Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 73 reacties
Submitter: Bl@ckbird

Medeoprichter van Microsoft Paul Allen werkt aan een vliegtuig waarmee satellieten kunnen worden gelanceerd. Daarmee moet het vaartuig de leemte opvullen die de space shuttle achterliet. Het vliegtuig kan ook passagiers vervoeren.

Het ruimtevaartuig van Microsoft-oprichter Allen, die het project van zeker 200 miljoen dollar geheel uit eigen zak financiert, bestaat uit een vliegtuig en een raket. Het vliegtuig, het grootste ooit gemaakt, vergezelt de raket tot 10 kilometer hoogte, waarna deze wordt afgevuurd. Om het gigantische vliegtuig, met een vleugelspanwijdte van 117 meter en zes straalmotoren, in de lucht te krijgen, is een startbaan van 3,7 kilometer nodig.

Al in 2017 moeten de eerste testvluchten worden uitgevoerd. Het vliegtuig is bijvoorbeeld geschikt om satellieten mee in de ruimte te brengen; het lanceren van een satelliet zou daardoor een stuk goedkoper kunnen worden dan met traditionele draagraketten. Uiteindelijk moet het vliegtuig ook worden gebruikt om passagiers in de ruimte te brengen.

Paul Allen heeft een bedrijf opgericht, Stratolaunch Systems, dat het systeem moet exploiteren. Het vliegtuig dat de raket draagt, wordt gemaakt door Scaled Composites, onderdeel van defensiebedrijf Northrop Grumman. De raket, een aangepaste Falcon 9, wordt ontwikkeld door SpaceX. Allen was eerder mede verantwoordelijk voor de door Scaled Composites ontwikkelde SpaceShipOne, het eerste particuliere ruimtevaartuig voor vervoer van mensen.

Stratolaunch

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (73)

117 meter spanwijdte, dat is nogal wat... ter vergelijking, de grootste spanwijdte van een vliegtuig tot nu toe was iets meer dan 97.5 meter, op de Hughes H-4 Hercules.

Ding krijgt ook 6 motoren, van hetzelfde type als die op de 747 zitten gemonteerd.

Wel mooi initiatief dit!
De "Spruce Goose" was echter een watervliegtuig, en dat loste het luchthavenprobleem aardig op, zoveel landingsbanen van die lengte zijn er niet, maar er zijn door piloten vast wel trucs om met minder baan uit te komen voor landen...
De trucendoos die piloten met dit soort kisten kunnen uithalen is zeer beperkt. Met een Antonov of een 747 kun je nog een keer zwaar slippend binnenkomen. Of je kunt een keer stevig gaan "krabben", dus de neus netjes in de wind zetten en dan pas op het laatste moment het stuur omgooien om netjes een lineup met de baan te krijgen.

Met dit soort kisten is dat bijna onmogelijk. Door de opbouw met twee rompen en de (relatief) grote afstand tussen de twee rompen, moet je wel netjes recht landen.

Overigens zit er in die 3.7 km waarschijnlijk wel een aardige veiligheidsmarge.

Wat een prutstekening trouwens. Die rompen zo recht en hoekig. Als dit het echte ontwerp is, mis ik daar de hand van Burt Rutan toch echt wel heel erg in. Zoals het er nu uitziet, is het alleen maar een heel grof draadframe van de white knight.

De verwantschap met spaceship one en virgin galactic is wel erg duidelijk.
Er zijn wereldwijd een aantal landingsbanen die speciaal geschikt zijn gemaakt als uitwijklocatie voor de Space Shuttle. Naast de 'officiële' landingsbaan in Florida, is er in ieder geval een baan in Californië. Buiten de VS zijn dit ook de volgende locaties:
- Moron, Spanje
- Banjul, Gambia
- Ben Guerir, Marokko

Bron: Transatlantic Landing Abort (TAL) Procedure

Edit: ik bedoel hiermee te zeggen dat deze banen, als ze lang genoeg zijn voor de Shuttle vermoedelijk ook lang genoeg zijn voor deze machine. (soms gaan de gedachten sneller dan het typen...)

[Reactie gewijzigd door Davey400 op 14 december 2011 10:19]

NASA's Kennedy Space Center Shuttle Landing Facility gebouwd in 1976
  • 4572 meter lang met 300 meter extra veiligheids marge ervoor en erachter, dus bijna 5,2km lang en 91 meter breed.
Edwards Air Force Base in California langste landingstrip is zelfs 12km lang.

Ook de 'normale' vliegvelden zouden geen probleem zijn.
  • Orlando International vliegveld in Florida heeft een baan van 3658 x 61 meter
  • John F. Kennedy International vliegveld in New York heeft een baan van 4441 x 46 meter
  • Chicago O'Hare International vliegveld in Illinois heeft een baan van 3962 x 61 meter
  • Miami International vliegveld in Florida heeft een baan van 3663 x 46 meter
  • Orlando International vliegveld in Florida heeft een baan van 3658 x 61 meter
  • John F. Kennedy International vliegveld in New York heeft een baan van 4441 x 46 meter
  • Chicago O'Hare International vliegveld in Illinois heeft een baan van 3962 x 61 meter
  • Miami International vliegveld in Florida heeft een baan van 3663 x 46 meter
En iets dichter bij huis:

Amsterdam Airport Schiphol (AMS/EHAM) runway 18R/36L (Polderbaan): 3800m.

3,7km is dus echt geen gek getal voor zo'n vliegtuig. :)
totaal offtopic: en dat massieve Russishe ding dan? De Antonov o.i.d.? daz toch ook een flinke jongen..
De Antonov An-225 bedoel je? Ja, dat is wel een groot ding, maar zijn wingspan is kleiner dan die van de H-4 die hierboven noemde. Dat een toestel het grootste is, hoeft niet te betekenen dat hij ook de grootste wingspan heeft. Hij kan het ook zoeken in de lengte bijvoorbeeld, en daar is de An-225 dus wel een stuk langer dan die H-4 :)

Zie dit plaatje voor een verduidelijking.
bedankt voor de les ;)
Antonov an-225 (de grootste) heeft een spanwijdte van 88,4 meter, ietsje minder dus ;)
De 225 is daarentegen wel zeer zwaar en kan ook zeer zware vracht vervoeren, vandaar dus de 6 motoren.
De antanov an-225 was dan ook primair ontwikkeld om de russische space shuttle in de lucht te krijgen. Dus een beetje hetzelfde idee als dit vliegtuig. (in ieder geval allebij ontwikkeld voor ruimte doeleinden.) Satelieten en space shuttles lanceren is natuurlijk niet helemaal vergelijkbaar.
De An-225 was alleen bedoeld om de Buran te transporteren, niet om hem te lanceren. Voor de Space Shuttle is er ook zo'n vliegtuig, de Shuttle Carrier Aircraft, wat een gemodificeerde Boeing 747 is.

Overigens: Satellieten worden altijd door een raket gelanceerd, nooit op zichzelf. En het lanceren van een Shuttle is niet wezenlijk anders dan de lancering van andere types raketten.

[Reactie gewijzigd door jeroen94704 op 14 december 2011 12:55]

Dit bestaat al in de vorm van de Pegasus raketten, wel kleiner: http://en.m.wikipedia.org/wiki/Pegasus_(rocket)

Het lanceren via een carrier aircraft heeft een aantal voordelen. Een aantal, zoals afhankelijkheid van het weer zijn al genoemd, maar een ander groot voordeel is het feit dat er veel minder brandstof nodig is omdat de raket gelanceerd wordt in ijle lucht. Een normale raket ondervindt zeer veel drag in de eerste kilometers van de lancering. Tevens geeft het vliegtuig een beginsnelheid mee aan de raket. Deze is uiteraard wel slechts een fractie van de 7,79 km/s die nodig is voor een LEO (150 km).

Hopen dat deze man het voor elkaar krijgt een waardige shuttle opvolger te ontwerpen!
Wat ik heel sterk vind aan de groep van marktpartijen is het gebruik van bestaande technieken. Zoals de standaard 747 motoren. Het concept is verder gewoon een White Knight cradle vliegtuig van Virgin (ook gemaakt door Scaled Composite) alleen dan heel erg groot.

Deze kleine raket van SpaceX (gaaf dat al die pioniers samenwerken in plaats van elkaar kapot concurreren) bestaat uit de basis van een gewone SpaceX raket. Tenminste de Falcon raket bestaat uit kleine Merlin motoren waarvan er normaal 9 gebruikt worden voor de standaard raket. En 27 voor de Falcon Heavy. Door modulair te denken maken ze hem makkelijker smaller. Ze hebben de extra lift toch niet nodig want dat doet het vliegtuig. Dus gebruiken ze nu 5 Merlin motoren.

Daarnaast is er bij een gewone lancering altijd een kort window voor een lancering. Het weer of een andere gebeurtenis kan voor vertraging zorgen waardoor er weer dagen verschoven moet worden. Uitzonderingen daargelaten kan de Stratolaunch altijd het product in orbit brengen.

Oh ja, en natuurlijk tegen een lagere prijs.

Je ziet hier echt de meerwaarde van een frisse blik. NASA is veel te verkokerd geworden, waardoor gewoon logisch nadenken en simpele oplossingen naar de achtergrond raken. Heerlijk al die internet ondernemers die zich er met passie, geld, ondernemerschap en creativiteit mee bemoeien.

To Infinity and Beyond!
Als dit nou werkelijk goedkoper is, waarom heeft men dat dan niet veel eerder gedaan?
Het idee lijkt me nou niet echt technisch baanbrekend, ik vraag me af of die 9Km hoogtewinst nou werkelijk zoveel opleverd.
Omdat dit technisch misschien voorheen nog niet mogelijk was?

En natuurlijk levert het een hoop op. Waarom denk je dat conventionele draagraketten zo enorm veel brandstof nodig hebben? Kijk eens naar de enorme brandstoftank van de voormalige Space Shuttle bijvoorbeeld.

Niet omdat ze er nu zo graag vanaf willen iig. Het kost enorme hoeveelheden om een raket/ruimtevaartuig voldoende snelheid te geven om aan de aarde te kunnen ontsnappen.

Elke kilometer die je minder hoeft te overbruggen met de raketmotor levert dus een forse reductie in brandstofverbruik op.

Plus, zoals het artikel al meld, de flexibiliteit. Bij een statische raketlancering ben je afhankelijk van het weer. Met dit ding ben je veel flexibeler: je kan de lancering een paar honderd km verderop, waar het beter weer is, laten plaatsvinden.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 14 december 2011 08:24]

Omdat dit technisch misschien voorheen nog niet mogelijk was?
De Space Shuttle was 'proven technologie' die meestal naar behoren werkte.
Waarom iets radicaal nieuws proberen als je hetzelfde kan met wat je al gebruikt?
Geld was geen issue bij NASA
De Space Shuttle was verre van 'proven technologie'. Dat was de reden dat de kosten van de Space Shuttle de pan uit reiste. Alles aan de Space Shuttle was nieuw vergeleken met de 'proven technologie' die in traditionele raketten gebruikt wordt. Ze hebben al die jaren heel wat toeren uit moeten halen om het project in de lucht te houden. Al met al is de Space Shuttle nooit 'proven technologie' geworden.
Met 135 missies kun je niet stellen dat de Space Shuttle geen "proven technology" is.
Dat het systeem niet langer financieel haalbaar wordt geacht, is voor een dergelijke stelling niet relevant.
Dat ligt er een beetje aan wat je verwacht van "proven technology" 1,5% kans per missie dat je niet levend terug komt vind ik enigszins risky en zou ik me kunnen voorstellen dat NPV8 als reden zou aandragen dat het geen "proven technology" is...
Dat ligt er een beetje aan wat je verwacht van "proven technology" ...
Ik verwacht dat een conventionele definitie van "proven technology" wordt gehanteerd van bijvoorbeeld DoD, NASA, ESA, gerenommeerd wetenschappelijk instituut, etc.
Omdat de Space Shuttles compleet versleten waren. Daarnaast hadden ze nogal wat beperkingen, en waren ze ook niet heel erg betrouwbaar. En ze waren al 40 jaar oud.

Geld was geen issue? Hallo? Er is de laaste jaren juist enorm veel bezuinigd op de NASA, mede één van de redenen dat de opvolger van de Space Shuttle al gecancelled is.

En zo radicaal nieuw is dit ook weer niet, er word al tijden met het idee gespeeld. Het is alleen nog niet echt grootschalig in praktijk gebracht, en dat lijkt nu dus wel te gaan gebeuren.
Brandstofgebruik gaat nog verder omlaag doordat de efficiency van een raketmotor omhoog gaat als die niet hoeft te werken in de onderste lagen van de atmosfeer...
Het gaat uiteindelijk helemaal niet om brandstof besparen maar om de payload.
Dus m.a.w. hoeveel KG krijg ik zo voordelig mogelijk de ruimte in.

Heb zelf niet het idee dat dit composiet vliegtuig een hele zware lading kan meenemen in die raket dus of het nou voordeliger is als een (kleine) raket als de Soyuz bijvoorbeeld?

Ik weet het niet, Paul Allen denkt van wel schijnbaar :9
Als dit nou werkelijk goedkoper is, waarom heeft men dat dan niet veel eerder gedaan?
Het idee lijkt me nou niet echt technisch baanbrekend, ik vraag me af of die 9Km hoogtewinst nou werkelijk zoveel opleverd.
Omdat het niet zo gemakkelijk is met een gewicht van 220 ton :-)
Het idee is niet nieuw, met kleinere raketten is het al eens gedaan.

De winst is wel behoorlijk groot. Dat komt omdat een raket voor het grootste gedeelte (80-90%) uit brandstof bestaat. Dat betekent dat de meeste brandstof niet gebruikt wordt om de raket of de lading omhoog te krijgen, maar om de rest van de brandstof omhoog te krijgen.

Als je dus op de een of andere manier weet te besparen (door de lading lichter te maken, of door de raket met behulp van een vliegtuig hoogte en een beginsnelheid mee te geven) dan krijg je een soort rente-op-rente effect.
Omdat je een beginsnelheid en hoogte hebt heb je minder brandstof nodig. De raket wordt hierdoor lichter waardoor je nog minder brandstof nodig hebt. Daardoor kun je de raket weer kleiner en dus lichter maken waardoor je weer minder brandstof nodig hebt.

Dat kan lekker doorwerken.
Het is eerder geprobeerd: http://www.downtoearth.org.in/node/30876 .
Geen idee waarom het toen niet verder ontwikkeld werd, maar mogelijk omdat de techniek nog niet rijp was?
Nu verschilt de aanpak niet zoveel van Virgin Galatic (SpaceShipOne + White Knight), en zelfs de zelfde firma (Scaled Composites) is erbij betrokken. Ook het vliegtuig heeft een gelijkaardig design maar is groter.
Scaled heeft het concept ontwikkeld, Virgin is er pas heel laat bij betrokken geraakt.
Klopt... mijn zinsconstructie was niet optimaal... Ik bedoelde dat
1. Aanpak is analoog aan hoe Virgin Gallactic werkt
2. Scaled Composites is betrokken bij Strato-launch
Virgin heeft het concept inderdaad gekocht/gelicensed/whatever van Scaled.
Klopt... mijn zinsconstructie was niet optimaal... Ik bedoelde dat
1. Aanpak is analoog aan hoe Virgin Gallactic werkt
2. Scaled Composites is betrokken bij Strato-launch
Virgin heeft het concept inderdaad gekocht/gelicensed/whatever van Scaled.
Grote verschil:

SpaceShipOne / SpaceShipTwo zijn niet gemaakt om in een baan om de aarde te komen (en daar weer heel van terug te keren).

De payload die ze hiermee lanceren moet wel in een baan om de aarde eindigen, maar het lanceerplatform hoeven ze niet terug. De raketten die ze eronder hangen zijn wegwerp-hardware. :)

Een schip maken dat op deze manier gelanceerd wordt én ook nog eens heel vanuit een omloopbaan terug kan komen (van 8km/s afremmen naar ongeveer Mach 1-2 is niet makkelijk) is nog eens een veel grotere uitdaging.

De Apollo en de Shuttle hadden die enorme hitteschilden ook nodig omdat ze de atmosfeer gebruikten om vanuit hun baansnelheid af te remmen naar een snelheid waarmee ze weer veilig konden landen.
Het lanceringsvliegtuig hier is ook niet bedoeld om in een baan om de aarde te komen, dus in die optiek is het lanceringsvliegtuig vergelijkbaar met WhiteKnight (zoals Virgin Galatic gebruikt).
Het lanceringsvliegtuig hier is ook niet bedoeld om in een baan om de aarde te komen, dus in die optiek is het lanceringsvliegtuig vergelijkbaar met WhiteKnight (zoals Virgin Galatic gebruikt).
En als je mijn post goed leest zul je ook daaruit opmaken dat dat de enige overeenkomst is.

Niet gek ook, want dit draagvliegtuig zal ongetwijfeld een doorontwikkeling zijn van Scaled's WhiteKnightTwo, misschien zelfs een prototype voor de WhiteKnightThree. Die lui zitten immers ook niet stil.

Virgin is alleen maar exploitant van de twee SpaceShipTwo modellen (VSS Enterprise en Voyager) voor toeristische 'ruimte'tripjes, ze bouwen zelf geen schepen. Virgin Airlines koopt zijn vliegtuigen ook gewoon van Airbus of Boeing, net zoals Virgin Galactic zijn materieel gewoon van Scaled inkoopt. :)
De vraag is of het de hoogte is die de winst op moet leveren of dat het op deze manier afvuren van de raket een stuk minder hoge eisen stelt aan de constructie van de raket. Bijvoorbeeld omdat de raket niet rechtstandig omhoog hoeft het eerst stuk, maar direct onder een bepaalde (gunstige) hoek start.

Goedkoper komt wellicht ook voort uit het feit dat het apparaat voor het eerste deel van de vlucht (het vliegtuig dus) zonder veel onderhoud kan hergebruiken. Er komen op het vliegtuig immers veel minder krachten en extreme condities te staan dan op bijvoorbeeld de spaceshuttle.

In de video op de website worden ook flexibele launch condities genoemd als voordeel, bijvoorbeeld veel minder afhankelijk van weer. Ik kan me voorstellen dat het vermijden van vertraging ook een groot financieel voordeel meebrengt.

[Reactie gewijzigd door nika op 14 december 2011 08:46]

Het is wel degelijk eerder gedaan. Sterker, dit was de eerste methode die gebruikt werd!
De X-15 werd door een B-52 gelanceerd.

Het grootste probleem is dat je een nogal groot vliegtuig nodig hebt voor een relatief kleine lading. En grotere raket is makkelijker, hoewel niet perse goedkoper.
Die tweeduizend kilometer hoogte zal niet kloppen vrees ik... De atmosfeer houdt al op bij zo'n beetje 300. ;) Wat het artikel bedoeld is dat het vliegtuig een actieradius heeft van 2000 km om het juiste moment en plaats van lancering te bereiken.

[Reactie gewijzigd door Ravhin op 14 december 2011 07:51]

De atmosfeer houd al op bij 100 km, niet bij 300 km. Dit is de zogenaamde Kármán-line, die bepaalt de grens tussen ruimte en atmosfeer :)

2000 km zal idd wel de actieradius zijn.

Het toestel zal naar 9 km hoogte stijgen, en daar de raket laten vallen, waarna de raketmotor het overneemt.
"The carrier aircraft will operate from a large airport/spaceport, such as Kennedy Space Center, and will be able to fly up to 1,300
nautical miles to the payload’s launch point
"

Actieradius inderdaad.
Dat ze een stuk met dat ding kunnen vliegen, is een groot voordeel. Dat zorgt er namelijk voor dat ze vanaf een punt dichter bij de evenaar kunnen lanceren, en dat is energetisch veel voordeliger. De ESA basis ligt niet voor niets in Frans Guiana.
 
Gaat dat voor een lancering in de lucht nog wel op.
Op de grond wordt de omtreksnelheid van de evenaar gebruik voor extra energie.
In de lucht heb je daar niets meer aan volgens mij. Daar geldt de snelheid van het vliegtuig en die is overal gelijk.
 
Ja, ook een vliegtuig krijgt die extra snelheid mee.
De snelheid van een stilstaand voorwerp op de evenaar door de rotatie van de aarde is ongeveer (40.000 km/ 24 uur =) 1.666 km/u. (Dat ligt dicht bij de maximumsnelheid vliegsnelheid door de atmosfeer van een normaal lijnvliegtuig.)
Dat is de beginsnelheid, waarmee het vliegtuig begint wanneer het nog op de startbaan stilstaat. Met diezelfde snelheid vlieg jij ook door de lucht wanneer je op de evenaar een sprongetje maakt. (Omdat de atmosfeer met dezelfde snelheid met je meebeweegt heb je daar alleen geen erg in.)
Een vliegtuig dat naar et westen vliegt, remt dus eigenlijk af, waardoor de rotatie van de Aarde ingehaald kan worden.

De snelheid van een voorwerp op de evenaar komt overeen met ongeveer (1.666 km/u /3600 sec =) 0,463 km/s en dat is ongeveer (0,463 km/s / 8 km/s x 100% =) 5,8 % van de snelheid die nodig is om in een baan om de Aarde te komen. Door een vliegtuid met de aardrotatie mee te laten vliegen (naar het oosten dus) kun je rond de 10% van de benodigde snelheid komen.
Die 10% scheelt veel raketbrandstof, wat weer extra brandstof scheelt omdat die brandstof niet mee-gelanceerd hoeft te worden vanaf de grond, etc.

Israel heeft een paar satellieten tegen de draairichting van de Aarde in, over de Middellandse Zee gelanceerd, om te voorkomen dat deze in handen van hun vijanden in het Midden-Oosten zouden kunnen vallen bij een mislukte lanceering. Daarbij moesten ze dus eerst de rotatiesnelhheid van de Aarde opheffen, bij het bereiken van de omloopsnelheid.
Als je dan toch aan het vliegen bent, kun je net zo goed ook gebruik maken van de straalstroom. Doen ze misschien al. Scheelt nog eens extra startsnelheid.
Dus eigenlijk heeft het een actieradius die 2x zo groot is, want het zal nog moeten terugkeren ook... :)
Dat is juist actieradius: De maximale afstand die je kan vliegen waarbij je ook nog thuis kan komen :)
Dit doet me ook wat denken aan hoe ze tegenwoordig die experimentele scramjets lanceren. Misschien dat ze deze daar ook voor kunnen gebruiken en de technologien kunnen combineren.

Je zou dit dan ook in een 3 fasen lancering kunnen gebruiken. Eerst vliegtuig, dan scramjet om dicht tegen de ontsnappingssnelheid te komen en daarna solid/liquid fuel raket voor het laatste stukje. Zo kun je de efficientie verhogen en de onderdelen afstoten zodat je minder balast behoud en dus een hogere versnelling kan realiseren. Hierdoor houd je meer massa over voor vertragen en kan de gemiddelde snelheid van een ruimtereis omhoog.
Dit doet me ook wat denken aan hoe ze tegenwoordig die experimentele scramjets lanceren. Misschien dat ze deze daar ook voor kunnen gebruiken en de technologien kunnen combineren.
Dat soort tests hebben ze onder andere gedaan met de White Knight, het vliegtuig dat SpaceShipOne op lanceerhoogte gebracht heeft. De X-37 is een paar keer met dat toestel omhoog geweest. De ontwerper daarvan is dezelfde als die nu werkt aan Space Ship Two, White Knight Two en nu dus ook deze kist.

[Reactie gewijzigd door ATS op 14 december 2011 10:00]

Waar ik heel erg naar beniewd ben is hoe dit ding de atmosfeer uit komt, of worden de satelieten met een soort booster raket alsnog door de atmosfeer heen gedrukt? Je kunt namelijk niet zomaar onder een bepaalde hoek de atmosfeer verlaten van wat ik heb begrepen. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe dit in zijn werking gaat.

Er zullen wss ook flinke hitteschilden aanwezig moeten zijn op dit toestel waardoor hij erg zwaar wordt en naar mijn idee ook niet echt geschikt wordt voor passagiers (te duur ivm gewicht/brandstofgebruik).
Dit vliegtuig komt niet uit de atmosfeer, de lanceer hoogte zit op 9 km, vandaar word de raket gedropt, en neemt de raketmotor het over. Die brengt vervolgens de satelliet, of andere payload, in de juiste baan om de aarde.

Hitteschilden etc is dan ook helemaal niet van toepassing, omdat hij lager vliegt dan een 'gewoon' vliegtuig.
Ah kijk, dat is duidelijk ;)
Hitteschilden zij sowieso niet nodig bij lanceringen omdat de startsnelheden relatief laag zijn. Bij re-entry is dit een ander verhaal omdat de snelheid dan vaak de maximale is (mach 27 voor de shuttle uit mijn hoofd).

Dat van die lanceerhoek is mijns inzicht ook niet waar. Ook dat is weer bij de hoge re-entry snelheden als je niet wilt dat je ruimteschip terug de ruimte in gestuiterd wordt.

Bouw en lanceer je eigen ruimteschip eens met het Kerbal Space Program. Uitermate leuk en leerzaam.

[Reactie gewijzigd door Durandal op 14 december 2011 23:07]

Wat ik me afvraag, of dat ding idd satellieten kan lanceren zonder raket. Ik geloof het niet. Ik zie het nergens in het persbericht. Tja bij 2000 km hoogte zou dat makkelijk kunnen, maar zoals door anderen ook al aangeven klopt dat niet. Ik verwacht dit ook niet.
Natuurlijk kan hij geen satellieten lanceren zonder raket. Hoe zie je dat voor je? Hij vliegt op 9 km hoogte (die 2000 is de actieradius, niet de hoogte). Een satteliet vliegt véél hoger dan dat, dus heeft een raket nodig om hem naar grotere hoogte te stuwen.
Ja dat is dus wat ik niet voor me zie, maar het staat hier wel.
Het vliegtuig is bijvoorbeeld geschikt om satellieten mee in de ruimte te brengen; het lanceren van een satelliet zou daardoor een stuk goedkoper kunnen worden dan met traditionele draagraketten
Ik neem nog steeds aan dat het de raket is die dat doet en dat het vliegtuig de raket op hoogte brengt.
Daar staat niet dat ze de satelliet lanceren zonder raket, alleen dat het goedkoper is dan conventionele draagrakketten die vanaf de grond gelanceerd worden ;)

Dit ding gebruikt namelijk ook een raket, met daarin de satelliet (of later passagiers). Die raket word dus op 9 km hoogte door dit toestel losgelaten, en vervolgt dan op eigen kracht zijn weg.

Dat zie je ook op het plaatje in het artikel: het ding in het midden, tussen beide booms, is duidelijk de raket.
Hoewel mijn kennis zeer beperkt is betreffende dit onderwerp, zou gezien de naam van het bedrijf (Stratolaunch Systems) mijn aanname zijn dat het ding richting de Stratosfeer moet vliegen op 10-50km hoogte, in plaats van 9km.
My guess: gravitatiekracht en luchtweerstand zijn op dat punt al een heel stuk lager. Het zijn dus net die 1e 10km en 1000km/h die zo ongelooflijk veel energie vergen.

Vergelijk het met een koersfiets in groot verzet: het is het initiele vertrekken dat zoveel moeite en gesukkeld vraagt, als je gewoon al een klein duwtje krijgt gaat alles veel vlotter. Beetje manke vergelijking, maar zoiets dus.
Ik denk niet dat gravitatie zo snel wegebt. We slingeren immers om de zon en die is toch wel een aardig eind weg. En de maan is ook nog steeds in de buurt.
Daarom heb je dus zo'n hoge snelheid nodig om in 'orbit' te geraken. Je valt continu naar beneden dus je moet snel genoeg gaan om steeds de aarde te missen ;)
Kan dit vliegtuig tot 2000km hoogte, of een afstand afleggen tot 2000km? Dat laatste lijkt me logscher, aangezien de aardatmosfeer bij die afstand al lang is opgehouden. Het persbericht zegt dat het vliegtuig 'up to 1300 nautical miles' kan vliegen.
Zoals hierboven aangegeven, gaat het over de actieradius.
Hmm, die moet er wel veel vertrouwen in hebben in dit project, 200 miljoen uit eigen zak!
Toch wel mooi om te zien dat er steeds meer meer bedrijven komen die geld zien in ruimtevaart.
200 miljoen is maar een fractie van wat dit project in totaal zal gaan kosten.
We hebben het hier over een miljardair. Die $ 200 mln. is voor hem bijna zakgeld.
De investering is natuurlijk ook weer fiscaal aftrekbaar, waardoor er de komende paar jaar vrijwel geen belastinginkomsten van dhr. Allen in de Amerikaanse staatskas zullen vloeien.

In vergelijking is een nieuwe breedbeeld TV voor mij een grotere uitgave (én een investering die zeker géén geld opbrengt én natuurlijk ook niet aftrekbaar is voor de belasting).
Nou, fiscaal aftrekbaar weet ik niet of dat wel kan. In Nederland kan je iets dergelijks uitsmeren over vijf jaar, maar daar schiet je natuurlijk niet zoveel mee op als je die vijf jaar geen omzet heb met dit bedrijf. Wellicht dat dit anders werkt in de US of dat ik iets over het hoofd zie...
Die $ 200 mln. komt uit zijn privévermogen en wordt geïnvesteerd in een innovatieve techniek. Ik denk dat daar wel een fiscaal gunstige regeling voor is. De investering zal waarschijnlijk in jaarlijkse porties worden gedaan.

En daarnaast is er fiscaal niets zo gunstig als een bedrijf dat verliest maakt. Je moet dat verlies natuurlijk wel kunnen dragen en verwachten binnen een paar jaar winst gaat maken waarmee je het verlies kunt compenseren. En de belastingdienst moet ook overtuigd zijn dat er een reële winstverwachting is, anders kwalificeren ze het gewoon als een dure hobby en zit je met je verliezen in dezelfde categorie als de breedbeeld TV thuis aan de muur.
Uh, de spaceshuttle ging niet hoger dan de thermosphere, maar dan nog, 2000km? dan zit je ruim in de exosphere, beetje nutteloos om daar dan nog even een raket af te vuren.. Dan shiet je je doel voorbij, zeg maar ;)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True