Dus Intel beweerd dat "Wanneer het idee van die kortingen niet het gewenste effect had" dat het dan dus niet Illegaal is?
Dus als ik "probeer een film te downloaden, maar het heeft niet de gewenste kwaliteit" dan is het ook niet illegaal?
Ik vind het nogal een vreemde reactie van Intel. Natuurlijk is het Illegaal en mag het niet op die manier. Ongeacht of de poging slaagt of niet, het is een poging tot het doen van een illegale activiteit.
Sta je als inbreker voor de deur bij iemand met een schroevendraaier (figuurlijk gesproken) en krijg je de deur niet open, wil niet zeggen dat je niet illegaal bezig bent. Je doet een poging tot iets illegaals, of tot aanzetten tot iets illegaals dus ben je al strafbaar.
Dat AMD zelf niet handig is omgegaan met mogelijkheden die het eventueel wel had, doet er niets aan af dat de pogingen van Intel niet correct zijn. Nou gaan ze AMD verwijten dat ze hun boeltje niet goed voor elkaar hadden en dat Intel daar voor moet boeten. Ik blijf het vreemde redenaties vinden van Intel, dat nu blijkbaar alles aanpakt om er onderuit te komen.
De boete is pas disproportioneel als het geen passende straf is. Door de boete naar een "voor Intel" acceptabel niveau te brengen, straf je ze niet echt meer. Wat houd ze dan tegen om het niet nog een keer te doen in een iets andere vorm?
Daarbij is het een standaard boete van 10%, waarover duidelijke afspraken zijn gemaakt. Door hier vanaf te wijken willen andere bedrijven dat ook. En eigenlijk geven ze Intel dan ook nog deels gelijk in "dat er verzachtende omstandigheden zijn". (Amd deed het niet goed, en is er niet echt door gehinderd geweest)
Het achterhouden van ontlastende documenten hoort niet en pleit als enige punt in het voordeel van Intel. Echter is het maar de vraag in hoeverre die documenten echt ontlastend zijn, of dat het documenten zijn waaruit blijkt dat de verkopen van Intel processoren niet stegen of waaruit blijkt dat AMD andere fouten heeft gemaakt waardoor het met AMD minder ging. In de laatste 2 gevallen is het niet ontlastend voor de pogingen die Intel heeft gedaan.
[Reactie gewijzigd door jbdeiman op woensdag 16 september 2009 12:23]
De straf voor "poging tot moord" is minder zwaar dan voor "moord". Intel vindt dat ze in dit voorbeeld voor "moord" zijn bestraft, terwijl het alleen een "poging tot..." was.
Dat klopt, maar ze hebben niet alleen de poging tot moord gedaan, maar ze hebben ook echt die kortingen gebruikt. Het is ook niet met elkaar te vergelijken, omdat je niet de actie kan hebben gedaan, een moord en dat het niet het gewenste effect (de dood) tot gevolg heeft.
Je kan dit beter vergelijken met "poging tot diefstal". Je staat al binnen, wilt spullen stelen, maar dat lukt niet omdat je wordt betrapt. Dan is je straf niet lager dan als je iets hebt gestolen/ mee hebt kunnen nemen hoor.
Ja, maar bij dit argument van Intel gaat het er niet om dat zij "slechts" een poging hebben gedaan. Zij geven gewoon aan dat zij die kortingen gegeven hebben, want daar zal de EC makkelijk bewijs voor kunnen verzamelen.
Intel wil met deze argumentatie aantonen dat zij die kortingen wel hebben gegeven, maar dat het geen effect heeft gehad op de positie van AMD en dat het derhalve geen misbruik heeft opgeleverd. In principe is het eigenlijk heel logisch dat er een effect aangetoond moet worden (zoals in Amerika ook meestal moet). Er moet namelijk wel echt sprake zijn van misbruik.
Men kan zich een situatie indenken waarbij Intel wel extra korting aanbied, maar hier bijvoorbeeld alleen afnemers op ingaan indien deze toch alles van Intel hadden gekocht. Laten wij bijvoorbeeld aan een situatie denken waarbij consumenten die AMD kopen bij een nieuwe PC ook altijd AMD kopen. In dat geval kan Intel wel een korting geven die beneden de prijs van AMD ligt, maar indien de afnemer hierdoor een substantieel deel van zijn klanten kwijtraakt weegt deze extra korting daar niet tegen op. Natuurlijk is dit niet de meest realistische situatie, maar hij kan wel gebruikt worden teneinde aan te tonen dat het enkel geven van hogere kortingen niet altijd misbruik oplevert.
In de Europese rechtspraak wordt echter eigenlijk nooit onderzocht of er daadwerkelijk sprake is van misbruik. Eigenlijk wordt alleen gekeken of de kortingen loyalty inducing zijn (zie voor een recentelijk voorbeeld nog de BA zaak en voor oudere zaken Michelin en Hoffman-La Roche). Indien een korting ertoe heeft geleid dat een afnemer meer van Intel afnam dan het zonder korting zou hebben gedaan, is er volgens de vaste rechtspraak van het Hof derhalve sprake van misbruik. Hierbij wordt derhalve niet gekeken naar de effecten op de markt.
Intel hoopt (en ik stiekem ook) dat het Gerecht van Eerste Aanleg de stap durft te nemen en de Commissie inderdaad de effecten moet aantonen. Het is tenslotte de afgelopen jaren steeds vaker gebleken dat Europa te makkelijk klagers gelijk geeft. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Realtek, Opera en AMD. De EC is niet meer bij de tijd wat betreft technologie zaken hetgeen tot veel klachten en "onterechte" boetes leidt en deze beschikkingen versterken dit effect nogmaals.
Het is nu wachten op de volgende groep klagers die hun heil in Europa proberen te zoeken omdat in Amerika dit soort klachten direct worden doorzien. Natuurlijk hoeft Europa niet hetzelfde te doen als de VS, maar duidelijk is wel dat het de klagers over het algemeen niet lijkt te gaan om schadevergoeding. Voor zover ik weet heeft Realtek immers geen zaak aanhangig gemaakt en ik zie AMD ook geen zaak aanhangig maken.
stel je voor er komt iemand op je af met een geweer omdat jij hem ontslagen hebt... ik noem maar wat... hij schiet een heel magazijn op je leeg en je komt in het ziekenhuis te liggen. je bent niet dood maar moet je hele leven in een rolstoel want je hele lichaam onder je nek is verlamd. dat is poging tot moord...
nu is er ook een doker die op jouw verzoek je een stille pijnloze dood schenkt uit medelijden. dat is moord...
nu is de vraag:
-welke van de 2 word zwaarder bestraft?
In het strafrecht zijn meer van dit soort kromme redenaties. Een poging tot moord, wordt namelijk lichter gestraft dan een moord. Terwijl de intentie hetzelfde is/was. Wat dat betreft mogen ze die denkbeeldige scheidslijn opheffen.
Net zoals in het voetbal, waar je wekelijks forse overtredingen ziet en er met een gele kaart vanaf komen. Pas als iemand zijn been breekt is het opeens ernstig.
Op zich vind ik dat niet zo'n vreemde redenatie, maar het ligt wel aan de situatie:
- Poging tot moord is al als je iemand bedreigt met een pistool
- Soms kunnen mensen het gewoon niet (durven/ kunnen de trekker niet overhalen)
dat getuigd ook van een stuk spijt/ menselijkheid. Dus dan mogen ze best minder gestraft worden vind ik. Als je echt probeert iemand te doden, dus er ook met dat doel op schiet en het lukt niet, dan mogen ze inderdaad de straf gelijk trekken, ondanks dat de gevolgen voor het slachtoffer (of slachtoffers, als je familie meetelt) veel minder erg zijn.
@Fronoo
Dat komt niet alleen door die forse overtredingen, maar heeft ook met het graag "vallen", "duikelen", "doorrollen" en "aansmeren van kaarten" te maken. Hoe vaak zie je niet een overtreding (of wat erop lijkt), een speler die flink ligt te schreeuwen, het hele veld zowat over rolt een tegenstander die geel, dan wel rood krijgt een dat die speler gewoon verder kan spelen.
De spelers op wie de overtredingen worden gemaakt doen het zelf en zijn er de grootste oorzaak van dat het pas "ernstig is als iemand echt niet meer verder kan". Dat was wel het mooie aan het vrouwenvoetbal, geen schwalbes, wel fanatiek, niet doorrollen maar gewoon het spelletje aan het spelen (fair) zoals het hoort.
Da's natuurlijk het 'boy who cried wolf' principe. Zodra voetballers stoppen met bij elke aanraking een enorm dramatische snoekduik te maken om de ander een kaart aan te naaien kan er arbitrair weer strenger opgetreden worden.