wordt toch wel afgeschoten”. Het feit dát we hier nu al jaren over vechten, toont eerder aan dat er heel hard aan de randen van die vrijheid en privacy wordt getrokken dan dat er niets aan de hand is.
Want nu is praktisch iedereen niet per se voor dit voorstel, maar toch komt het er in een vorm doorheen. Hoe kant dit dan als de "checks & balances" dit een slecht idee vinden?
Nee ik denk dat het juist heel goed is om die vergelijking wel te maken om ook de politieke wakker te schudden dat "dit niet de bedoeling is", want veel meer dan dat kunnen wij ook niet doen. Je kunt over een tijdje misschien weer gaan stemmen of een mail typen, maar wat gaat dat voor dit item nog helpen? Helemaal niks. dus zijn die checks & balances voldoende? Durf jij dat met 100% zekerheid te stellen? Ik niet.