@Redneckerz:
Het verhaal is aardig maar bevat wel aardig wat foutjes:
dat is bij de grote jongens niet zo. bij de kleinere (en vrijwel altijd minder populaire) distro's is dat wel het geval. zoiets kan niet gelden voor Ubuntu.
Hoe je het went of keert, fragmentatie kan een aanzienlijk probleem vormen omdat het persoonlijk contact verminderd of niet aanwezig is. Deze problematiek zie je ook bij het thuiswerken en is de reden waarom het vaak compleet mislukt. Wil niet zeggen dat er geen voordeel aan zit want door het gefragmenteerde werken vallen er wat beperkingen weg die je in een groep wel hebt. Je kunt nu lekker zelf bepalen wat je doet en laat i.p.v. dat je laat beïnvloeden door anderen. Sommige mensen worden daardoor creatiever waardoor je sneller dingen krijgt die vernieuwend zijn. Dit is ook de manier waarop de ontwikkeling van de Linux kernel werkt: eenieder doet wat ie doet en zet het in z'n repository. Als het goed genoeg is dan komt het uiteindelijk vanzelf wel in de kernel terecht. Om te zorgen dat er geen wildgroei ontstaat en mensen niet ontsporen hebben ze diverse mechanismen ingesteld. Zo zijn er verantwoordelijken die gaan over bepaalde stukken van de kernel die uiteindelijk bepalen of iets doorgaat of niet.
ik moet toegeven dat er wel teveel linux distros op de markt zijn. dat zou in de toekomst een stuk beperkter kunnen. toch biedt linux qua grafische poeha meer voor je geld dan windows (namelijk niks en Compiz en Looking Glass 3D zijn maar enkele voorbeelden.
Daar ging het punt totaal niet over. Het gaat om de nogal ideologische inslag die je vaak bij open source ziet. Die wil soms nog wel eens veel te ver doorslaan waardoor er beperkingen voor de gebruikers ontstaan. De gebruikers ondervinden door de ideologische instelling hinder.
Een goed voorbeeld is het hele verhaal omtrent html5 en h.264 als codec voor de video tag. Mozilla weigert op basis van ideologie om h.264 te gaan gebruiken of om iets te maken wat met het OS praat zodat het OS dan maar over de codecs gaat. Waarom? Omdat het dan proprietary is en probleem dit en dat. Ondertussen is iets als Java, Flash en Silverlight geen probleem en hebben ze het lef om daar naar te verwijzen als fallback voor html5! Ze willen geen h.264 omdat het niet open is dus moet je maar iets proprietary gaan gebruiken... Als je echter kijkt naar hoe de situatie zich lijkt te ontwikkelen dan wordt het gewoon de combinatie html5 met h.264. gebruikers hebben er uiteindelijk meer aan dat Mozilla dat gaat supporten.
Een ander voorbeeld is ook iets wat je hier eerder in de reacties terugvindt: Ubuntu installeert om ideologische redenen bepaalde codecs en functies niet. Denk hierbij aan ntfs en mp3. Gebruikers dienen dit zelf achteraf te installeren. Gelukkig hebben ze dit eenvoudig gedaan, zodra je iets afspeelt die de mp3 codec nodig heeft krijg je een waarschuwing en de vraag of je 'm wil installeren. Als je toestemt kun je enkele seconden later van je mp3 genieten. Ik vind dat een mooie oplossing. Hierbij kunnen ze hun ideologie uitoefenen en er toch voor zorgen dat gebruikers er geen hinder van ondervinden.
Ubuntu verschijnt 2 keer per jaar, wat sneller dan een windows is. Vista duurde ook 6 jaar om te ontwikkelen en het merendeel gebruikt nog XP. dus dit statement van je beschouw ik als onzin.
Dit is hetzelfde verhaal als kwantiteit vs kwaliteit. Dat je iets meerdere keren per jaar uitbrengt zegt helemaal niets over het inspelen op de markt. Het geeft je hoogstens de mogelijkheden om dat te doen maar dan moet je er ook wel gebruik van maken. Ubuntu en anderen hebben deze release schema ingezet zodat ze kleine beetjes kunnen toevoegen aan het systeem en die kunnen optimaliseren. Het maakt het allemaal wat behapbaarder dan wanneer ze een shitload aan features toevoegen en die over 2 jaar releasen. Het gaat hier om de kwaliteit van het product en helemaal niet om het inspelen op de markt. Microsoft is hier inmiddels ook achter, zij hebben per Vista ook dit model aangenomen en dat lijkt per Windows 7 z'n vruchten af te werpen. Jouw statement is dus onzin.
je hebt al Red Hat... en Linux is het systeem bij uitstek bij servers, ook in de proffesionele sfeer. maar zoals gezegd, de monopolie positie van Microsoft laat weinig ruimte over voor alternatieven.
Ook dat is niet waar z'n punt over gaat. Professionalisering betekent dat je goede gedegen oplossingen verzint en geen hacks. De Linux kernel is op dat gebied zeker geen schoonheid, het is eerder een verzameling van op elkaar gestapelde hacks dat toevallig goed werkt. Ze zijn druk bezig geweest met opruimwerkzaamheden en kwamen er toen ook achter wat voor gevolgen dat verzamelgedrag heeft. Professionalisering betekent ook meer dan alleen dat, het gaat ook om hoe je mensen benadert. Wederom is de Linux kernel een textbook voorbeeld van hoe het absoluut niet moet. Het is vaak schering en inslag tussen de ontwikkelaars zelf waarbij er inmiddels al diverse mensen zijn opgestapt. Met name iemand als Linus Torvalds maakt het er niet gemakkelijker op omdat hij gewoon een enorm eigenwijze drol kan zijn. Theo de Raadt is nog zo'n voorbeeld, wellicht een veel beter voorbeeld dan de Linux kernel. Qua users onderling zie je het ook vaak, de distro wars zijn daarvan weer het meest bekende.
Het hoofdpunt is echter de manier waarop ontwikkelaars met hun kindje (want dat is de applicatie in kwestie veelal) en op-/aanmerkingen die gebruikers hebben omgaan. Ontwikkelaars zien gebruikers maar als lastig en dom. Ook is alleen hun eigen visie de juiste, de rest klopt van geen kant. Kritiek wordt nogal snel afgedaan als "als je het beter weet dan fix je het toch lekker zelf?!". Gebruikers staan niet bepaald centraal waardoor je weer hetzelfde probleem hebt als bij het punt over de confirmatie aan standaarden. Daardoor krijg je vaak software die prima werkt voor iemand die weet waar hij mee bezig is maar die voor een beginneling nogal een draak van een programma is.
Dit hele verhaal wil nog wel eens mensen afschrikken omdat ze de Linux community niet als vriendelijk ervaart en de applicaties als te complex en niet af. Men zoekt dan al snel hun heil in closed source applicaties van grote bedrijven waarbij bovenstaande minder speelt om de doodeenvoudige reden dat ze met zo'n houding failliet zouden gaan.
Qua certificering zie je echter een ander verhaal. Ubuntu is net als Red Hat gecertificeerd om op bepaalde hardware te draaien (Dell, Sun/Oracle) en om bepaalde software (denk aan MySQL) te kunnen draaien. Verder zijn er voor beiden ook certificeringstrajecten voor sysadmins en is er op dat gebied zelfs een algemeen certificeringsprogramma (LPI). Die dingen zie je weer niet bij de BSD's hoewel men daar aan het werk is om een compleet certificeringsprogramma voor sysadmins te krijgen (die volgens mij erg FreeBSD gericht is).
Eigenlijk zijn er 4 punten die Wim-Bart noemt die je kunt samenvoegen tot 1 punt:
- Te veel mensen die over iets hun plasje moeten plegen versus een paar mensen slaan spijkers met koppen;
- Conformatie aan standaarden versus doel heiligd de middelen en dan maar iets nieuws verzinnen;
- Blijven hangen in de tweaksfeer versus professionalisering.
- Bouwen zoals ontwikkelaars het graag zien versus luisteren naar wat de markt nu vraagt ook al zou je het graag anders willen als ontwikkelaar.
Ze komen allemaal neer op het verschil in inzicht tussen gebruiker en ontwikkelaar en daarvan zijn op het web diverse grappige plaatjes te vinden

Deze problemen spelen echter niet alleen een rol bij open source, ook bij closed source zijn het alledaagse problemen. Het verschil is alleen vaak dat men bij closed source nog een heel business model eraan heeft hangen waardoor het voortbestaan van het bedrijf nogal afhankelijk is van de klant in kwestie. Men zal dan ook eerder inbinden dan bij open source waarbij ideologie nogal centraal staat. Het lijstje van Wim-Bart is qua overige punten ook wel bij closed source projecten te vinden, ik vind het nogal algemene problemen die je terug kunt zien bij het maken van een applicatie of zelfs bij projecten in zijn algemeenheid.